25 Μαΐου 2012

Φασιστική επίθεση στα γραφεία του ΣΕΚ

Τα πογκρόμ κατά των μεταναστών από την αστυνομία σε συνεργασία με ομάδες φασιστών, με προεξάρχουσα τη Χρυσή Αυγή, συνεχίζονται κανονικότατα και συνδυάζονται με επιθέσεις κατά του φοιτητικού κινήματος, όπως γίνεται σε τακτική βάση πλέον στην ΑΣΟΕΕ,  αλλά και οργανώσεων της Αριστεράς. Είτε κανονική κυβέρνηση έχουμε είτε "υπηρεσιακή" και με "άρωμα αριστεράς". Η πολιτική του συστήματος παραμένει η ίδια απέναντι σε όλους, εργάτες, μετανάστες, φοιτητές, άνεργους αγωνιστές οργανώσεις και συλλογικότητες της Αριστεράς και του κινήματος. Η πολιτική αυτή δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από την καταστολή και την τρομοκρατία.
Έτσι χθες στο κέντρο της Αθήνας, στην Αναξαγόρα στην Ομόνοια, τα γραφεία του ΣΕΚ, συνιστώσας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δέχτηκαν επίθεση από χρυσαυγίτες και ματατζήδες.
Όπως λέει και η ανακοίνωση του ΣΕΚ:

Σήμερα Πέμπτη 24 Μάη και ώρα 11.30πμ ομάδα αστυνομικών σε συνεργασία με «αγανακτισμένους» φασίστες επιχείρησαν να εισβάλουν στα γραφεία του ΣΕΚ στην οδό Αναξαγόρα 14Α στην Ομόνοια. Με κραυγές ακραίας χυδαιότητας («Π… βγείτε έξω», «Π…δεν είστε έλληνες») και χτυπώντας με κλωτσιές την κύρια είσοδο διεκδικούσαν να συλλάβουν δημοσιογράφο της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη που φωτογράφιζε τις βιαιότητες σε βάρος μεταναστών που είχαν προηγηθεί καθώς και τη συντρόφισα Μαρία Στύλλου, υπέυθυνη της ΚΕ του ΣΕΚ, που διαμαρτυρήθηκε για τις ρατσιστικές αυθαιρεσίες των αστυνομικών.
Καταγγέλλουμε την κλιμάκωση των φασιστικών προκλήσεων και της συνεργασίας αστυνομικών με τις φασιστικές συμμορίες. Τέτοιες επιθέσεις είναι το επικίνδυνο αποτέλεσμα της εκλογικής εμφάνισης των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και της κάλυψης που απολαμβάνουν από κυβερνητικά και αστυνομικά κλιμάκια.
Η συστηματική στοχοποίηση των μεταναστών ως υπεύθυνων για την εγκληματικότητα και την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας, μια ρατσιστική πολιτική που συνεχίζεται διαχρονικά από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, είναι το θερμοκήπιο αυτών των προκλήσεων.
Η επίθεση σε γραφεία κόμματος της Αριστεράς, συνιστώσας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέσα σε προεκλογική περίοδο είναι ανοιχτή απειλή για τις δημοκρατικές ελευθερίες των εργαζομένων και της νεολαίας. Είναι σαφής προειδοποίηση για τις μεθοδεύσεις που ετοιμάζει μια άρχουσα τάξη πανικόβλητη από την άνοδο της Αριστεράς.
Το κίνημα των εργατών που αντιπαλεύει τις λεηλασίες των μισθών, των συντάξεων, όλων των κοινωνικών και δημοκρατικών κατακτήσεων της εργατικής τάξης δεν θα επιτρέψει την επιστροφή στις εποχές των παρακρατικών και της «Καρφίτσας» μισό αιώνα μετά τη δολοφονία του Λαμπράκη.
Ως ΣΕΚ θα συνεχίσουμε να οργανώνουμε την αντίσταση στη ρατσιστική πολιτική και στις φασιστικές επιθέσεις μαζί με την αντίσταση στη βαρβαρότητα της Τρόικας και των Μνημόνιων μέσα από την κοινή δράση όλων των δυνάμεων της εργατικής τάξης και της Αριστεράς.

Η καταδίκη τέτοιων επιθέσεων απ' όλους μας είναι αυτονόητη όπως και η αλληλεγγύη σε οργανώσεις και αγωνιστές της Αριστεράς. 
Η φασιστικοποίηση που επιχειρεί το σύστημα έχει σα στόχο τον αγωνιζόμενο λαό. Το κλυδωνιζόμενο σύστημα φοβάται και απειλεί με ακραία μέτρα (αν και όταν χρειαστεί…) Μπορεί ο ανοιχτός φασισμός να μην είναι η ορατή και άμεση λύση του σάπιου συστήματος. Για την ώρα έχουμε τη σιδερόφραχτη κοινοβουλευτική λύση (δεν λέω δημοκρατία). Όμως όλοι αυτοί οι μηχανισμοί και τα ποικιλόμορφα «αυγά του φιδιού» χρησιμοποιούνται άμεσα για την τρομοκράτηση του λαού, των εργαζομένων ή μάλλον υποαπασχολούμενων και άνεργων, Ελλήνων και ξένων.
Η απάντηση θα ’ρθει από τον αγωνιζόμενο λαό. Μαζικά και μαχητικά. Με μαζική οργάνωση και μαζική πάλη θ’ αντιμετωπίσει και τα μέτρα, που τον εξαθλιώνουν και τους μηχανισμούς καταστολής και όλους αυτούς, που τον αλυσοδένουν και θέλουν να τον διαιρέσουν. Μέσα από τη συλλογική προσπάθεια και αλληλεγγύη. Λαϊκή μαζική οργάνωση, μαζική αντίσταση, αυτός είναι ο δρόμος του λαού.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Οι 400000 που ψήφισαν ΧΑ ''δεν είναι όλοι φασίστες''.........το πιο πολυφορεμένο κλισέ της αμήχανης αριστεράς μετα αυτή τη καταγραφή. 400000 άνθρωποι ιδίως νέοι, να ψηφίζουν μια δολοφονική ανοιχτα ναζιστική κλίκα ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΣΠΕΥΔΟΥΜΕ ΣΤΟ ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΟ ΑΛΛΟΘΙ. Και όσοι ψηφίζουν αριστερές-κομμουνιστικές οργανώσεις, και όσοι ακόμη είναι μέλη τους ασφαλώς δεν είναι όλοι''αριστεροί''- κομμουνιστές, είναι όμως άνθρωποι που σε συγκεκριμένες συνθήκες τους ακολουθούν. Το ξέρουμε, δα. Το ερώτημα είναι ''γιατί'', γιατί τόσο μαζικά, γιατί σε στρώματα που θεωρούσαμε λιγότερο άμεσα χτυπημένα απο την εξαθλίωση, γιατί σε στρώματα που θεωρούσαμε ''απολίτικα'' -και μεταξύ μας- δουλεύαμε κατ επίφαση μόνο, στο ''εσωτερικό'' τους. Ισως γι αυτό.........γιατί αν η απόγνωση του οικογενειάρχη εργάτη, έχει κάποια αν όχι συνείδηση -βιωματική εκλογίκευση, στα μάτια του γιού του έχει τυφλή στέρηση και οργή για την κοινωνική διαφορά, στρέφεται συνήθως ενάντια εκεί που το μπόι του φτάνει να ''παλέψει'' ενάντια, όχι στο σύστημα, αλλά στη διπλανή ''ξενη'' συμμορία που τρώει ''δουλειές, γκόμενες, ευκαιρίες''. Δεν είναι ψυχανάλυση είναι διαλεκτική, έχουμε δει ποτέ σαλταρισμένο φαντάρο να σκοτώνει τον διοικητή του; Συνήθως συναδέλφους-τον εαυτό του χτυπάει. Μόνος -''αυθόρμητα'' ποτε δεν στοχεύεις, απλά κάνεις σπασμούς.
Δουλέψαμε στους ''λουμπεν'' νέους δηλαδή, σ αυτους που δεν είχαν μαζικούς χώρους, ήταν μισοτρετλαμένοι αγνοώντας τα πάντα ξερόλες-στοιχηματατζήδες με τα λίγα ευρώ τους, έψαχναν την έννοια του ''ανηκω'' εκει που υπήρχε η αυταπάτη μιας''μικρης έστω, νίκης;''.
Δεν είναι αργά......αρκεί να βάλουμε το δάχτυλο στη πληγή. Και το επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα, έχασε νεολαία προς τον φασισμό γιατί όπως λεει ο Δημητροφ αντιμετώπισε τους νεους, όχι σαν τέτοιους, αλλα σαν μικροσκοπικά-ηλικιακά κομμουνιστάκια.
Οι 400000 τώρα ακολουθούν το φασισμό, είναι κι αλλοι, μπορούμε να τους κερδίσουμε, είναι οι πιο πολλοί παιδιά της τάξης μας, δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί, θα τους φέρνουμε την ΑΛΗΘΕΙΑ απέναντι κάθε στιγμή, δεν θα τους θεωρήσουμε χαμένους, θα συγκρουστούμε μετωπικά απέναντί τους, δείχνοντας πέραν της αλήθειας που υπάρχει Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΝΙΚΗ που αναζητούν.....αρκει να μην εθελοτυφλούμε σαν σοσιαλδημοκράτες της Παπαρήγα.
Και θα το κάνουμε, το θέμα δεν είναι μόνον η μετανάστευση, είναι η συνολική σήψη του καπιταλισμού και οι απαιτήσεις απαγορεύουν τις ''ευκολίες''
Νίκος Κυριακίδης