Από Προλεταριακή Σημαία:
Η στάση του ΣΥΝ είναι στάση εξωραϊσμού της ΕΕ. Και αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Σήμερα ο ΣΥΝ φωνάζει στην αστική τάξη για «ευρωπαϊκή λύση», όταν η αστική τάξη δε ρωτήθηκε καν για το λεγόμενο μηχανισμό στήριξης ούτε στις 25 Μάρτη, ούτε στις 11 Απρίλη. Και αλήθεια, αν δίνονταν λύση αμιγώς στα πλαίσια της ευρωζώνης τι λύση θα δίνονταν; Από πού βγαίνει το συμπέρασμα ότι οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ θα μπορούσαν να δουν, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, λύση ευρωπαϊκής αλληλεγγύης που να μην τσακίζει τα κόκαλα του λαού; Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, η επιλογή του προστάτη που θα τ’ ακουμπήσει περισσότερο η αστική τάξη είναι ένα δίλημμα για την ίδια και εκεί ο ΣΥΝ έχει άποψη και τολμά και την εκφράζει παρά τη σιγή λόγω κρισιμότητας της κατάστασης των υπόλοιπων αστικών κομμάτων αυτές τις μέρες. Ομως η θέση της Αριστεράς που νοιάζεται για τα προβλήματα και τα διλλήματα του λαού είναι άλλη: ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ!
Αυτή η αναφορά μας στον ΣΥΝ και τη στάση του, όμως, γίνεται γιατί δε μας βρίσκει σύμφωνους, από την άλλη, μια στάση από αριστερές δυνάμεις υποτίμησης της ανάγκης να αναδειχθεί άμεσα στο λαό η επικίνδυνη και καταστροφική για τη ζωή του λαού υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ μέσω της ΕΕ. Οι ιμπεριαλιστικές δαγκάνες ΕΕ- ΔΝΤ είναι διπλές και εξίσου αιμοβόρες. Η ιστορία της δράσης και της τεχνογνωσίας του ΔΝΤ είναι γνωστή και με πάμπολλα παραδείγματα. Η ΕΕ λένε και ξαναλένε οι εκπρόσωποί της χρειάζεται σήμερα την τεχνογνωσία του ΔΝΤ.
Η Μέρκελ, ο γερμανικός και όλος ο ευρωπαϊκός τύπος λέει ότι στην Ελλάδα είμαστε καλοπερασάκηδες. Ολοι οι εκπρόσωποι του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου θέλουν το λαό μας να υποφέρει από τις ληστρικές πολιτικές που θέλουν να μας επιβάλλουν. Αυτός είναι παγκόσμια σήμερα ο προσανατολισμός του κεφαλαίου. Από μια άποψη χρησιμοποιούν τη χώρα που δε φρόντισε όπως έπρεπε για τα χρέη της ως παράδειγμα και για τρομοκρατία απέναντι σ’ άλλες χώρες και λαούς.
Μόνη λύση, όπως είπαμε, για το λαό είναι να αρνηθεί να πληρώσει το βαρκάρη. Να υπερασπιστεί, μ’ έναν πρωτόγνωρο αγώνα διαρκείας που χρειάζεται, τα δίκια του απέναντι σε μια δεδομένη και πρωτόγνωρης αγριότητας και διάρκειας επίθεση.
Ελεγε η ελληνίδα εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην εκπομπή του Τσίμα στο Mega: "Ας δούμε και τις χώρες που σώθηκαν από το ΔΝΤ πέρα από τις δεκάδες που καταστράφηκαν…" Και αναφέρθηκε στην Τουρκία και τη Βραζιλία. Ισως, μα εμάς, εκτός από τους τοίχους, τα κτίρια και τα οικονομικά επιτεύγματα ή τα οικονομικά χάλια της αστικής τάξης μιας χώρας, μας ενδιαφέρει κυρίως η ζωή του εργαζομένου λαού αυτής της χώρας. Και ως προς τη ζωή του λαού μιας χώρας η τεχνογνωσία και τα γιατρικά του ΔΝΤ, που αναζητιούνται και από την ΕΕ πλέον, είναι γνωστά και χειροπιαστά σε κάθε χώρα που τα ζόμπι αυτά του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου πήγαν, τάχα, να σώσουν. Και επειδή ο λαός δε χρωστάει και δεν αναγνωρίζει τα χρέη της αστικής τάξης, είναι κρίσιμο να παλέψει για την ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, για την ανατροπή της πολιτικής της εξάρτησης και της υποτέλειας, για την οικοδόμηση σχέσεων φιλίας και αλληλεγγύης με όλους τους γύρω λαούς. Η Αριστερά σ’ έναν τέτοιο προσανατολισμό του λαού οφείλει να συμβάλλει, αποκαλύπτοντας την ωμή πραγματικότητα και μένοντας μακριά απ’ τα διλλήματα της αστικής τάξης, μακριά, εναντίον και στην προοπτική της ανατροπής της..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου