Φωτιές, άνεμοι και (άρες μάρες) κουκουνάρες!

Η αφίσσα του ΚΚΕ(μ-λ) με αφορμή τις φωτιές του 2007

Κάηκε η Αττική, τυχαία η φωτιά ξεκίνησε κοντά στο υπό κατασκευή ΧΥΤΑ του Γραμματικού. Τυχαία και πάλι κάηκε η περιοχή που προβλέπονται αλλαγές στη χρήση γης και στο σχέδιο πόλης. Εντελώς τυχαία κάηκε λίγο μετά την ανακοίνωση του νέου ρυθμιστικού. Όλα τυχαία είναι, όσο ανίκανη είναι και η κυβέρνηση και ο κρατικός μηχανισμός να προστατέψουν το νομό που περιλαμβάνει την πρωτεύουσα. Τύχη και ανικανότητα, η κακή μας μοίρα και το κακό μας συναπάντημα που κατατρέχουν τη χώρα. Είναι έτσι όμως; Για άλλη μια φορά παρακολουθήσαμε άφωνοι το μέγεθος της καταστροφής, που απ’ ότι λέγεται είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων δεκαετιών. Η κάπνα πλάκωνε την Αθήνα και μας …ψυχοπλάκωνε. Σκεφτόμαστε τις καταστροφές που έπαθαν οι κάτοικοι των περιοχών, τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, τον αέρα που αναπνέουμε, τις πλημμύρες κ.λπ. Φταίνε οι κουκουνάρες; Τα άτιμα τα πεύκα που θέλουν να καίγονται; Φταίει ο άνεμος που φυσάει; Η ασυνεννοησία των κρατικών μηχανισμών; H ανικανότητα του Καραμανλή; Θα αδιαφορήσουμε γιατί δήθεν ο περιοχές που κάηκαν είναι των «πλουσίων»; Αλήθεια; «Πλούσιοι» είναι οι κάτοικοι του Γραμματικού, του Μαραθώνα, της Ν. Μάκρης και των περισσότερων άλλων περιοχών που κάηκαν; Τότε γιατί τρέξαμε να συμπαρασταθούμε στους Γραμματικιώτες για το ΧΥΤΑ, αφού επιτέλους θα φτιαχτεί και μια χωματερή στα «βόρεια», όπως ζητούσαν κάποτε κάποιοι ανεκδιήγητοι; Μήπως λέγοντας κάτι τέτοια «επαναστατικά» δίνουμε άλλοθι στη κυβέρνηση για τις, ψεύτικες έτσι κι αλλιώς, αποζημιώσεις που (δεν) θα δώσει; Είναι ή δεν είναι αυτή η καταστροφή, καταστροφή για το λαό και το μέλλον του, για το περιβάλλον του; Δεν επηρεάζει το κλίμα όλης της Αττικής και της Αθήνας; Θα κατηγορήσουμε (όπως έκαναν κάμποσοι δημοσιογράφοι και κανάλια) τον κόσμο που δεν έφευγε από τη γειτονιά του και το σπίτι του για να τα σώσει, μιας και δεν υπήρχε ελπίδα να του τα σώσει το κράτος, ή θα τον στηρίξουμε και ενισχύσουμε; Ή θα χαρούμε γιατί κάηκαν σπίτια κυρίως εργαζόμενων που υποτίθεται ή και έχτισαν ( με ακριβοπληρωμένα δάνεια) σε πρώην δάση; Θα τα βάλουμε με τα αποτελέσματα των πολιτικών κυβερνήσεων και κεφαλαίου που επεκτείνουν τη πόλη ή με τις ίδιες τις πολιτικές, τις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο; Φταίνε λοιπόν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και οι πολιτικές του κέρδους που εφαρμόζουν, που νομοθετούν τα δασοκτόνα μέτρα και νόμους. Που δίνουν το πράσινο φως στην αρπαγή των καμένων από τους μεγαλοεργολάβους και τις πολυεθνικές, που θα ‘θελαν να καταργήσουν και τυπικά το άρθρο 24 του συντάγματος, που πληρώνουν άφθονο χρήμα για τη καταστολή, που δίνουν άφθονο χρήμα στο μεγάλο κεφάλαιο και τους τραπεζίτες αλλά δεν «έχουν» χρήμα ούτε για τους μισθούς και τις συντάξεις, ούτε βέβαια και για τη δασοπροστασία και δασοπυρόσβεση. Δεν είναι ότι δεν έχουν καταλάβει, είναι γιατί αυτή είναι η πολιτική τους, μια χαρά δουλεύει ο κρατικός μηχανισμός στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Δεν φτάνει η οργή και η αγανάκτηση για το μαζικό έγκλημα και τη περιβαλλοντική καταστροφή. Ούτε το βρίσιμο, οι διαμαρτυρίες και οι σκέτες καταγγελίες. Ούτε η «ομοψυχία» και οι προτάσεις καλύτερης λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού, σύγκλισης της ολομέλειας της Βουλής ή του συμβούλια των αρχηγών που προτείνουν ΚΚΕ και ΣΥΝ. Γιατί; Για να συνετιστούν ποιοί; Για να καταγγελθούν στη Βουλή ή για να χαραχθεί κανένα εθνικό σχέδιο; Και ο «παράγοντας» λαός τι θα κάνει; Αυτό που χρειάζεται είναι η λαϊκή κινητοποίηση. Το άπλωμα των αγώνων και των αντιστάσεων για την υπεράσπιση της ζωής, των δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος. Με επιτροπές αγώνα, πρωτοβουλίες, πραγματικές λαϊκές συνελεύσεις που θα δείχνουν το πραγματικό ένοχο, που δε θα περιορίζονται σε δενδροφυτεύσεις και καθαρισμούς ό,τι ελεύθερου απομένει, αλλά θα είναι κινήσεις από τον ίδιο το λαό που θα τον συσπειρώνουν και θα τον κινητοποιούν ενάντια στους καταστροφείς της ζωής μας. Να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε τις πολιτικές που βάζουν φωτιά στο παρόν και το μέλλον μας. Να απαιτήσουμε να αποζημιωθούν όλοι και πλήρως, χωρίς δάνεια έντοκα ή άτοκα, για τις ζημιές που έπαθαν, να στεγαστούν οι άστεγοι, να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα, να μην αποχαρακτηριστεί σπιθαμή εδάφους, να αναδασωθούν τα καμένα. Η Αριστερά, ιδιαίτερα η «εξωκοινοβουλευτική» - επαναστατική, έχει μεγάλη ευθύνη σε αυτό. Τι θα κάνει; Θα κινηθεί στη κατεύθυνση των κινητοποιήσεων και της στήριξης του λαού, των αντιστάσεών του και των διεκδικήσεών του, αναδεικνύοντας τους πραγματικούς ενόχους ή θα περιοριστεί σε απλές ανακοινώσεις; Θα γίνουν κινητοποιήσεις σαν και αυτές (ως προς τη μαζικότητά τους) του 2007 με αφορμή τις φωτιές της Πελοποννήσου ή θα περάσει έτσι χωρίς κανένα κόστος για τη κυβέρνηση, την οποία θα καλέσουμε κατά τα άλλα να …παραιτηθεί;