Συνέχεια δίκης Κορκονέα

Από Προλεταριακή Σημαία:

Συνεχίζεται στη… μακρινή Άμφισσα η δίκη των δολοφόνων του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μια δίκη την οποία απασχόλησαν περισσότερο, μέχρι τώρα, τα φρονήματα των μαρτύρων κατηγορίας, η στοχοποίηση πολιτικών οργανώσεων και συλλογικότητων της Αριστεράς και η «συμπεριφορά» του δολοφονημένου Αλέξη και των φίλων του, παρά το ίδιο το γεγονός της δολοφονίας. Η τροπή αυτή της δίκης καταγγέλθηκε από οργανώσεις της αριστεράς, φοιτητικούς συλλόγους και σωματεία εργαζομένων, οι οποίοι κάλεσαν και σε διοργάνωση διαδήλωσης καταγγελίας στο κέντρο της Αθήνας, το Σάββατο 24/4. Η μη… στήριξή της, ωστόσο, από την πλειοψηφία των υπογραφόντων το κάλεσμα οργανώσεων, συλλογικοτήτων και μαζικών φορέων, δεν «επέτρεψε» την πραγματοποίηση της κινητοποίησης αυτής…

Κατά την εξέλιξη της δίκης και όσον αφορά τη δολοφονία, αναδείχθηκαν:

• Η τηλεφωνική (και μη καταγεγραμμένη) ενημέρωση του Κορκονέα, μετά τη δολοφονία. Ενώ «στο 99% των περιπτώσεων», σύμφωνα με τον μάρτυρα αστυνομικό, χειριστή του κέντρου, που συνομιλούσε με το περιπολικό, οι συνομιλίες γίνονται μέσω ασυρμάτου, ώστε να καταγράφονται, η ενημέρωση του Κορκονέα προς τον ανώτερό του μετά το… «περιστατικό» έγινε τηλεφωνικά.

• Η επιμονή της υπεράσπισης των δολοφόνων στον ισχυρισμό πως το περιπολικό τους βρισκόταν στην οδό Ζωοδόχου Πηγής και όχι στη Χαριλάου Τρικούπη (πιο κοντά δηλαδή στο σημείο της δολοφονίας, υπονοώντας προφανώς επίθεση από πλήθος, στο οποίο «ίσως» βρισκόταν και ο Αλέξης), σημείο που αναφερόταν όμως στο αρχικό απολογητικό υπόμνημα του Κορκονέα και το οποίο αναιρέθηκε τώρα από τον Κούγια σαν... συντακτικό λάθος!!! Όσον αφορά την «επίθεση που δέχθηκε το περιπολικό με μολότοφ και πέτρες», αυτή δεν έγινε… αντιληπτή ούτε καν από τον μάρτυρα αστυνομικό των ΜΑΤ που ήταν σκοπός στη Ζωοδόχου Πηγής, που -όπως κατέθεσε- σίγουρα θα την αντιλαμβανόταν οποιοσδήποτε!

Το μαζικό λαϊκό κίνημα οφείλει να έχει ενισχυμένα τα πολιτικά αντανακλαστικά του και να επιμείνει –παρά τους δυσμενείς όρους διεξαγωγής της δίκης αυτής– στην απαίτηση για την καταδίκη των φυσικών δολοφόνων αλλά και των ηθικών και πολιτικών τους αυτουργών, την πολιτική του συστήματος και των κυβερνήσεών του απέναντι στον «εχθρό-λαό» και τη νεολαία, πολιτική που οπλίζει το χέρι τους.