Το αντιδραστικό καθεστώς στην Αίγυπτο, η μικρή μειοψηφία του πλούτου και οι δυτικοί προστάτες τους με επικεφαλής τους Αμερικάνους, μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν τα πάντα έσπευσαν να ξεφορτωθούν το Φλεβάρη τον Μουμπάρακ με τη συνδρομή της ηγεσίας του στρατού. Μια ηγεσία που μετά από ένα διάστημα αναμονής και ελάχιστης ανοχής σε εργατικούς αγώνες και άλλα ξεσπάσματα δείχνει τώρα το πραγματικό της πρόσωπο.
Σκόπευαν να εκτονώσουν τη λαϊκή οργή και να υπονομεύσουν την εξέγερση, κρατώντας την Αίγυπτο στην ίδια φιλοδυτική τροχιά και διατηρώντας το ίδιο κοινωνικό καθεστώς. Διαπιστώνουν πια πως οι αιγυπτιακές λαϊκές μάζες, οι εργάτες, οι νεολαίοι και οι φτωχοί της χώρας δεν βγήκαν στους δρόμους απλά για να δούνε να γίνεται μια απλή αλλαγή φρουράς, αλλά για πολλά περισσότερα.
Ο λαός της Αιγύπτου ακόμη δεν έχει πει τη τελευταία του λέξη, παρά τις περισπούδαστες αναλύσεις, και δικών μας αριστερών, που προεξόφλησαν την ήττα του. Και αν σήμερα δεν έχει μια αληθινή λαϊκή επαναστατική ηγεσία στον αγώνα του, σύντομα θα την αναδείξει μέσα από τη φωτιά της πάλης του και τη συνειδητοποίηση της δύναμης του. Άλλωστε οι παραδόσεις και οι μνήμες ενός λαού δεν σβήνουν έτσι εύκολα.
Αυτό που χρειάζεται ο Αιγυπτιακός λαός από εμάς είναι η αμέριστη και χωρίς όρους αλληλεγγύη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου