Οι πανηγυρισμοί των κομμάτων του συστήματος για την ολοκλήρωση του PSI σημαίνουν και προετοιμάζουν τον επερχόμενο νέο γύρο επίθεσης ενάντια στην εργατική τάξη και το λαό. Γι’ αυτό και, παράλληλα, τα κόμματα αυτά διαμορφώνουν όλο και πιο αντιδραστικά χαρακτηριστικά, κλιμακώνουν την αντικομμουνιστική-αντιαριστερή υστερία τους, απαιτούν σιγή νεκροταφείου από το λαό και τη νεολαία της χώρας.
Όμως ο λαός δεν παραδίνεται! Μπορεί και πρέπει να συνεχίσει στο δρόμο της μαζικής αντίστασης και πάλης, στο δρόμο για τη συγκρότηση κινήματος που θα μπορεί να συγκρουστεί συνολικά με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό και να διαμορφώσει την επαναστατική προοπτική του.
Η Πρωτοβουλία για μια Αριστερή Αντιμπεριαλιστική Συνεργασία συγκροτήθηκε για να υπηρετήσει μέσα στο κίνημα και στην πάλη αυτές τις αναγκαιότητες. Στηριγμένη από το ΚΚΕ(μ-λ), το Μ-Λ ΚΚΕ και ανένταχτους αγωνιστές, η Πρωτοβουλία θέλει να συμβάλει στη δημιουργία μιας ευρύτερης μετωπικής πολιτικής συνεργασίας, στη συσπείρωση ενός ευρύτερου αγωνιστικού δυναμικού στην κατεύθυνση της ισχυροποίησης της κοινής δράσης, των λαϊκών-εργατικών αντιστάσεων, του αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής της ανεργίας και της εξαθλίωσης ως αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία.
Ολόκληρο το κείμενο της Πρωτοβουλίας εδώ: http://antigeitonies.blogspot.com/2012/03/blog-post_9748.html
76 σχόλια:
Υπάρχει από την πλειοψηφία των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά μία συστηματική υποβάθμιση της αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης που είναι αναγκαία για να βαθύνει η πολιτικοποίηση της πάλης του λαού με την αναγνώριση των πραγματικών του εχθρών. Απέναντι στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και το αιματοκύλισμα των λαών από τους αμερικάνους και ευρω-παίους ιμπεριαλιστές οι δυνάμεις αυτές κρατούν μία στάση άκρως προβληματική, ανοχής και «επιλεκτικής αλληλεγγύης». Στάση που λίγο απέχει από την ανοιχτή νομιμοποίηση αυτών των επεμβάσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περίπτωση της Λιβύης, ενώ παραμένει ερωτηματικό η στάση τους απέναντι σε μελλοντικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών όπως π.χ. σε Συρία ή αλλού.
Η πρόταση , το πολιτικό της περιεχόμενο και ο ευρύτερος προσανατολισμός της βρίσκονται σε αντιπαράθεση με όλες αυτές τις βαθιά λαθεμένες πολιτικές θέσεις και κατευθύνσεις που προκαλούν μεγάλη ζημιά στην υπόθεση του λαϊκού, αριστερού και του ευρύτερου επαναστατικού κινήματος.
Βέβαια την ίδια στιγμή υπάρχει μια προβληματική αντίληψη της αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης που π.χ. στην περίπτωση της Λιβύης κάποιοι την αναγνώριζαν στο πρόσωπο του Καντάφι ή την εθνική ανεξαρτησία στο καθεστώς της Β. Κορέας.
Η οποία διαφορετική αντίληψη δεν εμπόδισε την ανάληψη πρωτοβουλιών για πορείες κατά των βομβαρδισμών στη Λιβύη και αλληλεγγύης στους αράβικους λαούς ή κατά της επίσκεψης της Χίλαρι.
Για συνεργασία μιλάμε, όχι για ενότητα!
Και διάφοροι που υποβαθμίζουν συστηματικά το ζήτημα του ιμπεριαλισμού συμμετείχαν σε πορείες ή ακόμη και σε συνυπογραφή αντιιμπεριαλιστικών κειμένων και ντούροι αντιιμπεριαλιστές δεν έχουν συνυπογράψει αντίστοιχα κείμενα. Άμα δει κάποιος συνολικά τη στάση των πολιτικών δυνάμεων σε αυτά τα θέματα θα δει μια τουλάχιστον αλλοπρόσαλλη στάση από το σύνολό τους.
Γενικά το κίνημα στην Ελλάδα έχει μια σειρά από προβλήματα, κύρια οι μισές λέξεις που χρησιμοποιούνται είναι κενές περιεχομένου και οι άλλες χρήζουν πολλαπλών ερμηνειών. Νομίζω έχει σημασία να γίνει η συζήτηση περί ιμπεριαλισμού και άρα και αντιιμπεριαλισμού σήμερα προκειμένου η κάθε δύναμη να τοποθετηθεί ευθαρσώς πάνω στα φλέγοντα ζητήματα.
Το περί ενότητας που θέτεις δεν κολλάει πραγματικά πουθενά. Δεν το θέτει ούτε το ένα ούτε το άλλο σχόλιο. Αλλά αφού το θέτεις, μια αντιιμπεριαλιστική συνεργασία πρέπει να ορίζει και τι είναι αντιιμπεριαλισμός. Είναι π.χ. η αλληλεγγύη στο Λιβυϊκό λαό ή στον Καντάφι; Είναι αλληλεγγύη στο λαό της Βορείου Κορέας απέναντι στην επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού ή στο καθεστώς και τον εκάστοτε Κιμ; Γιατί πολέμους και ιμπεριαλιστική επιθετικότητα θα βρούμε μπροστά μας και μια τέτοια κίνηση οφείλει να βγάζει κι ανακοινώσεις και άρα να τοποθετείται έτσι ή αλλιώτικα πάνω στα ζητήματα αυτά.
Το πρώτο σχόλιο κάνει κριτική στις λαθεμένες πολιτικές θέσεις και κατευθύνσεις 'ξεχνώντας' πως υπάρχουν δυο πλευρές σε αυτό το θέμα και δεν πρέπει να το ξεχνάμε.
ανώνυμος των 03:41
H κάθε ξεχωριστή δύναμη που αναφέρεται στην Αριστερά, έχει τις δικές της απαντήσεις σ' αυτά τα βασικά ερωτήματα. Πίσω από την δήθεν επαναστατική δημαγωγία, την κομματική περιχαράκωση και τη σεχταριστική πρακτική της ηγεσίας του KKE στα συνδικάτα, στα μέτωπα πάλης και τις λαϊκές κινητοποιήσεις, υπάρχει η έλλειψη πίστης στη δύναμη της ενιαίας λαϊκής πάλης, η ηττοπαθής αντίληψη πως η εργατική τάξη και ο λαός δεν μπορούν να φρενάρουν την κυβερνητική επίθεση και να ανατρέψουν τα αντεργατικά μέτρα, υπάρχει η υπεκφυγή και η φυγομαχία από τις δυσκολίες ενός μακρόχρονου αγώνα. Μοναδική «διέξοδο» που δίνει στον λαό είναι η εκλογική του ενίσχυση για να αλλάξουν δήθεν οι πολιτικοί και κοινωνικοί συσχετισμοί, την ίδια περίοδο που η εργατική τάξη και όλος ο εργαζόμενος λαός δέχονται απανωτά κτυπήματα στις καταχτήσεις και τα δικαιώματά τους, βυθίζοντας το επίπεδο της ζωής τους στα όρια της εξαθλίωσης. Η υπερ-επαναστατική φλυαρία και οι ταξικές κορώνες σε συνδυασμό με τη θολή και απροσδιόριστη ως προς το χαρακτήρα και τις αναγκαίες ταξικές συγκρούσεις «λαϊκή εξουσία» και «λαϊκή οικονομία» δίνουν ένα καινούριο περιτύλιγμα σε μία παλιά ρεφορμιστική αντίληψη και πρακτική. Ενώ η υιοθέτηση των θεωριών περί «αλληλεξάρτησης» και περί δήθεν ιμπεριαλιστικής Ελλάδας, υπονομεύουν την αντιιμπεριαλιστική πάλη και τον αγώνα του λαού μας για εθνική ανεξαρτησία.
Το πέρασμα της Ελλάδας κάτω από την άμεση κηδεμονία της EE και του ΔNT με τα απανωτά Mνημόνια και Σύμφωνα υποδούλωσης, έβαλε σε βαθιά δοκιμασία την πολιτική του ΣΥΝ. Όλος ο φιλοευρωπαϊκός θεωρητικός και πολιτικός λόγος, που δεκαετίες προβάλλει ο χώρος του «ανανεωτικού» ρεφορμισμού, έγινε θρύψαλα. Οι θεωρίες για μια «αντινεοφιλελεύθερη» Ευρώπη, δηλαδή για το μετασχηματισμό του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού σε «Ευρώπη των εργαζομένων», προσφέρει έναν απροκάλυπτο «αριστερό» εξωραϊσμό της EE και της πολιτικής των ντόπιων κυβερνήσεων και σπέρνει τις χειρότερες αυταπάτες. Τα αδιέξοδα αυτών των θεω-ριών διαπερνούν και την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος -παρά τα «κινηματικά εύσημα» που επιδιώκει να ει-σπράξει- αποδεικνύει διαρκώς ότι βασική του επιδίωξη ήταν και είναι η εκλογική ενίσχυση ή ακόμη και η συμμετοχή του σε σχήματα κυβερνητικής «διεξόδου».
Σε αυτό το πλαίσιο έχουν «ανθίσει» στους κόλπους της Αριστεράς, ακόμη και στην εξωκοινοβουλευτική, όπως στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι λογικές των «εναλλακτικών προτάσεων». Προτάσεις που συνοψίζονται σε αιτήματα όπως «παύση πληρωμών», «διαγραφή» ή «μερική διαγραφή» και «επαναδιαπραγμάτευση» του χρέους, «ευρωομόλογο», «εθνικοποίηση των τραπεζών», «κρατικοποιήσεις με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο», «έξοδος» ή «προσωρινή έξοδος από την ONE και το ευρώ» και όλα αυτά συνδυασμένα πάντα με το σύνθημα «κάτω η κυ-βέρνηση - εκλογές τώρα». Οι προτάσεις αυτές -ανεξάρτητα από την παρουσίασή τους, τις διαθέσεις και τις ρητορικές που τις συνοδεύουν- δεν είναι, τελικά, παρά «εναλλακτικές προτάσεις» εξωραϊσμού των πιο ακραίων επιπτώσεων της κρίσης του συστήματος στην εργατική τάξη και τον λαό, αναπαράγοντας μέτρα και στόχους που αντιστοιχούν σε κατεύθυνση μίας «συνεπούς» σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής. Μέτρα που δεν αμφισβητούν, στην ουσία του, το εκμεταλλευτικό σύστημα, μέτρα που δεν παίρνουν υπόψη τους τον σημερινό πολιτικό-ταξικό συσχετισμό, μέτρα που αντιστοιχούν σε ένα άλλο επίπεδο, πολύ ανώτερο, συγκρότησης του εργατικού-λαϊκού παράγοντα και προϋποθέτουν την κατάχτηση από αυτόν της πραγματικής εξουσίας.
Σύντροφοι για τα ζητηματα τύπου Συρίας, Λιβύης, Ιραν, Ιρακ, Γιουγκοσλαβίας κλπ, το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα έχει ληγμένα όλα αυτά τα ζητήματα.
"Πρός του λαό της Ελλάδας
Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλαίβει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δόσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.
Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.
Αθήνα 31 Οχτώβρη 1940
Νίκος Ζαχαριάδης
Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ"
Η Συνεργασία βάζει σαν κυρίαρχο το ζήτημα του αντιμπεριαλισμού πρώτα και κυρίαρχα για το ζήτημα της θέσης της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα (εξάρτημένη ή "ιμπεριαλιστική", υποτέλεια ή αλληλεξάρτηση και κατοχή)και τα καθήκοντα που απορρεόυν για το κίνημα από αυτή τη θέση σε αντιδιαστολή με την θέση των άλλων αριστερών δυνάμεων. Παράλληλα τίθενται και τα ευρύτερα αντιιμπεριαλιστικά καθήκοντα από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην χώρα μας και στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και ο κίνδυνος μια ευρύτερης ανάφλεξης.
Σ' αυτόν που απαντά με εκτεταμένα αποσπάσματα από την αναλυτική διακήρυξη της συνεργασίας των δύο κομμάτων, δεν χρειάζεται να κουράζεται, μπορεί να βάλει το σχετικό λινκ στο alfavita, όπου είναι δημοσιευμένη ολόκληρη η πολιτική πλατφόρμα.
διαφορετικά ας προσπαθήσει να τα πει με δικά του λόγια, ή όλα έχουν ειπωθεί από την εποχή του Ζαχαριάδη και δεν χρειάζεται να λέμε εμείς πια τίποτα, απλά να αναμεταδίδουμε;
Έλα σύντροφε που ο καθένας τα έχει λυμένα διαφορετικά:
"Με την επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδας, το 1940, όταν η ξενόδουλη αστική τάξη ήταν έτοιμη να την "κοπανίσει" (αυτό έγινε το 1941 με την είσοδο των Γερμανών) ο Ζαχαριάδης έστειλε γράμμα από τη φυλακή στους κομμουνιστές να πάνε στο μέτωπο και να πολεμήσουν το φασίστα εισβολέα, με κάθε τρόπο, θετική τοποθέτηση και δικαιωμένη απ' τα πράγματα. Λάθος του Ζαχαριάδη όχι το ότι έθεσε τους κομμουνιστές κάτω απ' τις διαταγές του αστικού στρατού, αλλά το "χωρίς όρους". Ίσα - ίσα χρειάζονταν όροι, γιατί η συνέχεια απέδειξε την αξία τους...."
Προλεταριακή Σημαία, φ. 194
Άρα μήπως τα ζητήματα δεν είναι λυμένα αλλά προς συζήτηση;
Ο καθένας μπορεί να απαντά όπως θέλει και μπορεί.
Λυμένο δεν έχει τίποτα το κομμουνιστικό κίνημα, αλλιώς τώρα θα συζητάγαμε για άλλα πράγματα.
Το θέμα της αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης ναι μεν διαπνέει όλο το κείμενο αλλά δεν είναι το μόνο ζητούμενο.
Ο γενικότερος προσανατολισμός του κινήματος είναι προβληματικός και με αυτή τη σκέψη και αγωνία πρωτοδιατυπώθηκε η πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ). Απ' όλες τις δυνάμεις το Μ-Λ ΚΚΕ στάθηκε θετικά.
Οι διαφορές είναι δεδομένες και δεν αποκρύβονται. Το ίδιο το κείμενο το επισημαίνει και δεν περιορίζονται μόνο στην ερμηνεία του αντιιμπεριαλιστικού.
Η Πρωτοβουλία έχει πολλά να επιλύσει και να ξεπεράσει. Αυτό που επικρατεί είναι η διάθεση των δύο οργανώσεων και των αγωνιστών που συμμετέχουν σε αυτή να παλέψουν για μια άλλη, αγωνιστική, επαναστατική κατεύθυνση του κινήματος.
Η συνεργασία δεν γίνεται για να λύσει τα ιστορικά, πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα του κινήματος. Αλλά να απαντήσει στο σήμερα. Για τους εργάτες και όλο τον εργαζόμενο λαό.Για την οργάνωση, την αλληλεγγύη, την πολιτικοποίηση, τον συντονισμό των εργατικών-λαϊκών αντιστάσεων που απαιτεί η εποχή μας. Για μιά αριστερά του αγώνα μαζί με τον λαό και για τον λαό και όχι των "κυβερνητικών προγραμμάτων" κάθε είδους. Για την πάλη ενάντια στην εξάρτηση, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο για την αλληλεγγύη και την συναδέλφωση των λαών.
Καλό κουράγιο για επιτυχία !
Πραγματικά καλή επιτυχία! Όσο για τα διάφορα ιστορικά και πολιτικά ζητήματα τα οποία σίγουρα θα προκύπτουν, όταν λειτουργεί σωστά ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός οι κομμουνιστές και οι αγωνιστές μπορούν να τα λύνουν και να μετατρέπουν τις όποιες 'αδυναμίες' και διαφορές τους σε πραγματική δύναμη. Σίγουρα αυτή η συνεργασία όσο πιο εύρυθμα λειτουργεί τόσο πιο πολύ κόσμο θα μπορέσει να δραστηριοποιήσει και να κινητοποιήσει. Και πάλι καλή δύναμη!
(απο έναν ανένταχτο)
http://kkeml.blogspot.com/2012/03/blog-post_8272.html
Υπάρχει και άλλο εκτεταμένο κείμενο της υπό συγκρότηση πρωτοβουλίας.Ομολογώ ότι άρχιζα να το διαβάζω με θετικές σκέψεις,μιας και κάθε απομάκρυνση από τους μικρομεγαλισμούς και τους μοναχικούς δρόμους δεν μπορεί παρά να είναι σε θετική κατεύθυνση.Άλλωστε προϋπόθεση για την κοινή δράση της αριστεράς είναι και η ανώτερη συγκρότηση και πολιτικοποίηση του κάθε κομματιού της.Είναι βέβαια άλλης τάξης ζήτημα το αν αυτό πρέπει να γίνεται με αναπαραγωγή των ιστορικών ρευμάτων,αλλά αν έτσι το βλέπουν οι σύντροφοι από τα μ-λ,καλά κάνουν και το προχωράνε.Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα έπρεπε,και ακόμα πρέπει,να αναζητά την δημιουργία και με αυτό το δυναμικό την δημιουργία ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής της τριτοκοσμοποίησης.
Αυτά σκεφτόμουν διαβάζοντας το κείμενο,μέχρι που έπεσα πάνω σε μια ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ.Στο κομμάτι για την υπόλοιπη αριστερά οι σύντροφοι έκριναν σκόπιμο να χρεώσουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ...ευρωομόλογα,εκλογές τώρα,προσωρινή έξοδο από το ευρώ,διαπραγμάτευση του χρέους και δεν ξέρω και 'γω τι άλλο.Τα πρώτα βήματα λοιπόν του νέου εγχειρήματος γίνονται με μια ανήθικη αντισυντροφική συκοφαντία,με έναν χουλιγκανισμό εναντίον της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,διαγράφοντας βίαια μια πολύχρονη σειρά κοινών αγώνων για μια ανατρεπτική αριστερά.
Το μ-λ ρεύμα έχει μακρά ιστορία αγώνων και προσφοράς στο κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας.Τέτοιες ενέργειες το μόνο που κατορθώνουν είναι να λερώσουν τα φυσικά πρόσωπα αυτουργούς της αλητείας και της παραχάραξης.
κάτι πάτησα λάθος και μπήκε 2 φορές.Όσον αφορά τον δεύτερο όρο με τα υβριστικά,μην μου πείτε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει πει ότι πρέπει να γίνει ευρωομόλογο!!
Σε κάτι τέτοια η συνήθης απάντηση είναι ότι "διατηρούμε το δικαίωμα της μετάφρασης".Αν όμως η μετάφραση γίνει τόσο ελεύθερη,τότε λέγεται λάσπη.
Ας μάθουμε να διαβάζουμε. Αυτά που αναφέρονται σαν "εναλλακτικές" προτάσεις, δεν χρεώνονται μόνο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά ότι έχει διαμορφωθεί ένα πλαίσιο ρεφορμιστικών "ενδιάμεσων" προτάσεων - συνθημάτων τα οποία είναι λίγο - πολύ κοινά από το ΚΚΕ μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με μεγαλύτερη σύμπτωση ανάμεσα στο Σύριζα και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Όλα τ΄αλλα είναι "φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης"
Καλή επιτυχία στην κοινή προσπάθεια των δύο κομμάτων!
σύντροφε ανώνυμε αν είναι πες ότι είναι κακογραμμένο και παρεξηγήσιμο,για να τελειώνουμε εκεί.
Για τον συν και τον ΣΥΡΙΖΑ το κείμενο λέει πιο πάνω.Στο επίμαχο κομμάτι κατονομάζει μόνο την ΑΝΤΑΡΣΥΑ,και γενικότερα την αριστερά,ακριβώς για να μπορείς τώρα εσύ να παίζεις την κολοκυθιά.Ποια δύναμη της αριστεράς λέει ευρωομόλογο?Ο ΣΥΡΙΖΑ,και μάλιστα με διαφωνίες ακόμα και μέσα στον συν.Γιατί τα ευρωομόλογα δεν αναφέρονται εκεί που λέει για το ΣΥΡΙΖΑ,αλλά εκεί που λέει για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ?Για να δημιουργείτε η σύγχυση ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ λένε περίπου τα ίδια.
Η πραγματικότητα βέβαια είναι αλλού.Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ,με την λογική του αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης έχει βάλει την λογική του κλονισμού της αστικής εξουσίας οξύνοντας τις αντιφάσεις της στις συνθήκες της όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης και των ειδικών μορφών που παίρνει στην Ελλάδα.Το ότι κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ και του συν,μακάρι και του ΚΚΕ κινούνται σε αντίστοιχες λογικές είναι κατάκτηση και όχι κουσούρι.
Τι αντιπροτείνουν τα μ-λ?Αντίσταση στους κοινωνικούς χώρους,ζύμωση και για έξοδο από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις,ότι λένε εδώ και κανέναν αιώνα δηλαδή.Η λογική των μεταβατικών αιτημάτων καταγγέλλεται ταυτόχρονα ως σοσιαλδημοκρατική,και λίγο παρακάτω ως υπερεπεναστατική μιας και μόνο με επαναστατική εξουσία μπορούν να γίνουν.Πρώτον αποφασίστε.Δεύτερον πότε είπε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ότι αυτά που λέει μπορούν να γίνουν σε συνθήκες ομαλότητας?
Καλή επιτυχία στο εγχείρημα.Θα βρεθούμε στους αγώνες...έστω και με το ζόρι.Επιμένω ότι η συκοφαντία χρεώνει μόνο τους συντάκτες του κειμένου,και αυτούς από υπερβάλλον ζήλο (προεκλογικό?).
Το κείμενο, φίλε Βαγγέλη, λέει: "Σε αυτό το πλαίσιο έχουν «ανθίσει» στους κόλπους της Αριστεράς, ακόμη και στην εξωκοινοβουλευτική, όπως στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι λογικές των «εναλλακτικών προτάσεων». Προτάσεις που συνοψίζονται σε αιτήματα όπως «παύση πληρωμών», «διαγραφή» ή «μερική διαγραφή» και «επαναδιαπραγμάτευση» του χρέους, «ευρωομόλογο», «εθνικοποίηση των τραπεζών», «κρατικοποιήσεις με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο», «έξοδος» ή «προσωρινή έξοδος από την ONE και το ευρώ» και όλα αυτά συνδυασμένα πάντα με το σύνθημα «κάτω η κυβέρνηση - εκλογές τώρα».
Είναι ξεκάθαρο. Αν κολλάει σε αυτή τη γενίκευση και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι δικό μας πρόβλημα. Δεν είναι δικά μας στελέχη που συμμετέχουν σε ΕΛΕ, Αριστερά Βήματα και Επιτροπές κατά της ΟΝΕ και του Ευρώ μαζί με συνασπισμιακούς, συριζαίους και άλλους!
Όσο για τα περί αλητείας μάλλον ως αδυναμία απάντησης εκ μέρους σου τα θεωρώ, παρά σαν κάτι άλλο. Ακόμη και αν όντως ήταν κακογραμμένο.
Αν θεωρουμε οτι η αντισταση και ιδιως η ζυμωση εχουν κατακτηθει σε μεγαλο βαθμο απο τον λαϊκο παραγοντα, τι να πω..οταν δεν εχει ανατραπει-ακομη τουλαχιστον-(παρα τις μεγαλειωδεις διαδηλωσεις) κανενα μνημονιο,κανενας νομος,εστω ενα προεδρικο διαταγμα βρε αδερφε και ακουω για διαγραφη του χρεους,εθνικοποιηση τραπεζων κλπ,ειτε αστοχο η (προεκλογικος?) βερμπαλισμος μου φαινεται..τετοια αιτηματα σε ποιο συστημα θα υλοποιηθουν και ποιος θα καλεστει να τα εφαρμοσει...?
ανένταχτε μια πρωτοβουλία δε λειτουργεί με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, δεν είναι κόμμα.
ανώνυμε των 08:36 το ΚΚΕ(μ-λ) δεν ισχυρίζεται ότι είναι κόμμα
" Τι αντιπροτείνουν τα μ-λ?Αντίσταση στους κοινωνικούς χώρους,ζύμωση και για έξοδο από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις,ότι λένε εδώ και κανέναν αιώνα δηλαδή"
Δηλαδή εσύ συναγωνιστή βαγγέλη δεν φωνάζεις το σύνθημα "μας παίρνουν καταχτήσεις ολόκληρου αιώνα..." γιατί είναι παλιές ;
Η "αλητεία ήταν" αποτέλεσμα εκνευρισμού,θα μπορούσα να μην το έχω γράψει.Η τελική μου εκτίμηση είναι υπερβάλλον κακογραμμένος προεκλογικός ζήλος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αρνείται τον ενδοαριστερό εμφύλιο,και κατεβάζει τους τόνους ακόμα και με ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ,ένα εγχείρημα στον χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς αρχίζει την πορεία του με τέτοια επίθεση στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.Επίθεση άκυρη,άκαιρη, άστοχη,αστήριχτη κτλ.
Τι πάει να πει σύντροφε διαχειριστή ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλοι?Γιατί δεν κατονομάζονται?Για να δημιουργείται μυστήριο, "ποιος ξέρει με ποιους μοιάζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ".Από που και ως που στέκει να λέτε "η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και κάποιοι άλλοι ,λένε αυτά",χωρίς ούτε να κατονομάζονται οι άλλοι,ούτε να προσδιορίζεται ποιοι λένε τι?
Ποια δύναμη της αριστεράς λέει για "προσωρινή έξοδο από το ευρώ".Καμία,αλλά πως θα δημιουργήσουν εντυπώσεις οι μεγαλοκαθοδηγητές των μ-λ αν λένε αλήθεια?
Από τα αιτήματα που παραθέτετε που πήγε η έξοδος από την ΕΕ?Δεν το ξέρετε ότι είναι θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ?
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν κάνει εναλλακτικές προτάσεις.Είναι εντελώς άλλο πράγμα οι μεταβατικοί στόχοι,και δεν είναι καν κάτι καινούριο στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος.Αυτό βέβαια είναι θέμα πολιτικής εκτίμησης.
Τέλος καταγγέλοντας τον συγχρωτισμό μας με άλλα κομμάτια της αριστεράς,δεν μας κάνετε κάποια ζημιά.Δεν είναι κάτι που προσπαθούμε να το κρύψουμε.
Σύντροφοι ανώνυμοι εννοείται ότι χρειάζεται η κατεύθυνση της αντίστασης αλλά δεν φτάνει .Η αριστερά σε τέτοιες συνθήκες κρίνεται από το αν διατυπώσει τον άλλο δρόμο,που να συνδέει από την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής μέχρι την δημιουργία ενός άλλου μοντέλου παραγωγής ,αναπαραγωγής,κατανάλωσης και εξουσίας,μέχρι την επαναστατική ρήξη.
Απλά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις συνελεύσεις ,στις πορείες, και όπου αλλού μετέχει προβάλει το "να πέσει η κυβέρνηση" και έχει ξεχάσει εδώ και καιρό το "από κάτω και απ τα αριστερά" η το άλλο "και όποια άλλη κυβέρνηση εφαρμόσει την ίδια πολιτική" όχι βέβαια ότι και αυτά είναι κινηματικά σωστά. Άσε το άλλο που ακούγεται απο ορισμένους για το συνολικό ποσοστό της Αριστεράς.... Τέρμα οι αυταπάτες!!
Καταρχήν είναι θετικό που υπάρχουν αντιπαραθέσεις πολιτικές γύρω από το εγχείρημα των δύο οργανώσεων, όπως και επίσης απέναντι σε γενικές πολιτικές γραμμές των οργανώσεων,κομμάτων κλπ της αριστεράς.
Το ΜΛ ΚΚΕ και το ΚΚΕ(μ-λ)σε ανακοίνωση τους ανέφεραν τι πάνε να κάνουν και γιατί.
Δεν μίλησαν για εκλογές (έλεος ποιά με τις εκλογες...από το να συμμετέχει κάποιος με το να τις προτείνει ώς λύση υπάρχει τεράστια διαφορά) αλλά για μιά συγκεκριμένη πρωτοβουλία ενός τεραστίου ζητήματος όπως ο ιμπεριαλισμός.
Και γώ θα ήθελα να ξεκινήσω από τα βασικά,
-είναι σοβαρό ζήτημα ο ιμπεριαλισμός;
-η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα;Από πότε έγινε ιμπεριαλιστική;
-αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα(αλλά και σε άλλες χώρες) κουμάντο κάνουν οι ντόπιοι καπιταλιστές;
-Εχει έρθει σε συμφωνιά ισότιμη η αστική τάξη της Ελλάδας με Γερμανούς,Γάλλους,Αμερικάνους και υπάρχουν μνημόνια,μέτρα κλπ;
-Εχει η Ελλάδα βάσεις στην Αμερική,σε Αγγλία,Γερμανία,Αφρική,Ασία,Αυστραλία;
-Αν δίωξουμε τους ντόπιους καπιταλιστές μετά θα είμαστε ελευθεροι να αποφασίσουμε το τι θα κάνουμε, χωρίς οι ιμπεριαλιστές να κάνουν κάτι;
-Τους καπιταλιστές με ποιόν τρόπο μπορούμε να τους διώξουμε;
Κάτσε γιατί θα τρελαθούμε....
Διάβασα σ'ένα σχόλιο ότι η αντίσταση χρειάζεται αλλά δεν φτάνει...
Βρε φίλε μου, μέχρι τα τώρα ο λαός έχει βγει κι έχει αντισταθεί αλλά κάθε φορά και διαφορετικά κομμάτια του, ανοργάνωτα, ασυντόνιστα. Το ζήτημα είναι να βγουν πραγματικά μαζικά, συγκροτημένα και συντονισμένα με μια πραγαματικά ταξική και ουσιώδης στόχευση που θα απαντάει στις πραγματικές τους ανάγκες και τα ζητήματα που του έχει ανοίξει η επίθεση. Αυτό μάλλον θα ήταν μια πραγματική ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ! Δηλαδή όλο αυτό το είδαμε , δεν πέτυχε και άρα το απορρίπτουμε;
ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ! Μάλλον αυτό είναι το ζητούμενο για την Αριστερά σήμερα! Να βγει ο λαός έξω και παλέψει για το ψωμί στο τραπέζι του, για την ίδια του τη ζωή!
Και δεν μίλησα για την Τάξη επίτηδες γιατί αυτή και μόνο όταν συγκροτηθεί και θέσει ζήτημα εξουσίας (μιας και αυτή είναι το υποκείμενο της ανατροπής) είναι η μόνη αρμόδια για το τί μοντέλο παραγωγής θα έχουμε κατά τη διάρκεια και μετά της "εφόδου" της. Αλλά όχι πριν...
μ.
Προς σύντροφο ανώνυμο των 03:12
Ο ιμπεριαλισμός είναι σοβαρό ζήτημα,αλλά δεν είναι έξω από τον καπιταλισμό,δεν υπάρχει ο ελληνικός καπιταλισμός,και από έξω ο ιμπεριαλισμός αλλά υπάρχει ο ελληνικός καπιταλισμός που εντάσσεται στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα.
Η Ελλάδα δεν είναι ιμπεριαλιστική χώρα με την έννοια που είναι πχ η Γερμανία,οι ΗΠΑ.Είναι καπιταλιστική χώρα,έχει ολοκληρώσει τον καπιταλιστικό και αστικοδημοκρατικό μετασχηματισμό εδώ και πολλές πολλές δεκαετίες.Εντάσσεται στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα από ηγεμονευόμενες θέσεις,χωρίς αυτό να αποκλείει δικές της μικροιμπεριαλιστικές πρακτικές.Στην συγκυρία είναι διατεθειμένη να υποβαθμιστεί παιρετέρω,για να θωρακίσει την εξουσία της.Κατεξοχήν πεδίο έκφρασης της ανισοτιμίας είναι η δομή του ευρώ,και της ΕΕ,αλλά όχι γενικά και αόριστα μόνο της ΕΕ.
Σε κάθε χώρα κάνει κουμάντο η αστική της τάξη,με δεδομένες πάντα τις σχέσεις της με τις άλλες αστικές τάξεις.
Δεν πρέπει να προηγείται ούτε το διώξιμο των ντόπιων καπιταλισμών,ούτε η ρήξη με τον ιμπεριαλισμό.
Για το πως θα διώξουμε τους καπιταλιστές δεν πολυκαταλαβαίνω την ερώτηση,και δεν είναι και εύκολο να το αναπτύξω σε 5 αράδες.Σε κάθε περίπτωση με σκέτη αντίσταση,χωρίς σχέδιο για το που να πάει η χώρα,χωρίς προοπτική για μια σύγχρονη δυαδική εξουσία σε μια παρατεταμένη περίοδο όξυνσης της ταξικής πάλης,ούτε πλήρως αναπτυγμένη αντίσταση δεν θα κάνουμε,όπως λέει και ο επόμενος ανώνυμος ότι δεν έχουμε κάνει μέχρι τώρα.
Η αντίσταση θα έχει προοπτική αν οδηγεί σε ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης οριακά εφικτό και ανέφικτο σε συνθήκες κυριαρχίας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.Το μοντέλο αυτό στην σημερινή συγκυρία πρέπει να αρχίσουμε να το περιγράφουμε με το όχι στις μεγάλες επιλογές του αστισμού,δηλαδή τις δεσμεύσεις του χρέους,την παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ.
Το που θα πάει όλη αυτή η διαδικασία(αν βέβαια αρχίσει,και αν η αριστερά πλην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μερικών ακόμα εξακολουθήσει να σφυράει κλέφτικα δεν θα αρχίσει) εξαρτάται από τον βαθμό ανεξάρτητης οργάνωσης της εργατικής τάξης και του λαού,από την ύπαρξη ενός αριστερού μετώπου που να εκφράζει πολιτικά έναν ολόκληρο λαϊκό συνασπισμό,από την ύπαρξη ενός μαζικού και σύγχρονου κομμουνιστικού κόμματος που θα βάλει στρατηγικότερα ερωτήματα.
Αφού επιμένεις να έχεις την κκεδίστικη λογική ότι όποιος μας κάνει κριτική μας επιτίθεται κιόλας δικαίωμά σου. Δεν μπορώ να κάνω τίποτ' άλλο!
Όσο για όλα τα υπόλοιπα που αναφέρεις είναι ακριβώς η επιβεβαίωση όλων όσων ως προς την ουσία της κριτικής μας αναφέρουμε. Και για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ρεφορμιστικές λογικές που κατά καιρούς αλλάζουν όνομα και με διάφορες παραλλαγές.
Το ζήτημα σύντροφέ μου δεν είναι ότι η αριστερά πάσχει από προτάσεις μετάβασης προς το σοσιαλισμό, έχω δυο ράφια γεμάτα από τέτοιες συγκεντρωμένες τα τελευταία 30+ χρόνια που είμαι στο κίνημα, αλλά από την έλλειψη εμπιστοσύνης στις ανατρεπτικές δυνάμεις του λαού όπως και από την υπερβάλουσα σημασία στον κοινοβουλευτικό δρόμο.
Όσο για το πόσο ιμπεριαλιστική είναι η Ελλάδα, με τον τρόπο που το περιγράφεις εσύ και το ΚΚΕ, το αποδεικνύουν οι εξελίξεις των δύο τελευταίων χρόνων περίτρανα!
Η Ελλάδα ιμπεριαλιστική χώρα ?
Δεν έχει τράπεζες δικές της (όλες σχεδόν είναι αγορασμένες)
Δεν εχει στρατιωτική ισχύ και δεν παίζει ρόλο στρατιωτικό πουθενά
ΔΕΝ έχει παραγωγή τεχνολογιών και καθόλου βιομηχανία αιχμής
ΔΕΝ μετράει πουθενά ο λόγος της
ΔΕΝ επηρεάζει τίποτα
Είναι κάτω απο το καθεστώς ΔΝΤ ΕΚΤ ΚΟΜΙΣΟΝ με άμεση επιτροπεία απο τους ιμπεριαλιστές .
Πόσο άσχετος πολιτικά μπορεί να είναι κάποιος και στον κόσμο του και να αναμασάει ακόμα αυτά που ανατραπήκανε τόσο ξεκάθαρα σήμερα.
Εξάλλου ο σφαγέας μιλόσεβιτς που έφταιγε για την γιουγκοσλαβία και η ιμπεριαλιστική "ολοκλήρωση" (χαχαχαχαχαχαχαχαχα) της ΕΕ τώρα που σφάζονται όλοι αυτοί μεταξύ τους τόσο ολοκληρωμένα για το ποιός θα επικρατήσει στις καμμένες γαίες δείχνει πραγματικά τα μαρξιστικά εργαλεία κάποιων τα οποία αναλύσανε καλά τα πράγματα .
Για να δούμε τώρα και τα φρέσκα υποκείμενα της επαναστατικής ανατροπής (ταξικά υποκείμενα εννοώ) που θα εκπονηθούν με μαρξιστικά νυστέρια απο τα μυαλά των επιβεβαιωμένων μέχρι τώρα νεομαρξιστών .
Φίλε βαγγέλη
Επίσης πολιτική ανεντιμότητα και επικοινωνιακά τερτίπια είναι το να καλείς την εξοκοινοβουλευτική αριστερά να συμπράξει σε ένα "μέτωπο" το οποίο έχει σαν προυπόθεση το σύνολο της άποψης σου όπως έκανε η ανατρσύα
Δηλαδή κάνει κάλεσμα ενότητας για πλατύ μέτωπο αντίστασης το οποίο θα έχει σαν άξονα τις θέσεις τις ανταρσύα.
Φτύνει δηλαδή μέσα στα μούτρα και του ΚΚΕ μλ που του λέει ότι ,
-ναι ξέρουμε ότι διαφωνείτε αλλά θα σας καλέσουμε
Γιατί καλείς το σύνολο και εξειδικευμένα μέσω διμερών επαφών και κάθεσαι και μου βάζεις προαπαιτούμενο αυτά τα οποία ξέρεις ότι διαφωνώ?
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ότι μέτωπο είναι Ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗΣ ο οποίος θα κρίνουν όσοι συμμετέχουν μέσα στο μέτωπο αν τους καλύπτει ?
Αυτό είναι ολίγον ξεφτίλα και καπέλωμα .
Διεθνιστή ούτε το 1922 τα είχε αυτά η Ελλάδα αλλά οι κομμουνιστές αποκαλούσαν την μικρασιατική εκστρατεία ιμπεριαλιστική χωρίς αυτό σημαίνει πως η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα.
Άλλο να θέλει μια αστική τάξη να κινηθεί επεκτατικά (λογικό) και άρα ιμπεριαλιστικά και άλλο το ιμπεριαλιστική Ελλάδα του ΝΑΡ και άλλων. Η άποψη περί ιμπεριαλιστικής αλυσίδας είναι προβληματική αλλά δεν ταυτίζεται με αυτή της ιμπεριαλιστικής Ελλάδας.
Επίσης τι μίνιμουμ είναι να καλείς εσύ σε μέτωπο-συνεργασία που αυτοαποκαλείται αριστερή. Άρα όλοι οι μη-αριστεροί μένουν εκτός. Για να παλέψουμε στο χώρο δουλειάς μου πρέπει να γίνω αριστερός και να συμφωνήσουμε στο θέμα του ιμπεριαλισμού; Καλή η κριτική στους άλλους αλλά να βλέπουμε και τους περιορισμούς που βάζουν οι δικές σας προτάσεις.
κκεδικη φίλε αντιγειτονιές είναι και η λογική γράφω μια παράγραφο που περιλαμβάνει από ΣΥΡΙΖΑ μέχρι ΝΑΡ και Μ-Λ και αποδίδω στο σύνολο όσων αναφέρω τις θέσεις που έχει ένας από αυτούς και το κάνει και το κείμενό που έχεις αναρτήσει.
Η διαφορά σύντροφε μου διαχειριστή είναι ότι η αναγκαιότητα και το περιεχόμενο του μεταβατικού προγράμματος αυτή την φορά βγαίνει από την ίδια την συγκυρία,και την ίδια την πρωτοβουλία των μαζών.Ο τρόπος που το "δεν χρωστάμε δεν πουλάμε δεν πληρώνουμε κωδικοποίησε αρκετά από τα επίδικα της συγκυρίας,ήταν πολύ πάνω από τις δυνατότητες αντίληψης και σχεδιασμού του κάθε δήθεν πεφωτισμένου πολιτικού γραφείου.Το να συγκρίνεις την συγκυρία της τόσο βαθιάς κρίσης,με τις ασκήσεις επί χάρτου που μπορεί να έκαναν όσοι γέμισαν τα ράφια σου είναι άστοχο.
Σύντροφε διεθνιστή είναι πολύ χαρακτηριστικό το να λέει κάποιος ότι η Ελλάδα δεν είναι ιμπεριαλιστική και συ να καταλαβαίνεις το αντίθετο.Μάλλον δεν παίζει και τόσο ρόλο τι λέει ο συνομιλητής σου.Αν κατάλαβες ότι είμαι με την λογική "σφαγέας Μιλόσεβιτς" μάλλον σε έχουν γελάσει ότι "αυτοί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι κάτι απάτριδες τροτσκιστές,που αν γίνει πόλεμος θα δίνουν λουλούδια στους εισβολείς".Αν ασχοληθείς λίγο παραπάνω με την αριστερά,τις θέσεις κάθε κομματιού της,την ιστορία του κτλ θα αρχίσεις σιγά σιγά να ξεχωρίζεις τι μπορεί να πρεσβέυει κάποιος,και τι δεν κολλάει με τίποτε να του προσάψεις.
Δεν φαντάζεσαι πόσο αστείο είναι να θυμώνεις που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάλεσε το μ-λ.Δεν ξέρω αν έγινε η επαφή,μην πάτε ρε παιδί μου,σβήστε μας και από την μνήμη του τηλεφώνου σας,κόφτε μας και την καλημέρα αν είναι να αγχώνεσαι τόσο!!!
1.Η Ελλάδα συμμετέχει σε αυτό που ονομάζουμε διεθνή καπιταλιστικό καταμερισμό εργασίας όπου της έχει επιβληθεί συγκεκριμένος ρόλος σε ότι αφορά το είδος της ανάπτυξης εδώ και πάρα πολλά-πολλά χρόνια
2. Η μονοπωλιακή αστική ταξη είναι με χίλια δύο νήματα δεμένη με το ξένο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο γιαυτό χαρακτηρίζεται σαν κομπραδόρικη.Δεν υπάρχει εθνική μονοπωλιακή- (μεγαλο)αστική τάξη.
3. Από τα παραπάνω προέρχονται και οι "συμπεριφορές της χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν "περιθώρια"και "κενά" για κινήσεις που φαίνονται ανεξάρτητες πατώντας ή εκμεταλλευόμενη τις αντιθέσεις των "μεγάλων" για να υπηρετήσει με καλύτερους όρους τα δικά της συμφέροντα. Υπάρχει δηλ. μια σχετική αυτονομία της η οποία μεγαλώνει η μικραίνει ανάλογα με τις συνθήκες.
4. Σε ότι αφορά το οικονομικό σύστημα διακυβέρνησης αυτό ορίζεται ως κρατικομονοπωλιακος καπιταλισμός με βασικό του χαρακτηριστικό την εξάρτηση από το ξένο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο (για να θυμηθούμε την θέση του παλιού ΚΚΕ) Εδώ για τον κμκ δίνουμε το απλοϊκό του περιεχόμενο ότι δηλαδή τα μονοπώλια ελέγχουν το κράτος και αποδίδουμε το βαθμό συγκέντρωσης των μέσων παραγωγής σε λίγα "χέρια" σε και σε καμιά περίπτωση δεν νοείται ότι η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα.
Φίλε Βαγγέλη,
Καταρχήν μην ανησυχείς, όσο και αν αντιπαρατιθόμαστε πολιτικά δε χάνουμε το μέτρο απέναντι σε δυνάμεις που τις θεωρούμε συναγωνιστικές.
Για το απόσπασμα που λες έχεις (για το ευρωομόλογο) ένα μικρό δίκιο, αλλά ένα ουσιαστικό άδικο:
Είναι καθαρή πραγματικότητα ότι έχει διαμορφωθεί ένα... πολυπλόκαμο δίκτυο διασύνδεσης τους ΑΝΤΑΡΣΥΑ με παραδοσιακές ρεφορμιστικές δυνάμεις (το ΣΥΝ) και μάλιστα όχι σε ένα πλαίσιο κοινής δράσης στο κίνημα αλλά σε ένα πλαίσιο διαμόρφωσης πολιτικών πλαισίων. Αυτό το δίκτυο συναντιέται σε blog, σε κοινές εκδηλώσεις και σε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ κοινές αντιλήψεις. Η ΕΛΕ (και δε θέλω να σου πως την άποψή μου για την ΕΛΕ, η οποία είναι κάκιστη) και το "μεταβατικό πρόγραμμα" είναι κάποιες από αυτές.
Ούτε εγώ λέω ότι είναι "κολάσιμη" αυτή η ώσμωση και προσέγγιση, αλλά αποτελεί πραγματικότητα που παράγει πολιτικά συμπεράσματα. Δεν καταλαβαίνω γιατί ενοχλείσαι όταν κάποιος επισημαίνει ακριβώς αυτό.
Οχι δεν είναι καθόλου κακό (από άποψη πολιτικού πολιτισμού, ας πούμε) που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνθηκε και στο ΚΚΕ(μ-λ), ακόμα και με το φουλ της άποψής της. Δύο παρατηρήσεις όμως: Η πρώτη είναι ότι όταν βάζεις το φουλ της άποψής σου και καλείς τον άλλον σε συνεργασία, τι διαφορετικό κάνεις από το ΠΑΜΕ; Η δεύτερη είναι ότι αυτό το φουλ της άποψης δεν τίθεται μόνο στο κεντρικό πολιτικό αλλά σε κάθε απλή πρωτοβουλία γειτονιάς όπου το "μεταβατικό πρόγραμμα" τίθεται ως όρος για κοινή δράση σε οποιοδήποτε μικρό ζήτημα. Τότε ο πολιτικός πολιτισμός που λέγαμε, μάλλον δείχνει μια πολιτική υποκρισία...
Και σε ένα άλλο ζήτημα έχεις ένα δίκιο. Κι εγώ από αυτά που λες, κατάλαβα ότι δε θεωρείς την Ελλάδα ιμπεριαλιστική. Εχει όμως, άραγε, αυτό κάποια αποτελέσματα στη θεώρηση που έχει η αριστερά και στα καθήκοντα που μπαίνουν;
Αφορά ή όχι την εργατική τάξη και την πάλη της ότι αν έφτανε στο στάδιο να θέσει ζήτημα εξουσίας, θα είχε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τα ντόπια αφεντικά αλλά και τον ευρωπαϊκό και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό;
Αφορά ή όχι την εργατική τάξη και την πάλη της ότι αν έφτανε στο στάδιο να θέσει ζήτημα εξουσίας, θα παραλάμβανε μια χώρα με διαλυμένη παραγωγική βάση και με όλες τις υποδομές εξαρτημένες στην τεχνογνωσία των ιμπεριαλιστών;
Ξέρω, φυσικά «ναι», θα μου πεις – «και για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ίδιο είναι». Εξήγησέ μου τότε σε παρακαλώ γιατί όταν ήρθε η Κλίντον στην Ελλάδα (με το κίνημα των πλατειών στο προσκήνιο), δε στηρίχτηκε μια αντιιμπεριαλιστική πορεία, κάτι που σε άλλες εποχές, λιγότερο… μεταβατικές θεωρούνταν ευνόητο; Εκτός αν το παρδαλό κουστούμι που φόρεσε η εξωκοινοβουλευτική αριστερά στην πλατεία δε σήκωνε κόκκινο και αντιιμπεριαλιστικό χρωματισμό (συγχώρεσέ μου την κακία, αλλά δεν άντεξα)…
Όχι, δε νομίζω ότι «αυτό πρέπει να γίνεται με αναπαραγωγή των ιστορικών ρευμάτων», αλλά πάλι δεν αντέχω να μη γράψω κάτι. Είναι τυχαία αυτή η πολιτική ώσμωση ρευμάτων που προέρχονται από την περίοδο που νίκησε η αντίληψη του ειρηνικού, κοινοβουλευτικού δρόμου, της πολιτικής και συνδικαλιστικής ανάθεσης, αντιλήψεις από τις οποίες περίσσευαν (οργανικά, εννοώ) οι μάζες; Είναι τυχαία αυτή η –κατά την άποψή μου αποπροσανατολιστική- κοινή οικοδόμηση πολιτικής με πυρήνα και κέντρο το ζήτημα του χρέους;
Θα ήθελα να γράψω μερικά πράγματα για το περιβόητο μεταβατικό πρόγραμμα, αλλά δεν έχω το κουράγιο τώρα. Οπότε αυτά τα λίγα και επανερχόμαστε…
Πάνος
Δεν θα παίζουμε σύντροφοι με τις λέξεις ούτε με τις έννοιες .
γράφεις "Εντάσσεται στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα από ηγεμονευόμενες θέσεις,χωρίς αυτό να αποκλείει δικές της μικροιμπεριαλιστικές πρακτικές "
Να τελειώνουμε με το μίκρο ιμπεριαλιστικές με το νάνο- ιμπεριαλιστικές και το πίκο-ιπμεριαλιστικές .
Υπάρχουν ιμπεριαλιστικές χώρες και μή .
Ας μου πεί κάποιος πόσα "
κιλά" ιμπεριαλισμό θέλει για να χαρακτηρίσει μία χώρα ιμπεριαλιστική , η τσαρική ρωσία μιάς και το πάτε και στην απόσπαση ενός αδύναμου κρίκου απο την ιμπεριαλιστική αλυσίδα ήταν μία ιμπεριαλιστική χώρα λιγότερο ισχυρή απο την αγγλία γαλλία τον καιρό εκείνο αλλά ασκούσε μία χαρά ιμπεριαλισμό και στα ανατολικά της και όπου μπορούσε . Δεν θα μπώ στα κριτήρια που πρέπει να έχει κάποιος για να είναι ιμπεριαλιστική χώρα (τα είπα πρίν σε μεγάλο βαθμό).
Πρός τον ανώνυμο που με προτρέπει να διαβάσω θέσεις και μου κάνει μαθήματα (καλά κάνει ο άνθρωπος ) λέω ότι γνωρίζω τις θέσεις και τις απόψεις των βασικών οργανώσεων τις γνωρίζω , συντρόφους σας θεωρώ αλλά ξέρω ποιά είναι η πολιτική μήτρα και η πολιτική κουλτούρα που σας διακατέχει .
Εγω θέλω μέτωπο όλης της επαναστατικής αριστεράς που να λέει
1)Έξω τρόικα (ΔΝΤ-ΕΚΤ-κομμισιόν)
2)Ανατροπή μνημονίων
3)Υπεράσπιση δικαιωμάτων σε δουλειά ασφάλιση παιδεία ελευθερίες
ΠΟΣΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΕΙ ΚΟΣΜΟ ?
Δεν αποκλείει κανένα ούτε και είναι το σύνολο της γραμμής μου .
Εγω γουστάρω όλο τον πραγματικό λαικό και κομμουνιστικό κόσμο , και οργανώσεις κτλπ .
Αλλά τα τρίκ και τα επικοινωνιακά δεν αρμόζουν στον χώρο της επανασταικής αριστεράς , επίσης θα ασκήσω αμείλικτη κριτική στην λογική του
" δεν φτάνει η αντίσταση"
Θα ασκήσω ανελέηητη κριτική σε ότι θεωρώ ρεφορμιστικό .
Και όλα αυτά τα θολά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τα θεωρώ ρεφορμιστικά κανονικά .Το ότι βάζουν το οραματικό στοιχείο σαν ζύμωση για την ανατροπή του καπιταλισμού δεν λέει τίποτε .
Σήμερα καλούνε σε πολιτική που συμπλέει με τον ΣΥΡΙΖΑ , ακόμη και το ΚΚΕ υιοθετεί κομμάτια αυτής της πολιτικής .
Στο κομμάτι της διαγραφής του χρέους και της πτώσης της κυβέρνησης βρίσκονται σήμερα και οι 3 χώροι .
Στο κομμάτι της ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ σε ένα ελάχιστης πολιτικής συμφωνίας γιατί δεν συμφωνεί κανείς ????
Ο καθένας έχει την ατζέντα του και δεν του καίγεται καρφάκι τι θα γίνει με τον λαό , όταν καλείς ακόμα και σήμερα σαν οργάνωση και βάζεις το σομπρέρο σαν προυπόθεση για αγώνα τι είναι αυτό?
Μήπως επειδή σου δίνουν 1 % για σένα σημαίνει ότι έπιασες τον πάπα απο τα α@@@ια και μου κάνεις ενωτική επίθεση ?
Εδώ ο κόσμος καίγεται και κάποιοι δεν θέλουν να συμφωνήσουν στα βασικά , λές και περισσεύει και κανένας .
Σύντροφοι μην μπλέκετε την κριτική με την επίθεση .
"Διεθνιστή ούτε το 1922 τα είχε αυτά η Ελλάδα αλλά οι κομμουνιστές αποκαλούσαν την μικρασιατική εκστρατεία ιμπεριαλιστική χωρίς αυτό σημαίνει πως η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα."
Δεν μου λέει τίποτα σαν επιχείρημα καθώς η άποψη του σύντροφου βαγγέλη ξεκάθαρα έλεγε ότι η Ελλάδα είναι και δεν είναι ιμπεριαλιστική , ότι εντάσσεται στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα κια που και που σηκώνει και κανένα κεφάλι και τσούκου τσούκου αρθρώνει και καμία επιδίωξη ,
Δεν έχει σχέση καμία με κάποιες βλέψεις ή ευκαιρίες που μπορεί να οραματίζεται η αστική τάξη (παρασιτική και κομπραδόρικη) όπως το 1922 .
Και σήμερα μπορεί να εκφράζει τέτοιες επιδιώξεις αλλά όχι σαν στική τάξη συνολικά και σε καμία περίπτωση όχι κόντρα στα συμφέροντα των ευρωπαίων αμερικάνων πατρώνων της .
Επίσης , το γεγονός της γενικότερης πολεμικής και κατάστασης αναδιάταξης της δεκαετίας του 1920 δεν συγκρίνεται με το σήμερα .
Και σήμερα μπορεί να υπάρχει μεγαλοιδεατισμός σε λανθάνουσα μορφή σε κάποια μικρα κομματάκια της αστικής τάξης (λέμε τώρα ) σε έναν επόμενο πόλεμο δεν ξέρεις στην αναμπουμπούλα πώς θα εκφραστεί και τι θα γίνει .Τί ρόλο έπαιξε η Αντάντ(αυτοί που μας λέγανε τι θα κάνουμε ) και η συμμετοχή στον α παγκόσμιο πόλεμο της Ελλάδας (μπήκε το 1915 η Ελλάδα μετά απο εντολή της αντάντ) ? Ή ακόμα και στους βαλκανικούς πολέμους νωρίτερα ?
Πρέπει να βλέπεις λοιπόν όλη την εικόνα και απο το 1840 και μετά και να μην λέμε μία κουβεντούλα .
Δεν είναι δυνατόν μία αστική τάξη μιάς ιμπεριαλιστικής χώρας να μην έχει στο ενεργητικό της ιστορικά αποκρυσταλλωμένα επιτεύγματα . Είναι πολύ ξεκάθαρα τα πράγματα , ακόμα και χώρες ιμπεριαλιστικές όπως η Ρωσία που ήταν απο τις πιο αδύναμες (ούτως ή άλλως τότε οι υπερδυνάμεις ήταν αλλιώς διαμορφωμένες ) μπορούσε και ήλεγχε και διαμόρφωνε γεωπολιτικά και στρατιωτικά ,οικονομικά γεγονότα (ρωσο ιαπωνικός πόλεμος 1904 πχ .
"Με μέγιστη έκταση περίπου 28.400.000 χμ² στα μέσα του 19ου αιώνα, είναι το τρίτο μεγαλύτερο κράτος στην ιστορία της ανθρωπότητας μετά τη Μεγάλη Βρετανία των αρχών του 20ού αιώνα (η οποία όμως διέθετε αποικίες) και τη μεσαιωνική Μογγολική Αυτοκρατορία του Κουμπλάι Χαν."
"Όταν η Μεγάλη Αικατερίνη πεθαίνει το 1796, η Ρωσική Αυτοκρατορία δεν είναι απλά το δυνατότερο και μεγαλύτερο κράτος της ΒΑ Ευρώπης αλλά μία από τις υπερδυνάμεις ολόκληρης της ηπείρου. Νέος αυτοκράτορας θα αναλάβει ο γιος της Παύλος (Παύλος Α') που θα κυβερνήσει μόλις πέντε έτη.
Κατά τη διακυβέρνησή του θα ιδρυθεί με αυτοκρατορικό διάταγμα η Ρωσική-Αμερικανική Εταιρεία, η οποία θα υλοποιήσει την επέκταση της Ρωσίας στην Αλάσκα τις τρεις επόμενες δεκαετίες. Επίσης ο Παύλος δε μπορεί να μείνει αμέτοχος στο νέο σκηνικό που διαμορφώνουν οι νίκες του Ναπολέοντα στη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη - συνεργάζεται με την Αγγλία και την Αυστρία εναντίον του γάλλου αυτοκράτορα και το 1798-1799 ρωσικά εκστρατευτικά σώματα θριαμβεύουν στην Ιταλία και την Ελβετία. Το 1800 προσαρτά μονομερώς το Κάτρλι-Καχέτι, δηλ. το βασικό κορμό της Γεωργία, αν και παλαιότερα η μητέρα του είχε δεσμευθεί για την ανεξαρτησία του. Στο εσωτερικό επίπεδο προσπαθεί να χαλαρώσει την καταπίεση των δουλοπαροίκων και να καταπολεμήσει τη διαφθορά της υψηλόβαθμων στελεχών του παλατιού. Αυτές οι επιδιώξεις θα προκαλέσουν την οργή της αριστοκρατίας και θα οδηγήσουν στη δολοφονία του στις 23 Μαρτίου 1801."
Ενδεικτικά για να καταλαβαίνουμε και κάποια πράγματα .
Να πληροφορήσω ότι ξέρω να διαβάζω μία χαρά .
Δεν θα τρελαθώ ακόμη στα νεανικά μου χρόνια .
Ξέρω τι είναι ιμπεριαλισμός και τί όχι .
*σημείωση
δεν χαρακτηρίζω την προ του 1900 Ρωσία ιμπεριαλιστική καθώς αυτό συνιστά θεωρητικό λάθος
(ο ιμπεριαλισμός σαν ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού άρχισε ουσιαστικά απο τον 20ο αιώνα και μετά) .
Απλά θέτω κάποια στοιχεία για να δούμε και την διαδρομή και τα μεγέθη
Διεθνιστή:
Η άποψη περί ιμπεριαλιστικής αλυσίδας θεωρεί πως κάθε χώρα του κόσμου αποτελεί κι ένα κρίκο αυτής.
Το μικροϊμπεριαλιστικές επιδιώξεις ταιριάζει γάντι στην μικρασιατική εκστρατεία. Κύπρος 1974, τι ήταν αυτό; Προσπάθεια οικονομικής επέκτασης σε Μ. Ανατολή 70-80 και Βαλκάνια μετά το '90 που ακριβώς εξαιτίας του εξαρτημένου χαρακτήρα της ελληνικής αστικής τάξης απέτυχαν. Σαν ενέργειες όμως τι ήταν, ραγιάδικες και κομπραδόρικες; Θα μπορούσε κάποιος να τις πει ιμπεριαλιστικές ή μικροιμπεριαλιστικές ή κάτι τέτοιο. Επαναλαμβάνω οι ενέργειες και όχι η αστική τάξη.
Θες λες μέτωπο της επαναστατικής αριστεράς. Να το κάνεις τι; Το κάνει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ε και; Μάλλον το λαϊκό μέτωπο απαντάει πιο πολύ στην αναγκαιότητα παρά τα μέτωπα της επαναστατικής αριστεράς που έχουν μπει από τις αρχές του '80 στη στοχοθεσία της ελληνικής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Και όταν θες τον λαό μαζί σου να μην κάνεις εκπτώσεις στις απόψεις σου αλλα μη του τις φοράς καπέλο, να παλέψεις να τον πείσεις. Δεν θα δυσκολευτείς να κάνεις μέτωπο των αριστερών αντιιμπεριαλιστών, ακριβώς επειδή δεν είναι πολλοί δυστυχώς.
Καλημέρα,
Κ αφού όπως τόσο προφανές ήταν εξ' αρχής ότι κάποιοι ήθελαν απλά να πουν πέντε πράματα με συγκεκριμένο σκοπό (να στήσουν στη γωνία το μικρό μ-λ γιατί δήθεν συκοφαντεί) να μη χαλάσει το χατίρι..
Το χαρμόσυνο τελικά το πιάσαμε,,,
Κάποιοι σύντροφοι (και αφού είναι απαραίτητο να κατονομάσω) βλ. Βαγγέλης, κατάφεραν να ανακαλύψουν την μόνη αστική τάξη (ιμπεριαλιστική ίσως... αλλά μπορεί κ όχι τελικά, μπα μάλλον αλληλεξαρτημένη, αλλά πάλι δύσκολα) η οποία έχει περάσει τριχιά στο λαιμό και μέρα τη μέρα αυτοκτονεί. Σπάει συμμαχίες δεκαετιών, κλείνει ή ξεπουλάει παραγωγικές (όσες έμειναν) μονάδες σε ινδούς τούρκους κ ευρωπαίους, ξεδόντιασε και την αγροτιά μέχρι που, εκεί που εξάγαμε τώρα παίρνουμε από σπόρους μέχρι κ ραπανάκια απ' έξω και πολλά άλλα που βαριέμαι να γράψω. Άρα ρε παιδιά κ η εργατική τάξη δεν έχει κ τόσα πολλά να κάνει. Ούτε να ανασυγκροτηθεί σαν τάξη (αφού εργάτες είμαστε όλοι τώρα), ούτε να στήσει σωματεία κ να σπείρει στάρι να χουμε να τρώμε. Είναι αυτάρκης η χώρα, υπάρχουν οι κοινωνικές κ πολιτικές δυνάμεις (που είναι κ εργατική τάξη με λίγο εργαζόμενη διανόηση κ επαναστατική πρωτοπορία)που θα φυσήξουν τους σατανάδες κ θα τους πάρει τ αγέρι στον αγύριστο...
Κ αφού αυτή η αστική τάξη μας τα κανε τόσο εύκολα να μαζευτούμε όλοι οι σύντροφοι να της στείλουμε ένα στεφάνι στα σαράντα...
Θα παρατηρήσατε πως δεν είμαι κακοπροαίρετος μιας κ δεν αναφέρθηκα στην 25η Μαρτίου...
Υ.Γ. Μην τολμήσει κανένας να πεί ότι το μπαχάλεψα γιατί κάποιοι λένε μαλακίες απ' την τετάρτη...
Ανώνυμε θέλεις να μου πείς ότι το 1974 και η χούντα δεν ήταν αμερικανοκίνητα ?
Όσα επιχειρήματα και να θέσεις για την Ελλάδα και όποια πέτρα και αν σηκώσεις θα βρείς απο κάτω τον ξένο παράγοντα .
Δεν θα συνεχίσω να λέω τα προφανή , επίσης , ναι θα ήθελα η επαναστατική αριστερά να συμπράξει σε μέτωπο .
Το λέω λίγο έντονα επίτηδες , πιστεύω ότι δεν περισεεύει κανείς . Ένα πλατύ και πολύμορφο μέτωπο αντίστασης θα ήθελα (εννοείται) λοιπόν μην τρελαίνεσαι και διάβασε και σύ σε παρακαλώ τις θέσεις του ΚΚΕ μλ ...
Προς ανώνυμο των 12:52.
Θίγεις πάρα πολλά,θα προσπαθήσω να πιάσω κάποια αποφεύγοντας όσο μπορώ το σεντόνι.
Μιλάς για ένα "πολυπλόκαμο" δίκτυο σχέσεων με άλλες δυνάμεις της αριστεράς,όπως τον συν.Το σωστό είναι να λέμε με κομμάτι(πλέον) του ΜΑΑ και την μειοψηφία του συν (Λαφαζάνης).Και προφανώς θέλουμε και με άλλους.Και μόνο το τρομαχτικό και απειλητικό επίθετο που χρησιμοποιείς είναι χαρακτηριστικό.Τα υλικά για μια σύγχρονη ανατρεπτική αριστερά δεν βρίσκονται μόνο στο εξωκοινοβούλιο.Επιμένεις να επαναφέρεις κάτι που σου έχω ήδη πει ότι δεν κάνουμε προσπάθεια να το κρύψουμε.Δεν νομίζω ότι αυτά γίνονται εν κρυπτώ,και ότι γίνονται από τα πάνω.Και πάλι όταν καταθέτουμε πρόταση για να βαθύνει το από τα κάτω,δηλ το αγωνιστικό μέτωπο,πάλι τα ακούμε.
Αγωνιστικό μέτωπο για μένα δεν σημαίνει ότι με όποιον δεν συμφωνεί με τα 5 σημεία,δεν κάνουμε κοινή δράση. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ βάζουν προαπαιτούμενο πχ για τα χαράτσια,την συμφωνία στην έξοδο από το ευρώ.Όποιος το κάνει κακώς.
Εννοείται ότι αφορά τη εργατική τάξη η ρήξη με τον ιμπεριαλισμό,και η παραγωγική αποσάρθρωση. Για αυτό πρέπει να βγάλουμε την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο υπερεκμετάλλευση-ελλείμματα κρατικά και εμπορικά-κρατική υπερχρέωση-παραγωγική αποσάρθρωση-υπερδανεισμός-νέα υπερχρέωση-νέα υπερεκμετάλλευση-νέα ελλείμματα κρατικά και εμπορικά-νέα παραγωγική παρακμή κτλ κτλ.
Για να βγούμε από τον φαύλο κύκλο πρέπει να συγκροτηθεί μπλοκ κοινωνικό και πολιτικό με σκοπό την εξουσία,και άμεσα βήματα την παύση πληρωμών του χρέους,την έξοδο από ευρώ και εε,την εθνικοποίηση τραπεζών και μεγάλων κλάδων κτλ.
Αυτό είναι το περιεχόμενο του μάχιμου σύγχρονου αντιιμπεριαλισμού.Πότε ακριβώς ήρθε η Κλίντον,τι άλλο κάναμε τότε και τι ακριβώς στάση είχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Αθήνα ούτε το ξέρω,ούτε με νοιάζει.
Δεν είναι και τόσο κρίσιμο κατά την γνώμη μου το αν υπάρχει ή όχι εξάρτηση.Ο Μηλιός πχ κατά την γνώμη μου επιχειρηματολογεί αρκετά εύστοχα και αναλυτικά στο ότι δεν υπάρχει.Η πολιτική του πρόταση όμως είναι για τα πανηγύρια (διαπραγμάτευση του χρέους,παραμονή σε ευρώ και ΕΕ).
Αυτό που κατά τη γνώμη μου είναι το καθοριστικό λάθος που κάνετε είναι ότι δεν έχουμε απέναντι μας μέτρα που θα πούμε ένα σκέτο όχι,αλλά ένα εγχείρημα απότομης τριτοκοσμοποίησης της Ελλάδας.Αν πούμε όχι στο μνημόνιο,προφανώς και στις δόσεις,λέμε παύση πληρωμών.Για επαναδιαπραγμάτευση η για διαγραφή?Οι τράπεζες παραμένουν στην ΕΚΤ,ή σε ένα καινούριο δημόσιο με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο?Άρα πρέπει να πάρουμε θέση και για το νόμισμα.Θα βγούμε ή όχι από τις δεσμεύσεις της κοινής αγοράς?'Αρα υπάρχει θέμα ΕΕ.
Δεν γίνεται να τα αποφύγεις αυτά,αν θες να πεις όχι στα μέτρα.Δεν έχουμε να κάνουμε πχ με ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προσπαθούμε να μην περάσει,και αν τα καταφέρουμε παραμένουμε στο παλιό συνταξιοδοτικό καθεστώς.Σήμερα χρειάζεται αντιπρόταση,όχι υπεύθυνη εναλλακτική,πρόταση αμφισβήτησης της αστικής εξουσίας αλλά αν πεις στην εργατική τάξη και τον λαό "κάνε αντίσταση,αλλά για να σου πω τι να γίνει η χώρα είναι νωρίς" δεν μπορείς να έχεις καμία αξιοπιστία.Βοηθάς άθελα σου τους κατασκευαστές των μονοδρόμων,αν δεν σπάσει το "δεν γίνεται αλλιώς" είμαστε καταδικασμένοι.
Διεθνιστή λες ότι ξέρεις να διαβάζεις άρα υποθέτω πως αποφεύγεις να διαβάζεις. Το 1974 είχες εξάρτηση όπως και το 1922 όπως και σήμερα (και όχι υποδούλωση που λέει η κοινή σας ανακοίνωση).
Αυτό τι πάει να πει, πως οι κινήσεις της αστικής τάξης δεν ήταν 'ιμπεριαλιστικές'; πες τις επιθετικές ή επεκτατικές δεν αλλάζει κάτι. Επαναλαμβάνω οι κομμουνιστές το θεωρούσαν άδικη και ιμπεριαλιστική την μικρασιατική εκστρατεία όχι ιμπεριαλιστική την Ελλάδα. Άλλο εξάρτηση κι άλλο υποδούλωση/ραγιαδισμός, κάνοντας κριτική στην ιμπεριαλιστική Ελλάδα του ΝΑΡ εσύ το πας στο άλλο άκρο και επειδή το ένα άκρο είναι λάθος δε σημαίνει πως το άλλο είναι σωστό.
Επίσης εσύ λες θέλεις μέτωπο της επαναστατικής αριστεράς εγώ σου λέω δε θέλω, θέλω ένα μέτωπο που να αφορά τις τάξεις και τα στρώματα του ελληνικού λαού που να έχουν ταξικό συμφέρον να παλέψουν ενάντια στη σημερινή κατάσταση. Το θεωρώ λίγο και λάθος να θες μέτωπο των μερικών χιλιάδων (;) εξωκοινοβουλετικών. Αλλά σε αντίθεση με το πιο πάνω θέμα αυτό είναι καθαρά θέμα εκτίμησης, μπορεί η ιστορία τελικά να σε δικαιώσει.
Πολύ χρήσιμη η κουβέντα για κάποιον που δεν ξέρει πολλά , και ακούει 2 αντίθετες απόψεις(και φυσικά ψάχνει, διαβάζει να μάθει).
1) Τι χρειαζεται να υπάρχει,να ισχύει,να έχει μιά χώρα για να είναι ιμπεριαλιστική.
2) Στην ευρώπη ποιές χώρες είναι και ποιές δεν είναι.
ΥΣ) Μην χαλάσω την ροή της παραπάνω συζήτησης.Ας απαντήσει όποιος θέλει όποτε θέλει.
Στον γνωστό ανώνυμο .
Βαριέμαι να επαναλαμβάνομαι αλλά θα κλείσω με το εξής .
Ναι η λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού ισχύει και σήμερα .
Όχι οι παραλλαγές και οι νεομαρξίζουσες απόψεις που δεν επιβεβαιώθηκαν απο την ταξική πάλη ούτε και απο την πραγματικότητα .
Η ελλάδα πάει να καταντήσει νεο αποικία , βαθαίνει τόσο πολύ η εξάρτηση λοιπόν σήμερα .
Για τα προφανή 1922 και 1974 και άλλα πολλά που μπορεί να σκεφτεί κάποιος νομίζω ότι απάντησα , η αστική τάξη(όχι πάντα όλη και όχι πάντα σε όλα τα θέματα) λειτουργούσε γενικά κάτω απο τα έμμεσα κελεύσματα ιμπεριαλιστών . απο το 1840 μέχρι και σήμερα .
Δεν συγκροτήθηκε ποτέ μεγάλοαστική εθνική τάξη στην ελλάδα .
Η άποψη του ΚΚΕ μλ δεν είναι τέλεια (δεν υπάρχει ιδανική άποψη άλλωστε ) όμως μπορεί και απαντάει σε ΌΛΑ τα βασικά σημεία της παγκόσμιας κοινωνικής εξέλιξης και στο σήμερα .
Το γεγονός ότι προκύπτουν και επιβεβαιώνονται όλα όσα λέγαμε απο το 80 μέχρι σήμερα δείχνει πολλά .
Όσο αναφορά το μέτωπο θα ήθελα να συμμετέχουν όλες οι μάχιμες και ψημένες δυνάμεις στο κίνημα με τους πεπειραμένους αγωνιστές και προφανώς και όλος ο αγωνιζόμενος τώρα και δυνάμει λαός ,όλα τα αγωνιστικά σωματεία ,όλοι οι σύλλογοι , οι γειτονιές και όλοι οι ανένταχτοι αγωνιστές.
Μην κάνεις συνδικαλισμό εδω πέρα , το αν θεωρείς κλειστό το κείμενο που καλεί σε αγώνα με αυτές τις κινηματικές αιχμές και όχι αιτήματα που ΘΑ υλοποιηθούν ...Τι να πώ , το κείμενο είναι ένας οδηγός για δράση σήμερα και προσανατολίζει το κείμενο στον εχθρό και στα μέτωπο που βασικά πρέπει να τον αντιπαλέψουμε .
Τέλος
Προς Βαγγέλη,
Είμαι ο «ανώνυμος των 12:52», που δεν είμαι ακριβώς ανώνυμος μιας κι έχω υπογράψει ως πάνος.
Ωραία, λοιπόν, δεν καταλαβαίνω γιατί θίχτηκες τότε. Όταν αναφέρουμε εμείς αυτά που «δεν κάνετε προσπάθεια να κρύψετε» είναι «αλητεία μας» ή «υπερβάλλον κακογραμμένος προεκλογικός ζήλος»! Τι θα ήθελες; Να συμφωνούμε ντε και καλά δηλαδή; Ή να μην αξιολογούμε πολιτικά αυτό το δίκτυο σχέσεων;
Να στο πω με μια ερώτηση; Γιατί, άραγε, σε αυτό το πλήθος εκδηλώσεων και προωθήσεων κειμένων (στην ολίγον εικονική πραγματικότητα των blogs) δεν καλείται ΠΟΤΕ εκπρόσωπος του ΚΚΕ(μ-λ);; Πρόσεξε, δε στο λέω με… παράπονο. Να σου πω την εξήγησή μου;
Γιατί απλώς η ώσμωση υπάρχει ανάμεσα στο ΣΥΝ και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ (εντάξει, μπορεί να ακουμπάει και καμία Σακοράφα) και είναι μια ώσμωση στη βάση κοντινών πολιτικών θέσεων. Προωθούν από κοινού μια κοντινή πολιτική πλατφόρμα.
Για τον «υπερβάλλοντα κακογραμμένο προεκλογικό ζήλο» -ήθελα να στο γράψω από χτες- θα σε παρακαλούσα ειλικρινά να μην κάνεις το λάθος να προβάλεις τον τρόπο σκέψης του δικού σου πολιτικού χώρου παντού. Η γνώμη μου είναι ότι το εκλογικό αποτέλεσμα πολύ λίγα πράγματα θα κρίνει για τις δυνάμεις που θέλουν να έχουν αναφορά στο κίνημα και το άγχος μου για την αποχή ή για τις ψήφους του ΚΚΕ(μ-λ) ή για τις ψήφους μιας συνεργασίας (σου παραθέτω όλα τα ενδεχόμενα) είναι απειροελάχιστη – όσο και αν δεν το πιστεύεις. Είτε με κακά είτε με καλά εκλογικά αποτελέσματα (κάτσε να δούμε κιόλας για τις εκλογές), την επόμενη μέρα θα είμαστε μπροστά σε πολύ κρίσιμα προβλήματα και σε δύο μέρες θα έχουν ξεχαστεί οι «νίκες» και οι «ήττες». Οσον αφορά δε το ΚΚΕ(μ-λ), λυπάμαι αλλά έχει αποδείξει πάμπολλες φορές πόσο έξω είναι από τον εκλογικό κρετινισμό του μεγάλου μέρους της Αριστεράς.
Επειδή δεν ξέρεις πότε ήρθε η Κλίντον το αφήνω αν και αυτό ακριβώς συμπυκνώνει το πρόβλημα.
Πάω σε αυτά που λες: έρχεται συνέχεια)
Σε βεβαιώνω ότι το θέτουν (το προαπαιτούμενο) και χαίρομαι που λες ότι «Οποιος το κάνει, κακώς».
Για το «μάχιμο, σύγχρονο, αντιιμπεριαλισμό». Ξέρεις, τα επίθετα δε φτάνουν από μόνα τους για να υποστηρίξουν μια πολιτική θέση. Όλα αυτά τα μέτρα που προτείνετε είναι πολύ ωραία στο χαρτί (και μπορεί να είναι πολύ ωραία σε άλλες συνθήκες), αλλά στη σημερινή πραγματικότητα βασίζονται σε τρία σοβαρά πολιτικά λάθη:
1. Αγνοείτε εντελώς τη φάση του υποκειμένου. Του κοινωνικού και του πολιτικού. Η εργατική τάξη είναι αποσυγκροτημένη πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά. Δεν έχει σωματεία, δεν έχει τρόπο να μιλήσει, να εκφραστεί, να δράσει, να προχωρήσει. Αντίστοιχα παντελώς προβληματικά είναι τα όποια πολιτικά υποκείμενα και με κυρίαρχη τη δεξιά γραμμή. Αυτά τα ωραία… μέτρα λοιπόν, ποιος ακριβώς θα τα εφαρμόσει; Η «αντιφατική» (κάπως έτσι δεν τη λέτε;;) κυβέρνηση; Και από ποιους θα αποτελείται; Εχετε αντιληφθεί ότι η διαγραφή του χρέους προϋποθέτει επανάσταση; Ή έχετε και σεις την άποψη του ΣΥΝ (ελπίζω πως όχι) ότι «έλα μωρέ τι θα μας κάνουν;» ή του Αλαβάνου ότι η Μέρκελ θα τρέχει γονατιστή αν η ελληνική κυβέρνηση δε θέλει το επόμενο δάνειο (καλά δε θυμάμαι;).
2. Με τον τρόπο αυτό ενισχύετε και σεις τις αυταπάτες που θα ήθελε να έχει ο κόσμος ότι το ζήτημα είναι ζήτημα συνταγής. Πρόσεξε πώς προσεγγίζεις το ζήτημα:
«Αν πούμε όχι στο μνημόνιο,προφανώς και στις δόσεις,λέμε παύση πληρωμών.Για επαναδιαπραγμάτευση η για διαγραφή?Οι τράπεζες παραμένουν στην ΕΚΤ,ή σε ένα καινούριο δημόσιο με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο?Άρα πρέπει να πάρουμε θέση και για το νόμισμα.Θα βγούμε ή όχι από τις δεσμεύσεις της κοινής αγοράς?'Αρα υπάρχει θέμα ΕΕ… Σήμερα χρειάζεται αντιπρόταση,όχι υπεύθυνη εναλλακτική,πρόταση αμφισβήτησης της αστικής εξουσίας αλλά αν πεις στην εργατική τάξη και τον λαό "κάνε αντίσταση,αλλά για να σου πω τι να γίνει η χώρα είναι νωρίς" δεν μπορείς να έχεις καμία αξιοπιστία».
Νομίζεις δηλαδή ότι ο κόσμος ψάχνει για συνταγή. Και ότι αν τα εχεις «γωνιάσει», θα γίνεις πειστικός. Υποτιμάς το γεγονός ότι προσκρούει ο κόσμος (και όλοι μας) στον πραγματικό συσχετισμό και αντιλαμβάνεται όλα αυτά που του λες σαν μια μάχιμη, σύγχρονη… μπαρούφα.
3. Καtι πολύ σημαντικό. Δυστυχώς όλοι σας επιτείνετε με αυτά που λέτε τη σύγχυση που υπάρχει στην κοινωνία γύρω από το ζήτημα της εξουσίας. Ταυτίζετε ή επιτρέπετε τη σύγχυση ανάμεσα στην κυβερνητική και την πολιτική εξουσία. Το λάθος είναι ολέθριο και έχει ιδεολογικές αφετηρίες.
Κλείνοντας πιάνομαι από κάποια σημεία σου που, πιστεύω, έχουν κάποια βάση και κάνω δύο παρατηρήσεις που συνδέονται:
Η πρώτη είναι αν θέλεις τη δικιά μας αντιπρόταση – εγώ θα στη περιέγραφα ως εξής: Πρέπει να δώσουμε σήμερα κάθε μικρή μάχη για να διεκδικήσουμε τα βασικά δικαιώματα της ζωής μας: ψωμί – δουλειά – παιδεία – ελευθερίες – περίθαλψη - ανεξαρτησία. Η μάχη αυτή θα είναι ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Μέσα στις μάχες αυτές πρέπει να συγκροτηθεί σε μια πορεία η τάξη σε βαθμό που να πάρει στις πλάτες της το καθήκον της βίαιης ανατροπής της κοινωνίας αυτής. Η πορεία θα είναι δύσκολη και οδυνηρή – ΝΑΙ ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΑΝΕ- αλλά θα δίνει την προοπτική ότι ο λαός σε λίγα χρόνια θα είναι ελεύθερος από ξένα και ντόπια αφεντικά.
Με άλλα λόγια, προσπαθώ να σου πω (η δεύτερη παρατήρηση) ότι έχεις δίκιο ότι η έλλειψη προοπτικής αδυνατίζει την καθημερινή πάλη, αλλά νομίζεις ότι η προοπτική μπαίνει έτσι εύκολα, τακτοποιημένα και μηχανιστικά. Να στο πω κι αλλιώς: Η οποιαδήποτε «προοπτική» σου/μας δε θα είναι ιδιαίτερα πειστική γιατί θα προσκρούει ακόμα στην προηγούμενη ήττα του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και στην ουσιαστική ανυπαρξία απολογισμού (ή αν θες στην ύπαρξη διάφορων απολογισμών που δεν έχουν τεθεί πάντως στη δοκιμασία της πραγματικής ζωής) για τα ως τώρα πεπραγμένα του κομμουνιστικού κινήματος.
Και για να απαητθούν όλα συτά κάποτε πρέπει ΣΗΜΕΡΑ να τελειώνουμε με τις λογικές του μαθητευόμενου μάγου, του προγραμματιστή της ιστορίας και της υποτίμησης των πραγματικών ζητημάτων.
Πάνος
Είθε η Πρωτοβουλία να αναπτύξει υγιείς σχέσεις με τον κόσμο του κινήματος και τα μέλη της να αναγνωριστούν από το λαό σαν τίμιοι, ηθικοί και αριστεροί άνθρωποι, μακριά από τους μικρομεγαλισμούς και τα καπελώματα της υπάρχουσας αριστεράς σε όλες τις μορφές της.
Μετά έρχεται ο ιμπεριαλισμός και όλα τα άλλα.
Διεθνιστή επιχειρηματολογείς συνεχώς ότι η Ελλάδα δεν είναι ιμπεριαλιστική χώρα απέναντι σε 2-3 σχόλια τα οποία όμως δεν ισχυρίζονται αυτό.
Η λενινιστική θεωρεία ισχύει προφανώς και αυτό ισχυρίζομαι κι εγώ. Για τη νεοαποικία, όρο που πλάσαρε κύρια ο Μάο μετά το Β' Παγκόσμιο επρόκειται για μια συγκεκριμένη ανάλυση που απαντούσε στη συγκεκριμένη συνθήκη που δημιουργήθηκε μετά τον πόλεμο με το τέλος της περίοδου της αποικιοκρατίας. Το να μιλάς για νεοαποικιοκρατία σήμερα είναι λάθος. Καμιά καπιταλιστική χώρα δεν θεωρήθηκε νεοαποικία ποτέ. Η Ελλάδα τότε με το σχέδιο μάρσαλ, το παλάτι και το στρατό ελεγχόμενα από τους αμερικάνους και την αριστερά σε παρανομία δεν ήταν νεοαποικία και είναι σήμερα; Η Ελλάδα ιδρύθηκε ως κράτος υπό καθεστώς εξάρτησης αλλά δεν υπήρξε ως κράτος, αποικία.
Στην Ελλάδα υπάρχει συγκροτημένη μεγαλοαστική τάξη, το λέει και το ΚΚΕ(μ-λ) αυτό, και ως τέτοια προσπαθεί πάντα να αυξήσει την κερδοφορία της και τη σφαίρα επιρροής της. Το γεγονός της εξάρτησης της βάζει περιορισμούς και την βγάζει εκτός σχεδιασμών σχεδόν μονίμως. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα το οποίο προσυπογράφω και άλλο θέμα να αρνείσαι πως έχει τέτοιες βλέψεις επειδή είναι εξαρτημένη όπως το θέτεις εσύ.
Δεν αρνήθηκα την εξάρτηση εσύ την έχεις μετατρέψει/εξισώσει σε δουλεία που είναι ένα τελείως διαφορετικό πράγμα.
Όσον αφορά το μέτωπο δεν κάνω συνδικαλισμό. Θεωρώ πως τα μέτωπα οργανώσεων δεν απαντούσαν ποτέ στο πρόβλημα του κόσμου, απλά προσπαθούσαν να δώσουν 'λύση' στο πρόβλημα της αριστεράς...αποτυχημένη λύση.
Από κει και πέρα στη λογική που λες για κινηματικές αιχμές συμφωνώ, ποιες είναι αυτές; Στο κείμενο πραγματικά δεν τις διακρίνω και σου μιλάω ειλικρινά.
ΥΓ Ο Βλαδίμηρος έγραψε τον ιμπεριαλισμό ως εκλαϊκευμένο προσχέδιο που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και μετά από το οποίο είχαμε άλλο ένα παγκόσμιο πόλεμο, τουλάχιστον 2 προλεταριακές επαναστάσεις, καπιταλιστική παλινόρθωση και άλλα πολλά. Αυτός είναι και ο λόγος που σε αντίθεση με άλλα έργα του χρησιμοποιείται με πολλαπλές ερμηνείες.
Οφείλει η αριστερά να μελετήσει τα σημερινά χαρακτηριστικά του ιμπεριαλισμού (κατά πόσο έχουν παραμείνει αναλλοίωτα ή/και ποιες οι αλλαγές).
Σύντροφε Πάνο,δεν θυμάμαι ποια ημερομηνία ήρθε η Κλίντον,αν είναι και αυτό έγκλημα να απολογηθώ.
Επανέρχεσαι στην αφορμή για το πρώτο μου σχόλιο,δηλαδή το τι λέτε για μας.Ενώ είπα ότι δεν ισχύουν τα περί προσέγγισης με τον συν,τώρα πρόσθεσες και την Σακοράφα.Συνέχισε έτσι,στο επόμενο βάλε και Κουβέλη-Κατσέλη,όλο και κάποιος μπορεί να το φάει.
Ο εκλογικισμός είναι μια μεγάλη κουβέντα.Πρώτα απ΄ όλα κανένας ποτέ δεν έχει παραδεχτεί ότι είναι εκλογικιστής,οπότε το τι λες για την οργάνωση σου δεν έχει αξία.Για μένα πιο διεστραμμένος εκλογικισμός από το κλείσιμο του ΚΚΕ(μ-λ) στο καβούκι του,με επίσημη δικαιολογία το απίστευτο "δεν πήγε καλά η Μαχόμενη Αριστερά και τώρα φυλαγόμαστε",και τα αλλεπάλληλα μονοκομματικά κατεβάσματα δεν υπάρχει.
Επίσης δεν θα ξεχάσω ποτέ την Θεσσαλονίκη το 2003 στις τεράστιες αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις την πόλη να βράζει και την Θεσσαλονίκη -Αντίσταση 2003 να είναι και γω δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα μακρυά(δεν εννοώ από τις πορείες ,το,ας το πούμε κάμπινγκ εννοώ).
"Η θέση μας είναι ότι μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική δεν περνάει μέσα από τη συμμετοχή στη διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας εντός της καπιταλιστικής κυριαρχίας, αλλά από τη συγκρότηση αυτοτελών οργάνων πάλης για την εργατική εξουσία, ανταγωνιστικών και εξωτερικών προς το αστικό κράτος".Από την απόφαση της 1ης συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Λες δεν υπάρχει υποκείμενο κοινωνικό και πολιτικό.Σωστό,αυτό προσπαθούμε να καλύψουμε.Γι'αυτό μιλάμε για ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.Θα γίνει κάτι τέτοιο αν κάθε οργάνωση των κάποιων εκατοντάδων μελών(όλες τέτοιες είναι,δεν το λέω εναντίον κανενός)φτιάχνει δική του συνδικαλιστική παράταξη?Όχι ,αλλά όταν το κίνημα δεν είναι προϋπόθεση για την κομματική οικοδόμηση αλλά το ανάποδο αυτές τις επιλογές κάνεις.
Επίσης πρέπει να πάμε σε μια λογική αριστερού μετώπου που θα αναλάβει την εκπροσώπηση σε πολιτικό επίπεδο ενός ολόκληρο κοινωνικού συνασπισμού,που πρέπει βέβαια να συγκροτηθεί με όξυνση της εργατικής και λαϊκής πάλης.Το μέτωπο αυτό θα βαθύνει το περιεχόμενο του αριστερού προγράμματος με πυρήνα την ανατροπή των βασικών επιλογών του ελληνικού καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού.
Στο εσωτερικό του παλαικού ξεσηκωμού και του αριστερού μετώπου θα αποκτήσει νόημα και η δημιουργία ενός μαζικού σύγχρονου κομμουνιστικού πόλου,που θα καταπιαστεί με στρατηγικότερα ερωτήματα:το περιεχόμενο του σύγχρονου ιμπεριαλισμού,της δυαδικής εξουσίας,της επαναστατικοποίησης των σχέσεων παραγωγής αναπαραγωγής και εξουσίας.
Δεν ξέρω αν όλα αυτά σπέρνουν σύγχυση.Ενδεχομένως γιατί ξεπερνάνε το μπόι όχι μόνο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,αλλά και όλης της αριστεράς στο σύνολο της.
Τουλάχιστον δεν σπέρνουν την πιο μαύρη απογοήτευση και παραίτηση όπως κάνει η γραμμή σας του αγώνα για ψωμί,δουλειά κτλ σήμερα,και για τα άλλα βλέπουμε αύριο μεθαύριο.
Το αύριο μεθαύριο σύντροφοι είναι τώρα.Χωρίς πανικό και βιασύνη,πάντα μέσα στους αγώνες του λαού και μισό (το πολύ)βήμα μπροστά από κει που μπορεί να φτάσει σήμερα.Να μην τον υποτιμάμε όμως,δεν χρειάζεται καμία αριστερά να του μιλήσει ούτε για την ανάγκη,ούτε για την τεχνογνωσία της αντίστασης.Η αριστερά(ειδικά σε μια συγκυρία ενός είδους κοινωνικής αντεπανάστασης του κεφαλαίου) ή θα μιλήσει για την επόμενη μέρα ή θα εξαφανιστεί σαν μακρινή ανάμνηση,σαν διαχειριστής της ενσωματωμένης διαμαρτυρίας σε ένα προηγούμενο κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό μοντέλο.
ΧΤΕΣ ΗΤΑΝ ΝΩΡΙΣ,ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΝΑΙ ΑΡΓΑ,ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ.
Λοιπόν κοίτα σύντροφε Βαγγέλη...
Δε σου ζητάω να απολογηθείς για τίποτα ούτε σου λέω ότι «είναι και αυτό έγκλημα». Πολιτικά μιλάμε. Και λέω απλώς ότι στην προσπάθειά μας το καλοκαίρι (και εν μέσω κινήματος πλατειών) να στηθεί αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση όταν ήρθε η Κλίντον, συναντήσαμε άρνηση. Αυτό και τίποτα παραπάνω, Ούτε και θέλω να επιχειρηματολογήσω γιατί θεωρώ λάθος (αλλά και ενδεικτική μιας συγκεκριμένης πολιτικής ανάλυσης – θέσης) μια τέτοια στάση. Μη μου απαντάς όμως «θιγμένος»…
Με κατηγορείς περίπου για γκεμπελισμό («Συνέχισε έτσι, στο επόμενο βάλε και Κουβέλη-Κατσέλη,όλο και κάποιος μπορεί να το φάει») επειδή έβαλα τη Σακοράφα. Ε, λοιπόν, δεν την έβαλα εγώ σύντροφε Βαγγέλη! Μόνη της μπήκε! Μπορείς να δεις στο link http://elegr.gr/details.php?id=16, όπου αναφέρεται όλη η παρέα των «100 πρώτων υπογραφών από Ελλάδα που στηρίζουν την ΕΛΕ». Και σε παρακαλώ μη μου το υποβαθμίσεις, η ΕΛΕ είναι από τα ζητήματα γύρω από τα οποία κινήθηκε με επιμονή και σταθερότητα το στελεχιακό δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ε, αν την υπογράψει και η Κατσέλη και αυτό περιφέρεται ως επιτυχία, τότε, μην ανησυχείς, θα σου αναφέρω και την Κατσέλη. Όπως βλέπεις, είμαι πολύ προσεκτικός σε αυτά που γράφω…
Εκλογικισμός είναι να κινείσαι επί μακρόν με προεκλογικό σχεδιασμό και να αποθεώνεις τις δυνατότητες παρέμβασης του κινήματος στην εκλογική διαδικασία. Σου παραθέτω το παρακάτω link http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63525104.
Είναι ή δεν είναι πούρα έκφραση του κοινοβουλευτικού κρετινισμού; Μήπως μπορείς να μου βρεις μια αντίστοιχη τοποθέτηση του ΚΚΕ(μ-λ);;
Με αυτήν ακριβώς τη λογική, νομίζεις ότι το ΚΚΕ(μ-λ) είναι στο καβούκι του επειδή κατεβαίνει αυτοδύναμα στις εκλογές. Θα θιχτείς –το ξέρω- αλλά ΚΑΙ ΑΥΤΟ το θεωρώ έκφραση εκλογικού κρετινισμού.
Ενδιαφέρον το απόσπασμα μόνο που δεν το παραθέτεις ολόκληρο. Ορίστε, λοιπόν:
«είναι πιθανό να δούμε ένα φάσμα ενδεχομένων από αστικές κυβερνήσεις που να λειτουργούν υπό τον εκβιασμό του λαϊκού κινήματος, αντιφατικές κυβερνήσεις, ή κυβερνήσεις ταξικής συνεργασίας, πιθανώς και με συμμετοχή κομματιών της Αριστεράς. Φυσικά, η στάση των ταξικών δυνάμεων του εργατικού κινήματος και της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς απέναντι σε τέτοιες κυβερνήσεις δεν είναι ίδια με τη στάση απέναντι σε καθαρά αστικές κυβερνήσεις, ωστόσο σε κάθε περίπτωσή (μας) η θέση μας είναι ότι μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική δεν περνάει μέσα από την διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας.» (http://antarsya-1syndiaskepsi.blogspot.com/p/blog-page_13.html)
Μάλιστα λοιπόν. Μπορεί να βγουν… αντιφατικές κυβερνήσεις απέναντι στις οποίες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δε θα έχει στάση ίδια με τη στάση απέναντι σε αστικές, αλλά είναι καθαρή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ότι η υπόθεση δεν περνάει μέσα από τη διαχείριση. Ε, αν εσένα αυτό σου φαίνεται καθαρή θέση, τι να πω;; Η μάλλον και εμένα καθαρή μου φαίνεται. Και ταιριαστή με την πολιτική λογική του Δελαστίκ που αναφέρω στο δεύτερο link.
Συνεχίζω το βράδι για τα υπολοιπα...
Πάνος
Σύντροφε Πάνο ,προφανώς δεν μου ζητάς να απολογηθώ,άσε να κάνω και λίγο χιούμορ.
Τα ίδια και με Κουβέλη -Κατσέλη,πάλι κάνω και λίγο πλακίτσα,ο γκεμπελισμός δεν κολλάει.Σχολιάζω το αυθαίρετο τσουβάλιασμα πολιτικών χώρων,για να αναβιώσει το γνωστό "εμείς εμείς οι μόνοι συνεπείς".Επίσης την ΕΛΕ(η οποία παρεμπιπτόντως δεν είναι επιλογή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά από αυτήν έχει ΑΡΑΝ και νομίζω κομμάτι του ΝΑΡ)την είχε υπογράψει ο Παπασπύρος.Σύμφωνα με την λογική σου μάλλον είμαστε ίδιοι και με αυτόν.Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ μάλλον δεν έχει δικαίωμα να υπογράψει για τον εργατικό λαϊκό έλεγχο του δημόσιου χρέους.Αυτά είναι άβατα για τον λαουτζίκο,και αποκλειστική αρμοδιότητα της ευρωγραφειοκρατίας ,της ΕΚΤ,του ΔΝΤ ,της goldman sachks κτλ.Ο λαός είναι για να λέει όχι στα μέτρα.Την πολιτική θα την κάνει το κόμμα όταν φτιαχτεί,ας μην μπλέκουμε τώρα με ενδιάμεσες και αντιφατικές κοινωνικές και πολιτικές εντάξεις.
Αυτό που παραθέτεις μάλλον είναι από τις θέσεις,το δικό μου ήταν από την απόφαση.Και που είναι το πρόβλημα?Στο ότι μπορεί να υπάρξουν τέτοιες κυβερνήσεις?Στο ότι άλλη πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι της,απ'ότι στον ΓΑΠ,ή σε διορισμένους από την ΕΕ πρωθυπουργούς?Εσύ λες ότι πρέπει να είναι η ίδια?
Τα περί Δελαστικ είναι φτηνός συνδικαλισμός.Ένας δημοσιογράφος που γράφει στον αστικό τύπο έχει περίπου ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήται το οποίο γενικά δεν είναι εύκολο να το υπερβεί κατά βούληση,αν και πρέπει να το προσπαθεί(να προσπαθήσει να απολυθεί,για να λέμε βέβαια για την πολιτική δίωξη του τάδε δεν είναι λύση).Ο Δελαστικ στο Έθνος έχει μια θέση αριστερού αρθρογράφου γενικά,και γράφει ότι γράφει τέλος πάντων.Εδώ να σημειώσω ότι δεν διάβασα το άρθρο που με παραπέμπεις γιατί δεν αφορά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ,είναι του Δελαστικ ως επαγγελματία αρθρογράφου,και όχι σαν στέλεχος ΑΝΤΑΡΣΥΑ.Τα μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) είναι όλοι προλεταριακοί εργάτες?Δεν είχατε ποτέ πχ έναν μηχανικό να προωθήσει πρακτικές έντασης εργασίας σε ένα εργοτάξιο?Κάτι τέτοιο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ΚΚΕ(μ-λ) είναι με το βάθεμα της εκμετάλλευσης?Προφανώς όχι,άρα ας είμαστε λίγο πιο σοβαροί.
Δεν λέω ότι ο κυνισμός του καπιταλιστικά λογικού δεν είναι ένας δρόμος ολισθηρός,με φαινόμενα ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗΣ στο τέλος του.Επειδή όμως είναι σοβαρό θέμα ας μην το εκφυλίζουμε σε περιπτωσιολογία και κουτσομπολιά για μικροκομματικά οφέλη.
Αρα η αποψη της ''Αντιιμπεριαλιστικης Συνεργασιας'' ειναι εξοδος απο ΕΕ με αριστερη-φιλολαικη κυβερνηση εντος καπιταλισμου ;
Μια απορια βρε φιλε Βαγγελη λετε είστε μετωπο που θελει να γίνει κόμμα!!
Απο τα λιγα που ξερω ενα κομμα βγαζει μια ενιαία γραμμη ...πως θελεις να σας πιστεψω οταν μου λες δεν συμφωνει η Ανταρσυα ολη με την ΕΛΕ αλλα δυο κομμάτια της.....!!!
Δηλαδη θα κανει ενα πολιτικο λαθος (εστω ας το θεωρησω λαθος τη συγκεκριμενη επιλογη της ΕΛΕ) μια συνιστωσα και θα βγαινεις να την καταγγειλεις ως πολλες συνιστωσες του κομματος; Και παρεπιπτοντως διαφωνειτε ετσι ελαφρα τη καρδία;
Και συγγνωμη που θα στο πω αλλα κατι τετοιες αντιληψεις ουτε κομμουνιστικες ειναι αλλα αριστεριστικες και αποπροσανατολιστικές για τον κοσμο!!
Δηλ πως θα σου φαινοταν αν εβγαζε μια ανακοινωση το ΚΚΕμλ και μετα εβγαινε το μελος Μπάμπης και εβγαζε αλλη ανακοινωση;
Αυτο ειναι το κομμα νεου τυπου που θα φτιάξατε θα βγαζει
Και για την ΕΛΕ γιατι λες ότι ειναι μονο αποψη του ΝΑΡ και της Αραν;
http://www.antarsya.org/index.php?option=com_content&view=article&id=406:2011-03-04-10-04-51&catid=62:2009-05-03-17-02-46&Itemid=119
σ
Δεν την γνώριζα την συγκεκριμένη ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,αλλά ακόμα καλύτερα,μιας και δεν είμαι από αυτούς που την βλέπουν διστακτικά(την ΕΛΕ).
Δεν είπα ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα γίνει κόμμα,ή ότι πρέπει να γίνει κόμμα.Από κει και πέρα ο τρόπος συγκρότησης του κόμματος και του μετώπου,οι ίδιες οι έννοιες κόμμα και μέτωπο και ο τρόπος σύνδεσης του με την τάξη και τον λαό,εννοείται ότι είναι ανοιχτά.Η ακριβής μορφή τους (πχ το στυλ της εσωκομματικής δημοκρατίας) θα προκύψει μόνο μέσα σε μια διαδικασία κοινωνικού μετασχηματισμού.
Όσον αφορά το τι είναι κομμουνιστικό και τι όχι,η βαθύτερη ουσία του λενινισμού ήταν και είναι ότι δεν χρειάζεται,και δεν γίνεται να αντιγράψουμε τίποτα από το παρελθόν,συμπεριλαμβανομένων εννοιών που άπτονται της πειθαρχίας,του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού κτλ.
Προς τη συζήτηση των ανωνύμων:
α) " .....Πόσο μάλλον που εάν μιλάμε για μια "συγκεκριμένη ουτοπία", δηλαδή για το οριακό ενδεχόμενο σημερινών εξελίξεων και τομών, δεν θα μιλάμε για μια "αποκαλυπτικού τύπου" επαναστατική εξουσία, όπου ύστερα από ένοπλη εξέγερση και εμφύλιο πόλεμο θα γίνει σοσιαλιστική οικοδόμηση πάνω σε ερείπεια αλλά για μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία......" Περιοδικό Εκτός Γραμμής της ΑΡΑΝ συνιστώσας της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ
Ερώτημα: Ειρηνική συνύπαρξη;; όχι αίματα και ένοπλα και εμφυλίους;;
β) "...Σήμερα τα αναγκαία μέτρα για να αποφύγουμε την καταστροφή περιλαμβάνουν αποφάσεις που μπορούν να τις πάρουν ακόμη και αστικές κυβερνήσεις υπό τον εκβιασμό του λαικού κινήματος...."
Σχόλιο: Η εκτίμηση της κατάστασης για την επίθεση του συστήματος, που μπορεί να αναχαιτιστεί από αντιφατική κυβέρνηση. Περιμένω απάντηση για την κοινωνικοπολιτικοταξική σύνθεσή της.
γ) ....Η έξοδος από το ευρώ..... θα απελευθέρωνε δυναμικές που θα συγκλόνιζαν συθέμελα το βασικό αρμό της αστικής εξουσίας στην Ελλάδα !!!
Σχόλιο: Βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα!!!!
Συνεχίζω.......
δ) "...θεωρούμε ότι σήμερα είναι φαλκιδευμένο αυτό το έδαφος, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να δει η Αριστερά τη δυνατότητα κατάληψης της κυβερνητικής εξουσίας ως στιγμή ανταγωνιστικής στρατηγικής....".
και .....
" λείπει η υλοποιημένη στο πολιτικό σκηνικό αριστερή επαναστατική πρόταση"
και
"..... στο έδαφος της γιγάντωσης του κρατικού μηχανισμού και της αδυναμίας για σχεδόν απευθείας οικοδόμηση ενός νέου προλεταριακού κράτους ή τύπου εξουσίας ...... μια διαδικασία σοσιαλιστικού μετασχηματισμού μπορεί ακόμα και να χρειαστεί να εκκινήσει από την κατάληψη της αστικής εξουσίας και άρα (!!!) του αστικού κράτους, να κυριαρχήσει στον κρατικό μηχανισμό......".
και
"....Τα παραδείγματα της Λατινικής Αμερικής θέτουν επί τάπητος ένα νέο υπόδειγμα αντιιμπεριαλιστικής μεταβατικής εξουσίας......."
Σχόλιο: Ή θα αντλούν συμπεράσματα κάποιοι στις ιστορικές επαναστατικές εμπειρίες και θα λειτουργούν ως μαρξιστές για την επαναστατική ανατροπή ή ας πουν ευθέως "πάμε γι άλλες πολιτείες ερωτικές"
ε)Το άμεσο πρόγραμμα σωτηρίας μετά από 3-4 ολόκληρα στάδια του επαναστατικού μετασχηματισμού (εθνικοπ, αναδιανομή, φόρο στο κεφάλαιο και έλεγχο της ροής κεφαλαίων) σύμφωνα με τον Λαπαβίτσα δεν μπορεί να εγγυηθεί τον ελάχιστο μισθό!!!!
Μερικά αποσπάσματα από γνωστό σύγγραμμα:
ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΑΔΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ
......Εφόσον υπάρχουν αυτα τα σοβιέτ, εφόσον τα σοβιέτ αυτά αποτελούν εξουσία , υπάρχει στη Ρωσία κράτος τύπου Κομμούνας του Παρισιού....
....Γιατί και οι σύντροφοί μας κάνουν τόσο πολλά λάθη, όταν βάζουν "απλώς" το ερώτημα: πρέπει να ανατρέψουμε αμέσως την προσωρινή κυβέρνηση; Απαντώ: 1) πρέπει να την ανατρέψουμε γιατί είναι ολιγαρχική, αστική, όχι παλλαϊκή, δεν μπορεί να δώσει ούτε ειρήνη ούτε ψωμί ούτε πλήρη ελευθερία. 2) δεν πρέπει να την ανατρέψουμε τώρα γιατί κρατιέται χάρη στην άμεση και έμμεση, τυπική και έμπρακτη συμφωνία με τα σοβιέτ των εργατών βουλευτών και πρώτ' απ΄όλα με το κύριο σοβιέτ, το σοβιέτ της Πετρούπολης. 3) δεν πρέπει να την "ανατρέψουμε" με το συνηθισμένο τρόπο γιατί βασίζεται στην "υποστήριξη" που παρέχει στην αστική τάξη η δεύτερη κυβέρνηση, το σοβιέτ των εργατών βουλευτών.....
..... Σε τι συνίσταται η δυαδική εξουσία;; Στο ότι πλάι στη προσωρινή κυβέρνηση, την κυβέρνηση της αστικής τάξης, σχηματίστηκε μια 'αλλη κυβέρνηση, αδύνατη ακόμη εμβρυακή....... Ποια είναι η ταξική σύνθεση αυτής της άλλης κυβέρνησης;; Είναι μια επαναστατική δικτατορία, δηλαδή εξουσία που στηρίζεται άμεσα στην επαναστατική κατάληψη, στην άμεση πρωτοβουλία των λαϊκών μαζών από τα κάτω και όχι από το νόμο που έχει εκδώσει μια συγκεντρωτική κρατική εξουσία. Η εξουσία αυτή είναι εντελώς διαφορετικού είδους από την εξουσία που υπάρχει γενικά στην κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία του συνηθισμένου ως τα σήμερα τύπου που επικρατεί στις προηγμένες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Η εξουσία αυτή είναι εξουσία ίδιου τύπου με την Κομμούνα του Παρισιού του 1871...."
......Εμείς δεν είμαστε μπλανκιστές, δεν είμαστε οπαδοί της κατάληψης της εξουσίας από μια μειοψηφία. Εμείς είμαστε μαρξιστές, οπαδοί της προλεταριακής ταξικής πάλης ενάντια στη μικροαστική μέθη, το σοβινισμό - αμυνιτισμό, τις κούφιες φράσεις, την εξάρτηση από την αστική τάξη.
9 Απρίλη 1917, Β.Ι.Λένιν (Άπαντα, τό. 31, σελ. 145-148)
Καμία λέξη χαμένη, καμία λέξη χωρίς νόημα, καμία λέξη άσχετη με την πραγματικότητα. Ήξερε τι ήθελε, ήξερε τι έκανε. Η συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης..... Συγκεκριμένα πράγματα
ΘΑ επανέλθω και με άλλα....
σύντροφε ανώνυμε η λογική του ότι ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός είναι κάτι που ούτε πρέπει ούτε γίνεται να έχει στρατηγικό χνάρι στο σήμερα είναι μια λογική που υπάρχει και στο κίνημα και στην αριστερά και που μάλιστα θα χτυπήσει και 1 εκατομμύριο ψήφους στις προσεχές εκλογές.(η διαφορά είναι ότι το ΚΚΕ λέει ότι έχει σχέδιο,αλλά δεν είναι για σήμερα,και εσείς ότι δεν υπάρχει σχέδιο,και ότι δεν είναι για σήμερα)
επέτρεψε μας να σκεφτόμαστε διαφορετικά.Όταν δεν μιλάμε για μια απλά αντιλαϊκή πολιτική,αλλά για μια αλλαγή φάσης στην κοινωνία,όχι για επιδείνωση της θέσης της εργαζόμενης πλειοψηφίας,αλλά για διάλυση των όρων ύπαρξης και αναπαραγωγής της ο πήχης για την αριστερά μπαίνει αλλού,δεν λέω πιο ψηλά ή πιο χαμηλά αλλά πάντως αλλού.
Ζητούμενο είναι η θεμελίωση ενός εναλλακτικού μοντέλου παραγωγής,και κατανάλωσης αναπαραγωγής και εξουσίας.Με την συλλογική ευημερία μόνη προτεραιότητα,με μαι διαδικασία παραγωγικής ανασυγκρότησης όχι μόνο για το χτύπημα της ανεργίας και την όσο δυνατόν κάλυψη της εγχώριας αγοράς,αλλά και για την αμφισβήτηση του ίδιου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.
Είναι όλο αυτό κάτι που μπορεί να υλοποιηθεί πριν την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη?Όχι λέω εγώ.Είναι κάτι που μπορεί να ξεκινήσει και από πριν?Όχι μόνο ναι αλλά ΜΟΝΟ ΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΠΟ ΠΡΙΝ ΕΧΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ.
Αυτό έχει να κάνει πρώτα απ' όλα με την αναγκαστική συνθετότητα της επανάστασης στις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού.Αν νομίζεις ότι έχεις κάποιο σχέδιο για την επανάσταση,και απλά σου λείπουν οι μάζες,να μου επιτρέψεις να διαφωνώ.Έχει επίσης να κάνει με την ειδική μορφή της κρίσης σε Ελλάδα ,ευρωζώνη και ΕΕ,και την κυρίαρχη πολιτική της χρεοκοπίας και εσωτερικής υποτίμησης εντός ευρώ και ΕΕ.Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι δεν πρόκειται για πολιτική,αλλά για ειδικό μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας,για τον επόμενο μισό αιώνα με την εργαζόμενη πλειοψηφία σε συνθήκες κοινωνικού απαρτχάιντ.Το να λέμε όχι χωρίς να λέμε με τι θα αντικατασταθεί είναι καταδικασμένο.
Τώρα βέβαια αν είναι να αντιδράτε τόσο πολύ για τις κυβερνήσεις,βγείτε στον κόσμο και πείτε ότι πχ καπιταλιστική η Βενεζουέλα,καπιταλιστική και η Ελλάδα,άρα Παπαδήμος και Τσάβεζ το ίδιο.
Όσον αφορά τα αποσπάσματα από Λένιν έχω βαρεθεί το τσιμπολόγημα από τα γραπτά του για να δικαιολογήσει ο καθένας την γραμμή του.Θα μπορούσα και γω να αραδιάσω αποφάσεις της ΚΔ επί Λένιν για εργατικές κυβερνήσεις και ενιαία μέτωπα.Θα ήταν αυτό επιχείρημα που να αποδεικνύει ότι έχω δίκιο?
ΥΓ:έχω ήδη γράψει άπειρα σεντόνια που καλύπτουν τα πάντα(από ότι ειπώθηκε ).Είναι νομίζω κατανοητό ότι δεν μπορώ να συνεχίσω για πάντα,θα παρακαλούσα να μην παίξουμε το παιχνίδι "δεν απαντάς,δεν έχεις τι να πεις")
Τελικα ρε συντροφε εισαι Ανταρσυα; συγγνωμη για το προβοκατορικο ύφος!!
Τη μια λες οχι δεν τα ειπε αυτα η Ανταρσυα αλλα ενα κομματι της ..την αλλη δεν την ηξερα την ανακοινωση ..αλλα δεν ειμαι και εναντια της ΕΛΕ!!!!!! Που εισαι ειλικρινα οταν παιρνονται αποφασεις;
Ενταξει η αντιληψη για το τι ειναι κομμουνιστικο θα την αφησουμε στη θεωρηση του καθενα ....αλλα δεν θα ανατρεψουμε τωρα και την κοινη λογικη!!!!
Αλλα μου λενε τα ματια σου και αλλα η καρδιά σου!!!
Κωλοτουμπα το λενε και αυτο και δεν μ ενδιαφερει αν το πεις και αυτο πολιτικη αλητεια..!!!
ΥΓ Χαρηκα για τον νεοκοπο αντιμπεριαλισμο της Ανταρσυας.....απο παλια το λεγατε και αυτο σιγουρα...και δεν ειναι για να χωρεσει στη συνεργασια και τα μλ!
Λασπολογω τωρα και το ξερω!
Τον Μάρτιο του 11 συγκεκριμένα που βγήκε το κείμενο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την ΕΛΕ ήμουν στρατό.Αυτό που έλεγα από την αρχή είναι ότι εγώ είμαι με την ΕΛΕ,η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όχι,γιατί δεν ήξερα ότι υπάρχει κείμενο κριτικής υποστήριξης.
Λασπολόγε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ιδρύθηκε πριν 2 χρόνια όλα κι όλα και από την ιδρυτική της διακήρυξη υπάρχει αναφορά στον αντιιμπεριαλισμό.
Και το Μ-Λ ΚΚΕ τελευταία 'κατάλαβε' το χαρακτήρα της Κίνας αλλά δεν θα το καταγγείλουμε γιατί είδε το φως το αληθινό.
Ας μην ξεχνάμε πως κάποιοι ήταν και με την καλή ΕΟΚ κόντρα στους κακούς ΗΠΑ και ΕΣΣΔ αλλά δεν θα τους το κρατάμε μανιάτικο αφού τελικά το πιάσανε το ζήτημα σωστά.
Λασπολογώ αλλά τι να κάνω πρέπει να πέσω στο επίπεδό σου.
Ωραίος διάλογος σύντροφοι ,αναδεικνύει πολλά ζητήματα , πολλές δέσμες αντιφάσεων που όμως καταλήγουν σε κάποιες αντιθέσεις .
Αυτές τις αντιθέσεις θα προσπαθήσω να αναδείξω .
Μία βασική αντίθεση σε επίπεδο αντιπαράθεσης που υπάρχει στην Ανταρσύα και το ΚΚΕ μλ(εγώ θα μιλήσω για τον χώρο μου) είναι η αντίθεση κίνημα – κόμμα .
Μία δεύτερη αντίθεση είναι η αντίθεση μεταρρύθμιση -επανάσταση . Αυτή η αντίθεση ενέχει την δέσμη της αντίφασης 1) πολιτική πάλη μέσω συστημικών θεσμών- εξωθεσμική πολιτική πάλη.
Μία άλλη δέσμη αντίφασης είναι 2) πολιτική σταδίων με όραμα επανάστασης – πολιτική οικοδόμησης της επανάστασης άμεσα .
Θεωρώ ότι είναι αδύνατο να αποδράσει κάποια άποψη απο εγγενείς αντιθέσεις της πάλης ενάντια στον καπιταλισμό . Δεν είναι δυνατόν να μην βρείς μπροστά σου αυτά τα πράγματα , γιατί απλά αυτά είναι σταυροδρόμια που η πραγματικότητα σου αναπτύσσει διαλεκτικά γύρω απο τα ερωτήματα που θέτεις .Μην πάω στο φιλοσοφικό όμως γιατί είναι κουραστικό και γενικόλογο πολλές φορές !
Συγκεκριμένα λοιπόν .
Η αντίθεση κίνημα-κόμμα . Ή αν θέλετε η αντίθεση οργάνωση – μάζες ή συνειδητό-αυθόρμητο .
Η ενότητα και η πάλη αυητών των αντιθέσεων μας δίνει τις απαντήσεις όχι με έναν νομοτελειακό τρόπο ή μηχανιστικό .
Πχ είναι γενικά αποδεκτό ότι οι αντικειμενικές συνθήκες για την ανατροπή του καπιταλισμού είναι ώριμες αλλά το οριστικό ξεπέρασμα της ήττας του κομμ. Κινήματος και της ανατροπής του αρνητικού συσχετισμού ΔΕΝ έχουν γίνει . Συνεπώς δεν υπάρχει το υποκείμενο που θα ανατρέψει το σύστημα .
Γίνεται να υπάρχει ένα επαναστατικό υποκείμενο σήμερα χωρίς την ύπαρξη του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος που να το επιβεβαιώνει στην πραγματικότητα ?
Γίνεται άραγε να αντιστραφεί σήμερα η ανάγκη της συγκρότησης της εργατικής τάξης σε επαναστατική κομμουνιστική βάση? Γίνεται να γίνει αυτό με την πλήρη κατάργηση της λενινιστικής θεώρησης στο κίνημα ?
Να δούμε λοιπόν στο σήμερα το αν έχουμε ουσιαστικά εκείνα τα απαραίτητα πολιτικά στοιχεία έτοιμα , την ποιότητα εκείνη δηλαδή που απαντούν ξεκάθαρα όλα τα ζητήματα και απλά χρειάζεται μία συσπείρωση και οργάνωση γύρω απο αυτή την πολιτική ώστε να υλοποιηθεί .
Ποιό είναι τα ζήτηματα σήμερα δηλαδή ? Για το ΚΚΕ το ζήτημα είναι η ψήφιση του στις εκλογές ώστε να βγεί κυβέρνηση και να φέρει την λαική εξουσία και λαική οικονομία (εφόσον δεν συγκρούεται με το σύστημα και ούτε καν μιλάει για επανάσταση αμέσως γίνεται προφανής ή ρεφορμιστική του ειρηνική συνήπαρξη και κοινοβουλευτικό πέρασμα στο καινούργιο ) .
Για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πάλι κάτι ανάλογο αλλά μέσα στην ΕΕ , αντινεοφιλελεύθερο με κοινωνικοποίηση μόνο των βασικών μέσων παραγωγής κτλπ .
Για την Ανταρσύα είναι μία “μεταπολίτευση” -ένα άλλο στάδιο μεταβατικό που θα θέσει κινηματικά τα ζητήματα εργατικό έλεγχο ,εθνικοποίηση των τραπεζών ,παραγωγική ανασυγκρότηση και θα θέσει σαν όραμα την αντικαπιταλιστική ανατροπή .
Δηλαδή η βασική διαφορά είναι ότι η Ανταρσύα δεν θέλει να ασκήσει κυβερνητική εξουσία αλλά θα στηρίξει κάποια φιλολαική κυβέρνηση σήμερα που θα κάνει αυτά που θεωρεί σωστά ( αυταπάτη καθώς σήμερα δεν πρόκειται να σταθεί κανένα τέτοιο σχήμα) είτε θα πιέσει όποια αστική κυβέρνηση να εφαρμόσει τα αιτήματα της .
Όσο αναφορά την κινηματική πίεση για την εφαρμογή όλων αυτών των αιτημάτων δεν είναι σε ταξική κατεύθυνση αλλά έχει τα στοιχεία της εξόδου της χώρας απο την κρίση .
Το βασικό πολιτικό πρόβλημα της Ανταρσύα είναι ότι δεν θέλει να οξύνει ουσιαστικά την κρίση του συστήματος αλλά να παλέψει μία εθνική έξοδο της χώρας απο την κρίση με φιλολαικά χαρακτηριστικά .Γιατί μόνο έτσι θεωρεί ότι θα υπάρξει μαζικό κίνημα .
Γιατί το λέω αυτό ? Ακούγεται συκοφαντικό , ύπουλο και βρώμικο .
΄Όμως τα αιτήματα και οι θέσεις όπως εθνικοποίηση τραπεζών , διαγραφή του χρέους και παραγωγική ανασυγκρότηση δεν είναι ταξικά αιτήματα αλλά ούτε και μπορούν να υλοποιηθούν
απο την εξουσία της εργατικής τάξης (όπως μετά την οκτωβριανή που υπήρξαν τέτοια νομοθετήματα) γιατί δεν θα γίνει σοσιαλιστική επανάσταση σύντομα . Άρα θα υλοποιηθούν απο μία κυβέρνηση στα πλαίσια του καπιταλισμού .
Εδώ συνίσταται και ο ρεφορμισμός .
Λείπουν οι προτάσεις προγραμματικές που θα πλασάρουν την αριστερά κεντρικά και θα δώσουν λύσεις στον λαό .Αυτό είναι που λείπει άραγε ?
Άραγε οι λύσεις που λένε δεν μπορούν να δυναμώσουν αλλιώς ? Ο μόνος δρόμος δηλαδή είναι αυτός ? Και πώς άραγε μπορεί να το πιστέυει κάποιος αντιδογματικός αυτό ?
Ας πούμε ενάντια στην παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί να μπεί η ταξική αλληλεγγύη ? Ένα ταξικό δίκτυο μέσα απο τον λαό για τον λαό (προφανώς τζάμπα μην μπερδευόμαστε ) το οποίο θα προσπαθεί να παλεύει την άποψη ότι το θέμα είναι να τσακίσουμε αυτόν που μας παίρνει το φαί απο το τραπέζι .
Αν άραγε ανατραπούν τα μνημόνια και οι νόμοι τους δεν θα σταματήσει να κατρακυλάει το επίπεδο διαβίωσης ?Δεν θα πετύχουμε την όξυνση της κρίσης του συτστήματος ? Δεν θα κρατήσουμε κατακτήσεις αιματοκατακτημένες , ελευθερίες κτλπ ?
Αν φύγει η τρόικα απο την χώρα δεν θα είναι μία τρομερή νίκη για τον λαό που θα δυναμώσει και το όραμα για την τελική του αναμέτρηση με το σύστημα κτλπ ? Θα αναδείξει την δύναμη του ?
Λοιπόν αυτό το ζήτημα του ότι ο κόσμος δεν τραβάει και ότι χρειάζεται και τις ενδιάμεσες προτάσεις δεν μπορεί να εξηγηθεί απο πουθενά . Άραγε μπορεί κάποιος να το πεί αυτό στους χαλυβουργούς ,που ότι πιο ετερόκλητο πολιτικά και σαν προσωπικότητες στο εργοστάσιο ,έγινε μία γροθιά κάτω απο τα πολύ απλά να ανακληθούν οι απολύσεις και να δουλέψουμε με τις παλιές συμβάσεις μας ?
Μήπως στον ανυποχώρητο αγώνα τους μπήκαν όλα αυτά τα αγαπησιάρικα και πιασάρικα μεταβατικά αιτήμτατα σαν προαπαιτούμενο ? Θα πεί κάποιος αφού το ΚΚΕ κάνει κουμάντο εκεί υπάρχει αυτό το όραμα . Αν μιλήσει όμως κανείς μαζί τους θα δει 100 διαφορετικές απόψεις και ότι ούτε κατά διάνοια δεν ισχύει κάτι τέτοιο .
Σχετικά με το ζήτημα κίνημα-κόμμα , είναι πέρα για πέρα παράλογο το να νιώθει κάποιος επαρκής και πολιτικά έτοιμος για επανάσταση . Πολιτικά το κίνημα και οργανωτικά είναι πολύ πίσω και όποιος δεν μπορεί να καταλάβει σε ποιά φάση βρισκόμαστε όλοι μας είναι ίσως και φαντασιόπληκτος .
Με την νίκη του εργοστασίου της κοκα κολα , και την επικείμενη νίκη της χαλυβουργίας ανοίγει ένας καινούργιος δρόμος για την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος . Δεν μπορεί κανένας μαγκιόρος να συμπυκνώσει τον χρόνο για την αλλαγή των συνειδήσεων όσα αιτήματα και θέσεις και να βγάλει .
Δεν μπορεί κανείς να κάνει τις νίκες για την εργατική τάξη και τον λαό , ούτε κανείς μόνος του μπορεί να ανατρέψει νόμους , ούτε να υποκαταστήσει την πολιτικοποίηση και οργάνωση του λαού .
Πόσες ήττες είχαν οι μπολσεβίκοι μέχρι το 1917 ? Πόσα χρόνια παλεύανε για την απο κάτω συγκρότηση της τάξης χωρίς φανφάρες και παπαριές ? Χωρίς εξυπνάδες και κόλπα ? Δουλειά μαζική και μερμυγκιού αποκαλύπτοντας τον ρόλο του τσαρικού κράτους και του καπιταλισμού , ατσαλώνοντας τις συνειδήσεις τους κτλπ .
(δεν υπάρχει κάποιος απαιτούμενος προκαθορισμένος χρόνος για όλα αυτά , κανείς δεν ξέρει πόσο θα πάρει , δεν είναι εκεί το θέμα, όσο γρηγορότερα τόσο το καλύτερο) .
Άρα πώς κάποιοι με τέτοια βεβαιότητα λένε η ανταρσύα και το πρόγραμμα της ? Τι νίκες πέτυχε η ανταρσύα και τι ρόλο παίζει στην ταξική πάλη ? 'Η διαμόρφωση ενός σχεδίου αποφάσεων απο 700(βάλε και παραπάνω δεν είναι εκεί το θέμα) άτομα συνιστά πολιτικό ρεύμα επαναστατικό ?
Αυτή είναι και η υποταγή του κινήματος στο κόμμα (ή στο υπο διαμόρφωση κόμμα) .
Ο ανεξάρτητος βηματισμός δηλαδή του πολιτικού με το οργανωτικό .
Όσο αναφορά τα ζητήματα της μεταβατικής κατάστασης νομόζω ότι τα έπιασα με έναν τρόπο . Δεν θα αναφερθώ στον Δελαστίκ και τον Χάγιο που έχουν κάνει ξεκάθαρα ρεφορμιστικές και εκλογικίστικες τοποθετήσεις .
Το ρεφορμιστικό χρώμα των αιτημάτων της ανταρσύα στον επαναστατικό καμβά μπορεί να είναι κάτι πολύ ιδιότυπο αλλά καθόλου προτώτυπο , άλλωστε αν ψάξει κανείς να βρεί τον τόσο συμπαθυτικό μπεζανζενό θα δυσκολευτεί και το όνομα του να θυμηθεί .Εκείνο το ΝΑΚ γαλλίας πού κάποιοι είχαν εκστασιαστεί μάλλον ούτε νέο ήταν αλλά ούτε και κομμουνιστικό .
Αλλά επειδη έχω συντροφικά αισθήματα πρός τους ανταρσύτες και ανταρσύτισσες θα κλείσω με το εξής .
Δεν μπορεί με κόλπα χωρίς να ματώσει-οργανωθεί-πολιτικοποιηθει πραγματικά ο λαός και η εργατική τάξη να γεννηθεί η επαναστατική προοπτική
Μεγάλη συζήτηση και πολλά τα ζητήματα που μπαίνουν. Ζητήματα που "ταλαιπωρούν" την αριστερά και το κομμουνιστικό κίνημα σχεδόν από την ύπαρξή του.
Θα παραμείνει η συγκεκριμένη ανάρτηση στη κορυφή για όσο συνεχίζεται για διευκόλυνση όλων όσων συμμετέχουν και την παρακολουθούν.
Όχι σύντροφέ μου δεν υπάρχει διαδικασία πραγωγικής ανασυγκρότησης που να αμφισβητεί το καπιταλισμό από τα μέσα, ούτε μπορεί να ξεκινήσει κάτι τέτοιο πριν την επανάσταση.
Δεκαετίες ιστορίας του επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος αυτό έχουν δείξει.
Ο σοσιαλισμός δεν είναι ένα σύστημα που μπορεί να γεννηθεί στα πλαίσια του καπιταλισμού, όπως έγινε με τον τελευταίο και με τη φεουδαρχία. Και αυτό γιατί είναι ένα σύστημα που έρχεται σε πλήρη ρήξη με όλα τα άλλα.
Γιατί ανάμεσα στα άλλα καταργεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, και αυτό καμιά μεταρρύθμιση δεν μπορεί να το κάνει όσο υπάρχει καπιταλισμός. Το ζητούμενο σε αυτή την περίπτωση δεν είναι η αμφισβήτηση αλλά η ανατροπή του συστήματος.
Όλες οι άλλες προσπάθειες όσο αριστερές και να είναι στο τέλος ή θα κατασταλούν άγρια ή θα ενσωματωθούν.
Όσο δεν αμφισβητείται το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και όσο ο αντιιμπεριαλισμός είναι μόνο αντιαμερικανισμός τότε δε μιλάμε για αλλαγή του κοινωνικού συστήματος αλλά για μεταρρύθμιση που υποτάσσεται σε άλλου είδους συμφέροντα με τα οποία η εργατική τάξη και οι λαοί δεν έχουν σχέση.
Άλλωστε και οι περιπτώσεις άγριας καταστολής εργατικών κινητοποιήσεων από τους Λατινομερικάνους ηγέτες αυτό δείχνουν με τον τρόπο τους, όπως και η άρνησή τους να "βαθύνουν" τις μεταρρυθμίσεις που τους έχει προταθεί από άλλους θιασώτες του πιο αγωνιστικού μεταρρυθμισμού.
Ο ρεφορμισμός όσο αριστερός και να είναι, όσο επαναστατικά λόγια και να χρησιμοποιεί δεν παύει να είναι ρεφορμισμός και το αποτέλεσμά του ήταν, είναι και θα είναι ένα. Η ήττα, η ενσωμάτωση των λαών και η διαιώνιση του κεφαλαίου και της εξουσίας του
Πράγματι πολλά αλλάζουν και έχουν αλλάξει από την εποχή του Μάρξ. Ένα πράγμα όμως δεν έχει αλλάξει. Ότι μιλάμε για τον καπιταλισμό και για την ταξική πάλη.
Και γι' αυτό αυτά που συζητάμε τώρα και η αντιπαράθεση, από το κίνημα της πατάτας μέχρι την επανάσταση, μοιάζουν πολύ με προηγούμενες εποχές.
Το ζητούμενο δεν είναι να χρησιμοποιούμε τα γραπτά των τελευταίων 200 ετών σαν επιβεβαίωση των επιχειρημάτων μας αλλά να αντλήσουμε από αυτά τα ουσιαστικά και πραγματικά συμπεράσματα.
Τα οποία συνοψίζονται στο εξής ένα:
ότι τα πάντα καθορίζονται από την ταξική πάλη. Από τη συγκρότηση των τάξεων, από τους συσχετισμούς και τη δύναμή τους.
Αυτή η συγκρότηση είναι το μεγάλο ζητούμενο της εποχής μας και αυτή δεν υπηρετείται όσα μεγαλεπίβολα σχέδια υπάρχουν ή και δεν υπάρχουν.
Δυστυχώς από το σύνολο σχεδόν της αριστεράς αυτό το στοιχείο της ταξικής πάλης απουσιάζει τραγικά. Και δεν είναι κάτι που φαίνεται μόνο στα γραπτά αλλά και στις καθημερινές μας κουβέντες όπου όταν τους τίθεται των συντρόφων πολλών τα μούτρα ξινίζουν.
Φαίνεται και από την υιοθέτηση της ατζέντας του αντιπάλου που σε ότι μας θέτει πρέπει να έχουμε απάντηση και αντιπρόταση ντε και καλά!
Όταν μας λέει ότι το χρέος είναι το πρόβλημα πρέπει εμείς να πούμε ναι και να αρχίσουμε να τσακωνόμαστε για το ποια είναι η καλύτερη αντιπρόταση, κυρίως όμως πρέπει να μπαίνει σα βασική προϋπόθεση η λύση του για να μπορεί η εργατική τάξη να διεκδικεί μισθούς και δικαιώματα. Έτσι όταν λες δεν αναγνωρίζω κανένα χρέος και διεκδικώ αυτά που μου ανήκουν βαφτίζεσαι "χωρίς πρόταση", αμυντικός και σου λένε η αντίσταση δε φτάνει, η επίθεση όμως καλά κρατεί και η αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης και του λαού όσο πάει και βαθαίνει.
Εδώ και δεκαετίες, όχι τα τελευταία 2 - 3 χρόνια μόνο. Αλλά από σχέδια και προγράμματα άλλο τίποτα η αριστερά!
Λέει ο διαχειριστής:
"Πράγματι πολλά αλλάζουν και έχουν αλλάξει από την εποχή του Μάρξ. Ένα πράγμα όμως δεν έχει αλλάξει. Ότι μιλάμε για τον καπιταλισμό και για την ταξική πάλη. "
Τμήματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς
μήπως θεωρούν ότι ο Μάρξ δεν μας κάνει πλεόν;;;
-Δεν αναφέρομαι στον χώρο του διαχειριστή.
Λέει ο βαγγέλης ζ:
"Όσον αφορά τα αποσπάσματα από Λένιν έχω βαρεθεί το τσιμπολόγημα από τα γραπτά του για να δικαιολογήσει ο καθένας την γραμμή του.Θα μπορούσα και γω να αραδιάσω αποφάσεις της ΚΔ επί Λένιν για εργατικές κυβερνήσεις και ενιαία μέτωπα.Θα ήταν αυτό επιχείρημα που να αποδεικνύει ότι έχω δίκιο? "
Εξαρτάται, Βαγγέλη λέω εγώ.Εαν ο Λένιν έγραφε πράγματα μετά την επανάσταση που δεν μπορούσαν να γίνουν πριν την επανάσταση,....
και εσύ τα χρησιμοποιείς ως επιχείρημσ τώρα, μέσα στον καπιταλισμό, τότε σίγουρα ΄εχεις άδικο.
Η ανακοινωση ειναι ολο θεωρητικολογιες και δεν παρουσιαζει ουσιαστικες προτασεις αγωνα παροτι στο συνολο της ειναι σωστη δεν εχει να προσφερει τιποτα.Επισης το αιτημα για ανατροπη της αντιλαικης πολιτικης ειναι σημερα ατοπο γιατι καλλιεργει αυταπατες για ενα φιλολαικοτερο προσωπο του συστηματος αλλα και οπορτουνιστικο γιατι δεν προττασει την επαναστατικη κατευθυνση.Επισης η εξαρτηση και τα δεσμα του ιμπεριαλισμου δεν προκειτε να σπασουν αν δεν ερθει αλλη ταξη στην εξουσια και αυτο δεν θα γινει με εθνικη ανεξαρτησια και αριστερη λαικη κυβερνηση οπως πιστευει το Μ-Λ ΚΚΕ αλλα με εξοδο της χωρας απο τον καπιταλισμο.
Προς ανώνυμο των 18/3/12 9:02 μ.μ."Και το Μ-Λ ΚΚΕ τελευταία 'κατάλαβε' το χαρακτήρα της Κίνας αλλά δεν θα το καταγγείλουμε γιατί είδε το φως το αληθινό."
Αν δεν κάνω λάθος το Μ-Λ ΚΚΕ έκοψε κάθε σχέση με το ΚΚΚίνας το 1979..Επίσης κομματικά κείμενα του Μ-Λ ΚΚΕ για την αλλαγή του χαρακτήρα της Κίνας υπάρχουν από το 1977-78..
Προς τον προτελευταίο ανώνυμο, μπορείς να μας τα πεις πιο αναλυτικά πως βγαίνουν τα συμπεράσματά σου για το κείμενο αλλά και για το Μ-Λ ΚΚΕ;
Αποσπάσματα από το 4ο Συνέδριο του Μ-Λ ΚΚΕ "....Kατά συνέπεια, πρωταρχικός όρος για τη λύση των μεγάλων προβλημάτων, που απασχολούν το λαό και τη χώρα, είναι η ολοκληρωτική απαλλαγή από τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, η αποχώρηση από το NATO και την EE και το γκρέμισμα του αντιδραστικού καθεστώτος της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας. Aυτό το στόχο υπηρετεί η στρατηγική κατεύθυνση του M-Λ KKE.
O ευρύτερος προσανατολισμός της λαϊκής πάλης πρέπει να στρέφεται και να κατευθύνεται ενάντια σ' αυτές τις δυνάμεις, του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, για την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και την εφαρμογή ριζικών κοινωνικών μετασχηματισμών στη ζωή του τόπου, μέσα από την ανατροπή των κυρίαρχων εκμεταλλευτριών δυνάμεων και την επαναστατική άνοδο, στην πολιτική εξουσία, της εργατικής τάξης και των συμμάχων της....
......... Yπερασπίζοντας τα άμεσα συμφέροντα των μαζών και παλεύοντας στο πλάι τους για την απόκρουση της κυβερνητικής επίθεσης και την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων, πρέπει, με τη δράση μας, να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης και οργανωτικότητάς τους, έτσι ώστε οι επί μέρους αγώνες των εργαζομένων να εξυψωθούν έως το επίπεδο της γενικής πάλης για τα παλλαϊκά και πανεθνικά ζητήματα...."
Λέει ο Βαγγέλης: "....Ο τρόπος που το "δεν χρωστάμε δεν πουλάμε δεν πληρώνουμε κωδικοποίησε αρκετά από τα επίδικα της συγκυρίας,ήταν πολύ πάνω από τις δυνατότητες αντίληψης και σχεδιασμού του κάθε δήθεν πεφωτισμένου πολιτικού γραφείου...."
Το παραπάνω είναι εν μέρει μόνο πραγματικό, (όχι ως κωδικοποίηση αλλά ως κινηματική νίκη) δηλ. εκφράστηκε όσον αφορά τα χαράτσια της ΔΕΗ, που η μη πληρωμή τους από ένα κομμάτι μόνο του κόσμου υποχρέωσε το σύστημα σε αναδίπλωση, μέσω του ΣΤΕ αλλά ταυτόχρονα και σε μονιμοποίηση του χαρατσιού, πάλι μέσω ΣΤΕ. Το "δεν πουλάμε" δεν το είδαμε ακόμα (αφού δεν περνάει από το χέρι σου άμεσα) και το δεν χρωστάμε σαφώς δεν πήρε τη μορφή ανατροπής των μνημονίων, διεκδίκησης μισθών, επιβολής συλλογικών συμβάσεων, ανατροπής απολύσεων κλπ,κλπ, κλπ. Και όχι τυχαία γιατί πίσω απ΄αυτά και κάτω απ΄αυτά υπάρχει το μέγα θέμα της ανασύνθεσης του εργατικού κινήματος, της συγκρότησης της εργατικής τάξης σε τάξη για τον εαυτό της με την πολιτική της και την ιδεολογία της και με δυνατότητα να σύρει τα μεσοστρώματα που πλήττονται από την κρίση στο δικό της στρατόπεδο και να έχει ηγεμονική θέση σ' αυτή τη διαδικασία. Αυτό δηλαδή που ψάχνει ο Βαγγέλης. Αυτό δεν είναι όμως ένα πρέπει διατυπωμένο σε χαρτί με αναφορά στο στρατηγικό χνάρι (που πρέπει να υπάρχει) αλλά μια διαδικασία ολόκληρη πάλης, ανατροπής μέτρων κ μνημονίων, που δεν μπορεί να συντομευθεί επειδή τα πεφωτισμένα γραφεία, που λέει κι ο Βαγγέλης, θα το ρίξουν ως άποψη στο χαρτί. Είναι σε άμεση συνάρτηση με τον κοινωνικό και πολιτικό μετασχηματισμό. Τώρα αν πιστεύεις ότι θεωρώντας κόμβο το ευρώ σ' αυτή τη διαδικασία, αναδεικνύοντας το νόμισμα σε μοχλό επίλυσης της αντίθεσης κεφάλαιο εργασία, τι να πω. Αν πάλι εννοείς ότι από μόνη της η πιθανότητα να πετύχεις (με τις εκλογές που θα γίνουν και ιδίως αν αναδείξουν αντιφατική, αριστερόστροφη ή αριστερή κυβέρνηση, λέμε αν) έξοδο απ΄την ΕΕ + έξοδο απ΄το ευρώ, σήμερα, άμεσα, τον Απρίλη, το Μάη (γιατί γι αυτό μιλάς) ενώ δεν έχεις υλοποιήσει το άλλο μέγα θέμα της σύμπλεξης με πραγματικούς όρους του ταξικού με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα (και χωρίς εκατό στάδια ανάμεσα) τότε λυπάμαι αλλά τουλάχιστον αυταπατάσαι. Ταυτόχρονα ίσως θα πρεπε να λάβεις υπόψη ότι αν δεν κινείσαι με πραγματικούς όρους στο επίπεδο της συγκρότησης κινήματος και της πολιτικοποίησης, μέσω και- και κυρίως μέσω της συγκρότησης, της αντίστασης σε ανώτερο επίπεδο, τότε το πεδίο στο τρώνε οι ενθοπατριωτικές- αντιμνημονιακές-αντιΕΕ-αντιευρώ απόψεις. Που θα δούμε κι αυτές πώς θα εξελιχθούν, όταν σκληρύνουν τα πράγματα. Από μια οπτική μοιάζει σαν να θέλεις να υπάρξει εθνική, αντιμνημονιακή αστική τάξη, λέω από μια οπτική... ίσως...
Οι διαφωνίες σύντροφοι έχουν φανεί ξεκάθαρα,και νομίζω ότι επαναλαμβανόμαστε.
Διαφωνούμε για τον χαρακτήρα της συγκυρίας:λέτε(με δικά μου λόγια,μην διαμαρτυρηθείτε για διαστρέβλωση)λίγο πολύ ότι κακό πράγμα ο καπιταλισμός, αντιλαϊκές πολιτικές εφαρμόζει.Ας λέμε όχι(ο λαός ούτως ή άλλως δεν είναι ώριμος για περισσότερα,ας περιοριστούμε στους επαγγελματίες της πολιτικής για αυτά) μέχρι μέσα από νίκες και ήττες κτλ να φτιάξουμε επαναστατικό κόμμα της τάξης που θα καθοδηγήσει την επανάσταση.Επίσης λέτε ότι η επανάσταση θα είναι λίγο πολύ σαν τα χειμερινά ανάκτορα,ή σαν ένοπλο αντάρτικο,προσαρμοσμένα στο σήμερα όμως, για να μην σας πω αναχρονιστικούς.
Εγώ λέω ότι το βάθος της κρίσης είναι τέτοιο που η ελληνική αστική τάξη(που είναι εθνική 100%,και αυτό φαίνεται από τις πλατιές κοινωνικές της συμμαχίες στα μικροαστικά στρώματα και τους εργαζομένους που διατηρούσαν την κοινωνική και πολιτική σταθερότητα) δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει σαν ηγεμονική αστική τάξη.Δεν μπορεί δηλαδή να εγγυηθεί την αναπαραγωγή της κοινωνικής πλειοψηφίας σε ένα ανεκτό επίπεδο.Το να πούμε ότι αυτό δεν είναι καινούριο γιατί ο καπιταλισμός είναι κακό πράγμα δεν είναι μαρξισμός.
Σε μια τέτοια συγκυρία η εργατική τάξη και ο υπόλοιπος λαός σε κοινωνικό επίπεδο και η αριστερά σε πολιτικό καλούνται να αμφισβητήσουν την καπιταλιστική ηγεμονία σε όλα τα επίπεδα:στην παραγωγή(κοινωνικοποιήσεις τραπεζών και βασικών κλάδων,παραγωγική ανασυγκρότηση,έλεγχο κίνησης κεφαλαίων)στην πολιτική εξουσία(δημιουργία εργατικών λαϊκών οργάνων)στην διεθνή θέση της χώρας(έξοδος από την χρεομηχανή ,το ευρώ και την εε).Να προσεγγίσουν ένα άλλο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης,αναπαραγωγής και εξουσίας.
Αυτό δεν είναι ούτε σοσιαλιστική επανάσταση ούτε στάδιο,που νομίζω ο διεθνιστής κατηγορούσε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ(αυτό βέβαια δεδομένης της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος είναι λίγο σουρεαλιστικό,αλλά δεν βαριέσαι και το ΚΚΕ πρόσφατα αποκατάστησε τον Πουλιόπουλο με την φωτογραφία του Ζαχαριάδη).Άλλωστε και η εαμική τομή δεν ήταν στάδιο λαϊκής δημοκρατίας όπως κακώς το νόμιζε το ΚΚΕ,στα πλαίσια της γραμμής της ΚΔ.Ήταν φάση όξυνσης της ταξικής πάλης,αμφισβήτησης της καπιταλιστικής ηγεμονίας στα βασικά πεδία κοινωνικής παραγωγής και αναπαραγωγής.
Είναι αυτή μια διαδικασία που μπορεί να γίνει ήρεμα ευθύγραμμα κοινοβουλευτικά κτλ.Όχι λέω εγώ .Θα γίνει μετά από την φαντασμαγορία της σοσιαλιστικής επανάστασης στυλ 17,ή του ένοπλου αντάρτικου πάνω στον νοητό άξονα ΔΣΕ-Κούβα-Βιετνάμ-Ελλάδα του 21ου αι?Πάλι όχι.
Κάπου παραπάνω σύντροφοι κάποιος μου για τα επαναστατικά εγχειρήματα του 20ου αι,και ότι δεν τα ακολουθώ.Προβληματιστήκατε ποτέ σύντροφοι για το ότι αυτά τα μοντέλα δεν οδήγησαν σε επαναστατικά γεγονότα στον αναπτυγμένο καπιταλισμό εδώ και δεκαετίες?Ότι η ταξική πάλη στην Ευρώπη έφτασε στα πιο προωθημένα της επίπεδα με το βάθεμα του πεδίου που πρέπει να μπαίνει στο στόχαστρο του επαναστατικού μετασχηματισμού?Αυτό έγινε με την είσοδο στο στόχαστρο της αντικαπιταλιστικής πάλης τομέων που ακόμα και στην προ του 56 ΣΕ είχαν θεωρηθεί ουδέτερα όπως η καπιταλιστική ιεραρχία στην παραγωγή,η ιεραρχική εκπαίδευση,τα κοινωνικά ήθη,η κουλτούρα κτλ.Κάπως έτσι φτάσαμε στον Μάη του 68 και το ιταλικό φθινόπωρο.Η ήττα αυτών των κινημάτων δεν αποδεικνύει το λάθος της ανάγκης βαθέματος της επανάστασης.
Αυτές είναι οι βάσεις για την όλη μας διαφωνία ο χαρακτήρας της συγκυρίας και της επανάστασης.Δεδομένου τώρα ότι διαφωνούμε για το "τι είναι επανάσταση" το ποιος είναι ο ρεφορμιστής και ποιος ο επαναστάτης είναι κάτι που δεν μπορεί να συζητηθεί.Ας μείνουμε ότι είμαστε από την ίδια μεριά στον αγώνα για ένα ταξικό εργατικό κίνημα, μια ανατρεπτική αριστερά,και για την κοινωνική απελευθέρωση.Τα υπόλοιπα ας τα κρίνει η ζωή,και το πιστεύω ότι όποιος διαψευστεί(στην καλή περίπτωση που ένας από τους δυο,ή έστω κάποιος τρίτος δικαιωθεί) θα έχει την μεγαλοψυχία να το παραδεχτεί και έτσι να εξακολουθήσουμε να είμαστε στο ίδιο μετερίζι.
Προς τον ανώνυμο των 19/3/12 2:42 μ.μ.
Το 1979 διαγράφονται οι Κουφοβασίλης-Ιορδανίδης από το Μ-Λ ΚΚΕ και προχωρούν στην ίδρυση του Μ-Λ ΚΚΕ (ανασυγκροτημένο) επειδή θεώρησαν πως έπρεπε να γίνει κριτική στην Κίνα και είχαν ροπή προς θέσεις ΚΚΕ(μ-λ) σύμφωνα με τις τότε καταγγελίες του Μ-Λ ΚΚΕ (Αντώνης Παπαδόπουλος) που δημοσιεύθηκαν στη "Φωνή του Λαού".
Άρα πως διέκοπαν σχέσεις με Κίνα την στιγμή που διέγραφαν την "αντί-κινεζική" τάση είναι απορίας άξιο
Στο μόνο που θα συμφωνήσω με το Βαγγέλη είναι στο τελευταίο. Πράγματι η ζωή και η ταξική πάλη θα δείξουν ποιος έχει δίκιο και ποιος όχι.
Όσο για το μετερίζι, μαζί είμαστε έτσι κι αλλιώς.
Τώρα για κάποια "ιστορικά" που θέτουν κάποιοι συνομιλητές, ιδιαίτερα για το Μ-Λ ΚΚΕ, δεν είμαι σε θέση να σας φωτίσω, τότε ήμουν στη ΚΝΕ, ήμουν και μικρός και δεν έχω ιδέα, αν θέλει κάποιος σύντροφος από το Μ-Λ ΚΚΕ να απαντήσει ας το κάνει.
Αν και δεν βρίσκω τι νόημα έχει, χωρίς να υποτιμώ τη σημασία του παρελθόντος και της ιστορίας, σε μια αντιπαράθεση για το σήμερα και το μέλλον να χρησιμοποιούμε ως αντεπιχειρήματα(;;;) γεγονότα που έγιναν, αν έγιναν, πριν 30 και 40 χρόνια! Τώρα τι κάνουμε σύντροφοι!
Είναι πολλά τα ζητήματα και ο καλύτερος τρόπος για να τα συζητήσουμε είναι πέρα από τη συμμετοχή στο κίνημα και η συμμετοχή στις συγκεντρώσεις που θα παρουσιαστεί και θα συζητηθεί η Πρωτοβουλία, όπου αποφασίσουν οι τοπικές οργανώσεις και οι αγωνιστές που συμμετέχουν ή θα συμμετάσχουν σε αυτό το εγχείρημα. Με πρώτη αυτή της Αθήνας. Ακόμη και αν υπάρχουν διαφωνίες.
Για την ΕΠΙΘΕΣΗ του συτηματος
1/Ελάχιστη προυπόθεση για κριτική αντιπαράθεση ή και πολεμική (όλα δεκτά) είναι να αφήσουμε τον συμπαθητικό Δον Κιχώτη να χτυπά τους ανεμόμυλους, και να την ασκούμε επί πραγματικών θέσεων. Εξηγούμαι: δεν είναι άποψη του ΚΚΕ(μ-λ) ότι τι έχουμε μωρε μια επιθεσούλα και μην την ψάχνετε κλπ όπως λίγο εως πολύ διατείνεται ο βαγγέλης.
Ελάχιστα να μας έχει παρακολουθήσει κάποιος (όχι δια της τεθλασμένης- άλλο πρόβλημα κι αυτό του σπασμένου τηλεφώνου) θα γνώριζε πως εμείς αναφερόμαστε σε μια ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΕΠΙΘΕΣΗ στην εργατική τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου. Επίθεση που ή παγκόσμια κρίση του συστήματος εκτινάσσει σε πρωτοφανέρωτα επίπεδα και με τεράστιες συνέπειες για όλη την εργαζόμενη ανθρωπότητα. Μάλιστα παρά την εκνευριστική μονοφωνία σε όλο σχεδόν το πολιτικό φάσμα, εκτιμάμε πως αυτή η κρίση δεν είναι μια οικονομική και μόνο κρίση αλλά πως συνδέεται αναποσπαστα με τη διαδικασία ξαναμοιράσματος του κόσμου, την διαδιακασία αναδιάταξης δυνάμεων, πως αποτελεί μια γενική κρίση όλων των σχέσεων του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος. Και αυτή η οπτική μπορεί να ερμηνεύσει ανεξήγητες κατ' άλλους εξελίξεις. Όπως γιατί να λείπουν τα προς επένδυση κεφάλαια τη στιγμή που περισσεύουν (το ΜΕΓΑ ζήτημα των αγορών και της διασφάλισής τους)κλπ κλπ. Πως τα τεκταινόμενα στη Ελλαδα συνιστούν μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο μια απότομη, βίαιη, πρωτόγνωρη καταβύθιση του λαού και των καταχτήσεων του και ένα τέτοιο βάθεμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης που παίρνει την μορφή υποδούλωσης και άγριας λεηλασίας του πλούτου που έχει παράξει ο λαός μας. Ταυτόχρονα συντελείται μια υποβάθμιση της θέσης και του ρόλου της μεγαλοαστικής τάξης, η οποία για να διασώσει την κυριαρχία της απέανντι στο λαό αποδέχεται αυτή την εξέλιξη. Γιατί αυτή η τάξη έχει συνδέσει από την γέννησή της την τύχη της (και τη δεκαετία του 1940 και την ύπαρξη της) με τον ξένο παράγοντα (πρώτα μεγάλες δυνάμεις, ύστερα τις ιμπεριαλιστικές χώρες, αγγλία,, ΗΠΑ, μετά το 1974 ΗΠΑ κ δυτικοευρωπαίοι: διπλή εξάρτηση). Και δεν μπορεί να διανοηθεί τον εαυτό της έξω από αυτή τη σχέση. Αυτα κατ αρχήν
έπεται συνέχεια
Αντίσταση στις γειτονιές τα ιστορικά γεγονότα έχουν διαχρονική αξία. Έχει αλλάξει το Μ-Λ ΚΚΕ εργαλείο ανάλυσης γιατί εγώ βλέπω την θεωρία των τριών κόσμων στις αναλύσεις τους ΣΗΜΕΡΑ.
Η ιστορία έχει αξία, η αρχαιολογία ίσως όχι...
2/ Οι διαφωνίες μας βρίσκονται στην εκτίμηση της συγκυρίας; Ναι, αλλά όχι ακριβώς. Ναι γιατί από αυτά που διαβάζω από στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το ότι βρισκόμαστε ή πρέπει να μπούμε στο τρίτο (κατά ΜΑΟ-έρμε Μάο τι τραβάς και συ) στάδιο του παρατεταμένου πολέμου αυτό της στρατηγικής επίθεσης, μάλλον απέχουμε πολύ όσον αφορά την ανάγνωση του σημερινού ταξικού και πολιτικού συσχετισμού. Σε τέτοιο βαθμό που έτσι εξηγείται γιατί ενώ ο λαός μας χωρίς "πλάτες" δείχνει τις διαθέσεις του με τα αλλεπάλληλα κύματα αντίστασης εσείς αντί να ψαχτείτε πως να συμβάλλετε στην οργάνωση της πάλης του, φαντασιώνεστε αριστερές κυβερνήσεις που θα φέρουν τομές και ρήξεις κλπ. Και θα ήταν λίγο το κακό εάν σταματούσε μέχρις εδώ το πράγμα, δηλαδή αν αφορούσε μια απογείωση από το πραγματικό έδαφος των σημερινών αρνητικών συσχετισμών(η ζωή προσγειώνει). Το πρόβλημα γίνεται μεγάλο όταν αυτή την εκτίμηση σας τη συνδυάζετε με μια κατεύθυνση "δειλής" άρνησης του επαναστατικού δρόμου και η οποία βασίζεται εν τέλει στην διαφορετική εκτίμηση που έχετε για τα ΒΑΣΙΚΑ χαρακτηριστικά του συστήματος. Εξηγούμαι ανοίγοντας ένα πολυσυζητημένο ζήτημα: Το τελευταίο διάστημα έχετε κλείνει σε κάθε πτώση τη "δυαδική εξουσία". Αυτό που στη ρωσία ΠΡΟΕΚΥΨΕ σαν ιστορική ιδιομορφία της ρώσικης επανάστασης εσείς το βάζετε σαν τμήμα του σχεδιασμού-προγραμματισμού της ιστορικής εξέλιξης στη χώρα μας. Αυτό που τότε θεωρήθηκε αν μεταβατική στιγμή, γιάτί ΔΥΟ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ σε ένα κράτος, εσείς (πάλι μέρος του προγραμματισμού της ιστορίας) θεωρείτε ότι θα συνυπάρχει για πολλά πολλά χρόνια. Δηλαδή η μεγαλοαστική τάξη και ο ιμπεριαλισμός θα ΄δείξει κατανόηση στους οικοδομούντες την δυαδική εξουσία, μέσα στην οποία θα συντελείται η μετεξέλιξη του συστήματος. Μάλιστα στελέχη σας έχουν φτασει να μιλάνε πως σε αυτή τη διαδικασία (του παρατεταμένου ρεπερτορίου που θα έλεγε καιτο ΝΑΡ)θα έχουμε "σταδιακή απονέκρωση των αστικών κρατικών μηχανισμών"(ΑΡΑΝ -ΠΑΝ ΣΩΤ). Εδώ πια μιλάμε πως έχουν εγκαταλειφθεί όχι βασικές μαρξιστικές αρχές για την ταξικότητα του κράτους αλλά... η πρόσφατη μνήμη από τους τόνους των χημικών και τις ασκήσεις στρατιωτικών μονάδων κατα του πλήθους κλπ. Σε σημείο που εκείνο που έλεγε ο Μαο για το τσάι κυριών να φαντάζει λίγο μπροστά στο παρατεταμένο παιχνίδι μπάντμιντον που νομίζω πως έχουν κάποιοι στο μυαλό τους. Μακάρι να έπεφτα έξω.
Υ.Γ. μετά από πολλές μέρες μπόρεσα να συνεισφέρω στη συζήτηση. Εάν αργήσω να επανεμφανιστώ ή για να απαντήσω σε παρατηρήσεις και κριτικές θα είναι θέμα χρόνου και όχι υπεκφυγης.
Υ.Γ. 2 Βαγγέλη κάνεις επίσης λαθος στο ότι εμείς έχουμε κάποιο μοντέλο επανάστασης ή και κοινωνίας στο οποίο πρέπει να συμμορφωθεί η ταξική πάλη. Μην κρίνεις εξ ιδίων τα αλότρια. Απλά μεταξύ μας, χτυπάει πολύ στα αυτιά και τη σκέψη, αυτή η υποτίμηση-για να μην πούμε διαγραφή- του Οκτώβρη και ο εκστασιάσμός μπροστά σε εγχειρήματα πολύ μικρότερης από αυτόν ιστορικής εμβέλειας.
Εγώ χαίρομαι που υπάρχει τέτοια συζήτηση λόγω της Πρωτοβουλίας και που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ξαφνικά (;) ξαναθύμησε ότι καλεί σε συνεργασία και με αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση! θεωρώ ότι το εγχείρημα είναι τουλάχιστον θετικό, ότι έχει μια συγκεκριμένα θετική δυναμική, η πορεία της οποίας θα εξαρτηθεί από την... κλασική ταξική πάλη, ότι επιτέλους τίθενται ζητήματα. Στενοχωριέμαι, όμως, που ορισμένοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν και ρίχνουν λάσπη ή όντως δεν καταλαβαίνουν (π.χ. για τη... φιλολαϊκή αριστερή κυβέρνηση!!!). Ως συνέχεια του παραπάνω, εκ του αντιθέτου, προκύπτει η συμβουλή: διαβάστε και λίγο Μάο, δεν κάνει κακό. Ο πολύς Γκράμσι (χωρίς καν κατανόηση του τι είπε, και σε ποιες συνθήκες) ή διάφοροι σύγχρονοι δήθεν αναλυτές, μεταμοντερνικού τύπου (λέγε με Μπαλαντιέ και Ζίζεκ κ.λπ.), έξω ακόμη και από αλτουσεριανές λογικές (Θου!) δεν έχουν καμία σχέση με τον επαναστατικό δρόμο. Είναι απλές μεταρρυθμιστικές σκέψεις - ούτε καν προσπάθειες. Αυτό δεν αλλάζει. Γι' αυτό προτείνω, λίγο Μάο (Για τις Αντιθέσεις, σε πρώτη φάση).
Δημοσίευση σχολίου