Αριστερά και Κοινή Δράση στο Φοιτητικό Κίνημα: στόχοι-προβλήματα-προοπτικές

Ομιλία-τοποθέτηση στην εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων

"ΕΝΑΥΣΜΑ 2012"

Θεσσαλονίκη, 10 Νοεμβρίου 2012

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Αρχικά θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την πρόσκληση σας στην σημερινή εκδήλωση και που μας ζητήσατε να σας τοποθετηθούμε και να εκφράσουμε τις απόψεις μας πάνω στα φοιτητικά ζητήματα και κυρίως στο ζήτημα της κοινής δράσης μέσα στο φοιτητικό κίνημα.

Αρχικά όπως είναι ήδη γνωστό η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο ελληνικός λαός είναι τρομερά δύσκολη και η κοινωνική κατάσταση είναι έκρυθμη ιδιαίτερα μετά από τα νέα μέτρα που αποτελειώνουν σχεδόν ολοκληρωτικά τα δικαιώματα των εργαζομένων. Δικαιώματα που με κόπο, αγώνες και αίμα αιώνων κατέκτησε η εργατική τάξη και ο λαός! Το θέμα όμως δεν είναι μόνο να διαπιστώσουμε τη συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε αλλά το πώς φτάσαμε να συζητάμε για όλα αυτά και το τι μπορούμε να κάνουμε. Ξέρουμε όλοι μας ότι η νυν τρικομματική εντολοδόχος κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ δεν κυβερνάει με σημαία τα συμφέροντα του λαού και την ανάπτυξη με ότι συνεπάγεται αυτό, αλλά με σκοπό την εξυπηρέτηση των ξένων και ντόπιων συμφερόντων, του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου.

Πέρα από όλα αυτά όπως η διεκδίκηση της πραγματικής δημοκρατίας, ακόμα και στοιχειώδη  ζητούμενα όπως αυτά της διαφάνειας, του δικαίου είναι γνωστό πως μόνο από τον λαό μπορούν να εδραιωθούν, πάλι με αγώνες που είναι το μόνο χαρτί που έχει στα χέρια του. Το λαϊκό κίνημα όμως φαίνεται να βρίσκεται σε άτακτη υποχώρηση, πολιτική και οργανωτική αποδιοργάνωση, μην παρουσιάζοντας σημάδια ενδυνάμωσης και κοινά πλαίσια πάλης! Το γεγονός αυτό οφείλεται σε ποικίλους παράγοντες όπως η αποδυνάμωση συνδικαλιστικού κινήματος από τις ξεπουλημένες ηγεσίες του, η διάλυση και κατασυκοφάντηση των δομών του κινήματος ακόμα και από δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά, η πολυδιάσπαση των συγκεντρώσεων και των αγώνων, οι σοβαρές διαστρεβλώσεις στην ανάλυση της  ακόμα και της ίδιας της πραγματικότητας από πολλές δυνάμεις, κλπ.

Σήμερα ζούμε τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, την πρωτοφανή καταπάτηση ή και εξάλειψη των εργασιακών δικαιωμάτων καθώς και τον περιορισμό των λαϊκών ελευθεριών -καθώς το αστικό κράτος φροντίζει πάντα να περιορίζει τις μεγάλες συγκεντρώσεις και να τις προβοκάρει με αθέμιτα μέσα- η επίθεση ακόμα και στο δικαίωμα στην απεργία, τη διαδήλωση, κλπ.

Ένα αναπόσπαστο κομμάτι του λαϊκού κινήματος αποτελούν οι φοιτητές οι νεολαίοι αυτού του τόπου, οι μελλοντικοί επιστήμονες! Από τη μεταπολίτευση και τα γεγονότα του πολυτεχνείου οι φοιτητές συνειδητοποίησαν και πήραν μαθήματα από ομοίους τους, πώς για να πετύχεις κάτι σε αυτή την αστική κοινωνία πρέπει να παλέψεις σκληρά και να διεκδικήσεις τα αυτονόητα ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΙΣΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ!! Από τότε λοιπόν ξεκίνησαν πιο μαζικά να συνδικαλίζονται με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων τους και την επίλυση των προβλημάτων τους, να συγκροτούν συλλόγους μέσα στα πανεπιστήμια, να συμμετέχουν σε μαζικότατες γενικές συνελεύσεις και να κατεβαίνουν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν και να φωνάξουν. Προφανώς, αυτές οι εικόνες του οργανωμένου, μαζικού και ενωμένου φοιτητικού κινήματος μας φαίνονται φανταστικές και σε εμάς αλλά και στην υπόλοιπη νεολαία, καθώς εδώ και μια δεκαετία σπάνια τις βλέπουμε.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

είναι σαφές πώς όπως το λαϊκό κίνημα δέχεται τα αλλεπάλληλα χτυπήματα του κεφαλαίου και του εντολοδόχου αστικού κράτους έτσι και το φοιτητικό δεν ξέφυγε από την ίδια μοίρα! Από τη στιγμή που η χώρα μας εντάχθηκε στους τοκογλυφικούς μηχανισμούς του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας παρατηρούμε εντυπωσιακή επιτάχυνση της επίθεσης προς τους φοιτητές: κυρίως με την ψήφιση και εφαρμογή αντιδραστικών νόμων που διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση, όπως ο νόμος για την αξιολόγηση, νόμοι-πλαίσιο κλπ. Στην προσπάθειά τους αυτή δεν έχουν κανένα ενδοιασμό να παραβούν και το Σύνταγμα της χώρας. Συγκεκριμένα, ο νόμος για την αξιολόγηση μετατρέπει την χρηματοδότηση των ΑΕΙ και ΤΕΙ από υποχρέωση του κράτους (σύμφωνα και με το Άρθρο 16 -το οποίο απέτυχαν να αναθεωρήσουν σε αντιδραστική κατεύθυνση στο παρελθόν-), σε εκβιαστικό μηχανισμό για την εφαρμογή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.

Μια βασική παράμετρος που οι επιθέσεις αυτές διευκολύνονται είναι και το ότι οι δομές του φοιτητικού κινήματος βρίσκονται σε αποδιοργάνωση, υποχώρηση ή, σε πολλές περιπτώσεις, παρουσιάζουν σημεία διάλυσης. Αυτό φαίνεται από τη πρώτη στιγμή που ένας φοιτητής θα μπει σε κάποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα με την απουσία των φοιτητικών Συλλόγων από το καλωσόρισμα μέχρι την προσπάθεια επίλυσης κάποιου ζητήματος σχετικά με τη σχολή. Παράλληλα η πλειοψηφία των φοιτητών μένει με την εντύπωση ότι οι φοιτητικές παρατάξεις ταυτίζονται με τον Φοιτητικό Σύλλογο. Οι Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων έχουν εκφυλιστεί. Γίνονται πεδίο ξεκαθαρίσματος κομματικών διαφορών αδυνατώντας να επικεντρωθούν στο εκάστοτε θέμα. Σε αυτό μεγάλες ευθύνες φέρουν οι κυρίως οι ΔΑΠ, ΠΑΣΠ που λειτουργούν ανοιχτά υπέρ του συστήματος σε έναν ρόλο πλήρως αποπροσανατολιστικό, διοργανώνοντας μόνο πάρτι, συμβουλεύοντας το να περνάμε καλά και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν, την ίδια στιγμή που κάνουν τα πάντα για να σαμποτάρουν την σύγκληση των Γενικών Συνελεύσεων και των Δ.Σ..  Από την άλλη, οι παρατάξεις που αναφέρονται στην Αριστερά εντείνουν τα παραπάνω προβλήματα μιας και αδυνατούν να επικεντρώσουν σε συγκεκριμένα αιτήματα, διασπούν τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις του φοιτητικού κινήματος (όπως κάνουν και στον εργατικό χώρο), απαξιώνουν τις μικρές νίκες για μικρά καθημερινά προβλήματα και συγκαλούν η κάθε μία ξεχωριστή Γενική Συνέλευση με διαφορετικά καλέσματα. Αυτό δεν συμβάλλει στην ενότητα του φοιτητικού κινήματος και ρίχνει νερό στο μύλο του φασισμού που επιδιώκει την διάλυση του λαϊκού κινήματος και την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού, ως μακρύ χέρι του συστήματος για τρομοκρατία και καταστολή.

Επιπλέον πολλοί φοιτητικοί σύλλογοι δεν λειτουργούν!! Παράδειγμα στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού οι φορές που συγκαλέστηκε γενική συνέλευση στην οποία να συμμετέχουν φοιτητές ανένταχτοι. Το κλίμα τρομοκρατίας γενικά που επικρατεί δεν επιτρέπει στους φοιτητές να δράσουν μέσα στο πανεπιστήμιο, να μάθουν πώς λειτουργούν οι σύλλογοι, να διεκδικήσουν! Περιττό να πούμε ότι η ΠΚΣ προωθεί τη δημιουργία καινούργιων συλλόγων γιατί όπως λέει και η ίδια δεν μπορούν να συμμετέχουν σε "ξεπουλημένους συλλόγους"(!). Μία προσπάθεια που είχε επαναληφθεί και το 2006 με το Πανελλαδικό Συντονιστικό ΑΕΙ-ΤΕΙ και το οποίο διαλύθηκε από το κίνημα του Μάη – Ιούνη του 2006.

Η ΕΦΕΕ και ΕΣΕΕ ανώτατα όργανα των φοιτητών και των σπουδαστών, αντίστοιχα, έχουν διαλυθεί. Το απερχόμενο από το 1995 Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ συνεδριάζει μια φορά το χρόνο και αποφασίζει μόνο για την ημέρα των φοιτητικών εκλογών. Σε αυτό το πανηγύρι συμμετέχουν εκτός από τις ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, ΠΚΣ και δυνάμεις όπως τα ΕΑΑΚ και η ΑΡΕΝ.

Επιπλέον ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται αρκετά συχνά είναι η ασυνεννοησία και η μη θέληση για κοινή δράση των φοιτητικών σχημάτων και παρατάξεων. Φυσικά όλα έγκειται στη βούληση της πραγμάτωσης κάτι τέτοιου.

Εμείς σαν Πορεία Αριστερή αναφέρουμε συγκεκριμένα  στην ιδρυτική μας διακήρυξη:

i) Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια που γίνεται υπέρ των συμφερόντων μας είτε ξεκινάν από εμάς είτε όχι – Δίνουμε βάρος στις γενικές συνελεύσεις – Πιστεύουμε στη δύναμη των φοιτητικών – σπουδαστικών συλλόγων
ii) Επιδιώκουμε το ευρύτερο συντονισμό των φοιτητών – σπουδαστών. Συμμετέχουμε σε συντονιστικά. Προωθούμε την δημιουργία τους.

Πιο απλά δεν μπορούμε να θέσουμε την τοποθέτηση μας σχετικά με τη συνεργασία μας και τη κοινή δράση με άλλες παρατάξεις και σχήματα. Έτσι και αλλιώς στο παρελθόν η συνεργασία μας με άλλες παρατάξεις  απέδειξε πώς όταν οι αριστερές δυνάμεις θέτουν σοβαρά αιτήματα πάλης και αγώνα από κοινού μπορούν να καταφέρουν πάρα πολλά. Είναι βέβαιο πως σε τέτοιες δύσκολες μέρες και καταστάσεις η κοινή δράση πρέπει να θεωρείται αναγκαία πάντα όμως σε καίριες και συγκεκριμένες θέσεις!!

Εμείς λοιπόν, στη σημερινή συγκυρία, βάζουμε τους εξής άξονες κοινής πάλης που θεωρούμε απολύτως αναγκαίους αυτή τη στιγμή σε κεντρικό επίπεδο:

• Τακτικό αίτημα του λαού η ΕΞΟΔΟΣ από την ΕΕ εδώ και τώρα!
• Μέτωπο ενάντια σε όλους αυτούς που θεωρούν πως αρκεί ένας αγώνας ενάντια στο μνημόνιο για να μην περάσουν τα νέα μέτρα!
• Μέτωπο ενάντια στην φασιστικοποίηση της κοινωνίας και υποστήριξης των δημοκρατικών ελευθεριών (όπως του Πανεπιστημιακού Ασύλου)

Επιπρόσθετα όσον αφορά το φοιτητικό κομμάτι της συζήτησης, κοινές δράσεις ιδιαίτερα αυτή τη εποχή μπορούν να ανοιχτούν πάνω σε πολλά ζητήματα. Ζητήματα που πλήττουν άμεσα τους φοιτητές όπως για παράδειγμα το θέμα της σίτισης. Το υπουργείο αποφάσισε να περικόψει δραστικά τον αριθμό των δωρεάν σιτιζόμενων φοιτητών σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και ΤΕΙ. Φυσικά ο κίνδυνος να χάσει η πλειοψηφία τη δωρεάν σίτιση είναι προφανέστατος όσο βαθαίνει η επίθεση! Ήδη βρισκόμαστε σε σημείο να τρώνε μόνο όσοι οι γονείς τους έχουν εισόδημα για να επιβιώνουν….

Η διεκδίκηση θεμελιωδών αναγκών των φοιτητών πρέπει να τεθεί σε πρώτη μοίρα από όλους μας!

Πρέπει δηλαδή να τεθούν κάποιοι στόχοι, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα μέτωπα τα οποία ανοίγονται στο φοιτητικό κίνημα το πιο βασικό του οποίου είναι η ιμπεριαλιστική πολιτική η οποία εφαρμόζεται από την ΕΕ που έχει σαν σκοπό την ισοπέδωση της δημόσιας εκπαίδευσης με τους καινούριους νόμους τους οποίους προωθεί και αφήνει τους φοιτητές στο έλεος του κεφαλαίου ιδιωτικοποιώντας τα πανεπιστήμια. Σύμφωνα με τον Νόμο Πλαίσιο που ψηφίστηκε πέρυσι επιβάλλονται δίδακτρα τα οποία θα περιλαμβάνουν και το βάρος της φοιτητικής μέριμνας. Και σα να μην έφταναν αυτά είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα κληθούμε να πληρώσουμε τα συγγράμματά μας από το νέο έτος!!! Φυσικά μιλάμε για καταστάσεις οι οποίες θα προκαλέσουν τεράστιες αναταραχές στο φοιτητικό κόσμο. Το μέλλον που μας ετοιμάζουν είναι σκοτεινό και βάρβαρο. Είναι στο χέρι το δικό μας, στα πλαίσια της δράσης στους Συλλόγους μας, αλλά και του φοιτητικού κινήματος σε συνεργασία με το ευρύτερο λαϊκό κίνημα η απόκρουση της καθολικής επίθεσης στα δικαιώματα των φοιτητών και γενικότερα των εργαζομένων. Επιβάλλεται, λοιπόν, το φοιτητικό κίνημα να κινηθεί σε πλαίσια ενότητας, συλλογικότητας και μαζικότητας, ενάντια σε κάθε διάσπαση, με ξεκάθαρο στόχο πάνω στη συγκυρία. Πρέπει να δράσουμε άμεσα πριν να είναι αργά!

Καλούμαστε να συμβάλλουμε στο ξαναζωντάνεμα των Φοιτητικών Συλλόγων για να ανατραπεί ο συσχετισμός δυνάμεων προς όφελος της πάλης και του αγώνα του Φοιτητικού Κινήματος.

Πορεία Αριστερή Θεσσαλονίκης