Απολύσεις συμβασιούχων για συνδικαλιστική δράση

Για άλλη μια φορά το ΑΣΕΠ έλαμψε με τη διαφάνεια και την αξιοκρατία του! Λίγες μέρες πριν πήρε απόφαση με την οποία έκρινε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη μονιμοποίηση μιας εργαζόμενης της δημοτικής επιχείρησης Ευόσμου που είχε απολυθεί τον Ιούλιο.

Μεγάλη επιτυχία θα μπορούσε να τη θεωρήσει κάποιος. Και είναι! Το ζήτημα όμως είναι ότι δυο μήνες πριν, το ΑΣΕΠ πάλι, είχε απορρίψει ανάλογη προσφυγή τριών άλλων εργαζομένων, της Παγώνας Μακρή, της Δέσποινας Λαγίδου και της Μαρίας Κεραμιδά, που δουλεύουν στην ίδια δημοτική επιχείρηση, στην ίδια δουλειά και επίσης απολύθηκαν τον Ιούλιο. Η πρώτη πρόσληψη είχε γίνει την ίδια μέρα για όλες πριν από επτά χρόνια, ακολούθησαν αλλεπάλληλες συμβάσεις χωρίς κενά ενδιάμεσα. Ολες πήραν απόφαση δημοτικού συμβουλίου ότι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Επομένως, πού οφείλεται η διαφοροποίηση στις αποφάσεις του ΑΣΕΠ;

Ισως στο ότι οι όποιες αποφάσεις του ΑΣΕΠ κατευθύνονται και δρομολογούνται με βάση βεβαιώσεις, δικαιολογητικά και πιστοποιητικά που φτιάχνουν ή μαγειρεύουν οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι δημοτικών επιχειρήσεων, οι προϊστάμενοι κ.λπ. Τόσο διαφανή και αξιοκρατικά τα κριτήρια! Βέβαια, κυρίαρχα, στο γεγονός ότι οι εργαζόμενες αυτές είχαν γίνει ενοχλητικές για τη διοίκηση του δήμου, αφού διεκδικούσαν το δίκιο τους, πριν και μετά την απόλυση, συλλογικά. Εκαναν επίσχεση εργασίας με απόφαση συνέλευσης του σωματείου για τη διεκδίκηση δεδουλευμένων ή της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. (Οι εργαζόμενοι στη δημοτική επιχείρηση τελευταία φορά πληρώθηκαν τον Ιανουάριο).

Ο πρόεδρος της δημοτικής επιχείρησης, παρά το δέλεαρ της πολυπόθητης ανανέωσης της σύμβασης και παρά τις χυδαίες απειλές του τόσο μέσα στην επιθεώρηση εργασίας όσο και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, δεν μπόρεσε να τις χειραγωγήσει, δεν μπόρεσε να τις πείσει να μην αγωνίζονται με το σύλλογο εργαζομένων ΟΤΑ και δημοτικών επιχειρήσεων νομού Θεσσαλονίκης. Ηταν μάλιστα πολύ σίγουρος και το διατυμπάνιζε ότι η απόφαση του ΑΣΕΠ θα είναι απορριπτική!

Επομένως η απόλυσή τους δεν μπορεί να έχει άλλο χαρακτήρα παρά εκείνον της εκδίκησης, της τιμωρίας των ίδιων και του σωφρονισμού των άλλων εργαζομένων, ώστε να χτυπιούνται οι συλλογικές διαδικασίες ή δράσεις. Να κυριαρχήσει η αντίληψη του ρουσφετιού, του ατομικού βολέματος, των πελατειακών σχέσεων.

Αυτό που με κάθε μέσο και τρόπο θέλουν να καταργήσουν, αυτό είναι η δύναμη των εργαζόμενων. Το μόνο όπλο τους είναι η συλλογική αντίσταση, αυτό προσπαθούν να σπάσουν, αυτό προσπαθούν να εξαφανίσουν. Δεν θα παραιτηθούν οι εργαζόμενοι. Με κάθε τρόπο θα προσπαθήσουν να αγωνίζονται απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία συλλογικά. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος αντίστασης και μ’ αυτόν αγωνίζονται οι απολυμένοι. Ηδη συγκροτήθηκε πρωτοβουλία αλληλεγγύης στις συναδέλφισσες και μαζί με το σωματείο οργάνωσε εκδήλωση αλληλεγγύης στον αγώνα των απολυμένων χθες Δευτέρα 21 Δεκέμβρη στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (Περιμένουμε ενημέρωση για το τι έγινε εκεί). Καθήκον όλων όσοι αναφέρονται στην Αριστερά, καθήκον κάθε ταξικού αγωνιστή είναι να συμπορευτεί με τις απολυμένες. Να στηρίξει το αίτημα της ακύρωσης της απόλυσης και της επαναπρόσληψης των συναδέλφων. Η δίκη για την ακύρωση της απόλυσης είναι στις 18 Γενάρη. Οι συναδέλφισσες πρέπει να δικαιωθούν. Μας αφορά όλους. Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά το καταχτήσαμε με αγώνες και οφείλουμε να το υπερασπιστούμε!