Προβολή της ταινίας "Το αλάτι της γης"

Προβολή την Πέμπτη
Το αλάτι της γης (Hebert Biberman, 1954)

Η επιτυχία της απεργίας σε ένα ορυχείο του Νέου Μεξικού προβάλλει
ως ζήτημα επιβίωσης. Οπλισμένοι με επιμονή, αλληλεγγύη και
εφευρετικότητα, οι εργάτες και οι οικογένειες τους διεκδικούν το
δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια.

Πέμπτη 25 Νοέμβρη, 20:30
Γραβιάς 10-12, 106 78 Αθήνα  210 3303348  

books@ektostonteixon.org
www.ektostonteixon.org

Λίγα λόγια για την ταινία:

"Για μια απεργία μιλά η ταινία του Χέμπερτ Μπίμπερμαν (Herbert J. Biberman), το «Αλάτι της γης», το 1954. Είναι η εποχή του Μακαρθρισμού και ο Μπίμπερμαν, μαζί με άλλους, έχει πέσει σε δυσμένεια γιατί είχε αρνηθεί να υπογράψει και να συμπλεύσει με τον Μακάρθρουρ, είχε κατηγορηθεί ότι ήταν κομμουνιστής. Έχει φτιαχτεί η ομάδα των «Δέκα του Χόλιγουντ», από πίσω της κρύβονταν και άλλοι σκηνοθέτες και σεναριογράφοι που είχαν, για τους ίδιους λόγους, αποκλειστεί από τα κινηματογραφικά στούντιο. Παράγουν αυτή την ταινία, ενώ τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Μπίμπερμαν, με σεναριογράφους τον Μίκαελ Μπίμπερμαν (Michael Biberman) και τον Μίκαελ Ουίλσον (Michael Wilson). Είμαστε σε ένα ορυχείο ψευδαργύρου, στο Νέο Μεξικό. Οι Μεξικάνοι και Αμερικάνοι εργάτες δουλεύουν σκληρά βιώνοντας την καταπίεση κάθε μέρα και περισσότερο. Οι γυναίκες τους θα τους πείσουν να κάνουν απεργία, ενώ αυτοί έχουν αντίθετη γνώμη. Εδώ ο Μπίμπερμαν αποδίδει φόρο τιμής στο φεμινισμό. Με καταπληκτικές σκηνές αποδίδεται η απεργία, παθητικά, αργά, έτσι που να βιώσουμε αυτό το βάρος της καταπίεσης. Η νίκη των εργατών θα έρθει σα σωτηρία, τόσο για αυτούς όσο και για εμάς, τους θεατές. Πολύ όμορφα σκηνοθετημένη ταινία, κρατά κάποια σημεία από το Χόλιγουντ, ειδικά τις θεαματικές σκηνές, που, μέσα στο όλο ιδεολογικό πλαίσιο της, παίρνουν μια εντελώς διαφορετική σημασία, η ομορφιά τους τονίζει τον απάνθρωπο χαρακτήρα της σύγχρονης δουλείας των αφεντικών τους. Η ταινία υποστηρίχθηκε, σαν παραγωγή, από τη Διεθνή Ένωση των Εργατών στα Ορυχεία και αυτός ήταν ένας επιπρόσθετος λόγος για να απαγορευτεί στις ΗΠΑ." από το cinemainfo.gr

"Είναι μόλις η τέταρτη από τις πέντε ταινίες του πολύ σπουδαίου Αμερικάνου σκηνοθέτη. Οι απολυμένοι εργάτες βρίσκουν έναν πρωτότυπο τρόπο να διαμαρτυρηθούν. Τους υποστηρίζουν οι οικογένειές τους, με αυτό τον τρόπο η διαμαρτυρία τους μπορεί να είναι η αφορμή για κάποιες αλλαγές στις κοινωνικές διεκδικήσεις. Η ηρεμία της αφήγησης του Biberman κρύβει μια τεράστια δυναμική που εκδηλώνεται προοδευτικά. Η καυτή λάβα της δυναμικής αφήγησής του θα εκτινάξει την αντίδραση, θα αναγκάσει το θεατή να αντιδράσει και να διαμορφώσει τη δική του άποψη. Η ταινία είναι ένας σταθμός του πολιτικού κινηματογράφου, αγέραστη μέχρι σήμερα." από το cityportal.gr της Θεσσαλονίκης