Προδημοσίευση από Προλεταριακή Σημαία:
Γράψατε το άρθρο «Περπατώντας με τους συντρόφους», στο περιοδικό Outlook, πριν από το περιστατικό στη Νταντεβάντα. Εξακολουθείτε να τρέφετε την ίδια συμπάθεια που είχατε για την υπόθεση των Μαοϊκών σ’ αυτό το κείμενο;
Λοιπόν, αυτός είναι ένας περίεργος τρόπος να τίθενται πλαίσια για το πριν και μετά το περιστατικό της Νταντεβάντα γιατί ξέρετε, ουσιαστικά αυτός ο κύκλος βίας συνεχίζεται εδώ και καιρό. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Μαοϊκοί σκοτώνουν ένα μεγάλο αριθμό ανδρών των δυνάμεων ασφαλείας. Έχω αναφερθεί και σ’ αυτήν αλλά και σε άλλες τέτοιες επιθέσεις από το 2005-2007. Καταλαβαίνω ότι μοιάζει σαν η μια πλευρά του κόσμου να χαίρεται για τους σκοτωμούς των ανδρών των δυνάμεων ασφαλείας και η άλλη να ζητάει την εξόντωση των Μαοϊκών. Δεν είναι έτσι. Νομίζω ότι θα πρέπει να εξετάσετε την κατάσταση σε βάθος καθώς πρόκειται για μια φοβερή τραγωδία. Σε ένα σύστημα, σε έναν πόλεμο ενάντια στο λαό που δυστυχώς εξελίσσεται σε πόλεμο των πλουσίων κατά των φτωχών. Και σ’ αυτό τον πόλεμο οι πλούσιοι βάζουν τους φτωχότερους των φτωχών να πολεμούν ενάντια στους φτωχούς. Οι άνδρες των CRPF είναι τα φοβερά θύματα, αλλά όχι μόνο των Μαοϊκών. Είναι τα θύματα ενός συστήματος δομικής βίας που δημιουργείται κι έτσι το να συμμετέχει κανείς σ’ αυτή την εκστρατεία των κούφιων καταγγελιών που συνεχίζονται και είναι εντελώς ασήμαντες γιατί οι περισσότεροι από αυτούς που κάνουν αυτές τις καταγγελίες δεν νιώθουν καμιά συμπάθεια γι αυτούς. Απλά τους χρησιμοποιούν σαν πιόνια.
Ποιος λοιπόν θα σπάσει αυτό τον κύκλο της βίας; Το κράτος ισχυρίζεται ότι ο λόγος για τον οποίο το ίδιο πρέπει να καθαρίσει την περιοχή είναι εξαιτίας του γεγονότος ότι κάθε πρωτοβουλία για αναπτυξιακά έργα που αφορούν γέφυρες ή κατασκευή σχολείων, τα ανατινάζουν οι Μαοϊκοί. Πιστεύετε ότι αυτός ο κύκλος βίας θα σπάσει μόνο από το κράτος, αν το κράτος υποχωρήσει;
Υπάρχει μια απλή δοκιμασία για αυτό. Μήπως υπάρχουν νοσοκομεία, σχολεία, χαμηλά ποσοστά υποσιτισμού, και άφθονη ανάπτυξη στις φτωχές περιοχές όπου δεν υπάρχουν καθόλου Μαοϊκοί; Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Θα διαπιστώσετε, αν κοιτάξετε την έρευνα που έκαναν γιατροί, ότι επικρατεί η ίδια κατάσταση και σε περιοχές όπως το Μπιλασπούρ (η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Τσάτισγκαρ). Γίνεται αυτό που περιγράφει ο Μπιναγιάκ Σεν (1) σαν διατροφικό AIDS. Άμα πάτε στα σχολεία θα δείτε ότι χρησιμοποιούνται σαν καταυλισμοί στρατιωτών. Χτίζονται για να λειτουργήσουν σαν στρατιωτικοί καταυλισμοί κι έτσι το να λέγεται ότι οι Μαοϊκοί ανατινάζουν σχολεία και ότι είναι κατά της ανάπτυξης είναι λίγο γελοίο.
Καταδικάζετε όμως την κρατική βία και η κατηγορία εναντίον σας είναι ότι δεν καταδικάζετε τη βία των Μαοϊκών. Στην πραγματικότητα την εκλογικεύετε και της δίνετε έναν αέρα ρομαντισμού. Αυτή η κατηγορία έχει κατατεθεί επίσημα εναντίον σας και στην πραγματικότητα μπορώ να διαβάσω από το κείμενο σας ότι «Νιώθω την ανάγκη να πω κάτι για την ματαιότητα της βίας αλλά τι θα μπορούσα να τους προτείνω να κάνουν; Να πάνε στα δικαστήρια, να διαδηλώσουν, και η απεργία πείνας φαντάζει γελοία, ποιο κόμμα θα έπρεπε να ψηφίσουν, ποιο δημοκρατικό θεσμό να προσεγγίσουν»; Μοιάζει σαν να λέτε ότι η μη βία είναι μάταιη;
Είναι περίεργη κατηγορία για κάποιαν που γράφει για την μη-βία και το μη-βίαιο κίνημα εδώ και δέκα χρόνια. Αυτό όμως που είδα όταν πήγα στα δάση ήταν το εξής: ότι η μη βίαιη αντίσταση δεν ήταν αποτελεσματική ούτε στην «Κίνηση Σώστε το Ναρμάντα» ούτε και πολλά άλλα μη βίαια κινήματα παρόλο που ήταν αγωνιστικά. Ήταν αποτελεσματική σε κάποιους τομείς των κινημάτων. Μέσα στα δάση όμως είναι άλλη ιστορία γιατί η μη βία και ειδικά η Γκαντική μη βία έχει ανάγκη με κάποιο τρόπο από ένα κοινό. Είναι ένα θέατρο που χρειάζεται ένα κοινό. Μέσα στα δάση όμως δεν υπάρχει κανένα κοινό όταν χίλιοι αστυνομικοί περικυκλώνουν ένα χωριό μέσα στη νύχτα. Τι να κάνουν σ’ αυτή την περίπτωση; Πώς να κάνουν απεργία πείνας οι πεινασμένοι; Πώς να μποϋκοτάρουν τους φόρους ή τα προϊόντα από το εξωτερικό ή να κάνουν μποϋκοτάζ στην αγορά οι άνθρωποι που δεν έχουν καθόλου χρήματα; Δεν έχουν τίποτε. Και πράγματι βλέπω τη βία στα δάση σαν «αντι-βία». Σαν μια «βία αντίστασης» και νιώθω απαίσια για το γεγονός ότι υπάρχει ένα κύκλος βίας που όλο και μεγαλώνει και που τα όπλα με τα οποία εξοπλίζει η κυβέρνηση την αστυνομία καταλήγουν στα χέρια του Μαοϊκού ΛΑΑΣ. Είναι τρομερό να γίνεται σε κάθε κοινωνία. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τίποτε ρομαντικό σ’ αυτό. Δεν είμαι όμως αντίθετη σε κάθε τι ρομαντικό. Πράγματι νιώθω ότι είναι απίστευτο το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι ορθώνουν το ανάστημα τους ενάντια σ’ αυτό το πανίσχυρο κράτος που στέλνει χιλιάδες άνδρες παραστρατιωτικών δυνάμεων. Θέλω να πω. Τι δουλειά έχουν σ’ αυτά τα δάση, ενάντια σ’ αυτό τον κόσμο με ΑΚ-47 και χειροβομβίδες;
Και οι Μαοϊκοί έχουν όμως ΑΚ-47; Και εκρηκτικούς μηχανισμούς;
Τα άρπαξαν από τους αστυνομικούς.
Τι θα έπρεπε να κάνουν άτομα όπως εσείς, να μην υψώνουν τη φωνή τους ενάντια στον κύκλο της βίας ή μήπως προσπαθείτε να τον εκλογικεύσετε γιατί σας έχουν αποκαλέσει «απολογητές των Μαοϊκών»; Το BJP σας αποκαλεί «το εκλεπτυσμένο πρόσωπο του ναξαλισμού». Αν δεν υψώσετε τη φωνή σας ενάντια τη δική τους βία και λέτε απλά ότι είναι ηθικά αποδεκτή, όπως μια ηθικά νόμιμη αντίθεση προς το κράτος, τότε δεν έχετε αποτύχει ουσιαστικά σαν μέλος της κοινωνίας των πολιτών;
Όχι δεν έχω αποτύχει καθόλου. Γιατί νομίζω ότι βολεύει το κατεστημένο όλοι να κάνουν δηλώσεις του τύπου…αυτό είναι τρομερό και πάει λέγοντας. Έτσι λοιπόν δεν μπορούμε να συνεχίσουμε χωρίς να παίρνουμε υπόψη την τρομερή δομική βία που δημιουργεί στην ουσία μια «κατάσταση γενοκτονίας» σε κείνες τις περιοχές των φυλών. Αν δείτε τα επίπεδα υποσιτισμού, της απόλυτης απελπισίας σε κείνα τα μέρη, ο οποιοσδήποτε υπεύθυνος άνθρωπος οφείλει να πει ότι η βία θα σταματήσει όταν θα σταματήσετε να πιέζετε αυτούς τους ανθρώπους. Όταν έχετε μια ολόκληρη κοινότητα ιθαγενών, της οποίας ο πληθυσμός είναι πολύ μεγαλύτερος από πολλές χώρες, να βρίσκεται στα όρια της επιβίωσης και να αγωνίζεται ενάντια στην εξόντωση της. Δεν μπορώ να εξισώσω τις αντιδράσεις τους, την αντίσταση τους με τη βία του κράτους. Θεωρώ ότι η εξίσωση αυτών των δυο είναι ανήθικη.
Ας εξετάσουμε κάποιο άλλο σημείο του άρθρου σας, όπου είστε ιδιαίτερα επικριτική στον Γκάντι. Είπατε ότι ο ιδρυτής του κόμματος Τσάρου Μαζουμντάρ (2) έχει κρατήσει ζωντανό και παρόν το όνειρο της επανάστασης στην Ινδία. Φανταστείτε μια κοινωνία χωρίς αυτό το όνειρο, και μόνο για αυτό δεν πρέπει να τον κρίνουμε και τόσο αυστηρά. Ειδικά όταν λικνιζόμαστε με την θρησκόληπτη αγυρτεία του Γκάντι περί της ανωτερότητας του μη-βίαιου δρόμου και της άποψης του περί διαχείρισης. Είπατε επίσης, τι θα κάνατε αν σας πυροβολούσαν… θεωρείτε ότι ο Γκάντι είναι μια προσωπικότητα που μπορεί να διακωμωδείται;
Πιστεύω ότι κάποια πράγματα σε σχέση με τον Γκάντι πράγματι αξίζει να διακωμωδηθούν και κάποια άλλα αξίζουν μεγάλο σεβασμό, ιδιαίτερα οι ιδέες του περί κατανάλωσης και μινιμαλιστικού και διατηρήσιμου τρόπου ζωής. Ωστόσο, αφήστε με να διαβάσω αυτά που είπε περί διαχείρισης. Αυτό είναι ένα απόσπασμα από το κείμενο που την αφορά. «Στον πλούσιο θα αφεθεί η ιδιοκτησία του πλούτου του από τον οποίο θα χρησιμοποιήσει αυτά που λογικά χρειάζεται για τις προσωπικές του ανάγκες και θα λειτουργήσει σαν διαχειριστής για τα υπόλοιπα ώστε να χρησιμοποιηθούν για το καλό της κοινωνίας». Νομίζω πως αυτή η άποψη μπορεί να διακωμωδηθεί και δεν έχω κανένα πρόβλημα να το κάνω.
Σε μια διάλεξη στις ΗΠΑ τον Μάρτη στο Αριστερό Φόρουμ είπατε ότι «η Ινδία είναι μια ψεύτικη δημοκρατία» που ενισχύει την νομιμοποίηση ή μισο-νομιμοποίηση από μεριάς σας της βίας σε κάποιο βαθμό. Πιστεύετε ότι εξαιτίας του γεγονότος ότι η Ινδική δημοκρατία είναι «ψεύτικη» δεν υπάρχει καμιά ελπίδα και ότι η ινδική δημοκρατία θα αρνηθεί να συμφωνήσει με τους Μαοϊκούς;
Όχι, βέβαια, πιστεύω ότι η Ινδία είναι μια ολιγαρχία που λειτουργεί σαν δημοκρατία για τις μεσαίες και τις ανώτερες τάξεις.
Είναι όμως ψεύτικη δημοκρατία;
Ναι. Γιατί δεν λειτουργεί για την μάζα του λαού γι αυτό και είναι ψεύτικη δημοκρατία. Έτσι έχετε ένα θεσμό που έχει αποδυναμωθεί. Έχετε ένα θεσμό στον οποίο οι φτωχοί δεν έχουν καμιά πρόσβαση. Όταν εξετάζετε το θεσμό της δημοκρατίας δείτε τις εκλογές, τα δικαστήρια, τα ΜΜΕ, και το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Οικοδομείται ένα πολύ επικίνδυνο σύστημα. Όλο και περισσότερο αποκλείεται ένα τεράστιο τμήμα των φτωχότερων ανθρώπων σε αυτή τη χώρα και για αυτό λέω ότι είναι ψεύτικη. Για κάποιους λειτουργεί ενώ για άλλους όχι. Ανάλογα με το που βρίσκεται κάποιος αυτό καθορίζει και την πολιτική του. Αν βρίσκεται στο Greater Kailash (3) τότε σίγουρα πρόκειται για μια μεγάλη και ζωντανή δημοκρατία. Αν βρίσκεται όμως στην Νταντεβάντα τότε δεν είναι καθόλου δημοκρατία. Έχεις έναν πρωθυπουργό που στην ουσία δήλωσε ότι όποιος δεν βγει από τα δάση για να ζήσει στα στρατόπεδα του Σάλβα Τζουντούμ είναι τρομοκράτης. Έτσι το να φροντίζεις τις κότες σου και τα χωράφια σου γίνεται τρομοκρατική ενέργεια. Αυτό είναι δημοκρατία;
Και ποια λύση προτείνετε; Με ποιον τρόπο νομίζετε ότι μπορεί να σπάσει το αδιέξοδο;
Λοιπόν υπάρχουν δυο πράγματα. Πρώτον σε φιλοσοφικό επίπεδο, θα έλεγα ότι η φαντασία που έχει φέρει τον πλανήτη σε αυτήν την κρίση, δεν πρόκειται να δώσει καμιά εναλλακτική λύση. Έτσι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταματήσουμε και να κατατοπίσουμε αυτούς που θεωρούμε φύλακες του παρελθόντος μας, που θα μπορούσαν όμως να είναι και άνθρωποι που διαθέτουν τη σοφία του μέλλοντος.
Για την «Επιχείρηση Πράσινο Κυνήγι» θα ήθελα να πω τρία πράγματα. Νομίζω ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το ζήτημα όλων αυτών των συμφωνιών που έχει υπογράψει, να τις δημοσιοποιήσει, να μας πει περί τίνος πρόκειται και να τις παγώσει προς το παρόν. Επιμένω ότι όλοι αυτοί οι χωρικοί που εκδιώχθηκαν, και μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο θα πρέπει να αποκατασταθούν. Όσο για τα όπλα θα πρέπει να αποσυρθούν.
Η κάθε χώρα χρησιμοποιεί τον ορυκτό της πλούτο για να αναπτυχθεί. Η χώρα μας χρειάζεται την ανάπτυξη. Οι Μαοϊκοί παλιότερα έρχονταν σε συμφωνία με την Poscho και έπαιρναν από αυτήν 3.000.000 ρουπίες το χρόνο. Τώρα δεν υπάρχουν πια συμφωνίες. Υπερασπίζεστε μήπως ότι όλα αυτά τα έργα σε όλες αυτές τις περιοχές πρέπει να σκορπιστούν στους τέσσερις ανέμους.
Βλέπετε αυτό που συμβαίνει τώρα με την ιδιωτικοποίηση της βιομηχανίας εξορρύξεων υπάρχει μια λαθεμένη αντίληψη ότι οι εξορρύξεις θα αυξήσουν την ανάπτυξη. Θα το κάνει με έναν τρόπο που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματική ανάπτυξη. Αν όμως εξετάσετε τα ποσοστά που αποδίδονται στο κράτος, για παράδειγμα, είναι 27 ρουπίες για κάθε τόνο ακατέργαστου σιδηρομεταλλεύματος όταν η ιδιωτική εταιρεία κερδίζει 5.000 ρουπίες τον τόνο. Προς όφελος της οικονομίας άλλων λειτουργούμε χωρίς κανόνες οικολογίας. Όταν αποκαλείται αυτό το πράγμα ανάπτυξη τότε είναι παραμύθια.
Προτάθηκε από ορισμένους να μεσολαβήσετε μεταξύ Μαοϊκών και κυβέρνησης. Αρνηθήκατε όμως. Τι είναι αυτό που σας φοβίζει; Γιατί δεν το κάνετε;
Φοβάμαι τον εαυτό μου. Δεν έχω τέτοιες ικανότητες. Δεν εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Αν είσαι μπασκετμπολίστας δεν γίνεσαι κολυμβητής. Νομίζω πως υπάρχουν εκείνοι που θα μπορούσαν να κάνουν καλή δουλειά, αλλά εγώ δεν είμαι ανάμεσα τους. Πρέπει όμως να ρωτήσουμε ποιον εννοούμε όταν λέμε Μαοϊκούς. Ποιον στοχοποιεί η επιχείρηση «Πράσινο Κυνήγι»; Γιατί ήδη υπάρχει ένας διαχωρισμός ότι από τη μια είναι οι Μαοϊκοί και από την άλλη οι ιθαγενείς. Ωστόσο κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι Μαοϊκοί εκπροσωπούν τους ιθαγενείς. Τίποτε από αυτά δεν αληθεύει. Γεγονός είναι ότι το 99% των Μαοϊκών είναι ιθαγενείς. Δεν είναι όμως όλοι οι ιθαγενείς Μαοϊκοί, ωστόσο αριθμούν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που αποκαλούν τους εαυτούς τους Μαοϊκούς. Ανάμεσα τους είναι 90 χιλιάδες γυναίκες που ανήκουν στην οργάνωση των γυναικών και 10 χιλιάδες που ανήκουν στην πολιτιστική οργάνωση τους. Όλους αυτούς θα τους εξοντώσουν;
Ποιο θα ήταν το μήνυμα σας για τον υπουργό Εσωτερικών, Π. Τσινταμπαράμ; Τι θα θέλατε να του πείτε; Πιστεύετε πως κάνει αυτό τον πόλεμο για το εγώ του;
Νομίζω ότι τον κάνει για τις εντυπώσεις και με μια αντίληψη που είναι αλυσοδεμένη με τις μεγάλες εταιρείες που θέλει να εξυπηρετηθούν, όπως η Enron και η Vendata, οι εταιρείες που εκπροσώπησε. Δεν τον κατηγορώ απαραίτητα ότι είναι διεφθαρμένος, τον κατηγορώ όμως ότι η λογική του οδηγεί αυτή τη χώρα σε μια πολύ σοβαρή κατάσταση που θα επιδράσει σε όλους μας.
Ανησυχείτε για την αγωγή που κατατέθηκε εναντίον σας. Έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον σας με βάση τον Νόμο των Ειδικών Δυνάμεων του Τσάτισγκαρ και οι αστυνομία έχει ξεκινήσει ανακρίσεις σχετικά με την στήριξη που παρέχετε στους Μαοϊκούς μετά το άρθρο σας. Ανησυχείτε για τη δίωξη του κράτους;
Προφανώς θα ήμουν ηλίθια αν δεν ανησυχούσα. Δεν είμαι η πρώτη που κυνηγούν. Μ’ αυτό τον τρόπο στέλνουν μια προειδοποίηση στον κόσμο γιατί θέλουν να οξύνουν αυτόν τον πόλεμο. Νομίζω ότι θα δούμε συντονισμένες επιθέσεις ενάντια στους πιο φτωχούς ανθρώπους αυτής της χώρας. Επιπλέον θέλουν να αποκλείσουν το θέατρο του πολέμου και προειδοποιούν τον κόσμο που μπορεί να έχει διαφορετική άποψη από αυτή της κυβέρνησης, να μην τη δημοσιοποιεί.
Ποιος είναι ο λόγος, κατά την άποψη σας που τα κείμενα σας είναι τόσο αντιφατικά; Γιατί η Ινδία αγαπάει να μισεί την Αρουντάτι Ρόι; Γιατί σας στέλνουν τόσα πολλά μηνύματα μίσους; Γιατί ο κόσμος διαφωνεί με αυτά που γράφετε; Γιατί είστε η συγγραφέας που η Ινδία αγαπάει να μισεί;
Νομίζω ότι είναι πολύ αλαζονικό από μέρους σας να θεωρείτε ότι εκπροσωπείτε την Ινδία. Με αγκαλιάζουν όπου κι αν βρεθώ, είτε πρόκειται για την Ορίσσα, είτε για τον Ναρμάντα. Με μισούν όμως όλοι αυτοί που απειλούνται τα συμφέροντα τους με αυτά που γράφω, που έχουν και τη δυνατότητα να τα δημοσιοποιούν. Αν όμως ένιωθα ότι με μισεί όλη η Ινδία, τότε θα είχα κάνει κάτι τρομερά λάθος. Σαν πολιτικός συγγραφέας θα ήμουν τρελή να συνεχίζω να κάνω το ίδιο πράγμα. Εγώ όμως νιώθω ότι με αγαπούν βαθειά και αυτό είναι η πραγματική αλήθεια.
Πιστεύετε όμως ότι υπάρχει πρόβλημα; Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ, η κυρίαρχη κουλτούρα στοχεύει ανθρώπους όπως οι αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι επικίνδυνο αυτό;
Και βέβαια είναι πολύ επικίνδυνο. Διάβασα σ’ ένα άρθρο ότι η Νταντεβάντα έρχεται στο Δελχί με την δίωξη του Κόμπαντ Γκάντι.(4) Η οργάνωση Λαϊκή Ένωση για Δημοκρατικά Δικαιώματα και όλες οι δημοκρατικές οργανώσεις αποκαλούνται μετωπικές οργανώσεις των Μαοϊκών. Υπάρχει αυτή η μανιασμένη περιχαράκωση, και οποιοσδήποτε έχει διαφορετική άποψη κατηγορείται ότι είναι Μαοϊκός. Συνέλαβαν και φυλάκισαν εκατοντάδες άγνωστους ανθρώπους. Υπάρχει ένα ολάκερο φάσμα απόψεων στο λαϊκό κίνημα, από τους οπαδούς της μη-βίας έξω από τα δάση μέχρι τον ένοπλο αγώνα μέσα σε αυτά που ουσιαστικά έχει μπλοκάρει αυτή την επίθεση των εταιρειών και που πρέπει να τονίσω ότι δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στον κόσμο.
Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω τι έγραψε ένας θεατής: «Όταν βλέπω μια 16χρονη με όπλο, νιώθω φόβο και θα θρηνούσα γι αυτό. Γιατί λοιπόν η Αρουντάτι Ρόι όταν βλέπει μια 16χρονη με όπλο χαίρεται και λέει ότι είναι τόσο όμορφη, ότι έχει υπέροχο χαμόγελο;
Θα θρηνούσα αν έβλεπα μια 16χρονη να την βιάζει ένας άνδρας των δυνάμεων ασφαλείας και να βλέπει το χωριό της να καίγεται, του γονείς της να δολοφονούνται και αυτήν να υποκύπτει σ’ αυτό. Όταν βλέπω κάποιον να ορθώνει το ανάστημα του και να λέει, εγώ θα το πολεμήσω, νιώθω άσχημα. Είναι όμως καλύτερο από να αποδεχτεί την εξόντωση της.
Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω κάποιες κριτικές εναντίον σας από συναδέλφους σας ακτιβιστές και διανοητές που είπαν ότι «εξισώνει την κυνική τους επιδίωξη για εξουσία με τα αληθινά αιτήματα, δικαιώματα και το ενδιαφέρον για τον κόσμο που ζει στα δάση. Δίνει ένα νέο νόημα στην δυαδική λογική για την οποία εξευτέλισε τον Τζορτζ Μπους. Προς το παρόν διακατέχεται από το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Κι ένα ακόμη σχόλιο είναι ότι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στρατευμένη δημοσιογράφος. Ποια είναι η απάντηση σας;
Νομίζω ότι ο όρος στρατευμένος δεν είναι από μόνος του κακός. Εξαρτάται σε τι ή σε ποιον είσαι στρατευμένος. Με τα ΜΜΕ και τις μεγάλες εταιρείες; Ή με την πλευρά που θεωρείται ότι τους αντιπαλεύει; Εδώ δεν αναφέρομαι στους Μαοϊκούς. Ποιοι είναι οι Μαοϊκοί; Σίγουρα οι Μαοϊκοί θεωρητικοί έχουν στόχο την ανατροπή του ινδικού κράτους την ίδια ώρα που οι άνθρωποι που αποτελούν τις δυνάμεις μάχης τους δεν γνωρίζουν τι είναι το ινδικό κράτος; Σίγουρα όμως υπάρχει ταύτιση στόχων προς το παρόν, η κάθε πλευρά χρησιμοποιεί την άλλη. Θα ήθελα να πω ότι οι Μαοϊκοί δεν είναι οι μόνοι που προσπαθούν να ανατρέψουν το Ινδικό κράτος. Είναι δεδομένο ότι το ινδικό κράτος έχει ήδη ανατραπεί από τα σχέδια των “Hindutva” (Ινδών εθνικιστών) και των μεγάλων εταιρειών.
Δηλαδή πιστεύετε ότι το σύνταγμα δεν ισχύει πια;
Έχει αποδυναμωθεί σοβαρά.
Σκεφθήκατε ποτέ να εγκαταλείψετε την Ινδία και να ζήσετε κάπου αλλού;
Ούτε κατά διάνοια. Για μένα αυτή είναι η πρόκληση, αυτή είναι η ομορφιά, αυτό είναι το θαύμα, γιατί ο λαός σ’ αυτή τη χώρα διεξάγει στην Ινδία τον πιο δύσκολο αγώνα που δεν έχει αντίστοιχο του πουθενά στον κόσμο. Τους στέλνω πραγματικά τον σεβασμό μου για όσα συμβαίνουν εκεί. Ανήκω εδώ κι ακόμη κι αν θέλουν να με φυλακίσουν δεν πρόκειται να πάω να ζήσω στην Ελβετία.
Ευχαριστώ Αρουντάτι Ρόι.
Εγώ ευχαριστώ.
(1) Παιδίατρος με πλούσια δράση στον τομέα της υγείας και των υποδομών στις αγροτικές περιοχές του Chhattisgarh, έγινε ένας από τους πιο γνωστούς πολιτικούς κρατούμενους στην χώρα , φυλακισμένος για καιρό με την κατηγορίας πως υποστήριζε τους μαοϊκούς. Αποφυλακίστηκε πρόσφατα ύστερα από ένα ισχυρό κίνημα συμπαράστασης στην Ινδία και διεθνώς. Αναλυτικότερα στον «Αθέατο Κόσμο» http://atheatoskosmosps.blogspot.com/2008/05/chhattisgarh.html
(2) Charu Majumdar ( 1918-1972). Ιστορικός ηγέτης του κομμουνιστικού κινήματος στην Ινδία και επικεφαλής της πρώτης Ναξαλίτικης εξέγερσης, ίδρυσε το 1969 το ΚΚ Ινδιας (μαρξιστικό-λενινιστικό). Δολοφονήθηκε στην πραγματικότητα κατά την διάρκεια της κράτησης του από την αστυνομία τον Ιούλιο του 1972.
(3) Πλούσιο προάστιο στο νότιο Δελχί με μεσοαστικό πληθυσμό.
(4) Ηγετικό στέλεχος του ΚΚ Ινδίας(Μαοϊκό) που συνελήφθη στις 20/9/2009 στο Δελχί, βασανίστηκε και παραμένει φυλακισμένος ενώ η υγεία του είναι σοβαρά κλονισμένη.
* Η συνέντευξη της Αρουντάτι Ρόι παρουσιάστηκε στις 15 Απρίλη στο αγγλόφωνο τηλεοπτικό σταθμό Cable News Network-Indian Broadcasting Network (CNN-IBN). Ύστερα από ένα κείμενο που παρουσίαζε την επίσκεψη της σε περιοχές που ελέγχονται από του Μαοϊκούς με τίτλο « Περπατώντας με τους συντρόφους» η Ρόι μπήκε για τα καλά στο στόχαστρο των καθεστωτικών δυνάμεων στην Ινδία και απειλείται ήδη με διώξεις. Τμήματα της συνέντευξης υπάρχουν στη διεύθυνση http://www.youtube.com/user/ddchalmers#p/a/u/0/oJzgMSTC5AU.
Η Αρουντάτι Ρόι είναι συγγραφέας και ενεργό μέλος κοινωνικών κινημάτων στην Ινδία. Το πρώτο της μυθιστόρημα, «Ο Θεός των μικρών πραγμάτων», κέρδισε το βραβείο Μπούκερ το 1997. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός ένα από τα τελευταία βιβλία της με τίτλο « Η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας». Την μετάφραση της συνέντευξης για λογαριασμό της «Προλεταριακής Σημαίας» έκανε η Χρυσή Περπερίδου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου