28 Νοεμβρίου 2010

Το δίκιο του δουλοκτήτη

Πρόκειται για φοβερή αδικία! Να απολύονται οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα (που δεν ευθύνονται για την κρίση) και να μην υπάρχει τέτοια δυνατότητα για τους εργαζόμενους στο δημόσιο (που ευθύνονται).
Ζούμε σε ένα απέραντο... αστικό φρενοκομείο που απειλεί με εγκλεισμό όλους τους εργαζόμενους της χώρας. Ο αρχιψυχοπαθής Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ, με νοοτροπία ψυχοθεραπευτή-χειρούργου, μας έβαλε στο γύψο ανήμερα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Αφού ζήτησε τη δραστική μείωση της «σπατάλης» των δημόσιων-κοινωνικών υπηρεσιών (υγεία, παιδεία, περίθαλψη, ασφάλιση τέλος) και την ιδιωτικοποίηση των πάντων λόγω «χρεοκοπίας του δημοσίου, την οποία πληρώνει ο ιδιωτικός τομέας», ζήτησε και την απορρόφηση των κρατικών, 25 και βάλε πολλά δισ. (γιατί έχουμε σταματήσει το μέτρημα των δισ. στις τράπεζες και στους επιχειρηματίες), για την ενίσχυση της ρευστότητας της αγοράς και των τραπεζών. Οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες τα βάζουν με τη χρεοκοπία του δημοσίου που οι ίδιοι δημιούργησαν με αθρόες κρατικές επιδοτήσεις, διευκολύνσεις και φοροαπαλλαγές. Είναι γνωστό ότι απ' αρχής δημιουργίας του ελληνικού δημοσίου αυτό αντιμετωπίστηκε από το ξένο και εγχώριο κεφάλαιο σαν ιδιωτικός «κουμπαράς» των κεφαλαιοκρατών και των εφοπλιστών. Το δημόσιο χρεοκοπεί (αν χρεοκοπεί) γιατί «ταΐζει» με δημόσιο χρήμα το ιδιωτικό κεφάλαιο και τους κρατικοδίαιτους κεφαλαιοκράτες.
Ομως, η σχιζοφρενής αντιστροφή της πραγματικότητας ήταν πάντα το «ατράνταχτο επιχείρημα» του δουλοκτήτη.   

Δεν υπάρχουν σχόλια: