Επιχείρηση κατάργηση του ασύλου

Με βάση τις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου άνοιξε από την πλευρά του συστήματος με πολύ επιτακτικό τρόπο το ζήτημα του ασύλου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει πλέον ξεκαθαρίσει ότι από εδώ και πέρα θα απαντάει σε κάθε προσπάθεια αντίστασης με τον πιο βάναυσο τρόπο. Η απαγόρευση επί της ουσίας στο φοιτητικό σύλλογο της ΑΣΟΕΕ να πραγματοποιήσει γενική συνέλευση από την αστυνομία και τον πρύτανη, οι συλλήψεις μέσα στο χώρο του ΑΠΘ την ώρα που γινόταν το συντονιστικό των συλλόγων, ο έλεγχος ταυτοτήτων στη Νομική για να εισέλθουν οι φοιτητές στο κτήριο, ο αποκλεισμός των Προπυλαίων από τα ΜΑΤ την ώρα συλλαλητηρίων είναι ενέργειες από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ και του συστήματος που θέτουν το άσυλο σε διακύβευση.

Η δήλωση της υπουργού Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου ότι ο νόμος πλαίσιο όσον αφορά το άσυλο πρέπει να εφαρμοστεί, στη σύνοδο των πρυτάνεων, και η προσπάθεια των ΜΜΕ να δημιουργήσουν κλίμα τρομοϋστερίας, καταλήγοντας σε εκκλήσεις για την εφαρμογή του νόμου, εντάσσονται στη συνολική και στρατευμένη προσπάθεια να προωθηθεί η εκπαιδευτική αντιμεταρρύθμιση και η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Επίθεση που άνοιξε από τη Νέα Δημοκρατία και τώρα εντείνεται από το ΠΑΣΟΚ. Ο «τραυματισμός» του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών πλασαρίστηκε από τα Μέσα σαν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Οι δηλώσεις όμως του πρύτανη τη μέρα της παραίτησής του για σταμάτημα των καταλήψεων, γιατί υποθάλπουν τη βία, και οι εκκλήσεις του για άλλες μορφές, πιο ειρηνικές, αναδεικνύουν την πραγματικότητα μιας κατάστασης, της ολομέτωπης πίεσης από το σύστημα, τους πολιτικούς εκφραστές και τα όργανά του να κάμψουν και να σπιλώσουν κάθε αντίσταση.

Απέναντι σε αυτήν την κρίσιμη επίθεση, η επίσημη Αριστερά έχει διαλέξει το δρόμο της ενσωμάτωσης για μια ακόμη φορά. Το ΚΚΕ επέλεξε για πολλοστή φορά την πεπατημένη, αποχή από τις κινητοποιήσεις, καταγγελία τους, μέχρι και καταψήφιση ψηφισμάτων στους συλλόγους για την απαγόρευση της συνέλευσης στην ΑΣΟΕΕ. Ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ πλασαρίστηκαν στα κανάλια σαν ο εκφραστής του κινήματος, τρέχοντας να καταδικάσουν τη βία πριν τους τεθεί το ερώτημα από το σύστημα, αποφεύγοντας να απαντήσουν στις μόνιμες καταπατήσεις του ασύλου από τη μεριά της αστυνομίας. Οσον αφορά την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, αναπαράγει τα πολιτικά της αδιέξοδα χωρίς να θέτει στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ το ζήτημα, κλείνοντας τις γενικές συνελεύσεις και τις καταλήψεις, ενώ παράλληλα δηλώνει έτοιμη κάθε στιγμή για σύγκρουση έξω από τα λουλουδάδικα την ίδια ώρα που η αστυνομία έχει καταλάβει το χώρο των Προπυλαίων!

Το άσυλο, όπως και κάθε άλλη κατάκτηση, είναι ζήτημα συσχετισμών του λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος απέναντι στην αστική τάξη και τα φερέφωνά της. Η παρέμβαση του κράτους και των μηχανισμών καταστολής μέσα στα πανεπιστήμια δεν είναι και δεν ήταν ποτέ ζήτημα νόμων, αλλά ήταν πάντα άμεσα συνδεδεμένη με το αν υπήρχαν συγκροτημένοι πολιτικά φοιτητικοί σύλλογοι, ζωντανοί, οι οποίοι έθεταν το ζήτημα της πολιτικής παρέμβασης δημοκρατικών και αριστερών δυνάμεων πέρα από την παρέμβαση και την καταστολή του συστήματος.

Το ζήτημα της προάσπισης του ασύλου είναι ζήτημα ύψιστης πολιτικής σημασίας για το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, άμεσα συνδεδεμένο με το δικαίωμα της νεολαίας να οργανώνεται, να πολιτικοποιείται και να παλεύει. Η κατάργησή του θα φέρει την πάλη της νεολαίας και του λαού δεκαετίες πίσω και θα δυσχεράνει τους όρους παρέμβασής της. Το καθήκον που μπαίνει σήμερα είναι να ανοίξει μια διαδικασία συγκρότησης πρώτα και κύρια στους φοιτητικούς συλλόγους, ώστε να εμπεδωθεί ότι το δικαίωμα της νεολαίας να συνδικαλίζεται, να οργανώνεται και να παλεύει περνάει μέσα από το άσυλο και την προάσπισή του κόντρα στο νόμο πλαίσιο και την καταστολή του κράτους, κόντρα στις αντιλήψεις αποπολιτικοποίησης που σπέρνει το σύστημα. Είναι άμεσα συνδεδεμένο με την πάλη για σπουδές, δουλειά και δημοκρατικές ελευθερίες.