Προβληματισμοί με αφορμή το κίνημα για τη μη πληρωμή του χαρατσιού μέσω ΔΕΗ!

Αν είναι κάτι που αναδεικνύει το κίνημα για τη μη πληρωμή του χαρατσιού για τα σπίτια μέσω της ΔΕΗ αυτό είναι η μεγάλη φτώχεια στην οποία έχουν οδηγηθεί χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι των οποίων η σύνδεση έχει ήδη διακοπεί! 
Και αν σε αυτό προσθέσουμε και τους ακόμη περισσότερους που ήδη έχουν προχωρήσει σε διακανονισμούς, που το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν μια μικρή παράταση για να μη διακοπεί το ρεύμα, μιας και οι δόσεις προστίθενται στους επόμενους λογαριασμούς οπότε η πληρωμή γίνεται ακόμη πιο δυσβάσταχτη απ' ότι πριν, τότε καταλαβαίνουμε ότι όσοι δεν θα μπορέσουν να πληρώσουν γίνονται, με την πρόσθεση του χαρατσιού, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες, για να μην πούμε μερικά εκατομμύρια! 
Και δεν είναι μόνο οι λεγόμενες ευπαθείς ομάδες αλλά και αυτοί που εργάζονται, που κατά τα κιτάπια του Βενιζέλου μπορούν να πληρώσουν πολλά περισσότερα. Μόνο που η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και αυτή είναι που μαζικοποιεί τις κινήσεις κατά του χαρατσιού και που ανάγκασε την κυβέρνηση να ζητήσει τη μη διακοπή των συνδέσεων μέχρις νεοτέρας.
Το δε μπορούμε γιατί δεν έχουμε, που η πλειοψηφία του λαού το βιώνει σαν γενικότερο αδιέξοδο, είναι αυτό που καθορίζει τις κινήσεις χιλιάδων ανθρώπων αυτό το καιρό.
Ως εκ τούτου εύκολα, και όχι απαραίτητα συνειδητά, το κίνημα κατά του χαρατσιού μετατρέπεται σε κίνημα για την υπεράσπιση του δικαιώματος στο ηλεκτρικό ρεύμα σαν καθοριστικό για την καθημερινή ποιότητα ζωής των εργαζόμενων. Ένα κίνημα που δεν αφορά μόνο αυτούς που δεν έχουν να πληρώσουν το χαράτσι αλλά και αυτούς που δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα, εδώ και καιρό, ή που δεν θα έχουν στο άμεσο μέλλον έτσι κι αλλιώς!
Από ΄δω και πέρα εμπλέκονται όλοι όσοι θέλουν ή λένε ότι θέλουν να υπηρετήσουν αυτό το κίνημα. Λαϊκές Συνελεύσεις και Πρωτοβουλίες κάθε απόχρωσης, Λαϊκές Επιτροπές τύπου ΠΑΜΕ του ΚΚΕ, το κίνημα "Δεν πληρώνω" με τις κίτρινες σημαίες του για καπέλο, εμπλέκονται σε ένα κίνημα που συγκεντρώνει πολύ κόσμο αλλά και τον μπερδεύει! 
Οι "Λαϊκές Συνελεύσεις" και οι Πρωτοβουλίες Αντίστασης είναι αυτές που κατά κανόνα συγκεντρώνουν τον περισσότερο κόσμο και αποτελούν ένα μωσαϊκό απόψεων. 
Από απόψεις για την εύρεση νόμιμων ή νομιμοφανών τρόπων και ...κόλπων να μην πληρωθεί το χαράτσι αλλά χωρίς να μας κοπεί το ρεύμα (η λογική του αγώνα κόντρα στο σύστημα που δεν θα έχει επιπτώσεις), που όμως φροντίζει το κράτος πολύ γρήγορα και σε συνεργασία με τη ΔΕΗ και τις τράπεζες (λόγω ΑΤΜ) να τους κόβει τα φτερά μέχρι τις απόψεις της οργανωμένης μαζικής πάλης και αλληλεγγύης που τελικά επικρατούν. 
Και πράγματι είναι απορίας άξιο πως κάποιοι επιμένουν αποκλειστικά στα νομικίστικα ζητήματα, που στη καλύτερη περίπτωση μόνο υποβοηθητικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν,  από τη στιγμή που το ίδιο το κράτος, το υπουργείο Οικονομικών, φροντίζει να ξεκαθαρίζει ότι τα δικαστήρια, της Καλαμάτας π.χ., δεν έχουν αρμοδιότητα να αποφασίζουν (υπέρ των κατοίκων δηλαδή και ενάντια στο νόμο!) για τέτοια ζητήματα, πολύ περισσότερο που υπάρχουν και αντίθετες δικαστικές αποφάσεις. Τη στιγμή που η ΔΕΗ ξεκαθαρίζει ότι οι μέσω ΑΤΜ πληρωμές αν δεν περιλαμβάνουν το χαράτσι θα επιφέρουν διακοπές κ.λπ.. Ή μήπως δεν υπάρχει η εμπειρία από το κίνημα για τα χαράτσια της εφορίας, τα οποία μη ξεχνάμε ότι ακόμη "τρέχουν", που πολλοί πείστηκαν ότι αν δεν το πληρώσουν δεν θα έχουν, έστω σοβαρές, επιπτώσεις και μετά την πάτησαν και ερχόντουσαν στις συνελεύσεις και "παραπονιόντουσαν" για παραπλάνηση;
Ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από ψευτοελπίδες για να μην πληρώσει έχει ανάγκη από πραγματικά στηρίγματα που όμως θα πρέπει να τα δημιουργήσει ο ίδιος.
Υπάρχει και η περίπτωση των δημάρχων. " Οι παρεμβάσεις στα δημοτικά συμβούλια, λειτουργούν θετικά στην συλλογική άρνηση πληρωμής, υπάρχει όμως ο κίνδυνος να λειτουργήσουν καθησυχαστικά και να δημιουργήσουν εικόνα ανάληψης της ευθύνης από τους δήμους (δικαστήρια, προσφυγές κλπ), να δημιουργήσουν νέους επίδοξους σωτήρες, βάζοντας τον λαό στην λογική της ανάθεσης. Να αξιοποιήσει το κίνημα τις αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων για να δυναμώσουν την λαϊκή αυτοοργάνωση και αντίσταση του λαού." Συμφωνούμε απόλυτα με αυτή την τοποθέτηση που βρήκαμε στο blog της Αγ. Πρωτοβουλίας ΟΤΑ και θα προσθέταμε επίσης τον κίνδυνο της υπαναχώρησης αν και εφόσον οι δήμοι στριμωχτούν από την κεντρική διοίκηση, μιας και τώρα δεν τους κοστίζει τίποτα να πάρουν αποφάσεις ούτε το να στέλνουν εξώδικα, άλλωστε με όποια διοίκηση την κεντρική πολιτική εφαρμόζουν γενικότερα, μένει να δούμε πόσοι από αυτούς θα στείλουν όντως συνεργεία για να επανασυνδέσουν κομμένες συνδέσεις όπως υποστηρίζουν ή θα καλυφτούν πίσω από την αδυναμία του ...νόμου! Ή τι θα έχουν να πουν, όχι μόνο οι δήμοι αλλά και αυτοί που συγκεντρώνουν λογαριασμούς για να τους χρησιμοποιήσουν για δικαστικές προσφυγές, όταν μέχρι να εκδικαστούν θα έχουν κοπεί αρκετές συνδέσεις.
Καλό θα ήταν λοιπόν να μη δημιουργούνται αυταπάτες για τους σημερινούς δήμους που αποτελούν το μακρύ χέρι του κράτους (ξεχάστηκε ο Καλλικράτης;), που ενώ από τη μια εφαρμόζουν την "οικονομία στα έξοδα" όσο αφορά τα σχολεία και τους παιδικούς σταθμούς, απολύουν εργαζόμενους, εφαρμόζουν την εφεδρεία, από την άλλη βγάζουν "φιλολαϊκές" αποφάσεις για τη ...ΔΕΗ!
Με τη λογική της ανάθεσης βέβαια δεν είμαστε σε καμιά περίπτωση ακόμη και όταν αυτή αφορά τις Λαϊκές Συνελεύσεις και τις Πρωτοβουλίες. Το μόνο που μπορεί να πετύχει αυτή η λογική είναι η για άλλη μια φορά ήττα ενός σημαντικού κινήματος, η απογοήτευση του κόσμου και η μη συμμετοχή του. 
Όσο για τις Λαϊκές Επιτροπές του ΚΚΕ και το κίνημα "Δεν Πληρώνω" τι να πούμε.  Οι πρώτοι για άλλη μια φορά λειτουργούν σεχταριστικά, διαχωρίζοντας τον κόσμο, επιβάλλοντας σε όποιον θέλει να συμμετάσχει το καπέλο του ΠΑΜΕ. Οι δεύτεροι ως η όψη του ίδιου νομίσματος, για να μην πούμε ότι είναι χειρότεροι, περιφέρουν τις κίτρινες σημαίες τους ανά την Ελλάδα και τις συνοικίες αυτοπαρουσιαζόμενοι ως οι αυθεντίες του κινήματος. Αν δει κανείς δε τα βίντεό τους θα έλεγε ότι ευτυχώς που υπάρχουν και αυτοί γιατί αλλιώς δεν θα γινόταν τίποτα σε αυτό τον κόσμο! (Ας μην παραπονεθούν κάποιοι άλλοι που χρησιμοποιούν τις ίδιες σημαίες! Δεν είμαστε υποχρεωμένοι, πολύ περισσότερο ο λαός, να παρακολουθούμε και να ξεχωρίζουμε τις συλλογικότητες με βάση την ...διαδικτυακή τους διεύθυνση!)
Αντί λοιπόν να γίνονται κοινές συγκεντρώσεις όλων στις γειτονιές, όπου κυρίως αναπτύσσεται αυτό το κίνημα, κάποιοι φροντίζουν στο όνομα της όποιας καθαρότητας ή "σωστής πολιτικής προοπτικής" να το διασπούν, ενδιαφερόμενοι κυρίως για την αυτοπροβολή τους, χωρίς να τους πολυνοιάζει η μαζικότητά του, η οργάνωσή του και η προοπτική της νίκης του. Μια νίκη για την οποία υπάρχουν οι προϋποθέσεις και θα μπορέσει να δώσει άλλον αέρα στην αντίσταση του λαού μας απέναντι στη γενικότερη επίθεση. Το θέμα είναι να πιστεύει κανείς σε αυτή. 
Τι να τις κάνουμε τις όποιες σωστές απόψεις και δράσεις όταν αυτές λειτουργούν διαχωριστικά στο λαό, αποφεύγουν την πραγματική προωθητική αντιπαράθεση;
Αυτό που μας χρειάζεται είναι ένα όσο πιο μαζικό κίνημα αυτοοργάνωσης του λαού στις γειτονιές, καλά οργανωμένου και δικτυωμένου ώστε να μπορεί να παρεμβαίνει όταν απειλούνται διακοπές, να επιβάλει επανασυνδέσεις, με έντονα τα χαρακτηριστικά της αλληλεγγύης και με άμεση συμμετοχή του κόσμου. Με συνελεύσεις που θα αποφασίζει ο ίδιος για το που και πότε θα διαδηλώνει και θα αντιπαρατίθεται, για το ποιος, που και αν θα τον εκπροσωπεί. Που θα υπερασπίζεται άμεσα και δυναμικά το δικαίωμά του να έχει ρεύμα και να μην πληρώσει τα τροϊκανά χαράτσια αντί να το αναθέτει σε τρίτους.
Συνελεύσεις που δεν θα μετατρέπονται σε πεδία ατέρμονων συζητήσεων επί παντός αλλά θα είναι και πραγματικής δράσης.
Αναδεικνύονται κι άλλα ζητήματα με αφορμή αυτό το κίνημα. Όπως το τι κάνει το όποιο εργατικό κίνημα, πως παρεμβαίνουν τα σωματεία. Όπως επίσης το ότι έχει επικρατήσει σχεδόν σε όλους ο προβληματισμός για το τι δεν πρέπει να πληρώσουμε και διαφεύγει ότι κάποτε θα πρέπει και να ...πληρωθούμε! Ελάχιστες είναι ο ανακοινώσεις που να έχουν ως αίτημα τις αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα ανεργίας τέτοιες που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες του λαού, παρ' όλο που στις εισαγωγές τους αναφέρονται στις περικοπές και ...εξαφανίσεις τους. 

Δ.Ν.