Σε μία κρίσιμη για τον εργαζόμενο λαό περίοδο, όπου σύσσωμες οι αντιδραστικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων, του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών επιτίθενται με μανία στο βιοτικό επίπεδο, στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις που αποκτήθηκαν με θυσίες και αγώνες…Σε μια περίοδο που η χώρα υποδουλώνεται και ξεπουλιέται ο πλούτος της στους ιμπεριαλιστές- δανειστές για να πληρωθούν παλιά και νέα «χρέη» που δημιούργησε η ολόπλευρη εξάρτηση…
Την ώρα που η εργατική τάξη και ο λαός στη χώρα μας παλεύουν και αντιστέκονται, με μαζικές και αγωνιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στην αντεργατική-αντιλαϊκή λαίλαπα που προωθούν οι αστικές κυβερνήσεις, η ντόπια ολιγαρχία, το ΔΝΤ και η ΕΕ, ενάντια στη βάρβαρη ωμότητα των δυνάμεων καταστολής, των εκβιασμών και της ιδεολογικής τρομοκρατίας…
Σε μία περίοδο που τα κόμματα της ολιγαρχίας (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) -με πρόθυμους συμμάχους το ακροδεξιό ΛΑΟΣ, τη ΔΗΣΥ και όλα τα κεντροδεξιά και κεντροαριστερά αναχώματα- έχουν κάνει «αρετή» την αντιλαϊκή επίθεση και «αξίωμα» το αλυσόδεμα με τα δεσμά της εξάρτησης…
Όταν η πολύχρονη κυριαρχία της ρεφορμιστικής και καιροσκοπικής πολιτικής εγκλωβίζει την Αριστερά στο παιχνίδι της κάλπης, στην αναζήτηση «εναλλακτικών προτάσεων» και κυβερνητικών «λύσεων» που υπονομεύουν την κλιμάκωση και το σωστό προσανατολισμό του λαϊκού αγώνα… ...Είναι ανάγκη να συγκροτηθεί, να εκφρασθεί και να δυναμώσει μέσα στους εργαζόμενους και τη νεολαία το ρεύμα της αντίστασης, της οργάνωσης και της αλληλεγγύης, η κατεύθυνση της ανειρήνευτης πάλης με την αστική ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό.
Για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.
Για να πάρει η εργατική τάξη την υπόθεση της ζωής της στα δικά της χέρια.
Για την ανασυγκρότηση του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος μέσα από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης και την αντιπαράθεση με το ρεφορμισμό και κάθε ρεύμα που αντιστρατεύεται την υπόθεση του κινήματος.
Για να ανοίξει ο δρόμος ώστε να γίνει ο λαός πραγματικός αφέντης στον τόπο του.
Το Μ-Λ ΚΚΕ και το ΚΚΕ(μ-λ), υπηρετώντας την υπόθεση του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος μέσα από τη συνεργασία και την κοινή δράση ευρύτερων δυνάμεων, αποφάσισαν να δώσουν από κοινού τη μάχη των εκλογών στηρίζοντας το κοινό ψηφοδέλτιο των ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ. Παρεμβαίνουμε στην εκλογική διαδικασία, χωρίς εκλογικές αυταπάτες.
Με στήριγμα τους αγώνες, το λαό και την Αριστερά.
Γνωρίζοντας ότι οι πραγματικές λύσεις για την εργατική τάξη και το λαό δεν βρίσκονται μέσα στις κάλπες του αστικού συστήματος.
• Για να υπερασπίσουμε και να αναδείξουμε το μοναδικό δρόμο, αυτόν της αντίστασης και του αγώνα. Το μόνο δρόμο για την ανατροπή των αντιδραστικών συσχετισμών και της αντιλαϊκής πολιτικής.
• Για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, σαν αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα του λαού μας για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία.
• Για να αντιπαρατεθούμε στην αντι-αριστερή και αντι-κομμουνιστική υστερία όλων των δυνάμεων του συστήματος.
• Για να εκφράσει ο λαός, και στις εκλογές, την οργή, την αγανάκτηση και τη διάθεσή του να παλέψει και να νικήσει. Στη βάση αυτών των στόχων πάλης καλούμε τους εργαζόμενους, τους αγωνιστές του λαϊκού κινήματος να βαδίσουμε μαζί ενάντια στη βάρβαρη πολιτική των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων λακέδων τους, απορρίπτοντας την πολιτική του συμβιβασμού και της συνθηκολόγησης.
Για να ανοίξει ένας νέος δρόμος για το κίνημα, που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τα ιδανικά των κομμουνιστών και όλων των λαϊκών αγωνιστών.
Στηρίξτε τις δυνάμεις της αντίστασης και της ελπίδας
38 σχόλια:
Σ αυτές τις εκλογές με τον λαό εξαθλιωμένο, χτυπημένο στις βασικές του καταχτήσεις, με τη φασιστικοποίηση να πηγαίνει ''χέρι-χέρι'' με την εξάρτηση, παρέμβαση είναι η έκφραση της λαικής ανίστασης στην εξάρτηση και την πείνα, στις ιμπεριαλιστικές μεθοδεύσεις, στη ντόπια ξενόδουλη κεφαλαιοκρατία, στην έξαρση της αντιδημοκρατικής καταστολής , παρέμβαση είναι το άνοιγμα του δρόμου η λαική αντίσταση να γινει συνειδητή , οργανωμένη κι αποτελεσματική- για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία.
Χωρίς εκλογικές αυταπάτες, χωρίς εκφυλισμό της λαικής οργής σε ''αριστερούς'' κυβερνητισμούς με απουσία προγράμματος και γείωσης στην πραγματικότητα,με φρένο στα ακροδεξιά-φασιστικά μορφώματα που εκμεταλλεύονται την απόγνωση εκφέροντας ''αντικαπιταλιστικά'' μασκαράδικα λόγια, με στόχο την ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΤΟΝΩΣΗ.
Μια στιγμή και μια μάχη, που διαλεκτικά συναντιέται η ζητούμενη αποτελεσματική αντιμπεριαλιστική ενωτική αντίσταση, με το προτσές της ανασυγκρότησης του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.
Σαν ανένταχτος κομμουνιστής που δεν πιστεύει στην παρθενογέννηση, ούτε και στα μικροαστικά ''πείσματα'' μικροδιαφοροποιήσεων μπροστά στις απαιτήσεις της ταξικής πάλης, χαιρετίζω και στηρίζω με τις μικρές μου δυνάμεις, ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ, σε μιαν ακόμη εκδήλωσή τους.
Νίκος Κυριακίδης
Πιστεύω πως η Πρωτοβουλία για Αντιιμπεριαλιστική συνεργασία που συγκροτήθηκε πρέπει να εκφραστεί και εκλογικά. Με γνώμονα κάποια κοινά ζητήματα όπως η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ-ΕΕ-ΔΝΤ, η ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΕΕ-ΔΝΤ-ΝΑΤΟ και τον γενικότερο αγώνα για ανατροπή της ιμπεριαλιστής και της ντόπιας καπιταλιστικής κυριαρχίας και στόχο τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ θα μπορούσε να συσπειρώσει κόσμο που αγωνίζεται ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική κυριαρχία για μια σοσιαλιστική κοινωνία. Οι δυνάμεις που συγκρότησαν την Πρωτοβουλία(ΜΛ ΚΚΕ,ΚΚΕ μλ ΚΑΙ ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ) πρέπει κατά τη γνώμη μου να τα βρουν σε αυτά τα 2-3 κύρια ζητήματα και πιστεύω πως μπορούν άλλωστε για αυτά αγωνιζόμαστε εμείς.
Συγχαρητήρια.. Μακάρι να υπάρξει και κοινή συμπόρευση στους μαζικούς χώρους όπου παρεμβαίνουν τα δύο μ-λ, που είναι κατά τη γνώμη μου πιο σημαντικό..
Φοβάμαι ότι το εκλογικό σχήμα θα επισκιάσει και θα κλείσει την Αντιιμπεριαλιστική Αριστερή Κίνηση την ίδια στιγμή που η τελευταία δημιουργεί γείωση στην κοινωνία και στους χώρους δουλειάς και χρειάζεται να είναι όσο το δυνατόν πιο πλατιά, να απευθυνθεί στο λαό και στους εργαζομένους. Καλή επιτυχία πάντως.
Ως Πρωτοβουλία, δηλαδή κάτι που ακόμη είναι υπό διαμόρφωση από όλες τις απόψεις, δεν θα μπορούσε να κατέβει στις εκλογές.
Κάτι τέτοιο θα αναιρούσε όλα όσα έχουμε πει και επιδιώκουμε με αυτήν.
Τι να γίνει είχαμε αυτή την ...ατυχία να συμπέσει το ξεκίνημά της με τις εκλογές.
Από την άλλη θα ήταν επίσης παράλογο αφού αποφάσισαν να παρέμβουν στις εκλογές οι δύο οργανώσεις, τουλάχιστον, να κατέβαιναν χώρια!
Όσο για τις ευχές και τους φόβους, μην ...ανησυχείτε! Όλοι τις έχουμε!
Καλή επιτυχία σφοι !
Καλημέρα σύντροφοι. Χαίρομαι που η συνεργασία επεκτείνεται και σε άλλους τομείς. Στηρίζω σε γενικές γραμμές την Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία στο εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα. Στις εκλογές βέβαια θα ψηφίσω ΑΝΤΑΡΣΥΑ γιατί είναι πολύ πιο ρεφορμιστικό και εκλογικίστικο κόμμα και χαίρονται πολύ όταν τους ψηφίζουν σε αντίθεση με τους πραγματικούς επαναστάτες που δεν έχουν αυταπάτες για τις κάλπες και τις ψήφους ότι μπορούν να αλλάξουν κάτι.
Πλάκα κάνω βέβαια! Καλή επιτυχία σε όλους μας και στον επόμενο γύρο αγώνων και εκλογών όλοι μαζί.
Αντάρτης.
Δεν φαντάζεστε πόσο λίγο,μίζερο και ρουτινιάρικο ακούγεται το να λέτε ότι η πρωτοβουλία δεν κατεβαίνει στις εκλογές,είναι κάτι ευρύτερο κτλ κτλ.
Καλά κάνετε και κατεβαίνετε αλλά ο εκλογικισμός δεν είναι κάτι που αντιμετωπίζεται με ξόρκια.Πολλές φορές μάλιστα φωνές που τον ξορκίζουν με φανατισμό είναι χωμένες μέχρι τον λαιμό σε αυτόν.
Σε συνθήκες δομικής καπιταλιστικής κρίσης,κοινωνικού απαρτχάιντ απέναντι στην εργαζόμενη πλειοψηφία ,απώλειας εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και διάχυτου λαικού ριζοσπαστισμού ο εκλογικισμός έχει 2 όψεις εξίσου επικίνδυνες.Η πρώτη είναι αυτή των εφήμερων και επιφανειακών συμπράξεων για τον προσεταιρισμό πελατείας.Ο δεύτερος είναι η υποτίμηση της δυνατότητας οι λαϊκές δυναμικές να εγγράψουν αποτελέσματα ακόμα και στο εσωτερικό του πολιτικού μηχανισμού άρα και στο πεδίο της συνολικής λαϊκής συνείδησης.
Αυτό είναι που οδηγεί στην μαξιμαρισμένη πολιτική-εκλογική δράση των ,αυτόκλητων ,καθαρών επαναστατικών δυνάμεων.Σε αυτή την κατηγορία μπορεί κανείς να βάλλει είτε το ΚΚΕ με το δήθεν επαναστατικό του πρόγραμμα,αλλά και τα μ-λ με το επαναστατικό copyright που κάποτε θα οδηγήσει στο πρόγραμμα,αλλά όχι τώρα γιατί είναι νωρίς.
Στον αντίποδα αυτών των εκλογικίστικων παραλλαγών στέκεται η προσπάθεια μαζικής καταγραφής ενός αριστερού ρεύματος που να πατάει πάνω στην ανάγκη κλιμάκωσης του παλαικού ξεσηκωμού,και στην διατύπωση εκείνου του αντικαπιταλιστικού προγραμματικού λόγου που να πατάει στην ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής και στο άνοιγμα ενός άλλου δρόμου για την οικονομική κοινωνική και πολιτική συγκρότηση της ελληνικής κοινωνίας.
Στην συγκυρία της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης (ελληνικής , ευρωπαϊκής και παγκόσμιας) και της διαχείρισης της εις βάρος των εργαζομένων με όπλο την ένταξη του ελληνικού καπιταλισμού στις χρεο-ευρωδομές,η ρήξη μαζί τους δεν είναι "αιτήματα και εναλλακτικές προτάσεις" προς το σύστημα.Είναι ο μόνος τρόπος για να αρχίσουμε να περιγράφουμε μια πρόταση προς το εργατικό και λαϊκό κίνημα για ρήξη με τον υπαρκτό καπιταλισμό και ιμπεριαλισμό.Απόψεις που σου λένε είτε ότι αυτή η ρήξη δεν χρειάζεται (συν και ΣΥΡΙΖΑ)είτε ότι χρειάζεται και όλα είναι έτοιμα με λεπτομέρειες αρκεί να δυναμώσει το κόμμα (ΚΚΕ) είτε ότι χρειάζεται αλλά η ψηλάφηση του είναι ανεπίκαιρη(μ-λ),είναι πίσω από την αναγκαία αριστερή πολιτική στο σήμερα.
Κατ' αρχάς μπορώ να σε καταλάβω συναγωνιστή, γιατί κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια, έχεις συνηθίσει να βλέπεις τις εκλογές πιο σημαντικές από όσο είναι στην πραγματικότητα. Η πρόταση μετωπικής συνεργασίας του ΚΚΕ(μ-λ) κατατέθηκε από τον Οκτώβρη δημόσιες ανοιχτές εκδηλώσεις. Η Συνεργασία συγκροτείται με συνελευσιακές διαδικασίες, και όταν με το καλό ολοκληρωθεί, θα μπορέσει να παρέμβει μέσα στο λαϊκό κίνημα, όπως είναι και η αποστολή της. Οι εκλογές δεν είναι λαϊκό κίνημα. Είναι αστικές και οι κομμουνιστές παρεμβαίνουν εκεί για να κάνουν προπαγάνδα.
Όσο για το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, να το χαίρεστε. Μια ερώτηση μόνο: σε ποιό πολιτικό σύστημα θα εφαρμοστεί το πρόγραμμα αυτό;
Ωχ ρε Βαγγέλη...
Εχω κουραστεί με αυτή σας την υπεροψία. Για την ακρίβεια μου έρχεται να απαντήσω ισοπεδωτικά για όλα αυτά τα κενά περιεχομένου που προβάλλετε, αλλά ξέρω ότι μετά θα νιώθω ότι σας αδίκησα.
Κατά τα άλλα εμείς δε φανταζομαστε, όχι. Εμείς είμαστε μίζεροι όπως είναι γνωστό. Και δε μαθαίνουμε κιόλας. Ούτε μια αποκριάτικη εμφάνιση στο Σύνταγμα. Ούτε ένα τοσοδούλι πάνελ με οικονομολόγους του Λονδίνου.
Λαϊκουριά και μπασκλασαρία είμαστε Βαγγέλη, άστα.
Οταν ξεκαβαλήστε από το καλάμι που σας οδηγεί η απελπισία σας, τα λέμε...
Πάνος
ΥΓ: Μας συγχωρείς που φιλοδοξούμε να συμμετέχει στην Πρωτοβουλία και να συνδιαμορφώσει πράγματα στο αμέσως επόμενο διάστημα ένα δυναμικό που δεν ξέρω και ούτε με ενδιαφέρει τι θα κάνει στις εκλογές και για αυτό το λόγο δε θέλουμε να το μπλέξουμε το πράγμα. Πραγματικά είμαστε άξιοι καταγγελίας!
Ευτυχώς που δεν είστε υπερόπτες σαν τον Βαγγέλη και σεμνοί σαν τον Αντάρτη, Πάνο!
βαγγέλη ζ,μου φαίνεται πως τα έχεις λίγο μπερδεμένα στο μυαλό σου..Ανήκεις σε ένα κομμάτι της αριστεράς (ο θεός να την κάνει δηλαδή) που ανεξάρτητα από το αν είναι σωστά ή λάθος αυτά που λέει,όλες οι πολιτικές της θέσεις διαμορφώνονται με βάση την εκάστοτε κυρίαρχη πολιτική ατζέντα της άρχουσας τάξης.Όπως είπε και ο σύντροφος Π. Χουντής στην εκδήλωση της πρωτοβουλίας στο Ακροπόλ,όταν όλοι οι παράγοντες του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος στις αρχές της δεκαετίας του '90 μιλούσαν για το "τέλος της ιστορίας" και για την "παγκοσμιοποίηση",η "αριστερά" μας άρχισε να κλίνει την παγκοσμιοποίηση σε όλους τους τόνους...Χρειάστηκε να βυθιστούν ολόκληροι λαοί στο αίμα,την πείνα και την εξαθλίωση (Σερβία,Αφγανιστάν,Ιράκ κλπ.) για να καταλάβετε ότι ο ιμπεριαλισμός είναι παρών κατερημώνοντας ολόκληρες χώρες,δίχως να υπολογίζει ανθρώπους,εθνικές ανεξαρτησίες,δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση,με μοναδικό σκοπό τη διαιώνιση των κερδών ενός παρασιτικού συστήματος που σαν βρόγχος υπονομεύει την πρόοδο και την ειρήνη στον κόσμο.Μετά,όταν έβγαινε ο Σημίτης και μιλούσε για την "ισχυρή Ελλάδα",η "αριστερά" που υπερασπίζεσαι ξεπέρασε και το ίδιο το σύστημα!Άρχισε να μιλάει για ιμπεριαλιστική Ελλάδα!Αλλά και σήμερα ακόμα,η "αντικαπιταλιστική"-"ριζοσπαστική" αριστερά ακόμα να βάλει μυαλό..Το καλοκαίρι στις πλατείες "έξω τα κόμματα" έλεγε ο Αλαφούζος και τα λοιπά παπαγαλάκια,"έξω τα κόμματα" έλεγε κι η αριστερά..Για να μην αναφέρω συγκεκριμένα τι άκουσα από στέλεχος της ΑΡΑΝ στις 30 του Ιούνη,όταν φασιστοειδή και λοιποί τραμπούκοι χτύπησαν και επιχείρησαν να διώξουν το Μ-Λ ΚΚΕ από την πλατεία Συντάγματος..Να σου πω και κάτι για τα προγράμματά σας..?Ο λόγος που επιμένετε τόσο πολύ να μιλάτε για αυτά,είναι επειδή δεν μπορείτε και δε θέλετε να μιλήσετε για την ανάγκη της οργάνωσης και της αντίστασης..Ποιος μίλησε πρώτος για το χρέος..?Εσείς ή το σύστημα?(Το σύστημα)..Ποιος κατηγορεί τόσα χρόνια την αριστερά ότι δεν έχει πρόγραμμα κι εσείς απαντάτε "όχι,έχουμε"?Μήπως οι ΠαγκαλοΒενιζέλοι..?Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια αριστερά που δεν είναι ούτε αντικαπιταλιστική,ούτε ριζοσπαστική..Έχουμε να κάνουμε με μία αριστερά που κινείται με βάση τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές και την πολιτική προπαγάνδα του ιμπεριαλισμού και των ντόπιων υποτακτικών του,μια αριστερά όχι αυτόνομη και ανεξάρτητη από το σύστημα και τους μηχανισμούς του,αλλά ετεροκαθοριζόμενη,ουρά του αστισμού.Εμείς μιλάμε για την ανάγκη μιας αριστεράς που θα είναι από το λαό,με το λαό,για το λαό..Μια αριστερά αντιιμπεριαλιστική,αντικαπιταλιστική και αντιρεφορμιστική..Μια αριστερά της αντίστασης και της ελπίδας..Που όταν το σύστημα λέει εκλογές,αυτή θα λέει "όλοι στους δρόμους!"..Που όταν ο ιμπεριαλισμός θα βυθίζει χώρες και λαούς στο αίμα και την εξαθλίωση,εκείνη θα βροντοφωνάζει "Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες!"..Που όταν το σύστημα θα λέει "η ιστορία τελείωσε",εκείνη θα λέει "κομμουνιστές ψηλά το κεφάλι!"..Που όταν αυτοί θα λένε "χρέος" και "ανάπτυξη",εκείνη θα λέει "αντίσταση και πάλη",όχι "διαγραφή του χρέους" και λοιπά αντικαπιταλιστικά..
Και για να μην αφήσουμε αναπάντητη καμία κατηγορία,ας μιλήσουμε λίγο και για το μ-λ κίνημα στην Ελλάδα..Σε μια μακρόχρονη πορεία,από το 1964 μέχρι σήμερα,ο μαρξιστικός-λενινιστικός χώρος,όταν η "αριστερά" που υπερασπίζεσαι μιλούσε για το "φωτεινό παράδειγμα" της ΕΣΣΔ,εκείνος μιλούσε για το σοσιαλιμπεριαλισμό και την καπιταλιστική παλινόρθωση στην ΕΣΣΔ.. Ποιος αποδείχτηκε ότι είχε δίκιο τελικά,όταν το '91 "τελείωσε η ιστορία"?Όταν η αριστερά που στηρίζεις ψήφιζε ΠΑΣΟΚ το '81 ή στην καλύτερη περίπτωση το ενέτασσε στις "δημοκρατικές δυνάμεις",μάντεψε ποιοι θεωρούσαν το ΠΑΣΟΚ αστικό κόμμα και δεν είχαν αυταπάτες για το χαρακτήρα του από το 1974 κιόλας..?Οι μαρξιστές-λενινιστές..Η αριστερά που υπερασπίζεσαι από το 1996 μέχρι σήμερα μιλάει για "χούντες" και δεν μπορεί να αναγνωρίσει καμία ποιοτική μεταβολή στην κατάσταση..Και μιλάς για το μ-λ χώρο?Για το χώρο που άντεξε τόσες δεκαετίες στο πέρασμα του χρόνου,που εμφανίστηκαν και εξαφανίστηκαν τόσες και τόσες "ΑΝΤΑΡΣΥΕΣ"..?Που σήκωσε στην πλάτη του όλο το βάρος της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος..?Που κράτησε ψηλά τις σημαίες και τα ιδανικά των κομμουνιστών,όταν η αριστερά σου ανακάλυπτε τον "αντικαπιταλισμό"..??Που είναι οι μόνοι,μα οι μόνοι (και αυτό το αναγνωρίζουν και οι εχθροί και οι φίλοι μας) που ουδέποτε δεν είχαν κοινοβουλευτικές αυταπάτες..?Δες την τελευταία αφίσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την τελευταία αφίσα του ΣΕΚ..Ας έρθουμε λίγο στα σύγκαλά μας..Μα να μας πεις και εκλογολάγνους..?Πες μας παλαιολιθικούς,παλαιοκομμουνιστές,σταλινικούς,αλλά όχι και εκλογολάγνους..Η συζήτηση για τη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας έχει ξεκινήσει από τον Οκτώβρη..Εμείς φταίμε που αποφάσισε να κάνει το σύστημα εκλογές τώρα..?Και κάτι ακόμα:Το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ τόσα χρόνια έχουν τόσες κοινές αναφορές,μιλούν για την ανάγκη της αντιιμπεριαλιστικής πάλης,της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος,την ανάγκη για την κομμουνιστική ανασυγκρότηση και τη λαϊκή αντίσταση,είναι μαζί στους δρόμους,σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη του λαού μας..Εδώ μια απεργιακή συγκέντρωση γίνεται και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σπάει σε 3-4 κομμάτια..Και τολμάνε οι αθεόφοβοι στο ΠΡΙΝ να λένε ότι η Πρωτοβουλία έχει εκλογικό σκοπό..Μα θα τρελαθούμε τελείως..??Επίσης η πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία είναι κάτι διαφορετικό από την εκλογική συνεργασία των δύο οργανώσεων..Η πρώτη είναι μία κεντρική πολιτική συνεργασία που γίνεται στο πλαίσιο του μαζικού κινήματος,για να βοηθήσει στην ανάπτυξη και το ξεδίπλωμα της λαϊκής αντίστασης μέσα από το συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο που προβάλλει,ενώ η δεύτερη είναι μία άλλου τύπου κεντρική πολιτική συνεργασία,που στόχο έχει την παρέμβαση στις εκλογές,χωρίς όμως εκλογικές αυταπάτες..
"Για να υπερασπίσουμε και να αναδείξουμε το μοναδικό δρόμο, αυτόν της αντίστασης και του αγώνα. Το μόνο δρόμο για την ανατροπή των αντιδραστικών συσχετισμών και της αντιλαϊκής πολιτικής.
• Για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, σαν αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα του λαού μας για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία.
• Για να αντιπαρατεθούμε στην αντι-αριστερή και αντι-κομμουνιστική υστερία όλων των δυνάμεων του συστήματος.
• Για να εκφράσει ο λαός, και στις εκλογές, την οργή, την αγανάκτηση και τη διάθεσή του να παλέψει και να νικήσει."
Πώς γίνεται από όλα αυτά να συμπεραίνεις ότι είμαστε με τον εκλογικισμό (έλεος πια με τους νεολογισμούς σας,άκου εκεί εκλογικισμός),δικό σου θέμα..Ο Μαρξ ασχολήθηκε με πάρα πολλά θέματα,μόνο τη σχιζοφρένεια άφησε..Τελοσπάντων,ξεκολλήστε ρε παιδιά απ'τα προγράμματα..Όσο καλά και αντικαπιταλιστικά κι αν είναι δε θα εφαρμοστούν ποτέ αν ο λαός δε βγει στους δρόμους,αν δεν οργανωθεί,αν δεν αντισταθεί..Το να μιλάμε για "αντικαπιταλιστικά προγράμματα" σε συνθήκες αστικής πολιτικής κυριαρχίας δείχνει ότι η αριστερά που υπερασπίζεσαι ούτε ΘΕΛΕΙ,ούτε ΜΠΟΡΕΙ να δώσει πραγματική διέξοδο στο λαό και τον τόπο..Γιατί αυτή η αριστερά τρέφει τεράστιες αυταπάτες για το τι πάει να πει εξάρτηση και πάλη για εθνική ανεξαρτησία,για το τι είναι ο ιμπεριαλισμός,για το πως είναι η ταξική διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας,για το πως ο λαός μπορεί να οργανωθεί και να νικήσει,για το τι σημαίνει διαλεκτική σχέση του εθνικού με το ταξικό..Όσο θα ασχολείστε με προγράμματα,ενώ ο λαός μας πεινάει και εξαθλιώνεται,όσο ασχολείστε με το χρέος και τη "διαγραφή" ή την "επαναδιαπραγμάτευσή" του,ενώ δεν μπορούμε ούτε μία απεργία να κάνουμε,τόσο μακριά θα είστε απ'τις πραγματικές ανάγκες του λαού και της κοινωνίας και μέχρι εκεί θα φτάνει το βάθος της πολιτικής σας σκέψης..Γι'αυτό η "αντικαπιταλιστική" και η "ριζοσπαστική" αριστερά είναι αποτέλεσμα της ήττας και της υποχώρησης του κομμουνιστικού κινήματος..Αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος..Όλοι θα κριθούμε από την ταξική πάλη και την ιστορία..Καλή αντάμωση στους δρόμους και τους αγώνες..
Ανώνυμε των 11/4/12 2:27 π.μ. υπήρξαν μ-λ οργανώσεις και όχι ενιαίο μ-λ κίνημα την περίοδο που λες με διαφορετικές απόψεις, αντιλήψεις και στάσεις.
Όσο για το ΠΑΣΟΚ κάποιοι κατέβαιναν στα ψηφοδέλτια του Μπέη ακόμη και στις αρχές της δεκαετίας του '80.
Σύντροφε ανώνυμε των 02:26 έχεις δίκιο.Η αριστερά στην οποία ανήκω δεν είναι αριστερά.Οτιδήποτε ξεπερνάει τις 20000 ψήφους στις εκλογές,και έχει μια σταθερή παρουσία σε κάθε κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο δεν είναι αριστερά.Για να τα κάνει αυτά ,φως φανάρι, έχει ξεπουληθεί στον ιμπεριαλισμό.
Όσον αφορά στο τι είπε στέλεχος της ΑΡΑΝ στις 30 Ιούνη,ακόμα να σκεφτείς κάτι έξυπνο?
Μόλις διάβασα το δεύτερο κατεβατό σου ότι η ψεύτικη αριστερά που υπερασπίζομαι ψήφισε ΠΑΣΟΚ το 81,έλεγε για το φωτεινό παράδειγμα της ΕΣΣΔ και δεν ξέρω και γω τι άλλο.
Μάλλον είσαι εξαιρετικά πολύ μικρής ηλικίας και εντελώς ανιστόρητος,και πέρα για πέρα ανίκανος να καταλάβεις τι είναι κάποιος που γράφει 5 πράγματα.Από την άλλη βέβαια το ότι με πήρες για ΝΑΡ μπορεί και να δείχνει πως στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάτι γίνεται από άποψη σύνθεσης.Μπορεί βέβαια πάντα να δείχνει ότι έχεις μαύρα μεσάνυχτα.
Η προφανώς ψεύτικη αριστερά που υπερασπίζομαι δεν υπερασπίστηκε ποτέ την πιο αντιμαρξιστική θεωρία στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης,ότι η ΣΕ ήταν παράδεισος μέχρι που δεν βγήκαν τα κουκιά σε ένα συνέδριο και έγινε κόλαση.Επίσης για το ΠΑΣΟΚ όταν η δική σου αριστερά δεν μπορούσε να πείσει τι διαφορετικό λέει από το ΠΑΣΟΚ και τον επιφανειακό αντιιμπεριαλισμό του ,η δική μου μίλαγε για εγχείρημα αστικού εκσυγχρονισμού.Όταν όμως υποτίθεται ότι η Ελλάδα δεν έχει καν αστική τάξη αυτά έχεις.
Κουίζ:ποια οργάνωση λόγου του αντιπασοκικού της πάθους,γνώρισε φιλοπασοκική διάσπαση το 81?
Περιμένω με αγωνία την ανταπόκριση για το τι είπε στέλεχος της ΑΡΑΝ στο Σύνταγμα.Επίσης να με ενημερώσεις αν κάποιος από την ΑΡΑΝ σε κοίταξε με βλέμμα που δείχνει έλλειψη σεβασμού στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αριστερά.
Τελευταίο :και ΝΑΡ να ήμουν βέβαια δεν θα ήταν σωστό να μου χρεώσεις τι έκανε το ΚΚΕ το 81.Είναι σαν να φορτώνω την Βάρκιζα στην Αναγέννηση.Όλοι από το ΚΚΕ προερχόμαστε,αυτό δεν νομίζω να ακυρώνει το δικαίωμα των αριστερών διασπάσεων και τομών.
Όσον αφορά τον εκλογικισμό των μ-λ θα μου επιτρέψεις να επιμένω.Σε μια συγκυρία δομικής καπιταλιστικής κρίσης,κοινωνικού απαρτχάιντ,απώλειας εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας έντονου λαικού ριζοσπαστισμού και κοινωνικοπολιτικής ρευστότητας μια ενότητα βάσει των ιδεολογικών αντιπαραθέσεων του 20 ου αιώνα και η εκλογική της καταγραφή για μένα είναι εκλογικισμός.
Επέτρεψε μου να ορίζω τον εκλογικισμό και έτσι:σαν την υποτίμηση της ικανότητας της δυναμικής της ταξικής πάλης να εγγράψει αποτελέσματα στον πολιτικό μηχανισμό,και την χρήση του για δήθεν επαναστατικό ιδεολογικό αχτιφάρισμα.
Άραγε αν τα δύο μ-λ, και όχι μόνο, αποφάσιζαν να δεχτούν την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν θα ήταν "εκλογικισμός" ενώ τώρα είναι;
Η όλη σου αντιπαράθεση απέναντι στο εγχείρημα Βαγγέλη πάσχει πρώτον από άγνοια (ελπίζω)θέσεων,απόψεων, αλλά και του τρόπου που κινούνται οι δύο οργανώσεις στο κίνημα. Ακόμη και για το θέμα της ΕΣΣΔ.
Όσο για το παρελθόν πράγματι κανείς δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος από κανένα ρεύμα της κομμουνιστικής αριστεράς, ούτε το μ-λ. Έχει και αυτό τα αρνητικά του δεν ήταν όλα τέλεια! Αλλά τουλάχιστον δεν μπορείς να το κατηγορήσεις σε καμιά περίπτωση ότι επιδίωξε ποτέ να παίξει στο αστικό πολιτικό παιχνίδι. Ούτε ότι δεν έκανε προσπάθεια αποτίμησης του παρελθόντος του όχι μόνο στα λόγια αλλά και στη πράξη. Θα σου πρότεινα λοιπόν, αν το θες για να σε βοηθήσει και στην αντιπαράθεσή σου, να αναζητήσεις τα ντοκουμέντα και τα γραφτά τουλάχιστον του ΚΚΕ(μ-λ), που διαλύθηκε το '81 για να ανασυγκροτηθεί το '82, είναι πολύ διαφωτιστικά. Όχι βέβαια ότι ξεμπερδέψαμε με την ιστορία έχουμε πολλά ακόμη να δούμε.
Το να επιμένεις στις απόψεις σου είναι θεμιτό, άλλωστε και εμείς το ίδιο κάνουμε! Το αθέμιτο, που δικαιολογεί εκνευρισμούς, είναι να διαστρεβλώνεις τις απόψεις. Και ακριβώς επειδή πολλοί, όχι όλοι, από το ΚΚΕ προερχόμαστε πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας για όσο είμασταν εκεί. Το μ-λ κίνημα το έκανε αυτό, όσο και αν σε ξαφνιάζει. 'Εβγαλε και εδώ κάποια συμπεράσματα.
Άραγε οι υπόλοιπες ΚΚΕδογενείς, του μετά το '56 ΚΚΕ, δυνάμεις έχουν κάνει κανενός είδους αυτοκριτική για τα χρόνια που οι ηγεσίες τους αποτελούσαν κομάτι της ηγεσίας του ΚΚΕ και συνδιαμόρφωναν το κόμμα αυτό και τη νεολαία του;
Δυστυχώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στο σύνολό της και επί της ουσίας έχει αποδεχθεί τον κοινοβουλευτισμό, τη λογική του ειρηνικού περάσματος και των προγραμματισμένων σταδίων.
Διαβάζοντας κανείς το διάλογο μεταξύ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ και Μετώπου Α.Α., βγάζει άνετα αυτό το συμπέρασμα. Στο έχω ξαναπεί νομίζω, όλη αυτή η συζήτηση και τα συμπεράσματά της που διεξάγεται στις γραμμές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μου θυμίζουν έντονα τα τέλη της δεκαετίας του '70 και σχεδόν όλη του '80 που ήμουν στο ΚΚΕ, μια απλή σύγκριση των ντομουμέντων φτάνει.
Και αν διαβάσει κανείς την ανακοίνωσή της για τους ναυτεργάτες αναρωτιέται τελικά σε τι διαφέρει η άποψή της από το ΚΚΕ.
Την τελευταία σου φράση θα την ήθελα πιο λιανή για να καταλάβω τι εννοείς γιατί σηκώνει πολλές ερμηνείες.
Όσο για το που ανήκεις και που όχι, δεν μας το έχεις πει ακόμη οπότε ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του, άλλωστε πολλές φορές είναι δύσκολο το ξεχώρισμα.
Να πω την αλήθεια μου μπήκα στο προφίλ σου από την πρώτη φορά που εμφανίστηκες στο blog και είδα ότι είχες εγγραφεί σε blog του ΕΠΑΜ και με μπέρδεψες. Τώρα αυτό δεν υπάρχει.
Αν θες μας το λες, αν όχι δικαίωμά σου σεβαστό, εγώ πάντως σαν οπαδό, τουλάχιστον, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε κόβω.
Μπράβο σύντροφοι,αλλά πάνω απ'όλα ενότητα στους δρόμους!Όσο για τα σχόλια,βαγγέλη ζ,σου προτείνω να διαβάσεις τα ντοκουμέντα των δύο οργανώσεων από το 1977 και μετά.Επίσης θα σου πρότεινα να διαβάσεις πιο προσεχτικά το παραπάνω κείμενο και να μας πεις από που προκύπτει η άποψή σου για τον εκλογικισμό.Ξανά καλή επιτυχία σύντροφοι,επιτέλους γίνονται κάποια βήματα μπροστά στην αριστερά και το κίνημα...
Ανένταχτος μ-λ
Αστικος εκσυγχρονισμος το ΠΑΣΟΚ του 81? Κατι σαν τη ....δημοτικη γλωσσα ,να πουμε...ενα δηλαδη σχτικα προοδευτικο φαινομενο?!!!και για πες, που "εκσυγχρονιστηκε" η Ελλαδα?
30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ η ελλαδα του χρεους,των εμπορικων ελλειμματων, των νατοικων εξοπλισμων, της καταστροφης της αγροτιας ,της μειωσης του αγροτικου πληθυσμου και της διατροφικης εξαρτησης, της καταστροφης της μεταποιητικης βιομηχανιας αποτελει μηπως εκσυγχρονισμο?ΜΗΝ ΜΑΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΕ ΤΟΣΟ ΤΡΑΓΙΚΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗς ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ των εποχων εκεινων τουλαχιστο!
Νομίζω δεν χρειαζεται ουτε η υπεροψια σαν και αυτη που παρουσιαζει η ανταρσυα(βαγγελης) ουτε "υπεροπτικες" ανταπατησεις...
Και δεν κανω καθολου τον Ποντιο πιλάτο...
Πολιτικη πρεπει να ειναι η αντιπαραθεση μεσα στο κινημα και οχι καφρικη....
Στους δρομους, στα σωματεια εκει που ο λαος υποφερει απο τη φτωχεια και την ανεχεια εκει θα βρεθουμε συντροφοι οχι γιατι απλως ειμαστε με το λαικό κινημα αλλα γιατι πολυ απλα ειμαστε και εμεις κομματι του λαου που υποφερει....
Πράγματι, ξαναδιαβάζοντας τα λεγόμενά μου, η απάντηση που δόθηκε στα επιχειρήματα του Βαγγέλη εμπεριέχει αρκετές δόσεις υπεροψίας και αυτάρκειας. Να μου τη συγχωράτε σύντροφοι και την πρώτη και τη δεύτερη,μάλλον ευθύνεται η "εν βρασμώ" ανάγνωση και η ανάγκη της "εν βρασμώ" απάντησης. Επανέρχομαι,λοιπόν,για να τοποθετηθώ με όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρο τρόπο για τα προαναφερθέντα ζητήματα.
1.Για το σχόλιο "Ανώνυμε των 11/4/12 2:27 π.μ. υπήρξαν μ-λ οργανώσεις και όχι ενιαίο μ-λ κίνημα την περίοδο που λες με διαφορετικές απόψεις, αντιλήψεις και στάσεις. Όσο για το ΠΑΣΟΚ κάποιοι κατέβαιναν στα ψηφοδέλτια του Μπέη ακόμη και στις αρχές της δεκαετίας του '80.", θα ήθελα να πω στο φίλο συναγωνιστή ότι επειδή ακριβώς δεν έχω κάποια οργανωμένη σχέση ούτε με το ΚΚΕ (μ-λ),ούτε με το Μ-Λ ΚΚΕ,προτίμησα να αναφερθώ στις δύο οργανώσεις, αλλά και στο δυναμικό των ανένταχτων αγωνιστών που εκφράζονται (στον έναν ή τον άλλο βαθμό) από αυτές με τους όρους μ-λ κίνημα και μ-λ χώρος. Όσο καιρό ασχολούμαι με "τα της αριστεράς", τουλάχιστον σαν τρίτος βλέπω περισσότερα κοινά, παρά διαφορετικά και αντιπαραθετικά στοιχεία ανάμεσα στις δύο οργανώσεις...Όσο για τον Μπέη και το ΠΑΣΟΚ δεν μπορώ να πάρω συγκεκριμένη θέση, διότι πραγματικά δε γνωρίζω το γεγονός. Ακόμα,όμως,κι αν ισχύει,θα επιμείνω στη θέση μου ότι η πολιτική ουσία είναι πως μόνο οι δύο οργανώσεις (με βάση τα γραπτά τους κείμενα ακόμα και μετά τη διάσπαση της ΟΜΛΕ)σε όλο το φάσμα της ελληνικής αριστεράς είχαν εντοπίσει τον αστικό χαρακτήρα του ΠΑΣΟΚ από την εμφάνισή του κιόλας.
2."Οτιδήποτε ξεπερνάει τις 20000 ψήφους στις εκλογές". Το γεγονός πάντως φίλτατε Βαγγέλη ότι ως πρώτο επιχείρημα για να υπερασπιστείς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι επιχείρημα που αναφέρεται όχι στην πολιτική ουσία των θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά στην εκλογική της επιρροή, δείχνει ότι επιλέγεις να κάνεις πολιτική αντιπαράθεση με όρους οργανωτικούς. Με συγχωρείς,αλλά δε θα σε ακολουθήσω. Δηλαδή η εκλογική ενίσχυση ενός πολιτικού σχηματισμού ή απλά και μόνο η παρουσία της στα κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα πιστεύεις ότι αρκεί ή ότι ανταποκρίνεται στις ανάγκες που γεννάει η ζωή και η πραγματικότητα?Σκέψου το...
3.Σε ό,τι αφορά τη στάση της ΑΡΑΝ,αλλά και συνολικά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέναντι στις πλατείες και το σύνθημα "έξω τα κόμματα",θα ήταν απλούστατα περιττό να αναφερθώ περαιτέρω, τα γεγονότα εκείνης της περιόδου και τα γραπτά κείμενα μελών και στελεχών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μιλούν από μόνα τους, πέρα από ορισμένες επιμέρους διαφοροποιήσεις (βλ. ΣΕΚ,που όπως πάντα πήγε με διάθεση να καπελώσει και όχι να προβάλλει τις θέσεις του(αν έχει)). Δε θα αναπαράγω τη φράση που άκουσα από στέλεχος της ΑΡΑΝ, γιατί δε μ'αρέσει να αντιπαρατίθεμαι με κατινίστικους όρους. Το συμπέρασμα είναι ότι η γενικότερη στάση που κράτησε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις πλατείες είναι δηλωτική της όλης κατάστασης, αφού ποτέ της δεν πήρε ξεκάθαρη θέση για το αντιδραστικό σύνθημα "έξω τα κόμματα", το οποίο μας θύμισε άλλες εποχές και καταστάσεις, αντίθετα το υπέθαλψε ή στην καλύτερη των περιπτώσεων σφύριζε αδιάφορη απέναντι σε αυτό το φαινόμενο.
4."Η προφανώς ψεύτικη αριστερά που υπερασπίζομαι δεν υπερασπίστηκε ποτέ την πιο αντιμαρξιστική θεωρία στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης,ότι η ΣΕ ήταν παράδεισος μέχρι που δεν βγήκαν τα κουκιά σε ένα συνέδριο και έγινε κόλαση.Επίσης για το ΠΑΣΟΚ όταν η δική σου αριστερά δεν μπορούσε να πείσει τι διαφορετικό λέει από το ΠΑΣΟΚ και τον επιφανειακό αντιιμπεριαλισμό του ,η δική μου μίλαγε για εγχείρημα αστικού εκσυγχρονισμού.Όταν όμως υποτίθεται ότι η Ελλάδα δεν έχει καν αστική τάξη αυτά έχεις."
α)Ποιος ισχυρίστηκε ότι η ΣΕ ήταν παράδεισος μέχρι το '56? Όπως είπε και ο Μάο,"ο ρεβιζιονισμός στην εξουσία,είναι η αστική τάξη στην εξουσία". Τι σημαίνει αυτό?Ότι ο ρεβιζιονισμός,αλλά και κάθε αστικό κατάλοιπο και κατακάθι υπάρχει σε όλη τη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Από την επανάσταση και την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου μέχρι το πέρασμα στην αταξική κομμουνιστική κοινωνία. Γι'αυτό θα ήταν εντελώς αντιδιαλεκτικό,αντιιστορικό και αντιμαρξιστικό να έλεγε κάποιος ότι μέχρι το '56 όλα πήγαιναν καλά και ξαφνικά χάλασε το πράγμα σ'ένα συνέδριο. Βέβαια, ακόμα και αυτή η επιδερμική και επιφανειακή ανάλυση είναι πάλι πιο σοβαρή από την ανάλυση που κάνει το ΝΑΡ και οι συν αυτώ (ΑΡΑΝ,ΑΡΑΣ κλπ.) που το μόνο που λένε για τη ΣΕ και την Οκτωβριανή Επανάσταση είναι ότι "ντάξει,καλές οι 10 μέρες που άλλαξαν τον κόσμο, αλλά απ'την 11η χάλασε το πράγμα". Θα μπορούσαμε να γράψουμε πάρα πολλά για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση μέχρι το '56 και το 20ό συνέδριο,για τα λάθη και τις παραλείψεις του ΚΚΣΕ όλο το προηγούμενο διάστημα,αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι με βάση και τα στοιχεία, αλλά και τα πολιτικά συμπεράσματα που εξάγονται από την τότε κατάσταση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος είναι ότι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '50 στη ΣΕ η οικοδόμηση του σοσιαλισμού προχωρούσε με σταθερά βήματα προς τα μπρος. Αυτό συμπεραίνεται από πλήθος στοιχείων όπως: Ότι στο πεδίο της παραγωγής, δηλαδή στο επίπεδο της οικονομικής-παραγωγικής βάσης είχαν σχεδόν εξαλειφθεί όλες οι ταξικές αντιθέσεις που υπήρχαν επί αστικής κυριαρχίας, που κυριαρχούσε η καταπίεση και η εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Το γραφειοκρατικό στρώμα που δημιουργήθηκε από κομματικά μέλη και κρατικούς υπαλλήλους δημιουργήθηκε στο πεδίο της διανομής-κατανάλωσης και πράγματι, αυτό έπρεπε να έχει γίνει αντιληπτό και πριν το 19ο συνέδριο, όπου για πρώτη φορά επισημάνθηκε με έντονο τρόπο. Ένα δεύτερο στοιχείο είναι το τεραστίων διαστάσεων βιομηχανικό άλμα που η ΣΕ πραγματοποίησε κατά τα έτη 1927-1937, με τα λεγόμενα πενταετή πλάνα, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στη βιομηχανική ανάπτυξη. Έκανε δηλαδή μέσα σε δέκα χρόνια αυτό που οι πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες έκαναν σε 50 και 100 χρόνια. Έδειξε με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, την ανωτερότητα του σοσιαλιστικού συστήματος έναντι του καπιταλιστικού, σε όλον τον κόσμο, όταν η ΕΣΣΔ είχε ανάπτυξη ενώ τα "ταχύτατα" αναπτυσσόμενα ιμπεριαλιστικά και καπιταλιστικά κράτη μαστίζονταν από την κρίση του '29, αποτελώντας με αυτόν τον τρόπο φωτεινό παράδειγμα για κάθε αντιστεκόμενο άνθρωπο, για κάθε καταπιεσμένο λαό, για την παγκόσμια εργατική τάξη. Τρίτον, όταν στη ΣΕ 20.000.000 άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους και κατάφεραν να επιτύχουν ίσως το μεγαλύτερο άθλο που πραγματοποίησε ποτέ ένας ολόκληρος λαός στον 20ό αιώνα, δηλαδή να συντρίψουν συθέμελα τις ναζιστικές χιτλερικές ορδές, απελευθερώνοντας ολόκληρες χώρες και λαούς, εμπνέοντας τους εκατομμύρια "κολασμένους της γης" να αντισταθούν ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, διδάσκοντας πως τον τροχό της ιστορίας τον γυρίζουν οι μάζες και πως το μέλλον των λαών θα γραφτεί με "κόκκινο".
Οφείλουμε, λοιπόν, είτε συμφωνούμε, είτε διαφωνούμε με το Στάλιν και τις πολιτικές θέσεις που ο ίδιος και συνολικά το κόμμα εξέφραζε μέχρι την επικράτηση των ρεβιζιονιστών, να παραδεχτούμε ότι το πρώτο μισό του 20ού αιώνα η ΣΕ αποτέλεσε ένα φωτεινό ορόσημο στην ιστορία της ανθρωπότητας, έναν "κόκκινο φάρο" που ενέπνευσε τόσους και τόσους λαούς να αγωνιστούν για ένα καλύτερο μέλλον, κάτι που συνδέεται και με την πολιτική του ΚΚΣΕ και της Κομμουνιστικής Διεθνούς, που όπως αποδείχτηκε ήταν σωστή και επαναστατική. Ωστόσο,η αδυναμία του ΚΚΣΕ να εντοπίσει τους εσωτερικούς εχθρούς του σοσιαλισμού στο κράτος και το κόμμα, ο θάνατος χιλιάδων στελεχών και μελών του κόμματος στο πολεμικό μέτωπο, η ανάγκη της οικονομικής και υλικής ανοικοδόμησης της ΕΣΣΔ μετά τον πόλεμο, οι ελλείψεις στον τομέα της διαπαιδαγώγησης των λαϊκών μαζών, καθώς και ορισμένα ακόμη στοιχεία οδήγησαν στην υποχώρηση της επαναστατικής γραμμής και στην επικράτηση των αντεπαναστατικών ρεβιζιονιστικών στοιχείων, με αποκορύφωμα το 20ό συνέδριο του ΚΚΣΕ. Το 20ό συνέδριο, λοιπόν, αγαπητέ φίλε Βαγγέλη, δεν ήταν απλώς ένα συνέδριο που απλώς "δεν βγήκαν τα κουκιά". Ήταν μία πραξικοπηματική διαδικασία, κατά την οποία επικράτησε με τη βούλα μία γραμμή χωρίς αρχές που οδήγησε ολόκληρο το κομμουνιστικό κίνημα στην υποχώρηση και την ήττα. Ήταν η αρχή της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στη ΣΕ, η αρχή του τέλους της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Έθεσε τις βάσεις για να αμφισβητηθεί η επαναστατική θεωρία του μαρξισμού-λενινισμού, καθώς και όλα τα επαναστατικά διδάγματα της μέχρι τότε ταξικής πάλης. Το 20ό συνέδριο του ΚΚΣΕ ήταν αυτό στο οποίο επικράτησε επίσημα (και γι'αυτό στεκόμαστε με προσοχή σε αυτό) η γραμμή της ταξικής συνεργασίας,του "ειρηνικού περάσματος στο σοσιαλισμό",της "ειρηνικής συνύπαρξης",του κοινοβουλευτικού δρόμου,της άρνησης πίστης στις μάζες και τον ταξικό-λαϊκό αγώνα, μία γραμμή που διαπερνά μέχρι σήμερα τη βασική ιδεολογική και πολιτική κατεύθυνση της συντριπτικής πλειοψηφίας των κομμάτων και των οργανώσεων που αναφέρονται στο αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα. Όλα αυτά δεν τα αναφέρω για να κάνουμε φιλολογικού τύπου συζήτηση, αλλά γιατί οφείλουμε να δούμε την ιστορική πορεία και την ιστορική αναγκαιότητα που γέννησε το μ-λ κίνημα, για να καταλάβεις για ποιο λόγο και πως ο λόγος αυτός, δηλαδή η επικράτηση του ρεβιζιονισμού-ρεφορμισμού-λεγκαλισμού, παίζει τεράστιο ρόλο στο σήμερα, ακόμα και αν η αφετηρία του βρίσκεται 50 και χρόνια πίσω. Γιατί οι θέσεις αυτές που επικράτησαν τότε εμφανίζονται και σήμερα με άλλη μορφή, αλλά με το ίδιο περιεχόμενο. Γι'αυτό φίλτατε Βαγγέλη ανέφερα όλα αυτά τα παραδείγματα, γιατί θεωρώ ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί προϊόν της επικράτησης αυτών των βαθιά αντιμαρξιστικών και αντιλενινιστικών θεωριών.
β)Ποιος ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα δεν έχει αστική τάξη? Φυσικά και έχει,αλλά οφείλουμε να καταλάβουμε ποια είναι τα χαρακτηριστικά της και τι ρόλο παίζει στο διεθνή ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Η ελληνική αστική τάξη έχει κάνει μία στρατηγική πολιτική επιλογή από τότε που υφίσταται το ελληνικό κράτος (1830). Και αυτή της η επιλογή ήταν να είναι δεμένη "νύχι-κρέας" με τον ξένο ιμπεριαλισμό, παραχωρώντας στο ξένο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο "γη και ύδωρ", ακολουθώντας μία πολιτική υποτέλειας και ξενοδουλείας, με σκοπό να μπορεί να εξασφαλίζει τα δικά της κέρδη και ταξικά συμφέροντα και φυσικά με σκοπό να μπορεί να διαιωνίζει την ταξική της κυριαρχία πάνω στο λαό και την εργατική τάξη. Αυτό σήμερα είναι πιο εμφανές από ποτέ, που βλέπουμε ότι με τον πιο κυνικό, ωμό και απροκάλυπτο τρόπο το ελληνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα να ξεπουλήσει όλο τον παραγόμενο κοινωνικό πλούτο και την κυριαρχία της χώρας στους ιμπεριαλιστές (βλ. μνημόνιο 1,2,δανειακή σύμβαση κλπ.), για να μπορεί να αυξήσει με κάθε κοινωνικό κόστος τα κέρδη της και να διατηρήσει την κυριαρχία της πάνω στο λαό.
Αυτός ακριβώς ο εξαρτημένος και υποτελής χαρακτήρας του ελληνικού κεφαλαίου θέτει στο λαϊκό κίνημα το επιτακτικό καθήκον της πάλης για την ανατροπή αυτού του καθεστώτος της εξάρτησης, όπως θέτει και το καθήκον στις δυνάμεις της αριστεράς να προετοιμάσουν το λαό και την εργατική τάξη όχι για τη "λαϊκή εξουσία" ή την "αντικαπιταλιστική επανάσταση", αλλά για τη συνολική αναμέτρηση, την ανειρήνευτη πάλη και εν τέλει τη σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό και τη ντόπια εξαρτημένη ολιγαρχία. Επομένως απέναντι στην υποτέλεια και την ξενοδουλεία της εγχώριας κεφαλαιοκρατικής τάξης, η αριστερά οφείλει να προτάσσει τη βαθιά ταξική αναγκαιότητα της πάλης για εθνική ανεξαρτησία και της αντιιμπεριαλιστικής αντίστασης, για να ανοίξει ο δρόμος για τη σοσιαλιστική επανάσταση και την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας.
5.Για το ζήτημα των εκλογών, του "εκλογικισμού" και των εκλογικών-κοινοβουλευτικών αυταπατών.
α)"Όσον αφορά τον εκλογικισμό των μ-λ θα μου επιτρέψεις να επιμένω.Σε μια συγκυρία δομικής καπιταλιστικής κρίσης,κοινωνικού απαρτχάιντ,απώλειας εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας έντονου λαικού ριζοσπαστισμού και κοινωνικοπολιτικής ρευστότητας μια ενότητα βάσει των ιδεολογικών αντιπαραθέσεων του 20 ου αιώνα και η εκλογική της καταγραφή για μένα είναι εκλογικισμός.
Επέτρεψε μου να ορίζω τον εκλογικισμό και έτσι:σαν την υποτίμηση της ικανότητας της δυναμικής της ταξικής πάλης να εγγράψει αποτελέσματα στον πολιτικό μηχανισμό,και την χρήση του για δήθεν επαναστατικό ιδεολογικό αχτιφάρισμα."
Καταρχάς κανείς δε μίλησε για ενότητα, ούτε κάτι τέτοιο εξάγεται από το κείμενο των δύο οργανώσεων. Όπως το βλέπω εγώ, πρόκειται για μία κεντρική πολιτική συνεργασία των δύο οργανώσεων, όχι με βάση την ανάγκη της εκλογικής τους καταγραφής, αλλά με βάση την αναγκαιότητα να εκφραστεί και μέσα από τις εκλογές "το ρεύμα της αντίστασης, της οργάνωσης και της αλληλεγγύης, η κατεύθυνση της ανειρήνευτης πάλης με την αστική ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό."
Αποτελεί, λοιπόν, όπως φαίνεται (και ελπίζω ότι θα φανεί και στη συνέχεια), μία εκλογική συνεργασία που δεν υπηρετεί τις εκλογές, την έκφραση του λαού και τη διοχέτευση της λαϊκής οργής και αγανάκτησης μέσα σε αυτές, αλλά μία εκλογική συνεργασία με στόχο την εξάλειψη των εκλογικών αυταπατών που όλη η αριστερά συνεχίζει να σπέρνει, την ενδυνάμωση του κινήματος και του λαϊκού αγώνα. Μέσα από τη συμμετοχή στις εκλογές, υπηρετείται ο στόχος της οικοδόμησης ενός ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και της υποβοήθησης και ανάπτυξης του λαϊκού-ταξικού αγώνα. Είναι, λοιπόν, μια συνεργασία που συγκροτείται πάνω στη βάση των σημερινών πολιτικών αναγκών και των πραγματικών προβλημάτων της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας και σ'αυτά νομίζω πως απαντάει. Τώρα που την είδες την "ενότητα βάσει των ιδεολογικών αντιπαραθέσεων του 20 ου αιώνα και την εκλογική της καταγραφή", ειλικρινά δεν ξέρω. Αν υπήρχε ιδεολογικοπολιτική ενότητα δε θα ήταν λογικό να λέει άλλα πράγματα το παραπάνω κείμενο?
β)"Επέτρεψε μου να ορίζω τον εκλογικισμό και έτσι:σαν την υποτίμηση της ικανότητας της δυναμικής της ταξικής πάλης να εγγράψει αποτελέσματα στον πολιτικό μηχανισμό,και την χρήση του για δήθεν επαναστατικό ιδεολογικό αχτιφάρισμα.":
Δηλαδή όσοι παλεύουν για να εκφραστεί η ταξική πάλη στο πραγματικό πολιτικό πεδίο που είναι ο καθημερινός ταξικός-λαϊκός αγώνας και όχι οι εκλογές, όσοι παλεύουν για να μπουν ορμητικά οι μάζες στο προσκήνιο, όχι το εκλογικό, αλλά το πραγματικά πολιτικό, είναι εκλογικιστές? Όσοι παλεύουν για να μετατρέπονται οι ψήφοι σε αγώνες (αντί για το αντίστροφο, όπως κάνει το ΚΚΕ,ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και όχι να ξεπουλάνε και να ξεχνάνε τους αγώνες στις εκλογές είναι εκλογολάγνοι? Αν βέβαια ορίζεις την καταγραφή της ταξικής πάλης στον πολιτικό μηχανισμό ως ανάγκη του λαού για ένα σωστό πρόγραμμα, η απάντηση παρακάτω:
......Και λίγα λόγια για τα πραγματικά προβλήματα του λαού,τις ανάγκες του κινήματος και τις απαντήσεις που δίνει η αριστερά.
Αυτό που προσπαθούσα με λίγα λόγια να πω στο προηγούμενο σχόλιό μου είναι ότι η αριστερά στο σύνολό της (ΚΚΕ,ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δε χαράζει δική της πολιτική, πολιτική με βάση τις ανάγκες του λαού, αλλά όλες οι πολιτικές της θέσεις είναι προϊόντα μιας προσπάθειας να απαντήσει σύμφωνα με την πολιτική ατζέντα που επιλέγει το σύστημα. Το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα, λοιπόν, δεν πηγάζει από τις ανάγκες του σήμερα. Απλώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συνολικά η ρεφορμιστική αριστερά, αντί να ξεκινήσει απ'τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, ξεκινάει απ'το εκβιαστικό ερώτημα του συστήματος "και 'σεις τί προτείνετε?". Γιατί δηλαδή η αριστερά πρέπει να λέει "διαγραφή του χρέους" επειδή μας είπε ο Βενιζέλος ότι φταίει το χρέος? Γιατί η αριστερά πρέπει να παίζει μπάλα στο γήπεδό τους? Η αριστερά, αν θέλει να λέγεται έτσι, πρέπει να ξεκινάει από το λαό, να είναι μαζί με το λαό, για να δίνει και διέξοδο στο λαό. Αν ξεκινάς με τη λογική πως πρέπει να μιλάς στο λαό και την εργατική τάξη απαντώντας στα εκβιαστικά διλήμματα που θέτει ο ιμπεριαλισμός και οι λακέδες του και όχι δίνοντας απαντήσεις με βάση τις ανάγκες τους, τις αντικειμενικές συνθήκες και το επίπεδο οργανωτικότητας και συνειδητότητας των λαϊκών αγώνων, τότε έχεις χάσει εντελώς την μπάλα. Γι'αυτό ξαναλέω:Η αριστερά κρίνεται στο έδαφος της λαϊκής και ταξικής πάλης, στο έδαφος των κοινωνικών και εργατολαϊκών αγώνων. Στο βαθμό που δε συνδέεται με αυτούς και ενώ ο λαός φτωχαίνει και πεινάει, η "αριστερά" ψάχνει το "σωστό" πρόγραμμα, για το "σωστό" μέτωπο, τότε είναι αχρείαστη και σιγά-σιγά θα μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Το κυρίαρχο ,επομένως, ζήτημα, που προβάλλει σήμερα για την αριστερά, δεν είναι να απαντήσει με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο στην πολιτική ατζέντα που θέτει το σύστημα, αλλά να αμφισβητήσει συνολικά το πεδίο αντιπαράθεσης που προβάλλουν και επιβάλλουν ως κυρίαρχο οι δυνάμεις του συστήματος.
Επομένως,φυσικά και σου επιτρέπω να ορίζεις τον εκλογικισμό όπως θέλεις και να επιμένεις ότι τα μ-λ είναι εκλογικιστικές, παλαιολιθικές, αντιμαρξιστικές και καρασταλινικές οργανώσεις. Και μένα όμως θα μου επιτρέψεις να στηρίξω, όχι μόνο στις εκλογές, αλλά κυρίως στο έδαφος των λαϊκών-εργατικών αγώνων που σίγουρα θα ξεσπάσουν το επόμενο διάστημα, την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και την ΕΛΠΙΔΑ. Αντίσταση ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους λακέδες του, αντίσταση ενάντια στην αντιδραστική αντιλαϊκή πολιτική, αντίσταση εργατική,λαϊκή και νεολαιίστικη ενάντια στο ιστορικό πισωγύρισμα που θέλουν να επιβάλουν. Ελπίδα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, για την κομμουνιστική ανασυγκρότηση, ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον για το λαό, όπου ο ίδιος θα είναι αφέντης στον τόπο του. Ευχαριστώ για την απάντηση και την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε ακόμα και σε αυτό το απρόσωπο επίπεδο που δυστυχώς ή ευτυχώς προσφέρει το διαδίκτυο, νομίζω πως αυτού του τύπου η συζήτηση και η αντιπαράθεση βοηθά στο να δοθούν απαντήσεις στα προβλήματα που όλοι αντιμετωπίζουμε. Καλή συνέχεια και θα τα λέμε στους αγώνες...
Σύντροφε διαχειριστή σε blog του ΕΠΑΜ δεν θυμάμαι να γράφτηκα,το προσωπικό του Καζάκη θα εννοείς και αυτό μόνο για λόγους αντιπαράθεσης με οργανώσεις που προσανατολίζονται στο παλαικό πανεθνικό όπως η ΚΟΕ.
Γενικά αν έχει όρεξη να διαβάσεις http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/11/blog-post_14.html τι έλεγα για να λυθεί η παρεξήγηση τους ψιλοκράζω για χίλια 2 που λένε,ότι το ΕΑΜ δεν ήταν αριστερό,για τις ίσες αποστάσεις από μεταναστοφάγους και αλληλέγγυους,για την υπέρβαση αριστεράς δεξιάς,των ταξικών αντιθέσεων,για το ότι είναι τραγικό και ασόβαρο κάποιος να νομίζει ότι είναι ο Γληνός και να γράφει κείμενο "τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ.
Καλά έκανες και ρώτησες,οι καιροί είναι πονηροί καλύτερα να μην έχουμε τέτοιες παρεξηγήσεις.
Αν από το ότι λέω καταλαβαίνεις ότι το ΠΑΣΟΚ του 80 ήταν κάτι που η αριστερά έπρεπε να αντιμετωπίζει θετικά, τι να σου πω.Επιμένω πως η ανάλυση που οδήγησε σε τεράστια φιλοπασοκική διάσπαση ή μαζικές αποχωρήσεις ιδιαίτερα μαζικές οργανώσεις της μεταπολίτευσης θα έπρεπε να έχει καλύτερη σχέση με την αυτοκριτική.
Το ότι κατάλαβες πως η φράση "αστικός εκσυγχρονισμός" είναι κάτι θετικό, και το ότι λες πως οι κομμουνιστές πρέπει να τον αντιπαλεύουν λέγοντας πως δεν είναι κάτι εφικτό,είναι ενδεικτικό ότι σκεφτόμαστε εντελώς διαφορετικά.Η μελέτη της ταξικής πάλης όμως δείχνει πως δεν παίζουμε μπάλα μόνοι μας.Πολιτική κάνει και η αστική τάξη,και μάλιστα ,στις καλές για κείνη περιόδους,με τρόπο ηγεμονικό.Αυτό σημαίνει πως συγκροτεί κοινωνικές συμμαχίες και πως μπορεί και εκφράζει συμφέροντα και υποτελών κομματιών της κοινωνίας.Οι κομμουνιστές δεν πρέπει να γίνονται ούτε ουρά σε αυτό την λειτουργία,ούτε να αρνούνται ότι συμβαίνει.Ο αστικός εκσυγχρονισμός δεν αναιρεί την ταξική πάλη,μετασχηματίζει τα πεδία που πρέπει να στοχεύουμε,τις αντιφάσεις που πρέπει να οξύνουμε κτλ.
Αν θες παραδείγματα γιατί το ΠΑΣΟΚ ήταν αστικός εκσυγχρονισμός υπάρχουν άπειρα.Εντελώς ενδεικτικά η δημιουργία του ΕΣΥ,οι αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο,η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης,ο εκσυγχρονισμός των πανεπιστημίων τι ακριβώς ήταν? Αντιλαϊκά μέτρα των λακέδων του ιμπεριαλισμού?
Από το ότι κατάλαβες ότι το πιο σημαντικό που έχω να πω υπέρ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι οι ψήφοι που θα πάρει είναι ενδεικτικό πως το εγχείρημα σας δεν είναι κάτι άλλο από μια στείρα αναπαραγωγή της μικρόψυχης και εντελώς αδιάφορης για τις πλατιές μάζες ενδοαριστερής ανακύκλωσης και μάλιστα της εξωκοινοβουλευτικής.Σε αυτή την σελίδα έχω γράψει άπειρα σεντόνια για το πως αντιλαμβάνομαι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την υπόλοιπη αριστερά,δεν υπάρχει λόγος να το κάνω συνέχεια.
Εντελώς συνοπτικά(ελπίζω) εκτίμηση μου είναι ότι το πολιτικό σχέδιο των μ-λ δεν θα περπατήσει με μαζικούς όρους,αντίστοιχους της επίθεσης που να ανοίγουν έναν άλλο δρόμο για την εργαζόμενη πλειοψηφία.Ο λόγος είναι ότι είναι πλήρως δορυφορικός προς το σχέδιο του ΚΚΕ,με την διαφορά πως το ΚΚΕ καμώνεται πως έχει αναλυτικό σχέδιο για την κοινωνική ρήξη,ενώ τα μ-λ αξονίζουν τα πάντα γύρω από το δίπολο αντίσταση -επανάσταση .Μάλιστα πιστεύουν πως αυτά τα 2 μάλλον συνδέονται με κάποιον "ατσάλινο νόμο της ιστορίας",οπότε κάθε προσπάθεια σύνδεσης τους είναι ρεφορμισμός.Ακόμα χειρότερα από το ΚΚΕ και τις δορυφορικές προς αυτό απόψεις ,οι δυνάμεις του συν/ΣΥΡΙΖΑ μιλάνε για καλύτερες μέρες για τους εργαζόμενους χωρίς ρήξη με τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό.
Στον αντίποδα όλων αυτών η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θεωρεί πως χωρίς ρήξη με το κεφάλαιο,την πολιτική του και το κράτος του ,τον ιμπεριαλισμό και τις δομές τους δεν ανοίγει κανένας άλλος δρόμος.Αν κυρίαρχη πολιτική δεν είναι η εσωτερική υποτίμηση μέχρι την πλήρη εξαθλίωση,και η απώλεια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας η κουβέντα δεν έχει νόημα γιατί κάποιος από τους 2 έχει μαύρα μεσάνυχτα.Όπλο για την πολιτική αυτή είναι η θέση της χώρας στις διεθνείς ιμπεριαλιστικές δομές του χρέους ,του ευρώ και της ΕΕ.Εξυπνάδες που διάβασα στην π.σ ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν λέει για το ΝΑΤΟ δεν αξίζουν απάντησης.
Η έξοδος λοιπόν από τις ιμπεριαλιστικές δομές με μια σειρά μετασχηματισμών στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας(κοινωνική ιδιοκτησία,έλεγχος κεφαλαίων κτλ) ανοίγουν τον δρόμο για ένα άλλο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης,αναπαραγωγής και εξουσίας.Το πόσο μακρυά θα πάει όλο αυτό είναι επίδικο πολλών πραγμάτων,πάντως άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Το ότι απαντάμε σε ότι μας βάζει το σύστημα είναι μια αντίληψη πολιτικών με τρικ και κόλπα που μου είναι εντελώς ξένη.Τα διακυβεύματα της περιόδου είναι τόσο μεγάλα,και η οξύτητα της κρίσης τόσο έντονη που πρέπει να αρχίσετε να σκέφτεστε για παράδειγμα ότι το χρέος δεν είναι κόλπο.Πως το πλασματικό χρήμα είναι 15 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ σαν έκφραση υπερσυσσώρευσης.Πως η αναγνώριση του χρέους συμπυκνώνει συγκεκριμένες ταξικές στρατηγικές,το ίδιο και η άρνηση του.Πως οι ευρωπαϊκές αστικές τάξεις δεν έφτιαξαν πχ το ευρώ για να περνάει η ώρα,αλλά για να φτιάξουν ένα πλαίσιο που όλος ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός,με την μορφή μονοδρόμου πάει στους εργαζόμενους,και που μεγαλώνει την διαφορά επιπέδων ανάπτυξης ανάμεσα σε χώρες.
Ποια ήταν η θέση των μ-λ την εποχή της ένταξης στο ευρώ?Δεν ήταν όχι?Προφανώς μαζί με την ανάλυση γενικά για ΕΕ κτλ,αλλά αν πχ είχαμε δημοψήφισμα για το ευρώ τι θα λέγατε ?Αποχή?(δυστυχώς είστε ικανοί).Τέλος πάντων το 2002 δεν φαντάζομαι να λέγατε αποχή,θα καλούσατε τον λαό να καταψηφίσει την είσοδο στο ευρώ. Σήμερα τι άλλαξε?
Θα σας πω εγώ τι άλλαξε.Συμμερίζεστε μια ιδιαίτερα διαδεδομένη αντίληψη στην αριστερά(στον συν,στο ΚΚΕ,σε κομμάτια του τροτσκισμού) που λένε πως "ότι γίνει δεν ξεγίνεται" παρά μόνο με την τελευταία φάση της επανάστασης και την έναρξη της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.Σε αυτό έχει ευθύνη και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση,που όμως είναι μια θέση που σε μεγάλο βαθμό έχει εγκαταληφθεί.
Θα μας επιτρέψετε να διαφωνούμε.Υπάρχει άλλος δρόμος...
Χρόνια πολλά!
Καλή ανάσταση λαών!
Ωραία λόγια, αν και θα ήταν πιο καλά αν ήταν και πιο λιανά… Ας εξηγηθώ. Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ήταν μια προσπάθεια της αστικής τάξης να αντιμετωπίσει ( ενσωματώσει / καταστείλει, ναι! Και τα δύο) τη λαϊκή αγανάκτηση μέσα από έναν ασφαλή δρόμο, αυτόν της παράδοσης της εξουσίας στο ΠΑΣΟΚ. Η κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του συστήματος «αναγνώριση της εθνικής αντίστασης», ο αντιδραστικός 1268 για τα πανεπιστήμια, το άρθρο 4 για την αντιμετώπιση των απεργιών, η συμφωνία παραμονής των βάσεων, η επικύρωση της ΕΟΚικής ένταξης και του εξαρτησιακού συμβολαίου του 74, όπως και να μου τα πεις, όσο και αν το ειρωνεύεσαι, μάλλον για «αντιλαϊκά μέτρα των λακέδων του ιμπεριαλισμού» θα τα έλεγα. Α, ναι, ξέχασα… Είναι και ο πολιτικός γάμος! Ε, αυτό ναι, θα το έλεγα αστικό εκσυγχρονισμό, αν και για αυτό έχω σοβαρές επιφυλάξεις πόσο εκσυγχρονισμός ήταν με τον τρόπο που έγινε.
Να κάνουμε, λοιπόν, όση αυτοκριτική θέλεις, αλλά τουλάχιστον εμείς φωνάζαμε ΤΟΤΕ «Πασοκ και Νέα Δημοκρατία ίδια η λιτότητα και η τρομοκρατία». Ξέρεις, τότε που άλλοι… πολύπλευροι (εξωκοινοβουλευτικοί!) νόμιζαν ότι το ΠΑΣΟΚ θα βγάλει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και φώναζαν στις πορείες «πίσω από την πορεία πάνε τα μουσεία», απευθυνόμενοι σε μας! Τότε, που οι ΚΚΕεδες άκουγαν το σύνθημα περί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και μας έκαναν κορδόνια να μας απωθήσουν μακριά από τις απεργιακές πορείες, γιατί τους χαλάγαμε την «πραγματική αλλαγή», δηλαδή τη γραμμή τους ουράς στο ΠΑΣΟΚ. Η αυτοκριτική που πρέπει εμείς να κάνουμε λοιπόν είναι ότι δεν είμασταν αποτελεσματικοί (με μαζικούς όρους, εννοώ) στην αποκάλυψη της σοσιαλδημοκρατίας, όταν άλλοι θα έπρεπε να ντρέπονται να κυκλοφορήσουν… Ας είναι όμως… Είναι παλιά όλα αυτά…
Πάμε στο σήμερα, λοιπόν: Λες λοιπόν ότι «δεν παίζουμε μπάλα μόνοι μας» και πως «πολιτική κάνει και η αστική τάξη». Απολύτως σωστό και θα έλεγα ότι θα αρκούσε για να απαντήσει συντριπτικά στον… εαυτό σου λίγες γραμμές παρακάτω, εκεί που περιγράφεις το φοβερό πολιτικό σχέδιο αυτής της «μιας σειράς μετασχηματισμών στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας», κατά τη διάρκεια των οποίων, μάλλον φαντάζεσαι -σε αντίθεση με τον εαυτό σου- ότι «θα παίζουμε μπάλα μόνοι μας» και η αστική τάξη παραδόξως θα κάνει διάλειμμα από το συνήθειό της να κάνει πολιτική με όλους τους τρόπους.
Πολύ σωστή η περιγραφή για το ΚΚΕ που «καμώνεται». Ακριβώς το ίδιο κάνει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Περιγράφει σελίδες επί σελίδων από στρατηγήματα, τα οποία συγκροτούν ένα «πολιτικό σχέδιο» που βασίζεται σε δύο τόσο δα μικρούλες αυθαιρεσιούλες:
- Η πρώτη είναι ότι το υποκείμενο... φυσάει. Σου έχω περιγράψει σε άλλο διάλογο που είχαμε την άποψή μου και δε θα το επαναλάβω.
- Η δεύτερη είναι ότι ο αντίπαλος θα παραλύσει. Και –για πρώτη φορά στην ιστορία της ταξικής πάλης- θα παρακολουθεί υπνωτισμένος τις… αντιφατικές κυβερνήσεις σας να κατακτούν έναν έναν τους θύλακες της «οικονομίας και της εξουσίας».
Όπως κατάλαβες το πολιτικό σας σχέδιο το θεωρώ ένα αξιόλογο δορυφορικό υβρίδιο των σχεδίων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ: Ειρηνική κατάκτηση του κράτους, προσεταιρισμός αστικών μερίδων και καταιγίδα μεταρρυθμίσεων που ειρηνικά (άντε και κανένα ανοιγμένο κεφάλι) θα μετασχηματίσουν την κοινωνία. Μην παρεξηγηθείς για τον ίδιο λόγο που κι εγώ δεν παρεξηγιέμαι, αλλά έτσι το βλέπω.
Πάνος
(συνεχίζεται)
Μάλλον δεν κατάλαβες την ουσία αυτού που διάβασες σε σχέση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΝΑΤΟ, γιατί είναι ένα ζήτημα που άπτεται της πολιτικής συζήτησης και είναι λάθος να το παρακάμπτεις, απαξιώνοντάς το. Δε σας κατηγόρησε κανένας για φιλοαμερικανισμό, αν είναι δυνατόν – τόση καχυποψία;!
Λέμε, απλώς, ότι υποτιμάτε την ιμπεριαλιστική διάσταση της επίθεσης ή για το πω αλλιώς τις γεωπολιτικές – στρατηγικές συνέπειες του βαθέματος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας. Αυτή η υποτίμηση σας κάνει συνακόλουθα να υποτιμάτε το καθήκον του αντιΝΑΤΟϊκού αγώνα και να το αντιμετωπίζετε σαν κάτι «καθηκοντολογικό» και όχι συνδεμένο με τις σημερινές εξελίξεις.
Και τώρα ένα πολύ ουσιαστικό ζήτημα – ερώτημα, αφού παραθέσω ξανά τις δύο πρώτες παραγράφους του τελευταίου σου post:
«Η έξοδος λοιπόν από τις ιμπεριαλιστικές δομές με μια σειρά μετασχηματισμών στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας(κοινωνική ιδιοκτησία,έλεγχος κεφαλαίων κτλ) ανοίγουν τον δρόμο για ένα άλλο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης,αναπαραγωγής και εξουσίας.Το πόσο μακρυά θα πάει όλο αυτό είναι επίδικο πολλών πραγμάτων,πάντως άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Το ότι απαντάμε σε ότι μας βάζει το σύστημα είναι μια αντίληψη πολιτικών με τρικ και κόλπα που μου είναι εντελώς ξένη.Τα διακυβεύματα της περιόδου είναι τόσο μεγάλα,και η οξύτητα της κρίσης τόσο έντονη που πρέπει να αρχίσετε να σκέφτεστε για παράδειγμα ότι το χρέος δεν είναι κόλπο.Πως το πλασματικό χρήμα είναι 15 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ σαν έκφραση υπερσυσσώρευσης.Πως η αναγνώριση του χρέους συμπυκνώνει συγκεκριμένες ταξικές στρατηγικές,το ίδιο και η άρνηση του.Πως οι ευρωπαϊκές αστικές τάξεις δεν έφτιαξαν πχ το ευρώ για να περνάει η ώρα,αλλά για να φτιάξουν ένα πλαίσιο που όλος ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός,με την μορφή μονοδρόμου πάει στους εργαζόμενους,και που μεγαλώνει την διαφορά επιπέδων ανάπτυξης ανάμεσα σε χώρες.»
Αφού σε ευχαριστήσω για τις υποδείξεις για το τι πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε (σε βεβαιώνω θα το προσπαθήσουμε), θα σου υποδείκνυα κι εγώ με τη σειρά μου να… αρχίσεις να παρακολουθείς λιγάκι απόψεις που σκοπεύεις να κριτικάρεις.
Και θα πρέπει να σου πω ότι για ώρα προσπαθούσα να βρω ποια είναι η λογική (πολιτική) σύνδεση ανάμεσα στις δύο αυτές παραγράφους. Ειλικρινά, δε θέλω να σε προβοκάρω –αν σε αδικώ, εδώ είμαστε- αλλά το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι «Τα διακυβεύματα της περιόδου είναι τόσο μεγάλα,και η οξύτητα της κρίσης τόσο έντονη» που «ανοίγει ο δρόμος για μια σειρά μετασχηματισμών στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας». Με άλλα λόγια ότι ελπίζεις ότι το σύστημα είναι σε τέτοια κρίση που μπορεί να γεννήσει στους κόλπους του τάσεις που θα επιτρέψουν να ανοίξει ο δρόμος σε «ένα άλλο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης, αναπαραγωγής και εξουσίας»… Και επειδή μου είχες πει σε έναν άλλο διάλογο που είχαμε σε αυτό το blog και τη θετική σου άποψη για την ΕΛΕ και τις «αντιφατικές κυβερνήσεις» (έστω ως ενδεχόμενο), κρατάω (είτε κάνω λάθος για αυτό που λες είτε όχι, γιατί έτσι κι αλλιώς είναι ένα σοβαρό ζήτημα να τοποθετηθεί κανένας) το ερώτημα αν ο ρεφορμισμός έχει σήμερα υλική βάση.
Πάνος
(έρχεται και το τελευταίο)
Αποψή μας λοιπόν είναι ότι ο ρεφορμισμός ήταν πάντα υποπαράγωγο της επαναστατικής πάλης κι ειδικά σήμερα –με φόντο την ΥΠΑΡΚΤΗ και ιδιαίτερα ΟΞΥΜΕΝΗ κρίση του συστήματος- βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα! Για την ακρίβεια –θα έλεγα- το σύστημα κάνει ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ και κάνει όλα αυτά που κάνει, παρά το γεγονός ότι με αυτόν τον τρόπο ανακυκλώνει και ανεβάζει, έτσι, τη σπείρα της κρίσης του. Για τον απλό λόγο ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.
Οι θρήνοι του Τσίπρα για την ΕΕ που τρώει τον εαυτό της και όλων σας για τον καθορισμό του άδικου κομματιού του χρέους είναι παντελώς έξω από τις σχέσεις και τις εξαρτήσεις των πραγμάτων. Συνεχίζετε να θρηνείτε για το θάνατο της σοσιαλδημοκρατίας – ως πότε;;
Η άποψή μας αυτή διαπερνάει το σύνολο τη γραμμής μας. Ισως εσείς πρέπει να αποφασίσετε ποια είναι η άποψη που διαπερνάει το σύνολο της γραμμής σας!
Με άλλα λόγια, ναι, υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Και αυτός ο δρόμος (δεν ξέρω τι σημαίνει «ατσάλινος νόμος της ιστορίας», αυτά τα αφήνω για τους επίδοξους προγραμματιστές της) είναι αντιστασιακός και ανταγωνιστικός σήμερα με το δρόμο του συστήματος αλλά και με το ίδιο το σύστημα. Και για αυτό είναι επαναστατικός αύριο!
Επίσης χρόνια πολλά και συναγωνιστικά…
ΥΓ: Μένει κάτι για το σχέδιο μας που δε θα περπατήσει. Ελπίζω αυριο...
Πάνος
Πάντως αν όντως γινόταν δημοψήφισμα για το ευρώ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλούσε τον κόσμο να ψηφίσει όχι θα έπρεπε να επαναπροσδιορίσει τη θέση της στην κοινωνία και τη σχέση που έχει με το λαό και την εργατική τάξη...Το σύστημα θα έχει τη ιδεολογική-πολιτική ηγεμονία μέχρι τις παραμονές του κομμουνιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας.Το πραγματικό πρόβλημα για την Αριστερά είναι αν μέχρι τότε θα χαράσσει πολιτική με βάση την κυρίαρχη πολιτική ατζέντα που επιλέγει και επιβάλλει ή αν επιλέξει να αμφισβητήσει στο σύνολό του το πεδίο αντιπαράθεσης που θέτει ο ιμπεριαλισμός και οι λακέδες του.Δε θα επεκταθώ περαιτέρω,ό,τι καταλαβαίνεις...
Θα ήθελα μόνο να μου ξεκαθαρίσεις το εξής:θα ήσασταν με την αποχή απλό ενδεχόμενο δημοψήφισμα για το ευρώ και το 2002?Σε λίγες μέρες που έχει δημοψήφισμα στην Ιρλανδία για την νέα συνθήκη προτείνεις αποχή?Για όσα δημοψηφίσματα έχουν γίνει σε διάφορες χώρες για διάφορα θέματα της ΕΕ(είσοδος,νόμισμα,ευρωσύνταγμα,κάποια συνθήκη) και που συνήθως είχαν αρνητική έκβαση για την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό,προτείνεις (αναδρομικά) αποχή?Όταν πχ το 2005 βγήκε το γαλλικό όχι στο ευρωσύνταγμα,δεν το είχες χαιρετήσει σαν οργάνωση?
Όσον αφορά την αμηχανία μεγάλου κομματιού της αριστεράς(συν,ΚΚΕ,μ-λ) απέναντι στο δημοψήφισμα του ΓΑΠ,ήταν η επιτομή του προγραμματικού και στρατηγικού της αφοπλισμού.Ήταν ενδεικτικό μιας αριστεράς μονόπλευρα προσανατολισμένης στην πολιτική έκφραση της διαμαρτυρίας,σε μια συγκυρία που η κοινωνική λειτουργία της διαμαρτυρίας τελειώνει.
Αριστερά που δεν σηκώνει το γάντι δεν μπορεί να υπάρξει.Αυτά που λέω για το χρέος κτλ σημαίνουν πως υπάρχει πιθανότητα το χρέος να είναι ζήτημα,όπως και το ευρώ και η ΕΕ.Υπάρχει πιθανότητα όταν Μέρκελ και Σαρκοζί έκαναν παγκοσμίως ρεζίλι τον ΓΑΠ για το δημοψήφισμα,όταν ο Σαμαράς αναγκάστηκε να παρατήσει την απόλυτα εφικτή τότε αυτοδυναμία,όλα αυτά να μην ήταν κόλπο.(το "υπάρχει πιθανότητα" είναι σχήμα λόγου,εννοώ ότι υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα).
Προφανώς και αρκετοί στην αριστερά ενθουσιάστηκαν με το δημοψήφισμα που πρότεινε ο ΓΑΠ, είναι χαρακτηριστικό της αντίληψής τους για το πως εννοούν τη δημοκρατία. Πάντα στα όρια του συστήματος, στα όρια της αστικής δημοκρατίας. Υπάρχει όμως ένα άλλο δημοψήφισμα μπροστά στο οποίο στέκονται εκστασιασμένοι και αυτό είναι στο δρόμο και στις απεργίες. Όταν λοιπόν ο λαός, ο ...πάντα κουρασμένος, έχει να επιλέξει ένα από τα δύο οι αριστεροί θα πρέπει να του προτείνουν το πρώτο.
Κάποτε Βαγγέλη, σύντροφε, θα πρέπει η αριστερά και το λαϊκό κίνημα να αρχίσουν να πετάνε και αυτοί γάντια, αντί να σηκώνουν τα βρώμικα του συστήματος.
Αντί να ονειρεύεται πλήγματα που περιορίζονται στην απλή καταγραφή διαθέσεων και ελάχιστη ως καθόλου επίπτωση έχουν στη πολιτική της Ε.Ε. και των κυβερνήσεών να παλέψει για πραγματικά πλήγματα ανατροπής αυτής της πολιτικής.
Οι εκλογές και τα δημοψηφίσματα έχουν μια αξία και η συμμετοχή σε αυτά κρίνεται κάθε φορά. Για το σύστημα ο ομολογημένος ρόλος τους είναι η εκτόνωση των λαϊκών διαθέσεων και όχι η ουσιαστική αλλαγή. Το δημοψήφισμα του ΓΑΠ ήταν ένας εκβιασμός στο παιχνίδι μεταξύ των μερίδων του ντόπιου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών που εκπροσωπούν.
Οι μόνοι που ονειρεύονται ρήξεις και ανατροπές μέσω των εκλογών είναι σχεδόν σύμπασα η αριστερά στη χώρα μας, κανένας άλλος.
Εμείς παλεύουμε για την αριστερά που θα απαντάει στα προβλήματα και τις ανάγκες του λαού, όχι για μια αριστερά που θα απαντάει στα πραγματικά ή μη διλήμματα που θέτει το σύστημα κάθε φορά.
Αν η συμμετοχή στα δημοψηφίσματα κρίνεται κάθε φορά,πείτε μου το κριτήριο, πότε πρέπει να λέμε ο κόσμος να ψηφίσει και πότε να απέχει.Η στάση σας για το δημοψήφισμα το ΓΑΠ ήταν λίγο πολύ ότι "καπιταλιστική θα είναι η Ελλάδα και μετά το όχι",αν βγει όχι.Άρα ποτέ δεν πρέπει να καλέσουμε τον κόσμο σε συμμετοχή.Είναι έξω από κάθε λογική και κάθε έννοια συνέπειας να γίνεται η σύνοδος της 26ης Οκτωβρίου,να καταγγέλλει το μ-λ την απόφαση(δεν φαντάζομαι να είπε δεν βαριέσαι δεν άλλαξε τίποτα) και όταν μπαίνει το δημοψήφισμα να λέει αποχή.
Συν ΚΚΕ και μ-λ έχουν μια πολύ βαθιά συμφωνία.Αυτή αφορά την γραμμή ότι τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν,ότι η πολιτική της εξαθλίωσης μέσω εσωτερικής υποτίμησης και απώλειας εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας δεν μπορεί να ανατραπεί.Για τον συν αυτό θα γίνει όταν προχωρήσει μια ροζ σοσιαλδημοκρατική ουτοπία σε όλη την ΕΕ.Για το ΚΚΕ όταν θα έρθει κάποια εργατική λαϊκή εξουσία.Άγνωστο και το πότε,και το πως,και το ακριβές της περιεχόμενο.Για τα μ-λ όταν γίνει επανάσταση(copy paste Οκτώβρη και ΔΣΕ).
Υπάρχει και άλλος δρόμος.Με την κλιμάκωση του λαικού ξεσηκωμού με πυρήνα την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και το βάθεμα όλων των τάσεων ανυπακοής και αυτοοργάνωσης.Με την κοινή δράση της αριστεράς,και το μέτρημα των γραμμών στο ποια συσπειρώνει δυνάμεις απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ σε ένα μόνιμο αγωνιστικό μέτωπο,με την κατάργηση της ενδοαριστερής μιζέριας και μικροψυχίας.Με την δημιουργία του αριστερού μετώπου που θα βαθύνει την κατεύθυνση της ανατροπής του καθεστώτος της ευρώ-χρεοκρατίας και του κοινωνικού μετασχηματισμού.
Λέτε ξανά για γάντια του συστήματος και του κινήματος ,και πάλι από την αρχή.Μια αριστερά που επιμένει,και πάει πάνω σε αυτό κυρίως να στηθεί,ότι η ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής είναι ένα γάντι που δεν πρέπει να σηκώσουμε,δεν έχει να προσφέρει τίποτα.
Ρώτησα και πιο πάνω αν η κυρίαρχη πολιτική είναι η εσωτερική υποτίμηση και η απώλεια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας σε μια διαδικασία χρεοκοπίας με την πρωτοβουλία των πιστωτών και όπλα τον σεβασμό του χρέους και την παραμονή στις ευρωδομές.Πείτε άλλον τρόπο για την ανατροπή της από αυτόν που βάζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.Το αντίσταση -επανάσταση δεν πιάνεται,δεν απαντάει σε τίποτα.
Οι εργαζόμενοι έχουν χορτάσει από επαγγελματίες της πολιτικής (και της επανάστασης).Σταματήστε να τους υποβιβάζεται ότι το "τσερβέλο" τους φτάνει μέχρι την αντίσταση,και οι ντούροι επαναστάτες(επιβεβαιωμένοι για λόγους που τους ξέρουν οι ίδιοι και μόνο) θα σαλπίσουν κάποτε για την επανάσταση.
Σταματήστε να συμβάλλεται στην συλλογική κατάθλιψη.Το γάντι είναι η ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής,που λόγο του ύψους των διακυβευματων,του βάθους της κρίσης κτλ δεν μπορεί να γίνει έξω από μία διαδικασία κοινωνικού μετασχηματισμού.Οι εργαζόμενοι δεν περιμένουν κανένα μ-λ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ ντου πει αντισταθείτε.Τα έχετε βάλει αυτά σε χώρους δουλειάς και γειτονιές?Δεν σας ρώτησε κανείς "και τι θα γίνει"?Του απαντήσατε "κάποτε θα γίνει επανάσταση" και σας πήρε σοβαρά?
καλα ρε βαγγελη ζητα, πες μας κιολας πως η εργατικη ταξη ειναι ετοιμη για την ανατροπη του καπιταλισμου "σημερα" !!! και αν ειναι αντε "και ...καλη τυχη μαγκες" τι σας νοιαζει τι κανουν τα μ-λ? αλλα απο τη μια ειναι ετοιμη για την ανατροπη , απο την αλλη ειναι "βοδια" και δεν τραβανε, απο την αλλη μιλας για ...εκλογες?
εκτος και αν η ανατροπη ειναι απλα υποθεση μερικων "πεφωτισμενων" ηγεσιων!
εγω λεω να παραμεινω να μιλαω στο λαο, στις συνελευσεις, στις πλατειες οπου ναι μιλαω για αντισταση και οργανωση οταν ΑΛΛΕΣ οργανωσεις μιλανε για επανασταση σημερα και αλλες που τωρα λενε για εξοδο απο την ΕΕ μου ελεγαν πως ειναι δεξια σταση η αποχη απο τις εκλογες της ΕΕ(εντελως ...τυχαια και οι δυο ειναι στην ανταρσυα)
Δημοσίευση σχολίου