Του Γρηγόρη Κωνσταντόπουλου
Η ηγεσία του ΚΚΕ μετά τα εκλογικά αποτελέσματα της 6ης Μάη βρίσκεται σε
δύσκολη θέση και είναι βέβαιο πως η συνέχεια θα είναι χειρότερη. Αυτό
ήδη το έχει αντιληφθεί και επιχειρεί από τώρα να βρει τρόπους και αιτίες
δικαιολόγησης μιας πιθανής σοβαρής εκλογικής πτώσης των δυνάμεών του.
Ετσι, από τα λεγόμενα επιθετικά συνθήματα για «πανίσχυρο ΚΚΕ στη Βουλή
και στο λαό» καθώς και για «ανατροπή των συσχετισμών και μέσα από τις
εκλογές» που χρησιμοποίησε στις προηγούμενες εκλογές, στις νέες προωθεί
«αμυντικά» συνθήματα, όπως να μείνει «το ΚΚΕ όρθιο και δυνατό». Με αυτό
το σύνθημα η ηγεσία του ΚΚΕ απευθύνεται στο συναίσθημα των κομματικών
μελών και οπαδών, επισημαίνοντάς τους τον κίνδυνο να μη μείνει το ΚΚΕ
όρθιο, και καλεί η Α. Παπαρήγα κάθε «τίμιο και έμπειρο αγωνιστή να μην
επιτρέψει να περάσει η στρατηγική τής αποδυνάμωσης του ΚΚΕ». «Καλούμε
(αναφέρει η Α.Π.) τους φίλους του κόμματος και τους ψηφοφόρους που δεν
αισθάνονται ευχαριστημένοι με το εκλογικό αποτέλεσμα και τους λέμε: Ο,τι
παρατηρήσεις έχετε, πείτε τις μετά τη δεύτερη εκλογική μάχη. Πάρτε το
ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στο χέρι, βγάλτε κάλους στα πόδια σας. Και το λέμε,
ναι, με απαίτηση». Εδώ πράγματι ισχύει το «ψήφισε και μη ερεύνα».Αλλά και μετά τη δεύτερη εκλογική μάχη, η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ δεν πρόκειται να δώσει πειστικές απαντήσεις για τους λόγους του κακού αποτελέσματος που πήρε, όσο και για το χειρότερο που πρόκειται να πάρει σε αυτές του Ιούνη. Γιατί η αιτία βρίσκεται στην πολιτική γραμμή του ΚΚΕ, η οποία βρίσκεται στον αέρα. Αυτή η γραμμή ούτε θέλει και ούτε μπορεί να αλλάξει. Η εργατική τάξη και όλες οι εργαζόμενες μάζες, ειδικότερα τα δύο τελευταία χρόνια, έχουν δεχτεί μια άγρια και εξοντωτική επίθεση η οποία κλιμακώνεται και η ζωή των εργατικών και λαϊκών οικογενειών γίνεται όλο και πιο εφιαλτική. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε! Και αυτή η πραγματικότητα είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε να αλλάξει. Αυτό είναι το άμεσο και επιτακτικό καθήκον των αριστερών και λαϊκών δυνάμεων. Με δύο λόγια, αυτό που μπαίνει στην ημερήσια διάταξη είναι η αντίσταση των μαζών στην επίθεση και η λαϊκή πάλη να θέσει σαν άμεση προτεραιότητα τη διεκδίκηση στόχων που να βελτιώνουν τη ζωή των λαϊκών μαζών. Το ότι τα πράγματα για το λαό γίνονται χειρότερα οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχει οικοδομηθεί η λαϊκή διεκδικητική πάλη. Αντίθετα, η ηγεσία του ΚΚΕ αυτό που θέτει σαν κεντρικό καθήκον είναι η πάλη για τη λαϊκή εξουσία και αυτό βάζει για ζύμωση στην ημερήσια διάταξη. Πρόκειται για μια επικίνδυνα λαθεμένη πολιτική προτεραιότητα, για μια στρατηγική που δεν βασίζεται σε άμεσους και ενδιάμεσους στόχους πάλης.
Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση πως ένας λαός άνεργος και βουτηγμένος στην ανέχεια και την εξαθλίωση, αν δεν ανατρέψει αυτές τις άθλιες συνθήκες ζωής του, δεν θα είναι δυνατόν ούτε καν να σκεφτεί το πώς μπορεί να πάρει τη λαϊκή εξουσία. Συνεπώς, αυτό που απαιτούν οι συνθήκες σαν άμεσο καθήκον είναι η ισχυροποίηση μέσα από τους καθημερινούς αγώνες της λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης που να αλλάζει τη ζωή του λαού, που να κερδίζει μάχες, να κατακτάει νίκες και να αναγνωρίζει τις πραγματικές του δυνάμεις. Μόνο σε τέτοιες συνθήκες μπορεί να πάρει πραγματική υπόσταση και αξία η λαϊκή και σοσιαλιστική προοπτική του κινήματος.
Οι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες και κυρίως οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις των δύο τελευταίων χρόνων προκάλεσαν τεράστιες διεργασίες και πολιτικές εξελίξεις και με έναν τρόπο αποτυπώθηκαν και στις πρόσφατες εκλογές. Βέβαια, στο πλαίσιο του συστήματος οι εκλογές δεν μπορούν να αποτυπώσουν τις πραγματικές διαθέσεις των μαζών αλλά την τάση που διαμορφώνουν αυτές οι διαθέσεις. Οι συγκλονιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις που ζήσαμε αποτέλεσαν τη βασική αιτία της πολιτικής κρίσης του συστήματος της υποτέλειας και της εξάρτησης. Οι λαϊκές μάζες αντιτάχθηκαν στους κυβερνητικούς φορείς των βάναυσων μέτρων και σε όσους συνεργάστηκαν κυβερνητικά για να επιβληθούν στον εργαζόμενο λαό.
Η ηγεσία του ΚΚΕ αυτές τις διεργασίες και όπως αποτυπώθηκαν στις τωρινές εκλογές δεν τις βλέπει σαν εξέλιξη των διεργασιών που συντελέστηκαν το προηγούμενο διάστημα των μεγάλων κινητοποιήσεων. Δεν βλέπει δηλαδή τις θετικές πλευρές, που είναι οι κύριες και έχουν να κάνουν με τη μαζική αποδέσμευση του κόσμου από την επιρροή των κυρίαρχων αστικών κομμάτων. Μια αποδέσμευση που θα φανεί και στις επόμενες και που θα φέρει, κατά τη γνώμη μου, το ΚΚΕ σε ακόμη χειρότερη θέση.
Τόσο πριν όσο και, κυρίως, μετά τις εκλογές οι δυνάμεις του συστήματος της υποτέλειας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και με εργαλεία τα ΜΜΕ, τηλεοπτικά και ηλεκτρονικά, έχουν εξαπολύσει μια από κοινού λυσσαλέα αντιαριστερή και αντιλαϊκή επίθεση. Εκβιάζουν, απειλούν και τρομοκρατούν το λαό και αυτό είναι ολοφάνερο. Τι είναι εκείνο που πραγματικά φοβούνται; Φοβούνται τον ίδιο τους τον εαυτό. Τους είναι ολοφάνερο πως δεν μπορούν να πείσουν με πολιτικούς όρους το λαό, ούτε ένα μέρος που να είναι ικανό να ενισχύει το ρόλο της εκπροσώπησης του συστήματος. Ετσι, το κύριο στοιχείο της πολιτικής τους είναι η τρομοκράτηση του λαού και των αριστερών ανθρώπων. Σίγουρα δεν φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά το σύστημα της αστικής τάξης και τις σχέσεις της χώρας με τους ιμπεριαλιστές της Ευρώπης (ΕΕ, ΗΠΑ) αλλά και το ευρώ έχει καθαρές και φανερές θέσεις. Λέει ναι σε όλα τα παραπάνω. Πάνω απ' όλα, οι δυνάμεις του συστήματος φοβούνται την παραπέρα αποδέσμευση των λαϊκών μαζών από το αστικό μπλοκ εξουσίας και τη στροφή τους προς τα αριστερά. Αυτό σε συνδυασμό με το ταξικό και πολιτικό κενό που υπάρχει και που οι συνθήκες της πάλης απαιτούν την κάλυψή του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει καθαρές κουβέντες. Δεν κρύβει τίποτε. Δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι είναι «η Αριστερά των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων» στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος.
Ετσι, είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε θέλει ούτε μπορεί να υπερασπίσει τα λαϊκά συμφέροντα, τις πραγματικές ανάγκες των μαζών. Ακόμη περισσότερο, δεν μπορεί να υπερασπίσει εκείνη την Αριστερά που έχει ανάγκη η εργατική τάξη, ο λαός και η χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε θέλει και ούτε μπορεί να σπάσει τα δεσμά της εξάρτησης της χώρας από τους ιμπεριαλιστές. Αξιοποιεί τις απαιτήσεις των μαζών που επιθυμούν και αγωνίζονται να αντισταθούν στην επίθεση και να βελτιώσουν τη ζωή τους και τάζει, αν έρθει στην κυβέρνηση, ορισμένες λύσεις. Ετσι δημιουργεί στο λαό αυταπάτες ότι μπορούν να προκύψουν λύσεις για τα συμφέροντά του χωρίς τη σύγκρουσή του με τους εκμεταλλευτές του.
Από άλλη αφετηρία και με άλλη διαδρομή, η ηγεσία του ΚΚΕ καταλήγει όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο αποτέλεσμα. Αρχίζει και τελειώνει με το ψηφίστε ΚΚΕ, οργανωθείτε στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αλλάξει η ζωή σας.
Ενα πράγμα είναι βέβαιο: Χωρίς την πάλη του εργαζόμενου λαού και χωρίς τη σύγκρουσή του με τους εκμεταλλευτές και καταπιεστές του καμία βελτίωση της ζωής του δεν μπορεί να προκύψει και, πολύ περισσότερο, να οικοδομήσει μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές και καταπιεστές.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
11 σχόλια:
Έχω τη γνώμη οτι το ΚΚΕ πληρώνει ορισμένες τακτικές και γενικότερες στάσεις του οι οποίες απωθούν ένα δημοκρατικό προοδευτικό κομμάτι των ψηφοφόρων και των υποστηρικτών του (δεν μιλώ για τα οργανωμένα μέλη ή τους φιλοκομμουνιστές). Έτσι τακτικές όπως στη 20 Οκτώβρη με την κατάληψη του χώρου μπροστά από τη Βουλή και ουσιαστικά την απαγόρευση άλλων οργανώσεων να διαδηλώσουν απώθησαν ένα κόσμο που μπορεί να μην είναι κατανάγκη κομμουνιστές αλλά σκέφτονται δημοκρατικά και δεν συμφωνούν με τέτοιες αντιδημοκρατικές και αυταρχικές( για να μην πω φασιστικές και το χοντρύνω) ενέργειες. Φυσικά η διάσπαση κάθε απεργιακής κινητοποίησης και η διάσπαση συνδικάτων και σωματείων από το ΠΑΜΕ δεν αρέσει σε απλούς εργαζόμενους που ψάχνουν ενότητα στους αγώνες τους. Επίσης η στάση του ΚΚΕ απέναντι σε φαινόμενα φασιστικοποίησης της κοινωνίας και η απάθεια του ή η σιωπή του και η ανοχή από μέρους του σε φαινόμενα όπως η αστυνομική βία ή το φαινόμενο του ναζισμού διώχνουν επίσης αυτό το κομμάτι του κόσμου. Να θυμίσω την στάση του ΚΚΕ στο Δεκέμβρη που αντί να καταδικάσει ανοιχτά την αστυνομική βία και την πολιτική της καταστολής και την ίδια την κυβέρνηση,έτρεξε κατευθείαν στο Μαξίμου τα έβαζε συνεχώς με το ΣΥΡΙΖΑ,συκοφαντούσε τη νεολαία και τους αγώνες της και χέρι χέρι με Καραμανλη-Αστυνομία-Καρατζαφέρη(φυσικά στις πορείες μακριά από τη νεολαία). Για να μην πάω πιο πρόσφατα όπου ο Σιφωνιός δίπλα δίπλα με νεοναζί δολοφόνους στη Χαλυβουργία. Αυτά απομακρύνουν το κόσμο που σκέφτεται όχι επανασταστικά αλλά έστω αστικοδημοκρατικά.Φυσικά και άλλοι παράγοντες συνέβαλαν στην πτώση του ΚΚΕ απλώς θεώρησα χρησιμο να αναφέρω και αυτά. Σταματώ εδώ γιατί είπα αρκετά αλλά μπορώ να αναφέρω και άλλα παρσδείγματα αργότερα.
Αν υπήρχε πιθανότητα ο λαός να ήταν έτοιμος, και όχι κάποιοι άλλοι ιδιοκτήτες του κινήματος, να μπει στη Βουλή και να την καταλάβει δεν θα είχε ανάγκη το ΚΚΕ για να την περιφρουρήσει, έχει το σύστημα τους μηχανισμούς του για να το κάνει. Το ΚΚΕ λειτούργησε και εκεί όπως πάντα, ως ο ιδιοκτήτης του κινήματος και διαχωριστικά απέναντι στους εργαζόμενους, των άλλων η στάση άραγε σε διαφέρει, συνολικά και στη συγκεκριμένη περίπτωση;
Η μη εκδίωξη της Χ.Α. από τη Χαλυβουργία ήταν μεν σοβαρό ατόπημα που έδωσε την ευκαιρία σε κάποιους να επιτεθούν στον αγώνα τον Χαλυβουργών αλλά η ταύτιση του Σιφωνιού και του ΚΚΕ με την Χ.Α. είναι μέγα λάθος.
Ευθύνη για το δυνάμωμα του φασισμού και του ρατσισμού έχει πρωτ' απ' όλα το ίδιο το σύστημα και μετά η αριστερά στο σύνολό της είτε για τους τρόπους που διάλεξε να (μην) τα αντιμετωπίσει είτε γιατί τα υποτίμησε.
Όσο για το Δεκέμβρη, όπως και πολλά άλλα κινηματικά ξεσπάσματα το ΚΚΕ διάλεξε να μείνει είτε μακρυά είτε απ' έξω για να μας πει μετά, κουνώντας το δάχτυλο, "σας τα έλεγα εγώ"!
Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ των κινημάτων που υποτίθεται ότι ήταν μέσα σε αυτά πως λειτούργησε τελικά αν όχι καπελωτικά, πυροσβεστικά, και με ευθύνη απέναντι στο σύστημα;
Μη ξεχνάς ότι στο Μέγαρο Μαξίμου δεν πήγε μόνο η Παπαρήγα αλλά και ο Αλαβάνος. Και οι δύο μαζί έδειξαν την "υπευθυνότητά" τους στη πανεργατική απεργία που πραγματοποιήθηκε εν μέσω των γεγονότων τότε.
Για να μη θυμίσω το Σύνταγμα και τη στάση των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ!
Κατά τα άλλα το κείμενο με καλύπτει και δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο.
Ίσως, σα μια πρόχειρη σκέψη, να άλλαζα το τελείωμά του:
"Από άλλη αφετηρία και με άλλη διαδρομή, η ηγεσία του ΚΚΕ καταλήγει όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο αποτέλεσμα. Αρχίζει και τελειώνει με το ψηφίστε ΚΚΕ, οργανωθείτε στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αλλάξει η ζωή σας. Χωρίς την πάλη σας και χωρίς τη σύγκρουσή σας με τους εκμεταλλευτές και καταπιεστές σας. Γιατί στη πραγματικότητα δεν το θέλουν.
Έτσι όμως κανένας σωτήρας δεν μπορεί να φέρει καμία βελτίωση της ζωής του λαού, δεν μπορεί να προκύψει και, πολύ περισσότερο, να οικοδομηθεί μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές και καταπιεστές."
Ναι σωστά λες για το ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελα να τον βγάλω λάδι μην μπει και κανάς ΚΚΕς και πει οτι είμαι πράκτορας του ΣΥΡΙΖΑ χαχα..Απλά έκανα αναφορά μόνο στο ΚΚΕ γιατί το κέιμενο αναφέρεται στο ΚΚΕ. Σωστή παρατήρηση. Δεν ταυτίζω ΚΚΕ με Χρυσή Αυγή λέω ωστόσο δυστυχώς οτι αδυνατεί ιδεολογικά και πολιτικά να δώσει μάχη εναντίον εθνικισμού-ρατσισμού-φασισμού-θρησκείας(δοχεία συγκοινωνούντα) ίσως και λόγω του δεξιού οπορτουνισμού του να θέλει να χαϊδεύει συντηριτικούς,νοικοκυραίους και τέτοιο κόσμο γενικότερα(θρησκευόμενους πχ). Αν μου προβάλεις την Κανέλλη ως κομμουνίστρια μια γυναίκα χριστιανή μέλος του σωβινιστικού Δικτύου 21 τότε πως να το εξηγήσω; Χριστιανός και κομμουνιστής δεν παέι οι αληθινοί κομμουνιστές είναι εχθροί κάθε θρησκείας άλλο ένας απλός άνθρωπος που σε συμπαθεί και σε υποστηρίζει και πιστεύει στη θρησκεία . Άλλο πράγμα αυτό. Όταν όμως δηλώνεις κομμουνιστής(αληθινός όπως λες δηλ.μαρξιστής λενινιστής) τότε κομμένα αυτά. Αν η Κανέλλη απλά υποστήριζε το ΚΚΕ και συνεργαζόταν μαζί του επειδή συμπαθεί το χώρο αυτό δεν θα έλεγα κάτι.Αλλά να πιστεύει οτι εκπροσωπεί και τους μαρξιστές λενινιστές ε όχι ρε παιδιά. ΈΛΕΟΣ!!!!
Δεν θα σταθώ σε αυτά που αναφέρει το άρθρο, μόνο μια παρατήρηση,: "η ηγεσία του ΚΚΕ... βρίσκεται σε δύσκολη θέση...". Ε λοιπόν φτάνει πια αυτό το παραμύθι (δεξιό και αριστερό) για την "ηγεσία" του ΚΚΕ. Όλοι αναφερόσαστε στην "ηγεσία" του ΚΚΕ. Γιατί δεν λέτε "το ΚΚΕ"; Καλά οι Συριζαίοι, οι "διανοούμενοι" του κώλου και τα αστικά ΜΜΕ, αλλά και εσείς την ίδια αποπροσανατολιστική "ανάλυση" για την "ηγεσία του ΚΚΕ"; Φαντάζομαι βέβαια ότι το χρησιμοποιείτε και εσείς με τον ίδιο στόχο, να διαχωρίσετε δηλαδή την βάση από την ηγεσία και να δείξετε ότι εκεί στο Περισσό κάποιοι αποφασίζουν για την βάση του κόμματος. Ξεκινώντας με αυτή τη λογική όμως, καμία σοβαρή ανάλυση δεν μπορείτε να κάνετε.
Να επαναλάβουμε τα βασικά: Το ΚΚΕ στις εκλογές της 6ης Μαίου ΑΥΞΗΣΕ το ποσοστό και τους ψήφους του, όχι όμως όσο θα έπρεπε. Δεν έπεσε όπως περίπου υπονοεί το άρθρο. Για "χειρότερα" αποτελέσματα στις εκλογές του Ιουνίου για το ΚΚΕ μιλάνε μόνο οι στημένες δημοσκοπήσεις και βεβαίως εκείνοι που το εύχονται. Τέτοιο αποτέλεσμα δεν έχουμε ακόμη. Ας το δούμε πρώτα και μετά μιλάμε. Το εάν το ΚΚΕ έκλεισε το Σύνταγμα στις 20 Οκτωβρίου, επειδή ήμουν παρών μέχρι τις 5 το απόγευμα, θα στο απαντήσω εάν πρώτα εσύ μου απαντήσεις, ποιά θέση έχεις για τις περιπτώσεις που το ΠΑΜΕ άφηνε το Σύνταγμα ανοικτό και δεν έφτανε εκεί πχ επειδή γινόντουσαν επεισόδια. Να υποθέσω μήπως ότι σε αυτές τις περιπτώσεις έλεγες ότι το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ αβαντάρει το σύστημα και αφήνει να δέρνουν τον κόσμο τα ΜΑΤ ή όχι; Δεν μας λες επίσης τί γίνεται στους τόπους δουλειάς, ποιοί απολύονται, ποιοί πάνε κατηγορούμενοι στα εργατοδικεία, στα μαθητοδικεία, στα αγροτοδικεία κλπ, ποιοί κάνουν παρεμβάσεις σε ΔΕΗ για επανασύνδεση ρεύματος, ποιός οργάνωνε το κάψιμο των χαρατσόχαρτων όταν οι άλλοι "έκαναν τις πάπιες", ώστε να δούμε ποιός οργανώνει την πάλη του λαού και ποιός είναι "στην απέξω" κάνοντας "επαναστατικές" συζητήσεις στο κενό ανάμεσα σε 5-10 άτομα, και στήνοντας συζητήσεις με στόχο να καταγγείλλει τον "απομονωτισμό" του ΚΚΕ. Θυμήσου επίσης ποιός μιλούσε για τη φύση και το χαρακτήρα της κρίσης και τί αρλούμπες έλεγαν κάποιοι "αριστεροί" του χώρου δημιουργώντας σύγχυση στους εργάτες. Θα συνεχίσω...
Ώστε είμαστε στο κενό εμείς οι άλλοι ε? και εσύ είσαι στα γεμάτα της ταξικής πάλης ?
Μάλιστα . Παρεμβαίνουμε εδώ και χρόνια σε ταξικά σωματεία και εργατικά κέντρα που εσείς συνεργάζοσαταν με όλων των ειδών τους συνδικαλιστές σε όλων των ειδών τα ψηφοδέλτια , τελευταίο που μου έρχεται στο μυαλό είναι άρτα και το σωματείο οικοδόμων πριν 1-2 χρόνια νομίζω .
Μάλιστα . Όλες τις λαϊκές κινητοποιήσεις απο το σύνταγμα μέχρι όλες τις λαικές συνελέυσεις που συμμετέχουμε πανελλαδικά μάλλον στο κενο και αυτές .
Η κερατέα και ο Δεκέμβρης του 08 μάλλον στο κενό και αυτά .
Τα χαράτσια και όλη η κινητοποίηση και αυτή στο κενό , μάλλον δεν βλέπεις γύρω σου τι γίνεται .
Το φοιτητικο κίνημα το σεπτέμβρη που το ΜΑΣ έλεγε όχι σε καταλήψεις και να μπλοκάρουμε στην εφαρμογή τον νόμο και αυτό στο κενό . Εμείς δίναμε τις μάχες και εκεί.
Σε όλες τις απεργίες και εκφράσεις αλληλεγγύης στην χαλυβουργία και σε όλες τις εργατικές κινητοποιήσεις , στο κενό και αυτά .
Άκου επιχείρημα ! κάνουμε λέει συζητήσεις κλειστού τύπου για 5-10 άτομα .
Ώπα ρε μεγάλε !
Έχεις τις μάζες στο τσεπάκι και όλοι οι άλλοι είναι λιμά μπροστά σου .
Κύριε ρεφορμιστή ΚΚΕ λοιπόν , που συγρκούστηκες και έδωσες την κόντρα με το σύστημα ?
Μήπως στο σύνταγμα το προηγούμενο καλοκαίρι όταν οι γριούλες πετάγανε πέτρες και προσπαθούσανε να διαδηλώσουν έστριψες δια του αραβώνος ? Περασες και έφυγες?
Μήπως για το άσυλο που το καταπατάνε οι δυνάμεις καταστολής έδωσες καμία κόντρα ? Μήπως στην κερατέα είσουν να συμβάλλεις στην αντίσταση των κατοίκων ?
Μήπως σε ότι κινηματικό και μαχητικό που είναι έξω απο σένα απέχεις ?
Για πές μου και κάτι άλλο κύριε , αν ήθελες δεν έκανες ένα κάλεσμα σε όλο τον αγωνιζόμενο λαό και στις δυναμεις τις επαναστατικές για ένα μαζικό κίνημα που θα οργάνωνε πραγματικά σε μία εβδομάδα ενα τεράστιο ξεσηκωμό που θα δημιουργούσε τεράστιο ζήτημα ?
Πώς ?
Πολύ απλά .
1)Μαζεύονται σε κάθε μεγάλη περιοχή ή πόλη όλοι όσοι θέλουν να αντισταθούν στην επίθεση (και θα μαζεύονταν πολλοί πραγματικά αν έβαζες όλο τον αγωνιστικό κόσμο και τους γύρω ).
2)με συνελεύσεις ανοιχτές και δημοκρατικές βγάζουν τα συντονιστικά της πάλης
3)καλούν σε απεργία διαρκείας και καταλήψεις σε δημόσια κτηρια
4)κλιμακώνουν τον αγώνα και προπαγανδίζουν συσπερώνοντας κόσμο .
Τώρα τι θα γινόντανε μικρή σημασία έχει . Δεν είμαι προφήτης αλλά δεν με νοιάζει . Το θέμα είναι ότι αυτή η ηγεσία του ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση με κομμουνισμό παρά μόνο λίγο στα λόγια .
Η απάντηση του γιατί δεν τα κάνει αυτά το ΚΚΕ είναι γιατί δεν το ενδιαφέρει να δημιουργήσει πρόβλημα στο σύστημα παρά να είναι ένα μαγαζάκι διαμαρτυρίας στη γωνία που δεν θα ακουμπάει ούτε γυαλάκι γιατί παίρνει και εκατομύρια ευρώ απο τον καπιταλισμό συν τοις άλλοις .
Προς Cos
Αν θες σε μια φράση την άποψή μου, το ΚΚΕ βρίσκεται σε δύσκολη θέση γιατί πληρώνει αυτό που για χρόνια θέρισε. Δηλαδή τη λογική του ειρηνικού περάσματος και των εκλογικών αυταπατών. Ηταν το κατεξοχήν κόμμα που τα έριχνε στο λαό «που δεν ψήφισε σωστά», δημιουργώντας την αίσθηση ότι οι εκλογές είναι ο κολοφώνας της λαϊκής έκφρασης. Θα σου θυμίσω ότι το πλαίσιο του ΠΑΜΕ για απεργία στις 9 Φλεβάρη τελείωνε με το «Εκλογές τώρα». Σε αυτή τη γραμμή, ήταν λογικό να κερδίσει ο πιο «συνεπής» σε αυτή (ο πιο δεξιός δηλαδή) εκφραστής της. Αν εσείς ζητούσατε εκλογές για 2% παραπάνω, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε για να κάνει «αριστερή διακυβέρνηση»- κάτι πιο πειστικό στον κόσμο.
Είμασταν απελπιστικά μόνοι τότε που λέγαμε ότι οι εκλογές δε θα λύσουν τα λαϊκά προβλήματα αλλά ότι χρειάζεται οργάνωση και συγκρότηση του λαού σε χώρους δουλειάς και σπουδών σε γειτονιές και παντού γιατί η αναμέτρηση έχει ταξικά χαρακτηριστικά με βάθος και έκταση. Τώρα λέτε κάποια σωστά πράγματα, αλλά είναι αργά για δάκρυα.
Όσο για την αναφορά του άρθρου για την «ηγεσία του ΚΚΕ» δε θα έπρεπε να θίγεσαι. Είναι φανερό ότι θεωρούμε ότι άλλο πράγμα η ηγεσία του ΚΚΕ και άλλο η βάση του. Αν θεωρούσαμε ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει κόψει από το ρεφορμισμό – ρεβιζιονισμό θα πηγαίναμε στο ΚΚΕ. Επίσης –θα το γνωρίζεις και εσύ καλύτερα- στη βάση του ΚΚΕ γίνεται ένας ψιλοχαμός (και σε παρακαλώ μην το αμφισβητήσεις, στον ίδιο κόσμο ζούμε). Μάλιστα, για να μη νομίζεις ότι το λέω χαρούμενα, σου λέω και την εκτίμησή μου ότι επειδή δεν ασκείται σοβαρή από τα αριστερά πίεση στο ΚΚΕ (νομίζω ότι μόνο ο μ-λ χώρος βρίσκεται με σταθερό τρόπο αριστερά του ΚΚΕ, αλλά είναι αδύναμος), η πίεση θα εκφραστεί κυρίαρχα από τα δεξιά.
Στον ανώνυμο των 12:09 εκτός από τα παραπάνω θέλω να του πω κάτι ακόμα:
Όσο με αφορά μου είναι αδιάφορο το εκλογικό αποτέλεσμα από μόνο του. Μάλιστα νομίζω ότι ήταν διπλό επακόλουθο της μακρόχρονης κυριαρχίας της ταξικής συνεργασίας και του ρεφορμισμού και της αναποτελεσματικότητας των αγώνων της διετίας. Και στα δύο νομίζω έχετε σοβαρές ευθύνες. Αυτά τα ηρωικά που μου αναφέρεις, δυστυχώς, λένε πολύ λίγα πράγματα. Αν τα κριτήρια ήταν όπως τα λες, οι καλύτεροι θα ήταν οι αναρχικοί που έχουν γαμηθεί στη δίωξη από το κράτος (και οι οποίοι – παρεπιπτόντως- ψηφίζουν μαζικά ΣΥΡΙΖΑ!).
Και κάτι προτελευταίο: Εχετε γαμώτο συνηθίσει στην παραγωγή εικονικού κινήματος. Το να μαζέψεις τα μέλη σου να μετονομαστούν σε «λαϊκή συσπείρωση» που θα κάψει τις φωτοτυπίες και το μόνο που να σε νοιάζει να είναι να κυριαρχήσει η ψευδής εικόνα ότι «μόνο εσύ κάνεις κάτι», να με συμπαθάς, αλλά δεν είναι κίνημα. Είναι εικονικό – τηλεοπτικό «κίνημα» χωρίς καμία πραγματική αξία εκτός από το να νιώθεις εσύ ότι «τρέχεις για τον αχάριστο λαό». Το κακό είναι ότι έχετε… βγάλει σχολή και τα χούγια αυτά τα έχει κολλήσει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (καλά ο ΣΥΡΙΖΑ νομίζω έχει μεταπτυχιακό).
Τέλος: Ξέρεις αυτά τα σχολιάκια για τους «5-10 που κάνουν συζητήσεις στο κενό» θα έπρεπε να συμπεριλάβουν το σύνολο των συντρόφων μας που τρέχουν όλη μέρα στα σωματεία τους ή στις γειτονιές τους. Εκείνους που έχουν απολυθεί επειδή απεργούν ή καλούν συναδέλφους στο σωματείο και που μετά βρίσκουν κάποιους –όχι όλους- «δικούς σας» σε καμία σωματειακή συνέλευση και τους λένε «προβοκάτορες και ανθρώπους της εργοδοσίας» (ναι! τους απολυμένους απεργούς). Εκείνους που έχουν ανοιγμένα κεφάλια από τις δυνάμεις καταστολής. Και συνολικά μια οργάνωση που ποτέ «δεν τα ακούμπησε». Μπορεί τα μεγέθη να σου φαίνονται μικρά (και είναι), αλλά θα έπρεπε να γνωρίζεις πια ότι στην πολιτική… δε μετράει μόνο το μέγεθος…
Οποιος θέλει μια ανθρωπινή κουβέντα, είμαι πρόθυμος αλλά όχι με άμεσες απαντήσεις – εκτός από την εικονική πραγματικότητα των blogs, υπάρχει ευτυχώς και η πραγματική ζωή
Πάνος
Διεθνιστή: Μάλλον έχεις μπερδέψει την επιθυμία σου με την πραγματικότητα. Και μόνο η απαρίθμηση που κάνεις στο τέλος της ανάρτησής σου, έξω και πέρα από κάθε σύνδεση του αγώνα που θα "δώσεις" με το εργατικό κίνημα και χωρίς τη συνειδητή και οργανωμένη δράση του, χωρίς οποιαδήποτε συσχέτιση με την πραγματικότητα, έξω από οποιαδήποτε σύνδεση της τακτικής και της καθημερινότητας με τη στρατηγική που προϋποθέτει επαναστατικό υποκείμενο, αποκαλύπτει ότι δεν πιστεύεις διόλου στο λαό και στους αγώνες του (το λες ευθέως άλλωστε), αλλά σε ενδιαφέρει μόνο ο ντόρος και η σπέκουλα των αγώνων. Εάν θεωρείς πράγματι ότι το σύστημα φοβάται τις μούτζες των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα και ότι με αυτό το επίπεδο οργάνωσης της πάλης και της συνειδητής δράσης που υπάρχει σήμερα (10% των εργατών οργανωμένοι στα σωματεία, μικρή συμμετοχή σε απεργίες, επιτροπές, αυταπάτες του τύπου θέλω το ευρώ και την ΕΕ αλλά όχι το μνημόνιο, περιμένω στον καναπέ το νέο Μεσσία-Τσίπρα να λύσει τα προβλήματα κλπ) θα περάσεις-με τον αυτόματο πιλότο-σε ανώτερες μορφές πάλης, όπως είναι οι καταλήψεις δημοσίων κτηρίων και οι απεργίες διαρκείας, τότε φίλε μάλλον ζεις σε εκτός χωροχρόνου. Αυτό εξηγεί απόλυτα ότι εμφανίζεσαι "υπερεπαναστάτης" αλλά χωρίς τους εργάτες και το λαό, αφού δεν τους εμπιστεύεσαι, και γιατί δίνεις ανέξοδες μάχες στις πλατείες ίσως και με τα ΜΑΤ, και όχι ΒΈΒΑΙΑ με τα πραγματικά αφεντικά στη δουλειά που έχει και κόστος.
Με κουράζεις , θα τον κόψω τον σχολιασμό μου φαίνεται για λίγο καιρό .
Να δούμε λοιπόν κάποια πράγματα
1)Οι κομμουνιστές πρέπει να μπολιάζουν το αυθόρμητο με το συνειδητό .
Να βάζουν την κατεύθυνση της πάλης του λαού και της εργατικής τάξης μέσα στο κίνημα κόντρα στα συμφέροντα της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας .
Οφείλουν δηλαδή να οργανώνουν σε ένα ανώτερο επίπεδο την πάλη του λαού .
Αυτό προφανώς έχει πολλές πτυχές και εκφάνσεις , είναι οι αγώνες βασικά σε εργατικό επίπεδο -εργασιακών χώρων , το εργατικό και εν γένει κίνημα των εργαζομένων . Είναι το λαικό κίνημα που συσπειρώνει και άλλα στρώματα και έχει και πιο πλατιές μορφές οργάνωσης , είναι το φοιτητικό κίνημα που άλλοι το κατατάσσουν στο λαικό , είναι πολιτιστικοί σύλλογοι μετωπικά λαικά σχήματα γειτονιάς κτλπ . Δεν με ενδιαφέρουν πολύ οι κατηγοριοποιήσεις και τα κουτάκια αλλά θέλω να πώ το εξής .
Οπουδήποτε και με όποιον τρόπο μπορεί κάποιος να πολιτικοποιηθεί και να διεκδικήσει απο το σύστημα με έναν συλλογικό και οργανωμένο τρόπο τα δικαιώματα του και την ζωή του οφείλει να είναι όποιος λέγεται κομμουνιστής .
Επαναλαμβάνω .
Οπουδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί να εκφραστεί μία κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής με τον ιμπεριαλισμό-καπιταλισμό οφείλει αυτός-ή που λέγεται κομμουνιστής-ίστρια να είναι εκεί και να αγωνίζεται .
Είτε είναι σύλλογος φοιτητικός ,πολιτιστικός , κυνηγετικός ,οικολογικός ,κινηματογραφικός ,μουσικός , είτε είναι πλατεία , χώρος δουλειάς ,σχολείο ,διαστημικός σταθμός ,υποβρύχιος σταθμός κτλπ πρέπει να παρεμβαίνει αυτός που είναι κομμουνιστής .
2)Οι κομμουνιστές και οι οργανώσεις τους προφανώς και θέλουν να ανατρέψουν την εξουσία των αστών σαν αιχμή του κινήματος .Δηλαδή η συνειδητή και οργανωμένη εργατική τάξη με τα σύμμαχα στρώματα ,φτωχοαγρότες μικροεπαγγελματίες και λαικές μάζες φέρνουν σε πέρας την ανατροπή .
Αυτό σημαίνει ότι οι κομμουνιστές οργανώνουν την ρήξη με το σύστημα και αναλόγως και με τις δυνάμεις τους διαμορφώνουν και την τακτική τους .Αλλά οργανώνουν αυτή την ρήξη όπου και όπως μπορούν .
Προφανώς όμως δεν έχει καμία σχέση με την αναχώρηση απο την ταξική σύγκρουση και την πάλη που κάνει το ΚΚΕ .
Όταν την δεκαετία του ΄30 πετάγανε πέτρες οι ΚΚΕδες στο πετί παλαί στον Βενιζέλο ή όταν το ΄60 στις απεργίες δεν έμενε πεζοδρόμιο απο τους εργάτες στις απεργίες για να τις περιφρουρήσουν τις κάνανε αναρχικοί και κουκουλοφόροι?
Λες έχω μπερδέψει την επιθυμία μου με την πραγματικότητα .
Δηλαδη εσύ μου λές ότι αν όλες οι δυνάμεις που αναφέρονται (έστω και ψευδεπίγραφα κάποιες) σε μέτωπο αντίστασης βάζανε ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ, και ΟΧΙ ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ Τον λαικό παράγοντα ,για ενα μέτωπο αντίστασης που θα χώραγε όσους θέλουν να αντιπαλέψουν τους ιμπεριαλιστές και τα ντόπια τσιράκια τους είναι εκτός πραγματικότητας ?
Όχι για τον λαό χωρίς τον λαό , αλλά να βαράγανε όλα τα σφυριά στο πώς θα μλποκαριστεί αυτή η επίθεση ,στο πώς θα εξεγερθούμε απέναντι σε αυτή την λαίλαπα . ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ .
Αν εσύ έχεις άλλους μαγικούς τρόπους άντε πές τους .
Μήπως να διορθώσουμε την ψήφο μας στο "Κ"ΚΕ ?
Εγώ κύριε όλες μου τις ελπίδες τις έχω στον λαό , τον οποίο αγαπάω και βαθιά (και στο κάτω κάτω της γραφής και εγώ στον λαό είμαι) .Γιατί ξέρω ότι όσο αλλοτριωμένος και να είναι όσο σε ομηρία και στην απέξω καταλαβαίνω ΄ότι έχει κυριαρχήσει στις συνειδήσεις και τις πρακτικές του μία αριστερή πρακτική που είναι της ανάθεσης και της αστικής νομιμότητας ,του κομπρεμί και της τηλε επικοινωνίας , της υποταγής και της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος , των συγκηβερνήσεων και του εκφυλισμού του συνδικαλιστικού κινήματος .
Μάλλον δεν γνωρίζεις της αποφάσεις της ΕΣΑΚ του ΚΚΕ που ψήφιζε μαζί με την ΠΑΣΚΕ στο προεδρεί της ΓΣΕΕ την δεκαετία του 1990 .
Αλλά συγνώμη , οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις τύπου ομίλων σαν την τυποεκδοτική με κρατικές επιχορηγήσεις εκατομυρίων ευρώ δεν αποσπούσαν υπεραξία απο τους εργαζόμενους τους , ήταν σοβζόζνικης ιδιοκτησίας . Απο ότι ξέρω όλοι παίρνανε με βάση την εργασία τους . Τα αφεντικά τα κομματικά άραγε και τα σωματεία που δεν μπορούν οι εργαζόμενοι να έχουν στις επιχειρήσεις του "Κ"ΚΕ τα συγκαταλέγεις άραγε στους κεφαλαιοκράτες ? Η μήπως επειδή τα λεφτά πάνε στο κόμμα αυτό συνιστά και την λειτουργία της τυποεκδοτικής μη κεφαλαιοκρατική ?
Τι κάθομαι και λέω εγώ , εδώ υπέγραψε συλλογική δήλωση υποταγής το 1974 ότι δεν θα ανατρέψει το σύστημα με τη βία και ότι σέβεται τους θεσμούς .
Άραγε το γνωρίζεις ότι αν και μας είχε δωθεί κομματική επιδότηση για εκλογές παλαιότερα την αρνηθήκαμε ?
Και ότι ούτε καν διαφήμιση σε έντυπα δεχόμαστε να βάλλουμε .
Αλλά ναι . μάλλον αυτά είναι ξεπερασμένα και ψιλά γράματα για κάποιον τόσο ταξικό και κομμουνιστή όσο εσένα . συγνώμη κιόλας .
Βρε Διεθνιστή μου καλά σου λένε. Μην δίνεις αδιέξοδες μάχες με τα ΜΑΤ ακολούθα το παράδειγμα του ΠΑΜΕ που αποφεύγει κάθε σύγκρουση με τα ΜΑΤ,δεν διαδηλώνει ποτέ με το υπόλοιπο κοσμάκη και τον αφήνει να τρώει ξύλο και χημικά αντί να δίνει και αυτό τη μάχη μπροστά με όλους τους εργαζόμενους οργανωμένα και μαζικά. ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ. Προστατέψτε το δημοκρατικό μας πολίτευμα. PEACE BROTHERS PEACE.
Διεθνιστή μην κουράζεσαι νομίζω στις δύο τελευταίες παραγράφους σου τα λες όλα .Αυτοί είναι
Δημοσίευση σχολίου