Το κλήμα τους παραστράβωσε

* Υπάρχει μια λαϊκή υπερθέρμανση που απλώνεται στον πλανήτη και είναι αδύνατον να μην αρπάξει φωτιά. Και τότε, νομοτελειακά θα τους ψήσει.

Όσους για το κέρδος τους ρυπαίνουν μέρα-νύχτα τη Γη με τον πιο δικτατορικό τρόπο: κλέβοντας από τον άνθρωπο τη γη, τον αέρα, το νερό και τα παραγωγικά μέσα ώστε να μην καρπωθεί ποτέ του τα αγαθά και να μη ζήσει ποτέ του σαν άνθρωπος σε κοινωνία ανθρώπων –στη δική του.

Όσους για το κέρδος τους στερούν του ανθρώπου το ψωμί, τη γλώσσα, την ελευθερία και τη μνήμη των μεγάλων κατορθωμάτων του.

Όσους για το κέρδος τους σκοτώνουν την ελπίδα.

Υπάρχει μια εργατική φούντωση που οπωσδήποτε θα γίνει ταξική συνείδηση και έπειτα πυρκαγιά. Οι καπιταλιστές, μαζί με τους πολιτικούς τους και τους γραφιάδες τους, ιδίως οι ιμπεριαλιστές, ξέρουν πολύ καλά ότι αυτή η φλόγα του λαού κάποτε θα τους ξανακάψει τη γούνα.

Το ξέρουν διότι πλουτίζουν μολύνοντας τη σκέψη και τα όνειρα του ανθρώπου, δηλητηριάζοντάς του το σώμα, εξουθενώνοντάς τον ψυχικά, αγοράζοντας φτηνά (για ένα πιάτο φαί ή και τζάμπα πια, όπως κατάντησαν τον κόσμο) την αλκή του όσο αυτή υφίσταται, μετά πετώντας τον στα σκουπίδια σακατεμένο, χωρίς δικαιώματα.

Το ξέρουν διότι για το συμφέρον τους αυτοί φτωχαίνουν τον βίο και το βιος του ανθρώπου, ματώνουν αδίστακτα όποια από τις πατρίδες του στοχοποιήσουν, του πουλάνε τα πιο φριχτά παραμύθια για αλήθειες, τις πιο μεταμοντέρνες αναπτυξιακές πρασινάδες τους για μετάξια και μαλάματα, τους Κλίντον, Γκορ, Ομπάμα και κάθε πρόθυμο κολαούζο των εγκλημάτων τους για πασιφιστές και… κλιματολόγους.

Το ξέρουν διότι αυτοί αφήνουν τον άνθρωπο αγράμματο, άνεργο, άεργο, λαθραίο, λούμπεν, δούλο. Και αγέλαστο. Προπάντων δυστυχισμένο.

* Υπάρχει μια προλεταριακή έξαψη που προς το παρόν τρώγεται με τα ρούχα της και με του διπλανού της, βρίζοντας στα βουβά και στα φωναχτά, μέσα στα καθυστερημένα και στενάχωρα λεωφορεία και μπροστά στα γκισέ των ΟΑΕΔ, πότε τη μοίρα της, πότε την αδικία και την κοροϊδία των επιδομάτων, πότε τις τράπεζες (που τσέπωσαν 28 δισ. ευρώ κρατικό χρήμα επί Καραμανλή για να δανείσουν –«αιφνιδίως» πλην εντόκως– με 2 δισ. ευρώ τον Παπανδρέου...).

Όλα δείχνουν ότι η τάξη των εργαζομένων δεν θα αργήσει να μάθει τη δύναμή της. Και οι κεραυνοί του λαού δεν σβήνουν με αστυνομικές ποτιστικές αύρες (μεταμοντέρνες και αυτές), όσο και αν η «Δανία του Νότου» δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε κρατική καταστολή από τη Δανία του Βορρά.