Πολλαπλοί συντονισμοί πολλαπλών κρίσεων

Αν κάποιος σοβαρός αναλυτής επιχειρούσε να προχωρήσει σε μία συνολική εκτίμηση της... συμπεριφοράς των "αγορών"την εβδομάδα που διάγουμε και αυτής που προηγήθηκε θα έπρεπε χωρίς δεύτερη σκέψη να συμβουλευτεί τον... ψυχοθεραπευτή του και αν δεν έχει, να βρει έναν σύντομα!

Πως αλλιώς να εξηγηθεί ότι ενώ στην προηγούμενη εβδομάδα πιθανολογούνταν μια χρηματιστηριακή αναταραχή, πολύ περισσότερο που είχε διαπιστωθεί και καταγραφεί η μεγαλύτερη (γύρω στο 8%) για όλο τον Ιούλιο πτώση του δείκτη STSS (των τεχνολογικών εταιρειών υψηλής κεφαλαιοποίησης) ,όσο δηλαδή και στην κρίση του 2008, στην... εκπνοή του μήνα και με την είσοδο του Αυγούστου ο δείκτης Dow Jones να κάνει μία από τις μεγαλύτερες μετά το 2022 εκτινάξεις του καταγράφοντας ιστορικό υψηλό!

Οδηγοί στην εκτίναξη ήταν ο πυρήνας των ίδιων εταιρειών που την προηγούμενη εβδομάδα είχαν κατρακυλήσει!

Σεισμικές δονήσεις γεμάτες αντιφάσεις στην παγκόσμια οικονομία με τρία κατά βάση "επίκεντρα":

Το πρώτο αναφέρθηκε ήδη και έχει ως βάση την έλλειψη εμπιστοσύνης των "επενδυτών" στην αποδοτικότητα των επενδύσεων τους στην ΑΙ σε συνδυασμό πάντα με την συνειδητοποίηση (ο όρος χρησιμοποιείται καταχρηστικά!) ότι θα απαιτηθεί μεγάλη συσσώρευση κεφαλαίων άρα και υπέρογκος δανεισμός τώρα ειδικά που μεταφέρεται ο ανταγωνισμός στις υποδομές και στα φαραωνικά data centers.

To δεύτερο επίκεντρο εδράζεται στην αγορά κρατικών ομολόγων που πιεσμένα από τον ανερχόμενο πληθωρισμό , την αύξηση των πολεμικών δαπανών κλπ δεν αποτελούν πια το ασφαλές καταφύγιο ύστατης... ανάγκης , τουναντίον παρασέρνουν στην αύξηση των αποδόσεων τους και άλλα πρώην "ασφαλή" καταφύγια όπως ο χρυσός και τα κρυπτονομίσματα μόνο που τα τελευταία βλέπουν τις αποδόσεις τους να μειώνονται. Μαζί και τα χρέη των κρατών που αυξάνονται και απαιτούν όλο και μεγαλύτερο δανεισμό. Αλλά ποιος θα χρηματοδοτήσει αυτό το δανεισμό και πως θα εξισορροπηθεί από τον πλούτο που έχει παραχθεί;

Στο κάδρο πρέπει να προστεθεί και ο παράγοντας "αβεβαιότητα" σχετικά με το τι θα κάνουν οι Κεντρικές Τράπεζες (και ειδικά των ΗΠΑ) με τα επιτόκια και ενώ όλα δείχνουν αύξηση του κόστους δανεισμού. Άρα ανακύκλωση των αδιεξόδων.

Το τρίτο είναι η γεωπολιτική αναταραχή και ειδικά η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν που αυξάνει τις τιμές των καυσίμων άρα και τον πληθωρισμό αλλά δεν είναι μόνο αυτό καθώς η γεωπολιτική αντιπαράθεση και η αβεβαιότητα υπονομεύουν τη θέληση για αγορές μετοχών γενικότερα..

Το σημαντικότερο όμως από αυτή την περιδιάβαση στον χάρτη της κρίσης είναι η διαπίστωση αυτού που οι αναλυτές ονομάζουν ως "διπλό συντονισμό".

Ο πρώτος αφορά την διπλή φυγή από μετοχές και ομόλογα , ο δεύτερος αφορά την γεωπολιτική αναταραχή όπως αυτή κλιμακώνεται από τον συντονισμό των δύο κυρίως πολεμικών μετώπων της Ουκρανίας και του Ιράν.

Στα μέσα της εβδομάδας που πέρασε και ενώ η Wall Street έδειχνε να προειδοποιεί για την επερχόμενη αναταραχή η φούσκα... έσκασε στην Ασία;

Η κορεάτικη εταιρεία τεχνολογίας υψηλής κεφαλαιοποίησης και ανταγωνίστρια της Samsung ,SK H ynix ,αν και παρουσίασε (άλλο ¨τρελό και αυτό") 557% αύξηση της κερδοφορίας της (!) απέτυχε να ανταποκριθεί στις εκτιμήσεις των αναλυτών με αποτέλεσμα ρευστοποιήσεις της μετοχής της ίσης με το 15% της χρηματιστηριακής της αξίας.

Γεγονός βέβαια που πυροδότησε πτώσεις χρηματιστηριακών αξιών ειδικά σε εταιρείες τεχνολογίας είτε ημιαγωγών είτε υπολογιστικού νέφους που έφτασαν μέχρι την Ιαπωνία.

Αν η κατρακύλα δεν πέρασε τις ακτές του Ειρηνικού αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες:

Ο ένας είναι το προσωρινό (;) φρενάρισμα των βομβαρδισμών στο Ιράν και οι δηλώσεις Τραμπ για μεγάλη πιθανότητα έναρξης συνομιλιών για νέα συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Γεγονός που αποκλιμάκωσε τις τιμές των καυσίμων .Να μην πούμε πως εδώ υπάρχει αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία και πως η πιθανή εκδήλωση της κρίσης να ήταν ίσως ο σημαντικότερος λόγος που καθόρισε τη στάση του επιτελείου Τραμπ.

Ο δεύτερος ανασχετικός παράγοντας ήταν η αναγγελία γάμου... συμφέροντος ανάμεσα στις εταιρείες ημιαγωγών και τις εταιρείες υπολογιστικού νέφους στους διάφορους ανταγωνιστικούς συνδυασμούς τους που έχει ως στόχο να δείξει πως μπορεί να πραγματοποιηθεί η υπερσυγκέντρωση κεφαλαίων ακόμη και χωρίς τραπεζικό δανεισμό (αν και οι τράπεζες είναι πανταχού παρούσες μέσα από διάφορα κανάλια).

500 δισεκατομμύρια δολάρια βάζει πλάτη η Νvidia στην ΟpenI προκειμένου να φτιαχτεί το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα data center 80 χιλιόμετρα του Κολόμπου του Οχάϊο.

Ακόμα 350 δισ προγραμματίζει η Νvidia για να χρηματοδοτήσει την αγορά ημιαγωγών που είναι αναγκαίοι για το data center ενώ χρηματοδοτεί την νεοφυή επιχείρηση του ¨αποστάτη" αρχιεπιστήμονα της Οpen I .

Εδώ φαίνεται η υπεροχή της υλικότητας απέναντι στην "άυλη οικονομία"

Αντίστοιχες κινήσεις κάνει η Google με την ανταγωνιστική Anthropic ενώ εξήγγειλε νέες σειρές προσφερόμενων υπηρεσιών και προϊόντων...

Εδώ εκδηλώνεται επίσης επιταγχυντικά η πίεση των Κινέζων καθώς τελευταία ανακοινώθηκε η παραγωγή μηχανών λιθογραφίας πράγμα που κάνει την Κίνα πιο ανεξάρτητη από τις εισαγωγές της Δύσης...

Πόσο όμως μπορεί να αντέξει την πίεση των αγορών αυτή η ανασύνταξη;

Όπως πάλι γράφει η Ναυτεμπορική "στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης δεν αρκούν πια τα καλά εταιρικά αποτελέσματα αλλά απαιτείται υπέρβαση των ήδη υψηλών προσδοκιών".

Και έχετε το "χαρμάνι" της κρίσης μπροστά σας καθώς η ανοησία αυτής της... λογικής είναι έκδηλη!

Είτε από τη μαρξιστική σκοπιά της διευρυμένης αναπαραγωγής δει κανείς αυτή τη "λογική" είτε από την σκοπιά της αστικής πολιτικής οικονομίας της "απόσβεσης", καμία επένδυση δεν μπορεί να εξουδετερώσει ούτε το χώρο ούτε το χρόνο που είναι αναγκαίοι για να αρχίσει να αποδίδει...

Από την άλλη η προσωρινή παύση των βομβαρδισμών καθόλου δεν έχει κλείσει το δρόμο σε μία νέα κλιμάκωση της αντιπαράθεσης (ίσως αντίθετα την επωάζει).

"Μήπως λοιπόν βρισκόμαστε ήδη σε κρίση'" αναρωτιούνται οι Νew York Times σημειώνοντας ότι οι αποδόσεις των ομολόγων βρίσκονται στα επίπεδα του 2007 ένα χρόνο πριν την εκδήλωση της κρίσης του 2008.

Τα Χριστούγεννα του 2007 -είναι κάτι που πληροφορηθήκαμε κατόπιν... κρίσης- στελέχη χρηματιστηριακά και τεχνικά των οίκων αξιολόγησης και όχι μόνο, είχαν συνευρεθεί στο Λονδίνο προκειμένου να εξεταστεί μία πολιτική όσο γίνεται ελεγχόμενης απομόχλευσης (δηλαδή ξεπουλήματος) και να βρεθούν οι σχετικοί "μουντζούρηδες"(όπως και βρέθηκαν τελικά).

Το 2009 οι διεθνείς και εθνικοί τραπεζίτες αποφάσισαν μία κοινή αντίδραση φορτώνοντας τα βάρη στους κρατικούς προϋπολογισμούς...

Πρόκειται για κινήσεις που μέσα στην σημερινή διάρρηξη-να μην πούμε ρηγματοποίηση σχέσεων και την ένταση των ανταγωνισμών είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να επαναληφθούν.

Πολύ περισσότερο που οι βαθύτερες αιτίες της "κρίσης " που διαπερνούν τη χρηματιστηριακή φαινομενολογία και μερικές φορές φλυαρία χωρίς ουσία, είναι ενεργές και περιπεπλεγμένες όσο ποτέ τα τελευταία χρόνια,

Στο ερώτημα ,λοιπόν της αμερικάνικης εφημερίδας η απάντηση είναι :"γιατί πότε πάψαμε";




Δημήτρης Μάνος