Εκφάνσεις της Επιχείρησης Πράσινο Κυνήγι στα αστικά κέντρα

Της Αρουντάτι Ρόι

Ενώ η Ινδική Κυβέρνηση σκέφτεται να χρησιμοποιήσει τον στρατό και την αεροπορία για να συντρίψει την εξέγερση στην ύπαιθρο, περίεργα πράγματα συμβαίνουν στις πόλεις.

Στις 2 του Ιούνη η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοκρατικών Δικαιωμάτων (CPDR), διοργάνωσε μια ανοιχτή εκδήλωση στην Μουμπάη. Οι βασικοί ομιλητές ήταν ο Γκαουτάμ Ναβλάκα, συντάκτης του εντύπου “Economic and Political Weekly” κι εγώ. Η παρουσία των δημοσιογράφων ήταν πολύ μεγάλη. Η εκδήλωση διάρκεσε πάνω από τρεις ώρες. Και καλύφθηκε εκτενώς από τις εφημερίδες και τα τηλεοπτικά κανάλια. Στις 3 του Ιούνη, αρκετές εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια αλλά και ειδησεογραφικά σάιτ όπως το Rediff.com κάλυψαν το γεγονός με ρεπορτάζ αρκετά αντικειμενικά. Οι Times of India (έκδοση τοπική στην Μουμπάη) είχε ένα άρθρο με τίτλο «Χρειαζόμαστε μια ιδέα που δεν θα είναι ούτε Αριστερή ούτε Δεξιά» και το άρθρο της Hindu είχε τον τίτλο «Μπορούμε να αφήσουμε το βωξίτη στο βουνό;» Το βίντεο της εκδήλωσης κυκλοφορεί στο You Tube.

Την επόμενη της εκδήλωσης η εφημερίδα Press Trust of India (PTI) δημοσίευσε μια ξεδιάντροπη και κατασκευασμένη εκδοχή των όσων είπα.

Το ρεπορτάζ της PTI δημοσιεύθηκε κατ’ αρχήν στην ιστοσελίδα της Indian Express στις 3 Ιούνη 2010 στις 11.35 το βράδυ. Ο τίτλος ήταν: «Η Αρουντάτι στηρίζει τους Μαοϊκούς και προκαλεί τις αρχές να τη συλλάβουν γιατί υποστηρίζει την υπόθεση τους». Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα από το ρεπορτάζ.

«Η συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι δικαιώνει την ένοπλη αντίσταση των Μαοϊκών και προκάλεσε τις αρχές να τη συλλάβουν γιατί υποστηρίζει την υπόθεση τους».

«Το Ναξαλίτικο κίνημα δεν θα μπορούσε να μην είναι ένοπλος αγώνας. Δεν υποστηρίζω τη βία. Είμαι όμως απολύτως αντίθετη στις πολιτικές αναλύσεις που βασίζονται στις καταδίκες των βιαιοτήτων».

«Έπρεπε να είναι ένοπλο κίνημα. Ο Γκαντικός τρόπος αντίστασης χρειάζεται κοινό, κάτι που δεν υπάρχει εδώ. Ο κόσμος συζήτησε πάρα πολύ πριν καταλήξει σ’ αυτή τη μορφή αγώνα». Η Ρόι που χαιρέτησε το «λαό της Νταντεβάντα» μετά την εξολόθρευση 76 ανδρών των Κεντρικών Εφεδρικών Αστυνομικών Δυνάμεων από τους Μαοϊκούς στην πιο φονική επίθεση που είχε στόχο της δυνάμεις ασφαλείας. «Είμαι από αυτή την πλευρά της γραμμής. Δεν με ενδιαφέρει… πιάστε με και φυλακίστε με», δήλωσε.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω από του τέλος του ρεπορτάζ. Το σχόλιο ότι χαιρέτησα «το Λαό της Νταντεβάντα» αφού οι Μαοϊκοί σκότωσαν τους 76 άνδρες των Κεντρικών Εφεδρικών Αστυνομικών Δυνάμεων αποτελεί δείγμα εγκληματικής δυσφήμησης. Το ξεκαθάρισα στην συνέντευξη που έδωσα στο CNN-IBN ότι θεωρώ τραγωδία τον θάνατο των 76 ανδρών των Κεντρικών Εφεδρικών Αστυνομικών Δυνάμεων και ότι πιστεύω πως ήταν τα πιόνια του πολέμου των πλουσίων ενάντια στους φτωχούς. Στην εκδήλωση στην Μουμπάη αυτό που είπα ήταν ότι καταδικάζω την βιομηχανία των ρηχών καταγγελιών που έχουν στήσει τα ΜΜΕ και ότι όσο συνεχίζεται και εντείνεται ο πόλεμος, έχει καταντήσει σχεδόν αδύνατο να βρεθεί οποιοδήποτε είδος ηθικής από τις ακρότητες που διαπράττονται και από τις δυο πλευρές, για αυτό και μια ανάλυση που βασίζεται στην καταδίκη των ακροτήτων είναι εντελώς χωρίς νόημα. Είπα ότι δεν ήμουν εκεί για να υπερασπιστώ τις δολοφονίες των απλών ανθρώπων από οποιονδήποτε, ούτε από τους Μαοϊκούς ούτε από την κυβέρνηση. Ωστόσο είναι σημαντικό να αναρωτηθούμε τις έκαναν οι Κεντρικές Εφεδρικές Αστυνομικές Δυνάμεις με 27 όπλα ΑΚ-47, 38 πολυβόλα INSAS, 7 SLR (τουφέκια με σκόπευτρο), 6 ελαφρά πολυβόλα, ένα sten gun κι ένα ολμοβόλο δυο ιντσών στα χωριά των ιθαγενών. Αν ήταν εκεί για να ξεκινήσουν πόλεμο, τότε στην περίπτωση αυτή αν οδηγηθείς στην καταδίκη των θανάτων των 76 ανδρών των Κεντρικών Εφεδρικών Αστυνομικών Δυνάμεων από τους Μαοϊκούς σημαίνει ότι οδηγείσαι στην πλευρά της κυβέρνησης σε ένα πόλεμο με τον οποίο πολλοί από εμάς διαφωνούν.

Το υπόλοιπο ρεπορτάζ της PTI ήταν ένα κακόηθες, βλακώδες συνονθύλευμα αυτού που συνέβη στην εκδήλωση. Οι απόψεις μου για τους Μαοϊκούς είναι ξεκάθαρες. Έχω γράψει αναλυτικά για αυτούς. Στην εκδήλωση είπα ότι η λαϊκή αντίσταση ενάντια στην αρπαγή της γης από τις εταιρείες αποτελείται από ένα μεγάλο φάσμα κινημάτων με διαφορετικές ιδεολογίες και ότι οι Μαοϊκοί αποτελούν το πιο μαχητικό άκρο του. Είπα ότι η κυβέρνηση χαρακτηρίζει κάθε κίνημα αντίστασης, κάθε αγωνιστή «Μαοϊκό» για να μπορέσει να δικαιολογήσει την αντιμετώπιση τους με κατασταλτικό και στρατιωτικό τρόπο. Είπα ότι η κυβέρνηση έχει επεκτείνει την έννοια του όρου «Μαοϊκός» για να συμπεριλάβει όλους όσους δεν συμφωνούν με αυτήν, όλους όσους τολμούν να μιλούν για δικαιοσύνη. Ανέφερα το λαό του Καλινγκαναγκάρ και του Τζαγκατσινγκπούρ που αγωνίζονται ειρηνικά, ζουν όμως σε καθεστώς πολιορκίας, περικυκλωμένοι από εκατοντάδες ένοπλους αστυνομικούς, που τους ξυλοκοπούν και τους πυροβολούν στο ψαχνό. Είπα ότι οι ντόπιοι το σκέφτηκαν πολύ και σε βάθος πριν αποφασίσουν ποια στρατηγική αντίστασης θα ακολουθήσουν. Μίλησα για το πώς άνθρωποι που ζουν στα χωριά βαθειά μέσα στα δάση δεν μπορούν να καταφύγουν σε Γκαντικές μορφές διαμαρτυρίας γιατί η ειρηνική μη-βίαιη αντίσταση αποτελεί ένα είδος πολιτικού θεάτρου που για είναι αποτελεσματικό χρειάζεται ένα κοινό που να συμπάσχει, κάτι που δεν είχαν. Ρώτησα πώς, άνθρωποι που ήδη λιμοκτονούν, μπορούν να κάνουν απεργία πείνας; Και σίγουρα ποτέ δεν είπα τίποτε σαν το παρακάτω: «έπρεπε να είναι ένα ένοπλο κίνημα». (Ούτε και μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει).

Είπα ότι όλα τα διαφορετικά κινήματα αντίστασης σήμερα, άσχετα με τις διαφορές τους, κατανοούν ότι μάχονται ενάντια σε έναν κοινό εχθρό, έτσι λοιπόν βρίσκονται όλα από αυτή την πλευρά της γραμμής και ότι εγώ συμπαρατάσσομαι μαζί τους. Από αυτήν όμως την πλευρά αντί να απευθύνουμε ερωτήματα στην κυβέρνηση θα έπρεπε να αναρωτηθούμε κι εμείς. Παρακάτω παραθέτω ακριβώς αυτό που είπα.

«Νομίζω ότι είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να ερευνήσουνε το κίνημα αντίστασης στο οποίο ανήκουμε. Εγώ είμαι από αυτή την πλευρά της γραμμής. Είμαι πολύ ξεκάθαρη σε αυτό. Δεν με ενδιαφέρει, πιάστε με, φυλακίστε με. Είμαι από αυτή την πλευρά της γραμμής. Σ’ αυτή την πλευρά όμως της γραμμής θα πρέπει να στραφούμε και να ρωτήσουμε τους συντρόφους μας».

Μετά είπα ενώ οι Γκαντικές μέθοδοι αντίστασης δεν αποδεικνύονταν αποτελεσματικές, τα Γκαντικά κινήματα όπως το Κίνημα Σώστε τον Ναρμάντα (Ποταμό) είχαν ένα ριζοσπαστικό και επαναστατικό όραμα «ανάπτυξης» κι ενώ οι Μαοϊκές μέθοδοι αντίστασης ήταν αποτελεσματικές, αναρωτήθηκα για το κατά πόσο έχουν σκεφθεί το είδος της «ανάπτυξης» που θέλουν. Εκτός από το γεγονός ότι είναι αντίθετοι με το ξεπούλημα της Κυβέρνησης στις ιδιωτικές εταιρείες, η δική τους πολιτική εξορύξεων θα ήταν πολύ διαφορετική από την κρατική; Θα άφηναν τον βωξίτη στο βουνό – αυτό που θέλουν οι άνθρωποι που αποτελούν το δυναμικό τους ή θα άρχιζαν τις εξορύξεις μόλις έρχονταν στην εξουσία;

Διάβασα ένα απόσπασμα από το έργο του Πάμπλο Νερούντα “Standard Oil Company” που μας δείχνει πόσο παλιά είναι αυτή η μάχη.

Ο δημοσιογράφος του PTI που ζήτησε την άδεια από τους διοργανωτές να καταγράψει την εκδήλωση δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η εκδοχή του αποτελεί αντικείμενο «ερμηνείας». Είναι σκέτη παραποίηση της πραγματικότητας. Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι αυτό το ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε από αρκετές εφημερίδες σε αρκετές γλώσσες και τηλεοπτικές εκπομπές στις 4 Ιούνη, πολλές από τις οποίες είχαν δημοσιογράφους που κάλυψαν αντικειμενικά την εκδήλωση την προηγούμενη ημέρα και προφανώς γνώριζαν ότι το ρεπορτάζ έλεγε ψέματα. Οι Economic Times έγραφαν: «Η Αρουντάτι Ρόι που αναζητά τη δημοσιότητα θέλει να γίνει Αούνγκ Σαν Σου Κιί. Αναρωτιέμαι – γιατί εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια θέλουν να δημοσιεύσουν τις ίδιες ειδήσεις δυο φορές, την μια φορά λέγοντας την αλήθεια και την άλλη ψέματα;

Το ίδιο βράδυ (4 Ιούνη) γύρω στις 7.00, δυο άνδρες πάνω σε μια μηχανή έφτασαν μέχρι το σπίτι μου στο Δελχί κι άρχισαν να πετούν πέτρες στα παράθυρα. Μια πέτρα παραλίγο να χτυπήσει ένα παιδάκι που έπαιζε στο δρόμο. Μαζεύτηκε εξαγριωμένος ο κόσμος από γύρω και οι δυο άνδρες το έσκασαν. Μέσα σε λίγα λεπτά έφτασε ένα αυτοκίνητο μάρκας Tata Indica με κάποιον που ισχυριζόταν ότι ήταν δημοσιογράφος από την Zee TV, που ρωτούσε αν αυτό ήταν το «σπίτι της Αρουντάτι Ρόι» και αν είχαν γίνει φασαρίες. Προφανώς πρόκειται για στημένο περιστατικό, μια στημένη επίδειξη «λαϊκής οργής» για να τραφούν τα σαρκοβόρα τηλεοπτικά κανάλια μας. Ευτυχώς για μένα, εκείνο το βράδυ το σχέδιο δεν πέτυχε. Υπήρξε όμως και συνέχεια. Στις 5 Ιούνη στην Dainik Bhaskar του Ραϊπούρ δημοσιεύθηκε ένα άρθρο με τίτλο «Αν έχει τα κότσια, η Αρουντάτι θα πρέπει να αφήσει το κλιματιζόμενο δωμάτιο της και να έρθει στη ζούγκλα» στο οποίο ο Βισβαραντζάν, ο Γενικός Διευθυντής της Αστυνομίας του Τσάτισγκαρ με προκάλεσε να αντιμετωπίσω την Αστυνομία πηγαίνοντας στη ζούγκλα με τους Μαοϊκούς. Για φανταστείτε το – ο Γενικός Διευθυντής της Αστυνομίας κι εγώ – σε κατά πρόσωπο αναμέτρηση. Για να μην υστερήσει, η κ. Πουνάμ Τσατουρβέντι εκπρόσωπος του BJP (εθνικιστικού κόμματος) στο Τσάτισγκαρ δήλωσε στα ΜΜΕ ότι θα έπρεπε να με εκτελέσουν δημόσια σε ένα σταυροδρόμι και ότι και οι άλλοι προδότες όπως εγώ θα πρέπει να τιμωρηθούν με την θανατική ποινή. (Ίσως θα έπρεπε κάποιος να την ενημερώσει ότι αυτή η άμεση υποκίνηση στη βία αποτελεί αδίκημα σύμφωνα με τον Ινδικό Ποινικό Κώδικα). Ο Μαχέντρα Κάρμα, Επικεφαλής της φονικής «λαϊκής» πολιτοφυλακής Σάλβα Τζουντούμ που είναι υπεύθυνη για αμέτρητους βιασμούς και φόνους ζήτησε να ληφθούν νομικά μέτρα εναντίον μου. Την Τρίτη 8 Ιούνη η εφημερίδα Nayi Duniya έγραψε ότι έχουν κατατεθεί αγωγές εναντίον μου σε δυο διαφορετικά αστυνομικά τμήματα του Τσάτισγκαρ, στην Μπάτα Πάντα και Τέλι Μπάντα από ιδιώτες που αντιτίθενται στην «ανοιχτή μου υποστήριξη προς τους Μαοϊκούς».

Μήπως πρόκειται για αυτό που η στρατιωτική κατασκοπεία λέει ψυχολογικός πόλεμος; Ή μήπως πρόκειται για τις εκφάνσεις της Επιχείρησης Πράσινο Κυνήγι στα αστικά κέντρα; Στην οποία ένα κυβερνητικό ειδησεογραφικό πρακτορείο βοηθάει τον υπουργό εσωτερικών να φτιάξει ένα φάκελο για όσους θέλουν να παραμερίσουν, εφευρίσκοντας στοιχεία όταν δεν μπορούν να βρουν; Η μήπως προσπαθεί η ΡΤΙ να παραδώσει τους πιο γνωστούς από εμάς για λυντσάρισμα στον όχλο ώστε να μην χρειαστεί να ρισκάρει η κυβέρνηση την διεθνή της υπόληψη συλλαμβάνοντας μας ή εξοντώνοντας μας; Ή μήπως είναι απλά ένα τρόπος να εξαναγκαστούμε σε μια άγρια πόλωση, μια γελοία προσπάθεια φίμωσης κάθε φωνής του τύπου – αν δεν είσαι μαζί «μας» είσαι Μαοϊκός; Όχι απλά Μαοϊκός αλλά ένας ηλίθιος, αλαζόνας, μεγαλόστομος Μαοϊκός. Ότι κι αν είναι, είναι επικίνδυνο και ξεδιάντροπο αλλά δεν είναι καινούριο. Ρωτήστε όποιον κάτοικο του Κασμίρ, ή οποιονδήποτε νεαρό Μουσουλμάνο που κρατείται σαν «τρομοκράτης» χωρίς καθόλου στοιχεία εκτός από αβάσιμες αναφορές των ΜΜΕ. Ρωτήστε τον Μοχάμεντ Αφζάλ που έχει καταδικαστεί σε θάνατο για να «ικανοποιηθεί η συλλογική συνείδηση της κοινωνίας».

Τώρα που η Επιχείρηση Πράσινο Κυνήγι έχει αρχίσει να χτυπάει τις πόρτες ανθρώπων όπως εγώ, φανταστείτε τι συμβαίνει σε αγωνιστές που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί. Στους εκατοντάδες φυλακισμένους που βασανίζονται και εξοντώνονται. Στις 26 Ιούνη είναι η 35η επέτειος της Κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης. Ίσως ο Ινδικός λαός θα πρέπει να ανακηρύξει (γιατί η κυβέρνηση δεν θα το κάνει σίγουρα) ότι αυτή η χώρα είναι σε Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης. (Ή αν το ξανασκεφτούμε, μήπως δεν έπαψε ποτέ;). Αυτή τη φορά η λογοκρισία δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Οι κατασκευασμένες ειδήσεις είναι πολύ πιο σοβαρό.

(12 Ιούνη, The Dawn)