ΓΙΑ ΤΟ ΚΚΕ: ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ

Γιατί, άραγε, η ηγεσία του ΚΚΕ δίνει τόσο μεγάλη σημασία στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές; Την ίδια μεγάλη σημασία, βέβαια, δίνει και στις εθνικές εκλογές αλλά και στις ευρωεκλογές. Μάλιστα έχει την άποψη πως η συμμετοχή στις εκλογές είναι πάντα υποχρεωτική, ενώ η αποχή είναι λάθος. Έτσι, δεν κάνει καμία διάκριση μεταξύ των ευρωεκλογών και των εθνικών εκλογών αλλά δεν διακρίνει και αυτές των δημοτικών εκλογών. Καμία διάκριση τόσο σχετικά με τον διαφορετικό χαρακτήρα που έχουν οι εκλογές για τους παραπάνω θεσμούς, ούτε σχετικά με το τι συμφέρει κάθε φορά το λαό και την πάλη του. Έτσι, οι εκλογές για την ηγεσία του ΚΚΕ είναι το παν. Πρόκειται για μια αντίληψη που παγιώθηκε μετά τη δεξιά στροφή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος στη δεκαετία του 1960, που προβλέπει το κοινοβουλευτικό ειρηνικό πέρασμα από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Όλες αυτές τις δεκαετίας η ηγεσία του ΚΚΕ στη βάση αυτής της γραμμής και κατεύθυνσης κινείται. Οι αγώνες κατά την παραπάνω άποψη οφείλουν να υπηρετούν τον κοινοβουλευτικό δρόμο. Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαία η άποψη του ΚΚΕ που λέει ότι οι εκλογές μπορούν να ανατρέψουν τους σημερινούς συσχετισμούς δύναμης. Ακόμα και ένας πρωτάρης στον πολιτικό αγώνα κατανοεί σωστά ότι οι συσχετισμοί δύναμης διαμορφώνονται στους αγώνες και είναι πάντα αποτέλεσμα αγώνων. Οι εκλογές αυτό που κάνουν είναι να αποτυπώσουν τους συσχετισμούς που ήδη έχουν διαμορφωθεί και μάλιστα η αποτύπωση των εκλογικών συσχετισμών για τις δυνάμεις της Αριστεράς είναι πιο κάτω από αυτόν που πραγματικά διαθέτουν, αφού τα αστικά κόμματα με τους μηχανισμούς του κράτους και με τα ΜΜΕ στην υπηρεσία τους μονοπωλούν την προεκλογική προπαγάνδα.

Ο κοινοβουλευτικός δρόμος που χρησιμοποιούν σταθερά και μόνιμα οι κάθε φύσης οπορτουνιστές, όλοι όσοι απαρνήθηκαν τον επαναστατικό δρόμο, έχει επιφέρει μια τεράστια ζημιά στο εργατικό λαϊκό κίνημα, έχοντας διαμορφώσει αντιλήψεις και συνήθειες όχι μόνο στον κόσμο που άμεσα επηρεάζουν αλλά και ευρύτερα, αντιλήψεις περί πολιτικής και συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Πρόκειται για καθαρά αστικές απόψεις οι οποίες θεωρούν πως τα προβλήματα των λαϊκών μαζών θα τα λύσουν οι πολιτικοί και συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι και όχι οι ίδιες οι εργαζόμενες μάζες μέσα από την πάλη τους, μέσα από τη διαμόρφωση στελεχών που θα υπηρετούν και θα καθοδηγούν αυτή την πάλη.

Έτσι, στον κόσμο της δουλειάς τα κόμματα της αστικής τάξης αλλά και τα οπορτουνιστικά αναγνωρίζουν μόνο τη δυνατότητα να ψηφίζει κανείς πολιτικούς και συνδικαλιστικούς εκπροσώπους. Και δυστυχώς, μεγάλα κομμάτια του εργαζόμενου λαού έχουν επηρεαστεί από αυτές τις επιζήμιες αντιλήψεις που έχουν ως αποτέλεσμα να μην πιστεύει στη δυνατότητα της πάλης του. Οι παραπάνω αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις συμφωνούν μεταξύ τους ότι η αποχή είναι επιζήμια για τα συμφέροντα του λαού, για τη… δημοκρατία και άλλες αρλούμπες. Μάλιστα, το αστικό κράτος έχει χρόνια τώρα θεσμοθετήσει την υποχρεωτικότητα της ψήφου, έχοντας τη δυνατότητα να τιμωρήσει όσους απέχουν. Βέβαια, προς το παρόν δεν τους παίρνει να το κάνουν, ωστόσο χρησιμοποιούν την απαγόρευση στην προπαγάνδα τους ως απειλή για να σύρουν στη συμμετοχή όσους διαφωνούν και θέλουν να τους γυρίσουν την πλάτη.

Aπόσπασμα από άρθρο του Γρηγόρη Κωνσταντόπουλου στην Προλεταριακή Σημαία. Ολόκληρο το άρθρο θα το βρείτε στη διεύθυνση: http://www.kkeml.gr/archive/aristera/651_kke.html