Με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη συναίνεση και της ΝΔ, του ΛΑΟΣ και των άλλων κολαούζων του συστήματος αντέδρασε για άλλη μια φορά «δημοκρατικά». Έτσι όπως απαιτεί το μεγάλο κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο. Χρησιμοποίησε το μέσο της πολιτικής επιστράτευσης των απεργών που παλεύουν και διεκδικούν συλλογικές συμβάσεις, μόνιμη και σταθερή δουλειά. Χωρίς προσχήματα και δικαιολογίες, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ποιανών τα συμφέροντα υπηρετεί: των εφοπλιστών και του μεγάλου κεφαλαίου. Μέχρι εδώ τίποτα το παράξενο. Ο λαός και οι εργαζόμενοι το ’χουν πάρει χαμπάρι πόσο αντιδραστική είναι η πολιτική που εφαρμόζεται.
Αξίζει, όμως, να σχολιαστούν τα γεγονότα που προηγήθηκαν της επιστράτευσης. Απέναντι στην απόφαση και στην αγωνιστική στάση των ναυτεργατών να διεκδικήσουν τη λύση των προβλημάτων τους, η κυβέρνηση επιχειρεί να ενεργοποιήσει το μηχανισμό του «κοινωνικού αυτοματισμού», με στόχο να στρέψει ένα κομμάτι του λαού απέναντι σ’ ένα άλλο. Στην προκειμένη περίπτωση τους παραγωγούς των πρώιμων κηπευτικών, που -εκ των πραγμάτων- ο αποκλεισμός της Κρήτης τους δημιουργεί πρόβλημα στην διακίνηση των ευπαθών προϊόντων τους, απέναντι στους ναυτεργάτες. Για το σκοπό αυτό κινητοποιεί το σύνολο των παραγόντων και των μέσων του συστήματος (δημάρχους, νομάρχες, βουλευτές, εφημερίδες, τηλεόραση κ.λπ.) προκειμένου να δημιουργήσουν κλίμα και να υποκινήσουν την αντιπαράθεση.
Ξαφνικά, όλοι αυτοί απέκτησαν «ευαισθησία» για να μην πάει χαμένος ο κόπος των αγροτών. Αυτοί που με την πολιτική που στηρίζουν έχουν οδηγήσει στο ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς και στην ερήμωση της υπαίθρου. Αυτοί που «σήκωναν τα χέρια ψηλά», όταν οι ίδιοι οι παραγωγοί επανειλημμένως πετούσαν τα προϊόντα τους λόγω των εξευτελιστικών τιμών. Αυτοί που σφυρίζουν αδιάφορα, ακόμη και σήμερα που τα πορτοκάλια είναι αζήτητα, ενώ το λάδι της νέας σοδιάς προβλέπεται να πουληθεί φτηνότερα από το νερό.
Για μια βδομάδα τα πρωτοσέλιδα των τοπικών εφημερίδων και τα τοπικά κανάλια «θυμήθηκαν» τη σοδειά των παραγωγών που θα χάσουν τις αγορές (!!!) όταν είναι πασίγνωστο ότι ο μεγαλύτερος καταναλωτής αυτών των προϊόντων είναι η εσωτερική αγορά. Είναι ο κόσμος της δουλειάς και του μόχθου που σήμερα, λόγω της φτώχειας και της ανεργίας, αναγκάζεται να καταναλώνει λιγότερα και να περικόπτει ακόμη και τα πιο απαραίτητα . Κοντά στα άλλα, διαπίστωσαν ότι τελείωσαν και τα φάρμακα και τα εμπορεύματα από τα εμπορικά καταστήματα, που -έτσι και αλλιώς- τα τελευταία χρόνια κλείνουν ή υπολειτουργούν.
Αυτό που επίσης προσπάθησαν να αναδείξουν και να προβάλουν είναι ότι δήθεν οι αγρότες είναι αγανακτισμένοι με τους ναυτεργάτες. Αυτήν την εντύπωση άφηναν και οι επιλεγμένες εικόνες και συνεντεύξεις που πρόβαλε η τηλεόραση από τα λιμάνια του Ηρακλείου και της Σούδας. Όμως τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Ακόμη κι αν κάποιοι εξαγωγείς ή βαλτοί ή και αφελείς εκδηλώθηκαν μ’ αυτόν τον τρόπο, η πλειοψηφία των παραγωγών ήταν αγανακτισμένη με τη στάση και την πολιτική της κυβέρνησης και υποστήριζε το δίκαιο αγώνα των ναυτεργατών. Γι’ αυτό και όποια «επεισόδια» μπροστά στα δεμένα πλοία ήταν πολύ περιορισμένα και από μια μικρή ομάδα. Απέτυχε, δηλαδή, το σχέδιο της κυβέρνησης και δεν συμβαίνει για πρώτη φορά. Το ζήσαμε και με την απεργία των φορτηγατζήδων και στις κινητοποιήσεις των αγροτών πριν από ενάμιση χρόνο.
Στις μέρες μας, αυτό είναι ένα θετικό σημάδι. Το ότι, δηλαδή, το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού αδυνατεί να πείσει το λαό και να τον αποπροσανατολίσει από τις πραγματικές αιτίες που γεννούν τα προβλήματα του. Την επόμενη περίοδο, αυτό θα επαληθεύεται όλο και πιο συχνά. Γιατί και η αντιλαϊκή επίθεση θα γίνει σφοδρότερη, αλλά και οι εργαζόμενοι, η νεολαία και ο λαός δεν θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια. Κάθε αριστερός, προοδευτικός άνθρωπος, κάθε συλλογικότητα οφείλουν να σταθούν αλληλέγγυοι στους αγώνες που θα ξεσπάσουν.
Η συνεργασία και η κοινή δράση είναι αναγκαιότητα. Για να μπορέσει να δυναμώσει το κίνημα αλληλεγγύης, για να μπορέσουν να στηριχτούν και να γίνουν αποτελεσματικοί οι αγώνες των αγώνες των εργαζομένων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου