Από την Προλεταριακή Σημαία:
Ένα μικρό δείγμα από τις πάμπολλες έρευνες που έχουν τελευταία δημοσιοποιηθεί για την επίδραση της οικονομικής κρίσης στην ζωή των νέων:
Ένα μικρό δείγμα από τις πάμπολλες έρευνες που έχουν τελευταία δημοσιοποιηθεί για την επίδραση της οικονομικής κρίσης στην ζωή των νέων:
«Το 82% των νέων ηλικίας 20-29 είναι άγαμοι, το 15% παντρεμένοι και το 3% έχει πάρει ήδη το πρώτο διαζύγιο… Οι οικονομικά ανεξάρτητοι που ζουν μόνοι τους δηλώνουν σε ποσοστό 71% ότι μόλις καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες και ένα 29% αναφέρει ότι λαμβάνει οικονομική ενίσχυση από την οικογένειά τους… Οι νέοι που ζουν με την οικογένειά τους σε ποσοστό 46% δηλώνουν πως έχουν χαμηλό εισόδημα και λαμβάνουν ενίσχυση από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, 20% ότι καλύπτουν μόλις τις βασικές τους ανάγκες χωρίς να συνεισφέρουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό, 19% που διαθέτει εισόδημα καλύπτει με δυσκολία τις βασικές του ανάγκες για να συνεισφέρει στον οικονομικό προϋπολογισμό και ένα 15% δεν έχει δικό του εισόδημα και ζει από τον οικογενειακό προϋπολογισμό».Δραματική η ανατροπή που έχει συντελεστεί για τους νέους έως 30 χρόνων σε σχέση με την γενιά των γονιών τους. Στο σύνολό τους είναι άγαμοι, ενώ το 91% από αυτούς δεν σκέφτονται τον γάμο. Η συντριπτική πλειοψηφία ζει με τους γονείς τους και παρόλα αυτά δεν τα βγάζει πέρα. Και όλα αυτά προτού δούμε τις συνέπειες της μετεξέλιξης της γενιάς των 600 Ευρώ σε γενιά των 400 και 500 Ευρώ. Η πολιτική της σύνθλιψης της νέας γενιάς στον σύγχρονο Προκρούστη μετράει νίκες και συνεχίζει το σφυροκόπημα. Ήδη τα τελευταία 7 χρόνια, για πρώτη φορά έχει ανακοπεί η πτωτική τάση των μαθητών που εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση και παρουσιάζεται αύξηση!
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως 1 στους 5 μαθητές που φοιτούν στα ΤΕΕ εγκαταλείπουν το σχολείο, για την μεσαιωνικού τύπου μαθητεία που αναβάπτισε πρόσφατα η κυβέρνηση. Στους σπουδαστικούς χώρους, όλο και περισσότεροι ωθούνται βίαια στο περιθώριο, με την όρθωση των φραγμών να έχει καταστήσει περισσότερους από τους μισούς φοιτητές- σπουδαστές «αιώνιους» και με τον κίνδυνο της διαγραφής ορατό πλέον πάνω από το κεφάλι τους. Με την θεσμοθέτηση της Δια Βίου Μάθησης, αυτής της σύγχρονης αυτ-απάτης νομιμοποιείται ο εκμαυλισμός των συνειδήσεων, το συνεχές κυνήγι του «ονείρου», με το προσπέρασμα-τσαλαπάτημα των δήθεν ανταγωνιστών. Ο φόβος της ανεργίας —που ήδη αγγίζει το 32% σε νέους έως 25 ετών— και της πείνας, κρέμεται πλέον για τα καλά πάνω από τα κεφάλια της «πλέμπας» καθορίζοντας στάσεις και συμπεριφορές. Η εργοδοσία έχει κυριολεκτικά ξεσαλώσει. Τα μπλοκάκια πάνε σύννεφο και οι απαιτήσεις πάνω στη δουλειά γίνονται εξωφρενικές όσο ποτέ. Οι σύγχρονοι δούλοι υπάρχουν. Όχι σε κάποιο μακρινό κράτος, δεν αφορά κάποιους αλλοδαπούς που ήρθανε από «μακριά». Είναι εδώ, ανάμεσά μας. Και θα γίνονται όλο και πιο νεαροί όσο περνά ο καιρός. Είναι πιο ευάλωτοι, πληρώνονται λιγότερα, δουλεύουν περισσότερο. Το όποιο κοινωνικό κράτος είχε απομείνει και αποτελούσε στήριγμα —νησίδα ελπίδας— για τους νέους, πλέον έχει συντριβεί.
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως 1 στους 5 μαθητές που φοιτούν στα ΤΕΕ εγκαταλείπουν το σχολείο, για την μεσαιωνικού τύπου μαθητεία που αναβάπτισε πρόσφατα η κυβέρνηση. Στους σπουδαστικούς χώρους, όλο και περισσότεροι ωθούνται βίαια στο περιθώριο, με την όρθωση των φραγμών να έχει καταστήσει περισσότερους από τους μισούς φοιτητές- σπουδαστές «αιώνιους» και με τον κίνδυνο της διαγραφής ορατό πλέον πάνω από το κεφάλι τους. Με την θεσμοθέτηση της Δια Βίου Μάθησης, αυτής της σύγχρονης αυτ-απάτης νομιμοποιείται ο εκμαυλισμός των συνειδήσεων, το συνεχές κυνήγι του «ονείρου», με το προσπέρασμα-τσαλαπάτημα των δήθεν ανταγωνιστών. Ο φόβος της ανεργίας —που ήδη αγγίζει το 32% σε νέους έως 25 ετών— και της πείνας, κρέμεται πλέον για τα καλά πάνω από τα κεφάλια της «πλέμπας» καθορίζοντας στάσεις και συμπεριφορές. Η εργοδοσία έχει κυριολεκτικά ξεσαλώσει. Τα μπλοκάκια πάνε σύννεφο και οι απαιτήσεις πάνω στη δουλειά γίνονται εξωφρενικές όσο ποτέ. Οι σύγχρονοι δούλοι υπάρχουν. Όχι σε κάποιο μακρινό κράτος, δεν αφορά κάποιους αλλοδαπούς που ήρθανε από «μακριά». Είναι εδώ, ανάμεσά μας. Και θα γίνονται όλο και πιο νεαροί όσο περνά ο καιρός. Είναι πιο ευάλωτοι, πληρώνονται λιγότερα, δουλεύουν περισσότερο. Το όποιο κοινωνικό κράτος είχε απομείνει και αποτελούσε στήριγμα —νησίδα ελπίδας— για τους νέους, πλέον έχει συντριβεί.Όλα αυτά στο φόντο της διάλυσης του συνδικαλιστικού- εργατικού, κομμουνιστικού κινήματος, της ανυπαρξίας οράματος και προοπτικής για την νέα γενιά. Η νέα γενιά παλεύει πλέον για την επιβίωσή της, μαζεύει θυμό και μίσος για αυτούς που της έστρωσαν έτσι, αλλά δεν λέει να κοιμηθεί. Πίσω από την κουρτίνα γίνονται διεργασίες βαθιές, που αργά η γρήγορα θα εκφραστούν. Κι όμως αυτό δεν αρκεί. Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλες οι διεργασίες, όπως στη φύση, έτσι και στην κοινωνία, χρειάζονται τον καταλύτη τους. Μόνο που και αυτός ψάχνει τον δρόμο του, προσπαθεί να δαμάσει τον εαυτό του, να συνδεθεί με την νέα γενιά. Αυτές οι παράλληλες διεργασίες θα συνενωθούν. Και τότε «φοβού τους Δαναούς..».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου