04 Δεκεμβρίου 2010

Ο ECONOMIST, TO ΔΙΕΘΝΕΣ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Εντυπωσιακή πραγματικά η ιντερνετική εφαρμογή του περιοδικού Economist, η οποία καταγράφει το χρέος του δημόσιου τομέα, κάθε κράτους, κάθε δευτερόλεπτο.
Τη στιγμή που αποτυπώθηκε η εικόνα, τα κράτη χρωστάνε 43,7 τρισεκατομμύρια δολαρια.

Περνώντας το "ποντίκι" του υπολογιστή πάνω από κάθε χώρα, βλέπετε πόσο είναι:
-το δημόσιο χρέος (προσοχή: σε δολάρια, όχι ευρώ),
-το χρέος ανά κάτοικο,
-o πληθυσμός,
-το ποσοστό του χρέους, επί του ΑΕΠ και
-η ετήσια μεταβολή του δημ. χρέους.
Πολύ μεγάλη αξία έχει επίσης, η χρονολογική σειρά. Όλα αυτά μπορείτε να τα βλέπετε για τα έτη 1999 μέχρι και (πρόβλεψη για) το 2011 !
Η εφαρμογή λέγεται The global debt clock και μπορείτε να τη δείτε και να περιηγηθείτε στο σχετικό link: http://www.economist.com/content/global_debt_clock

Και  μερικές σκέψεις: 
  1. Το τρέχων χρέος γενικά αυξάνεται. Μπορεί να υπάρξουν αυξομειώσεις. Μπορεί πχ. να το δεις σε δυο μέρες (ή σε δυο ώρες) να είναι σταθερό ή κατά μερικά δις λιγότερο και μετά να ξαναπάρει την ανιούσα. Μεγαλύτερο ίσως ενδιαφέρον έχει να συγκρίνει κανείς το χρέος ανά έτος. Εκεί φαίνεται εντελώς ξεκάθαρα ότι το σύστημα έχει μπει σε φάση αποσύνθεσης και βαθιάς οικονομικής κρίσης. Μέσα σε δέκα χρόνια τα νούμερα έχουν υπερδιπλασιαστεί!
  2. Αν χρησιμοποιήσετε την μπάρα στο κάτω μέρος και μετακινηθείτε στα προηγούμενα έτη θα παρατηρήσετε το εξής. Το ποσό του χρέους πχ. για το έτος 2000, συνεχίζει να αυξάνεται! Όχι μόνο λοιπόν δεν "κλείνουν" οι χρονιές, έστω με κάποια ζημιά ή κάποια αυξημένα χρέη και δάνεια για τα κράτη, αλλά κάθε μέρα που περνάει προστίθενται βάρη (ή κέρδη για κάποιους) από τις προηγούμενες χρονιές.
  3. Ακόμα περισσότερο εντύπωση μπορεί να κάνει ότι, το χρέος του 2011 υπάρχει ήδη, πριν μπει η χρονιά! Όχι ως προοπτική ή στατιστικός υπολογισμός, αλλά ως απόλυτο νούμερο! Συγκεκριμένο και φυσικά, αυξανόμενο. Να σημειώσω και κάτι τόσο εμφανές, που μπορεί και να περνάει απαρατήρητο. Η εντυπωσιακή ταχύτητα με την οποία ενημερώνονται όλοι οι παραπάνω αριθμοί. Δεν μιλάμε για προσέγγιση ή στατιστική, μιλάμε για απόλυτα νούμερα.
  4. Τα δύο παραπάνω "παράδοξα", είναι αποτέλεσμα ενός και μόνο πράγματος. Της μετατροπής των ίδιων των χρεών των κρατών σε "χρηματιστηριακό προϊόν". Έτσι για να έχουμε και μια πρακτική απεικόνιση του τι σημαίνουν τα σπρέντ! Αυτό βέβαια δεν συνέβη "χθες", απλά σε περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης, δείχνει τα όρια του. Η παραπέρα γιγάντωση του παγκόσμιου χρέους είναι αναπόφευκτη έτσι όπως είναι "στημένο" το χρηματοπιστωτικό σύστημα, και με τη σειρά της έρχεται να πνίξει ακόμα περισσότερο τις καπιταλιστικές οικονομίες των κρατών, που ασφυκτιούν εν μέσω κρίσης. ( ...εδώ πάει μια χαρά το "καπιταλισμέ -το μεγαλείο σου"!)
  5. Όχι όμως όλων των κρατών, ή τουλάχιστον όχι με τον ίδιο τρόπο. Και να κλείσω με αυτό. Αν δει κανείς και συγκρίνει τους αριθμούς του χρέους (συνολικό, ανά κάτοικο, ποσοστό επί του ΑΕΠ, ποσοστό μεταβολής) ανάμεσα στην κάθε χώρα, μπορεί να βγάλει πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα, ή έστω να θέσει ενδιαφέροντα ερωτήματα.
...να μερικά:
- Πώς γίνεται η Ιαπωνία, που έχει πλημμυρίσει τον πλανήτη με τα εμπορεύματα της, να παρουσιάζει εικόνα χρέους κατά πολύ χειρότερη από την Ελλάδα?
- Το ΔΝΤ θα πάει Ιαπωνία?
- Πώς γίνεται να στοχοποιούνται ως επόμενος σταθμός της τρόικας η Πορτογαλία, και η Ισπανία, ενώ η εικόνα του χρέους που παρουσιάζουν αυτές οι χώρες είναι πολύ καλύτερη από της Γαλλίας και της Γερμανίας?
- Πώς γίνεται βασικός χρηματοδότης και κινητής του ΔΝΤ να είναι οι ΗΠΑ, που έχουν το δεύτερο μεγαλύτερο συνολικό χρέος σε όλο τον πλανήτη?
- Πώς γίνεται οι χώρες με το μικρότερο χρέος να είναι οι λιγότερο αναπτυγμένες στον πλανήτη?
- Ακόμα καλύτερα, πώς γίνεται στις χώρες με το μικρότερο χρέος ανά κάτοικο, ο κάτοικος αυτός να πεινάει, ενώ σε άλλες με το μεγαλύτερο, ο κάτοικος να τρώει πλουσιοπάροχα?
- Άραγε, η υπαγωγή της Ελλάδας στο μνημόνιο και την τρόικα καθορίστηκε από το μεγάλο εξωτερικό χρέος, ή μήπως το χρέος ΔΕΝ απαντάει από μόνο του στις αιτίες της κατάστασης που ζούμε σε αυτή τη χώρα?
- Πιο απλά, όταν οι πολιτικοί μας λένε ότι αυτά που τραβάμε ως λαός, τα τραβάμε "λόγω χρέους", λένε την αλήθεια, τη μισή αλήθεια, ή μας δουλεύουν?

πηγή: e-mail

Δεν υπάρχουν σχόλια: