«Λαμπράκισες», οι πραγματικές γυναίκες από ατσάλι

Αν στην εποχή μας υπήρχαν νέες γυναίκες με το σθένος, το θάρρος και την πυγμή των γυναικών του ντοκυμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου «Τα κορίτσια της βροχής», ο κόσμος μας σίγουρα θα ήταν πολύ καλύτερος. Μαχήτριες της νεολαίας Λαμπράκη, αγωνίστριες, ανθεκτικές στον σωματικό και ψυχικό πόνο και στην ταπείνωση, οι γυναίκες αυτές αποκαλύπτουν μπροστά στον φακό της Δημητρίου τα πάθη τους κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών, όταν πλήρωναν με το αίμα τους τη διατήρηση των πιστεύω και των ιδανικών τους φτύνοντας κατάμουτρα τους ταγματασφαλίτες βασανιστές τους. Ποιος Μάλλιος, ποιος Μπάμπαλης και ποιος Κουβάς; Ποιο ντουέτο Λάμπρου - Κραβερίτης; Ποια ΕΣΑ και ποιες Φυλακές Αβέρωφ; Ποια ταράτσα-κολαστήριο; Οι γυναίκες αυτές τα εξευτέλισαν όλα είτε τραγουδώντας Θεοδωράκη όπως η Μπούλη Θεοφιλακτοπούλου είτε με τον σιωπηρό τσαμπουκά τους αρνούμενες να υπογράψουν τη δήλωση μετανοίας.

Δάκρυσα ακούγοντάς τες. Οχι μόνο επειδή μιλούσαν για τις φάλαγγες και τους αρουραίους των φυλακών της Γυάρου που έκαναν πάρτι πάνω στα σώματα και στα πρόσωπά τους. Δάκρυσα επειδή έβλεπα μερικές να θυμούνται τα βασανιστήρια με πικρό χαμόγελο, σαν να έλεγαν «τι να κάνεις, δεν βαριέσαι, αυτά έχει η ζωή». Τόσο περήφανες, τόσο αξιοπρεπείς. Μία μάλιστα λέει ότι τα καλύτερα χρόνια της ζωής της ήταν στις φυλακές. Γιατί αυτό που έκανε άξιζε τον κόπο.
Ανάμεσα στις πάμπολλες γυναίκες _παραπάνω από 50_ που καταθέτουν τις μαρτυρίες τους στην σημαντική αυτή ταινία που φωτογράφισε με το έμπειρο μάτι του ο Αλέξης Γρίβας αναζητώντας με την ακρίβεια ενός τελειομανούς την εκφραστικότητα των προσώπων, οι Μαρία Αγγελάκη, Κίτυ Αρσένη, Νάντια Βαλαβάνη, Μαρία Καλλέργη, Δώρα Καλλιπολίτη, Ελένη Γκολέμα και Σελήνη Σαββινίδου.

Θυμίζουμε ότι τα «Κορίτσια της βροχής» είναι το τρίρο ντοκιμαντέρ της τριλογίας για την αποσιωπημένη μέχρι σήμερα συμμετοχή της ελληνίδας στους πολεμικούς και πολιτικούς αγώνες της Ελλάδας κατά το δεύτερο μισό του αιώνα που μας πέρασε. Η τριλογία είχε αρχίσει το 2008 με το ντοκιμαντέρ «Τα πουλιά στο βάλτο» που αφορούσε τις γυναίκες της αντίστασης στην Κατοχή και συνεχίστηκε το 2009 με το «Η ζωή στους βράχους» (Δημοκρατικός Στρατός και Εξορία).