Ανταγωνισμοί στην αθέατη πλευρά της Σελήνης

0

Μέσα σε ένα κλίμα ανταγωνισμού για την κυριαρχία στο διάστημα, την 1η Απριλίου εκτοξεύθηκε με επιτυχία από τη Φλόριντα ο πύραυλος Artemis II του διαστημικού προγράμματος Artemis της NASA. Η αποστολή ήταν επανδρωμένη για πρώτη φορά μετά το 1972. Οι δηλώσεις της Κίνας για αποστολή αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης ως το 2030 φαίνεται ότι θορύβησαν τις ΗΠΑ και τις ανάγκασαν να αποδείξουν ότι μπορούν να διατηρήσουν την κυριαρχία τους στο διάστημα.

Οι 3 από τους 4 αστροναύτες του διαστημόπλοιου Orion έχουν βρεθεί στο παρελθόν στο διάστημα ως πλήρωμα του ISS (Διεθνής Διαστημικός Σταθμός). Όμως, σύμφωνα με τη NASA, αυτή η αποστολή ήταν ξεχωριστή: έχουν φτάσει στη Σελήνη ο πιο γηραιός άνθρωπος (Weisman), ο πρώτος Αφροαμερικανός (Glover), η πρώτη γυναίκα (Koch) και ο πρώτος μη-Αμερικανός (Hansen), όπως επίσης είναι και οι πρώτοι τέσσερις άνθρωποι που έχουν βρεθεί πιο μακριά από τη Γη από κάθε άνθρωπο, καθώς η Σελήνη βρίσκεται στη μέγιστη απόστασή της από τη Γη. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τον διττό τους ρόλο ως επιστημόνων αλλά και ως ανθρώπων του συστήματος, καθώς οι 3 από τους 4 έχουν υπηρετήσει ή υπηρετούν στον στρατό της χώρας τους. Ο Weisman είναι βετεράνος του αμερικανικού ναυτικού, ο Glover αξιωματικός του αμερικανικού ναυτικού και ο Hansen συνταγματάρχης της Βασιλικής Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας. Δεν είναι, λοιπόν, ένας «απλός» 50άρης, ένας «απλός» Αφροαμερικανός και ένας «απλός» μη-Αμερικανός.

Στόχος του προγράμματος Artemis είναι μέχρι το 2028 το επανδρωμένο Artemis να προσσεληνωθεί, «να επιστρέψει ο άνθρωπος στο φεγγάρι». Και θα αναρωτηθεί κανείς, τι τους έπιασε μετά από 54 χρόνια να ξαναστείλουν ανθρώπους στη Σελήνη; Μακροπρόθεσμα (ως το 2033) θα δημιουργηθεί μια επιστημονική βάση στον νότιο πόλο της Σελήνης, δηλαδή ένα κατασκεύασμα όπου θα μπορεί ο άνθρωπος να ζει για μεγάλο χρονικό διάστημα, ιδανικά και χωρίς στολή. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να εκτοξεύονται σε τακτική βάση υλικά από τη Γη, κάτι που συνεπάγεται σταθερή παρουσία του ανθρώπου στο φεγγάρι. Ακόμα πιο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η Σελήνη να αποτελέσει σταθμό για το «ταξίδι προς τον Άρη».

Βέβαια, όλα αυτά γίνονται μετά τις δηλώσεις της Κίνας ότι μέχρι το 2030 θα έχει στείλει δύο αστροναύτες στη Σελήνη, με στόχο αργότερα να δημιουργήσει και αυτή βάση, στο… ίδιο σημείο. Για αυτό το πρόγραμμα μάλιστα, έχουν ξεκινήσει συνεννοήσεις της Κίνας κυρίως με τη Ρωσία αλλά και με χώρες όπως Ιαπωνία, Βενεζουέλα, Αίγυπτος κ.ά. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια η Κίνα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο, αφού:

• το 2019 προσεδάφισε μη επανδρωμένο σκάφος για πρώτη φορά στη «σκοτεινή» πλευρά της Σελήνης και τη χαρτογράφησε

• το 2021 εκτόξευσε δικό της διαστημικό σταθμό, τον Tiangong, αντίστοιχο του ISS και προσεδάφισε όχημα στον Άρη

• το 2025 ξεκίνησε μια αποστολή που θα φέρει στη Γη για μελέτη δείγματα από αστεροειδή (βλέπε αποστολή της NASA στον αστεροειδή Bennu)

• το 2027 το νωρίτερο έχει δηλώσει ότι θα εκτοξεύσει ένα σκάφος αντίστοιχο με αυτό του (επιτυχημένου) προγράμματος DART των NASA και ESA για την άμυνα της Γης από αστεροειδείς

Επομένως, οι ΗΠΑ νιώθουν ότι η κυριαρχία τους αμφισβητείται σε κάθε πεδίο. Στη βάση του γεωπολιτικού ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία (πρωτίστως) και την Κίνα (δευτερευόντως) πραγματοποιούν επεμβάσεις σε χώρες όπως η Βενεζουέλα, γιατί δε θέλουν στη γειτονιά τους να υπάρχουν χώρες που συνεργάζονται με τους ανταγωνιστές τους, και βομβαρδίζουν το Ιράν ως τον βασικό ανταγωνιστή του Ισραήλ στην περιοχή και χώρα που συνεργάζεται με τη Ρωσία και την Κίνα. Αντίστοιχα, αναγνωρίζουν τη γεωστρατηγική σημασία της κυριαρχίας στο διάστημα και την Κίνα και τη Ρωσία ως τους βασικούς τους αντιπάλους σε αυτόν τον τομέα. Η επανδρωμένη αποστολή Artemis II είναι επίδειξη ισχύος, δήλωση ότι οι ΗΠΑ είναι ακόμα κυρίαρχοι.

Οπότε, όταν η NASA χρησιμοποιεί τη λέξη «άνθρωπος» εννοεί πραγματικά όλη την ανθρωπότητα; Εννοεί και τους ανταγωνιστές της, τον Ρώσο και τον Κινέζο; Εννοεί τη γυναίκα, που το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα καταπιέζει; Εννοεί τους Αφροαμερικανούς και τους μετανάστες που η ICE δολοφονεί εν ψυχρώ σε κεντρικούς δρόμους των ΗΠΑ; Εννοεί τους πρόσφυγες που πνίγονται στο Αιγαίο; Εννοεί τον Παλαιστίνιο, που το Ισραήλ με τη στήριξη των ΗΠΑ γενοκτονεί;

Και όταν λέμε «ταξίδι στον Άρη», τι εννοούμε άραγε; Μήπως θα ήταν πιο ακριβές αν μιλούσαμε για κατάκτηση της Σελήνης και του Άρη; Οι αποστολές αυτές δε γίνονται τόσο για να συλλέξουν οι επιστήμονες υλικά από το έδαφος, αλλά περισσότερο για να εξυπηρετηθούν γεωστρατηγικά συμφέροντα. Και οι ΗΠΑ θέλουν να είναι πρώτοι στη στρατιωτικοποίηση του διαστήματος. Γιατί, ας μην ξεχνάμε την πρόθεση να μεταφερθούν πυρηνικά στο διάστημα, το πώς αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολέμους και το πώς οι δορυφόροι χρησιμοποιούνται στους πολέμους.

Και αν το ποσό των 20 δις για τη δημιουργία βάσης στη Σελήνη ως το 2033 μοιάζει τεράστιο, ας σκεφτούμε πως η NASA καταλαμβάνει λιγότερο από το 0,3% του προϋπολογισμού των ΗΠΑ, αλλά πολύ περισσότερο ότι για την πρώτη εβδομάδα του πολέμου στη Μέση Ανατολή οι ΗΠΑ ξόδεψαν για τον βομβαρδισμό του Ιράν 11,3 δις. Για τον βομβαρδισμό σχολείου θηλέων, στο όνομα της απελευθέρωσης του ιρανικού λαού.

Στο όνομα της επιστήμης και της ανθρωπότητας, λοιπόν, η «εξερεύνηση» του διαστήματος;

Ειρήνη Σ.Κ., φοιτήτρια Φιλολογίας ΑΠΘ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν πεθαίνουν οι πολιτισμοί σε μια νύχτα

0

«Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, χωρίς να μπορέσει ποτέ να επιστρέψει. Δεν θέλω να συμβεί αυτό, αλλά πιθανότατα θα συμβεί» είπε ο Ντόναλντ Τραμπ. 

Αυτά τα λόγια συμπυκνώνουν το πραγματικό, το αποκρουστικό πρόσωπο του ιμπεριαλισμού. Στυγνό, φασιστικό, ανελέητο. Γιατί όπως έλεγε ο Γκράμσι, όταν το παλιό δεν έχει ακόμη τελειώσει και το καινούργιο δεν έχει γεννηθεί «είναι η εποχή των τεράτων». Και ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός βρυχάται στριμωγμένος μπροστά στην αναντιστοιχία των μέσων που διαθέτει και των στόχων που έθεσε στον πόλεμο που ξεκίνησε μαζί με το μακρύ του χέρι, τους σιωνιστές φασίστες του Ισραήλ κατά του Ιράν, αλαζονικά έτοιμος να διαπράξει κάθε έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Από την άλλη πλευρά οι λαοί. Άνδρες και γυναίκες του Ιράν στις γέφυρες, στα εργοστάσια, με τα κορμιά τους για ασπίδα. Δεν πεθαίνουν οι λαοί σε μια νύχτα. Δεν πεθαίνουν οι πολιτισμοί σε μια νύχτα. Μια νύχτα σαν κι αυτή που έρχεται η Ιστορία φωνάζει από τα βάθη της ότι αυτό το σάπιο σύστημα είναι που πεθαίνει. Ότι ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός μόνο πόνο, αίμα δυστυχία και όλεθρο μπορεί να φέρει. Απέναντι στους φονιάδες του πλανήτη, οι λαοί έχουν τη δύναμη. Οι λαοί μπορούν να γίνουν η ασπίδα και το μέλλον των πολιτισμών και των ανθρώπων. Και πρέπει να βρούμε τους τρόπους, τους δρόμους, να επιταχύνουμε. Να δυναμώσουμε την αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική πάλη. Την πραγματική και μόνη προοπτική για την αποτροπή και το σταμάτημα του πολέμου. Δεν έχουμε χρόνο.

Φ.Σ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η πατρότητα μιας φράσης και τα... αποπαίδια της.

0

"Στην λίθινη εποχή" απειλεί να γυρίσει το Ιράν ο Τραμπ αν δεν αποδεχτεί το... ειρηνευτικό του σχέδιο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Δυτικοί επικαλούνται και απειλούν με τη λίθινη εποχή τους λαούς.

Ο Αμερικανός που πρότεινε ένα σχέδιο το οποίο θα μετέτρεπε τη Γερμανία σε μια αγροτική χώρα, ουσιαστικά γυρνώντας την στην προ-βιομηχανική εποχή (κάτι που συχνά περιγράφεται μεταφορικά ως «επιστροφή στη λίθινη εποχή» ή «ποιμενική κατάσταση»), ήταν ο Χένρι Μόργκενταου Τζούνιορ (Henry Morgenthau Jr.), υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Φράνκλιν Ρούζβελτ.

Βασικά σημεία του «Σχεδίου Μόργκενταου» (Morgenthau Plan) το 1944:

• Αποβιομηχάνιση: Στόχος ήταν η καταστροφή ή η αποσυναρμολόγηση όλων των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και των ορυχείων της Γερμανίας, ιδιαίτερα στην περιοχή του Ρουρ.

• Μετατροπή σε αγροτική χώρα: Η Γερμανία θα έπρεπε να μετατραπεί σε μια χώρα βασισμένη αποκλειστικά στη γεωργία, χάνοντας την ικανότητα να παράγει πολεμικό υλικό.

Η φράση αυτή λαθεμένα είχε αποδοθεί στον πτέραρχο Κέρτις Λε Μέι που η αλήθεια είναι ότι τη χρησιμοποίησε σε δεύτερο ιστορικό πλάνο το 1965 για τους βομβαρδισμούς που έπρεπε να υποστούν οι Βιετναμέζοι!

Όσον αφορά τη Γερμανία η πρόταση του Μοργκεντάου και ύστερα από την έντονη αντίθεση της ΕΣΣΔ δεν έγινε αποδεκτή και από τους δυτικούς αλλά η εφαρμογή της έγινε σε μαζική κλίμακα στους γνωστούς βομβαρδισμούς με κάθε μέσο και τρόπο του Βιετνάμ με όχι επιτυχή αποτελέσματα -εκ των υστέρων- για τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές .

Τώρα ο "πολύς" Ντόναλντ κάνει χρήση της για να απειλήσει την ιρανική ηγεσία (στην πραγματικότητα θα επιστρέψει στη λίθινη εποχή ο λαός και για τον οποίο υποτίθεται ότι επεμβαίνει και βομβαρδίζει).

Αλλά το αξίζει αυτός ο.... ανάξιος λαός που δεν μπορεί να ανατρέψει μια κυβέρνηση όπως έκανε "τότε" με τον Σάχη, και εξαναγκάζει το επιτελείο Τραμπ σε επώδυνες και παρακινδυνευμένες επιλογές που κινδυνεύουν να τσαλακώσουν όχι μόνο το τραμπικό επιτελείο αλλά να πλήξουν και άλλο την εικόνα της... οριακά πρώτης υπερδύναμης του πλανήτη.

Και τα όρια στο στρατηγικό επίπεδο αν αμφισβητηθούν έμπρακτα άντε να τα... θέσεις εκ νέου στην πρότερη θέση τους!

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την αποκατάσταση της αλήθειας

0

Ο υπουργός Άμυνας Δένδιας μας ενημέρωσε με τηλεοπτικό τρόπο μάλιστα πως ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε δύο βαλλιστικούς πυραύλους προερχόμενους από το Ιράν που κατευθύνονταν σε διυλιστήρια της Σαουδικής Αραβίας.

Η αληθινή είδηση όμως είναι διαφορετική και για την αποκατάσταση της αλήθειας την παραθέτουμε στην συνέχεια:

«Αμερικανικής κατασκευής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς (HSAM), γνωστό ως PATRIOT, το οποίο υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς που έχει θέσει ο κατασκευαστής-πωλητής για την χρήση του και το οποίο έχει αγοραστεί με χρήματα του ελληνικού λαού με σκοπό την ασφάλεια του έχει σταλεί μαζί με τους Έλληνες χειριστές που πληρώνονται και αυτοί με τα χρήματα των Ελλήνων στην Σαουδική Αραβία εδώ και καιρό. Για να προστατεύσει τις υποδομές και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις αυτής της χώρας. Κατ' εντολήν των Αμερικάνων κατασκευαστών και των Ελλήνων εφοπλιστών -πετρελαιάδων που κάνουν από παλιά κερδοφόρες δουλειές με την Αράμκο (Saudi Arabian Oil Company) και τους εμίρηδες του Κόλπου»

Βλέπετε τίποτε το πατριωτικό και συμφερτικό για τον ελληνικό λαό στην αποκατεστημένη με τα πραγματικά δεδομένα είδηση;

π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αυτή είναι η «δημοκρατία» για την οποία γίνονται όλα;

0

Μέσα στην καταιγίδα των εξελίξεων, μια σημαντική λεπτομέρεια «ξεχάστηκε» από τους κατέχοντες δημόσιο λόγο, MME, «αναλυτές», πολιτικούς... Μέσα στις βόμβες, στις εκατοντάδες δολοφονημένες μαθήτριες, στην έξαρση υπερηφάνειας των δημοσιογράφων μας για τις «επιτυχίες» του… ισραηλινού στρατού, «ξεχάστηκε» για ποιο λόγο γίνονται όλα αυτά. Για «τη δημοκρατία», ντε! Για την «ελευθερία» του λαού του Ιράν!

Αφού λοιπόν ο Τραμπ αποφάσισε («δημοκρατικά», πάντα), να «απελευθερώσει» το Ιράν από το… θεοκρατικό καθεστώς, και δολοφόνησε εν ψυχρώ τον ηγέτη της χώρας (ένα… «δημοκρατικό» του δικαίωμα), μετά δεν έμεινε ευχαριστημένος από την διαδοχή του!

«Πρέπει να συμμετέχω εγώ στην επιλογή ηγέτη του Ιράν και να τον εγκρίνω, όπως έκανα στη Βενεζουέλα!», μας είπε ο Τραμπ, απειλώντας ότι ο νέος Ανώτατος Ηγέτης που επιλέχθηκε «δεν θα μακροημερεύσει». Λίγο ως πολύ, μας λέει ότι θα σκοτώνει τους «αυταρχικούς ηγέτες του Ιράν», μέχρι να εμφανιστεί ένας της αρεσκείας του. Ισως να είναι διατεθειμένος, γιατί όχι, να σκοτώσει και τους 93 εκατομμύρια Ιρανούς με τη σειρά, μέχρι να βρεθεί κάποιος που του αρέσει… Μάλλον, όταν ο Τραμπ «εκλέχτηκε δημοκρατικά» από τους Αμερικάνους ψηφοφόρους (με την λογική των ΜΜΕ), εκλέχτηκε και ηγεμόνας που διαλέγει τους ηγέτες των Ιρανών!

Προσέξτε, όμως, το καλύτερο! Ο νέος ηγέτης του Ιράν, σύμφωνα με τον Τραμπ, «δεν χρειάζεται καν να είναι δημοκράτης»! Χρειάζεται απλώς να είναι υπάκουος σε αυτόν. Να κάνει μια συμφωνία που θα ικανοποιεί την Αμερική. Χρειάζεται απλώς να προδώσει την πατρίδα του στα ξένα συμφέροντα. Και τότε, δεν θα πειράζει πια αν είναι ηγέτης ενός «θεοκρατικού καθεστώτος». Αλλωστε τόσα τέτοια έχει η Αμερική στον αραβικό κόσμο, που ούτε Σύνταγμα έχουν, ούτε εκλογές, ούτε γυναικεία δικαιώματα… Δεν χρειάζεται, εν τέλει η «δημοκρατία»!

«Ποια δημοκρατία» λέτε; Αυτήν, ντε, για την οποία γίνονται όλα!

ΚΚ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αυξάνουν την ασφάλεια στη βάση της Σούδας. Οι Χανιώτες νιώθουν όλο και πιο ανασφαλείς.

0

Σήμερα στα Χανιά (και σε όλο τον κόσμο) ξυπνήσαμε με την είδηση πως οι μεγαλύτεροι φονιάδες των λαών μαζί με το μαντρόσκλυλό τους στη Μ. Ανατολή εξαπέλυσαν επίθεση στο Ιράν. 

Σε απάντηση το Ιράν έπληξε με πυραυλικές επίθεσης (στα πλαίσια αντιποίνων) επτά αμερικανικές βάσεις σε αντίστοιχες χώρες του κόλπου.  

Στο μεταξύ, πριν δυο μέρες απέπλευσε από τη βάση της Σούδας το μεγαλύτερο αμερικανικό αεροπλανοφόρο για να συνδράμει στην επίθεση. 

Οι Χανιώτες νιώθουν την απειλή και τους κινδύνους στο πετσί τους. Καταλαβαίνουν που μας μπλέκουν η αστική τάξη κι η κυβέρνηση! 

Δημοσιεύματα αναφέρουν πως αυξάνονται τα μέτρα ασφαλείας στη βάση και προφυλάσσονται. Μα ο λαός δεν νιώθει ασφάλεια. 

Αυτός είναι ο ιμπεριαλισμός. Αυτή είναι η εξάρτηση.
Κάνουν τις επιθέσεις τους, μας μπλέκουν και οχυρώνονται.
Ο λαός απροστάτευτος καλείται να την πληρώσει.
Με τις μεγάλες διαδηλώσεις σήμερα πήρε ανάσα. 

Μπορεί με αντιιμπεριαλιστικό, αντιπολεμικό κίνημα να βάλει φραγμό στα ματωμένα σχέδιά τους.
 

Ν.Μ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Άλλη μια εν ψυχρώ δολοφονία στη Μινεάπολη!

0

Άλλος ένας νεκρός μέσα σε τρεις εβδομάδες. Οι πληρωμένοι δολοφόνοι της ICE σκότωσαν εν ψυχρώ τον 37χρονο Alex Pratti. Γιατί; Γιατί απλά υπερασπίστηκε μια διαδηλώτρια! Τον ψέκασαν με σπρέι πιπεριού, τον ακινητοποίησαν στον δρόμο και τον σκότωσαν με....10 σφαίρες! 

Το οπλισμένο χέρι της πολιτικής Τραμπ δεν μπορεί να ανεχτεί ότι ο λαός στη Μινεάπολη βγήκε κατά εκατοντάδες χιλιάδες στο δρόμο, την πρώτη γενική απεργία εδω και δεκαετίες στις ΗΠΑ, απαιτώντας να φύγει ο ICE. 

Η επιθετική και εγκληματική πολιτική Τραμπ σε παγκόσμιο επίπεδο, οι απειλές εισβολής σε μια σειρά χώρες, η επέμβαση στη Βενεζουέλα και η αρπαγή του προέδρου της, πάνε χέρι με χέρι με την επιβολή τρομοκρατίας και σιωπής στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Καταστολή, τρομοκρατία, δολοφονίες, απειλές για Γ' παγκόσμιο πόλεμο είναι πλέον καθημερινότητα. Δεν είναι όμως κανονικότητα για τους λαούς. Γιατί μόνο οι λαοί μπορούν να μπουν φραγμό σε αυτό τον εφιάλτη, να σταθούν απέναντι στην επιθετική πολιτική του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των επίδοξων μιμητών του.

Να μας βρουν απέναντι!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΟΚΟ... ΜΠΛΟΚΟ!

0

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε μπλόκο στα σχέδια της κυβέρνησης για εφαρμογή του λεγόμενου "ιταλικού μοντέλου" ενίσχυσης των ελληνικών ενεργοβόρων βιομηχανιών.

Αυτά γινόνταν "last years" σύμφωνα με την Επιτροπή.

Το ιταλικό μοντέλο, το οποίο είχε υιοθετηθεί και ως βάση στην πρόταση του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), προβλέπει σταθερή και ανταγωνιστική τιμή ρεύματος για το 25% της κατανάλωσης των ελληνικών ενεργοβόρων επιχειρήσεων για μία τριετία. Το σχήμα βασίζεται σε ένα είδος «ενεργειακού δανείου» πράσινου ρεύματος, το οποίο οι επιχειρήσεις αποπληρώνουν σε βάθος 20ετίας, αναπτύσσοντας διπλάσιο χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ σε σχέση με την ισχύ που τους παρείχε το φθηνό ρεύμα της πρώτης τριετίας.

Στο ελληνικό σχήμα, το ιταλικό μοντέλο πλαισιωνόταν από την ενίσχυση των αποζημιώσεων μέσω του μηχανισμού αντιστάθμισης CO2. Η συνολική δέσμη παρεμβάσεων που είχε σχεδιάσει το ΥΠΕΝ αντιστοιχούσε σε έναν ετήσιο προϋπολογισμό της τάξης των 150 εκατ. ευρώ για μία τριετία.

Εδώ δεν μας αφήνουν να ενισχύσουμε την τάξη μας, τη ραχοκοκκαλιά της ύπαρξης μας, και εσείς ζητάτε ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος;

Τι ασέβεια!

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγρότες | Οι διασπαστικές ενέργειες της κυβέρνησης πέφτουν στο κενό

0

Σε μια προσπάθεια διάσπασης των αγροτών προχώρησε η κυβέρνηση παραμονές της συνάντησης της Τρίτης. Έδειξε έτσι τις πραγματικές της προθέσεις, ότι δεν διατίθεται να παρεκκλίνει από την αντιαγροτική της πολιτική, έτσι όπως καθορίζεται από την ΚΑΠ και την ΕΕ. 

Οι πληροφορίες από το πανελλαδικό συντονιστικό των μπλόκων λένε ότι επιδιώκει ξεχωριστές συναντήσεις με επιτροπές αγροτών έξω από αυτές που αποφασίστηκαν στην πανελλαδική συνάντηση, για να αντιπαραθέσει μετά, κάποιους "συνετούς"  αγρότες που θα δηλώσουν ικανοποιημένοι από τις παρεμβάσεις του πρωθυπουργού, σε κάποιους άλλους που το "τραβάνε στα άκρα" μη λογαριάζοντας το κοινωνικό καλό. 

Ένα-ένα όμως τα μπλόκα το βράδυ της Κυριακή, μόλις πληροφορήθηκαν αυτές τις εξελίξεις, πήραν σαφείς αγωνιστικές αποφάσεις: "ή γίνεται η συνάντηση με τους όρους του πανελλαδικού ή αλλιώς δε γίνεται καμία συνάντηση και κλιμακώνεται ο αγώνα"!!

Νίκη στα μπλόκα των αγροτών!!

(στη φωτογραφία, στο μπλόκο της Ξάνθης (τελωνείο) οι αγρότες αμέσως έβαλα μπρος τα τρακτέρ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όλοι τώρα με τους αγρότες-κτηνοτρόφους-παραγωγούς! Να ηττηθεί η κυβέρνηση, να νικήσει ο λαός!

0

 Γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο φανερό ότι οι κινητοποιήσεις των αγροτών και των κτηνοτρόφων βγαίνουν όλο και περισσότερο από τα καλούπια και παίρνουν χαρακτήρα ξεσηκωμού.

Γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο φανερό ότι εκφράζεται η οργή πλατιών λαϊκών στρωμάτων, που ξεκινάει από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά έχει βαθιές ρίζες δεκαετιών. Η ελληνική επαρχία πεθαίνει λόγω της ΚΑΠ και της ΕΕ, του ψηλού κόστος παραγωγής, των εξευτελιστικών τιμών πώλησης, των φυσικών καταστροφών, των ασθενειών και του ανύπαρκτου «κρατικού μηχανισμού».

Η κυβέρνηση έχει στριμωχτεί σοβαρά και η αρχική προσπάθεια να καταστείλει το κίνημα έχει φέρει τα αντίθετα ακριβώς αποτελέσματα.

Όποιος ζει στις πόλεις μπορεί να δει ότι πλατιά λαϊκά-εργατικά στρώματα βλέπουν με μεγάλη συμπάθεια τις κινητοποιήσεις των αγροτών, κτηνοτρόφων, παραγωγών. Ο εργαζόμενος λαός πνίγεται από την ακρίβεια στα τρόφιμα και τα βασικά λαϊκά είδη.

Γίνεται, τελικά, εύκολα αντιληπτό ότι αυτό που εκτυλίσσεται είναι μια ευκαιρία να χάσει η κυβέρνηση και να κερδίσει ο λαός. Ουδέτερος σε αυτή τη μάχη δεν υπάρχει. Είτε είσαι με την κυβέρνηση και την αστική τάξη, είτε με τους αγρότες-κτηνοτρόφους-παραγωγούς.

Είτε αυτός ο αγώνας θα κερδίσει, ανοίγοντας το δρόμο και για νέα κινήματα, είτε η κυβέρνηση για λογαριασμό του κεφαλαίου θα στριμώξει ξανά το λαό στη γωνία, και θα αναστηλώσει το αφήγημα ότι οι αγώνες «δεν πετυχαίνουν τίποτα».

Δεν χωράει σοβαρή συζήτηση. Όποιος έχει έστω και λίγη ταξική συνείδηση, όποιος ασφυκτιά από την κοινωνική σήψη που ζει, όποιος ανήκει στα εργατικά-λαϊκά στρώματα, όποιος διατείνεται ότι ανήκει στην Αριστερά, πρέπει να πέσει με τα μούτρα στη μάχη για να απλωθεί η συμπαράσταση στους αγρότες για να ηττηθεί η κυβέρνηση και να νικήσει ο λαός.

Και έχουμε ήδη καθυστερήσει!

ΚΚ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

21 μέρες "άντεξε" ο Σαρκοζί τις φυλακές! 21 μέρες "πήρε" το σύστημα για να τον αποφυλακίσει!

0

Η προκλητική αντιμετώπιση των αστών πολιτικών, ακόμη κι όταν καταδικάζονται σε 1ο βαθμό σε ποινή χωρίς αναστολή από την αστική δικαιοσύνη, δεν έχει όρια. Μέσα σε 3 εβδομάδες το εποικοδόμημα (δικαστική εξουσία) έσπευσε να εναρμονιστεί με την βάση (καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής). Είναι η ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του Nicola στην εφαρμογή της ιμπεριαλιστικής και αντιλαϊκής-αντεργατικής πολιτικής του γαλλικού κράτους σε εξωτερικό και εσωτερικό.

Έτσι, ο άλλοτε πανίσχυρος πολιτικός, που καταδικάστηκε για διαφθορά - ήταν κι αυτός μέσα στους..."αρίστους"- θα "εκτίσει" την ποινή του με βραχιολάκι, στη ζεστασιά του σπιτιού του ή και έξω από αυτό, αφού οι ελεγκτικές αρχές είναι βέβαιο ότι θα κάνουν τα στραβά μάτια. Δεν έχει σημασία το πρόσχημα που βρέθηκε. Σημασία έχει ότι το "ευρωπαϊκό κεκτημένο", αυτό με το οποίο βομβαρδίζουν νυχθημερόν τους λαούς, έκανε και πάλι το χρέος του. Άλλωστε, στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν αδιέξοδα!

Σ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι εργαζόμενοι στο δρόμο και οι εργατοπατέρες φιλιά και γλυκά με τον υπουργό

0

Το είδαμε κι αυτό. Χθες 6 Νοεμβρίου, εν μέσω 24ωρης πανελλαδικής απεργίας της ΠΟΕΔΗΝ και 48ωρης της ΟΕΝΓΕ, εν μέσω τόσων προβλημάτων στα νοσοκομεία, η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ δέχθηκε «απροειδοποίητα» στα γραφεία της τον υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη. Ο υπουργός αποφάσισε να τους κάνει «επίσκεψη - έκπληξη» με γλυκά για …τα γενέθλιά του!

Δεν ξέρουμε τι είναι πιο εξοργιστικό: τα φιλιά και οι χειραψίες της συνδικαλιστικής ηγεσίας με τον υπερασπιστή της εφαρμογής των πιο αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων στο χώρο της υγείας; αυτόν που, όπου βρεθεί και όπου σταθεί, υβρίζει προκλητικά τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και δίνει εντολή στις δυνάμεις καταστολής να ψεκάζουν τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας; αυτόν που λίγες ώρες πριν μιλούσε, με το γνωστό ύφος νταή, περί νομιμοποίησης της κατοχής όπλων αλά Αμέρικα; Ή η ασφάλεια και η άνεση με την οποία ανοίγει την πόρτα για να επισκεφθεί απρογραμμάτιστα τους δήθεν «ταξικούς» του αντιπάλους;

Από όπου και να το δει κανείς μια λέξη μόνο το περιγράφει, η απόλυτη κατρακύλα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο ταξικός χαρακτήρας των «ιερών» μνημείων

0

Την ώρα που γέμισε ο δημόσιος λόγος από πατριώτες που σπεύδουν να υπερασπιστούν την «ιερότητα» του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη απέναντι στις λαϊκές κινητοποιήσεις, μαθαίνουμε ότι, από τον Ιούνιο του 2024, το πρόγραμμα του υπουργείου πολιτισμού «The Acropolis Experience» επιτρέπει πριβέ ξεναγήσεις στην Ακρόπολη, δυο ώρες πριν ανοίξει ο αρχαιολογικός χώρος στην ανατολή και δυο ώρες αφού κλείσει στη δύση, έναντι ….5.000!! ευρώ το άτομο. Φαίνεται ότι τα 360.000 ευρώ, που απέφεραν το 2025 οι μόλις 72 αποκλειστικές τέτοιες ξεναγήσεις για λίγους και εκλεκτούς, είναι αρκετά για να βουλώσουν το στόμα όλων αυτών που διαρρηγνύον τα ιμάτια τους όταν οι «ιεροί» χώροι πατιούνται από το λαό, αλλά υποκλίνονται όταν ξεπουλιούνται για να αγοράσει πολιτισμό η ελίτ!!

Ακόμα και η αγανάκτηση του πολιτικού κόσμου για την φιλανθρωπική δεξίωση στην αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο ήταν εντελώς υποκριτική, όταν μόλις πριν από σχεδόν ένα χρόνο παραχωρήθηκε το Βυζαντινό Μουσείο για την γαμήλια δεξίωση των Γλυξμπουργκ! Ιερότητα και σεβασμός με ταξικό πρόσημο λοιπόν!!

 Ίσως για αυτό χρειάζεται και η οδηγία που έβγαλε πρόσφατα το υπουργείο πολιτισμού προς τους υπαλλήλους του με συστάσεις για την συμπεριφορά τους στους προσωπικούς τους λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα, γιατί δήθεν «εκπροσωπούν δημόσια τον οργανισμό» και δεν μπορούν να τον εκθέτουν. Αν και ο «οργανισμός» από ότι φαίνεται μπορεί να ξεφτιλίζεται και μόνος του!

 

Ο.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Dress Code» χουντικών προδιαγραφών για μαθητές και εκπαιδευτικούς

0

 

«Dress Code» χουντικών προδιαγραφών για μαθητές και εκπαιδευτικούς

Απαγορεύονται τα καρπούζια, τα ασπρόμαυρα μαντίλια, τα πουκάμισα έξω από το παντελόνι

 

 «Ο αριθμός της εκατέρωθεν του εμπροσθίου μέρους του ιματίου σειράς κομβίων ορίζεται εις τέσσαρα, της δε χλαμύδος εις εξ.» Αυτά όριζε η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για την ενδυμασία των μαθητών των δημοσίων σχολίων το μακρινό και τόσο κοντινό 1876! Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1859, τα λιτά, εγχώρια ψάθινα καπέλα έγιναν σήμα κατατεθέν της προοδευτικής νεολαίας της Αθήνας και αφορμή σοβαρών επεισοδίων, ξύλου και συλλήψεων μαθητών από την Χωροφυλακή. Τα «Σκιαδικά» έμειναν στην Ιστορία ως μία από τις πρώτες εκδηλώσεις αντίστασης ενάντια στις απολυταρχικές μεθόδους του καθεστώτος. Λέγεται επίσης πώς τότε, με αφορμή την έφοδο του στρατού στο νεαρό ακόμα Πανεπιστήμιο, ακούστηκε μια από τις πρώτες αναφορές στην έννοια του Πανεπιστημιακού ασύλου.

Κύλησε πολύ νερό από τότε στο πάντα εξαρτημένο από ξένες δυνάμεις «αυλάκι» της χώρας μας. Και σήμερα, σε μια περίοδο που το μέλλον των παιδιών προδιαγράφεται όλο και πιο μαύρο, η πρόσβαση στην δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση όλο και πιο μακρινή και δύσβατη, ένα αυτοκόλλητο καρπούζι – σύμβολο αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης - στο μανίκι μιας σημαιοφόρου και ένα πουκάμισο ριχτό έξω απ’ το παντελόνι κατά την εκφώνηση ενός «πανηγυρικού»  στην επαρχία, μονοπωλούν τα ρεπορτάζ των ΜΜΕ για τις εκδηλώσεις της 28^ης Οκτωβρίου. Την ίδια στιγμή στα σχολεία, το μήκος των κοριτσίστικων σορτς, των κροπ τοπ και ο αριθμός των επιτρεπόμενων piercing αποτελούν βασικό ζήτημα στη σύνταξη του υποχρεωτικού πλέον «εσωτερικού κανονισμού» των σχολείων.

Τι σημαίνει λοιπόν για το καθεστώς η ενδυμασία και τα σύμβολά της;

Από τον αριθμό των κουμπιών ως τον αριθμό των σκουλαρικιών κι από τα ψάθινα καπέλα ως τα καρπούζια, πρωταρχική επιδίωξη του συστήματος ήταν και είναι να υποτάξει ολοσχερώς κάθε πτυχή και έκφραση της ζωής του λαού, ακόμα και τον τρόπο που ντύνεται, ακόμα και τον τρόπο που βαδίζει. Το σώμα, και ειδικά το νεανικό σώμα, θεωρείται επικίνδυνο όταν δεν υπακούει, όταν αντιστέκεται, όταν με χίλιους τρόπους φωνάζει «Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Και για να πειθαρχήσει πρέπει να φοβηθεί και να τιμωρηθεί. Ακόμα κι αν, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας, δεν διατάχθηκε ΕΔΕ, το απείθαρχο σώμα πρέπει τουλάχιστον να ντραπεί που δεν ακολουθεί την «κανονικότητα» που ορίζει η εξουσία. Την κανονικότητα της στήριξης σε ένα κράτος δολοφόνο. Να παραδειγματιστεί ίσως από την θαυμαστή πειθαρχία με την οποία η φασιστική νεολαία ΕΟΝ (ανατριχιαστική και μόνο στο άκουσμα!) κατάφερε να εισχωρήσει στην στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης.

Εδώ όμως είναι το λάθος τους. Με την πειθάρχηση και την τρομοκρατία προσπαθούν να νικήσουν την αντίσταση και την αξιοπρέπεια. Το κορίτσι με το καρπούζι στο μανίκι απάντησε και θύμισε σε όλους μας πως τα ΟΧΙ δεν είναι για να μπαίνουν στο μουσείο. Είναι για να ψηλώνουν τον άνθρωπο και τους αγώνες του: «Τι νόημα έχει να γιορτάζουμε το “δικό μας Όχι” και να μη λέμε Όχι σε κάθε τι άδικο και βάρβαρο που γίνεται σε όλο τον κόσμο;».

Κ.Α.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: “When nobody’s watching” ή καλύτερα “When nobody makes a profit”

0

 

Την Δευτέρα 27/10 βρεθήκαμε στον κινηματογράφο «Τριανόν» για να δούμε το «When nobody’s watching». Ένα ντοκιμαντέρ των Παναγιώτη Αρωνιάδη και Κώστα Αμοιρίδη με θέμα το ποδόσφαιρο γυναικών στην Ελλάδα, ένα άθλημα με μικρή ορατότητα και πολλά προβλήματα. Μέσα από 30 συνεντεύξεις, γυναίκες ποδοσφαιρίστριες περιγράφουν την εμπειρία τους. Τις δυσκολίες, που ομολογουμένως είναι πολλές, τα προβλήματα, που επίσης είναι πολλά και μεγάλα, όλα αυτά που αντιμετωπίζουν από την πρώτη στιγμή, συχνά από πολύ μικρή ηλικία, όταν αποφασίζουν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο.

Μπορεί ο στόχος του ντοκιμαντέρ, ο οποίος και εν μέρει ικανοποιείται, να είναι να «σπάσει η αφάνεια» και να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τις γυναίκες που θέλουν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο, ωστόσο οι καταστάσεις που περιγράφουν οι ποδοσφαιρίστριες είναι ιδιαίτερα δύσκολες. Δύσκολες για γυναίκες σε «κόντρα ρόλο», που έχουν να αντιμετωπίσουν τόσο τα καπιταλιστικά πρότυπα της γυναικείας εικόνας (σύμβολο ομορφιάς, θηλυκό- μητέρα, πετυχημένη εργαζόμενη) που σε καμία περίπτωση δεν φαίνονται να κολλάνε με το «αντρικό» ποδόσφαιρο, όσο και με τα ίδια τα προβλήματα του ερασιτεχνικού αθλητισμού σε μια παρασιτική χώρα σαν την Ελλάδα. Προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι άντρες αθλητές αλλά σε μικρότερη κλίμακα. Να σημειώσουμε ότι ο Κώστας Αμοιρίδης σκηνοθετεί και τη σειρά της ΕΤ3 «Βίλατζ Γιουνάιτεντ», ένα ενδιαφέρον οδοιπορικό στις ερασιτεχνικές ομάδες ποδοσφαίρου της επαρχίας, που προσπαθεί να αναδείξει ακριβώς αυτό.

Απλήρωτες προπονήσεις και αγώνες που τις αναγκάζουν σε εξαντλητικά ωράρια για να επιβιώσουν και έλλειψη στοιχειωδών υποδομών σε αθλητικές εγκαταστάσεις που δεν φωτίζονται από τους προβολείς, παρά μονάχα όταν κάποια διάκριση ξυπνάει τον «πατριωτισμό», για να ξανασβήσουν, όμως πολύ γρήγορα, την επόμενη κιόλας μέρα. Καταστάσεις που, έτσι κι αλλιώς, χαρακτηρίζουν τον αθλητισμό σε μια εξαρτημένη χώρα που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η υποταγή στα αφεντικά της και σε ένα σύστημα άγριας επίθεσης σε κάθε δικαίωμα πόσο μάλλον στην «πολυτέλεια» του «γυναικείου» αθλητισμού. Για τον τελευταίο υπάρχουν μόνο τα «γυναικεία» βόλεϊ, μπιτς βόλεϊ και τένις, τα αθλήματα της ελίτ και όχι το λαϊκό ποδόσφαιρο που απευθύνεται σε όλους και παίζεται στην αλάνα.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι από το σύνολο των ποδοσφαιριστριών που μιλάνε στο ντοκιμαντέρ, μονάχα δυο μπόρεσαν να κάνουν επαγγελματική καριέρα και μάλιστα στο εξωτερικό και ελάχιστες σε μεγάλες ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ, εκεί που ο αθλητισμός συναντά το κέρδος και το χρήμα. Κι αυτό δεν έχει ...φύλο γιατί δεν ξέρουμε τελικά πόσο οι γυναίκες αυτές διαφέρουν από τα προσφυγόπουλα που ονειρεύονται να γίνουν Αντετοκούμπο, τα αγόρια στις φαβέλες της Βραζιλίας και τους λασπόδρομους της Αφρικής που ονειρεύονται να γίνουν Ρονάλντο ή Μέσι. Πόσο διαφέρουν από κάθε αδύναμο που ακολουθεί το πάθος του και θέλει να αλλάξει τη μοίρα του κόντρα σε φυλετικές και ταξικές διακρίσεις!

Ο.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χαριτωμένη αγριότητα

0

  

Οι τοίχοι μπορεί να μην έχουν αυτιά αλλά συχνά μιλάνε! Η φωτογραφία του τοίχου έξω από το γραφείο του  νέου Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής είναι σαν χίλιες λέξεις. Μια παιδική ζωγραφιά που μιλάει για δικαιώματα περικυκλωμένη από τον νέο Ποινικό Κώδικα, τη "θρησκεία" και την "εθνότητα" δεν είναι κάτι που περνά απαρατήρητο. Το χρώμα και η παιδικότητα κρύβουν την αγριότητα και την υποκρισία και η φωτογραφία δείχνει χαριτωμένη.

Διαβάζουμε την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Σας ενημερώνουμε ότι εντός των γραφείων της ΔΙ.Π.Ε. Ανατολικής Αττικής δεν επιτρέπονται: οι φωνασκίες, ο θόρυβος, οι ύβρεις, οι απειλές και κάθε άλλη ενέργεια που διαταράσσει τη λειτουργία της και παρεμποδίζει το έργο των  υπαλλήλων της. Ν.5090/2024(Α’ 30) άρθρο 33, Ποινές φυλάκισης 1-2 έτη και χρηματική ποινή». Είναι φανερή η πρόθεση να τρομοκρατήσουν όποιον τη διαβάζει για να μη ζητά, να μην μιλά να μην φωνάζει.

Η «εθνότητα» και η «θρησκεία» είναι απαραίτητα εξαπτέρυγα της βάρβαρης πολιτικής τους. Ο σκοταδισμός και ο εθνικισμός σέρνουν από τη μύτη όποιον παγιδέψουν.

Τα νήπια γράφουν: «ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ! ΣΧΟΛΕΙΟ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΦΑΓΗΤΟ, ΦΙΛΙΑ - ΠΑΙΧΝΙΔΙ, ΥΓΕΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Αυτοί που στερούν στα παιδιά τα δικαιώματά τους, δεν τα εκπαιδεύουν για να τα γνωρίζουν. Αντίθετα, τα μαθαίνουν από μικρά να τα αντιμετωπίζουν ως δεξιότητες που άλλοι τις έχουν και άλλοι δεν τις έχουν. Αν τα φώναζαν ως σύνθημα, θα ερχόταν αντιμέτωπα με την οργή του νόμου. Γι’ αυτό όταν μιλάμε στα παιδιά για δικαιώματα, πρέπει να τους λέμε ποιος τα στερεί και πώς τα κατακτούμε.

Οι τοίχοι πρέπει να μιλούν με τα συνθήματά μας!

Β.Δ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σκοταδισμός Made In U.S.A.: Σύνδεση εμφάνισης αυτισμού με τα εμβόλια και τη χρήση παρακεταμόλης από τις εγκύους

0

• Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, με δηλώσεις του, (22/9), συνέστησε στις έγκυες γυναίκες να μην χρησιμοποιούν παρακεταμόλη, συνδέοντάς την με τον “αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού στα παιδιά”, εκφράζοντας παράλληλα εκ νέου αντιεπιστημονικές απόψεις σε σχέση με κινδύνους που υπάρχουν για τα παιδιά όταν εμβολιάζονται για την ιλαρά, την ανεμοβλογιά και την ηπατίτιδα Β.

• Προσπερνώντας το γενικευμένο κλίμα αντιδράσεων, ο Αμερικανός υπουργός Υγείας Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του ΟΗΕ για «την πρόληψη και την αντιμετώπιση χρόνιων ασθενειών και την προώθηση της ψυχικής υγείας και ευημερίας», (26/9), δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα αντιταχθούν σε διακήρυξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) που αφορά τις χρόνιες ασθένειες, επισημαίνοντας ότι συγκεκριμένη διακήρυξη τάσσεται υπέρ της άμβλωσης, υποστηρίζει «μια ακραία ιδεολογία του φύλου» και αγνοεί επείγοντα προβλήματα δημόσιας υγείας. 

• Ο κοινωνικός μεσαίωνας είναι εδώ. Η προπαγάνδιση εκ μέρους της κυβέρνησης των ΗΠΑ αντιεπιστημονικών και εντελώς αβάσιμων απόψεων που στιγματίζουν την αναπηρία και τα άτομα με νευροαναπτυξιακές βλάβες, η αμφισβήτηση του αναφαίρετου δικαιώματος των γυναικών στην άμβλωση, είναι εκφράσεις της φασιστικοποίησης που βαθαίνει στη δημόσια και πολιτική ζωή.

Χτυπούν τα δικαιώματά μας. Θέλουν να τα πάρουν όλα πίσω.

Ο κοινωνικός μεσαίωνας δεν θα περάσει! 

Να αντισταθούμε και να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις μας!

Η.Δ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ζωή μας δεν τους ανήκει!

0

 "Δε θα μιλήσω ως άνθρωπος της αριστεράς, δε θα μιλησω καν για δικαιώματα. Θα πω απλά τι σημαινει στη ζωη ενός ανθρώπου (σκέτου) να δουλεύει 13-16 ώρες για πολύ καιρό.

Στην αρχή κουραζομουν, θυμωνα, προσπαθούσα να αντέξω και να κρατήσω και την υπόλοιπη μου ζωή σε λειτουργία.

Σταδιακά άρχισα να αποσυρομαι από πράγματα που με ευχαριστούν, να δουλεύω πιο σκληρά, να θυμώνω, να αηδιάζω, να κουράζομαι, να στεναχωριέμαι, να σιχαίνομαι, να ανακατεύομαι κάθε φορά που πατούσα στη δουλειά, να πονάει όλο μου το κορμί αλλά να λέω σφίξε τα δόντια, πρέπει να αντέξεις.

Μετά ξέχασα κάθε ομορφιά, κάθε "θέλω" και απλώς έκανα. Γύριζα από τη δουλειά, ήμουν διακοπές, είχα αναρρωτική, ήταν πρωτομαγιά και ήταν φυσιολογικό να χτυπήσει το τηλέφωνο μου και να μου ζητηθεί κάτι. Εσφιγγα τόσο πολύ τα δόντια που άρχισαν να έχουν πρόβλημα.

Άρχισα να αρρωσταίνω πολύ συχνά, να αγχώνομαι, να πανικοβαλλομαι, να με αμφισβητώ, να δέχομαι πιο εύκολα πράγματα παρότι με ανακατευαν. Αυτό το πέταγμα με το "ιιι" που κάνω μέχρι και σήμερα ακόμα και για εντελώς ηλίθια πράγματα είναι αποτέλεσμα αυτού.

Ημουν εξοργισμένη ή θλιμμένη όλη την ώρα και απλώς δούλευα ασταμάτητα. Γύριζα σπίτι, έβαζα ένα κρασί ή ρουμι και κοιτούσα απέναντι μέχρι να κοιμηθώ. Η πιο σύνθετη μου σκέψη ήταν "ας παραγγείλω κοτομπουκιες" που δε μου άρεσαν. Μόνη μου, πάντα μόνη, να ανακυκλώνω το αδιέξοδο στο μυαλό μου.

Μετά σταμάτησα να μπορώ να κοιμάμαι, να γελάω, να χαμογελαω, να τρώω, να ονειρεύομαι, να σκέφτομαι, να ερωτευομαι, να νοιάζομαι, να διασκεδαζω, να σκέφτομαι, να θέλω. Έχασα την ικανοτητα να είμαι εγώ. Ήμουν όμως ένα πολύ αποδοτικό ρομπότ.

Εννοείται ότι ήμουν διαρκώς εξαντλημένη και είχα συχνά ατυχήματα εν ώρα εργασίας αλλά έμαθα να τα αντιμετωπίζω σαν προσωπικές αδυναμίες, ήταν ατομική ευθύνη. πχ όταν έγινε η ρήξη μηνίσκου στη δουλειά και ο πόνος ήταν δυνατος και επίμονος, δε σκέφτηκα ότι κάτι κακό έγινε αλλά ότι γέρασα.

Το πρώτο σκ που είχα ρεπό, μετά από πολύ καιρό σερί δουλειάς , την Παρασκευή πήγα σε ένα γλέντι με φίλους μου και δε μπορούσα να συνδεθώ με τίποτα που συνέβαινε εκεί, να χαλαρωσω, να συζητήσω, να ανταποκριθώ σε οποιοδήποτε ερέθισμα. Σκέφτηκα ότι πρέπει να κοιμηθω. Το Σάββατο κοιμόμουν όλη μερα. Την Κυριακή πήγα μαζί τους για καφέ κι έπαθα κρίση πανικού γιατί αποφάσισα "να μη δω" ένα μέιλ της δουλειάς.

Κάθε μέρα γινόταν πιο εφιαλτική, συνεχιζα προφανώς "να είμαι εξαρτημένη από τον μισθο μου", κι έπρεπε για να επιβιώσω να γινομαι πιο απαθής. Η ζωή κυλούσε κι εγώ είχα σταματήσει ακόμα και να την παρακολουθώ. Δούλευα και έκανα όσα χρειάζονταν για να αντέχω υποτυπωδώς να συνεχίσω να δουλεύω. Αποσυνδέθηκα από το συναίσθημα μου, κάθε δραστηριότητα, τους φίλους μου, κάθε άνθρωπο της ζωής μου, κάθε θέληση για οτιδήποτε. Αποσυνδέθηκα από τη ζωή. Απλώς δούλευα κι όταν δε δούλευα σκεφτόμουν τη δουλειά, είτε ως εφιάλτη, είτε κάτι που την αφορούσε.

Δε διεκδικούσες; Διεκδικουσα και έλεγα ή φωναζα στοιχειοθετημενα τα παντα, δείχνοντας ότι ξέρω όλα μου τα δικαιώματα και όλες τους τις παραβασεις, εκτός από τις στιγμές που έφτασα να πετάξω πράγματα και να ουρλιαξω "Ε άντε γαμηθειτε όλοι εδώ μέσα". Νόμιζαν ότι θα μου κλείνουν το στόμα με μια "προαγωγή", με κάτι που "επιστημονικά" θα με ευχαριστούσε, με μια υποτυπώδη αύξηση. Δεν το έκλεισα. Έτσι δεν έχω πολλούς φίλους εργοδότες

Παραιτήθηκα όταν τρόμαξα. Όταν σκέφτηκα ότι αν καθόμουν έστω και μια ώρα παραπάνω, αυτό στο οποίο μετατρεπομουν θα ήταν χωρίς επιστροφή. Ένα αληθινό ρομπότ, ένας αληθινός δούλος, ένα ξεδοντιασμενο μουλάρι που αντέχει, ένα εργαλείο που έχει χωνέψει την εκμετάλλευση και αναλωσιμοτητά του και επιτρέπει να περνανε οδοστρωτήρες από πάνω του.

Παραιτήθηκα 45 κιλά, με burn out, τους πρώτους 2 μήνες ή εκλαιγα ή γαμοσταυριζα όταν κάποιος μου μιλούσε λίγο παραπάνω. Δε μπορούσα να διανοηθω ότι θα αποφασίσω ή θα οργανώσω κάτι. Είχα εκρήξεις θυμού. Όλοι έφταιγαν. Πιο πολύ εγώ. Ήμουν πιο ενοχική και από την ίδια την ενοχή. Για κάνα χρόνο, δε μπορούσα να φανταστώ ότι θα δουλέψω ξανά κανονικά, πόσο μάλλον ότι θα δουλεύω μέχρι να πεθάνω... ακόμα δε μπορώ κι ας δουλεύω κανονικα. Ένας άνθρωπος (σκέτος) στα χαμένα. Τώρα ακόμα ψάχνω πώς να θέλω, πώς να μην αποτραβιεμαι από τη ζωή, πως να μην "πρέπει" συνεχώς και μονάχα.

Με πολλά ιατρικά προβλήματα δώρο των δουλειων των 13 και 16 ωρών, πχ. Στη μαγνητική της μέσης που δεν καταλάβαινα γιατί πονάει τόσο, βρέθηκαν, πέραν των τριών δισκοκηλων, και 5 κύστες στην σπονδυλική στήλη λόγω κακουχίας (το έγραφε), όταν με ρώτησε ο γιατρός αν είχα πάθει τροχαίο, εγω απαντησα απλώς δούλευα. Στα πνευμονακια μόνιμο θέμα, εισπνέοντας όλη τη σκόνη στις εργασίες ανακαίνισης ενός υπόγειου τους.

Ευτυχώς, ήμουν άνθρωπος της Αριστεράς και ήξερα ότι όλα αυτά δεν είναι νορμάλ (τι θα γινομουν άραγε αν με είχαν πείσει ότι υπάρχω για να μου πίνουν το αίμα). Ευτυχώς είχα ανθρώπους δίπλα μου να με ξυπνάνε, μια κοσμοθεωρια να με προστατευει από το να βυθιστω εντελώς στην άβυσσο τους. Ευτυχώς έχω κατοχυρωμένο στη συνείδηση μου ότι κάθε δικαιώμα που κατακτουν ο λαός και οι εργαζόμενοι δεν είναι απλά σημαντικό αλλά ζωτικής σημασίας για τη ζωή και τη δουλειά τους, για την επιβίωση τους.

Κάπως μεσα όλο αυτό γίνεται λίγο πεντακάθαρο το ταξικό σου φίλτρο, βλέπεις πως η ταξική πάλη δεν είναι κατασκεύασμα, δεν είναι αφήγημα, δεν είναι ξυλινος λόγος και σίγουρα δεν τελείωσε. Βλέπεις όλα τα όπλα του αντιπάλου σε ανάπτυξη και εισαι ακόμα πιο σίγουρος. Αυτοί οι δύο κόσμοι είναι αγεφύρωτοι.

Η επελαση και η βαρβαρότητα του κεφαλαίου δε θα σταματήσει πουθενά αν δεν τη σταματήσουμε εμείς. Κάθε δικό μας βήμα πίσω, είναι πέντε δικά τους βήματα μπροστά. Τα νέο νομοσχέδιο είναι μια ολόκληρη εργαλειοθήκη εκμετάλλευσης, καταπίεσης και υποταγης. Ανθρώπους που δε θα αντιδρούν σε τίποτα, που δε θα αντιστέκονται και δε θα διεκδικούν, πεθαινοντας στη και από τη δουλειά, θέλουν να φτιαξουν.

Ταξικά, συλλογικά, οργανωμένα, αποφασιστικά, και καθόλου μα καθόλου συμβολικά και για την τιμή των όπλων, χρειάζεται να δώσουμε τη μάχη για να μην περάσει.

Για να δουλεύουμε για να ζούμε και όχι το αντίθετο, για να μη μεγαλώνουμε τη λίστα των εργοδοτικών εγκλημάτων, για να μπορούμε να οραματιστουμε και να φτιάξουμε έναν κόσμο που να μας χωράει ολόκληρους και ζωντανούς και που θα κρατάμε τη ζωή μας στα χέρια μας.

Η ζωή, όχι των ανθρώπων της αριστεράς, αλλά των ανθρώπων των σκετων, της δουλειάς, η ζωή μας, δεν τους ανήκει."

* Πήραμε το κείμενο και την εικόνα από το fecebook προφίλ της "Aggeliki Chatzi"

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ...

0

 

Δυτική Αχαΐα - Κάτω Αχαγιά - Πάτρα, Πρέβεζα, Χίος, Ζάκυνθος.. Τις προηγούμενες ημέρες, η Κερατέα...

Ξανά, ''τεράστια πύρινα μέτωπα", "ανεξέλεγκτες εστίες πυρκαγιάς", "εγκλωβισμένοι άνθρωποι", τραυματισμοί (ευτυχώς, όχι νεκροί!), "αγωνιώδη"... δελτία ειδήσεων..., περισσή κρατική και κυβερνητική υποκρισία και υποσχέσεις... Μόνιμη κρατική "απάντηση" το... 112. Εκκενώστε... Εκκενώστε... (Να μη χρεωθούμε το πολιτικό κόστος θανάτων...)

Ελλιπή μέσα πυρόσβεσης, ελλιπείς δυνάμεις, εθελοντές, ελλιπές προσωπικό, κόσμος αβοήθητος, να βλέπει να καίγεται το σπίτι του...

Αυτό είναι το σύστημα τους. Της εξάρτησης, των απολύσεων, του κέρδους, της ρεμούλας κι αρπαχτής, της αδιαφορίας για το λαό και για την ανθρώπινη ζωή. Αυτές είναι οι πολιτικές τους. Αντιλαϊκές και σιχαμερές μέχρι το μεδούλι. 

Θα "μετράμε" ξανά κατεστραμμένες λαϊκές περιουσίες, κατοικίες, αγροτικές καλλιέργειες, δάση...

Για το λαό, για τους κατοίκους, ξανά, ένας μόνο δρόμος μένει: Διεκδίκηση κι αγώνας. Για πραγματικά μέσα προστασίας, για πραγματικές αποζημιώσεις... Που δεν τις είδαν ποτέ, οι πυρόπληκτοι χρόνων, "περιμένοντας" την υλοποίηση των εκάστοτε κυβερνητικών υποσχέσεων...

Γ.Β.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απορίες της καλοκαιρινής ραστώνης...

0

Παραλία, ήλιος, χαλάρωση, ξεκούραση. Επιτέλους άδεια!

Πότε πότε περνάνε αεροπλάνα. Είμαστε κοντά στο αεροδρόμιο. Κάποιος ισχυρίζεται ότι μπορεί να ξεχωρίσει την αεροπορική εταιρία, γιατί τη στιγμή που στρίβει το αεροπλάνο φαίνεται το σήμα στο πτερύγιο της ουράς. Κάποιοι τον πιστεύουν, αλλά οι περισσότεροι τον πιάνουν στο δούλεμα:
- Μήπως βλέπεις αν ο πιλότος έχει μουστάκι;

Κάποια στιγμή ακούγεται ένας διαφορετικός ήχος. Πιο οξύς και πιο... βαρύς μαζί. Σαν να σειέται ο ουρανός.

Το αεροπλάνο είναι μαύρο, πιο μικρό και πιο γρήγορο. Σχίζει τον αέρα και εξαφανίζεται στο βάθος του γαλάζιου πριν προλάβεις καλά καλά να το δεις. Μετά ακολουθεί και δεύτερο και τρίτο. Και μετά σιωπή. 

Μια παράξενη σιωπή, όμως, που είναι σαν να σου ψιθυρίζει ότι κάτι κακό θα συμβεί. Ο περίεργος ήχος, η ταχύτητα, για δύο και τρεις φορές, σ' έχουν τρομάξει.

Μέσα σου ακούγεται κι άλλος ένας ήχος, πιο τρομακτικός. Εκρήξεις, φωτιά, θάνατος και απόγνωση.

Που πάνε οι μηχανές του θανάτου; Ποιους λαούς να κομματιασουν; Γιατί πετάνε πάνω από την παραλία μας; Τι δουλειά έχουν στον τόπο μας;

Λίγο μετά, δυο-τρεις κοντοκουρεμένοι σωματαράδες από τη διπλανή παρέα παίζουν με μια μπάλα που μοιάζει με αργίτικο πεπόνι...

ΚΒ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ