Η κρίση που μαστίζει το καπιταλιστικό σύστημα και οι πολιτικές του επιλογές για βίαιη μεταφορά των συνεπειών της στις εργαζόμενες μάζες δημιουργούν καθημερινά νέα δεδομένα στη ζωή των λαών, αλλά και στην πάλη τους για ανατροπή αυτής της αντιλαϊκής επίθεσης.
Στη χώρα μας η κρίση αυτή, με βάση τα πολλαπλά δεσμά εξάρτησης που τη δένουν με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αποκτά δραματική διάσταση για τον κόσμο της δουλειάς, τους συνταξιούχους και τη νεολαία.
Έχει ήδη αναδείξει την πολιτική της διάσταση, με την κορύφωση τής αμφισβήτησης από τις λαϊκές μάζες συνολικά του πολιτικού δυναμικού που ορίζει τις τύχες τους και τον αναγκαστικό διορισμό μιας κυβέρνησης των ιμπεριαλιστών που θα αναλάβει να υλοποιήσει ακόμη πιο αντιδραστικά μέτρα και πολιτικές.
Η αντίσταση των εργαζόμενων, αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας, κλιμακώνεται και πολιτικοποιείται με ρυθμούς πρωτόγνωρους. Συνεχώς, νέα κομμάτια τής κοινωνίας αντιλαμβάνονται την ανάγκη να πάρουν την τύχη τους στα δικά τους χέρια. Ψηλαφούν και αναζητούν διέξοδο στα παραμορφωμένα -από τους επίδοξους σωτήρες, τους εργατοπατέρες αλλά και την επίσημη Αριστερά- αντανακλαστικά τους, Ανιχνεύουν συνεχώς νέες διαύλους επικοινωνίας και νέες μορφές παρέμβασης και απαγκίστρωσης από ρεφορμιστικές επιλογές.
Το κυριότερο: Επαναπροσδιορίζουν τη θέση τους απέναντι στο σύστημα συνολικά και τοποθετούν σε νέες βάσεις την αναζήτηση μιας κοινωνίας όπου οι ίδιοι θα έχουν τον πρώτο λόγο.
Μέσα σε αυτές τις κοινωνικοπολιτικές ανατροπές είναι απαραίτητη μια Αριστερά που θα πρωτοστατήσει στην οικοδόμηση ενός Μετώπου Αντίστασης, που θα αποδομήσει αυταπάτες και κυβερνητισμούς που έχουν εμποτίσει τις λαϊκές μάζες, που θα συμβάλει στην οικοδόμηση όρων για μιαν άλλη, σοσιαλιστική κοινωνία.
Σε αυτή την προσπάθεια και σε αυτές τις συνθήκες έρχεται να απαντήσει η πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) για τη συγκρότηση ενός μόνιμου μετωπικού συντονισμού, συζήτησης, κοινής δράσης και μαζικού αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον ιμπεριαλισμό και το καθεστώς της εξάρτησης, σε ιδεολογική και πολιτική βάση συνολικής αντιπαράθεσης με το σύστημα.
Σας καλούμε να συζητήσουμε πάνω στην πρόταση που καταθέτουμε σε οργανώσεις, συλλογικότητες αλλά και σε κάθε αγωνιστή που βλέπει ανάλογες αναγκαιότητες για το κίνημα.
3 σχόλια:
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου: "Στις χώρες που βρίσκονται στο περιθώριο του παγκόσμιου καπιταλισμού, η ντόπια μεγαλοαστική τάξη, υποτελής, δορυφορική και διαβρωμένη από το πολυεθνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, όσες αντιδικίες κι αν έχει μαζί του, στα κρίσιμα θέματα θα μιλήσει με τη ..... ‘φωνή του κυρίου της’". !!!!!! ΛΑ-ΛΑ ΛΑΛΑΛΑ !! ΛΑ-ΛΑ ΛΑΛΑΛΑ !!!
Απόσπασμα απο άρθρο του Α.Π. με τον τίτλο "ο Ευρωκομουνισμός δεν είναι ο δρόμος για τον σοσιαλισμό στην Ευρώπη" που αναρτήθηκε στην "Εξόρμηση" τον Μάρτη του 1977 (αρ. φ. 123).
Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,
ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι ...
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
και Μαμμωνάδες βάρβαροι,και χαύνοι λεβαντίνοι,
λύκοι ώ κοπάδια οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι κι οι χαροκόποι αδιάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη.
Για τον ανώνυμο 8.45 Ο Ανδρέας παπατζής έριχνε τότε δολώματα στους αριστερούς που διατηρούσαν ακόμα αριστερή συνείδηση. πχ το ευρείας κυκλοφορίας τότε απο το ΠΑΣΟΚ : εθνική ανεξαρτησία , λαική κυριαρχία , κοινωνική απελευθέρωση. Λες να τα διαγράψουμε όλα αυτά επειδή τα είπε ο Ανδρέας?
Εξάλλου πριν γίνει "αντιιμπεριαλιστής" υπήρξε αντι-αντιιμπεριαλιστής στην πιο "ιδεολογική" περίοδο της ζωής του. Η θέση του αυτή όπως και των άλλων ομοειδεατών του, τον απάλαξε και από την υποχρέωση της συμμετοχής στο ΕΘΝΙΚΟ απελευθερωτικό μέτωπο.
Πάντως το απόσπασμα που δίνεις περιγράφει πολύ καλά νομίζω την σημερινή κατάσταση, όπως και το άλλο για τον "λάκο των λεόντων".
Δημοσίευση σχολίου