Επειδή πολλά διαβάζουμε για τον Ισημερινό και τη στάση του Κορέα, παρουσιάζοντάς τον ως σχεδόν το απόλυτο παράδειγμα για την αντιμετώπιση του χρέους αναδημοσιεύουμε αποσπάσματα από άρθρο του Τζέιμς Πέτρας που γράφτηκε με αφορμή το πραξικόπημα πέρυσι τον Σεπτέμβρη και που θεωρούμε ότι είναι αρκετά διαφωτιστικό.
"Ο Κορέα ήρθε στην εξουσία διώχνοντας τον φιλο-αμερικάνο Λούτσιο Γκουτιέρεζ και αποδεκατίζοντας τα ολιγαρχικά κόμματα που ήταν υπεύθυνα για την «δολαριοποίηση» της οικονομίας και τον εναγκαλισμό τους με το δόγμα της ελεύθερης αγοράς της Ουάσιγκτον. Ο Κορέα αμφισβήτησε το εξωτερικό χρέος, αρνούμενος να πληρώσει χρέη που έγιναν υπό απατηλές συνθήκες. Αλλά περισσότερο απ΄ όλα ο Κορέα είναι σύμμαχος του προέδρου Τσάβεζ της Βενεζουέλας, είναι μέλος της ALBA (Μπολιβαριανή Συμμαχία για τη Λατινική Αμερική) και ισχυρός αντίπαλος της Κολομβίας, που είναι η βασική σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή.
Η πολιτική του Ισημερινού αδυνάτιζε τη στρατηγική των ΗΠΑ για την «περικύκλωση της Βενεζουέλας» από εχθρικά καθεστώτα."
"Το 2007 ο Κορέα με το νέο του κόμμα Alianza Pais (Συμμαχία της Χώρας) κέρδισε τα δυο τρίτα των εδρών. Όμως η παγκόσμια κρίση οδήγησε σε μείωση των εσόδων και ο Κορέα έκανε στροφή στα δεξιά. Υπέγραψε επικερδή συμβόλαια με πολυεθνικές εξορυκτικές εταιρίες παραχωρώντας τους δικαιώματα εκμετάλλευσης σε περιοχές που διεκδικούνταν από αυτόχθονες κοινότητες χωρίς να τις συμβουλευτεί και παρά το ιστορικό καταστροφών, μόλυνσης του εδάφους, των υδάτων και του περιβάλλοντος. Όταν οι ντόπιες κοινότητες προσπάθησαν να μπλοκάρουν τις συμφωνίες ο Κορέα έστειλε το στρατό και κατέστειλε άγρια τους διαμαρτυρόμενους. Σε επόμενες απόπειρες συνομιλιών ο Κορέα άκουγε μόνον τον εαυτό του και έδιωξε τους ηγέτες των ινδιάνων αποκαλώντας τους «ληστές» και «οπισθοδρομικά στοιχεία» που μπλόκαραν τον «εκσυγχρονισμό της χώρας».
Κατόπιν ο Κορέα πέρασε στην επίθεση ενάντια στους δημόσιους υπάλληλους, προωθώντας νομοθεσία όπου περικόπτονταν οι μισθοί, τα δώρα και οι προαγωγές, και αρνήθηκε να επικυρώσει συμφωνίες ανάμεσα στα συνδικάτα και τους νομοθέτες. Με τον ίδιο τρόπο ο Κορέα πέρασε νέους νόμους για τη διοίκηση των πανεπιστημίων αποξενώνοντας τον έτσι από τους καθηγητές, τους διοικητικούς και τους φοιτητές. Η δημοτικότητα του στους μισθωτούς και τα μεσοστρώματα δέχτηκε νέο πλήγμα με τον αυταρχικό τρόπο που προωθούσε τα σχέδια του, την υποτιμητική γλώσσα που χρησιμοποιούσε κατά των συνομιλητών του και την επιμονή του στο ότι οι συνομιλίες ήταν απλά ένα μέσο για να δυσφημίσει τους συνομιλητές του.
Αντίθετα με τον ισχυρισμό του Κορέα ότι ο ίδιος θα ήταν ο πρωτοπόρος του «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα», ήταν ο οργανωτής μιας καθαρά προσωπικής στρατηγικής ενός καπιταλισμού του 21ου αιώνα, που θα βασίζεται στη δολαριοποιημένη οικονομία, στις μεγάλες ξένες επενδύσεις στην εξόρυξη, το πετρέλαιο και τις χρηματιστικές υπηρεσίες παράλληλα με την κοινωνική λιτότητα."
Αυτά τα ολίγα για τον "αριστερό" Κορέα (οι όποιες ομοιότητες με πράγματα που συμβαίνουν και στην Ελλάδα μάλλον διαβολική σύμπτωση θα είναι!) από ένα άρθρο που αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο μιας και κάνει παράλληλα μια συνολική αναφορά και αποτίμηση στα κεντροαριστερά καθεστώτα της Λ. Αμερικής. Εδώ: Το πραξικόπημα στον Ισημερινό και η ευρύτερη σημασία του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου