Το ζήτημα πια είναι ποιός ποιόν!

Bγαίνει λοιπόν η πολυπόθητη "εθνικής συνεννόησης" κυβέρνηση που θα αποτελείται ή θα στηρίζεται από τα όλα τα κόμματα του κεφαλαίου στη χώρα. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΔΗ.ΣΥ. καλούνται να εφαρμόσουν από κοινού πια, ξεκάθαρα και χωρίς πολλά πολλά τις πολιτικές που επιβάλλονται από την τρόικα. Κυρίως όμως καλούνται ενωμένοι να αντιμετωπίσουν τον μεγαλύτερο αντίπαλο αυτών των πολιτικών που ιδιαίτερα από το καλοκαίρι και μετά, κυρίως όμως τον τελευταίο μήνα, τους ανησύχησε πολύ. Τον λαό. Τους εργαζόμενους και τα μικρομεσαία στρώματα που από 'δω και πέρα το ΠΑΣΟΚ από μόνο του δεν θα μπορούσε να τους αντιμετωπίσει παρά την εως τώρα επιτυχία του να περνάει ότι μέτρα αποφασιζόταν κάτι που όμως δεν πτοούσε τους εργαζόμενους και τη διάθεσή τους να αντισταθούν.
 Το κεφάλαιο, ιδίως οι ιμπεριαλιστές, ήθελαν και επέβαλαν απέναντι σε ένα "αντιδραστικό" λαό μια κυβέρνηση όλων των ντόπιων εκπροσώπων του. Έτσι ώστε να μην υπάρχει, από μεριάς τους η παραμικρή χαραμάδα "αντιπολίτευσης" με την όποια αντανάκλασή της στο συνδικαλιστικό κίνημα, στη σκέψη και τις αντιδράσεις του λαού. 
Η ΝΔ ιδιαίτερα παρά τις "αντιστάσεις" της αναγκάστηκε να κάνει πίσω και από το τελευταίο της πια επιχείρημα που ήταν να παραιτηθεί πρώτα ο Παπανδρέου. Ούτε και αυτό της πέρασε. Καλά για τον ΛΆΟΣ και τη ΔΗΣΥ δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία. 
Είναι εντυπωσιακό όλο αυτό που συνέβει την τελευταία εβδομάδα, ακόμη και για όλους όσους υποστηρίζουμε ότι η Ελλάδα είναι εξαρτημένη χώρα, το πόσο πολύ αποκαλύφθηκε αυτή η εξάρτηση. Από τη Δευτέρα με την πρόταση του Παπανδρέου για δημοψήφισμα μέχρι και σήμερα οι παρεμβάσεις των ευρωπαίων "εταίρων" αλλά και των αμερικανών ήταν απροκάλυπτες. Μέχρι που χθες, Κυριακή, έφτασαν πλέον ανοιχτά να απαιτούν λήξη της εκκρεμότητας μέχρι το βράδυ, αλλιώς το σχέδιο αποπομπής της Ελλάδας από ευρώ και ΕΕ ήταν έτοιμο!
Όποιο και να ήταν το αποτέλεσμα πάντως το σίγουρο είναι ότι δεν θα ήταν για το καλό του λαού που όλοι τους τον χτυπάνε στη πλάτη και τον ...θαυμάζουν για τις θυσίες που του επέβαλαν. Η εφεδρεία και το ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ προχωρούν και η πρώτη φάση πρέπει να τελειώσει μέσα στον Νοέμβρη. Οι συλλογικές συμβάσεις καταργήθηκαν, οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα μειώνονται, οι απολύσεις αυξάνουν. Τα δε φοροχαράτσια αποστέλλονται και πρέπει να πληρωθούν χωρίς δεύτερη κουβέντα! Νέες συγχωνεύσεις - καταργήσεις σχολείων ετοιμάζονται. Και έρχονται νέοι φόροι, ο προϋπολογισμός και η εφαρμογή της συμφωνίας της 27ης που θα φέρουν ακόμη περισσότερα και επώδυνα μέτρα για το λαό. Αυτή είναι η αποστολή της νέας "ιστορικής" κυβέρνησης, να εφαρμόσει με καλύτερο και πιο αποτελεσματικό τρόπο ότι συνιστά την επίθεση απέναντι στα δικαιώματα και τη ζωή μας.
Μας περιμένουν σκληρές μάχες. Μας χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα απ' ότι μέχρι τώρα να αγωνιστούμε απέναντι σε ένα έστω και προσωρινά(;) ενωμένο αστικό μέτωπο, δεν χωράνε πια πολιτικές αυταπάτες απ' όπου και αν προέρχονται, κυρίως από το λαϊκό κίνημα και την αριστερά.
Το σύστημα είναι ξεκάθαρο, το ίδιο ξεκάθαροι πρέπει να γίνουμε και ΄μεις!
Μέτωπο αυτοί; Μέτωπο και ΄μεις!
Το ζήτημα πια είναι ποιός ποιόν, ενδιάμεσες λύσεις δεν υπάρχουν!