1
Σγουρός (νέος περιφερειάρχης) προς τους σφόδρα αντιμνημονιακούς της μνημονιακής κάλπης: «Ευχαριστώ όσους ψήφισαν τους άλλους συνδυασμούς. Με την ψήφο τους έδωσαν δύναμη στον Καλλικράτη». (Επινίκια δήλωση)
Τρόικα (Τόμσεν του ΔΝΤ, Ντερούζ της Κομισιόν, Μαζούχ της Ευρωτράπεζας) προς την υπουργό Κατσέλη που επιχειρεί να κοροϊδέψει τον κόσμο της εργασίας με προτάσεις, τάχα, για περιορισμούς στις αντεργατικές επιχειρησιακές συμβάσεις: «Έχετε υπογράψει ένα μνημόνιο και πρέπει να το εφαρμόσετε. Τα σημερινά επιχειρήματά σας ας τα λέγατε πριν από την υπογραφή του». (Οι εφημερίδες στις 17 Νοέμβρη)
Σγουρός (στην ίδια επινίκια δήλωση) προς όσους γύρισαν την πλάτη στη μνημονιακή κάλπη: «Αυτούς που απείχαν τους σέβομαι, τους καλώ στη μεγάλη προσπάθεια για...».
Κατσέλη προς εργατοπατέρες αλλά και γιαλαντζί αντιμνημονιακούς: «Αυτό που αναζητούμε είναι την ανοχή, αν όχι τη συμφωνία, των κοινωνικών εταίρων (...) δίνοντας στις επιχειρήσεις μια μεγαλύτερη ευελιξία διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού τους». (Συνέντευξη στον ραδιοσταθμό Σκάι στις 15 Νοέμβρη).
Δασκαλόπουλος, πρόεδρος βιομηχάνων: «Γιατί θεωρούμε σχεδόν φυσική την ανεργία για τον ιδιωτικό υπάλληλο, ενώ ιερό και απαραβίαστο το δικαίωμα στη δουλειά ακόμη και εκείνων των εργαζομένων στο Δημόσιο που είναι υπεράριθμοι ή αργόμισθοι; (...) Οι επιχειρησιακές συμβάσεις δεν απειλούν δουλειές, εκφράζουν τη δυνατότητα που έχουν οι εργαζόμενοι από κοινού με την επιχείρησή τους να αντιμετωπίσουν την κρίση». (Οι εφημερίδες στις 17 Νοέμβρη)
«Η πρόσθετη δημοσιονομική προσπάθεια θα καλυφθεί από διαρθρωτικά μέτρα για τον εξορθολογισμό των δαπανών σε τομείς όπως οι προμήθειες υγείας, η φαρμακευτική δαπάνη και οι ΔΕΚΟ». (Ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών για την κατάθεση στη Βουλή, στις 18 Νοέμβρη, του Προϋπολογισμού 2011)
2
Τι φανερώνει η φλυαρία των εκπροσώπων του συστήματος (πολιτικό προσωπικό, κεφαλαιοκράτες, επικυρίαρχοι ιμπεριαλιστές);
Πρώτ’ απ’ όλα, ότι η σφαγή του λαού θα συνεχιστεί αγριότερη στην εργασία (ιδιωτικός τομέας, Δημόσιο, ΔΕΚΟ) και σε όλα τα υπόλοιπα κατακτημένα δικαιώματα (ακόμα και στην περίθαλψη, εκεί όπου κυριολεκτικά κρίνεται η ζωή).
Ότι οι τύραννοι χρειάζονται απελπισμένα τη συναίνεση του λαού στην ίδια του τη σφαγή. Ότι τον θεωρούν υποχείριό τους και γι’ αυτό ακούραστα προπαγανδίζουν την... υπεράνω τάξεων «αντιμετώπιση της κρίσης».
Ότι πανηγυρίζουν κάθε φορά που «αριστεροί» πολιτικοί σχηματισμοί γράφουν στα παλαιά τους υποδήματα το κίνημα και επιλέγουν τη συστημική νομιμότητα, λ.χ. τα άχρηστα για τον λαό ευκαιριακά «κουκιά» τους.
Ότι δεν παραλείπουν να διαφημίζουν τα «ευεργετικά» αποτελέσματα της ενσωμάτωσης σε όσους επιμένουν να αντιστέκονται και να υπακούουν μόνο στην ανάγκη εξυπηρέτησης του λαού και του κινήματος.
Ότι απαιτούν τον συγχρονισμό του λαϊκού βηματισμού με τα εμβατήρια του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού σαν όρο επιβίωσης του καθενός μας.
Ότι οι τύραννοι τρέμουν μόνο την επαναστατική κίνηση των εργατικών μαζών.
3
Οι πλατείες κατάμεστες, οι δρόμοι γεμάτοι, τα πεζοδρόμια πολύ στενά για το φουσκωμένο ποτάμι της λαϊκής οργής στις 17 Νοέμβρη 2010.
Οφείλουμε να φροντίζουμε να γίνει εξεγερσιακή η κάθε μέρα.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου