Συναγωνιστές,
σε αυτές τις κρίσιμες μέρες της ολοκάθαρης χρεοκοπίας της χώρας και
της πλήρους υποταγής της στην ΕΕ, η ανάγκη να δημιουργηθεί ένα πλατύ,
μαχητικό, συνεπές, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο είναι σήμερα αναγκαιότητα
περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή. Με αφορμή την «Πρωτοβουλία για
Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία» ανοίγει και πάλι η συζήτηση για
το ζήτημα της συνεργασίας / ενότητας των αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Μια συζήτηση που – είναι γενικά παραδεκτό ότι – βρίσκεται πολύ πίσω από
τις εξελίξεις και σε σχέση με το μέγεθος της αντιλαϊκής επίθεσης που
έχουν εξαπολύσει ΕΕ-ΔΝΤ, με την πρόθυμη συνεργασία των κόμματων που
στηρίζουν την κυβέρνηση, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ).Αρχικά, οφείλουμε, πρώτα και κύρια, στους ίδιους μας τους εαυτούς μία προσπάθεια να μελετήσουμε τις προσπάθειες για την δημιουργία αντίστοιχων πρωτοβουλιών που έλαβαν χώρα την προηγούμενη δεκαετία. Σαν Πορεία Αριστερή από την διακήρυξή μας ακόμα, τονίσαμε ότι «Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια που γίνεται υπέρ των συμφερόντων μας είτε ξεκινά από εμάς είτε όχι». Κάνοντας πράξη αυτή μας τη θέση παρακολουθήσαμε λίγο έως πολύ τις αναδιατάξεις και τις «συμμαχίες» που διαμορφώνονταν κατά καιρούς μέσα στην φοιτητική αριστερά και όχι μόνο, προσπαθώντας να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι για να χτιστούν αυτές σε στέρεες βάσεις. Το 2003-4 στο Ηράκλειο της Κρήτης για παράδειγμα και με αφορμή τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, με πρωτοβουλία δική μας δημιουργήθηκε η Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστική Κίνηση Ηρακλείου (ΑΑΚΗ) με τη συμμετοχή συναγωνιστών από το ΚΚΕ (μ-λ), το ΜΛ-ΚΚΕ, αλλά και άλλων. Μία κίνηση που φάνηκε τελικά ότι δεν ήταν ειλικρινής μιας και η δράση της εκμηδενίστηκε όταν η Πορεία Αριστερή εξαιτίας αντικειμενικών αδυναμιών αδυνατούσε να την «τρέξει».
Συνεχίζοντας, λοιπόν, αυτή την κουλτούρα της ενότητας στην δράση – ή και γενικότερα – χωρίς να κρύβουμε τις διαφορές μας κάτω από το χαλί, αλλά αναδεικνύοντάς τες, βρισκόμαστε σήμερα εδώ, για να συζητήσουμε τις ενδεχόμενες εξελίξεις στο κίνημα και πιο συγκεκριμένα στους χώρους των εκπαιδευτικών και των φοιτητών, όπου παρεμβαίνουμε ως Πορεία Αριστερή. Ειδικότερα στο φοιτητικό χώρο οι επικείμενες φοιτητικές εκλογές θέτουν ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα μια εκλογικής συνεργασίας μεταξύ των Αγωνιστικών Κινήσεων, της Πορείας και άλλων ανεξάρτητων σχημάτων και ανένταχτων αγωνιστών που κινούνται σε παρόμοια κατεύθυνση. Αν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι παρά κάποιες δράσεις και εκδηλώσεις μας από κοινού με τις Αγωνιστικές Κινήσεις (κυρίως στο Ηράκλειο Κρήτης), οι προαναφερόμενες δυνάμεις έδρασαν από κοινού από ελάχιστα έως καθόλου στο Ακαδημαϊκό έτος που τελειώνει. Το παραπάνω πολύ σημαντικό στοιχείο μας καθιστά επιφυλακτικούς για την εξέλιξη αυτού του εγχειρήματος. Δεν θα ήταν υπερβολή αν δηλώναμε ότι κρατάμε μικρό καλάθι γι’ αυτό. Επίσης, είναι η τρίτη φορά την τελευταία πενταετία και η πολλοστή στα 10 χρόνια ύπαρξής μας που γινόμαστε δέκτες προτάσεων για συνεργασία την περίοδο ακριβώς πριν τις φοιτητικές εκλογές. Αυτό δεν σημαίνει ότι αξιολογούμε με τον ίδιο τρόπο αυτές τις προτάσεις μιας και ο τρόπος που τίθενται αλλά και οι ίδιες οι συγκυρίες αλλάζουν κάθε φορά.
Έτσι λοιπόν, αναγνωρίζοντας την κρίσιμη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και τις συνεχείς αναδιπλώσεις – ήττες του φοιτητικού (και κατ’ επέκταση του λαϊκού) κινήματος σε συνδυασμό με τις συνθήκες χρεοκοπίας της Ελληνικής οικονομίας είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε μια ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ εκλογική συνεργασία με τις παρακάτω προϋποθέσεις:
- Κεντρικό αίτημα πάλης το τακτικό αίτημα για ΕΞΟΔΟ από την ΕΕ εδώ και τώρα
- Μέτωπο ενάντια σε όλους αυτούς που θεωρούν πως αρκεί ένας αγώνας ενάντια στο μνημόνιο για να μην περάσουν τα νέα μέτρα
- Μέτωπο ενάντια στην φασιστικοποίηση της κοινωνίας και υποστήριξης των δημοκρατικών ελευθεριών (όπως του Πανεπιστημιακού Ασύλου)
- Ισότιμη συμμετοχή όλων των συνεργαζόμενων παρατάξεων σε όλες τις σχολές
Η παραπάνω είναι μία πρόταση ρεαλιστική, επικεντρωμένη στην πηγή των περισσότερων δεινών που πλήττουν την χώρα σήμερα, ικανή να προωθήσει μελλοντικά μία πιο στενή συνεργασία. Γιατί η ενότητα χτίζεται μέσα στο κίνημα και το μέλλον θα δείξει αν μπορούμε να την οικοδομήσουμε πραγματικά. Για μια μαχητική και μαζική φοιτητική αριστερά που δε θα συμβιβάζεται και δε θα προσκυνά!
πηγή: Πορεία Αριστερή - Φοιτητών

7 σχόλια:
Η ανακοίνωση πάντως βγάζει ξύδι που οι Αγωνιστικές κινήσεις ήδη τριπλασίασαν τις δυνάμεις τους και προχώρησαν σε στρατολογήσεις ενώ το ίδιο διάστημα αυτοί με την γραμμή που είχαν χάσανε το ένα τρίτο της εκλογικής και πολιτικής τους επιρροής.
Υ.Γ: Δεν είμαι μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων. Τώρα είδα τα αποτελέσματα.
Δεν νομίζω ότι το θέμα είναι ποιός πήρε και ποιό ποσοστό στις εκλογές.
Ούτε η αντιιμπεριαλιστική συνεργασια δημιουργήθηκε για τις εκλογές.
Είναι λάθος ή μάλλον άστοχο να ταυτίζει κάποιος τις εκλογές με αυτή την πρωτοβουλία.
Μου κάνει εντύπωση πάντως πως με μια τοποθέτηση που αναφέρει συνεχώς τις απανωτές ήττες του φκ αλλά και του λαικού κινήματος, την αποσυγκότηση,.., στον αντίποδα προτείνεται η έξοδος απ την ΕΕ εδώ και τώρα. Πως, με ποιους όρους μπαίνει έτσι σα ζήτημα του ''εδώ και τώρα''. Γενικά βέβαια έχω και ένα θέμα με τα ''εδω και τώρα'', ''πάντα και παντού'', ''άμεσα''.
Η ανάλυση της πραγματικότητας γίνεται για να βγάλει κανείς τα συνπεράσματά του, θετικά και αρνητικά, με βάση αυτά καταλήγεις και στο τι θεωρείς σωστό για τον προσανατολισμό του κινήματος.
Από 'κει και πέρα η κάθε συλλογικότητα και ο κάθε αγωνιστής έχουν τις δικές τους ιδιαίτερες απόψεις, το θετικό είναι ότι τις βάζουν προς συζήτηση σε ένα εγχείρημα ανοιχτά.
Άλλωστε όλοι όσοι συμμετέχουμε σε αυτή αυτό επιδιώκαμε. Εκτός από αυτά που συμφωνούμε να θέσουμε ενώπιον όλων και αυτά για τα οποία διαφωνούμε.
Έτσι και η ειλικρίνεια της συνεργασίας.
Στις σημερινές συνθήκες βαθειάς ιμπεριαστικής εξάρτησης της χώρας και υποτέλειας της το αίτημα ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ γίνεται ΑΜΕΣΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΑΛΗΣ. Το οτι αυτό δεν θα υλοποιηθεί σήμερα ή αύριο δεν σημαίνει οτι δεν πρέπει να το θέτουμε ως επίκαιρο ζήτημα και να το προβάλουμε συνέχεια. Το σύνθημα ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΕΕ-ΔΝΤ-ΝΑΤΟ και το γκρέμισμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ οπως επίσης και Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ που εφαρμόζεται σήμερα. Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ πρέπει να είναι εξισου κυριαρχο αίτημα μας σήμερα. Φυσικά και ο αγώνας αυτός συνδέεται και πρέπει να συνδέεται με την ανατροπή του καπιταλισμού και της ντόπιας ολιγαρχίας, την επανάσταση και το σοσιαλισμό κομμουνιστές είμαστε άλλωστε. Έχω την γνώμη πως η Πρωτοβουλία πρέπει να συμβάλει σε αυτήν την κατεύθυνση και είμαι θετικός γι'αυτό.
''Στις σημερινές συνθήκες βαθειάς ιμπεριαστικής εξάρτησης της χώρας και υποτέλειας της το αίτημα ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ γίνεται ΑΜΕΣΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΑΛΗΣ''
Με την ίδια λογική σε συνθήκες σαπίσματος των δημοκρατικών επιφάσεων της αστικής δημοκρατίας, την νεοαπικοικιακή όξυνση της εξάρτησης και ό,τι αυτή συνεπάγεται, την πλατιά εκτεταμένη για τα φτωχά λαικά στρώματα έξαρση της εξαθλίωσης, το αίτημα ΓΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ δεν είναι επίσης, ΑΜΕΣΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΑΛΗΣ;
Αφου παραγνωρίζουμε ΠΛΗΡΩΣ την κατάσταση και τις αδυναμίες του υποκειμενικού παράγοντα, άσχετα αν τις αναφέρουμε εμφαντικά και κατά καιρούς υπερβολικά. Αφού θΕΩΡΟΎΜΕ ΠΩς μπορεί να καταστεί ΣΥΝΘΗΜΑ ΔΡΑΣΗΣ η ανατροπή της λεγόμενης ''στρατηγικής επιλογής'' της αστικής τάξης που είναι βαθύτερα, επιλογές-εκδηλώσεις της ίδιας της φυσιογνωμίας της.
Και το ερώτημα που καλοπροαίρετα τίθεται: Αυτά τα καθήκοντα εαν δεν είναι μορφές ενσωματώσιμων ''θετικών λύσεων'', εαν είναι πράγματι επιλογές ταξικής επαναστατικής πολιτικής, ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΟΥΝ;
Μπορεί άραγε η Πρωτοβουλία να ευαγγελίζεται λύσεις και αναλύσεις που οδηγούν σε ''κρατικοποιήσεις'', ''εργατικούς ελέγχους'' και άλλα τινα εύηχα αλλα αποπροσανατολιστικά;
Νίκος Κυριακίδης
Κατ' αρχάς η Πορεία Αριστερή εκφράζει κάποιους πολύ λογικούς προβληματισμούς και ανησυχίες, όπως και το κείμενο των 4 ανένταχτων συντρόφων, όπως και η τοποθέτηση του Χαλυβουργού για τα "συρματοπλέγματα". Αυτό δείχνει ότι αναπτύσσεται ένας θετικός διάλογος με αριστερά χαρακτηριστικά, πολύ ελπιδοφόρος. Αυτό δείχνει ότι κάποιος κόσμος της Αριστεράς νιώθει άνετα να εκφραστεί μέσα από την Πρωτοβουλία, ότι εμπιστεύεται τις οργανώσεις μας. Η τάση αυτή έγινε ορατή και στην εκδήλωση της Θεσσαλονίκης, όπου μίλησαν αρκετά άτομα που δεν είναι οργανωμένα στις δύο οργανώσεις.
Είναι ευθύνη των οργανώσεων που πρωτοστάτησαν στην Πρωτοβουλία να δημιουργήσουν πολιτικές και οργανωτικές συνθήκες για την ανάπτυξη του διαλόγου αυτού, να τον διαφυλάξουν σαν κόρη οφθαλμού. Και να πείσουν στην πράξη ότι δεν πρόκειται για εκλογική ενότητα ή κομματικό προθάλαμο, αλλά ένα πλατύ δημοκρατικό αριστερό μόρφωμα, που δίνει ρόλο και λόγο τους αγωνιστές που θέλουν να συμβάλλουν σε αυτό. Που αφήνει πεδίο συνδιαμόρφωσης. Αυτό το στόχο θέτει και η ίδια η Πρωτοβουλία σαν στόχο με τη διακύρηξη της.
Είναι στοίχημα για την ανάπτυξη της Πρωτοβουλίας, να γειωθεί κατά τόπους και να υπάρξει και η "από-κάτω-προς-τα-πάνω" πολιτική ζύμωση.
Αυτό μπορεί να πολλαπλασιάσει τα πρώτα θετικά μηνύματα που παίρνουμε από τον κόσμο.
Δημοσίευση σχολίου