Ποτέ ο λαός με την αστυνομία

1

Παλιά και ύπουλη όσο και ο λαϊκισμός –ο τόσο βαθιά αντιλαϊκός και αντιδραστικός– είναι η ιδέα να προπαγανδιστεί στον λαό ο διαχωρισμός του φυσικού προσώπου αστυνομικός από την ένοπλη κατασταλτική δύναμη του αστικού κράτους, την αστυνομία.

Από τη λογοτεχνία και το σινεμά μέχρι την πολιτική, ένας στρατός «συμπαθών», «λαϊκών», «ανθρώπινων» επιθεωρητών της αστυνομίας, αστυνόμων, ανακριτών, χωροφυλάκων, ακόμα και χαφιέδων και άλλων λούμπεν στοιχείων σε επικουρική υπηρεσία, έχει κατά καιρούς επιστρατευθεί ώστε να καλλιεργηθούν αυταπάτες για τον ρόλο του αστυνομικού και ψεύτικες ταυτίσεις μαζί του.
Μέσα από σελίδες βιβλίων, οθόνες κινηματογράφων, δημοσιογραφικά κείμενα και αράδες κομματικών ανακοινώσεων σερβίρονται τα νόθα μοντέλα: ο αστυνομικός-«ψυχίατρος», ο αστυνομικός-«φίλος», ο αστυνομικός-«τιμωρός του κακού», ο αστυνομικός-«παιδί της εργατικής τάξης». Έτσι και «μυστηριωδώς» τα όπλα του, τα όπλα της όλο και αυξανόμενης βίας του αστικού κράτους, εξαφανίζονται από το προσκήνιο.
Στόχος αυτής της επιχείρησης πάντα είναι ο μη φασίστας άνθρωπος. Ο εκφασισμός του, άμα συντελεστεί, λύνει αμέσως την πολιτική υπόθεση και τη βάζει –με... ασφάλεια– στο αρχείο.

2

Μετά τον πρόσφατο βίαιο θάνατο, από σφαίρες αγνώστων, δύο νεαρών δικυκλιστών της αστυνομικής ομάδας «Δίας», τα «λαϊκά» (και όχι μόνο) φύλλα του Τύπου, μα κυρίως τα τηλεοπτικά κανάλια, οι «ειδήσεις» τους και οι λεγόμενοι σχολιαστές τους χρησιμοποίησαν αυτήν την κλασική φαεινή ιδέα ρίχνοντας για πολλές μέρες πολύ –και πολύ θλιβερό– κλάμα, βαλαντώνοντας τον κόσμο στην πληροφορία για το πόσο συγκλονισμένος (οφείλει να) είναι!
Παίρνοντας την πεπατημένη της διατεταγμένης συγκίνησης εισέβαλαν στα σπίτια και πρόσταξαν: «Κλάψτε!». Τάχα για τα φυσικά πρόσωπα που χάθηκαν, όμως τους ένοιαζε μόνο το «ψητό»: να κλάψουμε για το κράτος που για να μη διαλυθεί πρέπει να γίνει ακόμα πιο αστυνομικό.

3

Την αστυνομική διαταγή «Κλάψτε!» ο λαός την ξέρει μέχρι τα σπλάχνα του από τα δηλητήρια που αφειδώλευτα τον ποτίζουν οι αστυνομικοί και του καίνε τα μάτια και τα πνευμόνια σε κάθε εργατική κινητοποίησή του, σε κάθε ταξικό βήμα του, σε κάθε απόπειρα πολιτικής χειραφέτησής του.

Την αστυνομική διαταγή «Συγκλονιστείτε!» ο λαός τη νιώθει στο πετσί του κάθε φορά που οι αστυνομικοί της ομάδας «Δίας» πέφτουν με τα μηχανάκια τους πάνω του, όπως έπεσαν στο μπλοκ της Ταξικής Πορείας και του ΚΚΕ(μ-λ) στη μεγαλειώδη και προβοκαρισμένη διαδήλωση της περσινής 5ης Μάη.

Αλλά τη λαϊκή υπόσχεση «Με την πάλη του λαού θα λογαριαστούν όσοι τώρα τρομοκρατούν» κανένας, τελικά, δεν θα την αποφύγει.


Ο λαός δεν είναι ποτέ με την αστυνομία. Η αστυνομία την ώρα του λογαριασμού να δούμε αν θα πάει με το μέρος του λαού.

πηγή: Προλεταριακή Σημαία