Με έναν βομβαρδισμό συνεντεύξεων σε ξένα και εγχώρια ΜΜΕ, ο Αλ. Τσίπρας τον τελευταίο καιρό επιδιώκει έμπρακτα να απαντήσει σε αυτούς που συνεχίζουν να θεωρούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Το γεγονός ότι δηλώνεται καθαρά πως η κυβέρνησή του με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ανοικτή στον ακροδεξιό Καμένο, μια και η «χώρα δε μπορεί να βγει από την κρίση χωρίς συνεργασίες», είναι ενδεικτικό του πλαισίου που κινείται πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, αλλά ο Αλ. Τσίπρας στη συνέντευξή του γίνεται πολύ πιο αποκαλυπτικός σε μια σειρά κρίσιμα πολιτικά ζητήματα.
Θα σταθούμε ιεραρχώντας τα πιο σημαντικά. Πρώτα πρώτα στον τρόπο που αντιμετωπίζει τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και στο πώς με την αταξική του τοποθέτηση επιδιώκει να λειτουργήσει διαλυτικά στην αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση του κινήματος αντίστασης που έχει ανάγκη ζωής ο λαός μας. Έτσι λοιπόν λίγους μήνες μετά την εξύμνηση του Ολάντ και αφού αποκαλύφθηκε η κατεύθυνση του νέου ανέμου που έπνευσε στην Ευρώπη, ο Τσίπρας βρίσκει τον κατάλληλο προστάτη εκεί που τον βρίσκει o κάθε «καθώς πρέπει» διαχειριστής του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης του λαού στον τόπο μας. Ανακαλύπτει λοιπόν για άλλη μια φορά, σαν πραγματικός διεκδικητής της ηγεσίας του πολιτικού συστήματος της ξενόδουλης αστικής τάξης, την ανοικτή ιμπεριαλιστική αγκαλιά στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και αφειδώς πλέκει εγκώμια και ύμνους στον Ομπάμα. Δηλώνει: «Σε ό,τι αφορά τον Ομπάμα, είναι προφανές ότι υπάρχουν πτυχές της πολιτικής που ακολουθεί στις ΗΠΑ που βρίσκονται εν παραλληλία με τη βασική αντίληψη της δικής μας στρατηγικής για την αντιμετώπιση του χρέους. Δηλαδή εμείς λέμε όχι δημοσιονομική πειθαρχία, αλλά επεκτατική δημοσιονομική πολιτική. Εμείς λέμε να πληρώσουν οι πλούσιοι. Εν μέρει το προσπαθεί με δυσκολίες ο Ομπάμα στην Αμερική. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε όλα έχουμε ταύτιση θέσεων». Και παρακάτω: «Δεν είναι όμως όλες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ ίδιες». Και εμείς που νομίζαμε ότι σε αυτή τη χώρα δεινοπαθούν χρόνια τώρα οι φτωχοί, να που μάθαμε ότι τελικά με τον Ομπάμα τρέμουν πλέον οι πλούσιοι…
Όσο για τη δημοσιονομική πειθαρχία, την επεκτατική πολιτική και την κόντρα ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ, ο Τσίπρας ξέρει καλά πως πρόκειται για ιμπεριαλιστικές πολιτικές και πως σε ό,τι αφορά το ντόπιο καθεστώς της εξάρτησης το οποίο δεν θέλει να θίξει, δεν του πέφτει λόγος. Όπως δεν του πέφτει κανένας λόγος για το αν θα ξανακουρευτεί το χρέος και πότε, ή αν θα γίνει αυτός ή ο άλλος χειρισμός από τα ανταγωνιζόμενα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της λυκοσυμμαχίας της τρόικας, που κατασπαράζει τον λαό και τη χώρα. Για τον Αλ. Τσίπρα «δεν είναι όμως όλες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ ίδιες. Το ίδιο και με τους Γερμανούς». Το πρόβλημα επομένως της ανθρωπότητας δεν είναι ο καπιταλισμός, ούτε ο ιμπεριαλισμός ούτε η βαθιά και αθεράπευτη κρίση του που απειλεί την ίδια τη ζωή των λαών… Το πρόβλημα είναι η Μέρκελ και οι μερκελιστές στη Γερμανία, στην Ευρώπη, στην Ελλάδα. Τα πράγματα επομένως δεν είναι καθόλου άσχημα, αν μάλιστα σαν αποτέλεσμα στο «ελληνικό πείραμα» βρεθεί τελικά στον αφρό κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και γίνει «εμβρυουλκός προοδευτικών κυβερνήσεων για όλη την Ευρώπη».
Σίγουρα φταίει η κατάθλιψή μας και του λαού μας που επιμένει να φοβάται τα χειρότερα, ενώ ήδη ο Ομπάμα επανεκλέχτηκε πανηγυρικά στις ΗΠΑ, στη Γαλλία ο Σαρκοζί είναι παρελθόν και μας έχει μείνει η Μέρκελ και μερικοί ακόμη μερκελιστές… Όχι, δεν συνηθίζουμε αυτό το ύφος αντιπαράθεσης, μα τι να πούμε όταν κριτικάρουμε δυνάμεις που αναφέρονται υποτίθεται στην Αριστερά και, έστω, στον «σοσιαλισμό του 21ου αιώνα» και τοποθετούνται με αυτήν την υποτιθέμενη αφέλεια και τον ξετσίπωτο αυτό συμφιλιωτισμό για τους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστών φονιάδων και ληστών των λαών;
Όχι μόνο δεν αρνείται λέει να δει τον Αμερικάνο πρέσβη ο Τσίπρας, μα βλέπει αναγκαίο να μάθουν οι «σοβαρές χώρες» τις πραγματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ από τον ίδιο. Με όλους συζητάει (όχι μόνο με εκπροσώπους των σιωνιστών) και σε όλους μιλάει για τον στρατηγικό στόχο της υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων και «να μη θέσουμε σε κίνδυνο τη σταθερότητα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην ευρύτερη περιοχή».
Για να μη κατηγορηθούμε για το ύφος μας θα αρκούσε να παραθέσουμε κάποια κομμάτια της συγκεκριμένης συνέντευξης και άλλων δηλώσεων του ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ και βασικών του στελεχών τον τελευταίο καιρό για να αποκαλυφθεί, και στον πιο καλόπιστο οπαδό του που νοιάζεται για την υπόθεση της Αριστεράς και του λαού, πως ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ προς την κυβέρνηση όχι μόνο τον οδηγεί στην πλήρη αναχώρηση από το μαζικό λαϊκό κίνημα και τις μάχες στους δρόμους που δίνει καθημερινά ο λαός, μα τον φέρνει σε θέση πυροσβέστη και σε ρόλο αποπροσανατολισμού της λαϊκής οργής. Σαν αυτό π.χ. από την ίδια συνέντευξη: «Ευτυχώς που υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ για να δώσει πολιτική προοπτική στην οργή και την αγανάκτηση, αλλιώς θα είχαμε μια ανεξέλεγκτη κοινωνική σύγκρουση». Λίγο πριν έχει πει για να απαντήσει στην κατηγορία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταστεί παρηγορητής κάθε πικραμένου: «Κανείς δεν περιμένει ότι ο Τσίπρας έχει ένα μαγικό ραβδί και με το που θα έρθει θα τα κάνει όλα διαφορετικά απ’ ό,τι είναι». Και πιο κάτω: «Σε αυτήν τη χώρα όλες οι μεγάλες αλλαγές έχουν γίνει σε περίοδο κρίσης. Ακόμη και σήμερα αντλούμε από το θεσμικό πλαίσιο που έφτιαξε ο Ελ. Βενιζέλος σε περίοδο κρίσης». Και μην ξεχάσετε το ιδιώνυμο όταν θα είστε στην κυβέρνηση, όπως δεν το ξεχάσατε και στις πλατείες που δώσατε ρέστα αντικομμουνισμού με τους μελλοντικούς σας συμμάχους.
Όμως ας κλείσουμε αυτό το σημείωμα με κάποιες δικές μας επισημάνσεις.
Η «επαναστατική» αναχώρηση του ΚΚΕ από το μαζικό κίνημα, που συνεχίζεται για λόγους ασφαλείας, ήταν σίγουρα το καλύτερο δώρο. Από εκεί και πέρα ας αναλογιστούν αυτοί που συνεχίζουν να νοιάζονται για την υπόθεση του λαού και την αριστερή προοπτική τού μαζικού κινήματος πόσο αποτελεσματικά και με επάρκεια πολεμήθηκαν χρόνια τώρα ιδεολογήματα που πλασαρίστηκαν σαν νέα και μοντέρνα και ας ήταν μεταμοντέρνα και αντιδραστικά. Για το τέλος των τάξεων, της ταξικής πάλης και της ιστορίας… Για την παγκοσμιοποίηση, την αλληλεξάρτηση, την ιμπεριαλιστική Ελλάδα κόντρα στις μουμιοποιημένες θεωρίες για την εξάρτηση και τον ιμπεριαλισμό, του Λένιν. Για τις δυαδικές εξουσίες και την επανάσταση της Παπαρήγα, που δεν θα σπάσει τζάμι…
Να λοιπόν η μορφοποίηση όλων αυτών από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ που σε συνθήκες βαθιάς κρίσης του συστήματος και κοινωνικής θύελλας καλπάζει σχεδόν ανενόχλητος με αριστερό μανδύα για μια συνετή διαχείριση του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης του λαού, η οποία «θα εγγυάται τη σταθερότητα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη γύρω περιοχή».
Οι ΜΚΟ και ο Σόρος περιμένουν την κήρυξη από τον ΣΥΡΙΖΑ της χώρας σε κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης για να δράσουν με όλο τους το μεγαλείο, συμβάλλοντας να γίνει παρελθόν η όποια ανάμνηση κοινωνικού κράτους πρόνοιας και η όποια ανάμνηση «σοβιετικού» παρελθόντος. Ταυτόχρονα οι ξεσκολισμένοι πασόκοι συνδικαλιστές με τους Κολλάδες και τον Φωτόπουλο να δίνουν τον τόνο, ψάχνουν πολιτική στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για να συνεχίσουν το έργο της υπονόμευσης των λαϊκών αντιστάσεων.
Και σαν κορυφαίο πολιτικό πρόταγμα οι φωστήρες και νέοι φερέλπιδες σωτήρες του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ συμμαχούν τακτικά λέει με το ΔΝΤ, στο πλαίσιο του αντιμερκελισμού τους, για τη διαγραφή μέρους του χρέους, για τη νέα σωτηρία της χώρας που πρόκειται να ακολουθήσει μετά τα μνημόνια.
Το δημοσκοπικό λαχάνιασμά τους σε ποσοστά 23% την ίδια ώρα που διαλύεται το ΠΑΣΟΚ και ασθενεί ο Κουβέλης, και ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλεται με σημαντικές αξιώσεις ως η επόμενη κυβέρνηση, δείχνει πόσο τους εμπιστεύεται ο λαός. Και αυτό παρ' ότι πριν από λίγους μήνες παρά τη σφοδρή αντιαριστερή επίθεση των ντόπιων και ξένων δυναστών του λαού, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε σχήμα εκλογικής έκφρασης της λαϊκής οργής και εκτινάχθηκε εκλογικά με τον γνωστό τρόπο, ξαφνιάζοντας πολλούς.
Πέρα από τη δικαιολογημένη έλλειψη εμπιστοσύνης
του λαού, συνεχίζει να παίζει ρόλο στο λαχάνιασμα η ασταμάτητη αντικομμουνιστική ρητορεία και πρακτική όλων των παραγόντων του συστήματος, εντός και εκτός χώρας. Και απέναντι σε αυτά τα δεδομένα ο ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του συστήματος χάνοντας την εμπιστοσύνη του λαού, ιδιαίτερα αυτή που κέρδισε όσο και με όποιον τρόπο βρισκόταν στον δρόμο. Έτσι θα συνεχίσει. Είναι σίγουρο. Ταυτόχρονα δεν είναι απίθανο και στη βάση των προηγούμενων το σύστημα να εκφασίζει συνεχώς τις πολιτικές του πρακτικές και ταυτόχρονα να ετοιμάζεται να αξιοποιήσει και κυβερνητικά τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σαν κορμό όπως διατίθεται μιας κυβέρνησης με τις λεγόμενες «υγιείς πατριωτικές και δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις», που είτε υπάρχουν είτε θα προκύψουν.
Γίνεται καθαρό απ’ όλα αυτά πως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, ανεξάρτητα τι ενιαίο κόμμα θα γίνει, παύει σιγά σιγά να είναι αντιφατικός και όταν το σύστημα αποφασίσει να τον αξιοποιήσει δείχνει αποφασισμένος να είναι καθ’ όλα έτοιμος. Με αυτό δεν εννοούμε πως όλα κινούνται βάσει σχεδίου. Ούτε του συστήματος, που κατά την άποψή μας δεν είναι παντοδύναμο, ούτε πολύ περισσότερο των φωστήρων του ΣΥΡΙΖΑ.
Η δίνη της βαθιάς και αθεράπευτης κρίσης του συστήματος ανεξάρτητα αν δοθεί ή όποια δόση ή όποια άλλα μπαλώματα συνεχίσουν να δίνονται, δεν αφήνει περιθώρια για ασφαλείς προβλέψεις για κανέναν. Το μόνο που μπορεί να προβλεφθεί με ασφάλεια είναι πως, είτε μέσα από τις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις είτε μέσα από τους αντιδραστικούς ιμπεριαλιστικούς συμβιβασμούς, τα βάσανα των λαών και του λαού μας θα αυξηθούν. Για τον λαό είναι μονόδρομος ο αγώνας, η αντίσταση, η διεκδίκηση, η ανατροπή των συσχετισμών και της επίθεσης. Είναι μονόδρομος η καθημερινή και η στρατηγική σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου, «υγιούς» και παρασιτικού. Η κατανόηση της φύσης του ιμπεριαλισμού και η διαμόρφωση όρων για την αποτελεσματική σύγκρουση καθημερινά και στην προοπτική της συνεργασίας με τους γύρω λαούς για το σπάσιμο των αλυσίδων της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.
Και σε αυτόν τον μονόδρομο είναι απόλυτα αναγκαία η ταξική συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων που κατακτιέται από την αξιοποίηση της πείρας των καθημερινών συγκρούσεων του κόσμου της δουλειάς με το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Εδώ έχουν ρόλο οι αριστεροί που δεν είναι διατεθειμένοι να γίνουν ουρά του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και ταυτόχρονα δεν αναχωρούν για λόγους «ασφάλειας» από τη σφοδρότατη σύγκρουση, που κάθε άλλο παρά θα κοπάσει. Έχουν ρόλο όλοι αυτοί που συνεχίζουν να πιστεύουν με όρους σύγχρονης διαλεκτικής πως παρά τους ιδιαίτερα δυσμενείς συσχετισμούς ο δρόμος της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας κάθε άλλο παρά είναι μονόδρομος για την εργατική τάξη, τους λαούς και την ανθρωπότητα. Πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και καιρό και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα έχει επιλέξει τον δικό του δρόμο που στην καλύτερη περίπτωση δρα τουλάχιστον διαλυτικά γι’ αυτό που είπαμε πως έχει απόλυτη ανάγκη ο κόσμος της δουλειάς. Γιατί μορφοποιεί ξεκάθαρα πλέον μια πολιτική κατεύθυνση διαχείρισης του συστήματος και όχι απλά δεν έχει σκοπό να συγκρουστεί μαζί του, μα αντίθετα παράγει και αναπαράγει ιδεολογήματα που αφοπλίζουν πλήρως πολιτικά και ιδεολογικά τις λαϊκές μάζες, διαλύοντας τις αντιστάσεις τους. Όμως όσο το σύστημα κάνει σημαία του τον εκφασισμό και τη βαρβαρότητα άλλο τόσο η λαϊκή οργή θα παράγει αντιστάσεις τέτοιες και τόσες που δεν θα φτάσουν τα ιδεολογήματα και η προσφορά σωτηρίας του συστήματος από κανέναν ΣΥΡΙΖΑ.
Ας βαδίσουμε αποφασιστικά εμείς οι υπόλοιποι στον δικό μας δρόμο με επίγνωση των συσχετισμών, μα και με τη βάσιμη πεποίθηση πως στην πορεία θα γίνουμε πολύ περισσότεροι.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
31 σχόλια:
επαναλαμβάνομαι αλλά και όλος ο κόσμος , όπως και το blog και καλά κάνει, και όλη η αριστερά , αυτά τα πράγματα τα συζητάει.
όσο βαθαίνει ο εκρηκτικός συνδυασμός οικονομικής , κοινωνικής , δημοκρατικής και εθνικής κρίσης , με αστικό και ιμπεριαλιστικό στόχο την τριτοκοσμοποίηση της ελληνικής κοινωνίας , οι δυνάμεις της αριστεράς μπαίνουν σε 3 κατηγορίες
α ) αυτές που χαράσσουν σχέδια κοινωνικού συμβολαίου , για δήθεν επιστροφή στο 2009 , ξεκινώντας από την σταθεροποίηση της λιτότητας , τον σεβασμό στους δανειστές μας , κλεισίματος του ματιού στις ΗΠΑ , και παραμονής σε ευρώ και ΕΕ.
β ) αυτούς που ακολουθούν σχέδια διαχείρισης της διαμαρτυρίας , μην μπορώντας να καταλάβουν ότι δεν υπάρχουν οι κοινωνικοί όροι για τις πατέντες τύπου αντίσταση , διαμαρτυρία , ζύμωση , κομματική δουλειά, επανάσταση .
γ ) αυτούς που κατανοούν ότι προοπτική δεν υπάρχει έξω από ένα πλειοψηφικό αριστερό - λαικό μέτωπο ( πολιτικό - κοινωνικό ) για το ρίζωμα της αριστερής πολιτικής στις πραγματικές κοινωνικές συλλογικότητες ( χώροι εργασίας , σπουδών , γειτονιές ) την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος , την κοινωνική αλληλεγγύη και ανυπακοή , την αντιφασιστική πάλη.
Την εμπλοκή του λαικού μετώπου στο πρόγραμμα , δηλαδή στο που και πως θέλουμε να πάμε την κοινωνία .
Τον έλεγχο της αριστερής κυβέρνησης από το λαικό μέτωπο .
Η λυδία λίθος , για τον κάθε ένα αριστερό , τον κάθε κομμουνιστή για την κάθε συλλογικότητα είναι οι εξής ερωτήσεις :
" τι κάνεις για την κλιμάκωση του ξεσηκωμού , εκεί που εργάζεται , ζει , και σπουδάζει η κοινωνική πλειοψηφία των από κάτω ?
" τι κάνεις για να αποφευχθεί μια κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας , με συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ ? "
"Μαρξιστης ειναι εκεινος που επεκτεινει την παλη των ταξεων μεχρι την δικτατορια του προλετεριατου!" (Βλαδημιρ Ιλιτς Ουλιανωφ). Πεταξες σπυρακια Βαγγελη εσυ κ οσοι ...νεοκαουτκικοι προοριζουν το κινημα σε ρολο ελεγκτη εισητηριων του τραινου της Ιστοριας;
μάλλον είσαι με τον " λενινισμό " των " μαθημάτων λενινισμού "
εγώ είμαι με τον κανονικό , που τουλάχιστον έχει υπόψιν του ότι ο Λένιν δεν έγραψε μια αράδα 5 λέξεις , και κυρίως έχει υπόψιν του τι έκανε ο Λένιν ,τι έλεγε , τι αποφάσιζε η ΚΔ επί Λένιν ( για κυβερνήσεις με βάση και το κοινοβούλιο ) κλπ
ο κανονικός Λένιν ( όχι η μούμια που κατασκεύασε ο Στάλιν ) για να πετάξει το έργο του Λένιν στα σκουπίδια , είχε το θάρρος αμέσως μετά την νίκη της επανάστασης να κηρύξει την ανάγκη επιστροφής του ... καπιταλισμού , για συγκεκριμένους λόγους .
ο κανονικός Λένιν υποστήριζε τις φράξιες μέσα στο κόμμα , την εθνική αυτοδιάθεση των δημοκρατιών της ΕΣΣΔ και πόσα ακόμα ...
έστω για τον Λένιν να μιλάμε σε ένα ορισμένο επίπεδο , μην τα κάνεις όλα προεκλογική εκστρατεία , θα έρθουν εκλογές και θα το βγάλεις το άχτι σου ...
"αυτούς που ακολουθούν σχέδια διαχείρισης της διαμαρτυρίας , μην μπορώντας να καταλάβουν ότι δεν υπάρχουν οι κοινωνικοί όροι για τις πατέντες τύπου αντίσταση , διαμαρτυρία , ζύμωση , κομματική δουλειά, επανάσταση'.
Με τα παραπάνω προφανώς ο βαγγέλης ζ "φωτογραφίζει" τους φτωχοπρόδρομους του ΚΚΕ(μ-λ)και όσους συντάσσονται μαζί του. Αυτούς που δεν αντιλαμβάνονται τα πλειοψηφικά ρεύματα του καιρού μας κα την ανάγκη η κομμουνιστική αριστερά να γίνει για άλλη μιά φορά δωρητής ψυχής και σώματος. Αυτό για τον βαγγέλη ζ και τους άλλους¨"βαγγέληδες" ονομάζεται αριστερή πολιτική και οτιδήποτε άλλο είναι είτε λίγο είτε περιθωριακό.
Είναι πολύ σημαντικό φίλε βαγγέλη ζ να θέλουμε να κάνουμε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΖΩΝ και πράγματι αυτό αποτελεί σοβαρό καθήκον για κάθε κομμουνιστική οργάνωση.
Ιδιαίτερα σε μία περίοδο σαν την σημερινή όπου οι αντικειμενικές συνθήκες είναι υπερώριμες αλλά οι υποκειμενικές δυνατότητες καθυστερούν απελπιστικά για την προώθηση της επαναστατικής προοπτικής.
Εδώ ανοίγονται χοντρικά δύο δρόμοι.
Ο ένας είναι αυτός που κυριαρχεί σήμερα στην αριστερά "μας".
Προσαρμογή στον καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό μονόδρομο είτε ανοικτά είτε με "επαναστατικό" περίβλημα. Είναι οι απόψεις που δεν αναγνωρίζουν την "αρμοδιότητα" στον εργαζόμενο λαό γα οργανωθεί και να συκροτηθεί πολιτικά για τον "εαυτό του".Αλλά τον θεωρούν ώριμο μόνο για ψήφο και στήριξη των σχεδίων τους.Και έτσι έχουμε το "παράδοξο" φαινόμενο ένας ισχυρός, εκλογικά, ΣΥΡΙΖΑ να έχει πολύ φτωχά οργανωμένα ερείσματα στην εργατική τάξη και τον λαό ενώ αντίθετα ένα ισχυρό οργανωτικά ΚΚΕ να βλέπει την εκλογική επιρροή του να μειώνεται σημαντικά.
Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.Αυτο δεν συμβαίνει τυχαία. Φροντίζουν και οι δύο συστηματικά και με συνέπεια να κρατούν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τον πραγματικό πρωταγωνιστή στο περιθώριο.
Ουσιαστικά αυτό που θέλουν είναι να απωθήσουν την αναμέτρηση με το σύστημα είτε γιατί θεωρούν ότι δεν μπορεί να είναι νικηφόρα είτε γιατί θεωρούν ότι είναι αχρείαστη.
Από την άλλη η επαναστατική κατεύθυνση που σήμερα είναι μειοψηφική τάση όχι μόνο στην χώρα μας αλλά και διεθνώς προσπαθεί να ανοίξει ΝΕΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ που να απαντούν στις σημερινές έκτακτες ανάγκες, να συνδέσει το σήμερα με το αύριο ενώ ταυτόχρονα είναι και "χρεωμένη" να απαντήσει για τις αιτίες της παλινόρθωσης.
Πολιτική μαζών είναι σήμερα η γραμμή της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ γιατί ανταποκρίνεται στα ταξικά και πολιτικά συμφέροντα της μεγάλης εργαζόμενης πλειοψηφίας.Γιατί προωθεί την σύγκρουση με τις στρατηγικές επιλογές του συστήματος, οριοθετεί τους πραγματικούς εχθρούς και τους συμμάχους. Η γραμμή της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ δεν είναι μία "οικονομίστικη" κατεύθυνση που αρνείται την πάλη για επανάσταση και εργατική-λαϊκή εξουσία. Αλλά επειδή την θεωρεί πολύ σπουδαία υπόθεση δεν την μετατρέπει σε σημαία ευκαιρίας για κάθε χρήση. Δίνει μεγάλη σημασία στην πολιτική-ιδεολογική και οργανωτική προετοιμασία των μαζών για τις αναμετρήσεις που έχουμε μπροστά μας.
Δίνει μεγάλη σημασία στην συγκρότηση αυτόνομου από τον αστισμό και τον ιμπεριαλισμό εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος στο πεδίο των ταξικών και πολιτικών αντιθέσεων της εποχής μας.
Και αυτό τον δρόμο βαγγέλη ζ καλούμε κάθε αγωνιστή να τον τραβήξουμε μαζί όσο ανηφορικός και άν είναι...
επειδή το β μέρος πιάστηκε πολύ καλά απο το τελευταίο σχόλιο και επειδή εδώ γράφονται πολλά λόγια ασύνδετα μεταξύ τους αλλά και κενά περιεχομένου θα πώ 2 πράγματα.
τι σημαίνει άραγε το "προοπτική δεν υπάρχει έξω απο ένα πλειοψηφικό αριστερό λαικό μέτωπο για..."?
Αμέσως παρακάτω διευκρινίζεται και διαλύει τις όποιες απορίες
η προοπτική που δεν υπάρχει έξω απο ένα μέτωπο τέτοιο λοιπόν αρθρώνεται στην εμπλοκή του μετώπου αυτού στο πρόγραμμα...
Δηλαδή σε ένα πρόγραμμα της...ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος της κοινωνικής αλληλεγγύης ανυπακοής αντιφασιστικής πάλης...
Και στον έλεγχο της αριστερής κυβέρνησης απο το λαϊκό μέτωπο.
Έχουμε και λέμε.
θα υπάρξει μία αριστερή κυβέρνηση (χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα?)
η οποία θα υποταχθεί σε ένα κίνημα ενός λαικού μετώπου.Δηλαδή θα είναι στην κυβέρνηση κάποιο αριστερό μόρφωμα και απο κάτω ο λαός θα είναι στην εξουσία και θα επιβάλλει τα θέλω του σε αυτή την κυβέρνηση.
(αριστερή κυβέρνηση και ο λαός στην εξουσία-ΠΑΣΟΚ)
Φυσικά το λαϊκό μέτωπο εκείνο, που θα είναι και πλειοψηφικό, θα ψηφίσει μία κυβέρνηση η οποία θα βγεί αλλά δυστηχώς δεν θα υλοποιεί το πρόγραμμα του μετώπου αλλά το...δικό της?
Τελικά θα είναι μία κυβέρνηση που θα προέλθει απο ένα λαϊκό μέτωπο ή όχι?
Απορία νούμερο 2.
Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος δεν θα απαντάει στην αντίθεση ιμπεριαλισμός-λαοί και κεφάλαιο-εργατική τάξη?
Πώς θα είναι ταξική μία ανασυγκρότηση του εργ. κιν. αν δεν βάζει το ζήτημα της...ταξικότητας του αστικού κράτους?των κυβερνήσεων στον καπιταλισμό?
την εξάρτηση απο τους ιμπεριαλιστές συνεπώς και την ανάγκη για αποδέσμευση απο ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΔΝΤ?
Γίνεται η εργατική τάξη να μην ορίσει το αστικό κράτος σαν όργανο επιβολής της κυριαρχίας των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων λακέδων τους?
Εκτός και αν υπάρχει κάποια υπόνοια για κινηματική ουδετεροποίηση του αστικού κράτους χωρίς την ανατροπή της εξουσίας της κυρίαρχης τάξης...
Αν μπορούν να ανατραπούν οι κυρίαρχοι χωρίς να χάσουν και τα όργανα τους τότε πραγματικά αυτή θα ήταν μία πρωτόφαντη και αμιγώς λενινιστική-μαρξιστική "τομή".
Θα αποδείκνυε τις ψευτοθεωρίες πολλών (πουλαντζάς)...
Για να δούμε και την περίφημη άποψη του Λένιν του 4ου συνέδριου της 3ης διεθνούς το 1922...Τι λέει για τις εργατικές κυβερνήσεις?Ναι αναφέρεται σε ένα καθαρά κοινοβουλευτικό μόρφωμα.
Εκτός και άν κάποιος είναι (με συγωρείτε για την έκφραση) κουτός θα καταλάβει ότι εδώ πρόκειται για μία ελεγχόμενη προσπάθεια απο την 3η διεθνή επιτάχυνσης και όξυνσης της πάλης των λαών και εργατών γενικά πρός την συνολική επικράτηση του σοσιαλισμού.
Προσπαθεί λοιπόν με έναν κάπως ,αδόκιμο, τρόπο , με μία τακτική να ανοίξει πολλά μέτωπα εκμεταλλευόμενος την επικράτηση των μπολσεβίκων και στον εμφύλιο που τελείωσε το 1921.
Όποιος έχει λίγο πολιτική τσίπα θα καταλάβει ότι είναι μία πολύ πολύ συγκεκριμένη ανάλυση σε μία πολυ συγκεκριμένη κατάσταση διεθνώς με ορισμένα κριτήρια.
1)ύπαρξη κομμουνιστικής διεθνούς και χωρών όπου η επανάσταση έχει επικρατήσει
2)ύπαρξη επαναστατικών οργανώσεων κομμάτων μαζικών
Αν κάποιος χειρουργήσει αυτά τα κείμενα και τα μεταφέρει στον ζωντανό ταξικό συσχετισμό σήμερα, αν τα μεταφέρει μηχανιστικά στις σημερινές συνθήκες όχι μόνο σαλτιμπάγκος είναι αλλά και μεταφυσικός σαλτιμπάγκος.
Συγνώμη για τα λόγια μου αλλά πραγματικά μιλάμε για μεταφορά,όχι γενικών αρχών και οδηγών για δράση,αλλά αυτούσια κομμάτια τακτικής μιας άλλης περιόδου που εν τέλει έδωσαν και λίγα πράγματα όπως η ζωή μας έδειξε.
Η ΚΟ ανασύνταξη δυστηχώς,και λυπάμαι που θα το πώ προσπαθεί να δικαιολογήσει μία, τραβηγμένη απο τα μαλλιά,άποψη που είχε εκφραστεί τότε για να δικαιολογήσει μία θολή και απροσδιόριστη γραμμή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Και αυτό το κάνει με την δογματική και θρησκευτική (συγνώμη αλλά έτσι το βλέπω) μεταφορά αποσπαμάτων κάποιων τακτικών που αναφέρονταν σε άλλες συνθήκες και άλλο ιδιαίτερο ιστορικό πλαίσιο.Αλλά κυρίως σε άλλο επίπεδο ανάπτυξης του κομμουνιστικού κινήματος.
Παραθέτω το απόσπαμα
"""Οι κομμουνιστές πρέπει ανάλογα με την περίσταση να δηλώνουν πρόθυμοι να σχηματίσουν μιαν εργατική κυβέρνηση μαζί με μη κομουνιστικά εργατικά κόμματα και με μη κομμουνιστικές εργατικές οργανώσεις. Μπορούν όμως να το κάνουν αυτό μόνον τότε, όταν υπάρχουν εγγυήσεις πως η εργατική κυβέρνηση θα διεξάγει πράγματι κατά του αστισμού έναν αγώνα με την προαναφερθείσα έννοια. Επιπρόσθετα οι αυτονόητες προϋποθέσεις της συμμετοχής των κομμουνιστών σε μια τέτοια εργατική κυβέρνηση συνίστανται στα εξής:
η συμμετοχή των κομμουνιστών σε μια εργατική κυβέρνηση μπορεί να λάβει χώρα μόνο με τη συγκατάθεση της Κομμουνιστικής Διεθνούς∙
οι κομμουνιστές που μετέχουν σε μια τέτοια εργατική κυβέρνηση υποβάλλονται στον αυστηρότατο έλεγχο του κόμματός τους∙
οι αρμόδιοι κομμουνιστές που μετέχουν σ’ αυτή την εργατική κυβέρνηση βρίσκονται σε στενότατη επαφή με τις επαναστατικές οργανώσεις των μαζών∙
το κομμουνιστικό κόμμα διατηρεί εξάπαντος/οπωσδήποτε το δικό του ιδιαίτερο πολιτικό προφίλ (Gesicht) και την πλήρη ανεξαρτησία της δικής του δραστηριότητας πολιτικής διαφώτισης/της δικής του προπαγάνδας για καθορισμένους πολιτικοκοινωνικούς στόχους (ihrer Agitation).
""""
Για να μην μπλεκομαστε άδικα αμα δουμε πχ την ανακοινωση της ΑΡΑΝ μετα τις εκλογές μιλάει απο μόνη της.
"Το αίτημα της αριστερής κυβέρνησης σίγουρα σήμερα συναντά την προσδοκία των λαϊκών μαζών. Όμως, θα πρέπει να συνδεθεί με διαδικασίες ρήξεις και ανατροπής, διαφορετικά θα οδηγηθούμε σε νέες ήττες.
• Εάν η πρόταση για την «αριστερή κυβέρνηση» σημαίνει διεκδίκηση της πολιτικής και κυβερνητικής εξουσίας για ένα πρόγραμμα πραγματικών ρήξεων και ανατροπής, με κεντρικές αιχμές τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από ευρώ και ΕΕ, τις εθνικοποιήσεις σε συνδυασμό με την αναγκαία ταξική ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος, της λαϊκής οργάνωσης και αυτοοργάνωσης απέναντι στις επιθέσεις από τη μεριά των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, εάν περιλαμβάνει όλη την αναγκαία έμφαση στους αγώνες, τα κινήματα, τις καταλήψεις εργοστασίων, τα πειράματα αυτοδιαχείρισης, τότε ναι μια τέτοια προσπάθεια πρέπει να αγκαλιαστεί ολόψυχα από όλη την Αριστερά και όλο το λαϊκό κίνημα. "
Υπάρχουν απειρα κείμενα των οργανωσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που λένε το εξής απλό : Αριστερή κυβέρνηση με επαναστατικό φουλ έξτρα πρόγραμμα και το λαό στο δρόμο.Ας αφήσουμε λοιπον τον Λένιν στην ησυχία του.Το πραγματικό ζήτημα ειναι η διαμαχη αναμεσα στις 2 γραμμες τον κυβερνητισμό και τον επαναστατικό δρόμο.Δεν υπάρχει τρίτη αποψη.
αν η απάντηση είναι όχι γιατί το 43 διαλύθηκε η ΚΔ ειλικρινά πάω πάσο
επίσης σύντροφε Διεθνιστή , έχει μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος που επιχειρηματολογείς .
" υπήρχε ΚΔ , επαναστατικά κόμματα , νικηφόρες επαναστάσεις "
είναι σαν να λες ότι ο στόχος μιας ανάλογης λογικής σήμερα είναι ... μη ρεαλιστικός από τα αριστερά .
Όχι ότι είναι πχ ταξική συνεργασία κλπ .
αυτό που λες ειλικρινά έχει ενδιαφέρον , και είναι εντελώς στον αντίποδα της κριτικής που συνήθως αρθρώνεται στον στόχο της αριστερής κυβέρνησης σαν στόχος ταξικής συνεργασίας.
αν η άποψη ( δεν ξέρω αν είσαι κκε μλ , αν κρίνω και από το blog σου είσαι ) είναι ότι " είναι νωρίς " , ελάτε να το δούμε .
πάντως συμφωνούμε ότι μπορεί να υπάρχει γενικά πριν την εργατική εξουσία αριστερή κυβέρνηση που να αντιστοιχεί σε μια φάση όξυνσης της ταξικής πάλης και διακύβευσης του συσχετισμού υπέρ της εργατικής τάξης .
σωστά ?
Πρέπει να βάλουμε μια "λεπτομέρεια" στην κουβέντα. Λαϊκό Μέτωπο πλειοψηφικό στην κοινωνία υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα; Κομμουνιστικό Κόμμα υπάρχει; Μπορεί να φτιαχτεί άμεσα; Θα μας πούνε κάποιοι ένα άμεσο σχέδιο-πρόγραμμα-θέσεις με βάση τα οποία θα φτιαχτούν;
Αλλιώς το να λέμε "κάτω η κυβέρνηση" - "αριστερή κυβέρνηση με αντικαπιταλιστικό- άντε και αντιϊμπεριαλιστικό μας κάνετε τη χάρη" πρόγραμμα, χωρίς το πολιτικό υποκείμενο κόμμα-μέτωπο, είναι αριστερισμός.
ΥΓ. αν μπορούσε να συγκροτηθεί κόμμα-λαϊκό μέτωπο σήμερα, θα έπρεπε κατά εμάς αλλά και κατά ΚΔ να προτείνει ένα εναλλακτικό πολιτικό σύστημα, και ένα εναλλακτικό κοινωνικό-οικονομικό σύστημα.
Η ΚΔ μπορεί να διαλύθηκε, όμως τα ΚΚ είχανε πρόγραμμα Λαϊκή Δημοκρατία και σοσιαλισμό. Εμείς τι πολιτικό σύστημα και τι κοινωνικό σύστημα θέλουμε για την Ελλάδα του σήμερα; Απάντηση δεν παίρνουμε.
το επιχείρημα που προβάλλω για μη αποτελεσματικότητα μίας "αριστερής" κυβέρνησης είναι φυσικά μία απάντηση στα ψέμματα των "εφικτών" ΄λύσεων που δήθεν υπάρχουν σήμερα.
Δεν είναι καθόλου στον αντίποδα της επαναστατικής κριτικής ούτε και παραβλέπει μία σειρά ζητημάτων,αν διαβάσεις τις τοποθετήσεις μου θα το δείς.
Μην ψάχνεις να δημιουργήσεις διαφωνίες,όλα τα κείμενα ,της οργάνωσης και τα δικά μου μιλάνε για ένα άλλο δρόμο,μία κατεύθυνση επαναστατική κόντρα στην πολιτική της αριστεράς της ήττας της συνδιαλλαγής-συνδιαχείρισης-ενσωμάτωσης και βάλε ότι άλλο γουστάρεις.
Ο στόχος μίας ανάλογης λογικής?
Ποιάς ανάλογης λογικής θα με τρελάνεις?
Τι μου λές ρε βαγγέλη?
Ότι η έλλειψη νικηφόρων επαναστάσεων,η έλλειψη κομμουνιστικών επαναστατικών κομμάτων και όλη η ήττα του κομμ. κιν τόσα χρόνια μπορεί να ξεπεραστεί με μία "ΑΝΑΛΟΓΗ ΛΟΓΙΚΗ???"""
Με συγχωρείς αλλά το θεμα είναι καθαρά ζήτημα
ανατροπής
συσχετισμών
σε ταξική βάση
και άνοιγμα του δρόμου για την ανατροπή συνολικά
Αν συμφωνούμε για την ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ύπαρξης εργατικής κυβέρνησης σε μία """φάση όξυνσης της ταξικής πάλης και διακύβευσης του συσχετισμού υπέρ της εργατικής τάξης ."""?
Είναι απλό ένα μαζικό και ρωμαλέο κομουνιστικό κίνημα δεν χρειάζεται καμία κυβέρνηση για να """διακυβέυσει""" τίποτα .
Παίρνει την εξουσία...
Δεν μπορείς να το χωνέψεις το ξέρω.
Προσπάθησε όμως.
Αρα είναι περιττά και αμφίβολα όλα αυτά.
Επίσης ναι είμαι μέλος του ΚΚΕ-μλ και είμαι περήφανος για αυτό.
O Λενιν,Βαγγελη,στο "Κρ. κ Επ." μιλα για διαχειρηση του οργανου κυριαρχιας της αστικης ταξης πανω στο προλετεριατο απο "αριστερες" κυβερνησεις κ πρασινα αλογα η για πολ. καθηκον του προλετεριατου κ των κομμουνιστων,για ξεχαρβαλωμα κ συντριβη του,για τσακισμα του κρατους των εκμεταλευτων ως χαρακτηριστικα αναφερει; Κ στο "Προλετ. Επαν." λεει τις ξυλινες κ παμπαλαιες νεοκαουτκικες αρλουμπες που εσυ κ αλλα "φωτισμενα" μυαλα καμουφλαρισμενου νεοτροτκισμου πρεσβευεις,περι δηθεν αριστερων κυβερνησεων κ παρδαλων γα"ιδαρων",η θετει με απολυτο τροπο (ναι υπαρχει κ αυτος στον διαλεκτικο υλισμο,οταν η πραγματικοτητα βοα!) την αναγκαιοτητα τσακισματος του αστικου κρατους απο την εργατικη ταξη κ τους συμμαχους της,του παρσιματος της εξουσιας απο αυτην κ της δημιουργιας του δικου της κρατους,που απο αποψη ουσιας δεν μπορει να 'ναι οτιδηποτε αλλο παρα μονο δικτατορια του προλεταριατου,του σοσαλιστικου κρατους κατα τη ιστορικη περιοδο σοσιαλιστικης οικοδομησης μεχρι την αταξικη-κομμουνιστικη κοινωνια,οπου σταδιακα απονεκρωνεται κ σβυνει; Ξαναπεταξες σπυρακια,καντηλες αυτη την φορα Βαγγελη;
Και δυο λογακια περι μουμιοποιησεων κ Σταλιν: Ποσες οργανωσεις,ας μην πω παγκοσμιως αλλα ας περιοριστουμε μονο Ελλαδικα,γνωριζεις Βαγγελη που να εχουν πιασει κριτικα το ζητημα οικοδομησης του σοσιαλισμου στην ΕΣΣΔ,να το εχουν συζητησει οσο γινεται διεξοδικοτερα κ στο μετρο των δυναμεων τους στο εσωτερικο τους κ να εχουν δημοσιοποιησει τον προβληματισμο,τις θεσεις κ την κριτικη τους; Στο blog της πρωτης κ μοναδικης γραφεις Βαγγελη!! Ναι,ναι των σταλινικων του ΚΚΕ(μ-μ) ! Ψαξε να βρεις την σχετικη πολυσελιδη μπροσουρα! Οπως κ μια αλλη με τιτλο "Απο την Γιαλτα στο Ποτσνταμ"! Εκει ισως καταλαβεις,αν υπαρχει ακομα ιχνος λενινιστικης σκεψης στο μπερδεμενο (;) νιονιο σου,πως αναλυουν κ σκεφτονται για το προκειμενο οι Σταλινικοι! Το οτι ζεις κ αναπνεεις ακομη σαν αποψη,οπως κ ολοι μας κ δεν επικρατησε το σκοταδι του φασισμου στην ανθρωποτητα,πρωτα απ' ολα οφειλεται στην ηγετικη φυσιογνωμια του Ιωσηφ Βησαριονοβιτς Τσουκασβιλι κ ασφαλεστατα κ κυριαρχα στον ηρωικικο κ μοναδικο στα παγκοσμια χρονικα αγωνα που εδωσαν οι Μπολσεβικοι,ο Σοβιετικος λαος κ το τοτε παγκοσμιο κομμουνιστικο κινημα υπο την καθοδηγηση του!! Κ αυτη ειναι η κυριαρχη πλευρα του συγκεκριμενου ζητηματος κ οχι η πλευρα της παλινορθωσης για να σπεκουλαρεις με τα παμπαλαια νεοτροτκιστικα σου! Κ μονο οτι η ΕΣΣΔ περασε ολοκληρο το παραγωγικο της δυναμικο το 1934-40 πισω απο τα Ουραλια για να ανταποκριθει στις αναγκες του επερχομενου ιμπεριαλιστικου πολεμου,θετει σε καθε καλοπροαιρετο ερωτηματα του στυλ "εχει ξαναγινει κατι τετοιο στην παγκοσμια ιστορια","Θα μπορουσε να γινει κατι τετοιο χωρις στη εξουσια να ειναι η εργατικη ταξη κ τα σοβιετ" η "Θα μπορουσε,παραπερα, να πραγματοποιηθει αυτο χωρις κομμουνιστικη κατευθυνση μεσα στο ΚΚΣΕ,χωρις την συγκεκριμενη ηγετικη φυσιογνωμια;" Αστα Βαγγελη,οποια πετρα κ να σηκωσεις,τον Σταλιν κ την επαναστατικη κομμουνιστικη γραμμη που αυτος εκφραζε τοτε θα βρεις! Την γραμμη της δυνατοτητας αλλα κ της υπερασπισης της επαναστασης σε μια μονο χωρα! Κ παρα κ εναντια στον υπονομευτικο ρολο των τροτκιστων κ λοιπων,που εφτασαν μεχρι την υπογεια συνεννοηση με τους Ναζιδες! Οπως ειχε πει τοτε καποιος συντροφος χαρακτηριστικα κατα την εσωκομματικη συζητηση για το θεμα,"αν πριν το ανοιγμα της διαδικασιας κριτικης στην σοσιαλιστικη οικοδομιση στην ΕΣΣΔ ειχαμε εστω την παραμικρη αμφιβολια για τον ρολο κ την ιστορικη φυσιογνωμια του Σταλιν,τωρα με την μελετη κ τη συζητηση εχουμε γινει περισσοτερο Σταλινικοι απο ποτε!"
Βαγγελη,επαθες γενικη αναφυλαξια; Δεν θα 'πρεπε,μαθε πρωτα ποσα εκατομυρια κομμουνιστες εδωσαν τη ζωη τους στον ιμπεριαλιστικο πολεμο για την υπερασπιση του πρωτου κοκκινου κρατους στον κοσμο (ο αριθμος τους ηταν μια απο τις αιτιες,οχι ομως η κυρια,της μετεπειτα επικρατησης των ρεβιζιονιστων κ της καπιταλιστικης παλινορθωσης στην ΕΣΣΔ),σε ποια γραμμη κινηθηκαν κ ποιον ειχαν ηγετη. Κ πριν απαντησεις,σκεψου επιτελους μαρξιστικα-λενινιστικα!
Σύντροφε δερματολόγε , δεν βγάζω νοημα από οσα λες .
Απο κει και πέρα , θα μου επιτρέψεις να σου πω οτι δεν θα διαβάσω αυτό που μου λες , γιατί έχω άλλο κριτήριο ,οποτε μόνο εγκυκλοπαιδικα ίσως ,αν προλλαβω.
Για τον μαρξισμό οι κοινωνίες χαρακτηρίζονται από τον τρόπο παράγωγης και τις κοινωνικές σχέσεις , τα υπόλοιπα που λες ειναι σκέτη φλυαρία .
Με έβαλες σε όρεξη να ξαναδιαβάσω " οι ταξικοι αγώνες στην ΕΣΣΔ" , ρίξε μια ματια , δες ρε παιδί μου και αλλη μια άποψη ...
Όσον αφορά την μπροσούρα που λες , ίσως την δω , αν και το περιεχόμενο της ειναι γνωστό πάνω κάτω.
Κρατική ιδιοκτησία , εξουσία των ειδικών ίσον σοσιαλισμός , και οχι το πιο βαθύ κοινωνικό συμβόλαιο στην ιστορία.
Και όταν ο καπιταλιστικός καταμερισμός χρειαστηκε ανοιχτά αγοραίες μορφές ,φταινε οι συνεδροι του 20 ου ...
Αν νομίζεις οτι δικαουσαι περισοτερο απο οποιον προτείνει να γίνεται ταξική και οχι μεταφυσική κριτική στην ΕΣΣΔ ,να μιλάς για τον πατριωτικό πόλεμο σε πληροφορώ ότι στον διαλεκτικό υλισμό κριτήριο ειναι η ενότητα και πάλη των αντίθετων .
Όλες οι κατακτήσεις στην ΕΣΣΔ , η πλατιά αποδοχή απο τον λαό ,η αντιφασιστικη νικη κλπ ,ολα σπουδαία αλλά γέννησαν τον Χρουστσόφ και τον Μπρέζνιεφ.
Γιατί?
Συναγωνιστή Βαγγέλη ζ, για δεύτερη συνεχόμενη συζήτηση σε κυνηγάω από πίσω να μου πεις, ποιο πολιτικό-κοινωνικό σύστημα θεωρείς το κατάλληλο για την Ελλάδα του σήμερα.
Μου είπες ότι θα μου απαντούσες, εκτός αν θες να αποφύγεις το ερώτημα.
Η ενασχόληση με την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος είναι χρήσιμη μόνο όταν γίνεται για να βγάλουμε τα αναγκαία εκείνα συμπεράσματα που θα μας βοηθήσουν στη δράση μας και στις αναζητήσεις μας για το σήμερα. Όχι για να λιβανίζουμε το παρελθόν ώστε να νοιώθουμε δικαιωμένοι στο σήμερα.
Αυτό που έγινε στην ΕΣΣΔ επιβεβαιώνει ένα και μόνο πράγμα. Ότι η πάλη των τάξεων δε σταματά ποτέ, ούτε μετά την επανάσταση, αλλά συνεχίζεται με άλλες μορφές, σε άλλο πεδίο. Με αυτή την έννοια η εμπειρία αυτή θα έλεγα ότι (θα έπρεπε να) μας κάνει πιο "σοφούς". Η εμπειρία αυτή είναι το πλεονέκτημά μας αν θέλετε σε σχέση με τους επαναστάτες του προηγούμενου αιώνα. Και όχι μόνο αυτή η εμπειρία. Αλλά όλων των επαναστάσεων, όλων των κινημάτων ακόμη και των αποπειρών να οδηγηθούν κάποιοι λαοί σε μια άλλη κατάσταση, γιατί ζήτημα επανάστασης δεν έμπαινε, όπως της Χιλής τότε, ή της Βενεζουέλας σήμερα.
Όλη την εμπειρία και κάθε περίπτωση με τις ιδιαιτερότητές της θα πρέπει να τις βλέπουμε στο σύνολό τους και όχι μόνο ως προς τα κομάτια που μας βολεύουν στα πλαίσια μιας συζήτησης.
Αυτό που "απέτυχε" στην ΕΣΣΔ δεν ήταν η επανάσταση και ο σοσιαλισμός αλλά το ότι η επαναστατική πτέρυγα του κόμματος δεν είχε τη δυνατότητα να δει έγκαιρα και να επιβάλλει τη συμμετοχή του λαού στα τεκταινόμενα. Από ένα σημείο και μετά ο λαός, που ναι μεν μπορεί να υποστήριζε το σοσιαλισμό, που μπορεί να έδινε πλήρη υποστήριξη στον Στάλιν και σε ότι αυτός εκπροσωπούσε, αλλά άρχισε να μένει στην άκρη, να μη συμμετέχει άμεσα. Μη ξεχνάμε ότι ο Στάλιν μπορεί να διέβλεψε τον κίνδυνο από την ανάδυση αυτού που αργότερα το μ-λ κίνημα ονόμασε Νέα Αστική Τάξη αλλά και ο ίδιος από το '36 μίλησε για το λεγόμενο παλλαϊκό κράτος. Αντιφάσεις μια πρωτόγνωρης κατάστασης, της πρώτης απόπειρας της εργατικής τάξης και του λαού να γίνουν πραγματικά αφέντες της ζωής τους. Φυσιολογικές θα έλεγα.
Από την άλλη η περίπτωση της Χιλής είναι η πρώτη σοβαρή απόπειρα να δικαιωθεί ο ειρηνικός δρόμος προς το σοσιαλισμό. Ένας δρόμος που δε θέλει το λαό οργανωμένο στις δικές του ισχυρές οργανώσεις που μπορεί να μετατραπούν και σε ένοπλες μπροστά στην αναπόφευκτη σύγκρουση. Με αυτή την έννοια δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τη νίκη του Αλιέντε ως νίκη κανενός επαναστατικού κινήματος γιατί απλά αυτό δεν υπήρχε.
συνεχίζεται...
Αυτό που υπήρχε ήταν η αγωνία ενός μεγάλου κομματιού του λαού για κάτι καλύτερο από αυτό που ζούσαν και εκφράστηκε εκλογικά. Αλλά και στο εκλογικό πεδίο δεν υπήρχε καν η πλειοψηφία. Και να υπήρχε όμως χωρίς καλά οργανωμένη εργατική τάξη, χωρίς καλά οργανωμένο λαό που θα μπορούσε να δώσει τη μάχη σε όλα τα επίπεδα πως θα μπορούσε μια τέτοια κυβέρνηση να οδηγήσει στην οποιαδήποτε αλλαγή που θα πήγαινε κόντρα στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό;
Το ερώτημα αυτό το θέσαμε και σε ανύποπτο χρόνο από τις σελίδες της Προλεταριακής Σημαίας απευθυνόμενοι κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ αλλά και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Καλά τα προγράμματα και η περιγραφή του πως, πάνω κάτω, θα οδηγηθούμε στο σοσιαλισμό (αν και δεν λέγεται έτσι πια από κανέναν) που θα στηριχτούν όλα αυτά που λέτε;
Ας πούμε ότι βγαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση και εφαρμόζει αυτά που έλεγε πριν λίγους μήνες, χωρίς τις τελευταίες προσαρμογές, πάνω σε ποιο κίνημα θα στηριζόταν για να τα εφαρμόσει όλα αυτά; Πολύ περισσότερο το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το ερώτημα είναι απλό.Θεωρείτε ότι η κατάσταση της εργατικής τάξης και του λαού, σε όλα τα επίπεδα συγκρότησης, είναι τέτοια που θα μπορούσε να μας οδηγήσει στην επιβολή μιας φιλολαϊκής κυβέρνησης και συνακόλουθα στην οριστική σύγκρουση; Αν ναι σε ποια δεδομένα το στηρίζετε αυτό; Αν όχι μήπως τελικά αναποδογυρίζουμε τα πράγματα όντας ακόμη έρμαιοι της ήττας και της επικράτησης των ρεφορμιστικών και αναθεωρητικών απόψεων στο κομμουνιστικό κίνημα;
Αυτό που απέδειξε η ιστορία είναι ότι όταν οι λαϊκές μάζες είναι εκτός τότε προχωράμε από αποτυχία σε αποτυχία και η εμμονή να μην το βλέπουμε αυτό είναι ο χειρότερος δογματισμός. Είναι ο δογματισμός του ηττημένου που βλέπει στον εαυτό του τον μεγάλο σοφό που δεν τον ακολουθεί ο χαζός λαός που προτιμά τον καναπέ του. Ο δογματισμός αυτού που τελικά δεν πιστεύει στην επανάσταση αλλά εφευρίσκει διάφορες εύηχες εκφράσεις όπως λαϊκή ή εργατική εξουσία για να ονειρεύεται εξόδους από το ευρώ ή και την Ε.Ε. μαζί, εθνικοποιήσεις ή κοινωνικοποιήσεις, και όποιες άλλες μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τον καπιταλισμό πιο υποφερτό για το λαό. Κανένα πρόγραμμα και κανένα μεγάλο σχέδιο δεν μπορεί να τραβήξει τα πράγματα προς τα μπροστά από μόνο του.
Η ιστορία απέδειξε ότι το μόνο που κέρδισε ήταν η επανάσταση από τον οργανωμένο λαό, συνδικαλιστικά, πολιτικά και ένοπλα! Όλα τα άλλα απέτυχαν γιατί ο λαός ήταν στην "απ' έξω". Πρωτ' απ' όλα το απέδειξε η ιστορία της ΕΣΣΔ.
Από αυτή την άποψη σύντροφε Βαγγέλη ζ., αν και νομίζω ότι έχεις διαφοροποιηθεί σε αρκετά από τότε που πρωτοεμφανίστηκες στο blog, εξακολουθώ να διαφωνώ μαζί σου. Εξακολουθώ να θεωρώ ότι υποτιμάς τον παράγοντα λαό και την ανάγκη της ισχυρής του οργάνωσης πριν από την εμφάνιση της όποιας "φιλολαϊκής" ή "αριστερής" κυβέρνησης, μια τέτοια κυβέρνηση θα την επιβάλει ο λαός και θα έχει τα χαρακτηριστικά της προσωρινότητας. Και αυτό αν και εφόσον οδηγήσει εκεί τα πράγματα η ταξική πάλη, γιατί μπορεί να τα οδηγήσει και στην απ' ευθείας επανάσταση.
Από την άλλη σύντροφοι υποστηριχτές της επαναστατικής γραμμής δεν μπορώ να αποδεχτώ υπεροψίες και αναφορές υποτιμητικές απέναντι σε έναν αγωνιστή που μας τιμά και επιμένει να συζητά μαζί μας.
Δεν το καταλαβαίνω το ερώτημα.
Τι εννοείς κατάλληλο ?
Την επαναστατική γραμμή ψάχνουμε όλοι (οι παρόντες εδώ ) για την υπέρβαση του καπιταλισμού .
Ιστορικά αν το δεις στην Ευρώπη μαζικοποιήθηκαν πολύ τασεις της επαναστατικής αριστεράς με αλλη αντίληψη για το κράτος , απο την παραδοσιακά τριτοδιεθνιστικη.
Την οποία απέρριπταν σαν ουδέτερη απέναντι του και οχι απο μεταρρυθμισμο .
Αν πιστεύετε οτι όλη αυτή η παράδοση στο ΚΚ , manifesto -PDUP β πανελλ ήταν αναβίωση του Καουτσκισμου ,ειναι σεβαστό απο μένα.
Εγώ εξακολουθώ να θεωρώ το μλ ρεύμα επαναστατικό.
Γιατί δεν πιστεύω οτι υπάρχεί ένα μόνο ,και οτι θα υπάρξει ξανα ποτέ μονολιθικό κόμμα.
Και οποτε υπήρξε, αυταπάτη ήταν ,καταστολή της ταξικής πάλης.
Τα λεμε σύντροφοι ...
Μα συγγνώμη συναγωνιστή, προτείνεις αριστερή κυβέρνηση και μάλιστα τώρα, άμεση ρήξη με ΕΕ και ευρώ, αντικαπιταλιστικό (και τώρα τελευταία αντιιμπεριαλιστικό;) πρόγραμμα, και όλα αυτά άμεσα, χωρίς να έχεις διαμορφωμένη άποψη για το ποιο εναλλακτικό πολιτικό σύστημα (αν υπάρχει τέτοιο τελικά....) είναι κατάλληλο για την Ελλάδα; Και μου λες το ψάχνουμε; Αυτά τα πράγματα που λες δεν τα προτείνεις όταν ψάχνεσαι! Πρώτα ψάχνεσαι, κατασταλάζεις, φτιάχνεις κόμμα, μέτωπο, και μετά θέτεις στην ημερήσια διάταξη ζητήματα εξουσίας. Αλλιώς νομίζεις ότι τα θέτεις, ενώ στην πραγματικότητα ευνοείς την ενσωμάτωση του κινήματος στον αστικό κοινοβουλευτισμό.
Αν αυτό δεν είναι ανευθυνότητα και κούφιες διακηρύξεις τότε τι είναι; Βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ πάντως είναι σίγουρα.
Αυτό είναι τρανή απόδειξη, ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι οργανώσεις της καθόλου δεν εννοούν αυτά που λένε, ίσα-ίσα τα λένε εντελώς στον αέρα.
Κατά την άποψη μου, παρά τις στομφώδεις διακυρήξεις, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αρνείται να μιλήσει για τη σύγχρονη σοσιαλιστική προοπτική, αρνείται να ξαναφέρει στην πολιτική κουβέντα τη λέξη "σοσιαλισμός", αρνείται να κάνει το σοσιαλιστικό πρόταγμα κεντρικό αίτημα, σύνθημα. Γιατί δεν πιστεύει σε αυτόν. Γιατί πιστεύει ότι ο αστικός κοινοβουλευτισμός είναι μονόδρομος.
αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι υπάρχει μεγάλη διάσταση απόψεων στο τι είναι
1)κράτος
2)δικτατορία του προλεταριάτου
3)σοσιαλισμός
4)αριστερισμός
5)ρεφορμισμός
6)ταξική πάλη
Βαγγέλη δεν μπορώ να καταλάβω ποιές είναι οι απόψεις σου ακριβώς αλλά είναι λίγο απογοητευτικό απο συντρόφους και συναγωνιστές σαν εσένα να μηδενίζεται η προσπάθεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης,να εξισώνεις την Σ.Ενωση με κάτι ολοκληρωτικό,το κόμμα σαν καταστολέα της ταξικής πάλης(που είναι εκφραστικό και νοηματικό λάθο γιατί η ταξική πάλη δεν καταστέλλεται απλά κυριαρχεί η μία ή η άλλη πλευρά...)
Νομίζω Βαγγέλη ότι έχεις κάνει ένα ιδεολογικό πολιτικό κολάζ στην συνείδηση σου το οποίο δεν έχει αποκρυσταλωθεί πουθενά ιστορικά,ούτε σε κάποιο ρεύμα ούτε σε κάποιον κοινωνικό σχηματισμό.
Παρόλα αυτά οι κουβέντες που γίνονται μάλλον αναδεικνύουν τις βασικές ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές.
Πως το " δεν καταλαβαίνω την ερώτηση " " ζητούμενο η στρατηγική για την ανατροπή του καπιταλισμού " εγινε " το ψάχνω " ?
Υπάρχει και στα 6 σημεια διαφωνία ,συμφωνώ απόλυτα.
Με αδικεις λίγο χρεώνοντας μου δεξιά. " οικουμενική " κριτική στην ΣΕ .
Δεν πιστεύω στην αναπαραγωγή ρευμάτων , άλλά μη μου λες οτι ο χωρος που περιγράφω δεν υπήρξε. Ποια αριστερά αναδείχτηκε στο ιταλικό φθινόπωρο ?
Πως αποτιμουμε σήμερα το έργο του Πουλαντζα ? Με μάχες ατάκας ," δημοκρατικός δρόμος πάει να πει κοινοβουλευτικός ". Έχει πχ ο ΣΥΡΙΖΑ σαν στρατηγική κάποια σχέση με τον Πουλαντζα ?
Ήταν ο ορίζοντας της αριστεράς του ΚΚΚ μόνο η κριτική στην ειρηνική συνύπαρξη ? Ο σ διαχειριστής έκανε αναφορά στις τασεις παλινόρθωσης επι Στάλιν ,αν το πω εγώ θα μου πεις για αντικομμουνισμο .
χα! το ξερα 'οτι ήσουν με την ροζάνα ροσάντα και τον "αριστερό" ευρωκομμουνισμό...μάλλον και αλτουσέρ,φυσικά πουλαντζάς...τώρα κατάλαβα...
βαγγέλη φυσικά δεν θα σου πώ για αντικομμουνισμό...φυσικά και οι αιτίες της παλινόιρθωσης οικοδομήθηκαν ταυτόχρονα με την προσπάθεια για τον σοσιαλισμό.δεν έπεσαν απο τον ουρανό.
Μάλλον δεν με έχεις καταλάβει και πολύ...
Βαγγελη,η συζητηση κ η αντιπαραθεση που γινεται εδω κ οχι μονο,δεν γινεται για να αποκαλυφθουν οι ...ειδικευσεις του καθε γιατρου,αλλα γιατι μεσα απ' αυτην προκυπτουν κατα την γνωμη μου στοιχεια αναγνωρισης των ιδεολογικοπολιτικων αποψεων που κυκλοφορουν,εκφραζονται κ αντιπαρατιθενται. Αλλα κ γιατι ακομη κ οι μη μετεχοντες στην κουβεντα για δικους τους λογους διαθετουν ικανοτητα κρισης κ στοιχειωδως τουλαχιστον αντιστοιχη συγκροτηση. Απο την σκοπια αυτη μου κανει εντυπωση οτι απαντας στα ερωτηματα που σου τιθενται λες κ ανοιγεις καποια ετοιμα κουτακια με προκατασκευασμενο καλουπωμα αντιληψης για τα θιγομενα ζητηματα (πχ το υπονοουμενο χρεωμα στην επαναστατικη κομμουνιστικη πλευρα της νομενκλατουρας κ η ταυτιση της αναδειξης της με τον σοσιαλισμο απο καποιον που σημερα,αντι για σοσιαλιστικη επανασταση προτιμα "αριστερες" κυβερνισεις,καμουφλαρισμενα ρεβιζιονιστικα αποπροσανατολιστικα παραμυθια λεω εγω...). Και αναρωτιεμαι γιατι παντα υπαρχει το αντιστοιχο κουτακι ετοιμο κ για ολα,εκτος γι αυτο που αφορα οτι εχει σχεση με το λημμα "τροτκι"... Κουβεντα λαλιστατε Βαγγελη για τα περι νεοτροτκισμου αλλα κ το ρολο του ρευματος το 29-40 στην υπονομευση της ηρωικης προσπαθειας του σοβιετ. λαου κ του ΚΚΣΕ; Τυχαιο;
Κατα τα λοιπα,ως αντιληψη,τα αναγραφεντα του συντροφου διαχειριστη με καλυπτουν απολυτα. Απλως παντοτε χρειαζεται η συνειδηση να εχει τσαγανο κ η γλωσσα καρυοθραυστες!! Ενιοτε επιβαλεται!!!
Καθόλου τυχαίο , ο τροτσκισμος είναι ένα από τα ρεύματα του 20 ου ,και με αφορά σε έναν σχετικό βαθμό .
Ο ψυχαναγκαστικος αντιτροτσκισμος δεν με αφορά , δεν καταλαβαίνω και τι λεει ,οπότε θα μου επιτρέψεις να απεχω.
Δεν ηταν κ δεν ειναι καθολου τυχαιο που οποτε θιγονται ζητηματα σοσιαλιστικης οικοδομησης,Βαγγελη,μ' αλλα λογια ζητηματα της περιοδου της δικτατοριας του προλεταριατου (γιατι μονο τετοια μπορει να ειναι η ιστορικη αυτη περιοδος απο την σκοπια της παλης των ταξεων) κ οποτε ιστορικα τιθεται ζητημα του ρολου κ της στασης κατ' αυτην των τροτσκιστων,εσυ ειτε ανοιγεις κ παλι ενα απο τα γνωστα κουτακια σου κ ριχνεις τις προκαθορισμενες ατακες του ειτε ποιεις την νησσαν κ το προσπερνας!! Κουβεντα,Βαγγελη,για το ζητημα του αδυνατου κρικου στην ιμπεριαλιστικη αλυσιδα,(αυτον δεν εκμεταλλευτηκαν οι Μπολσεβικοι του Λενιν κ μεγαλουργησαν με την Οκτωβριανη Επανασταση),για την προδοτικη σταση των τροτσκιστων κ της δεξιας παρεκκλισης στο ΚΚΣΕ που υπονομευαν την σοσιαλιστικη οικοδομηση στο ονομα της ανεφικτης ουτοπιας μιας δηθεν παγκοσμιας επαναστασης φτανοντας σε υπογεια συνεννοηση με τους επιδοξους νεκροθαφτες του πρωτου κοκκινου κρατους στον κοσμο ναζιδες,την ιδια στιγμη που ο σοβιετικος λαος υπο την επαναστατικη καθοδηγηση των Μπολσεβικων τωρα του Σταλιν εσφιγγε σαν μια γροθια για να συντριψει οτι πιο απαισιο κ μαυρο ανεδειξε η παγκοσμια ιμπεριαλιστικη εκμεταλευτικη αντιδραση,τον φασισμο,κουβεντα για οτι εγινε απο τις λα"ι"κες μαζες στην ΕΣΣΔ το 34-40 υπο την καθοδηγηση Μπολσεβικων-καθοδ. ομαδας Σταλιν για να επιβιωσει αλλα κ να βγει νικητρια η χωρα! Κ βεβαια δεν ειναι τυχαιο απο μερους σου!! Οπως κ το οτι ολοι οι ρεβιζιονιστες που αναδειχτηκαν,αλλα κ οι απανταχου γης αντιδραστικοι.οταν ηθελαν να δικαιολογησουν η να συσκοτισουν τον χαρακτηρα κ τις επιδιωξεις τους,το εκαναν ξορκιζοντας το ονομα του μεγαλυτερου εφιαλτη τους,του λενινιστη της εποχης της συντριβης τους,του Ι. Β. Σταλιν! Κ οταν εγω βλεπω το ιδιο πνευμα κ τα ιδια (συκοφαντικα,αλλοτε εμετικα κ αλλοτε ραφιναρισμενα) λογια να ξεστομιζονται απο προεδρους ΕΠΑ,διεθνεις τραπεζιτες,ρεβιζιονιστικα καθηκια κ εξαγορασμενες εργατικες αριστοκρατιες για το ιδιο προσωπο ,περισσοτερο κ για την ακριβεια για οτι εξεφραζε το προσωπο αυτο,τοτε λεω σε καθε δυνατο τονο,Βαγγελη,οτι γι αυτο "καποιο λακκο εχει η φαβα!!"Δεν ειναι δυνατον να ειναι σε αγαστη περι του θεματος συνεργασια γνωστοι εχθροι κ περισπουδαστοι φιλοι η "φιλοι"!! Την ιδια αποψη για τον Σταλιν να αρθρωνουν οι σφαγεις των λαων στο ονομα του κερδους,με οπαδους ακουσον-ακουσον του σοσιαλισμου με ...ανθρωπινο προσωπο,που παλιοτερα λεγοντουσαν σοσιαλιστες αλλα ηταν λιγακι ...ντεμοντε κ το αλλαξαν σε ριζοσπαστες η κατι τετοιο,με ultra ανατρεπτικους με ...προγραμματα "αριστερων" κυβερνησεων κ κινηματικων ελεγχων!
Το ζητημα Σταλιν δεν αφορα το προσωπο κυριαρχα,αλλα τα ζητηματα της δυνατοτητας της επαναστασης σε μια μονο χωρα κ (οταν αυτο συμβει,οπως στην ΕΣΣΔ) της οικοδομησης σοσιαλισμου.με την επιλυση απο το προλεταριατο των προβληματων της σε συνθηκες πλεον δικτατοριας του κ με τα υπολειματα της συντριβεισας κατα την επαναστατικη διαδικασια αστικης ταξης να δεκαπλασιαζει,να εκατονταπλασιαζει την αντισταση της στο ξεριζωμα της απο την εργατια,ως ελεγε χαρακτηριστικα ο Λενιν! Ανοιγονται λοιπον μπροστα μας δυο επιμερους ζητηματα. Κ ολα στην ζωη κ στον μαρξισμο ειναι ταυτοχρονα απλα κ πολυσυνθετα. Μονο που οι καθε λογης οπαδοι της συγχυσης προβαλουν τα δευτερα κ "ξεχνουν" τα πρωτα... Τα "απλα",αυτα που ενα κ ενα κανουν δυο ειναι οτι απασα η αστικη αποψη για το θεμα καταληγει στον παρονομαστη που λεει οτι η επανασταση σε καθε χωρα ειναι ανεφικτη,αρα κ το σπασιμο της αλυσιδας κ οτι η οικοδομηση σοσιαλισμου δεν ειναι τιποτε αλλο απο δημιουργια τυρρανικης εξουσιας,κατι δηλ παρομοιο με τα μουτρα των κεφαλοιοκρατων! Η κριτικη θεωρηση σε κατι παντοτε γινεται απο δεξια η αριστερα,αναλογως που θελει να τραβηξει την πορεια των πραγματων. Δεν παει πολυ ο ορατος ταξικος εχθρος να θελει να τραβηξει τα πραγματα ...αριστερα κ οι δηθεν εξ αριστερων κριτικαροντες να καταληγουν την κριτικη τους στην δεξια θεωρηση ""μην αλλαζετε τιποτε γιατι αυτο ειναι ανεφικτο κ ουτοπικο"; Κ ολοι μαζι να καταληγουν στο παραμυθι του "πηραμε την ζωη μας λαθος;" Πλατιασα λιγο προσπαθωντας να καταληξω στο οτι για την πορεια του κομμουνιστικου κινηματος σε ολα τα επιμερους θεματα που το αφορουν (Σταλιν πχ η οτι αλλο) νοιαζεται οποιοσδηποτε αλλος περισσοτερο απο μας,τους κομμουνιστες, τους ...Σταλινικους,Μαο"ικους,κλπ,κλπ" η η "κριτικη" τους (των "αλλων"...) μονο τετοια δεν ειναι κ το μονο που εχει στοχο ειναι να προκαλεσει διαστρεβλωση,συγχιση,αποπροσανατολισμο; Καλο ειναι λοιπον Βαγγελη να απαντας στα ερωτηματα που σου τιθενται κ να μην το ριχνεις στο ...καλαματιανο οτι δηθεν δεν καταλαβαινεις... Η τροτσκιστικη μυωπικη αντιληψη σου ειναι αυτη που δεν σε αφηνει να τοποθετηθεις γιατι τα συγκεκριμενα ζητηματα δεν την βολευουν κ προτιμαει την σιωπη,η εκτιμαει οτι υπαρχει ..."πεδιον δοξης λαμπρον" για την ιδια στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ η ακομα καλυτερα στις παρυφες του ταχεως αριστευοντος στις εξετασεις του συστηματος Τσιπρα... Ασε που η ιδια η ιστορια της εριξε γερη κατραπακια,αλλης ομως κ διαφορετικης υφης απο αυτην που εφαγε το κομμ. κινημα με την παλινορθωση. Εμεις εξακολουθουμε να υπαρχουμε,να παλευουμε κ να απευθυνομαστε στο λαο χωρις να ντρεπομαστε,το αντιθετο!!
σύντροφε μου , έχω απαντήσει για την ΣΕ αναλυτικά . Ότι και να γράψω κάνεις αυτό που κακώς χρέωσα στον σύντροφο διεθνιστή , λες ότι στον Στάλιν υπάρχει μια και μόνο κριτική αυτή του ιμπεριαλισμού , και άρα δεν υπάρχει ανάγκη για ταξική κριτική στην ΣΕ .
κάτι τέτοιες απόψεις βγάζουν το κακό όνομα του " κολλημένου " με την κακή αντιδιαλεκτική έννοια στον 20 ο αι στο μλ ρεύμα . Βέβαια , στα πολλά χρόνια κοινής δράσης με το κκε μλ , οι σύντροφοι αποκαλούσαν τους τροτσκιστές ( με τους οποίους ΕΛΑΧΙΣΤΑ αν είχες ζήσει το κομμουνιστικό κίνημα και τις ΤΑΣΕΙΣ του , θα ήξερες ότι δεν έχω σχέση άμεση , από όσα γράφω έστω σε αυτή την κουβέντα ) συντρόφους , δεν τους χρέωναν τον Χίτλερ και διάφορες τέτοιες θεωρίες Ελοχίμ και Νεφελίμ κλπ .
Μην είσαι τόσο αλαζόνας , ο βασικός λόγος αν δεν σου απαντάω σε κάτι είναι ότι δεν καταλαβαίνω ,μην με παρεξηγείς , συνέχισε την προσπάθεια να με καταρτίσεις μαρξιστικά - λενινιστικά
O καθενας καταλαβαινει,Βαγγελη,αν απαντας στα ζητηματα που σου τιθενται η οχι... Αντι να τα ξορκιζεις με αφορισμους κ δαιμονοποιησεις,καλα θα κανεις να επιχειρηματολογεις για τις αποψεις σου,αφου βεβαια θα 'χες την ευγενη καλοσυνη να τις εκθετεις,αυτουσιες κ οχι ραφιναρεις για να γινονται ευκολοπεπτες... Οσες απο αυτες βεβαια δεν τις κουκουλωνεις η δεν κρατας επιτηδεια κρυμενες... Κ με το προσχημα δηθεν οτι δεν καταλαβαινεις τι σου λενε... Η τακτικη του "στριβειν δια του αρραβωνος",μπορει να ταιριαζει σε παλιες ταινιες κ αφελεις ...κυρακατινιστες (σχωρνα με για τον ορο,δανισμενος απο Χαρρυ Κλυνν ειναι),δεν ταιριαζει ομως σε συνεπεις αριστερους...
Δημοσίευση σχολίου