Από Προλεταριακή Σημαία:
* Παραμονή της νέας εθνικής γιορτής τού κροκοδείλιου κράτους («Πολλοί εργαζόμενοι, το ξέρω, έχουν χάσει το δικαίωμα να ονειρεύονται» δάκρυσε ο Παπανδρέου στη ΓΣΕΕ), δηλαδή παραμονή της ευρωσυνόδου, της λεγομένης κορυφής, η οποία για λογαριασμό τού ευρωκεφαλαίου στις 25 και 26 Μάρτη θα έβγαζε «σωστά» (μέσω κάποιων νέων ευρωμηχανισμών) ή «λαθεμένα» (μέσω του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου) ή «εξισορροπητικά» (μέσω ενός μεικτού συστήματος ώστε να ικανοποιούνται και οι δύο αγιογδύτες: και οι νέοι ευρωμηχανισμοί και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) το ζύγι του ζυγού μας, το βάρος της σκλαβιάς…
* Παραμονή της νέας εθνικής γιορτής τού κροκοδείλιου κράτους («Πολλοί εργαζόμενοι, το ξέρω, έχουν χάσει το δικαίωμα να ονειρεύονται» δάκρυσε ο Παπανδρέου στη ΓΣΕΕ), δηλαδή παραμονή της ευρωσυνόδου, της λεγομένης κορυφής, η οποία για λογαριασμό τού ευρωκεφαλαίου στις 25 και 26 Μάρτη θα έβγαζε «σωστά» (μέσω κάποιων νέων ευρωμηχανισμών) ή «λαθεμένα» (μέσω του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου) ή «εξισορροπητικά» (μέσω ενός μεικτού συστήματος ώστε να ικανοποιούνται και οι δύο αγιογδύτες: και οι νέοι ευρωμηχανισμοί και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) το ζύγι του ζυγού μας, το βάρος της σκλαβιάς…
…παραμονή του ενδοϊμπεριαλιστικού σκυλοκαβγά για τις πιο σκληρές σκληράδες, για τις πιο ανισότιμες ισοτιμίες και για τα πιο αδίστακτα χρεόλυτρα, είτε του ευρώ είτε του δολαρίου, και ενώ γύρω αγρίευαν τα μαντάτα από την ελληνική ζούγκλα της εργασίας (απολύσεις, ανεργία, «εθελούσιες», τετράωρη και τετραήμερη «απασχολησιμότητα», ποια σύμβαση εδώ και δίπλα ποια δουλειά) και ενώ οι κλεισμένες φάμπρικες (που μετανάστευσαν αφού πρώτα εισέπραξαν το κρατικό χρήμα), οι άδειοι ταρσανάδες, τα ξοφλημένα μαγαζιά, οι γκρίζες μαραγκιασμένες γειτονιές χρησιμοποιούνταν από τους υποτακτικούς των ΜΜΕ σαν φόβητρο του κόσμου, για να σκύψει κι άλλο κι άλλο κι άλλο…
...παραμονή λοιπόν άλλης μιας αποφράδας για τον λαό διάλεξε και ο ΟΟΣΑ να αποφανθεί για το μέλλον της ελληνικής νεολαίας με την εκτίμηση ότι το ποσοστό ανεργίας στους νέους μας μπορεί να αγγίξει το 28% στο τέλος τού χρόνου και με την προτροπή στην ελληνική κυβέρνηση να επιταχύνει τις άνευ ορίων αντεργατικές μεταρρυθμίσεις (απελευθέρωση απολύσεων, περιορισμός αποζημιώσεων, περικοπές μισθών κ.ά.) ώστε να έρθουν «γρήγορα τα αποτελέσματα» (και ο ποταμός των δακρύων στα μάτια των κροκοδείλων)…
*[…Παραμονή τέτοιας μαύρης για τον λαό γιορτής των εκμεταλλευτών του, ο Καραϊσκάκης (στις 25 Μάρτη εορτάζει ο παλικαράς) στριφογύρισε στον ελαφρύ και δροσερό ύπνο των πρωτοκαπετάνιων σαν κάπως ταραγμένος και ξαναρώτησε τον μπούτζον του αν μέσα σ' αυτόν τον εφιάλτη ο κόσμος θα κιοτέψει. Κι εκείνος του αποκρίθηκε και πάλι Όχι!]
Από την επομένη και αυτής της ευρωσυνόδου άλλον δρόμο δεν έχουμε παρά τον διαρκή και ανυποχώρητο αγώνα: Εμείς, ο κόσμος της δουλειάς, θα ανατρέψουμε το Πρόγραμμα της Σταθερότητάς τους και, ναι, άλλο δεν γίνεται, θα σπάσουμε τις αλυσίδες της ΕΕ και κάθε μας δυνάστη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου