Πολλαπλοί συντονισμοί πολλαπλών κρίσεων

0

Αν κάποιος σοβαρός αναλυτής επιχειρούσε να προχωρήσει σε μία συνολική εκτίμηση της... συμπεριφοράς των "αγορών"την εβδομάδα που διάγουμε και αυτής που προηγήθηκε θα έπρεπε χωρίς δεύτερη σκέψη να συμβουλευτεί τον... ψυχοθεραπευτή του και αν δεν έχει, να βρει έναν σύντομα!

Πως αλλιώς να εξηγηθεί ότι ενώ στην προηγούμενη εβδομάδα πιθανολογούνταν μια χρηματιστηριακή αναταραχή, πολύ περισσότερο που είχε διαπιστωθεί και καταγραφεί η μεγαλύτερη (γύρω στο 8%) για όλο τον Ιούλιο πτώση του δείκτη STSS (των τεχνολογικών εταιρειών υψηλής κεφαλαιοποίησης) ,όσο δηλαδή και στην κρίση του 2008, στην... εκπνοή του μήνα και με την είσοδο του Αυγούστου ο δείκτης Dow Jones να κάνει μία από τις μεγαλύτερες μετά το 2022 εκτινάξεις του καταγράφοντας ιστορικό υψηλό!

Οδηγοί στην εκτίναξη ήταν ο πυρήνας των ίδιων εταιρειών που την προηγούμενη εβδομάδα είχαν κατρακυλήσει!

Σεισμικές δονήσεις γεμάτες αντιφάσεις στην παγκόσμια οικονομία με τρία κατά βάση "επίκεντρα":

Το πρώτο αναφέρθηκε ήδη και έχει ως βάση την έλλειψη εμπιστοσύνης των "επενδυτών" στην αποδοτικότητα των επενδύσεων τους στην ΑΙ σε συνδυασμό πάντα με την συνειδητοποίηση (ο όρος χρησιμοποιείται καταχρηστικά!) ότι θα απαιτηθεί μεγάλη συσσώρευση κεφαλαίων άρα και υπέρογκος δανεισμός τώρα ειδικά που μεταφέρεται ο ανταγωνισμός στις υποδομές και στα φαραωνικά data centers.

To δεύτερο επίκεντρο εδράζεται στην αγορά κρατικών ομολόγων που πιεσμένα από τον ανερχόμενο πληθωρισμό , την αύξηση των πολεμικών δαπανών κλπ δεν αποτελούν πια το ασφαλές καταφύγιο ύστατης... ανάγκης , τουναντίον παρασέρνουν στην αύξηση των αποδόσεων τους και άλλα πρώην "ασφαλή" καταφύγια όπως ο χρυσός και τα κρυπτονομίσματα μόνο που τα τελευταία βλέπουν τις αποδόσεις τους να μειώνονται. Μαζί και τα χρέη των κρατών που αυξάνονται και απαιτούν όλο και μεγαλύτερο δανεισμό. Αλλά ποιος θα χρηματοδοτήσει αυτό το δανεισμό και πως θα εξισορροπηθεί από τον πλούτο που έχει παραχθεί;

Στο κάδρο πρέπει να προστεθεί και ο παράγοντας "αβεβαιότητα" σχετικά με το τι θα κάνουν οι Κεντρικές Τράπεζες (και ειδικά των ΗΠΑ) με τα επιτόκια και ενώ όλα δείχνουν αύξηση του κόστους δανεισμού. Άρα ανακύκλωση των αδιεξόδων.

Το τρίτο είναι η γεωπολιτική αναταραχή και ειδικά η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν που αυξάνει τις τιμές των καυσίμων άρα και τον πληθωρισμό αλλά δεν είναι μόνο αυτό καθώς η γεωπολιτική αντιπαράθεση και η αβεβαιότητα υπονομεύουν τη θέληση για αγορές μετοχών γενικότερα..

Το σημαντικότερο όμως από αυτή την περιδιάβαση στον χάρτη της κρίσης είναι η διαπίστωση αυτού που οι αναλυτές ονομάζουν ως "διπλό συντονισμό".

Ο πρώτος αφορά την διπλή φυγή από μετοχές και ομόλογα , ο δεύτερος αφορά την γεωπολιτική αναταραχή όπως αυτή κλιμακώνεται από τον συντονισμό των δύο κυρίως πολεμικών μετώπων της Ουκρανίας και του Ιράν.

Στα μέσα της εβδομάδας που πέρασε και ενώ η Wall Street έδειχνε να προειδοποιεί για την επερχόμενη αναταραχή η φούσκα... έσκασε στην Ασία;

Η κορεάτικη εταιρεία τεχνολογίας υψηλής κεφαλαιοποίησης και ανταγωνίστρια της Samsung ,SK H ynix ,αν και παρουσίασε (άλλο ¨τρελό και αυτό") 557% αύξηση της κερδοφορίας της (!) απέτυχε να ανταποκριθεί στις εκτιμήσεις των αναλυτών με αποτέλεσμα ρευστοποιήσεις της μετοχής της ίσης με το 15% της χρηματιστηριακής της αξίας.

Γεγονός βέβαια που πυροδότησε πτώσεις χρηματιστηριακών αξιών ειδικά σε εταιρείες τεχνολογίας είτε ημιαγωγών είτε υπολογιστικού νέφους που έφτασαν μέχρι την Ιαπωνία.

Αν η κατρακύλα δεν πέρασε τις ακτές του Ειρηνικού αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες:

Ο ένας είναι το προσωρινό (;) φρενάρισμα των βομβαρδισμών στο Ιράν και οι δηλώσεις Τραμπ για μεγάλη πιθανότητα έναρξης συνομιλιών για νέα συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Γεγονός που αποκλιμάκωσε τις τιμές των καυσίμων .Να μην πούμε πως εδώ υπάρχει αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία και πως η πιθανή εκδήλωση της κρίσης να ήταν ίσως ο σημαντικότερος λόγος που καθόρισε τη στάση του επιτελείου Τραμπ.

Ο δεύτερος ανασχετικός παράγοντας ήταν η αναγγελία γάμου... συμφέροντος ανάμεσα στις εταιρείες ημιαγωγών και τις εταιρείες υπολογιστικού νέφους στους διάφορους ανταγωνιστικούς συνδυασμούς τους που έχει ως στόχο να δείξει πως μπορεί να πραγματοποιηθεί η υπερσυγκέντρωση κεφαλαίων ακόμη και χωρίς τραπεζικό δανεισμό (αν και οι τράπεζες είναι πανταχού παρούσες μέσα από διάφορα κανάλια).

500 δισεκατομμύρια δολάρια βάζει πλάτη η Νvidia στην ΟpenI προκειμένου να φτιαχτεί το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα data center 80 χιλιόμετρα του Κολόμπου του Οχάϊο.

Ακόμα 350 δισ προγραμματίζει η Νvidia για να χρηματοδοτήσει την αγορά ημιαγωγών που είναι αναγκαίοι για το data center ενώ χρηματοδοτεί την νεοφυή επιχείρηση του ¨αποστάτη" αρχιεπιστήμονα της Οpen I .

Εδώ φαίνεται η υπεροχή της υλικότητας απέναντι στην "άυλη οικονομία"

Αντίστοιχες κινήσεις κάνει η Google με την ανταγωνιστική Anthropic ενώ εξήγγειλε νέες σειρές προσφερόμενων υπηρεσιών και προϊόντων...

Εδώ εκδηλώνεται επίσης επιταγχυντικά η πίεση των Κινέζων καθώς τελευταία ανακοινώθηκε η παραγωγή μηχανών λιθογραφίας πράγμα που κάνει την Κίνα πιο ανεξάρτητη από τις εισαγωγές της Δύσης...

Πόσο όμως μπορεί να αντέξει την πίεση των αγορών αυτή η ανασύνταξη;

Όπως πάλι γράφει η Ναυτεμπορική "στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης δεν αρκούν πια τα καλά εταιρικά αποτελέσματα αλλά απαιτείται υπέρβαση των ήδη υψηλών προσδοκιών".

Και έχετε το "χαρμάνι" της κρίσης μπροστά σας καθώς η ανοησία αυτής της... λογικής είναι έκδηλη!

Είτε από τη μαρξιστική σκοπιά της διευρυμένης αναπαραγωγής δει κανείς αυτή τη "λογική" είτε από την σκοπιά της αστικής πολιτικής οικονομίας της "απόσβεσης", καμία επένδυση δεν μπορεί να εξουδετερώσει ούτε το χώρο ούτε το χρόνο που είναι αναγκαίοι για να αρχίσει να αποδίδει...

Από την άλλη η προσωρινή παύση των βομβαρδισμών καθόλου δεν έχει κλείσει το δρόμο σε μία νέα κλιμάκωση της αντιπαράθεσης (ίσως αντίθετα την επωάζει).

"Μήπως λοιπόν βρισκόμαστε ήδη σε κρίση'" αναρωτιούνται οι Νew York Times σημειώνοντας ότι οι αποδόσεις των ομολόγων βρίσκονται στα επίπεδα του 2007 ένα χρόνο πριν την εκδήλωση της κρίσης του 2008.

Τα Χριστούγεννα του 2007 -είναι κάτι που πληροφορηθήκαμε κατόπιν... κρίσης- στελέχη χρηματιστηριακά και τεχνικά των οίκων αξιολόγησης και όχι μόνο, είχαν συνευρεθεί στο Λονδίνο προκειμένου να εξεταστεί μία πολιτική όσο γίνεται ελεγχόμενης απομόχλευσης (δηλαδή ξεπουλήματος) και να βρεθούν οι σχετικοί "μουντζούρηδες"(όπως και βρέθηκαν τελικά).

Το 2009 οι διεθνείς και εθνικοί τραπεζίτες αποφάσισαν μία κοινή αντίδραση φορτώνοντας τα βάρη στους κρατικούς προϋπολογισμούς...

Πρόκειται για κινήσεις που μέσα στην σημερινή διάρρηξη-να μην πούμε ρηγματοποίηση σχέσεων και την ένταση των ανταγωνισμών είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να επαναληφθούν.

Πολύ περισσότερο που οι βαθύτερες αιτίες της "κρίσης " που διαπερνούν τη χρηματιστηριακή φαινομενολογία και μερικές φορές φλυαρία χωρίς ουσία, είναι ενεργές και περιπεπλεγμένες όσο ποτέ τα τελευταία χρόνια,

Στο ερώτημα ,λοιπόν της αμερικάνικης εφημερίδας η απάντηση είναι :"γιατί πότε πάψαμε";




Δημήτρης Μάνος

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δολοφονική κυβερνητική πολιτική για το φάρμακο - Στερούν σε σοβαρά πάσχοντες από οστεοπόρωση τις θεραπείες τους!

0

Δημήτρης Μάνος*

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 22/7/2026

https://www.efsyn.gr/stiles/1433125/dolofoniki-kyvernitiki-politiki-gia-to-farmako/

Την περίοδο που τα μέσα ενημέρωσης ασχολούνται με εκλογικά σενάρια, μια σοβαρή αρνητική εξέλιξη με επιπτώσεις ίσως και μη αντιστρεπτές στην υγεία των ασθενών ασφαλισμένων διαδραματίζεται στα κατά νομούς και τόπους φαρμακεία ΕΟΠΥΥ της χώρας. Συγκεκριμένα, ενέσιμη επί καθημερινής βάσεως θεραπεία για ασθενείς με σοβαρό πρόβλημα οστεοπόρωσης αναστέλλεται μέχρι… νεωτέρας (αυτό δηλώνουν οι υπεύθυνοι) γιατί, λέει, η εταιρεία που τα προωθούσε (ιθαγενής φαρμακοβιομηχανία, παρακαλώ) μαζί με άλλες δύο που προωθούσαν σκευάσματα της ίδιας φαρμακευτικής ουσίας σταμάτησαν να τα διανέμουν και να τα προωθούν στην εγχώρια αγορά φαρμάκου.

Δεν τους ικανοποιεί το ύψος του κέρδους; «Παίζεται» κάτι άλλο; Εταιρείες είναι αυτές σε μια κοινωνία που «χορεύει» στις απαιτήσεις τους και έχουν την… ελευθερία να αποφασίζουν τι τους συμφέρει και τι όχι τόσο πολύ.

Η προφορική και προφανώς ανεπίσημη ενημέρωση από τον ΕΟΠΥΥ είναι ότι βρέθηκε η εταιρεία που θα προωθήσει -πιθανώς με άλλη ονομασία- την ίδια φαρμακευτική ουσία, η οποία έχει μεν έτοιμα τα φιαλίδια, αλλά δεν διαθέτει ακόμα τις… πένες (δηλαδή τις βελόνες) που τα συνοδεύουν! Το ερώτημα και το μέγα ζητούμενο είναι όμως άλλο:

Ανεξάρτητα από το τι θα πράττουν οι φαρμακευτικές εταιρείες, το όποιο κράτος, που δηλώνει του «δικαίου», «επιτελικό» και άλλα τέτοια ανέκδοτα, είναι ή όχι υπεύθυνο να εξασφαλίσει στους ασθενείς πολίτες του (που αρμέγονται ως εργαζόμενοι και υπερφορολογούνται άνισα ως πολίτες) το δικαίωμα στη θεραπεία; Σημειωτέον ότι η επί καθημερινής βάσεως ενέσιμη θεραπεία κατά της οστεοπόρωσης γίνεται «άπαξ», δηλαδή δεν μπορεί να επαναληφθεί, και μια ολιγόμηνη διακοπή της (από τον Μάιο ο εμπαιγμός κλείνει ήδη τρίμηνο) ακυρώνει την όποια οστική μάζα έχει επανακτηθεί!

Αλήθεια, πόσο ταιριάζει με την εικόνα του κράτους που έχει δήθεν «εγγυηθεί» τη διάθεση φαρμάκων στον πολίτη και της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας που θα εξασφάλιζε την πρόσβαση στο -τάχα μου- φτηνό φάρμακο η εικόνα των ασθενών… ταξιδιωτών που έχουν πάρει βόλτα τα φαρμακεία ΕΟΠΥΥ των διπλανών ή… παραδιπλανών νομών μπας και βρουν κάποια σκευάσματα από αδιάθετα αποθέματα;

Το κράτος και οι κυβερνήσεις του δεν είναι καν ο Πόντιος Πιλάτος που νίπτει τας χείρας του, αφήνοντας τις φαρμακοβιομηχανίες να αλωνίζουν και να «σταυρώνουν» τους ασθενείς. Είναι ενεργός συμμέτοχος και συνέταιρος στη δολοφονική πολιτική που στερεί από τον λαό το δικαίωμα στην περίθαλψη-υγεία συνολικά.

Ασθενείς, συγγενείς, τα συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων στην περίθαλψη-υγεία πρέπει να διεκδικήσουν να τελειώσει αυτή η συμπαιγνία κράτους-φαρμακοβιομηχάνων και με όποιο κόστος ή μορφή να συνεχιστεί η ενέσιμη θεραπεία από… χθες!

*Εργαζόμενος, σύζυγος θύματος της δολοφονικής κρατικής πολιτικής για το φάρμακο

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΑ ΠΩΣ ;

0

Έκτη συνεχής μέρα πτώσης της μετοχής της εταιρείας Space Χ του Μασκ, στη σκιά της αύξησης των ζημιών της, καθώς στο πρώτο τρίμηνο του 2026 συσσωρεύτηκαν όσες ζημιές καταγράφηκαν όλο το 2025.

Παρόλα αυτά η περιουσία του Μασκ αγγίζει το 1 τρισ δολάρια (ρεκόρ εποχών) και αυξάνει κατά 3,6 εκατομμύρια κάθε ώρα. Περίπου....

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

"Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ..."

0

 

Σε άρθρο του στη Israel Hayom (28/7/25) o Shay Gal, ειδικός στη γεωπολιτική στρατηγική και τη διαχείριση κρίσεων, υποστηρίζει ότι το ψευδοκράτος υπό τουρκική κατοχή από το 1974, έχει εξελιχθεί σε σοβαρή απειλή όχι μόνο για την Κύπρο και την Ελλάδα, αλλά και για το Ισραήλ.. Ο συγγραφέας τονίζει μεταξύ άλλων ότι η Ιερουσαλήμ πρέπει να εγκαταλείψει την παθητική στάση της και να προετοιμαστεί για συμμαχική απάντηση με Ελλάδα και Κύπρο με σχέδιο αποτροπής για το οποίο προτείνει την κωδική ονομασία «Οργή του Ποσειδώνα».

Ο ανεκδιήγητος Καλλεντερίδης στους γνωστούς ιστότοπους πανηγυρίζει για το σχέδιο "απελευθέρωσης της Βόρειας Κύπρου". 

...και Ο ΠΟΝΗΡΟΣ ΙΕΧΩΒΑ

Η προσπάθεια παραπέρα εμπλοκής της χώρας και του λαού μας σε αιματηρές περιπέτειες από το κράτος-δολοφόνο δεν είναι μία αυριανή εξέλιξη ωστόσο όταν διατυπώνονται τέτοιες προτροπές ανοιχτά και άφοβα δεν είναι να τις αγνοήσεις- μόνο και μόνο για το κλίμα που δημιουργούν- καθώς η σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας Ισραήλ περιέχει πολύ τυχοδιωκτισμό έτσι ή αλλιώς.

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η πατρότητα μιας φράσης και τα... αποπαίδια της.

0

"Στην λίθινη εποχή" απειλεί να γυρίσει το Ιράν ο Τραμπ αν δεν αποδεχτεί το... ειρηνευτικό του σχέδιο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Δυτικοί επικαλούνται και απειλούν με τη λίθινη εποχή τους λαούς.

Ο Αμερικανός που πρότεινε ένα σχέδιο το οποίο θα μετέτρεπε τη Γερμανία σε μια αγροτική χώρα, ουσιαστικά γυρνώντας την στην προ-βιομηχανική εποχή (κάτι που συχνά περιγράφεται μεταφορικά ως «επιστροφή στη λίθινη εποχή» ή «ποιμενική κατάσταση»), ήταν ο Χένρι Μόργκενταου Τζούνιορ (Henry Morgenthau Jr.), υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Φράνκλιν Ρούζβελτ.

Βασικά σημεία του «Σχεδίου Μόργκενταου» (Morgenthau Plan) το 1944:

• Αποβιομηχάνιση: Στόχος ήταν η καταστροφή ή η αποσυναρμολόγηση όλων των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και των ορυχείων της Γερμανίας, ιδιαίτερα στην περιοχή του Ρουρ.

• Μετατροπή σε αγροτική χώρα: Η Γερμανία θα έπρεπε να μετατραπεί σε μια χώρα βασισμένη αποκλειστικά στη γεωργία, χάνοντας την ικανότητα να παράγει πολεμικό υλικό.

Η φράση αυτή λαθεμένα είχε αποδοθεί στον πτέραρχο Κέρτις Λε Μέι που η αλήθεια είναι ότι τη χρησιμοποίησε σε δεύτερο ιστορικό πλάνο το 1965 για τους βομβαρδισμούς που έπρεπε να υποστούν οι Βιετναμέζοι!

Όσον αφορά τη Γερμανία η πρόταση του Μοργκεντάου και ύστερα από την έντονη αντίθεση της ΕΣΣΔ δεν έγινε αποδεκτή και από τους δυτικούς αλλά η εφαρμογή της έγινε σε μαζική κλίμακα στους γνωστούς βομβαρδισμούς με κάθε μέσο και τρόπο του Βιετνάμ με όχι επιτυχή αποτελέσματα -εκ των υστέρων- για τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές .

Τώρα ο "πολύς" Ντόναλντ κάνει χρήση της για να απειλήσει την ιρανική ηγεσία (στην πραγματικότητα θα επιστρέψει στη λίθινη εποχή ο λαός και για τον οποίο υποτίθεται ότι επεμβαίνει και βομβαρδίζει).

Αλλά το αξίζει αυτός ο.... ανάξιος λαός που δεν μπορεί να ανατρέψει μια κυβέρνηση όπως έκανε "τότε" με τον Σάχη, και εξαναγκάζει το επιτελείο Τραμπ σε επώδυνες και παρακινδυνευμένες επιλογές που κινδυνεύουν να τσαλακώσουν όχι μόνο το τραμπικό επιτελείο αλλά να πλήξουν και άλλο την εικόνα της... οριακά πρώτης υπερδύναμης του πλανήτη.

Και τα όρια στο στρατηγικό επίπεδο αν αμφισβητηθούν έμπρακτα άντε να τα... θέσεις εκ νέου στην πρότερη θέση τους!

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πόσο "άκρα αριστερά;"

0

Από τα χρόνια του εμφυλίου το ΚΚΕ χαρακτηρίζονταν ως "άκρα αριστερά" από τους "εθνικόφρονες". Η άλλη η "μέση" αριστερά ήταν σε αναζήτηση.

Με την μεταπολίτευση είχαμε τη θεωρία του αριστεροχουντισμού ή χονντοαριστερισμού (εξαρτιέται ποιος το έλεγε Καραμανλής ή Φλωράκης) που "κοιτούσε" προς τις οργανώσεις της τότε εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς . Ήταν τα σπάργανα της θεωρίας των δύό άκρων μάλιστα κλασσικοί δεξιοί αντικομουνιστές εισηγητές σε εγχειρίδια του στρατού και όχι μόνο (πχ η περίφημη Αγωγή του Πολίτη στα σχολειά) έκαναν λόγο για τον "κόκκινο και μαύρο φασισμό."

Με τα μνημόνια και επί κυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου έκανε την εμφάνιση του ο χαρακτηρισμός "κόμματα του συνταγματικού τόξου" σε μία επανεμφάνιση της θεωρίας των... δύο άκρων

Αυτά στην Ελλάδα.

Στην ιμπεριαλιστική Γαλλία τα πράγματα φαίνεται είναι πιο θεσμοθετημένα, πιο "επίσημα" θα λέγαμε.

Επιπλέον το πράγμα έχει μία προϊστορία καθώς οι όροι αριστερά, κέντρο, δεξιά έχουν παρθεί από την τοποθέτηση των Γιρονδίνων και Γιακωβίνων στα έδρανα της Γαλλικής Συνέλευσης με το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης. Και με τους "ακραίους" εκπροσώπους Μαρά και Ροβεσπιέρο (από τα πρώτα μέτρα που πήρε η "Έκτακτη Επιτροπή" ήταν η κατάργηση των εργατικών λεσχών και ενώσεων και η απαγόρευση απεργιών). 

Κοτζάμ Συμβούλιο Επικρατείας της Γαλλίας απεφάνθη σχετικά πρόσφατα ότι το κόμμα του Μελανσόν, η Ανυπότακτη Γαλλία, είναι... αριστερά (μαζί με τους σοσιαλιστές και τους- εντός πολλών εισαγωγικών - κομμουνιστές του πάλαι ποτέ κόμματος του Μαρσαί).

Κλασσικά "άκρα αριστερά" οι μαοϊκοί, οι τροτσκιστές και φυσικά οι αναρχικοί (που βέβαια και μόνο ο όρος "αριστερά¨τους προκαλεί αλλεργία).

Οπότε ο εκπρόσωπος της Ανυπότακτης Γαλλίας, διαρρηγνύων τα ιμάτια αυτού, δήλωσε πως θα προσφύγει ξανά στο Συμβούλιο Επικρατείας για να επικυρωθεί ο χαρακτηρισμός αριστερά για την Ανυπότακτη Γαλλία μετά το χαρακτηρισμό της ως κόμμα της "άκρας αριστεράς" (μαζί με άλλες δύο οργανώσεις) από το Υπουργείο Εσωτερικών της κυβέρνησης Μακρόν!

Τέτοια απαίτηση!

ΔΜ

Υστερόγραφο:

Πάντα απέκρουε ο μλ χώρος τον όρο "άκρα αριστερά" ως δημιουργία της συστημικής και καθεστωτικής προπαγάνδας. Δεν βαυκαλίζονταν με τον βερμπαλισμό ενός τέτοιου πολιτικού χαρακτηρισμού. Στόχος ήταν και είναι η δημιουργία μιας πραγματικής αριστεράς που να μη θέλει την επικύρωση του συστήματος για το πόσο... άκρα ή... μέση θα είναι!

Το πόσο βέβαια το κατάφερε είναι μία άλλη πονεμένη ιστορία που δεν αφορά όμως το σύστημα και τους χαρακτηρισμούς που αυτό αποδίδει μέσω των κονδυλογράφων του ....

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑ... ΜΟΥΣΙΚΗΣ

0

Δεν είχα καταλάβει ότι στο κινητό μου είχα ένα ring tone, κομμάτι από γνωστό βάλς ενός επιφανούς “αντιστασιακού” του σταλινισμού και των σταλινικών διώξεων... Του σοβιετικού συνθέτη Σοστακόβιτς εν προκειμένω...

Όταν όμως άκουσα και διάβασα την πρόσκληση της κρατικής ορχήστρας Θεσσαλονίκης σε συνεργασία πάντα με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης ότι στην επέτειο των πενήντα χρόνων από το θάνατο του συνθέτη θα δοθούν ένα κονσέρτο και μία σουίτα για τον “συνθέτη που αντιστάθηκε στις σταλινικές διώξεις και τον σταλινισμό“ -η αφίσα των εκδηλώσεων είναι χαρακτηριστική με τις φιγούρες των κομισάριων και του Στάλιν πίσω από την φωτο του συνθέτη- πραγματικά ανησύχησα.

Λες να ήμουν και εγώ φορέας του αντισταλινισμού έστω και μέσω... ring tone;

Κάθησα το λοιπόν και μελέτησα κυρίως αντισταλινικές αλλά και φιλοσταλινικές εκδοχές για τον Σοστακόβιτς.

Όντως -το είχα διαβάσει και παλιότερα- ένα από τα δύο έργα, η σουίτα αριθμός 29, είναι απόσπασμα από το έργο Λαίδη Μάκβεθ για τα οποία ο Σοστακόβιτς είχε δεχτεί κριτική (άδικη ή δίκαιη δεν έχει σημασία) με την γνωστή κατηγορία προς του καλλιτέχνες εκείνης της εποχής, περί φορμαλισμού.

Πως όμως ο συνθέτης αντιετώπισε -αν και με πίκρα- τις κριτικές;

«Στην οργάνωσή μας έχουμε μια μεγάλη αδυναμία: δε μας αρέσει ούτε να κριτικάρουμε τους άλλους, ούτε να μας κριτικάρουν […]

[…] Καμιά φορά ξεχνάμε να σταθούμε αυτοκριτικά στο έργο μας, αλλά χωρίς την αυτοκριτική δε γίνεται να πάμε μπροστά […]

[…] Γιατί λοιπόν φοβόμαστε τόσο πολύ να κάνουμε και να δεχθούμε κριτική; […].

[…] Πώς γίνεται να θίγεται κάποιος από την κριτική; Για μένα, αυτό είναι τελείως παράλογο […]

[…] Κανείς μας δεν έχει λόγο να θίγεται όταν του γίνεται κριτική εδώ μέσα, γιατί δεν πρόκειται για ανταγωνιστική κριτική (σ.σ. όπως συνήθως γίνεται στον καπιταλισμό».

Σοστακόβιτς “για τον ίδιο και την εποχή του”:

Απαντώντας στις κριτικές ο Σοστακόβιτς γράφει :«Ποτέ στην ιστορία της παγκόσμιας τέχνης δεν εκφράστηκε καλύτερα η τραγική σύλληψη του κόσμου από τον άνθρωπο, απ’ όσο στις ελληνικές τραγωδίες. Και όμως, ποτέ κανείς δε θα σκεφτόταν να τις κατηγορήσει για πεσιμισμό»[68].

Εκεί αρχίζουν και τελειώνουν οι διώξεις για τον Σοστακόβιτς που μην ξεχνάμε έζησε μέχρι την δεκαετία του 70, στα γεράματα του δηλαδή, παραμένοντας στην -έστω- ρεβιζιονιστική ΕΣΣΔ τη στιγμή που πλειάδα καλλιτεχνών και διανοουμένων είχε αυτομολήσει στην Δύση.

Ας δούμε όμως και τις άλλες πτυχές των απόψεών του.

«Θα ήθελα να περιγράψω μερικές σκέψεις μου γύρω από την Εβδομη Συμφωνία. Άρχισα να εργάζομαι πάνω σ' αυτό το έργο στα τέλη του Ιούλη του 1941 και το τέλειωσα το Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου. Εξελίχτηκε σ' ένα μεγάλης κλίμακας έργο που διαρκεί μία ώρα και είκοσι λεπτά. Γράφτηκε κάτω απ’ την επίδραση των φοβερών γεγονότων του 1941. Η πανούργα και ύπουλη επίθεση των Ναζί ενάντια στην πατρίδα μας πύκνωσε τις γραμμές του λαού μας στον αγώνα για ν’ αποκρουστεί ο απαίσιος εχθρός. Η Εβδομη Συμφωνία είναι ένα ποίημα για τον αγώνα μας και τη νίκη που έρχεται»[54].

«Αφιερώνω την Εβδομη Συμφωνία μου στον αγώνα ενάντια στο φασισμό, στη νίκη μας που έρχεται και στη γενέτειρά μου, το Λένινγκραντ»[55] και συνεχίζει

«…άρχισα να δουλεύω την Ογδοη Συμφωνία μου. Δεν περιγράφονται συγκεκριμένα γεγονότα μέσα στο έργο αυτό. Αντανακλά τις σκέψεις μου, τα συναισθήματά μου και την έξαρση της δημιουργικής μου διάθεσης που αναπόφευκτα επηρεάστηκε από τα χαρμόσυνα νέα για τις νίκες του Κόκκινου Στρατού»[56].

Τι γράφει ο Σοστακόβιτς για την 3η του Συμφωνία: «Προσπάθησα να μεταδώσω απλώς τη γενική ατμόσφαιρα του γιορτασμού της Ημέρας της Παγκόσμιας Εργατιάς. Θέλησα να απεικονίσω την ειρηνική οικοδόμηση της ΕΣΣΔ. Θα ’θελα να υπογραμμίσω ότι το στοιχείο του αγώνα, της ενεργητικότητας και της αδιάκοπης δουλειάς διαπερνά την όλη συμφωνία σαν μια κόκκινη κλωστή»[57].

«Αυτή την εποχή δουλεύω την Ενδέκατη Συμφωνία μου που θα πρέπει να είναι τελειωμένη το χειμώνα. Εχει θέμα την Επανάσταση του 1905. Με θέλγει πολύ αυτή η περίοδος της ιστορίας της χώρας μας, μια περίοδος που καθρεφτίζεται ζωντανά σε πολλά επαναστατικά εργατικά τραγούδια»[59].

Τι γράφει τώρα για τη 12η Συμφωνία του: «Φυσικά η Δωδέκατη Συμφωνία μου έχει επιρροές από πολλά πράγματα, από λογοτεχνικά έργα, από τον κινηματογράφο, από πίνακες και ποιήματα. Αλλά αυτό που πάνω απ' όλα μ' επηρέασε ήταν το γεγονός ότι είδα με τα μάτια μου, αν και σε πολύ νεαρή ηλικία, την Οχτωβριανή Επανάσταση. Κατά την Επανάσταση ζούσα στο Πέτρογκραντ και όλα τα γεγονότα χαράχτηκαν στη μνήμη μου ανεξίτηλα»[60].

Για άλλα του έργα: «Σ’ αυτό το έργο (την Ουβερτούρα για Φεστιβάλ) θέλω να αποδώσω την ψυχική διάθεση ενός ανθρώπου που πέρασε όλα τα βάσανα και τις δοκιμασίες του πολέμου, νίκησε τους εχθρούς της χώρας του και τώρα ξαναχτίζει την πατρίδα του. Θέλω να εκφράσω με τη μουσική μου τον ενθουσιασμό των ανθρώπων που δουλεύουν ειρηνικά για το πεντάχρονο πλάνο»[61].

«Στο έργο μου Ποίημα για την Πατρίδα χρησιμοποίησα μερικά αγαπημένα παλιά επαναστατικά τραγούδια, όπως και σύγχρονα σοβιετικά»[62].

«Τα Δέκα Χορωδιακά Ποιήματά μου έχουν κοινό θέμα: Την επανάσταση του 1905. Δεν ξέρω κατά πόσο πέτυχα να αποδώσω το πνεύμα της εποχής. Αλλά η μουσική ήταν επόμενο να αντανακλά την τεράστια εντύπωση που πάντα μου προκαλούσαν τα ρώσικα επαναστατικά τραγούδια»[63]

Μάλιστα την εποχή που διακηρύσσεται -λάθος- στο σύνταγμα της ΕΣΣΔ το τέλος της ταξικής πάλης ο συνθέτης δηλώνει «Η ταξική πάλη συνεχίζεται ακόμα στη χώρα μας και συνεχίζεται και στη μουσική»[20].  Εδώ ο “αντισταλινισμός” του Σοστακόβιτς τον κάνει πλέον του δέοντος... σταλινικό! Ποιο προωθημένο και από τον... Στάλιν!

Αν μάλιστα όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να διαβαστούν και ως δηλώσεις υποταγής στο Στάλιν, και την Σοβιετική Εξουσία -έγραψε και ο ίδιος τραγούδια εξ άλλου που υμνούσαν τον Στάλιν- τότε που πάει η αντίσταση του στο σταλινισμό; Τι τελικά ισχύει;

Ισχύει τελικά αυτό που δημοσίως είχε εκφράσει ο συνθέτης για τις συνθήκες καλλιτεχνικής παραγωγής στην ΕΣΣΔ:«Εδώ στη Σοβιετική Ενωση κάθε εξειδικευμένος δημιουργός, παραγωγός, συγγραφέας, μηχανικός, συνθέτης ή οτιδήποτε άλλο, απολαμβάνει την υποστήριξη του Κόμματος και της κυβέρνησης… Οι Σοβιετικοί συνθέτες έχουν όλες τις ευκαιρίες να δώσουν μεγάλα έργα. Ουδέποτε υπήρξε άλλη εποχή ή άλλος τόπος, όπου ένας συνθέτης να μπορεί ήσυχος να γράψει μια σονάτα ή ένα κουαρτέτο, ξέροντας ότι είναι οικονομικά εξασφαλισμένος. Αυτό είναι αποτέλεσμα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στη χώρα μας, αποτέλεσμα της πολιτικής του Κόμματός μας». («Λιτερατούρνι Λενινγκράντ», 1935)

Πόσο αντικομμουνισμός/αντισταλινισμός χωράει στις δήθεν βασανισμένες συνειδήσεις της καθεστωτικής άποψης ώστε να αξιοποιείται η μοναδική πηγή που αντλήθηκε αυτή η αθλιότητα (το έργο για τον Σοστακόβιτς κάποιου Σόλομον Βόλκοφ που αυτομόλησε στην Δύση) και μάλιστα δήθεν “τιμώντας” τα πενήντα χρόνια από το θάνατο του σε μία συναυλία Μουσικού Μεγάρου;

Όσος δεν μπορείτε να φανταστείτε σε μία εποχή που η αγριότητα της επίθεσης του Κεφαλαίου και των ιμπεριαλισμού θέλουν να αποκλείσουν και μόνο την ανίχνευση μιας άλλης προοπτικής για την κοινωνία και την ανθρωπότητα από το εφιαλτικό αδιέξοδο που προτείνουν στους λαούς και στις εργατικές τάξεις ....

Βαρβαρότητα μετά... μουσικής!

Υ.Γ.: Ευτυχώς δεν ήμουν φορέας του αντισταλινισμού έστω και μέσω ενός ring tone που εξακολουθεί να είναι ένα ανάλαφρο βαλς που -Κύριος οίδε- πως ξέφυγε από την σταλινική λογοκρισία

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι λαγοί και το λιοντάρι που βρυχάται

1

 

του Δημητρης Μάνου δημοσιεύτηκε στην ΕΦΣΥΝ

Μπορούν οι εκπαιδευτικοί να αναμετρηθούν με την κλιμάκωση της κυβερνητικής επίθεσης;

Ηλεκτρονική εφημερίδα που επανειλημμένα έχει λειτουργήσει ως «λαγό» των κυβερνητικών σχεδίων και επιδιώξεων στην εκπαίδευση δημοσίευσε την είδηση ότι με την αρχή της νέας σχολικής χρονιάς ετοιμάζεται σχέδιο νόμου που θα προβλέπει την απόλυση εκπαιδευτικών που αρνούνται «επί της αρχής» την αξιολόγηση ύστερα από δύο... προειδοποιήσεις και την αυτόματη απόλυση όσων την εμποδίζουν με την παρουσία τους στα σχολεία!

Η δημοσιευμένη αυτή κυβερνητική «διαρροή» έρχεται μία μέρα μετά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Υπουργείο Παιδείας (που τώρα είναι και... αθλητισμού) κατά τη διάρκεια της οποίας έκανε τη γνωστή δήλωση «ότι εκπαιδευτικοί που αρνούνται επί της αρχής την αξιολόγηση δεν πρέπει να έχουν θέση στην εκπαίδευση»!

Ότι η δήλωση Μητσοτάκη για όσους «αρνούνται επί της αρχής» την αξιολόγηση εγκαινιάζει μία περίοδο όπου θα γίνονται πια και «καταδίκες για το φρόνημα» είναι πια κοινός τόπος των ανακοινώσεων που αρχίζουν να εμφανίζονται στο διαδίκτυο και στο δημόσιο λόγο γενικότερα (πλην της εκκωφαντικής σιωπής των ηγεσιών των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών που μέχρι τις 28/4, τρεις μέρες μετά την κυβερνητική πρόκληση δεν είχαν αρθρώσει ούτε μία λέξη!).

Το ερώτημα όμως είναι πως - ανεξάρτητα από τις κυβερνητικές επιδιώξεις που και το αγωνιστικό φρόνημα θέλουν να τσακίσουν και την κατάργηση της μονιμότητας θέλουν να επιβάλλουν στη εκπαίδευση και στο δημόσιο γενικότερα- το ερώτημα συνεπώς είναι, αν η κυβέρνηση μπορεί να τις επιβάλλει.

Όχι αν θέλει, γιατί καμία κυβέρνηση δεν θα ήθελε οι νόμοι της να «μείνουν στα χαρτιά» και να «καταργηθούν στην πράξη» όπως, υποστηρίζεται...

Αλλά αν μπορεί....

Να ξεκαθαριστεί εδώ πως η κυβέρνηση δεν βρυχάται μόνο αλλά θέλει και να... δαγκώσει!

Από τι και ποιους όρους όμως εξαρτάται αυτό το «μπορεί»;

Καταρχήν ο ίδιος ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε με την αναφορά «για τα μη προσδοκώμενα αποτελέσματα της διαδικασίας αξιολόγησης» ότι τα κυβερνητικά σχέδια δεν έχουν ευοδωθεί στο επίπεδο που τα κυβερνητικά επιτελεία προσδοκούσαν.

Το επικύρωσε και η νέα Υπουργός λέγοντας ότι 40% των νεοδιόριστων και το 80% των «παλιών» δεν έχουν ακόμα αξιολογηθεί

Παρά την υπονόμευση των συνδικαλιστικών ηγεσιών των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών που πέντε χρόνια αφήνουν τους συναδέλφους να δίνουν ατομικές ηρωικές μάχες χωρίς να οργανώνουν μία κεντρική απεργιακή αντιπαράθεση με την κυβέρνηση...

Που δεν έχουν εξαγγείλει μία «κανονική» απεργία για την αποτροπή της απόλυσης της Χρύσας Χατζόγλου στον Πειραιά...

Έχουμε μία κυβέρνηση που βρίσκεται αντιμέτωπη με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού όπως εκφράστηκε στις πρόσφατες μεγαλειώδεις διαδηλώσεις και στην απεργία της 28/2!

Που έχει να υποσχεθεί στο λαό και την νεολαία ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια, εξοντωτική ακρίβεια και εξαθλίωση , πόλεμο και πολεμικές δαπάνες, μεγαλύτερο ζόφο...

Υπό άλλες υποκειμενικές συνθήκες, αν δηλαδή οι συνδικαλιστικές ομοσπονδίες αλλά και όλες! οι δυνάμεις που θέλουν να αναφέρονται στην αριστερά και το κίνημα στέκονταν στο μπόι των περιστάσεων, η υπόσχεση κλιμάκωσης της κυβερνητικής επίθεσης στην εκπαίδευση -μέσα σε αυτό το “εύφλεκτο” κοινωνικά περιβάλλον- θα ήταν μία πράξη υψηλού πολιτικού ρίσκου!

Αλλά ο Μητσοτάκης ξέρει ποιους έχει απέναντι του ή καλύτερα ποιους... δεν έχει...

Παρόλα αυτά και με αυτά τα δεδομένα ένα ρίσκο έχει αναλάβει η κυβέρνηση...

Κατά συνέπεια το ζήτημα δεν είναι τι μπορεί η δεν μπορεί να κάνει η κυβέρνηση αλλά τι θα μπορέσει να αντιτάξει το κίνημα των εκπαιδευτικών.

Κατά πόσο αυτή η αναγνωρισμένη και από την... κυβέρνηση «κατηγορία που επί της αρχής αρνείται την αξιολόγηση» μπορεί να πιέσει και να επιβάλλει στα σωματεία (ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ) Γενικές Συνελεύσεις που θα πάρουν απόφαση για την πρώτη πανεκπαιδευτική απεργία για την ακύρωση της δυνητικής αργίας της Χρύσας Χατζόγλου και κάθε πειθαρχικής δίωξης!

Ως το πρώτο κεντρικό βήμα αναμέτρησης με το σύνολο της κυβερνητικής επίθεσης.

Κανένα νομικό ή συνταγματικό άρθρο 56 ή... 66 ή ... 76 δεν πρόκειται να «προστατεύσει» την «κατηγορία εκπαιδευτικών που επί της αρχής αρνούνται την αξιολόγηση», όπως δεν προστάτευσαν τους εκπαιδευτικούς οι αναφορές στη νομιμότητα του αγώνα της απεργίας/αποχής το προηγούμενο διάστημα.

Ήταν η επιμονή των εκπαιδευτικών να μην υποχωρήσουν στην κυβερνητική τρομοκρατία που οδήγησε στα «μη προσδοκώμενα» του Μητσοτάκη.

Είναι η πανελλαδική απεργιακή έκφραση της διάθεσης για αναμέτρηση με την κατοχύρωση της κατάργησης της μονιμότητας (γιατί αυτό σημαίνει η δυνητική αργία της ΧΧ) που μπορεί να φρενάρει την κλιμάκωση της κυβερνητικής τρομοκρατίας.

Να μετατρέψει τον κυβερνητικό βρυχηθμό που επιδιώκει να περιορίσει το εύρος αυτής της «κατηγορίας» εκπαιδευτικών με τις μεθοδευμένες «διαρροές» σε κραυγή αγωνίας μέσα σε μία θάλασσα λαϊκής οργής και αγανάκτηση.,

Όπως πραγματικά είναι!

 

Δημήτρης Μάνος,

μέλος των «Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών» και επί της αρχής αρνούμενος την αξιολόγηση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών: Επί της αρχής άρνηση για τη... συνέχεια της αντίστασης!

0

 Αναδημοσίευση από το alfavita

«Είναι ίσως πάνω από 2500 οι κλήσεις για πειθαρχικά και ακόμα η κυβέρνηση δεν “έχει βάλει χέρι” στην πλειοψηφία των παλιότερων μόνιμων της Αττικής»

"Συζητήσαμε την πορεία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς είναι μια νέα διαδικασία που δεν έχει φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Υπάρχει κατηγορία εκπαιδευτικών που αρνούνται επί της αρχής να αξιολογηθούν".

Αυτά βρήκε να δηλώσει ο Μητσοτάκης κατά την επίσκεψη του στο Υπουργείο Παιδείας.
Παραδοχή λοιπόν ότι παρόλο την κυβερνητική τρομοκρατία, την αναντίστοιχη -το λιγότερο!- απάντηση από μεριάς του συνδικαλιστικού κινήματος, την ανοιχτή υπονόμευση έκφρασης αλληλεγγύης στην εκπαιδευτικό Χρύσα Χατζόγλου από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες (ακόμα δεν έχει καλεστεί απεργιακή κινητοποίηση για την δυνητική αργία) η μαζική απαίτηση  και κινητοποίηση  για να παρθούν πίσω οι διώξεις αλλά και η επιμονή ενός σημαντικού κομματιού εκπαιδευτικών (“κατηγορία” κατά Μητσοτάκη) να αρνούνται ( και με την απειλή πειθαρχικών!) να αξιολογηθούν, ε,  δεν είναι κάτι που εύκολα μπορεί να “χωνέψει” η κυβέρνηση.

Δεν είναι ένα “μικρό μέγεθος"

Γι αυτό και χρειάστηκε προσωπικά ο πρωθυπουργός να το επισημάνει και να απειλήσει ότι “”αν κάποιος αρνείται επί της αρχής  να αξιολογηθεί δεν έχει θέση στη δημόσια εκπαίδευση”
Που ως κυβέρνηση κάνει βέβαια ότι περνάει από το χέρι της για να υπονομεύσει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της!
Μόνο και μόνο από την ίδια την πρωθυπουργική ρήση δεν θα έπρεπε να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία τι είδους προτεραιότητα και βαρύτητα μέσα σε όλα τα άλλα, δίνει η κυβέρνηση στο να περάσει την αξιολόγηση. Που αποτελεί πολυεργαλείο για την εφαρμογή του συνόλου της πολιτικής της στην εκπαίδευση!

Ο Μητσοτάκης άθελά του δείχνει ποιο πρέπει να είναι το πρώτο και κυρίαρχο αγωνιστικό διακύβευμα για τον κλάδο!
Την ίδια στιγμή που το σύνθημα της κατάργησης της αξιολόγησης είτε απουσιάζει παντελώς είτε 'χάνεται' μεταξύ των άλλων ορθών και αναγκαίων κατά τα άλλα αιτημάτων και πολυ...αιτημάτων επί παντός, που προτείνουν όχι μόνο οι καθεστωτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες αλλά και δυνάμεις δυστυχώς  που θέλουν να αναφέρονται στην “αριστερά της εκπαίδευσης”
Σαλπίζοντας ο πρωθυπουργός την ένταση της επίθεσης κάνει κάτι παραπάνω από αναγκαία την συγκρότηση κινήματος μέσα και έξω από την εκπαίδευση ενάντια στην προσπάθεια να επιβληθούν απολύσεις για συνδικαλιστικούς λόγους .

Κάνει επιτακτική την ανάγκη καλέσματος Γενικών Συνελεύσεων που σε πρώτη φάση πρέπει να καταλήξουν σε πανεκπαιδευτική απεργιακή κινητοποίηση για να παρθεί πίσω η κυβερνητική απόφαση για τη δυνητική αργία της ΧΧ στο γενικότερο πλαίσιο της απαίτησης να καταργηθεί το νομοθετικό πλαίσιο της αξιολόγησης.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι αν “περάσει” η δυνητική αργία της ΧΧ και η απόλυση του αναπληρωτή Δημήτρη Χαρτζουλάκη ανοίγει ο δρόμος για μία κόλαση καταστολής και τρομοκρατίας που δεν θα αμφισβητεί μόνο την ελευθερία της δράσης αλλά και την απλή ελευθερία της σκέψης στους εκπαιδευτικούς χώρους!

Όσο και αν η... νέα Υπουργός δεν βλέπει κάτι τέτοιο να κάνουν λέει οι κατά τόπους Διευθύνσεις ακόμα και αν μοιράζουν σωρηδόν τις μηνύσεις και τις κλήσεις για πειθαρχικές διαδικασίες.!
Α , πα, πα, πα ! Πως μας πέρασε από το μυαλό! Εξ άλλου είναι μία από...εμάς!

Ο συνδυασμός όμως της πειθαρχικής και της ποινικής διαδικασίας όπως επιχειρείται με τους δύο αγωνιστές εκπαιδευτικούς αλλά και όπως υλοποιήθηκε στην περίπτωση του εκπαιδευτικού στο Μεσολόγγι δείχνει ακόμη τον γενικότερο κυβερνητικό σχεδιασμό και το πως επιδιώκει να “δέσει” τις κατηγορίες. Δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, ταλάντευση η καθυστέρηση της απάντησης από τη μεριά του κινήματος των εκπαιδευτικών και όχι μόνο!

Διόλου δεν είναι τυχαίο που ο πρωθυπουργός μετά την αξιολόγηση μίλησε για τον επαγγελματικό προσανατολισμό από την Τρίτη Γυμνασίου δηλαδή ταξικό “ξεκαθάρισμα” από τα.... μικράτα των μαθητών.

Και αποδεικνύει γιατί “πόνεσε” και ενόχλησε Διεύθυνση και Υπουργείο η κινητοποίηση συμπαράστασης των μαθητών στην περίπτωση της ΧΧ και του ΔΧ όταν αντιλήφθηκαν γιατί αντιδρούσαν στην αξιολόγηση οι καθηγητές τους !

Σε κάθε περίπτωση αυτή η “κατηγορία εκπαιδευτικών” (είναι ίσως πάνω από 2500 οι κλήσεις για πειθαρχικά και ακόμα η κυβέρνηση δεν “έχει βάλει χέρι” στην πλειοψηφία των παλιότερων μόνιμων της Αττικής) που πλέον αναγνωρίζεται και... επίσημα από τον Πρωθυπουργό ότι εμποδίζει “τα προσδοκώμενα αποτελέσματα” της αξιολόγησης , αυτή λοιπόν η “μαγιά” πρέπει να “κινήσει γη και ουρανό”!
Να βγει μπροστά για να ανακληθεί η δυνητική αργία της ΧΧ, η πιθανή απόλυση του ΔΧ  και κάθε πειθαρχική δίωξη!
Πιέζοντας σωματεία και ομοσπονδίες με κάθε γνωστό τρόπο!
Το ότι έμειναν μόνο μερικές εβδομάδες για το κλείσιμο της σχολικής χρονιάς δεν αποτελεί δικαιολογία για κανέναν!

Δημήτρης Μάνος μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στο σύλλογο Προμηθέας στην Καλαμαριά (και σε... αναμονή της πειθαρχικής κλήσης περί άρνησης αξιολόγησης).

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

MIA EINAI H… ΠΟΡΕΙΑ! (Κάτω στον Πειραιά…)

0

Κλαδική απεργία στις 23/10 αποφάσισε η ΔΟΕ. Περίφημα.

Μία απεργία που έπρεπε να γίνει… χθες αποφασίζεται πριν την γενική απεργία στις 20 Νοέμβρη. Οκ και εδώ…

Ερχόμαστε τώρα στα δύσκολα.

Ποια πρέπει να είναι η κεντρική αιχμή, το βασικό αίτημα μιας κλαδικής απεργίας εκπαιδευτικών εν μέσω «πολεμικών επιχειρήσεων» που εξαπολύει το Υπουργείο.

Δεν μπορεί παρά να είναι η απόσυρση και το σταμάτημα των όλων των διώξεων και κυρίως των αναβαθμισμένων εκείνων του Πειραιά.

Γιατί το σταμάτημα της κυβερνητικής τρομοκρατίας που έχει διασπείρει πειθαρχικά και απειλές σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης θα σημαίνει πολλά για την αντιμετώπιση και την αναμέτρηση με τη συνολική επίθεση όπως αυτή ξεδιπλώνεται με οδοστρωτήρα τους νόμους για την αξιολόγηση.

Θα σημαίνει πολλά και για τους αντεργατικούς νόμους Χατζηδάκη, Γεωργιάδη που κάνουν το…ντεμπούτο τους σε τέτοια μαζική κλίμακα.

Αλλά μήπως ο κλάδος προετοιμάστηκε όπως έπρεπε για την μάχη που είναι υποχρεωμένος σήμερα να δώσει;

Όλη η αντιπαράθεση με την κυβέρνηση ακόμα και από δυνάμεις που θέλουν να αναφέρονται στην αριστερά περιορίστηκε στο περίφημο εκείνο «θα τους ταράξουμε στην νομιμότητα» που είπε από το βήμα της Βουλής ο αείμνηστος Ηλίας Ηλιού σε άλλες δύσκολες εποχές. Με τον χαρτοφύλακα του δικηγόρου υπό… μάλης και με τα εξώδικα ως μέσα αγώνα!

Η κυβερνητική επίθεση κονιορτοποίησε το επιχείρημα πως τα πειθαρχικά θα…αργήσουν να συνεδριάσουν (θαρρείς και ήταν γραφειοκρατικό το πρόβλημα) και φέρνει -με υπουργική απόφαση- το μέτρο της δυνητικής αργίας κραδαίνοντας την ομηρεία της εξαθλίωσης για τους διωκόμενους αγωνιστές εκπαιδευτικούς. Και αφού γίνει το πρώτο βήμα να και οι απολύσεις στο όχι και πολύ… βάθος.

Πολύ καθαρά το είπε η Χρύσα στον Πειραιά στην πρώτη κινητοποίηση της Τετάρτης.

Το κράτος, το αστικό κράτος επικαλείται την γραφειοκρατία όταν είναι να αδρανήσει απέναντι στα λαϊκά αιτήματα αλλά είναι πολύ αποφασιστικό- πολύ κράτος!- όταν είναι να επιβάλλει την πολιτική του.

Απέναντι σε ένα τέτοιο κράτος θα έπρεπε να προετοιμάζονται να αναμετρηθούν οι εκπαιδευτικοί και το συνδικαλιστικό τους κίνημα.

Και όχι να λοιδορούνται και να κριτικάρονται ότι «σπέρνουν τον φόβο στον κλάδο» όσοι ακριβώς ήθελαν να προετοιμάσουν τους συναδέλφους για την επερχόμενη μάχη με έναν αποφασισμένο να επιβάλλει την πολιτική του, αντίπαλο!

Γιατί όχι μόνο η απεργία/αποχή, ακόμα και η ίδια η κεντρική απεργιακή κινητοποίηση όταν δεν είναι πραγματική κινητοποίηση, όταν «δεν την τρέχεις», πολύ περισσότερο όταν εξαντλείται σε νομικές υποστηρίξεις και σε νόμους που «θα μείνουν στα χαρτιά» αποδυναμώνεται.

Πολύ καλά το έγραψε ο έτερος διωκόμενος Γιώργος Καββαδίας από τις στήλες του αλφαβήτα στο άρθρο του «κάτω στον Πειραιά» για την χαρακτηριστική αδράνεια και απροθυμία που επέδειξε η πλειοψηφία της ΕΛΜΕ Πειραιά (όπου πρώτη δύναμη είναι η ΑΣΕ ) στις πρώτες κινητοποιήσεις για την πρώτη φουρνιά διωκόμενων (πριν προστεθεί η δεύτερη φουρνιά διώξεων).

Αλλά θα μπορούσε να πει κανείς (μπροστά στην ανάγκη να εκφραστεί ενωτικά στους δρόμους του αγώνα το κίνημα) «παλιά ξινά σταφύλια». Όχι και τόσο παλιά δηλαδή αλλά ας πάει και το παλιάμπελο…

Δεν σε αφήνουν όμως να… αγιάσεις

… Αν δεν υπήρχε ένα πονηρό σημείο στις αποφάσεις της πλειοψηφίας της ΔΟΕ (όπου, τι σύμπτωση! πλειοψηφία είναι πάλι η αντίστοιχη Αγωνιστική Συσπείρωση):

Το ΔΣ της ΔΟΕ καλεί τους συναδέλφους σε όλες τις απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες της μέρας εκείνης.

Πάλι καλά όταν αναφέρεται στη χώρα γενικότερα. Αλλά στην Αττική;

Στις 23 Οκτώβρη γίνεται απεργία στον Πειραιά και σε όποια άλλη ΕΛΜΕ αποφασίσει να «τσοντάρει» στην αρχική τρίωρη της ΟΛΜΕ τη δική τρίωρη ώστε μαζικά και αποφασιστικά οι συνάδελφοι της δευτεροβάθμιας (και όποιες ΣΕΠΕ είχαν αντίστοιχες αποφάσεις για τρίωρες) να συγκεντρωθούν και να διαδηλώσουν «κάτω στον Πειραιά» έξω από το Πειθαρχικό.

Που θα συρθούν οι συνάδερφοι και που θα «γνωμοδοτεί» την άποψη και τη θέση του Υπουργείου!

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι στην Αττική θα μπορούσε τη μέρα εκείνη να γίνει άλλη συγκέντρωση και πορεία πέραν αυτής!

Δεν μπορώ να φανταστώ άλλη πανεκπαιδευτική απεργιακή συγκέντρωση πέραν αυτής του Πειραιά όπου ο κατασταλτικός μηχανισμός του κράτους της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης (γιατί περί αυτού πρόκειται) θα περικυκλώνεται από την μαζική κινητοποίηση!

Να το πω και πιο λαϊκά: Να μην επιτραπεί σε κανέναν «να την κάνει γυριστή» και «στρίβειν διά του αρραβώνος» αν… αρραβώνας είναι η κεντρική συνδικαλιστική απεργία όπου όλοι, ακόμα και αυτοί που την είχαν εξαφανίσει σαν όρο από τις συνδικαλιστικές τους προτάσεις τα τελευταία χρόνια, θεωρητικά συμφωνούμε ότι πρέπει να γίνει!...

Και πολύ άργησε!

Στις 23 Οκτώβρη στην Αττική λοιπόν «μία είναι η πορεία και η απεργιακή συγκέντρωση»: Αυτή «κάτω στον Πειραιά».

Πως λέμε «ένα είναι το Κόμμα»; Για να βοηθήσουμε όσους σκέφτονται ίσως «πονηρά»..

ΥΓ. Το "κάτω στον Πειραιά " δεν γράφεται χώρο...ταξικά άλλα πολιτικά! Ο τόπος συγκέντρωσης είναι το Πειθαρχικό της Περιφέρειας, φυσικά στην Αθήνα. Όλες, όλοι εκεί στις 23 του Οκτώβρη!

Δημήτρης Μάνος νηπιαγωγός

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αναταραχή με αιτίες

2

Το τεράστιο ξεπούλημα μετοχών που ζει ο πλανήτης και που ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει αν πρόκειται για την αρχή ενός μεγάλου κύκλου ξεπουλήματος ή την αρχή μιας μεγαλύτερης ύφεσης φαίνεται να θυμίζει το αστείο με τον ραβίνο.

Ο τελευταίος δικαίωνε κάθε αντίδικο της συναγωγής που τον έπαιρνε τηλέφωνο ξεχωριστά για να διαμαρτυρηθεί για τους υπόλοιπους αλλά δικαίωσε ταυτόχρονα και την σύζυγο του επίσης που παρατήρησε ότι όλους τους… δικαιώνει!

Πραγματικά τόσο οι αναλυτές που κάνουν focus στη μείωση των θετικών προσδοκιών για τα αποτελέσματα της αμερικάνικης οικονομίας όσο και οι αναλυτές που τονίζουν την ιδιαιτερότητα του ιαπωνικού χρηματιστηρίου και το ρόλο της ιαπωνικής οικονομίας στην τρέχουσα αναταραχή δικαιώνονται… επίσης.

Όλοι συμφωνούν ότι τρία είναι τα βασικά κομμάτια του παζλ της σημερινής αναταραχής: Η έκθεση για τις θέσεις εργασίας του Ιουλίου ήταν αδύναμη στις ΗΠΑ. Το ίδιο ήταν και τα τριμηνιαία κέρδη της Big Tech που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη. Και η Τράπεζα της Ιαπωνίας αύξησε τα επιτόκια για δεύτερη φορά φέτος.

Γιατί αυτό που συνδέει την μεγάλη βουτιά του ιαπωνικού χρηματιστηρίου (12% κάτω θυμίζοντας την μεγάλη χρηματιστηριακή κρίση του 1987) με τις μειωμένες προσδοκίες για την αμερικάνικη οικονομία είναι κάτι κοινό: Η μείωση ,για παράδειγμα, των προσδοκιών για τους «μονόκερους» των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης είναι κοινή τόσο στις ΗΠΑ (όπου φαίνεται να επαναλαμβάνεται το σκηνικό με τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών τη δεκαετία του 90) όσο και στις ασιατικές και ιαπωνικές ακτές.

Στην Νότιο Κορέα (όπου η παρούσα κρίση θεωρείται από τους αναλυτές ως κρίση της… Samsung!) έχουν αυξηθεί κατά 50% οι ξένοι επενδυτές στο μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών που αναπτύσσουν τη σχετική με την ΑΙ τεχνολογία. Οι ξένοι επενδυτές μπήκαν πολύ δυναμικά στους ασιατικούς κατασκευαστές ημιαγωγών, σημειώνοντας ρεκόρ επενδύσεων, καθώς θεωρήθηκε ότι ο συγκεκριμένος τομέας θα ήταν κύριος ωφελούμενος από την παγκόσμια φρενίτιδα για την τεχνητή νοημοσύνη.

Απ` ότι δείχνουν τα πράγματα η ιδιαιτερότητα της σημερινής χρηματιστηριακής (αλλά και νομισματικής!) αναταραχής έχει επιπρόσθετα να κάνει σε μεγάλο βαθμό με την ρευστοποίηση και κατά μία έννοια με την «εκκαθάριση» του μηχανισμού curry trades , όπως τον ονομάζουν.

Ενός δηλαδή μηχανισμού διαιτησίας των επιτοκίων που επιτρέπει στους επενδυτές να δανείζονται φτηνά σε… φτηνό ξένο νόμισμα και να αγοράζουν περιουσιακά στοιχεία και εκτός (κατά το ήττον κυρίως… εκτός) της χώρας της οποίας το νόμισμα δανείστηκαν.

Το γιεν τα τελευταία χρόνια αποτελούσε το τέλειο νόμισμα για ένα τέτοιο διασυνοριακό δανεισμό (ο όρος είναι δικό «τους») καθώς οι χρηματοπιστωτικές και νομισματικές αρχές της Ιαπωνίας ήταν οι μόνες που δεν είχαν υιοθετήσει τις αυξήσεις επιτοκίων των υπόλοιπων κεντρικών τραπεζών του κόσμου. Πρακτικά, ένας επενδυτής θα μπορούσε να έχει δανειστεί γιεν με επιτόκιο 0% και να επενδύσει τα χρήματα στις ΗΠΑ, κερδίζοντας τόκο 5,25%.

Τα δε στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών υποδηλώνουν ότι ο διασυνοριακός δανεισμός γιεν έχει αυξηθεί κατά 742 δισεκατομμύρια δολάρια από το τέλος του 2021!

Να λάβουμε υπόψη πως πολλά αμοιβαία κεφάλαια μετά τις αντιπαραθέσεις δυτικών και κινέζων και τα προβλήματα με τις εφοδιαστικές αλυσίδες αποσύρθηκαν από την κινέζικη αγορά και προσανατολίστηκαν στην Ιαπωνία οι αρχές της οποίας επιδότησαν τις τοποθετήσεις αυτές στην αγορά της χώρας κρατώντας το γιεν υπερβολικά -όπως φάνηκε εκ των υστέρων- φτηνό.

Μικρές κινήσεις (κάτω του 1%) αύξησης των επιτοκίων της Ιαπωνίας πυροδότησαν λένε τις τάσεις φυγής και την ρευστοποίηση των ομολόγων και μετοχών που είχαν αγοραστεί που -σημειωτέον- πάλι είναι επικερδές για τους μεγάλους παίκτες που κάνουν τώρα shell off (ξεπούλημα). Η τιμωρία των πανικόβλητων επενδυτών υπήρξε πολύ σκληρή από τις ιαπωνικές νομισματικές αρχές. Έτσι πολλοί αναλυτές εξηγούν την ιαπωνική αντίδραση παρομοιάζοντας με μια νύχτα που… έβρεχε μαχαίρια.

Να σημειωθεί ακόμα πως από το χαμηλότερο επίπεδο τα τελευταία 38 χρόνια που βρίσκονταν το γιεν έναντι το δολαρίου μέσα σε ένα μήνα ανέβηκε έναντι του δολαρίου κατά 11 μονάδες.

Για να συμβαίνει αυτό το επικερδές (προς το παρόν) ξεπούλημα μπορεί να φανταστείς τι τεράστια κέρδη είχαν εξασφαλίσει από το τελευταίο παγκόσμιο μετοχικό ράλι και από ποιο υψηλό περιθώριο τιμής έχουν ξεκινήσει να ξεπουλούν!

Εξ άλλου πάντα είμασταν σκεπτικιστές απέναντι στα μυθικά δισ και τρισ που «χάνονταν» όπως στην τελευταία κρίση του 2008.

Το ράλι των μετοχών το οδηγούν το τελευταίο χρόνο οι «μονόκεροι» της τεχνητής νοημοσύνης.

Και αν ψάξει κάποιος λίγο πιο βαθιά θα ανακαλύψει πως όχι μόνο στην Νότιο Κορέα ή στην Ιαπωνία αλλά και στις ίδιες τις ΗΠΑ οι αγορές μετοχών έγιναν χάρη και σε αυτό τον «διασυνοριακό δανεισμό» σε γιεν .

Άρα να πως δένει το.. γλυκό ή καλύτερα γλυκόπικρο «πιάτο» (γλυκό σταθερά για τους λίγους πικρό για τους πολλούς).

Άσχετα λοιπόν από τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα της τελευταίας αναταραχής, την ιδιαιτερότητα του μηχανισμού «διασυνοριακού δανεισμού», την ιαπωνική «χροιά» ή και τις αφορμές (αύξηση των ιαπωνικών επιτοκίων, έκθεση μειωμένων οικονομικών προσδοκιών για την αμερικάνικη οικονομία) δηλαδή τους συγκεκριμένους όρους της αναταραχής, υπάρχει μία βαθύτερη ριζική αιτία και ένα γενικό έδαφος όπου αυτή εκδηλώνεται.

Όπως γράφει και ο Οικονομικός Ταχυδρόμος

«Η πτώση των μετοχών που σχετίζονται με την ΑΙ δεν είναι όμως αποκλειστικά ένα ασιατικό φαινόμενο. Nvidia, Intel, Microsoft, Alphabet σημείωσαν σημαντικές μηνιαίες απώλειες, καθώς η όρεξη των επενδυτών για την τεχνητή νοημοσύνη δε μετουσιώθηκε σε έκρηξη κερδών παρά τα δισεκατομμύρια επενδύσεων, γεννώντας φόβους για υπεραγορά των συγκεκριμένων μετοχών».

Πολύ πρόσφατα εξ άλλου εκδηλώθηκε -με αιτίες «αμερικανικές»- μία ακόμη πτώση των μετοχών αυτών των εταιρειών, αλλά πέρασε στα «ψιλά».

Οι προσδοκίες που δεν εκπληρώνονται ή που αρκεί «ένα κούνημα της κουρτίνας» για να τις στείλει στα έγκατα της πραγματικής κρίσης του συστήματος έχουν να κάνουν με την αδυναμία της διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου (και των κεφαλαίων).

Δεν έχει λυθεί για το σύστημα η ανακατανομή των αγορών σε παγκόσμια κλίμακα ,το «ποιος -ποιον» στον πλανήτη.

Συνεπώς «φρενάρεται» η διευρυμένη αναπαραγωγή υπεραξίας που αποτελεί το «οξυγόνο» του κύκλου αναπαραγωγής του κεφαλαίου και του συστήματος του.

Γι` αυτό το λόγο η «φρενίτιδα» των μονόκερων συνήθως συνοδεύεται σε δεύτερη φάση από τον «πανικό» των… λαγών.

Από την άλλη πλευρά δεν φτάνουν οι καταστροφές παραγωγικών δυνάμεων που προκαλούν οι κρίσεις και οι οικονομικές αναταραχές. «Απαιτείται» για την διεύρυνση αυτού του κύκλου, καταστροφική δύναμη ίδια με αυτή που οδήγησε στους δύο τελευταίους παγκόσμιους πολέμους. Τέτοιος είναι ο κυνισμός της «δημιουργικής καταστροφής» του συστήματος

Όσο μάλιστα περιπλέκεται η αναδιάταξη των γεωπολιτικών δυναμικών, αναγκαία διαδικασία για να «ξεκαθαρίσει η κατάσταση», οι στρατιωτικές αντιπαραθέσεις και τα γεωστρατηγικά αδιέξοδα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την προϊούσα οικονομική κρίση παρά την αντιμετωπίζουν.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και ακολουθώντας την τακτική του… ραβίνου δεν βρίσκουμε αβάσιμη την εκτίμηση τόσο εκείνων που υποστηρίζουν όπως η ελβετική UBS ότι η παρούσα αναταραχή προς το παρόν ξεπεράστηκε και κρίνουν τις αντιδράσεις των αγορών ως «υπερβολικές» (όντως ο Νικεϊ , ο δείκτης χρηματιστηρίου του Τόκιου ανέβηκε την Τρίτη 6/8 κατά 10%, ανέβηκαν και τα άλλα χρηματιστήρια) όσο και εντελώς αντίθετη τοποθέτηση της Goldman Sacks και της J Morgan.

Που ισχυρίζoνται πως η εκκαθάριση του curry trade και η «διορθωτική» (sic) διαδικασία στις μετοχές έχει εκτελεστεί μόνο κατά το ήμισυ.

Εξ άλλου και UBS αναφέρεται και σε ένα «άσχημο σενάριο», ως εκδοχή.

Δεν ξέρουμε τι θα είναι αυτό που «κουνήσει» την κουρτίνα της επόμενης αναταραχής ή θα διευρύνει την αποσταθεροποίηση που προκαλεί η τρέχουσα.

H ρέουσα ιστορία -μέσα στο υφιστάμενο γεωπολιτικό και οικονομικό πλαίσιο αποσταθεροποίησης και κρίσης- δεν θα χρειαστεί να… ψάξει και πολύ για αφορμές.

Το συγκεκριμένο -εξ άλλου όπως έλεγε και ο Μαρξ- αποτελεί τη συμπύκνωση του πολλαπλού…

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ…

0

 

«ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΡΟΧΗ» ήταν ο τίτλος λατινοαμερικάνικης ταινίας που αναφέρονταν στην ιδιωτικοποίηση του νερού που μαζεύονταν από τη βροχή!

Ο Γεωργιάδης φαίνεται ότι θέλει να ξεπεράσει τους λατινοαμερικάνους ομογάλακτους του και αποφάσισε να ιδιωτικοποιήσει και το… αίμα.

Νομοσχέδιο 90 σελίδων με τίτλο «Αναδιοργάνωση του συστήματος διαχείρισης αίματος, συστατικών αίματος και προϊόντων αίματος ως ΟΑΠΑ», στο οποίο προβλέπονται αγοραπωλησίες αίματος με ιδιωτικές εταιρείες. Προβλέπεται ακόμη και πλάνο ιδιωτικών επενδύσεων στη διαχείριση του… πλάσματος!

Να σημειωθεί εδώ πως στη Βρετανία τις δεκαετίες 70-90 3000 χιλιάδες αιμοφιλικοί ασθενείς βρέθηκαν να είναι φορείς της ηπατίτιδας C και να απεβίωσαν εξ αιτίας μολυσμένου αίματος από ιδιωτική εταιρεία «διαχείρισης αίματος». Συγκεκριμένα επειδή μεταγγίστηκαν με παράγοντες πήξης από τις ΗΠΑ, που συνέλεγαν πλάσμα από αμειβόμενους δότες κρατούμενους φυλακών.

Το Documento σημειώνει την αυστηρή αναφορά του καθ ύλην αρμόδιου επιτρόπου της ΕΕ σχετικά με τις μαζικές αιμοδοσίες και τη διαχείριση τους από τα τοπικά εθνικά συστήματα θέλοντας να εκθέσει πάλι την κυβέρνηση απέναντι στο ευρωπαϊκό κράτος «δικαίου» και στις αυστηρές προδιαγραφές που ορίζει η σχετική κοινοτική οδηγία.

Μία προσεκτικότερη ανάγνωση όμως της ανακοίνωσης μας ενημερώνει ότι «οι δωρεές για τις ουσίες ανθρώπινης προέλευσης θα πρέπει να είναι κατ’ αρχήν εθελοντικές και μη αμειβόμενες και δεν πρέπει να παρέχονται στους δωρητές οικονομικά κίνητρα για να δωρίσουν».

Τι θα πει αυτό το «κατ αρχήν εθελοντικές»;

Και η φράση «Όλοι οι φορείς, δημόσιοι και ιδιωτικοί, πρέπει να πληρούν αυτές τις απαιτήσεις» τι σημαίνει; Αφορά πχ μόνο τις ιδιωτικές κλινικές;

Ήδη πέντε χώρες της ΕΕ κατά Γεωργιάδη το επιτρέπουν…

Τα κυβερνητικά βαμπίρ όμως επείγονται. Δεν λογαριάζουν ούτε την επίπτωση στο προεκλογικό κλίμα έχοντας γνώση τι έχουν ή καλύτερα, τι δεν… έχουν απέναντι τους!

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Μπάτμαν στην Γκόθαμ Σιτι

0

«Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι το Μητρώο Διαφάνειας δεν είναι τίποτα περισσότερο από φερετζές για τη δράση των λόμπι, που εκπροσωπούν ισχυρά επιχειρηματικά, γεωπολιτικά και άλλα συμφέροντα Οι ομάδες αυτές αλωνίζουν μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο και αξιοποιούν την επιρροή τους για να συνδιαμορφώνουν με τους πολιτικούς εκπροσώπους των μονοπωλίων την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ.

Δηλαδή, επιχειρηματικοί όμιλοι, λόμπι και όργανα της ΕΕ (Ευρωκοινοβούλιο, Κομισιόν κ.τ.λ.) είναι το «τρίγωνο της αμαρτίας», που χαράσσει την πολιτική της για τα μονοπώλια, σε βάρος των λαών….

Η «αποτελεσματικότητα» των διαφόρων «λόμπι» είναι τεράστια για τα συμφέροντα που εκπροσωπούν και συνολικά για το κεφάλαιο, καθώς υπολογίζεται πως επηρεάζουν το 75% της νομοθετικής διαδικασίας της ΕΕ.1…

Οι Βρυξέλλες αριθμούν πλέον 12.503 λόμπι, που για να ασκήσουν την επιρροή τους δαπανούν περίπου 1,8 δισ. ευρώ κάθε χρόνο….

Στην πραγματικότητα, όμως, οι Βρυξέλλες είναι γεμάτες από γιάπηδες που πληρώνονται αδρά από επιχειρηματικούς ομίλους και τις ενώσεις τους προκειμένου να προσφέρουν υπηρεσίες λόμπινγκ Σύμφωνα με εκτιμήσεις, από 30.000 έως 48.000 τέτοιοι λομπίστες κυκλοφορούν στους «διαδρόμους» της ΕΕ, συναντιούνται επίσημα και ανεπίσημα με τους αξιωματούχους της και «συνδιαμορφώνουν» τις αποφάσεις της ΕΕ….2

Από τα 12.503 καταγεγραμμένα λόμπι, τα 636 είναι συμβουλευτικές και νομικές εταιρείες, τα 3.305 είναι γραφεία που ανήκουν απευθείας σε επιχειρηματικούς ομίλους και εταιρείες, τα 2.630 σε επιχειρηματικές ενώσεις, τα 3.483 σε ΜΚΟ και άλλες πλατφόρμες και δίκτυα. Σύμφωνα με έρευνες, το 75% των συναντήσεων των επιτρόπων και των υψηλόβαθμων υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι με λομπίστες που εκπροσωπούν μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους….3

Σύμφωνα με στοιχεία - που δεν μπορούν να αποτυπώσουν ολοκληρωμένα την πραγματικότητα -το 48% των ευρωβουλευτών έχουν δηλώσει τη συμμετοχή τους σε 12.794 συνεδριάσεις με λόμπι Τα κυριότερα θέματα για τα οποία ασκήθηκε λόμπινγκ, είναι ο νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες, η τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία….

Αυτά γράφει ο Ριζοσπάστης 21/4/24 (σημαδιακή μέρα) μεταξύ των άλλων σε εκτενές άρθρο του για τα λόμπι του Ευρωκοινοβούλιου όμως…

«Γι' αυτό άλλωστε στην κρίσιμη ψηφοφορία για τα λόμπι, εν μέσω μάλιστα του σκανδάλου «Qatargate», το σύνολο των 705 παρόντων ευρωβουλευτών, με μοναδική φωτεινή εξαίρεση τους δυο ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, ψήφισαν το ψήφισμα που αναφέρει ότι η ικανότητα των λόμπ «να επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων στο κοινοβούλιο αποτελεί ζωτικό στοιχείο της ευρωπαϊκής δημοκρατίας»…»

Πολύ βαριά την πήραν τα λόμπι αυτή τη φωτεινή εξαίρεση της ψηφοφορίας . Ακόμα δεν μπορούν να συνέλθουν!
 
Έχει όμως και άλλα το άρθρο :

«Το Ευρωκοινοβούλιο και τα άλλα όργανα της ΕΕ, όσους τυπικούς κανόνες «διαφάνειας» και αν σκαρώσουν, δεν παύουν να προωθούν τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, σε βάρος των λαών στα κράτη – μέλη» ολοκληρώνει το άρθρο ο Ριζοσπάστης ωστόσο η διέξοδος της αποδέσμευσης από την ΕΕ μπορεί να φωτίσει «με την ενίσχυση του ΚΚΕ και στις ευρωεκλογές, της μοναδικής φωνής που δεν έχει καμιά εξάρτηση από τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα λόμπι τους».

Κάπως έτσι φτάνουμε πιο κοντά στην αποδέσμευση από την ΕΕ μέσω της εκλογικής ενίσχυσης και αυξημένης εκπροσώπησης του κόμματος στην σφηκοφωλιά των ζόμπι, ε,,, λόμπι ήθελα να πω.

Έτσι ακριβώς και ο Μπάτμαν επέμενε να παρεμβαίνει στη διεφθαρμένη Γκόθαμ Σίτι . Ως αποκύημα της φαντασίας αυτός μάλλον τα πήγε καλύτερα…

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιατί ο Μπάτμαν μπορεί και να ψηφίσει ΚΚΕ!

0

Πρώτα και κύρια το ΚΚΕ αθώωσε πρόσφατα τους Αμερικάνους για την συμβολή τους(sic),  στην επιβολή της εφτάχρονης δικτατορίας, οπότε δεν έχει λόγο ως Αμερικάνος πολίτης, (μην ξεχνάμε ότι ο ένας εαυτός του Μπάτμαν είναι Αμερικάνος πολίτης, πέραν κάθε υποψίας), να μην επιδοκιμάζει αυτή την ιστορική ανακάλυψη…

Δεύτερο, έχει ακριβώς δύο εαυτούς και δύο γλώσσες, όπως το ΚΚΕ. Μία για τα σαλόνια και μία για τα αλώνια…

Τρίτο, και σπουδαιότερο, όπως ο Μπάτμαν, το ΚΚΕ καλεί το λαό «να ακουμπήσει πάνω του» και αυτό θα… καθαρίσει, χωρίς τους ενοχλητικούς επίμονους και (πλέον) παράνομους λαϊκούς και ταξικούς αγώνες!

Οπότε γιατί να μην ψηφίσει ο Μπάτμαν, ΚΚΕ τώρα με την επιστολική ψήφο, που όπως θα θυμάστε θα αλλοίωνε το αποτέλεσμα κ λ π., κ λ π., κ.λ.π;

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ακόμα και στη Γιουροβίζιον…

0

Ο Παλαιστινιακής καταγωγής τραγουδιστης Eric Saade που εκπροσώπησε τη Σουηδία σε κάποια από τις διοργανώσεις (2011), εμφανίστηκε στη σκηνή των προκαταρτικών εκδηλώσεων του διαγωνισμού με κομμάτι της Παλαιστινιακής Καφίγια στον καρπό του χεριού.

Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοτηλεοπτικών Σταθμών (ΕΒU) εξέφρασε τη δυσανασχέτηση της Ένωσης για την προσπάθεια πολιτικοποίησης των εκδηλώσεων του διαγωνισμού.

Την ίδια χρονική στιγμή, λίγες χώρες πιο…κάτω φοιτητές και γενικότερα νεολαίοι της Ολλανδίας συγκρούονταν άγρια με τις αστυνομικές δυνάμεις για την Παλαιστίνη… Αλλά και έξω από το διαγωνισμό στο ίδιο το σουηδικό Μάλε και στου δρόμους του έχουν ξεχυθεί διαδηλωτές φωνάζοντας για την Παλαιστίνη και για τον αποκλεισμό του Ισραήλ από το διαγωνισμό!

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΗΠΑ: Αναζωπύρωση του φοιτητικού κινήματος ενάντια στην σφαγή στην Παλαιστίνη

0

«Οι τελευταίες μέρες ήταν αρκετά ιδιαίτερες στη Νέα Υόρκη. Μένω δίπλα στο Columbia και παρακολούθησα από κοντά τα γεγονότα. Είδα την «κατάληψη» του campus από τους φοιτητές, την είσοδο σε αυτό της αστυνομίας (η πρώτη μετά το 1968) και τη σύλληψη 108 φοιτητών μετά από εντολή της προέδρου του πανεπιστημίου.

Είχε προηγηθεί την προηγουμένη η «ανάκριση» της από την επιτροπή εκπαίδευσης της Βουλής, όπου ανάμεσα σε άλλα τής έγινε η παρατήρηση ότι δεν διδάσκεται αρκετά η Βίβλος στο πρόγραμμα σπουδών και ρωτήθηκε σοβαρά αν η ίδια επιθυμεί να καταραστεί ο Θεός το Columbia, με την πρόεδρο να απαντά εξίσου σοβαρά «Όχι, δεν θα το ήθελα.»

Είδα επίσης τις ασταμάτητες, 24ωρες διαδηλώσεις μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο, με τα συνθήματα, τις παλαιστινιακές σημαίες και μαντίλες που βλέπεις παντού στην πόλη, ενώ σήμερα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας εκατοντάδων καθηγητών του Columbia προς υποστήριξη των φοιτητών τους. Ταυτόχρονα, έγιναν 47 συλλήψεις φοιτητών στο Yale, ενώ διαμαρτυρίες πραγματοποιούνται και σε αρκετά άλλα πανεπιστήμια (πχ Berkeley, Boston University, MIT, University of California, NYU, University of North Carolina).»

Αυτά περιγράφει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης για την ακύρωση της συναυλίας του στο Columbia και προσθέτει κάτι που μας είναι πολύ… οικείο:

«Από σήμερα το πρωί λοιπόν, το Columbia απαγόρευσε την είσοδο στο campus, τα μαθήματα γίνονται διαδικτυακά, το πανεπιστήμιο λειτουργεί με προσωπικό ασφαλείας και οι εκδηλώσεις του αναστέλλονται. Παρά λοιπόν την πεποίθησή μου ότι το τραγούδι δεν πρέπει να σταματά ποτέ, τα πιο πάνω μέτρα έκαναν αδύνατη την πραγματοποίηση της συναυλίας».

Φαίνεται ότι έχουμε μία αναζωπύρωση του φοιτητικού κινήματος με αιχμή την εναντίωση στη σφαγή στη Γάζα και με τη σημαία της Παλαιστίνης να βγαίνει μπροστά…

Να σημειωθεί ότι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες ζητάνε να μην πηγαίνουν τα χρήματα τους δηλαδή τα δίδακτρα σε επενδύσεις και εκδηλώσεις που ενισχύουν το Ισραήλ και αυτό θεωρείται αντισημιτισμός!

Παρόλη την ταξική «κονίστρα», την επιβολή διδάκτρων κλπ φαίνεται πως το σύστημα δεν κατάφερε να φτιάξει ένα Πανεπιστήμιο απροσπέλαστο στην αντανάκλαση της ταξικής αντιϊμπεριαλιστικής πάλης! Και μάλιστα στην κοιλιά του… «κήτους».

Μπορούμε να φανταστούμε τι θα σήμαινε για την νεολαία σε όλο τον κόσμο το να δυνάμωναν οι φωνές της αντίστασης στην καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα ενισχύοντας την κόκκινη απόχρωση.

Ναι, η νεολαία αναζητά μία σημαία να «ανεμίσει» και μια ιδεολογία να την φλογίσει… Προς το παρόν «αρπάζεται» από την σημαία της μαρτυρικής Παλαιστίνης που μετατρέπεται στο αναγκαίο σύμβολο της αντίστασης σε αυτή τη βαρβαρότητα.

Το κόκκινο προς ώρας είναι ένα από τα τέσσερα της χρώματα… 

Δ.Μ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Βιβλιοπαρουσίαση: "200+1 χρόνια μετά"

0

 

Ενόψει της 203ης επετείου της επανάστασης του 1821, η Ομάδα βιβλίου της Ρωγμής παρουσιάζει το βιβλίο "200+1 χρόνια μετά" των Δημήτρη Μάνου και Γρηγόρη Ανδρεάτου, την Παρασκευή 22 Μάρτη στις 19:00, στο βιβλιοπωλείο "Δύο" (Ελ. Βενιζέλου 29). Από τους συγγραφείς, θα παραβρεθεί και θα εισηγηθεί ο Δ. Μάνος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το φιλανδικό μοντέλο (όχι στην… εκπαίδευση)

0

Διαβάζουμε από aftodioikisi.gr

“Το μοντέλο της Φινλανδίας αναφορικά με τη στρατιωτική θητεία και στο στράτευμα προσανατολίζεται να υιοθετήσει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας. Υπενθυμίζεται πως ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας μετέβη πρόσφατα στη Φινλανδία προκειμένου να ενημερωθεί από τον Φιλανδό ομόλογό του για το πώς λειτουργεί ο στρατός της χώρας.

Ειδικότερα, ο Νίκος Δένδιας παρακολούθησε εκπαίδευση εφέδρων σε στρατιωτική μονάδα της Φινλανδίας, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη σκανδιναβική χώρα.

Η Φινλανδία διαθέτει τον μισό πληθυσμό από την Ελλάδα, όμως έχει ισχυρή πολιτοφυλακή η οποία εκπαιδεύεται κάθε χρόνο στη χρήση όπλων και τη λειτουργία μικρών κλιμακίων, όπως αναφέρθηκε σε δημοσίευμα της Απογευματινής. Ο στρατός της αποτελείται από ένα σκελετό επαγγελματιών στρατιωτών που πλαισιώνεται από κάθε διαθέσιμο έφεδρο πολίτη. Μάλιστα, μετά τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία αποφάσισε να ενισχύσει την εκπαίδευση όλων των πολιτών, τόσο ανδρών όσο και γυναικών, ανοίγοντας περισσότερα από 300 νέα σκοπευτήρια για την ενίσχυση της άμυνας, όπως αναφέρεται στο ίδιο δημοσίευμα.

Ο κ. Δένδιας δήλωσε εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι “σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, νέοι άνθρωποι μετατρέπονται σε στρατιώτες, οι οποίοι μπορούν να πολεμήσουν και να υπερασπίσουν τον εαυτό τους”, όπως επίσης και από το γεγονός ότι “γίνεται μεγάλη, εκτεταμένη χρήση πυρομαχικών και υπάρχει εκτεταμένο διάστημα εκπαίδευσης στα δάση και σε συνθήκες πραγματικής μάχης.

Στρατιωτικοποίηση όλης της κοινωνίας με εκτεταμένο διάστημα συνεχούς επανεκπαίδευσης, στράτευση γυναικών κλπ. Να το νέο μοντέλο που ενθουσίασε τον Υπουργό Άμυνας που σε πρόσφατη παρέλαση χαιρέτισε το άγημα με τον τρόπο των Αμερικάνων (βάζοντας το δεξί χέρι στην καρδιά).

Δεν κρατιέται ο άνθρωπος…

Κάποτε στην εκπαίδευση μας είχαν πάρει τα μυαλά με το «φιλανδικό μοντέλο» στην εκπαίδευση.

Τώρα επικαλούνται το ίδιο μοντέλο αυτή τη φορά για την… στρατιωτική θητεία.

Υπόψη ότι η Φιλανδική κυβέρνηση έχει αποφασίσει την ένταξη στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή στρατιωτικής αντιπαράθεσης με την Ρωσία «σπάζοντας» πολιτική ουδετερότητας χρόνων.

Όχι μόνον η νεολαία (κυρίως αυτή βέβαια ) όλος ο πληθυσμός κρέας για την πολεμική μηχανή του ιμπεριαλισμού!

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Άλλο (απεριόριστος) σεβασμός… άλλο (για κάποιους ακούσιος για κάποιους άλλους εκούσιος) αποπροσανατολισμός.

0

Απέραντο σεβασμό στον ανείπωτο πόνο αλλά και στην προσπάθεια να υπερβεί το προσωπικό πένθος δεν μπορεί παρά να τρέφει κάθε εργαζόμενος, κάθε νέος ή νέα που διαδήλωσαν για το έγκλημα στα Τέμπη απέναντι στην Μαρία Καρυστινού.

Και είναι πέρα από κάθε αντίρρηση πως οι συγγενείς των θυμάτων κάνουν το αυτονόητο αφού πρόκειται για μαζικό έγκλημα.

Κανένας προοδευτικός άνθρωπος δεν μπορεί να μην… «γλέντησε» το άδειασμα της δικαστικής εξουσίας και το ξεμπρόστιασμα της με τη δημοσιοποίηση των διαλόγων της Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για το «μικρό ηθικό ζήτημα».

Την λαϊκή απαίτηση εξ άλλου να πληρώσουν οι ένοχοι του -διαχρονικού- εγκλήματος δεν είναι να την προσπερνά κανείς…

Ούτε το να μαζεύει κανείς υπογραφές ως όπλο ενταγμένο στη γενικότερη λαϊκή κινητοποίηση μπορεί να υποτιμηθεί επίσης…

Προσωπικά έχω χρησιμοποιήσει το όπλο των υπογραφών όταν έπρεπε να ζητήσουμε πχ από ΔΣ Συλλόγων να κάνουν Γενικές Συνελεύσεις και επίσης είναι γνωστό από την ιστορία ότι σε αυτή τη χώρα έχουν ακόμη και εκτελεστεί κομμουνιστές νεολαίοι που μάζευαν υπογραφές για την ειρήνη…

Ούτε, τέλος, είναι αμελητέο μέγεθος η συγκέντρωση άνω του ενός εκατομμυρίου υπογραφών για την άρση της πολιτικής ασυλίας των βουλευτών και την συνταγματική αναθεώρηση.

Και φυσικά δεν κρίνονται οι αγαθότατες προθέσεις αυτών που σπεύδουν να υπογράψουν… Αλλά για τις αγαθές προθέσεις ισχύει το γνωστό ρητό..

Εκεί είναι όμως που αρχίζουν να τίθενται ζητήματα που αφορούν τις προοπτικές της λαϊκής απαίτησης και των ρεαλιστικών όρων που θα την κάνουν εκπληρωμένη δικαίωση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκει ο λαός απέναντί του το ζήτημα της άρσης της πολιτικής ασυλίας και της κάθαρσης. Να θυμηθούμε το -όχι και τόσο- μακρινό 1989; Να θυμηθούμε αυτό που προβλήθηκε (και από ποιους) μέσα στην περίοδο των μνημονίων για τους «πολιτικούς που πρέπει να πληρώσουν» κλπ;

Τα ίδια ισχύουν και για την συνταγματική αναθεώρηση και πως την χρησιμοποιούν οι καθεστωτικές δυνάμεις για να επιβάλλουν πιο αντιδραστικές ρυθμίσεις και κατευθύνσεις (πάντα υπό την σκέπη της «τιμωρίας» που δήθεν πρέπει να πίπτει ως ράβδος).

Από την άλλη η ενασχόληση του Ευρωκοινοβούλιου για το «κράτος δικαίου» στην Ελλάδα, οι ακροάσεις της μητέρας της δολοφονημένης Μάρθας Καρυστινού και όλες αυτές οι ευρωπαϊκές ευαισθησίες μάλλον έχουν ορίζοντα τις ματαιώσεις πωλήσεων γαλλικών φρεγατών (δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η κοινοβουλευτική ομάδα στην οποία ανήκει το κόμμα του Μακρόν ήταν αυτή πρωτοστάτησε στην καταγγελία).

Γιατί αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα και υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον γιατί δεν κινήθηκε το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για τις καταγγελίες των πεπραγμένων της ιταλικής σιδηροδρομικής εταιρείας που «ανέλαβε» τον ξεπουλημένο ΟΣΕ;

Δεν ήταν μήπως γνωστό το «καλή τύχη στους Έλληνες» που έγραψαν οι Ελβετοί δημοσιογράφοι όταν έγινε γνωστό πως η ιταλική εταιρεία θα έρχονταν στην Ελλάδα (ουκ ολίγα ατυχήματα και εκτροχιασμοί τρένων στην Ελβετία όπου η ιταλική εταιρεία δραστηριοποιούνταν).

Δεν τους ενδιέφερε που πήγαιναν τα χρήματα τους (μας) τόσα χρόνια που δήθεν εκσυγχρονίζονταν το σιδηροδρομικό δίκτυο όταν σκυλιάζουν για να πάρουν πίσω επιδοτήσεις από αγρότες κλπ;

Τους έπιασε ο πόνος για τα θύματα και το…δίκαιο; Ποιοι; Αυτοί που θεωρούν νόμιμη άμυνα τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη;

Και ερχόμαστε στο προκείμενο.

Κάτω από την πίεση της μεγάλης λαϊκής κινητοποίησης στους δρόμους και της (σχεδόν) γενικής απεργίας αλλά και την σταθερή και ακλόνητη θέληση των συγγενών των δολοφονημένων θυμάτων με τη δημοσιοποίηση της δικής τους ανεξάρτητης έρευνας εμπειρογνωμόνων, η κυβέρνηση και το σύστημα επιχειρούν μία αποπροσανατολιστική στροφή:

Λίγο πριν κλείσει οριστικά η κοινοβουλευτική διαδικασία για τα Τέμπη (την οποία είχε προτείνει τόσο… αθώα το ΚΚΕ και αποδέχτηκε η κυβέρνηση, μην το ξεχνάμε!) η γνωστή εισαγγελέας που σύστηνε νηστεία και προσευχή για το «μικρό ηθικό ζήτημα» επιτέλους κινεί τη διαδικασία.

Το δε εμετικό παπαδαριό δια της γριάς αλεπούς Ιερώνυμου κάνει δεκτό το αίτημα να χτυπήσουν οι καμπάνες όλων των ναών 57 φορές πένθιμα εννοείται. Είναι η μόνη διατάραξη ησυχίας που ανέχονται οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι του ουράνιου παράδεισου στην επίγεια κόλαση την οποία καλούν τους λαούς να ζήσουν και αποδεχτούν δια της σιωπής…

Όσοι γνωρίζουν από νομικές διαδικασίες προδικάζουν ότι η τελική δίκη των -όποιων -υπαιτίων πρόκειται να καθυστερήσει έτσι ή αλλιώς. Θα δοθεί δηλαδή αρκετός χρόνος για να συγκαλυφτεί η υπόθεση και να μείνουν στο νομικό απυρόβλητο οι πραγματικοί υπαίτιοι νυν και αεί διαχειριστές του συστήματος.

Ο χρόνος -και ειδικά όταν καταλαγιάσουν οι λαϊκές αντιδράσεις στους δρόμους- είναι πάντα σύμμαχος του κοινωνικού καθεστώτος.

Και δύο ακόμη τροφές για σκέψη:

Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν οι μισοί από το ενάμιση σχεδόν εκατομμύριο που υπόγραψαν (τι πραγματικό κόστος έχει μία υπογραφή από μόνη της;) απεργούσαν και κατέβαιναν στο δρόμο στις 28/2;

Πόσο διαφορετική κατεύθυνση στάσης ζωής και αντίστοιχης πολιτικής πράξης αντιπροσωπεύει αυτό που η ίδια η μάννα Καρυστινού «ομολόγησε» στην κοινή ερώτηση του δημοσιογράφου τι θα θεωρούσε δικαίωση για την δολοφονημένη κόρη της:

«Μα να μην ξανασυμβεί ποτέ»!

Το να μη ξανασυμβούν αυτά ή άλλα δεινά εγκλήματα του συστήματος σε βάρος της νεολαίας και των εργαζομένων δεν βρίσκεται σε καμία νομική ατζέντα.

Δεν θα τη βρεις στις κοινοβουλευτικές προτάσεις των κομμάτων που θέλουν να αναφέρονται στην αριστερά αλλά ωστόσο συμβάλλουν στη διάδοση και εμπέδωση μιας αυταπάτης.

Γιατί αυταπάτη είναι ότι σε αυτό το σύστημα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα… θύματα του. Και η όποια εξαίρεση από αυτό τον κανόνα δεν σχετίζεται με κοινοβουλευτικές η συνταγματικές διαδικασίες και αναθεωρήσεις.

Το να «μη ξανασυμβούν» τα νέα εγκλήματα που ήδη το σύστημα παράγει και αναπαράγει μαζικά (δες πχ τι γίνεται στην υγεία) είναι μία άλλη υπόθεση.

Περιλαμβάνεται στην «ατζέντα» των αιτημάτων που επιβάλλει και διεκδικεί η λαϊκή πάλη στο παρακατιανό «πεζοδρόμιο» (για να θυμηθούμε τη ρήση του Μεγάλου Εθνάρχη και θείου του παραιτηθέντα Υπουργού Μεταφορών και Σιδηροδρομικών Εγκλημάτων).

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η «ζημιά» της Ερυθράς Θάλασσας…

0

Δημοσίευση απο την Προλεταριακή Σημαία (Οικονοκόσμος)

του Δημήτρη Μάνου 

Μεγάλα πλήγματα δέχτηκε και δέχεται η παγκόσμια ναυτιλία και κατά συνέπεια το διαμετακομιστικό εμπόριο από την αναταραχή στην Ερυθρά Θάλασσα καθώς οι αντάρτες της Νότιας Υεμένης μαζί με τις ρουκέτες φαίνεται να εκτοξεύουν και τις… τιμές των παγκόσμιων ναύλων.

Στα τέλη Ιανουαρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία παρακολούθησης πλοίων του Βloomberg, 114 πλοία -μεταξύ των οποίων πετρελαιοφόρα, μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου και μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων- εξακολουθούσαν να διαπλέουν την Ερυθρά Θάλασσα. Πριν από ένα μήνα ο αριθμός αυτός ήταν 272 πλοία και έξι μήνες νωρίτερα 252.

Στα πλοία μεταφοράς αερίου έχει σημειωθεί η μεγαλύτερη πτώση, με τον αριθμό τους να έχει μειωθεί κατά 96% σε σχέση με ένα μήνα πριν. Ακολουθούν τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων με μείωση κατά περίπου 80%, τα πετρελαιοφόρα με μείωση περίπου 55% και τα πλοία μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου με μείωση κατά 25% σε σχέση με ένα μήνα πριν.

Περισσότερα από 20 πλοία ήταν σε αδράνεια στα ανατολικά του Κόλπου του Άντεν, ενώ αρκετά από αυτά έκαναν αναστροφή μετά την προειδοποίηση που εξέδωσαν οι συνδυασμένες ναυτικές δυνάμεις, δηλαδή το σχήμα υπό την αιγίδα του οποίου επιχειρούν Αμερικάνοι και Βρετανοί, ουσιαστικά, στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ο διευθυντής της Clarksons Research, Steve Gordon, δήλωσε για την ίδια χρονική περίοδο ότι οι αφίξεις δεξαμενόπλοιων στον Κόλπο του Άντεν ήταν μειωμένες κατά περίπου 45% σε σχέση με τα επίπεδα του 2023.

Για να έχουμε μία βάση σύγκρισης, το 2023, περίπου το 10% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου ή περίπου 7,2 εκατομμύρια βαρέλια mb/d αργού και προϊόντων πετρελαίου και το 8% του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου διήλθε από αυτή τη σημαντική εμπορική οδό.

Ναυλομεσίτες αναφέρουν ότι ένα εμπορευματοκιβώτιο 40 ποδών ενός container ship που πραγματοποιεί τον διάπλου της Αφρικής από το λιμάνι της Σαγκάης προς οποιοδήποτε λιμάνι της Μεσογείου, μεταξύ αυτών και το λιμάνι του Πειραιά, αγγίζει αυτή τη στιγμή τα 6.000 δολάρια. Πριν από την έναρξη των επιθέσεων των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα εναντίον της διεθνούς ναυτιλίας, το κοντέινερ αυτό μέσω του διάπλου του Σουέζ ήταν στα 1.500 με 1.800 δολ.! Αλλά και για τα πλοία που διαπλέουν την Ερυθρά Θάλασσα παρά τις επιθέσεις, τα περιμένει η… δαγκάνα των αυξημένων -λόγω κινδύνου- ασφαλίστρων!

Από την άλλη μεριά, οι ναυτιλιακές εταιρείες που επιλέγουν να κάνουν τον διάπλου της Αφρικής και να περάσουν κάτω από το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος καυσίμων με απευθείας δρομολόγια στα μεγάλα βορειοευρωπαϊκά λιμάνια, αν και τα λιμάνια της Ισπανίας δέχονται αυτή τη στιγμή πολύ μεγάλη πίεση και χρόνους αναμονής πρωτοφανείς…

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες αναφορές, όπως η έκθεση της Oil Brokerage (των διαμεσολαβητών πώλησης αργού, δηλαδή), ο αριθμός των πλοίων που εκτρέπονται γύρω από την Αφρική έχει αυξηθεί από 69 στα τέλη του Γενάρη στα 100, σημειώθηκε δηλαδή μια αύξηση της τάξης του 45%! Όπως γράφει η εφημερίδα «Κεφάλαιο» σε σχετικό άρθρο της Αναστασίας Βαμβακά, «πρόκειται για τάνκερ που μεταφέρουν 56 εκατομμύρια αργού και προϊόντων πετρελαίου. Αντίθετα, τα 2/3 των δεξαμενοπλοίων που πέρασαν το στενό Bab el-Mandeb της Ερυθράς μετέφεραν ρωσικό αργό ή προϊόντα την τελευταία βδομάδα. Ήταν δηλαδή ρωσικών συμφερόντων. Μετά τις αυστηρές ρωσοκινεζικές «συστάσεις» στο Ιράν και στους συμμάχους του για πιθανά «ατυχήματα»… Η κατάσταση αυτή δεν έχει ακόμα αρχίσει να «μεταφράζεται» οικονομικά σε επίπεδο ελλείψεων.

Παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία της «Ναυτεμπορικής», στο λιμάνι του Πειραιά η κίνηση στα εμπορευματοκιβώτια δεν δέχτηκε ιδιαίτερα μεγάλη μείωση. Από την άλλη μεριά όμως η Volvo και η Τesla ανακοίνωσαν ότι αναστέλλουν την παραγωγή τους σε εργοστάσιο στην Ευρώπη λόγω αδυναμίας -όπως επικαλέστηκαν- προμήθειας εξαρτημάτων από την Ασία.

Σίγουρο είναι ότι τα αυξημένα ναύλα και τα ασφάλιστρα θα τα μετακυλήσουν στις τιμές των εμπορευμάτων, αν δεν αποτελέσουν την αφορμή για νέο κύκλο κερδοσκοπίας. Οι βρετανικές εταιρείες λιανικής Τesco και Marks & Spencer έχουν ήδη επισημάνει τον «κίνδυνο υψηλού κόστους».

Οι επιθέσεις των Χούθι με διάφορους τρόπους έχουν ξεπεράσει τις 40 από το Νοέμβριο που ξεκίνησαν. Φαίνεται πως το πλήγμα αφορά τις δυτικές καπιταλιστικές οικονομίες που επιπλέον έχουν να αντιμετωπίσουν και την ξηρασία στην άλλη μεγάλη διεθνή διώρυγα, αυτήν του Παναμά, που ρίχνει το επίπεδο των λιμνών και των δεξαμενών οι οποίες συνδέουν τους δύο ωκεανούς, ματαιώνοντας ή καθυστερώντας τις διελεύσεις…

Από την άλλη, το λειώσιμο των πάγων της Αρκτικής «βάζει ιδέες» στους Ρώσους για εναλλακτικές διαδρομές στη σύνδεση της Κίνας και της Ασίας γενικότερα με Αμερική. Όπως επισημαίνει ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος», «η επιτακτική ανάγκη των ΗΠΑ να ελέγξουν και να σταθεροποιήσουν τις απειλές για τη ναυτιλία υπογραμμίζεται από τη δέσμευσή τους για παγκόσμια οικονομική σταθερότητα, το διεθνές εμπόριο που κυριαρχείται από το δολάριο και το πλεονέκτημα που κερδίζουν έναντι των συμμάχων και των αντιπάλων τους».

Και ακόμα, «πολυμερείς μηχανισμοί ασφαλείας όπως οι Συνδυασμένες Ναυτικές Δυνάμεις, που αποτελούνται από δεκάδες χώρες υπό τη διοίκηση των ΗΠΑ, ελέγχουν τη Μέση Ανατολή, και μέτρα όπως η συγκρότηση το 2009 της πολυεθνικής ναυτικής ομάδας 151 (CTF-151, Combined Task Force) έχουν αντιμετωπίσει με επιτυχία συγκεκριμένες απειλές, όπως την πειρατεία με ορμητήριο το έδαφος της Σομαλίας».

Η επιτυχία όμως της στρατηγικής των Χούθι βρίσκεται στο ότι, «επιχειρώντας έξω από την Υεμένη, οι αντάρτες χρησιμοποιούν ένα μείγμα πυραύλων, ραντάρ, ελικοπτέρων, μικρών σκαφών και φθηνών drones, γεγονός που αποτελεί πρόκληση καθώς δεν διαθέτουν σημαντική υποδομή που να είναι ευαίσθητη σε επιθέσεις… Η χρήση από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ πυραύλων 2 εκατομμυρίων δολαρίων για την αναχαίτιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών αξίας 2.000 δολαρίων ενισχύει τις ανησυχίες σχετικά με τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της απάντησής του».

Οι «ζημιές» που προκαλεί η Ερυθρά Θάλασσα δεν έχουν μόνο οικονομικές συνέπειες αλλά και έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ