Την απόφασή της να προωθήσει τον αντιασφαλιστικό εφιάλτη που προβλέπει το διαβόητο μνημόνιο υποδούλωσης του λαού και των εργαζομένων στα κελεύσματα του ιμπεριαλιστικού κεφάλαιου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, διακήρυξε ορθά κοφτά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ξεκαθαρίζοντας την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με τις απανωτές «ηρωικές» τοποθετήσεις του ανεκδιήγητου Λοβέρδου η κυβέρνηση δήλωσε για μια ακόμη φορά «πίστη και υποταγή» στους απανταχού πάτρονές της και τις «αγορές».
Επομένως, το γεγονός ότι συνεχώς καθυστερεί η κατάθεση του νέου αντιασφαλιστικού τερατουργήματος δεν έχει να κάνει με ταλαντεύσεις ως προς τον τελικό στόχο του ξεθεμελιώματος και της ισοπέδωσης των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Κυρίως, έχει να κάνει με τη μεθόδευση της προώθησης, προκειμένου να αποφευχθούν όσο το δυνατό οι λαϊκές και εργατικές αντιδράσεις. Γιατί η απόφαση είναι μεν ειλημμένη, αλλά και η αγωνία των αστικών επιτελείων για τον εργατικό ξεσηκωμό είναι μεγάλη και καθόλου αμελητέα. Πόσω μάλλον όταν στο ελληνικό εργατικό κίνημα και τους αγώνες του είναι στραμμένα τα μάτια εκατομμυρίων εργαζομένων στην Ευρώπη και πέρα από αυτή που καλούνται και αυτοί με τη σειρά τους να οργανώσουν τους αγώνες και τις αντιστάσεις τους στην αντίστοιχη επίθεση που δέχονται.
Το χειρότερο, λοιπόν, σενάριο για την κοινωνική ασφάλιση είναι μπροστά μας και αντιστοιχεί σε πραγματικό εφιάλτη για τους εργαζόμενους. Στα έντεκα σημεία που προβλέπει για το ασφαλιστικό το αντεργατικό μνημόνιο συμπυκνώνεται η σαρωτική επίθεση του κεφάλαιου και θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του νομοσχεδίου που θα καταθέσει η κυβέρνηση στη Βουλή. Καμία παρέκκλιση του νομοσχεδίου από αυτά τα σημεία δεν θα γίνει αποδεκτή από τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία. Και οι μόνοι που μπορούν πραγματικά να ανατρέψουν την εφαρμογή τους δεν είναι παρά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία που στην ουσία καλούνται να παραιτηθούν από το δικαίωμα στην ασφάλιση και τη σύνταξη.
Το χειρότερο, λοιπόν, σενάριο για την κοινωνική ασφάλιση είναι μπροστά μας και αντιστοιχεί σε πραγματικό εφιάλτη για τους εργαζόμενους. Στα έντεκα σημεία που προβλέπει για το ασφαλιστικό το αντεργατικό μνημόνιο συμπυκνώνεται η σαρωτική επίθεση του κεφάλαιου και θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του νομοσχεδίου που θα καταθέσει η κυβέρνηση στη Βουλή. Καμία παρέκκλιση του νομοσχεδίου από αυτά τα σημεία δεν θα γίνει αποδεκτή από τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία. Και οι μόνοι που μπορούν πραγματικά να ανατρέψουν την εφαρμογή τους δεν είναι παρά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία που στην ουσία καλούνται να παραιτηθούν από το δικαίωμα στην ασφάλιση και τη σύνταξη.
Ας ξαναθυμηθούμε, λοιπόν, τι προβλέπουν τα έντεκα αυτά σημεία, για να διαλυθεί η επικοινωνιακή θολούρα που εσκεμμένα δημιούργησαν οι διάφοροι καλοθελητές του συστήματος της εβδομάδες που προηγήθηκαν.
1. Κατάργηση ασφαλιστικών ταμείων και συγχώνευσή τους σε τρία συνολικά ταμεία (μισθωτοί, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι). Εξέλιξη που θα οδηγήσει στη ραγδαία χειροτέρευση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων ΟΛΩΝ των εργαζομένων και κυρίως αυτών που ανήκουν σε ασφαλιστικά ταμεία που είχαν πετύχει κάποιες σημαντικές επιπλέον παροχές από αυτές του ΙΚΑ. Μία «εξίσωση προς τα κάτω» των εργαζομένων. Μόνο που το «κάτω» αυτό θα είναι πολύ χειρότερο από το «κάτω» που ίσχυε μέχρι σήμερα.
Παράλληλα, προβλέπεται η θέσπιση ενιαίου δεσμευτικού συστήματος σε ό,τι αφορά τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις εισφορές και το ύψος των συντάξεων για όλους τους τωρινούς και μελλοντικούς εργαζόμενους. Σύστημα το οποίο πρέπει να μπει σε εφαρμογή από 1/1/2013!
2. Γενική αύξηση των ορίων ηλικίας στα 65 έτη που θα ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι το Δεκέμβριο του 2013. Ένα σαρωτικό μέτρο που οδηγεί σε κατακόρυφη αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για τις γυναίκες στο Δημόσιο, για τις εργαζόμενες μητέρες με ανήλικα παιδιά στον ιδιωτικό τομέα και τους εργαζόμενους στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
3. Αύξηση από 37 σε 40 χρόνια (δηλαδή από 11.100 σε 12.000 ένσημα!!!) του ελάχιστου ορίου εργασίας για πλήρη σύνταξη. Μέτρο που θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως το 2015.
4. Αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης η οποία θα υπολογίζεται με ένα ποσοστό ετήσιας αναπλήρωσης 1,2% από 2% που είναι σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι ένας εργαζόμενος με 40 χρόνια ασφάλισης θα δικαιούται μόλις το 48% (40 x 1,2%) του συντάξιμου μισθού, τη στιγμή που σήμερα ένας εργαζόμενος με 35 χρόνια ασφάλισης δικαιούται το 70% (35 x 2%) του συντάξιμου μισθού. Εάν τώρα συνυπολογίσει κανείς ότι ο ίδιος ο συντάξιμος μισθός συρρικνώνεται δραματικά, αφού η σύνταξη θα υπολογίζεται πλέον με βάση το σύνολο του εργάσιμου βίου και όχι της τελευταίας (και καλύτερης) πενταετίας, μπορεί να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της συρρίκνωσης της λεγόμενης πλήρους σύνταξης.
Εάν, για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος ξεκίνησε να εργάζεται με 800 ευρώ το μήνα, με μία μέση ετήσια αύξηση 3%, μετά από 35 χρόνια δουλειάς θα παίρνει 2.186 ευρώ το μήνα. Με τα σημερινά δεδομένα ο συντάξιμος μισθός του θα είναι 2.062 ευρώ και άρα η σύνταξή του θα είναι 2062 x 70%, δηλαδή 1.443 ευρώ.
Με το νέο σύστημα ο συντάξιμος μισθός του ίδιου εργαζόμενου θα είναι 1.382 ευρώ και η σύνταξή του θα είναι 580,44 ευρώ (1.382 x 35 x 1,2%)!!! Δηλαδή πρόκειται για μείωση της τάξης του 60%!!!
5. Αύξηση ανά τριετία των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανάλογα με την αύξηση του προσδόκιμου ηλικίας!!! Δηλαδή κάθε τρία χρόνια, και με βάση τα στοιχεία που θα δίνουν οι ίδιοι οι αστοί αναλυτές για το προσδόκιμο ηλικίας, τα εξωφρενικά αυτά όρια συνταξιοδότησης θα αυξάνονται. Το εξοργιστικό, μάλιστα, είναι ότι αυτό το μέτρο δεν προβλέπει μείωση των ορίων ηλικίας, εάν μειωθεί ενδεχομένως (και πιθανότατα) το προσδόκιμο ηλικίας!!!
6. Επέκταση για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών από τα τελευταία πέντε έτη στο
σύνολο του εργασιακού βίου, όπως αναφέραμε και προηγουμένως.
7. Μείωση του ανώτατου ορίου στις συντάξεις.
8. Θέσπιση της λεγόμενης κοινωνικής σύνταξης (τα περίφημα 360 ευρώ) η οποία όμως δεν θα δίνεται σε όλους, αλλά θα εξαρτάται από διάφορα εισοδηματικά κριτήρια (εάν, για παράδειγμα, κάποιος εισπράττει κάποιο ενοίκιο δεν θα το παίρνει) και από τη «βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών».
9. Θέσπιση απαγορευτικών μέτρων για την πρόωρη συνταξιοδότηση. Συγκεκριμένα, από 1/1/2011 αυξάνεται η ελάχιστη ηλικία πρόωρης συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια, συμπεριλαμβανομένων και των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα (ΒΑΕ) και
εκείνων με 40 χρόνια εισφορών!!! Παράλληλα, προωθείται η αναθεώρηση του καταλόγου των ΒΑΕ, αλλά και η κατάργηση όλων των ειδικών κανόνων που ίσχυαν για όσους εργαζόμενους έχουν ασφαλιστεί πριν από το 1993.
10. «Πρόστιμο» 6% ετησίως για κάθε εργαζόμενο που συνταξιοδοτείται μεταξύ των ηλικιών 60 και 65 και δεν έχει συμπληρώσει 40 έτη ασφάλισης (12.000 ένσημα). Δηλαδή, ο εργαζόμενος του προηγούμενου παραδείγματος, εάν συνταξιοδοτηθεί στα 62 του χρόνια, θα παίρνει ακόμη λιγότερη σύνταξη, δηλαδή 476 ευρώ μετά από 35 ολόκληρα χρόνια δουλειάς!!!
11. Τέλος, προβλέπεται η «αυστηροποίηση» των κριτηρίων παροχής συντάξεων αναπηρίας, δηλαδή το μεγαλύτερο τσεκούρωμα της δυνατότητας συνταξιοδότησης των εργαζομένων με αναπηρίες.
Είναι φανερό σε όλους τους εργαζόμενους ότι η ψήφιση αυτού του τερατουργήματος θα σημάνει το τέλος της κοινωνικής ασφάλισης όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα. Ότι στοχεύει κατευθείαν στην κατάργησή της. Και αναμένεται να συμπληρωθεί και με δεκάδες ακόμη ρυθμίσεις που θα θίγουν και το δικαίωμα στην περίθαλψη.
Απέναντι σε αυτό το τερατούργημα η εργατική τάξη πρέπει να ορθώσει την ταξική της γροθιά. Γιατί -πέρα απ’ όλα τ’ άλλα- αποτελεί και τεράστια πρόκληση από τη μεριά του κεφάλαιου.
Από αύριο κιόλας, να «οργώσουμε» τους χώρους δουλειάς, να ξεχυθούμε στις γειτονιές, στους χώρους που ζει και κινείται η νεολαία. Να οργανώσουμε την απάντηση που αρμόζει σε αυτήν την επίθεση. Να δώσουμε αποφασιστικά τη μάχη για να ανατραπούν το αντιασφαλιστικό τερατούργημα. Γιατί η ασφάλιση ήταν και είναι δικαίωμα ΟΛΩΝ των εργαζομένων. Γιατί οι μόνοι που μπορούν να τους σταματήσουν ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου