Η ανακοίνωση της Χαλυβουργίας Ελλάδος και δηλώσεις του προέδρου του σωματείου Γιώργου Σιφωνιού

Γράψαμε στη χθεσινή μας ανάρτηση για τα αποτελέσματα της τριμερούς συνάντησης στο υπουργείο ότι η εργοδοσία είναι αδιάλλακτη και απειλεί. Αυτό εξόργισε τους εργαζόμενους και τουλάχιστον το κλίμα στη Πειραιώς ήταν αποφασιστικά υπέρ της συνέχισης της απεργίας. Μάλιστα οι εργαζόμενοι στις κουβέντες τους έλεγαν ότι δεν πρόκειται πλέον να υποχωρήσουν σε τίποτα, ότι όσες υποχωρήσεις μπορούσαν να κάνουν τις έκαναν, και πως αν η εργοδοσία δεν πάρει πίσω όλες τις "προτάσεις" της το εργοστάσιο δεν θα ξαναδουλέψει. Τις αποφάσεις τους οι εργαζόμενοι θα τις πάρουν στη σημερινή τους γενική συνέλευση.
Οι απειλές της εργοδοσίας φαίνονται ξεκάθαρα στην ανακοίνωση που εξέδωσε τη Δευτέρα:

"Διαπιστώνουμε με λύπη ότι κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα υπάρχει μια συνεχής παραπληροφόρηση ως προς τις θέσεις της Εταιρείας σχετικά με το Εργοστάσιο του Ασπροπύργου.
Η Εταιρεία υπέβαλε συγκεκριμένες και σαφείς προτάσεις σύμφωνα με τις δυνατότητες που παρέχει ο νόμος που θα είχαν ως αποτέλεσμα να μην χαθούν θέσεις εργασίας. Δυστυχώς το Σωματείο απέρριψε τόσο τις αρχικές προτάσεις της Εταιρείας όσο και τις εναλλακτικές που υπεβλήθησαν κατά τις τριμερείς συναντήσεις και τις διαβουλεύσεις. 
Ως εκ τούτου η Εταιρεία επιθυμεί να καταστήσει σαφές ότι οι προτάσεις για μερική απασχόληση (5ωρο) ή εκ περιτροπής απασχόληση διάρκειας 4 μηνών καθώς και οι άλλες εναλλακτικές προτάσεις που αποσκοπούσαν στην αποφυγή ή τον περιορισμό των απολύσεων, δεν ισχύουν πλέον και η Εταιρεία είναι υποχρεωμένη να συνεχίσει την αναγκαία αναδιοργάνωσή της για την προσαρμογή ή παύση της λειτουργίας του εργοστασίου Ασπροπύργου ανάλογα με τις διαμορφούμενες εξελίξεις και συνθήκες της αγοράς"

Η απειλή δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρη και πιο ταξική (από μεριάς της βέβαια)! Χωρίς να θέλουμε να προκαταβάλουμε τις αποφάσεις της συνέλευσης των εργατών της χαλυβουργίας και η δική τους απάντηση πρέπει να είναι επίσης ξεκάθαρη και ταξική! Όπως και του κινήματος αλληλεγγύης που πρέπει να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο, να δώσει όλες του τις δυνάμεις για ενίσχυση των απεργών. Επόμενος σταθμός είναι η αυριανή συγκέντρωση στο Βόλο, επόμενη μεγάλη μάχη για όλους μας η απεργία στις 17 του Γενάρη για την οποία εκτός από τα Ε.Κ. Αθήνας, Λαυρίου και Πειραιά απόφαση πήρε και αυτό του Θριασίου. Την ελπίδα και την αγωνία τους για την επιτυχία αυτών των συγκεντρώσεων την εκφράζουνε στις συζητήσεις τους και οι ίδιοι οι απεργοί, κατανοούν καλύτερα από τον καθένα την αναγκαιότητα της αλληλεγγύης αλλά και της γενίκευσης των αντιστάσεων από όλους τους εργάτες.
Η μαζικότητα των εκδηλώσεων και συγκεντρώσεων αλληλεγγύης, η συμμετοχή όλων μας σε αυτές είναι απολύτως αναγκαία. Ο αγώνας αυτός είναι μεν αγώνας των εργατών των χαλυβουργών, έχει όμως ιδιαίτερη σημασία για όλο το εργατικό κίνημα σε μια περίοδο που και άλλα εργοστάσια ή χώροι δουλειάς  βρίσκονται σε παρόμοιες καταστάσεις. Είναι ένας αγώνας που ξεπερνάει τα όρια του οποιουδήποτε θελήσει να τον οικειοποιηθεί, πράγμα δύσκολο όσο και να προσπαθεί κανείς. Γι' αυτό και η όποιες τέτοιες προσπάθειες δεν μπορεί να αποτελούν δικαιολογία για μη συμμετοχή στις κεντρικές εκδηλώσεις είτε αλληλεγγύης είναι είτε απεργιακές.  
H δήλώση του προέδρου του σωματείου αμέσως μετά τη συνάντηση: