Με αφορμή τον Οικοδόμο!

Σε μια περίοδο έντονης επίθεσης του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού απέναντι στις κατακτήσεις των εργατών και των λαών δοκιμάζονται έντονα απόψεις, ιδεολογικές και πολιτικές, αλλά και πρακτικές της αριστεράς.
Μετά από έναν αιώνα και βάλε έντονων ταξικών συγκρούσεων και εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που πέτυχαν να λαβώσουν σημαντικά τον ιμπεριαλισμό, να "κοκκινήσουν" ένα μεγάλο κομμάτι του πλανήτη αλλά και ήττας αυτών των κινημάτων (είναι εντυπωσιακό το πόσο πολλά χωράνε σε τόσο λίγα χρόνια!) καλούμαστε οι αριστεροί, οι κομμουνιστές, να δούμε τι έφταιξε και κυρίως να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, τα λάθη, να πετάξουμε τα σκουπίδια του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας για να δούμε πως θα προχωρήσουμε από 'δω και πέρα σε μια σύγκρουση που ήδη έχει ξεκινήσει και που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ακόμη πιο σκληρή από ότι ξέραμε.
Καλούμαστε να δούμε πως το κομμουνιστικό κίνημα θα ξαναπάρει τα πάνω του όχι απλά για να ...δικαιωθεί αλλά για να ξαναδώσει την πίστη στους λαούς, στην εργατική τάξη όλων των χωρών, ότι μόνο με τις δικές τους δυνάμεις θα μπορέσουν όχι μόνο να αντικρούσουν την επίθεση αλλά και να καθορίσουν τις τύχες τους ανατρέποντας αυτό το σύστημα που φταίει για όλα τα δεινά τους. Το μεγαλύτερο δίδαγμα του 20ου αιώνα αυτό είναι!
Η εργατική τάξη, ο λαός κάθε χώρας αλλά και όλοι μαζί μπορούν να νικήσουν το τέρας που λέγεται ιμπεριαλισμός - καπιταλισμός, μπορούν να πάρουν την εξουσία και να καθορίσουν την τύχη τους.
Στα πλαίσια λοιπών αυτών που μας περιμένουν σημαντική θέση ανάμεσά τους έχει και η αντιπαράθεση ανάμεσα σε αυτούς που εξακολουθούν να θέλουν να λέγονται κομμουνιστές. Είτε κόμματα και οργανώσεις είτε άτομα - αγωνιστές. Η αντιπαράθεση αλλά και η συζήτηση θα παίρνει όλο και πιο έντονες διαστάσεις όσο τα πράγματα θα σφίγγουν, όσο οι λαοί θα ξεσηκώνονται και θα εξεγείρονται, όσο τα ήξεις αφήξεις δεν θα χωράνε και ο καθένας μας θα πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση με ποιόν είναι.  Για άλλη μια φορά θα αποδειχθεί ότι τρίτος δρόμος δεν υπάρχει!
Αυτό μας αφορά όλους, γι' αυτό θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για να απορρίψουμε, να δεχτούμε ή και να συνθέσουμε. Όχι βέβαια κλεισμένοι σε γραφεία ή μπροστά σε διαλόγους στο διαδίκτυο αλλά πρωτ' απ' όλα στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές και όπου αλλού ζούμε ή μαθαίνουμε. Στο δρόμο, όπως έχουμε συνηθίσει να λέμε, στο λαϊκό κίνημα είναι που καλούμαστε να δώσουμε τις απαντήσεις μας, τις προτάσεις και τις αντιπαραθέσεις μας, εκεί είναι που θα λυθούν όλα τα ζητήματα και όχι στα κλειστά εργαστήρια και επιτελεία. Πόσο μάλλον στα ...blog!
Λέγοντας αυτό δεν θέλω να απαξιώσω ή να υποτιμήσω τη σημασία τους, ίσα ίσα θεωρώ ότι μπορούν να συμβάλουν στην ενημέρωση και στο διάλογο που τόσο ανάγκη έχουμε. 'Αλλωστε σε αντίθετη περίπτωση δεν θα ήμουν εδώ!
Δυστυχώς όμως κάποιοι, προφανώς στη βάση των επιλογών και της νοοτροπίας του κομματικού φορέα που υποστηρίζουν, αν ακούσουν την παραμικρή κριτική στο φορέα τους, ακόμη και από ανθρώπους που τον στηρίζουν με τα ...μπούνια αλλά όχι άκριτα, τότε ξεπέφτουν σε επιχειρήματα που περιορίζονται σε υποψίες περί αλλότριων σκοπών, σε πρακτορολογίες και κωλοτούμπες, σε αμφισβήτηση  ακόμη και της προσωπικής - επαγγελματικής ζωής του άλλου(!) και στη καλύτερη περίπτωση σε κατηγορίες περί οπορτουνισμού, υπαναχώρησης και δε συμμαζεύεται!
Αλλά για την ταμπακιέρα κουβέντα! Τίποτα ακόμη και όταν ο άλλος κάνει μια  κριτική για ένα δημοσίευμα στο κομματικό έντυπο θεωρώντας μάλιστα ότι το γεγονός στο οποίο αναφέρεται το δημοσίευμα δικαιώνει τις απόψεις του ...κομματικού φορέα!!!! Είναι τόσο σίγουροι για τη ...σιγουριά τους που αδυνατούν να δώσουν μια σοβαρή απάντηση και να εξηγήσουν στον οπαδό τους ή υποστηρικτή τους την άποψή τους. Τόση είναι η πολιτική τους αδυναμία να απαντήσουν ακόμη και σε απλά πράγματα!
Και για να είμαι πιο ξεκάθαρος αφορμή για να γράψω αυτά αποτέλεσε μια ανάρτηση του Οικοδόμου με τον τίτλο  Όταν οι "αριστερές" κυβερνήσεις (με τη συμμετοχή και των κομμουνιστών) δολοφονούν απεργούς εργάτες… και την με κατά κάποιο τρόπο συνέχειά της "Κάποιοι" ενοχλούνται πολύ όταν επιβεβαιώνεται το ΚΚΕ όπου ο άνθρωπος κάνει κριτική στο Ριζοσπάστη για τον τρόπο που παρουσίασε τα γεγονότα στη Ν. Αφρική θεωρώντας ότι θα έπρεπε να είναι λιγότερο "ουδέτερη" μιας και τα γεγονότα αυτά, κατά τη γνώμη του, δικαιώνουν την δήθεν αρνητική θέση του ΚΚΕ για τη συμμετοχή κομμουνιστών σε διαχειριστικές κυβερνήσεις στα πλαίσια του αστικού συστήματος. Κατά τη γνώμη μου ουδέτερη δεν ήταν μόνο η παρουσίαση από τον Ριζοσπάστη αλλά και η ανακοίνωση του ΚΚΕ (δεν το σώζει η αόριστη φράση περί πολιτικών ευθυνών) όπως και του ΠΑΜΕ.
Για μας καμιά έκπληξη! Δεν είναι η πρώτη φορά που το ΚΚΕ όταν πρόκειται για αδελφά του κόμματα κρατά τέτοια στάση, μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις υπερασπίζεται τέτοια κόμματα και δηλώνει ακόμη και αλληλέγγυο μαζί τους όταν αυτά συνεργάζονται με τους κατακτητές (π.χ. Ιράκ) ή ως κυβερνητικά συνεργάζονται με μεγάλη προθυμία με πλέον αντιδραστικά καθεστώτα (π.χ. μοναρχία Νεπάλ) ή στέλνουν παρακρατικούς και στρατό, κάνοντας κριτική μάλιστα για νωθρότητα στη κεντρική εξουσία, για να σφάξουν κυριολεκτικά χωρικούς και κατοίκους ολόκληρων περιοχών για χάρη των πολυεθνικών μονοπωλίων (π.χ. Ινδία). Για τους δύσπιστους κάντε μια βόλτα στα θέματα περί Ινδίας και Νεπάλ του blog κάντε και μια βόλτα στα αντίστοιχα δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη και τότε ελάτε να μας πείτε προβοκάτορες! Να δούμε ποιος προβοκάρει ποιόν τελικά!
Για μένα αυτή η "ουδετερότητα" δεν είναι ούτε ατυχής αλλά ούτε και τυχαία. Είναι ξεκάθαρη, είναι άλλη μια απόδειξη, ανάμεσα σε άλλα πολύ πιο σοβαρά ίσως, ότι το ΚΚΕ δεν έχει πάψει να είναι ευθεία συνέχεια αυτών που υποτίθεται ότι κριτικάρει και αρνείται στο 18ο συνέδριό του ή στο τελευταίο(;) δοκίμιο περί της ιστορίας του. Εξακολουθεί να είναι ευθεία συνέχεια αυτού που προέκυψε στο κομμουνιστικό κίνημα μετά την ήττα των επαναστατικών δυνάμεων στα πλαίσιά του και την επικράτηση των πραγματικά οπορτουνιστικών απόψεων. Και τα περί διαφορετικών απόψεων στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και της αρχής μη επέμβασης σε άλλα κόμματα είναι απλώς κουραφέξαλα! Ή μήπως η ηγεσία του ΚΚΕ δεν επέμβηκε ενεργά στα του ΑΚΕΛ όταν αυτό αποφάσισε να γίνει φιλοΕΕ, άσχετα αν δεν του βγήκε (του ΚΚΕ), ή μήπως βοηθάει το κομμουνιστικό κίνημα της κάθε χώρας η αναγνώριση κομμάτων σαν τα προαναφερόμενα και άλλα ως κομμουνιστικά, σε τι βοηθούν οι χαρές για τις εκλογικές τους ή άλλες επιτυχίες και η έκφραση αλληλεγγύης σε αυτά όταν τα στελέχη τους εκτελούνται ως προδότες από τα ντόπια επαναστατικά ή αντάρτικα κινήματα; Και τέλος τέλος πως εξηγείται αυτή η άπoψη περί μη επέμβασης όταν την αντίστοιχη στα δικά του εσωτερικά του '56 εξακολουθεί να τη θεωρεί "παρέμβαση αδελφών κομμάτων";
Όσο για το κυβερνητισμό της αριστεράς και συνακόλουθα τις αυταπάτες που ελλοχεύουν σε μεγάλα τμήματά της το ΚΚΕ ήταν και είναι ο κύριος υπεύθυνος μιας και επί χρόνια και μέχρι πρόσφατα ήταν το μεγαλύτερο κόμμα της. Και έχει ακόμη μεγαλύτερες ευθύνες γιατί εξακολουθεί να φέρει τον τίτλο του Κομμουνιστικού Κόμματος. Τι άλλο ήταν η επιδίωξη για το "17%" ή πρόταση της "πραγματικής αλλαγής" του '80, τι άλλο ήταν η συμμετοχή στις κυβερνήσεις του Τζαννετάκη και του Ζολώτα και τέλος τι άλλο είναι η αντιπαραβολή στην "αριστερή διακυβέρνηση" του ΣΥΡΙΖΑ της κυβέρνησης της "λαϊκής εξουσίας" που μπορεί να προέκυπτε αν ο λαός ψήφιζε ΚΚΕ; Στην ουσία τους και τη λογική τους δεν έχουν καμιά διαφορά!
Η ανάρτηση του Οικοδόμου ήταν μια καλή αφορμή για να συζητηθούν πράγματα αλλά η άκρως αντιδραστική αντιμετώπισή της από τους συντρόφους του την ακύρωσε αυτή την αφορμή. Τα ζητήματα που μπαίνουν μπροστά μας είναι πολλά και σοβαρά και αντιδράσεις τέτοιου τύπου σε τίποτα δεν βοηθάνε το λαό και τους εργάτες να στραφούν προς την οργανωμένη πάλη, πόσο μάλλον  προς το κομμουνιστικό κίνημα. Οι συζητήσεις και οι αντιπαραθέσεις στο ΚΚΕ αλλά και σε κάθε οργάνωση της αριστεράς  μας αφορούν όλους γιατί αφορούν το "δια ταύτα" και το μέλλον του κινήματός μας, δεν μπορούν να μας αφήσουν αδιάφορους όσο και αν το θέλουν οι διάφορες ηγεσίες και οι πύρκαυλοι υποστηρικτές τους.
Ελπίζω μόνο να επικρατήσουν οι λογικές και οι πρακτικές αυτές που θέλουν να πάνε το κίνημά μας μπροστά και όχι εκείνες που θέλουν να το καθηλώσουν στα γνωστά αστικά μονοπάτια της ...ανασφαλούς σιγουριάς του "δίκιου" τους και του κοινοβουλευτισμού τους.

Διεργασίες και συζητήσεις θα γίνονται πολλές από 'δω και πέρα, σε αυτές φιλοδοξεί στο άμεσο μέλλον να συμβάλει με το δικό του αυτοτελή τρόπο και το ΚΚΕ(μ-λ) σε αυτές καλούνται όλοι να συμμετάσχουν άσχετα από το που ανήκουν.

Υ.Γ.: Προς τους έτοιμους να μας καταγγείλουν: η μεταφορά της άποψης του Οικοδόμου και το όλο κείμενο έγινε με δική μου πρωτοβουλία και αποτελεί δική μου ερμηνεία, δεν υπήρξε καμιά προσυνεννόηση μεταξύ μας, ούτε διαδικτυακά, ούτε στα σπίτια μας, ούτε στα γραφεία του ΚΚΕ(μ-λ)  αλλά ούτε και στα ...άδητα της ΓΑΔΑ (άλλωστε δεν γνωριζόμαστε!).