Το πιο απατηλό συμπέρασμα εξάγουν τα media από τo σίριαλ των τελευταίων πανούργων ημερών με τις τοκογλυφικές επιθέσεις εναντίον τού ελληνικού κράτους αναφορικά με τα πρόσφατα δανειοληπτικά… προτσές του.
Μας αναλύουν οι επαΐοντες της πιάτσας (τάλε κουάλε, βέβαια, με τους επαγγελματίες αγιογδύτες), μαζί τους και ο Παπανδρέου από το Νταβός, ότι όλα αυτά τα παιχνίδια των αγορών χρήματος δεν είναι τίποτε άλλο παρά επιβουλή κατά του ευρώ, μια ίντριγκα εις βάρος του οικοδομήματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Οπότε ο Παπανδρέου από το Νταβός, μαζί του και οι παραπάνω κύριοι, μας υποβάλλει και το καθήκον: ο πατριωτισμός του καθενός μας οφείλει να συνταχθεί με τις βεβαιότητες του προέδρου του Eurogroup, ότι ως χώρα και λαός αποκλείεται να κινδυνεύσουμε με έξωση από τον ευρωτραπεζιτικό παράδεισο, ότι το ευρωπαϊκό κεφάλαιο με το εταιρικό ευρώ του δεν πρόκειται να μας αφήσει να γλιτώσουμε από τα σαγόνια του. Μας λένε δηλαδή ότι όχι μόνο δεν υπάρχει περίπτωση να μας απαλλάξουν από τις ολοκληρωτικές αποσταθεροποιήσεις που επιφέρουν τα προγράμματα σταθερότητας στην εργασία μας, στην ασφάλισή μας, στις απολαβές μας, στην καθημερινή ζωή μας και στην κοινωνία μας, αλλά ότι εμείς πρέπει κιόλας να υπερασπιστούμε την εξακολουθητική καταστροφή μας (η οποία τώρα κινδυνεύει να… αυτοκαταστραφεί ή να… συντριβεί από το δολάριο).
Λες και εμείς είμαστε η ΕΕ. Λες και εμείς είμαστε το ευρωπαϊκό κεφάλαιο που κερδίζει (λαμβάνοντας, λόγου χάρη, μέχρι και επιδοτήσεις για τις ασφαλιστικές εισφορές) και όχι οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι που χάνουν (μέχρι και τα πάντα, δίχως καμιά υπερβολή).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου