Επανάσταση στη Νότια Ασία

Προδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία:

του Indra Mohan Sigdel “Basanta” *

Αγαπητοί σύντροφοι και αντιπρόσωποι

Επαναστατικοί χαιρετισμοί!

Θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να στείλω τους επαναστατικούς χαιρετισμούς του κόμματος μου, του Ενιαίου Κομουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ (Μαοϊκού) στους διοργανωτές, του Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, που μας κάλεσε να παραβρεθούμε εδώ στην Ισταμπούλ  της Τουρκίας. Επίσης στέλνω τους επαναστατικούς μας χαιρετισμούς σε όλους όσους παραβρίσκονται σ΄ αυτό το σεμινάριο. Αισθάνομαι μεγάλη τιμή που βρίσκομαι εδώ μαζί με εκπροσώπους από όλον τον κόσμο. Αλλα πιο πολύ θα ήθελα να αδράξω την ευκαιρία για να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες που έχει συλλέξει η εργατική τάξη σε όλον τον κόσμο μέσα από ηρωικούς αγώνες ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τις αντιλαϊκές και νέο-αποικιακές του πολιτικές όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, ο φιλελευθερισμός και η παγκοσμιοποίηση, καθώς και ενάντια στις άρχουσες τάξεις που είναι υποτελείς σ΄ αυτόν.

Αγαπητοί σύντροφοι

Το κόμμα μου μου ανάθεσε να μιλήσω για την επανάσταση στη Νότια Ασία όπως μας ζητήθηκε από τους διοργανωτές. Είναι ένα τεράστιο θέμα και δεν μπορεί να καλυφτεί σε λίγα λεπτά. Πάντως θα προσπαθήσω να είμαι μεν σύντομος αλλά και να εστιάσω στα βασικά σημεία ώστε να σας βοηθήσω να κατανοήσετε τις δυνατότητες και τις προοπτικές που ανοίγονται για την επανάσταση στη νότια Ασία σήμερα.

Η Νότια Ασία αποτελείται από επτά χώρες: το Μπανγκλαντές, το Μπουτάν, την Ινδία, τις Μαλδίβες, το Νεπάλ, το Πακιστάν και τη Σρι Λάνκα. Πάνω από το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πληθυσμού κατοικεί στην περιοχή αυτή. Είναι η πολυπληθέστερη και πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του κόσμου. Η γεωργία, που συμβάλλει στο 22% μόνο του ΑΕΠ της περιοχής, απασχολεί το 60% της εργατικής δύναμης. Μετά την υποσαχάρια Αφρική, η Νότια Ασία είναι η φτωχότερη περιοχή της γης. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας του 2008, πάνω από το 40% των απασχολούμενων στην περιοχή κερδίζουν λιγότερο από 1,39 δολάρια κατά κεφαλή την ημέρα. Από την άλλη ο συνολικός πλούτος των 25 πλουσιότερων ινδών καπιταλιστών ισοδυναμεί με 192,3 δις δολάρια. (πηγή: www.forbes.com). Είναι ίσος με τα ετήσια έσοδα 379 εκατομμυρίων φτωχών της περιοχής, που αντιστοιχεί στο 31,6% του πληθυσμού της Ινδίας. Περίπου 2,1 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από υποσιτισμό κάθε χρόνο στην περιοχή σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF του 2008. Αυτά δίνουν μια πολύ μικρή εικόνα της ταξικής σύνθεσης στις χώρες της Νότιας Ασίας.

Εκτός από τις οξυμένες ταξικές αντιθέσεις στις χώρες της Νότιας Ασίας, υπάρχουν και σοβαρές εθνικές αντιθέσεις σε όλη την περιοχή. Όλοι γνωρίζουμε τη σοβαρότητα της εθνικής αντίθεσης στη Σρι Λάνκα. Όλη η βορειο-ανατολική Ινδία και το Κασμίρ είναι εστίες εθνικο-απελευθερωτικών κινημάτων από την εποχή της «ανεξαρτησίας». Εκτός απ΄ αυτά διάφορες καταπιεζόμενες μειονότητες στο Νεπάλ, το Μπουτάν, το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν αγωνίζονται για την αυτονομία τους και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Είναι απίστευτες οι κοινωνικές διακρίσεις που απορρέουν από τον σοβινισμό της κάστας των Χιντού στην Ινδία και το Νεπάλ. Σε όλες τις χώρες της Νότιας Ασίας το πολιτικό σύστημα, που κτίστηκε πάνω στη φεουδαρχία αλλά διαφυλάσσεται από το εποικοδόμημα του κομπραδόρικου και γραφειοκρατικού καπιταλισμού, είναι η αίτια όξυνσης όλων των αναφερθέντων αντιθέσεων.

Οι μάζες που ζουν στην περιοχή δέχονται τα βάρη δυο εχθρών: της φεουδαρχίας και του ιμπεριαλισμού. Επιπλέον, ο ινδικός επεκτατισμός από τη μια μεριά δρα σαν το μαντρόσκυλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Νότια Ασία και από την άλλη επιβάλει τη δική του πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ηγεμονία στις γειτονικές χώρες. Το τελευταίο διάστημα οι ινδικές άρχουσες τάξεις υποτάσσονται όλο και περισσότερο στα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για υποταγή όλης της περιοχής στη στρατηγική του για περικύκλωση και αποδυνάμωση της Κίνας που εμφανίζεται σαν ένας ισχυρός οικονομικός ανταγωνιστής στον 21^ο αιώνα.

Σε μια συνέντευξη στις 29 Σεπτέμβρη 1958 ο Μάο είχε πει: «οι διάφορες μορφές αντιθέσεων στο σύγχρονο κόσμο επικεντρώνονται στις τεράστιες εκτάσεις της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Αυτές είναι οι πιο ευάλωτες περιοχές που βρίσκονται κάτω από την ιμπεριαλιστική κυριαρχία αλλά και οι ζώνες των θυελλών της παγκόσμιας επανάστασης που καταφέρνουν άμεσα χτυπήματα στον ιμπεριαλισμό». Αυτή η εκτίμηση του Μάο εξακολουθεί να ισχύει. Στην παρούσα φάση η Νότια Ασία έχει γίνει η ευάλωτη περιοχή της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και ένα ενεργό ηφαίστειο της Νέας Δημοκρατικής Επανάστασης υπό την ηγεμονία των μαρξιστικών-λενινιστικών-μαοϊκών κομμάτων. Μαζί με την μισο-φεουδαρχική εκμετάλλευση και την μισο-αποικιακή καταπίεση πλατιές λαϊκές μάζες δέχονται την εσωτερική εθνική καταπίεση. Η καταπίεση των καστών απέναντι στους Νταλίτ, η καταλήστευση των Αντιβάσι και η ανυπόφορη εκμετάλλευση και καταπίεση των θρησκευτικών μειονοτήτων είναι η πραγματική ταυτότητα της ινδουιστικής σοβινιστικής άρχουσας τάξης, ιδιαίτερα στην Ινδία. Ένας τεράστιος αριθμός εργαζομένων ρίχνεται στην ανέχεια που συνεχώς αυξάνει. Συνοπτικά, οι οξυμένες αντιθέσεις της φεουδαρχίας συν τον ιμπεριαλισμό ενάντια στις πλατιές μάζες, η εκτεταμένη παρουσία των επαναστατικών, εθνικο-απελευθερωτικών και δημοκρατικών κινημάτων σε όλες τις χώρες της Νότιας Ασίας και ο τεράστιος αριθμός των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων μαζών στην περιοχή έχουν ανεβάσει το επαναστατικό δυναμικό ακόμη περισσότερο.

Η περιοχή έχει μακρά ιστορία επαναστατικών ταξικών αγώνων. Όμως η πρώτη φλόγα της επαναστατικής ταξικής πάλης στην περιοχή άναψε το 1967 στο Ναξαλμπάρι της επαρχίας Σιλιγκούρι στη Δυτική Βεγγάλη, κάτω από την καθοδήγηση του μαρξισμού-λενινισμού και της σκέψης Μάο Τσετούνγκ. Δεν άπλωσε μόνο την επιρροή της στην ινδική ύπαιθρο αλλά αποτέλεσε και τον προάγγελο για γειτονικές χώρες όπως το Μπανγκλαντές, τη Σρι Λάνκα και το Νεπάλ. Από  τότε οι επαναστατικοί ταξικοί αγώνες ακολουθούν ο ένας τον άλλο με τα σκαμπανεβάσματα τους και τα ζιγκ-ζαγκ τους. Η μαοϊκή επανάσταση έκανε ένα μεγάλο άλμα προς τα μπρος με το ξεκίνημα του μεγάλου λαϊκού πολέμου στο Νεπάλ στις 13 Φλεβάρη 1996 καθώς και με τη συγχώνευση των δυο βασικών επαναστατικών ρευμάτων της Ινδίας, του Λαϊκού Πολέμου και του Μαοϊκού Κομμουνιστικού Κέντρου, και την ίδρυση του ΚΚ Ινδίας (Μαοϊκού) το Σεπτέμβρη του 2004. Αυτά τα δυο πολιτικά γεγονότα μετέτρεψαν την περιοχή αυτή σε ενεργό ηφαίστειο της προλεταριακής επανάστασης στο ξεκίνημα του 21^ου αιώνα.

Συνακόλουθα με τα παραπάνω μεγάλα πολιτικά γεγονότα από τη μεριά των επαναστατών, η λαϊκή επανάσταση του Νεπάλ έχει φτάσει στο κατώφλι της κατάληψης της κεντρικής πολιτικής εξουσίας. Η τελευταία πρωτομαγιάτικη διαδήλωση, στην οποία μισο εκατομμύριο νεπαλέζων ξεχύθηκαν στους δρόμους της Κατμαντού και η επ΄ αόριστο πολιτική απεργία που ακολούθησε, δεν προκάλεσαν μόνο έμφραγμα στην καρδιά μιας χούφτας κομπραδόρων και γραφειοκρατών καπιταλιστών και των φεουδαρχικών στοιχείων του Νεπάλ, αλλά κατάφεραν και ένα ισχυρό χτύπημα στα ξένα αφεντικά τους. Για να προστατέψουν τα πιόνια τους οι ξένες δυνάμεις, κύρια ο ινδικός επεκτατισμός, άρχισε να ανακατεύεται ανοιχτά στις εσωτερικές υποθέσεις του Νεπάλ. Η συμμαχία του ινδικού επεκτατισμού και των νεπαλέζων μαριονετών του στέκεται αντιμέτωπη στους πόθους του νεπαλέζικου λαού για δημοκρατία και εθνική ανεξαρτησία. Τώρα πια η δημοκρατία και η εθνική ανεξαρτησία είναι αξεχώριστα συνδεδεμένες στο Νεπάλ. Ο αγώνας για εθνική ανεξαρτησία, κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα έχει γίνει πρωτεύων ζήτημα.

Η Νέα Δημοκρατική Επανάσταση στην Ινδία κάνει μεγάλα βήματα. Έχει αγκαλιάσει μια τεράστια έκταση στην ανατολική και κεντρική Ινδία. Οι στρατιωτικές επιθέσεις των μαχητών του ΚΚΙ (Μαοϊκού), ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, και οι μαζικοί μαχητικοί αγώνες που καθοδηγούνται από τους μαοϊκούς και άλλες αριστερές δυνάμεις ενάντια στην κατάσχεση της αγροτικής γης στη Ναντιγκράμ και το Σινγκούρ για να τη δώσουν στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες, έχουν κάνει τις αντιδραστικές ινδικές άρχουσες τάξεις να χάσουν τον ύπνο τους. Η μαζική λαϊκή αντίσταση στο Λαλγκάρ της Δ. Βεγγάλης ενάντια στις αστυνομικές αγριότητες πήρε μορφές που δεν είχαν ξαναϊδωθεί στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος της Ινδίας. Η ανάπτυξη του λαϊκού πολέμου στην Ινδία είναι ζήτημα περηφάνιας και πηγή έμπνευσης για τους επαναστάτες όχι μόνο στη Νότια Ασία αλλά για το σύνολο της εργατικής τάξης παντού στον κόσμο.

Οι άρχουσες τάξεις της Ινδίας αντί να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της χώρας και του λαού, έχουν αναπτύξει έναν τεράστιο αριθμό παραστρατιωτικών δυνάμεων ενάντια στους φτωχότερους των φτωχών της Ινδίας, τους Αντιβάσι. Η αντιλαϊκή «Επιχείρηση Πράσινο Κυνήγι» που έχουν ξεκινήσει οι ινδικές επεκτατικές άρχουσες τάξεις βασίζεται πάνω στο αντιδραστικό σχέδιο της επίθεσης και καταστροφής της νέας επαναστατικής πολιτικής εξουσίας που αναδεικνύεται μέσα από το λαϊκό πόλεμο. Στοχεύει στο να ανοίξει το δρόμο σε νέες αντιλαϊκές επιθέσεις και στην καταλήστευση των εθνικών πόρων από την κομπραδόρικη μεγάλη αστική τάξη, εθνική και διεθνή. Όμως αντίθετα έχουν προκαλέσει μια πλατύτερη συσπείρωση της αριστεράς, των προοδευτικών, των δημοκρατών και φιλο-λαϊκών δυνάμεων ενάντια στις αντιλαϊκές άρχουσες τάξεις της Ινδίας. Ένας ικανός αριθμός γνωστών διανοουμένων, όπως η Αρουντάτι Ρόι, βγήκαν μπροστά και στάθηκαν στο πλευρό των φτωχών Αντιβάσι, αντιτάχτηκαν στις παραστρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή τους και ξεσκέπασαν τη χρεοκοπημένη «μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου». Ο λαϊκός πόλεμος στην Ινδία είναι το κεντρικό θέμα συζήτησης ακόμη και ανάμεσα στη μεσαία τάξη. Ακόμη και τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα που ανήκουν στην κομπραδόρικη μεγάλη αστική τάξη δεν μπορούν πλέον να κρατάνε κρυφές τις μαοϊκές δραστηριότητες. Αυτό αποτελεί μια μεγάλη ιδεολογική και πολιτική επιτυχία των επαναστατών στην Ινδία και στο εξωτερικό.

Αν και υπάρχει μακρά ιστορία ένοπλων αγώνων στο Μπανγκλαντές, αυτήν την περίοδο οι επαναστάτες κομμουνιστές δεν κατάφεραν να κάνουν κάποιο άλμα μπροστά. Ορισμένα μαρξιστικά-λενινιστικά κόμματα είχαν προσωρινές υποχωρήσεις μετά την σύλληψη των ηγετών τους από το αντιδραστικό καθεστώς, ενώ κάποια αλλα ανασυντάσσονται και ετοιμάζονται για λαϊκό πόλεμο. Παρ΄ όλα αυτά, οι οξυμένες ταξικές αντιθέσεις, η εθνική καταπίεση και η επαναστατική κληρονομιά του παρελθόντος καθώς και το πατριωτικό συναίσθημα του λαού του Μπανγκλαντές δίνουν σ΄ αυτήν τη χώρα ένα πλούσιο δυναμικό ικανό για την ανάπτυξη της νέας δημοκρατικής επανάστασης.

Παράλληλα μ΄ αυτά, η ίδρυση του ΚΚ Μπουτάν (ΜΛΜ) το 2001 και η μακρόχρονη ύπαρξη του Μαοϊκού ΚΚ της Σρι Λάνκα και η προσπάθεια τους να αναδιοργανωθούν, έχει προσθέσει ένα επιπλέον δυναμικό στο κομμουνιστικό κίνημα της Νότιας Ασίας. Αν και δεν υπάρχει κάποιο μαοϊκό κόμμα αυτή τη στιγμή στο Πακιστάν, η ιδεολογική πάλη που διεξάγεται από ορισμένους επαναστάτες για την ίδρυση ενός τέτοιου κόμματος δεν μπορεί παρά να έχει θετικές επιπτώσεις στο κοντινό μέλλον. Έτσι, όλη η Νότια Ασία, εκτός από τις Μαλδίβες, για τις οποίες δεν έχει ακουστεί τίποτε για την ύπαρξη κάποιου κομμουνιστικού κόμματος, έχει μια ισχυρή δυναμική βάση για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα. Μ΄  άλλα λόγια η Νότια Ασία είναι ένα ενεργό ηφαίστειο προλεταριακής επανάστασης στο ξεκίνημα του 21^ου αιώνα.

Πάντως είναι γεγονός ότι όσο αναπτύσσεται η προλεταριακή επανάσταση τόσο ισχυροποιείται και η αντίδραση. Ο ινδικός επεκτατισμός, υποβοηθούμενος από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, είναι κοινός εχθρός από πολύ καιρό όχι μόνον ενάντια στις ινδικές μάζες αλλά και στις μάζες όλης της περιοχής. Για να περιορίσουν τις νέο-δημοκρατικές επαναστάσεις στην περιοχή οι αντιδραστικοί όλου του κόσμου έχουν συσπειρωθεί ενάντια στους λαούς περισσότερο από ποτέ. Σαν αποτέλεσμα η Νότια Ασία μετατρέπεται σε θέατρο σύγκρουσης δυο μετώπων: ένα μέτωπο του προλεταριάτου και των ταξικών του συμμάχων σε εθνικό επίπεδο και διεθνώς και μια άλλη συμμαχία που αποτελείται από τους ιμπεριαλιστές και τους λακέδες τους στην κάθε χώρα. Ένας νέος κόσμος κυοφορείται πλέον στη Νότια Ασία μέσα στη μήτρα αυτής της αντίθεσης.

Στη σημερινή εποχή του ιμπεριαλισμού η προλεταριακή επανάσταση δεν παραμένει φαινόμενο μιας μόνης χώρας. Επηρεάζεται από πολλούς αλληλοσυνδεμένους παράγοντες. Η νίκη μιας κομμουνιστικής επανάστασης συνδέεται με τις αντικειμενικές συνθήκες του κόσμου και την υποκειμενική ισχύ του διεθνούς προλεταριάτου. Ας ρίξουμε μια σύντομη ματιά σ΄ αυτούς τους δυο παράγοντες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αντικειμενικά η παγκόσμια κατάσταση δεν είναι τόσο δυσμενής για την επανάσταση όπως ήταν τις δεκαετίες του 80 και του 90. Είναι πιο ευνοϊκό πλέον για το προλεταριάτο να κάνει επαναστάσεις. Όχι ότι έχει εκδηλωθεί μια παγκόσμια επαναστατική κρίση, αλλά είναι μια αντικειμενική πραγματικότητα ότι το ιμπεριαλιστικό σύστημα έχει αποτύχει σε πολύ περισσότερα οξυμένα προβλήματα απ΄ ότι στο παρελθόν. Η οικονομική κρίση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ έχει αγκαλιάσει πλέον όλον τον κόσμο αν και σε διαφορετικά μεγέθη. Παρά τις προσπάθειες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιλύσει την οικονομική κρίση της Ελλάδας, όλες οι απόπειρες κατέληξαν σε αποτυχία, οδηγώντας σε βαθύτερη κρίση. Αυτό είναι απλώς ένα παράδειγμα.

Αν και δεν έχει εμφανιστεί ακόμη κανένας αντίπαλος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε στρατιωτικό επίπεδο, εντούτοις οι αντιθέσεις του με άλλες στρατιωτικές και οικονομικές υπερδυνάμεις βρίσκονται σε όξυνση. Ο κάποτε μονοπολικός κόσμος έχει γίνει πολύ-πολικός πλέον. Η αντίθεση ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο οξύνεται σ΄ όλον τον κόσμο. Επίσης και η αντίθεση ανάμεσα στον ιμπεριαλισμό και τα καταπιεζόμενα έθνη και τους λαούς, η κύρια αντίθεση σήμερα, επίσης οξύνεται. Με την όξυνση όλων των βασικών αντιθέσεων, συμπεριλαμβανομένης και της κύριας αντίθεσης, η αντικειμενική κατάσταση γίνεται όλο και πιο ευνοϊκή για το προλεταριάτο ώστε να προωθήσει επαναστατικούς ταξικούς αγώνες σ΄ όλον τον κόσμο.

Αντίθετα το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα είναι πολύ αδύνατο όσον αφορά την υποκειμενική του δύναμη. Όμως αναπτύσσεται θετικά. Τα προχωρήματα των επαναστατικών ταξικών αγώνων σε διάφορες χώρες, κύρια στη Νότια Ασία, είναι ένα αδιαμφισβήτητο παράδειγμα. Εκτός απ΄ αυτό η οργή των λαών έχει ξεχειλίσει στους δρόμους ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, τη φιλελευθεροποίηση και την παγκοσμιοποίηση τα τελευταία χρόνια και δείχνει τις δυνατότητες για επανάσταση σ΄ όλον τον κόσμο. Αυτό που λείπει από το προλεταριάτο είναι η σωστή σύλληψη της παγκοσμιότητας του μαρξισμού-λενινισμού-μαοϊσμού, η αποφασιστικότητα της πάλης ενάντια στο δεξιό ρεβιζιονισμό, που είναι ο κύριος κίνδυνος για το σύγχρονο κομμουνιστικό κίνημα, και η οικοδόμηση κομμουνιστικών κομμάτων που να βασίζονται σ΄ αυτήν την ιδεολογία, και η δημιουργική εφαρμογή της ανάλογα με την ιδιαιτερότητα κάθε χώρας. Αυτή είναι η ιδεολογική και πολιτική πρόκληση στην οποία πρέπει να ανταποκριθεί συνειδητά σήμερα το προλεταριάτο και να αναδειχτεί νικητής ώστε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην ευνοϊκή αντικειμενική κατάσταση και στην πολύ αδύνατη υποκειμενική ισχύ του.

Εμείς, το προλεταριάτο, είμαστε διεθνιστική τάξη. Εμείς, οι επαναστάτες στη Νότια Ασία και οι σύντροφοι από άλλα μέρη του κόσμου, έχουμε το αμοιβαίο καθήκον να αναπτύξουμε την προλεταριακή επανάσταση σ΄ όλον τον κόσμο. Η ανάπτυξη της λαϊκής επανάστασης στη Νότια Ασία είναι χρήσιμη στον εξοπλισμό σας με πολύτιμα επαναστατικά εργαλεία που θα σας εμπνεύσουν ιδεολογικά στην ανάπτυξη του κομμουνιστικού κινήματος στις αντίστοιχες χώρες σας, ενώ η σταθερή σας υποστήριξη και αλληλεγγύη σε μας θα μας είναι χρήσιμη στο να κάνει νικηφόρα την επανάσταση στη Νότια Ασία. Αυτό το σεμινάριο βοήθησε όντως στην επιτάχυνση αυτής της διαδικασίας. Ας ευχαριστήσουμε λοιπόν τους οργανωτές γι΄ αυτήν την πρωτοβουλία τους.

Σύντροφοι,

Η Νέα Δημοκρατική Επανάσταση στο Νεπάλ είναι σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι όπου οι επαναστάτες και το σύνολο των πατριωτικών, δημοκρατικών, προοδευτικών, κοσμικών και αριστερών δυνάμεων από τη μια και ο ιμπεριαλισμός, ο επεκτατισμός και οι ντόπιες μαριονέτες απ΄ την άλλη μάχονται για τη νίκη στην εξελισσόμενη πολιτική σύγκρουση. Παρομοίως και στην Ινδία η επανάσταση βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλες προκλήσεις. Το αντιδραστικό ινδικό κράτος έχει ήδη αναπτύξει παραστρατιωτικές δυνάμεις ενάντια στον ίδιο του το λαό με το πρόσχημα της καταπολέμησης των μαοϊκών και ετοιμάζεται να τις ενισχύσει με περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις. Αυτό οδηγεί σε σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των επαναστατικών και αντεπαναστατικών δυνάμεων στην Ινδία.

Η νίκη της επανάστασης στη Νότια Ασία θα έχει μεγάλες επιπτώσεις και θα γίνει ο προάγγελος που θα απλώσει τις φλόγες της επανάστασης σ΄ όλον τον κόσμο. Από την άλλη η ήττα της θα έχει σαν αποτέλεσμα την πλήρη κατάρρευση του ηθικού των λαών όχι μόνο σ΄ αυτήν την περιοχή αλλά και σ΄  όλον τον κόσμο. Όπως έχει λοιπόν η κατάσταση απαιτείται ισχυρή αλληλεγγύη προς την επανάσταση της Νότιας Ασίας. Ας αγωνιστούμε σκληρά για να οικοδομήσουμε ισχυρή αλληλεγγύη και να βοηθήσουμε στη νίκη της τάξης μας στη Νότια Ασία ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση στο ξεκίνημα του 21^ου αιώνα.

 Ευχαριστώ.

*  Το κείμενο αποτελεί την ομιλία του Indra Mohan Sigdel “Basanta”, μέλους του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του Ενιαίου Κομμουνιστικού Κόμματος  Νεπάλ (Μαοϊκό), στις 2 Ιούλη 2010, σε σεμινάριο  που διοργανώθηκε  στα πλαίσια της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στην Τουρκία. Στο σεμινάριο ομιλητής επίσης ήταν και ο Πάολο Μπαμπίνι από το διεθνές τμήμα των  CARC( Ιταλία) και αντιπρόσωπος στις επιτροπές αλληλεγγύης στο Νεπάλ που έχουν δημιουργηθεί στην Ευρώπη. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση  http://democracyandclasstruggle.blogspot.com/2010/07/revolution-in-south-asia-by-indra-mohan.html και μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Άρη Λάμπρου για λογαριασμό της «Προλεταριακής Σημαίας»