05 Ιανουαρίου 2011

Άρχισαν τα όργανα με τις επιχειρησιακές συμβάσεις!

Η επιχειρησιακή σύμβαση που υπογράφτηκε στην γαλακτοβιομηχανία ΝΕΟΓΑΛ της Δράμας, όπου δουλεύουν γύρω στους 120 εργαζόμενοι, αποδυκνείει με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι με τη ρύθμιση για τις επιχειρησιακές συμβάσεις αυτό που θα γίνει θα είναι η ακόμη μεγαλύτερη επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων. Και ότι αυτό που έλεγε η κυβέρνηση και συνεπικουρούσε η ΓΣΕΕ πως θα εφαρμοστεί μόνο σε επιχειρήσεις που έχουν πρόβλημα και στο όνομα της διασφάλισης των εργασιακών θέσεων ήταν ψέμα.
Η ΝΕΟΓΑΛ, σύμφωνα με τις δηλώσεις του διευθύνοντα συμβούλου της, είναι κερδοφόρα και δεν αντιμετωπίζει κανένα από τα προβλήματα που υποιτίθεται ότι θα έπρεπε να έχει με βάση τη ρύθμιση. Μάλιστα παρά τις μειώσεις των τιμών και την απορρόφηση του ΦΠΑ είχε αύξηση των κερδών της! Απλώς προχωράνε στη μείωση των μισθών για προληπτικούς λόγους!! (Τώρα αυτό γιατί να μην το εκλάβουμε ως απειλή, ιδιαίτερα που η εταιρεία βρίσκεται σε μια περιοχή που η ανεργία μαστίζει). 
Το πρόβλημα στην επιχείρηση το έχουν οι εργαζόμενοι που η πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου τους (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ) συναίνεσε στη μείωση κατά 9% των μισθών για να ...βοηθήσει την επιχείρηση που απορρόφησε τις αυξήσεις του ΦΠΑ!!! Για το καλό των καταναλωτών το έκαναν οι καλοί μας άνθρωποι. Ας θυσιαστούν λοιπόν οι μισθοί (και μόνο) των εργαζόμενων ως εταίροι της επιχείρησης στο θεάρεστο έργο της εργοδοσίας! Και ας είναι και οι ίδιοι "καταναλωτές" που βιώνουν την ακρίβεια και τις απανωτές αυξήσεις του ΦΠΑ στη καθημερινότητά τους.
Έχουμε λοιπόν μειώσεις μισθών και με τη βούλα του νόμου! Γιατί από "παράνομες" άλλο τίποτα, με τον εκβιασμό της απόλυσης, συνήθως. Όπως δεκάδες εκατοντάδες είναι οι επιχειρήσεις που δεν έδωσαν το δώρο των Χριστουγέννων. Και αυτό ...παράνομα.
Η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων και η εξαθλίωση θα συνεχίζεται και δε θα τελειώσει αν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι δεν πάρουν το ...νόμο στα χέρια τους και δε κάνουν πράξη το σύνθημα "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη". Αν δεν ξεπετάξουν από πάνω κάθε μικρό και μεγάλο λακέ που παριστάνει τον συνδικαλιστή και των εκπρόσωπο των εργαζόμενων που πασχίζει για το καλό τους. Από το πιο μικρό σωματείο μέχρι τη ΓΣΕΕ! 
Κατά κάποιο τρόπο θα λέγαμε ότι πρέπει να αποδείξουν που η ίδια η Κατσέλη είπε, κάποια στιγμή στη προσπάθειά της να πείσει ότι μάχεται υπέρ των εργαζόμενων για τις "νέες" ρυθμίσεις. Το τι θα περάσει εξαρτάται από την κινητικότητα των εργαζόμενων. Και έτσι είναι. Μόνο που μάλλον εννοούμε άλλα πράγματα! 
Η ανακοίνωση της ΓΣΕΕ λέει ότι «Κανένα συνδικάτο (Ομοσπονδία, Εργ. Κέντρο & Σωματείο) δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργήσει ως «λαγός» νομιμοποίησης των εργοδοτικών εκβιαστικών απαιτήσεων και να προσυπογράψει τέτοιου είδους συμφωνίες, ανοίγοντας την "πόρτα της κολάσεως". Πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν στην συγκεκριμένη περίπτωση γίνεται επίκληση των συνθηκών ανταγωνισμού της αγοράς ως δικαιολογία για τη μείωση μισθών». Μάλλον θέλει να κρατήσει αυτό το ρόλο τον εαυτό της!

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΤΑΝ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ,ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΑΛΛΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΑΝΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥΣ,
ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΤΟΥΣ.

ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΑ ΚΑΝΩ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ.ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ.

ΔΗΛΑΔΗ ΕΠΡΕΠΕ ΠΡΩΤΑ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΖΗΜΙΕΣ; ΤΟΤΕ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΡΓΑ.

ΠΑΝΟΣ Γ.

Ανώνυμος είπε...

Ούτε ο Παναγόπουλος δε πέταγε την κοτσάνα που θα πέταγες εσύ...

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Υπάρχουν δύο πραγματικότητες αυτή του κεφαλαίου, των εργοδοτών, που η επιδίωξή τους είναι το κέρδος με τη δουλειά των αλλών και αυτή των εργατών που η επιδίωξή τους είναι να ζουν καλά με τη δική τους δουλειά.
Όταν στο όνομα της κρίσης την πληρώνουν μόνο οι δεύτεροι και δεν έχουν επιλογές άλλες, όπως π.χ. να πάνε στη ...Βουλγαρία, γιατί να πρέπει δηλαδή να σκύψουν το κεφάλι και να αποδεχτούν την πραγματικότητα του αφεντικού;
Το "για ένα κομάτι ψωμί" σημαίνει περισσότερο κέρδος γι' αυτούς που έτσι κι αλλιώς δε πρόκειται ποτέ να τους λήψει το ψωμί! Για τους εργάτες σημαίνει χειροτέρευση της ζωλης τους. Γιατί να το αποδεχτούν;

Καταραμένος είπε...

Αυτή ακριβώς είναι και η φιλολογία που χρησιμοποιεί η αστική τάξη, η κυβέρνηση και κάθε μορφής εκμεταλευτής εδώ και τόσα χρόνια. Με αυτό ακριβώς το πρόσχημα θέλουν να μας βάλουν να πληρώσουμε τα σπασμένα, για να συνεχίσουν αυτοί να βγάζουν κέρδη. Μια ερώτηση που θέλω να κάνω εγώ είναι η εξής, ας υποθέσουμε ότι τόσα χρόνια η εταιρία αυτή λειτουργούσε και έβγαζε κέρδη, αλλιώς μάλλον θα είχε κλείσει.Τώρα ξαφνικά μας λέει ότι δεν βγαίνει, οπότε πρέπει να κάνει περικοπές. Αυτό σημαίνει ότι από κάπου μειώθηκαν τα κέρδη της. Σίγουρα δεν τα πήρε το κράτος,αφού έχει μια πολιτική φοροελάφρυνσης στις επιχειρήσεις,ειδικά το τελευταίο διάστημα. Προφανώς δεν δίνει στους εργάτες παραπάνω απ'οσό παράγουν,γιατί αυτό θα την είχε καταστήσει εξ αρχής μη βιώσιμη, χώρια που αντιβαίνει στον βασικό όρο λειτουργίας και κερδοφορίας μιας καπιταλιστικής επιχείρησης. Οπότε μάλλον έχουν πέσει οι πωλήσεις τις, ή μας λέει ψέματα και απλά θέλει πιο πολλά κέρδη. Ας πούμε ότι μειώθηκαν οι πωλήσεις.Αυτό θα μπορούσε να συμβέι με 2 τρόπους.Με την εισχώρηση μονοπωλιακών επιχειρήσεων στη χώρα από ξένες χώρες,που με καλύτερη τεχνολογία και διαφήμιση,όπως και με ευνοικές διατάξεις υπερτερούν σε ποιότητα και τιμή,άρα η λύση δεν είναι η εξόντωση των εργαζομένων αλλά η διαφύλαξη της ελληνικής βιομηχανίας, με διατήρηση όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Από την άλλη θα μπορούσε να υπάρχει μείωση της ζήτησης λόγω της αδυναμίας των καταναλωτών να καταναλώσουν, που μάλλον αυτός είναι ο κυρίαρχος λόγος. Πράγμα λογικό καθώς οι καταναλωτές είναι και οι ίδιοι στην πλειοψηφία τους εργαζόμενοι που δεν παίρνουν στα χέρια τους το προιόν που παράγουν,οπότε με μείωση μισθών, μάλλον καταφέρνεις να μειώσεις κι άλλο την αγοραατική δύναμη και άρα την κατανάλωση,οπότε υπονομέυεις την επιχείρηση.Τώρα γιατί επιλέγει ο εργοδότης αυτήν την λύση;Γιατί πρώτα και κύρια είναι καπιταλιστής και δεν μπορεί να διανοηθεί την κοινωνία πέρα από τον καπιταλιμσό.Θέλει να βγάλει άμεσα κέρδος για να είναι ανταγωνιστικός και δεν τον ενδιαφέρει ο εργαζόμενος,παρά μόνο η καταστροφή των αντιπάλων και η μέγιστη κερδοφορία.Εσύ μας λες τώρα ότι ο εργαζόμενος πρέπει να υποκύψει στον εκβιασμό αυτό και να του μειώσουν τον μισθό. Να αποδεχτεί δηλαδή ότι του κλέβουν τον μόχθο,θα του στερήσουν ακόμα και τα ψίχουλα που του δίνουν,γιατί,για να μπορεί η επιχείρηση που δουλεύει να τον απομυζεί περισσότερο στα πλαίσια του ανταγωνισμού και της κερδοφορίας της.Ε ΟΧΙ!

Ανώνυμος είπε...

ΟΧΙ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ Η ΣΕ ΤΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ.

ΚΑΛΕΣ ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΑΛΛΑ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΜΑ.

ΠΑΝΟΣ Γ.

Καταραμένος είπε...

Δεν είπε κανείς ότι είναι ένας εύκολος αγώνας,ή ότι καταδικάζουμε τους εργαζόμενους που υπέγραψαν από φόβο μην χάσουν τη δουλειά τους. Έχω καταγωγή από εκείνη την περιοχή και αρκετούς συγγενείς εκεί και ξέρω την κατάσταση. Δεν πρέπει όμως σε καμία περίπτωση να σκύβουμε το κεφάλι και να λέμε έτσι είναι.Πρέπει να οργανώσουμε τους αγώνες μας,γιατί αργά η γρήγορα θα μας τσακίσουν,είτε έχουμε,είτε δεν έχουμε δουλειά.Δεν πρέπει να πέφτουμε στην παγίδα που μας βάζουν,δεν πρέπει να δεχόμαστε το σκεπτικό που μας επιβάλουν.

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Μην είσαι τόσο σίγουρος για τα συμπεράσματά σου Πάνο Γ. για το τι είμαστε και τι κάνουμε στη ζωή μας!