Διάβασαμε χθες στο Ριζοσπάστη:
"Το σίγουρο πάντως είναι ότι αυτοί που ήλπιζαν και συνεχίζουν να ελπίζουν στην ανατροπή του Γ Παπανδρέου «από τη βάση» του ΠΑΣΟΚ είναι ο Γ. Δελαστίκ και οι ομοϊδεάτες του στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτοί δηλαδή που έχουν αναγορεύσει ως υπέρτατο στόχο το «να φύγει η κυβέρνηση», καλλιεργώντας αυταπάτες στο λαό και υπονομεύοντας διαρκώς την πάλη του για ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων ως μοναδική φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση."
σελίδα 5 στο άρθρο: Υπονομεύουν τη λαϊκή αντεπίθεση
Tην απάντηση στα παραπάνω την διαβάζουμε δύο σελίδες παρακάτω:
EΡ.: Οι εκλογές πάντως μπορεί να δώσουν κυβερνητική λύση, που θα είναι πιο αποτελεσματική στην εφαρμογή των κανόνων της τρόικας. Σας ανησυχεί μια τέτοια εξέλιξη;
ΑΠ.: Ο λαός δεν έχει περιθώρια να κάνει το λάθος που έκανε στις προηγούμενες εκλογές. Οσο μεγάλα κι αν είναι τα τρομοκρατικά διλήμματα και οι απειλές, πρέπει να τους δώσει ισχυρό πλήγμα, ισχυροποιώντας το ΚΚΕ, ανεξάρτητα αν συμφωνούν σε όλα μαζί μας. Ετσι θα βρεθεί μετά τις εκλογές πιο ισχυρός ο ίδιος ο λαός.
σελίδα 7 Συνέντευξη Παπαρήγα
Διαλέξτε αυταπάτη δηλαδή!
3 σχόλια:
Αγαπητοί σύντροφοι
Εκτός από το Ριζοσπάστη, παραδείγματα εκλογικών αυταπατών, αντιφάσεων και οπορτουνισμού του ΚΚΕ μπορείτε να αλιεύσετε και στην τελευταία ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ (τεύχος 4/2011). Μερικά από αυτά:
Στη σελ.9: «Η λαϊκή αντίδραση πρέπει και μπορεί να προκαλέσει κοινοβουλευτικές εκλογές, δηλαδή να σκάψει προς τα θεμέλια της αστικής πολιτικής σταθερότητας»
Στη σελ.10: «Ένα βήμα προς θετικές διεργασίες είναι να εκφραστεί άμεσα σε εκλογές η λαϊκή συσπείρωση με το ΚΚΕ, όχι γιατί τώρα και με αυτόν τον τρόπο μπορεί να προκύψει μια λαϊκή κυβέρνηση, αλλά γιατί τώρα και με αυτόν τον τρόπο μπορεί να υποστεί νέο πλήγμα το αντιδραστικό αστικό πολιτικό σύστημα.»
Στη σελ.21: «Επομένως η πάλη με τον οπορτουνισμό, με τον εγκλωβισμό στον κοινοβουλευτισμό και το ρεφορμισμό, η πάλη κατά της συμμετοχής των ΚΚ σε σχήματα διακυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού, είναι όρος για την ταξική χειραφέτηση της εργατικής τάξης»
Στη σελ. 37: «Απαιτούνται δεσμοί (σ.σ.: του ΚΚΕ) που θα κατακτώνται και θα ισχυροποιούνται στον αγώνα για ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό, μακριά από κοινοβουλευτικές αυταπάτες.»
Στη σελ.34: «Η κοινωνική συμμαχία θα κατακτά τις εργατικές και λαϊκές μάζες στο βαθμό που θα γίνεται υπόθεσή τους και θα τις βοηθά να απαλλάσσονται από αυταπάτες διαχείρισης του αστικού πολιτικού συστήματος και κοινοβουλευτισμού»
Στη σελ.183: «Τώρα απαιτείται συμπόρευση και συμπαράταξη με το ΚΚΕ για την ανασύνταξη του εργατικού λαϊκού κινήματος στους αγώνες και στις εκλογές.»
Διαλέγετε και παίρνετε!
Σε ένα θεωρητικό περιοδικό όπως η ΚΟΜΕΠ ή οποιοδήποτε άλλο στις αναλύσεις κάποια ζητήματα μπορούν να "στρογγυλευτούν". Σε περιόδους όμως όξυνσης της ταξικής πάλης και απότομων πολιτικών αλλαγών εκεί η κάθε πολιτική κατεύθυνση αποκαλύπτεται σε όλο της το "μεγαλείο". Η ηγεσία του ΚΚΕ, μέσω της Αλέκας Παπαρήγα το μεσημέρι (!!) της 15 Ιούνη, πρώτη από όλους, ζήτησε άμεσα εκλογές. Αποκαλύπτοντας ότι ο κοινοβουλευτικός δρόμος αποτελεί την βασική κατεύθυνση αυτής της ηγεσίας παρά τις ταξικές της "κορώνες".
Τι να διαλέξεις και τι να πάρεις ;
Ενα κόμμα σαν το ΚΚΕ που από τη μιά θέλει να πείσει τον κόσμο του ότι είναι επαναστατικό κόμμα και από την άλλη εξακολουθεί να είναι ένα κόμμα του συμβιβασμού και της συνδιαλλαγής με το σύστημα "λογικό" είναι να παρουσιάζει τέτοιες αντιφάσεις στα γραπτά του. Αυτό που μένει όμως δεν είναι μόνο τα γραπτά αλλά και η πράξη. Που είναι πολύ ξεκάθαρη!
Δημοσίευση σχολίου