Από Προλεταριακή Σημαία:
Ήταν πριν μόνο μερικούς μήνες που ο νυν πρωθυπουργός δήλωνε προεκλογικά ότι «χρήματα υπάρχουν» και καταδίκαζε τον πρώην πρωθυπουργό που μίλαγε για την ανάγκη να υιοθετηθούν σκληρά μέτρα για να αντιμετωπιστεί η κρίση.
Οι συγκρατημένες ελπίδες (μια και η εμπιστοσύνη του λαού στα κόμματα της αστικής τάξης περνά τη δική της αγιάτρευτη κρίση) έδωσαν τη θέση τους στον απόλυτο αιφνιδιασμό από την πιο σκληρή επίθεση της πιο αντιλαϊκής κυβέρνησης της μεταπολίτευσης.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την αμέριστη συμπαράσταση ΝΔ και ΛΑΟΣ και με την εποπτεία των διάφορων ιμπεριαλιστικών μηχανισμών ΕΕ – ΔΝΤ, σέρνει το χορό της λυσσασμένης επίθεσης στα δικαιώματά του κόσμου της εργασίας.
Φαίνεται σήμερα καθαρά ότι η κυβερνητική αλλαγή της ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ έγινε για να εγκαινιαστεί ο σημαντικότερος ταξικός πόλεμος των τελευταίων δεκαετιών.
Φαίνεται σήμερα καθαρά πως η επιδίωξη της κυβέρνησης δεν είναι κάποιες επιμέρους ρυθμίσεις «για να μη χρεοκοπήσουμε», αλλά η δραματική ανατροπή του συσχετισμού υπέρ του κεφαλαίου, ξένου και ντόπιου. Που θέλει να σβήσει την δίψα του για περισσότερα κέρδη με την καθολική υποταγή της εργατικής τάξης και τη μετατροπή της σε ένα είδος ζωντανού «εργαλείου».
Ενός «εξαρτήματος» της καπιταλιστικής μηχανής, που θα το χρησιμοποιεί όσες ώρες θέλει και με τον τρόπο που θέλει. Το κεφάλαιο έχει πλήρως αποθρασυνθεί και απαιτεί τα πάντα για τον εαυτό του, δίνοντας ψίχουλα στον εργαζόμενο. Απλά, έτσι για να συντηρείται, για να 'ναι αποδοτικός και να μην καταστρέφεται πρόωρα.
Γι' αυτό και η ληστοσυμμορία δε σταματά στις περικοπές στο εισόδημά των δημοσίων υπάλληλων. Αυτός ήταν ο πρώτος, σχετικά εύκολος, στόχος λόγω του συστηματικού προβοκαρίσματος τόσων χρόνων.
Το επονομαζόμενο πρώτο πακέτο του «προγράμματος σταθερής αφαίμαξης των εργαζόμενων» συμπλήρωσε η ακρίβεια (πληθωρισμός - 3,6%), οι αυξήσεις σε ΦΠΑ και φόρους στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, καύσιμα, διόδια κ.λπ.
Όταν το κεφάλαιο δηλώνει ότι τα θέλει όλα το εννοεί.
Το δεύτερο πακέτο μέτρων είναι εδώ. Φορολογικό, ασφαλιστικό, εργασιακές σχέσεις συμπληρώνουν τα ληστρικά μέτρα που ανακοινώθηκαν στις 3 Μάρτη.
Φοροληστεία στο εισόδημα των εργαζομένων και των μικρομεσαίων εισοδημάτων. Κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης-περίθαλψης. Διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, απελευθέρωση των απολύσεων, επέκταση της ανεργίας, της επισφάλειας και της αβεβαιότητας. Κάθε μέρα που θα περνά θα εξαπλώνεται δραματικά και γρήγορα η φτώχεια και η ανέχεια σε όλη τη χώρα.
Οι εργαζόμενοι δεν ήταν έτοιμοι, πολιτικά και οργανωτικά, να αντιμετωπίσουν τέτοιου εύρους επίθεση.
Ολα τα εμπόδια ήταν παρόντα.
Το μαράζωμα, η απομαζικοποίηση, η διάλυση των συνδικάτων. Η μετατροπή των ηγεσιών των ανώτερων συνδικαλιστικών οργάνων σε υπηρέτες των κυβερνητικών επιλόγων. Η σύφιλη των κοινοβουλευτικών αυταπατών (ψήφισε να αλλάξουν τα πράγματα!) που έχει τρελάνει την Αριστερά. Η κατασυκοφάντηση της εργατικής τάξης και της απόπειρας, της οποίας ηγήθηκε, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση. Επόμενο του προηγούμενου, η κυριαρχία του ιδεολογήματος ότι ο καπιταλισμός και οι επιλογές του είναι μονόδρομος. Ειδικά τώρα που το σύστημα είναι σε κρίση.
Παρόλα αυτά, χιλιάδες λαού αντιστάθηκαν επίμονα όλο το προηγούμενο διάστημα ενάντια στο «πρόγραμμα βαρβαρότητας». Χιλιάδες διαδήλωσαν, απείργησαν, δήλωσαν αγωνιστικό παρόν ανατρέποντας τα προγνωστικά.
Σε πολλές πόλεις της χώρας απλός κόσμος αναμετριέται με τις αντιφάσεις της περιόδου όσο συνειδητοποιεί ότι πρέπει να βγει από το παρασκήνιο και να πάρει την υπόθεση της αντίστασης στα χέρια του.
Γι' αυτό, σε ένα εξαιρετικά εχθρικό -πολιτικά- περιβάλλον, ξεπηδούσαν επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.
Είμαστε στο ξεκίνημα διεργασιών εργατολαϊκής αυτοοργάνωσης και σε αναφορά με τα εργασιακά ζητήματα. Είμαστε στην εκκίνηση συσπείρωσης του λαού και της προετοιμασίας του, πολιτικής και κινηματικής.
Γι' αυτό και είναι όχι μόνο ορθή άλλα και αναγκαία η πρόταση κοινής δράσης των δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα. Για να ευνοήσουν και να ενισχύσουν αυτές τις διεργασίες οργάνωσης του λάου.
Γιατί οι καιροί απαιτούν την ευρύτερη εργατολαϊκή συσπείρωση ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, με την εποπτεία των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών ΕΕ-ΔΝΤ.
Ο πρώτος γύρος αντιπαράθεσης ήταν θετικός. Αν συνυπολογίσουμε ότι εξελίχθηκε με τα παρόντα εμπόδια και πριν το πρώτο πακέτο μέτρων κάνει «βούτα» στις τσέπες των εργαζόμενων.
Είναι, όμως, επόμενο να υπάρχει μια πικρή γεύση ότι αυτός ο γύρος δεν ήταν νικηφόρος για τους εργαζόμενους. Θα ήταν παράλογο να ξεπεραστούν τόσο γρήγορα τα εμπόδια που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Γι΄ αυτό και οι δυνάμεις της Αριστεράς, και ιδιαίτερα της ριζοσπαστικής, επαναστατικής, αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, έχουν ευθύνη να διεγείρουν ξανά, πιο έντονα, πιο αποφασιστικά τα αγωνιστικά αντανακλαστικά του λαού μας.
Πρέπει να κάνουν ό,τι περνά από το μυαλό και το χέρι τους για να σπάσουν το κλίμα τρομοκράτησης που επιχειρείται να επιβληθεί. Τώρα που το σύστημα χρησιμοποιεί όλα του τα όπλα για να αποπροσανατολίσει και να «αφοπλίσει» το λαό.
Η Αριστερά οφείλει να αξιοποιήσει τις επερχόμενες απεργίες και το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς. Για να ανοίξει ο νέος κύκλος αντιπαράθεσης με την πολιτική του συστήματος.
Η Αριστερά πρέπει να πάρει κάθε δυνατή πρωτοβουλία για την ενίσχυση και κλιμάκωση των αγώνων. Σε κάθε σωματείο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά. Ενάντια στη συναίνεση και την υποταγή. Ενάντια στο κλίμα τρομοκράτησης, το συμβιβασμό και τις λογικές συνδιαχείρισης.
Η Αριστερά υποχρεούται να ευνοήσει την κοινή δράση για τη δημιουργία ενός πλατιού μετώπου αντίστασης, για έναν παλλαϊκό ξεσηκωμό με στόχο την ανατροπή του «προγράμματος βαρβαρότητας» ενάντια στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου