Σιγά, το καλσόν! Νο 2*

* Επειδή το καπιταλιστικό κράτος έβαλε μπρος και συνεχίζει να δουλεύει θορυβωδώς την παλιά μηχανή «εκκαθάρισής» του από «μεμονωμένα» μιαρά στελέχη του, επειδή μισάνοιξε –καταπώς βολεύεται– καπάκια του αστικού βόθρου (μπας και ξεγελαστούμε, στραβωθούμε και δεν μας φανεί βάραθρο ο Καιάδας που κράτος και επικυρίαρχοι άνοιξαν για λογαριασμό μας σε εργασία, ασφάλιση και κοινωνία), ε, αναγκαστικά συνεχίζεται και η ήδη μολογημένη στο προηγούμενο φύλλο απορία της στήλης: Καλέ, πότε σκίστηκε το καλσόν (το μαύρο, το διχτυωτό, το περιπατητικό) της δημοκρατίας;

Την περασμένη Τετάρτη 26 του μήνα, στη Βουλή, στην εξεταστική περί Ζήμενς, όταν ο Μαντέλης του Σημίτη είπε στους παλιούς συναδέλφους του: Μάλιστα, παιδιά, οι Γερμανοί μου έσκασαν 450 χιλιάρικα σε μάρκα, στην Ελβετία τα είχα, για να με βοηθήσουν να εκλεγώ στη Β΄ Αθήνας, και όχι, προς Θεού, για να τους βοηθήσω με τις συμβάσεις του ΟΤΕ και του ΟΣΕ όταν ήμουν υπουργός, μια απλή εκλογική χορηγία ήταν, ξέρετε, σπούδασα κιόλας και τα παιδιά μου. (Έτσι οι «εμβρόντητοι» από τον «κυνισμό» βουλευτές διέρρηξαν λόγω ιεράς αγανακτήσεως τα πολυτελή ιμάτια.)

Την περασμένη Πέμπτη 27 του μήνα ο Σημίτης του Χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών Αγώνων και των υπερκερδών των τραπεζών –τι να κάνει;– βγήκε και δήλωσε τεθλιμμένος και εξοργισμένος: Μα, συνέβαιναν τέτοια πράματα στο κράτος μου; (Έτσι, ξανά και πάλι, πάει, διερράγη το καλσόν της δημοκρατίας...)

* Βέβαια, την Τρίτη 25 του μήνα είχαν φύγει κάμποσοι πόντοι από το νάιλον όχι επειδή λίγες μέρες πριν, σε άλλη έρευνα, περί Βατοπεδίου, οι καταθέσεις «έκαιγαν» τους καραμανλικούς υπουργούς και παρατρεχάμενους –όταν του πουν, θα βγει να μιλήσει και ο Καραμανλής, τι να κάνει;–, αλλά επειδή ο Λοβέρδος μοστράρισε παυσίπονα για δήθεν φιλολαϊκά παζαρέματα και τάχα φιλάνθρωπες εκπτώσεις της θανατικής ποινής που μας επιβάλλει το νέο Ασφαλιστικό. Το καμπανάκι των Ευρωπαίων (ΕΕ και Τράπεζα) και του ΔΝΤ χτύπησε και του μήνυσε να μην παίζει με τα λεφτά τους και με την υπογραφή της Ελλάδας στο μνημόνιο. Και το ωραιότερο: ο Παπανδρέου ανησύχησε μη τυχόν τα αφεντικά του τον θεωρήσουν αναξιόπιστο στις τζίφρες που έβαλε για να κλέψουν τα λεφτά μας, την εργατική μας δύναμη, τη ζωή μας την ίδια...

* Θα μπορούσε να είναι μια τζίφρα παραπάνω στα κιτάπια της εξάρτησης, ένα τίποτα για το πολιτικό προσωπικό, δηλαδή φονική τορπίλη για τον λαό μας και για άλλους λαούς: Για φαντάσου ο Ομπάμα και η Χίλαρι να μας στείλουν και πάλι στην Κορέα, να ξαναπολεμήσουμε, αιώνιοι σκλάβοι εμείς, για τα ιδανικά τού «ελευθέρου κόσμου» τους και του ξεσκισμένου του καλσόν τους. Για φαντάσου... (Και σκέψου την αντιιμπεριαλιστική πλευρά κάθε αγώνα σου.)



*το Νο1 εδώ
πηγή: Προλεταριακή Σημαία