Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012
Το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιούνη, με βάση και τη διευρυμένη αποχή, χαρακτηρίζεται από την πολιτική αναδίπλωση πλατιών λαϊκών μαζών, αποτέλεσμα της μεγάλης εκβιαστικής, τρομοκρατικής εκστρατείας των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων αντιδραστικών δυνάμεων.Με αιχμή του δόρατος τη ΝΔ του Σαμαρά, με την υποστήριξη του Βενιζέλου και με τον Κουβέλη πάντα... έτοιμο για κυβερνητικά αξιώματα, ο λαός εκβιάστηκε να «διορθώσει» την ψήφο του, αποδεχόμενος το ασφυκτικό πλαίσιο της ΕΕ, της ΟΝΕ και του ΔΝΤ. Συμπαραστάτες στο έργο τους ο δήθεν αντιμνημονιακός Καμένος και το δήθεν αντισυστημικό νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής.
Η επιτυχία των αντιδραστικών δυνάμεων είναι προσωρινή. Σύντομα οι μάσκες θα πέσουν. Δεν θα αργήσει να ξεφτίσει το προσωπείο της “διαπραγμάτευσης”. Θα φανεί ότι οι δυνάμεις των μνημονίων, της εξάρτησης, της λιτότητας και της ανεργίας, με τις ευλογίες του Ομπάμα και του Γιούρογκρουπ, όχι μόνο θα σεβαστούν τις προηγούμενες δεσμεύσεις τους στη τρόικα αλλά θα επιχειρήσουν, άμεσα, να επιβάλουν νέα αντιλαϊκά μέτρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ με τη φιλο-ΕΕ στάση του και τη σοσιαλδημοκρατική πολιτική του βοήθησε να περάσει ο εκβιασμός και να διαμορφωθούν οι όροι για τη συντηρητική αυτή εξέλιξη. Η προσπάθεια πλατιών λαϊκών μαζών «να αντισταθούν» υπερψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ θα αποδειχθεί ότι έχει πολύ κοντά ποδάρια. Άσφαιρη και αναποτελεσματική αποδείχθηκε και η πολιτική του ΚΚΕ, η οποία σαρώθηκε από τη μεγάλη πίεση του συστήματος και τη δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι δυνάμεις του ΚΚΕ(μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ πήγαν κόντρα στο ρεύμα του «αριστερού» κυβερνητισμού και των εκβιασμών, έδωσαν μια σημαντική πολιτική μάχη για τα μέτρα τους, σε συνθήκες μεγάλης πολιτικής πόλωσης και θα συνεχίσουν αταλάντευτα τον αγώνα τους για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων.
Έτσι όπως διαμορφώνονται οι πολιτικές εξελίξεις και με δεδομένο ότι η αβεβαιότητα και η ρευστότητα θα συνεχίσουν να τις χαρακτηρίζουν, ο λαός πρέπει να προσπαθήσει να ξαναβγεί στο προσκήνιο και να πάρει την πρωτοβουλία στα χέρια του. Μοναδική ελπίδα ένα διευρυμένο Μέτωπο Αντίστασης στην επίθεση που κλιμακώνεται. Μόνη προοπτική το χτίσιμο, μέσα στους αγώνες του αύριο, μιας επαναστατικής κομμουνιστικής αριστεράς, έξω από τους μονόδρομους του καπιταλισμού, ενάντια στα βάρβαρα μνημόνια και στο καθεστώς της εξάρτησης και της υποτέλειας, για Ειρήνη, Δουλειά, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία, για τη μεγάλη υπόθεση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού..
http://mlekloges2012.blogspot.gr/
7 σχόλια:
Γιατί να χαρακτηρίσουμε το αποτέλεσμα αναδίπλωση; Τον τελευταίο μήνα δεν υπήρξε και κάποιο γεγονός ή κίνημα που να πάει την πολιτικοποίηση του λαού παραπέρα. Θα το χαρακτήριζα περισσότερο στασιμότητα και σχετική επανάληψη του αποτελέσματος της 6 Μάη. Εκτός εάν αναδίπλωση εννοείται οι χιλιάδες ψήφοι των ΑΝΕΛ, ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ, ΠΑΣΟΚ που πήγαν Σαμαρα, και οι χιλιάδες ΚΚΕ που πήγαν ΣΥΡΙΖΑ - και γιατί να μην πάνε άλλωστε; Σε αυτές τις συνθήκες και με τόσους εκβιασμόυς μιά χαρά άντεξε ο λαός.Το ότι υπάρχει μιά κυβέρνηση της μειοψηφίας(ΠΑΣΟΚ_ΝΔ), το 25% του εκλογικού σώματος δεν τους βγάζει από το αδιέξοδο.
Σακης
Συμφωνώ απόλυτα με το Σάκη. Περισσότερα με μια στασιμότητα, που θα δώσει κυβέρνηση, παρά μια συντηρητική αναδίπλωση είναι το αποτέλεσμα.
Όταν η εκλογική συνεργασία, αλλά και κάθε μία από τις δυνάμεις ξεχωριστά, χαρακτήριζε ελπιδοφόρα την στροφή 1.000.000 ψηφοφόρων, το Μάιο, προς τα αριστερά, την ίδια στιγμή προηγούνταν η ΝΔ, όπως και τώρα. Άλλαξε κάτι επειδή, όπως λέει και ο Σάκης, όλα τα υπόλοιπα της δεξιάς συσπειρώθηκαν στον Σαμαρά; Μήπως είχαμε κάποια άλλη ανάλυση για το ρόλο του Καμμένου;
Γιατί να μην θεωρηθεί και τώρα το ίδιο, όταν πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ 1.600.000. (Επειδή μάζεψε ότι κινήθηκε αριστερά του;) Άλλαξε μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ του Μαΐου με τον ΣΥΡΙΖΑ του Ιουνίου, μόνο και μόνο γιατί έγινε πιο ξεκάθαρη η φιλό ΕΕ και σοσιαλδημοκρατική, διαχειριστική λογική του, μέσα στην ασάφεια του; Νομίζω ότι δεν πρέπει να πέσουμε σε υποκειμενισμούς στυλ ΚΚΕ. (δεν ενισχύθηκε το ΚΚΕ - όλα ορυμαγδός και καταστροφή). Εκτός αν η ανάλυση του Μαΐου ήταν εσφαλμένη και σωστή ήταν του ΚΚΕ που είχε σχεδόν μονομέτωπο με το ΣΥΡΙΖΑ. Γεγονός που δεν το γλίτωσε και το ίδιο από τη συντριβή.
Δηλαδή έχουμε μεγαλύτερη συντηρητική εξέλιξη επειδή θα γίνει μια «μνημονιακή» φιλοΕΕ κυβέρνηση, η οποία θα μπορούσε να είχε γίνει έτσι και αλλιώς και τον Μαίο; Ή επειδή κυριάρχησε ο βασικός πυλώνας της δεξιάς, η ΝΔ και δεν υπήρξε διάχυση σε μικρότερα δεξιά κόμματα, με αποτέλεσμα να αντιστοιχηθούν, με πραγματικούς όρους, οι κοινωνικοί με τους εκλογικούς συσχετισμούς, για την δεξιά; Ή γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ παραμεγάλωσε και μοιάζει όλο και πιο πολύ με το ΠΑΣΟΚ (του Ανδρέα του 93 και όχι του 1981 ή του 1977 για να μην παρεξηγηθούμε κιόλας);
Η εκλογική συμπίεση κομμουνιστικής (εντός και εκτός εισαγωγικών) αριστεράς και η μη αντοχή της στα διλήμματα του ΣΥΡΙΖΑ, (αφήνω απέξω την «αντικαπιταλιστική» γιατί αυτή ήταν έτσι και αλλιώς, χωρίς να τους ταυτίζω, στην ίδια ρότα με το ΣΥΡΙΖΑ) ήταν αποτέλεσμα των εξής παραγόντων αθροιστικά (περα από τα διλλήματα και τις αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ):
1. της ήττας και υποχώρησης του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος
2. της ιδεολογικής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και των αρνητικών ταξικών συσχετισμών, στη χώρα μας και διεθνώς
3. την ανυπαρξία πραγματικού κόμματος της εργατικής τάξης
4. της αλλοπρόσαλλης, διασπαστικής και σεχταριστικής τακτικής του ΚΚΕ, που είχε αντίχτυπο στην αριστερά με κομμουνιστικό πρόσημο
5. της μεγάλης λαϊκής ανυπομονησίας,
6. της χαμηλής ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής ωριμότητας των μαζών
7. της κυριαρχίας για χρόνια διαχειριστικών και κοινοβουλευτικών αυταπατών
Σε ότι αφορά την εκλογική συνεργασία, προσθετικά στα παραπάνω είναι και:
1. οι μικρές οργανωτικές δυνατότητες
2. το σύντομο διάστημα ζωής της εκλογικής συνεργασίας
3. και σε σχέση με το προηγούμενο, η έλλειψη κινηματικού βραχίονα της συνεργασίας, επειδή δεν πρόλαβε να στηθεί και να δοκιμαστεί η ΑΑΣ
4. η «πριμοδότηση» πολιτικά και ιδεολογικά του ΣΥΡΙΖΑ από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η πολιτική της «ηγεμονία» τα τελευταία χρόνια στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά.
Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα σε αυτές τις εκλογές από τις προηγούμενες;
Kαι αφού θα μπορούσε να γίνει μια «μνημονιακή» φιλοΕΕ κυβέρνηση έτσι κι αλλιώς γιατί δεν την κάνανε από τότε και προχώρησαν σε εκλογές για δεύτερη φορά; Η κυβέρνηση που πάνε να στήσουν τώρα θα μπορούσε να στηθεί και τότε, με τους ίδιους, γιατί δεν το κάνανε, αφού δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα;
Τι είναι αυτό που έκανε τον Σαμαρά να μιλάει για τήρηση των δεσμεύσεων απέναντι στους ιμπεριαλιστές, ενώ μίλαγε για αναδιαπραγμάτευση;
Και να πάμε στα της αριστεράς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, που ενισχύθηκε τόσο, εμφανιζόταν με το ίδιο πρόσωπο πριν τον Μάιο και με το ίδιο τώρα;
Tο ότι οι δυνάμεις της αριστεράς που μιλάνε με τον ένα ή άλλο τρόπο (με τις ενστάσεις, τις αντιθέσεις και διαφωνίες που μπορεί να έχουμε), για έξοδο ή αποδέσμευση από την Ε.Ε., που θέτουν (και πάλι με τον τρόπο τους η καθεμιά) την ανάγκη των αγώνων, το ότι αυτές οι δυνάμεις υποχώρησαν σημαντικά έχει μικρή σημασία αφού αριστερά και οι μεν αριστερά και οι δε;
Ο λαός με βάση τις προεκλογικές περιόδους και το κλίμα σε αυτές στα ίδια διλλήματα καλέστηκε να απαντήσει;
Δε νομίζω λοιπόν ότι αυτό που έγινε προχθές ήταν πάνω κάτω μια από τα ίδια με τις εκλογές του Μαΐου.
Τότε αυτό που κυριάρχησε ήταν η οργή και η διάθεση να τους μαυρίσουμε με κάθε κόστος. Το Μάιο έδωσε ένα χαστούκι στο πολιτικό σύστημα και δημιούργησε ανησυχίες σοβαρές στο σύστημα, μέσα και έξω. Το αποτέλεσμα στις 6 του Μάη ήταν "καταγραφή -έστω και στρεβλή- των διεργασιών που συντελούνται στη λαϊκή κινητικότητα και τη λαϊκή συνείδηση, αποτυπώνει ένα κράμα από συμπεριφορές, με κυρίαρχες την οργή και την αγανάκτηση, αλλά και πολύ ορατά τα αισθήματα ανασφάλειας και αβεβαιότητας στις μάζες." Αυτά τα αισθήματα ανασφάλειας και αβεβαιότητας κυριάρχησαν αυτή τη φορά.
Και το αποτέλεσμα έδωσε διέξοδο, προσωρινή η μη θα δείξει, στο σύστημα.
Και σε αυτό έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ που ενώ στις 6 ψηφίστηκε δηλώνοντας ότι βάζει πάνω απ' όλα τις λαϊκές ανάγκες και θα τους πάρουμε σβάρνα όλους (έτσι ήταν το κλίμα τουλάχιστον) τώρα ψηφίστηκε δίνοντας εγγυήσεις στο σύστημα και δηλώνοντας ότι δεν θα θέσει σε κίνδυνο βασικές επιλογές του(Ε.Ε., ευρώ κ.λπ.). Και να ήταν μόνο αυτά;
Εγώ τουλάχιστον την αναδίπλωση έτσι την καταλαβαίνω. Όπως και το ότι έπιασε ο εκβιασμός περί ακυβέρνητης χώρας με την ενίσχυση της Ν.Δ. και το κράτημα στα ίδια των ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ σχεδόν στα ίδια. Των δυνάμεων δηλαδή που από την αρχή σχεδόν έλεγαν ή άφηναν να εννοηθεί ότι η χώρα θα κυβερνηθεί έτσι κι αλλιώς. Προφανώς το θέλανε κάτω από καλύτερους συσχετισμούς και μάλλον το πέτυχαν.
Δε νομίζω λοιπόν σύντροφοι ότι το αποτέλεσμα διαβάζεται σαν απλές μετακινήσεις (ενδοαριστερές ή ενδοδεξιές) των ψηφοφόρων, χωρίς να παίρνουμε υπ' όψη μας το τι προηγήθηκε της κάλπης, και στο τι κλήθηκε ο λαός να απαντήσει.
Όσο για τα 7+4 σημεία του Αριστερά στη Φθιώτιδα με βρίσκουν σύμφωνο. Ειδικά για το δεύτερο "3" θα έλεγα ότι είναι καιρός να το τρέξουμε, Άμεσα!
Νομίζω ότι ειναι διαφορετικό πράγμα η στάση των οργανομένων δυνάμεων του συστήματος ή της αριστεράς και διαφορετικό οι διεργασίες στα πλαίσια του λαού. Ο λαός ψήφισε και στις δυό φορές με βασικό σκεπτικό άμεσα, να μην περάσουν νέα μέτρα. Εμας θα πρέπει να μας αφορά το τι κυριαρχεί στον κόσμο και να απαντάμε στα προβλήματά του και όχι στα προβλήματα κυβέρνησης του κεφαλαίου
"...η έλλειψη κινηματικού βραχίονα της συνεργασίας, επειδή δεν πρόλαβε να στηθεί και να δοκιμαστεί η ΑΑΣ". Σύντροφε συγχώρα με, αλλά μου φαίνεται λάθος αυτό.
Επειδή κάποια πράγματα είναι καλό να ξεκαθαρίζουν, η ΑΑΣ δεν πρέπει να γίνει ο κινηματικός βραχίονας της συνεργασίας ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ.
Όχι επειδή θα ήτανε "ντροπή", αλλά επειδή φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε ένα εργαλείο ευρύτερο, που θα εκφράσει κόσμο και πέρα από το στενό πολιτικό, ιδεολογικό, οργανωτικό μας ορίζοντα. Και για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να είναι σε θέση και ωριμότητα να συνδιαμορφώσει μαζί του. Άρα θα πρέπει να χωρά ισότιμα και ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ άτομα και οργανώσεις που δεν είναι μ-λ.
Μπορεί να φανεί λίγο υπερβολικό που επιμένω τόσο σε μία παραδρομή του λόγου σου, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι η ανοιχτή, πλατιά και δημοκρατική φυσιογνωμία της ΑΑΣ είναι εξ' ίσου σημαντική με το πολιτικό της πλαίσιο!
Δεκτή η παρατήρηση του ΚΚ!
Η στάση του συστήματος και των αριστερών δυνάμεων όμως επιρρεάζουν τις αποφάσεις του λαου όπως και τις διεργασίες που συντελούνται σε αυτόν.
Οπότε δεν είναι άσχετα πράγματα μεταξύ τους. Εγώ επιμένω ότι στις πρώτες εκλογές επικράτισε περισσότερο η οργή και το σιχτίρισμα απέναντι στο σύστημα (από το ντόπιο αστικό πολιτικο προσωπικό μέχρι τους τροϊκανούς) ενώ στις δεύτερες επικράτησε περισσότερο ο φόβος απέναντι στις "μαύρες" εξελίξεις με τις οποίες τον απειλούσαν.
Το νέο κατά τη γνώμη μου είναι το χαστούκι στα κόμματα εξουσίας.
Ο φόβος μπροστά στις απειλές των ιμπεριαλιστών πάντα υπήρχε και δεν είναι και τόσο αβάσιμος βέβαια. Ο φόβος ναι μεν δεν ξεπεράστηκε αλλά ο λαός κατάφερε να ανησυχήσει τους επικεφαλής του συστήματος από τη μιά άκρη της γης στην άλλη. Αυτό είναι το νέο κατά τη γνώμη μου.
Αν δούμε τις κομματικές μετατοπίσεις επιφανειακά και μόνο θα λέγαμε ότι είναι δεξιές μετατοπισεις. Οι αντι-ΕΕ ψηφοφόροι που μετατοπίστηκαν προς τον Σύριζα πχ δεν νομίζω οτι μετακινήθηκαν σε φιλο-ΕΕ θέσεις. Κάθε άλλο μάλιστα. Θεώρησαν οτι μαυτό τον τρόπο στηρίζουν μια κόντρα απέναντι στην ΕΕ.
Οσο για την αντοχή του ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πελατειακές σχέσεις που έχει δημιουργήσει όλα τα χρόνια που είχε την εξουσία και τις μάζες των ανθρώπων που φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους αν το πασοκ δεν είναι στην κυβέρνηση.
Ακόμα και η ανάδειξη της χα απο τους μηχανισμούς του συστήματος, είναι μια ένδειξη οτι το λαικό κίνημα άρχισε να γίνεται επικίνδυνο .
Συμπερασματικά θα έλεγα οτι αν δούμε την πολιτική κατάσταση στατικά - φωτογραφικά είναι απογοητευτική. Αν τη δούμε όμως στην εξέλιξή της βλέπουμε οτι ο λαός έστω και σε παραζάλη ακόμα από το βαθύ ύπνο, αρχίζει να ξυπνάει και να ψάχνει για διέξοδο.
Γιώργος
Δημοσίευση σχολίου