Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ καταγγέλλει την επέμβαση των ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο του ΜΕΤΡΟ και την επιστράτευση των εργαζομένων του που κήρυξε σήμερα η κυβέρνηση μετά από 8 ημέρες απεργίας.
Η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ επιτίθεται λυσσασμένα στους απεργούς του Μετρό για να κάμψει τον περήφανο αγώνα που δίνουν, ενάντια στη λεηλασία των -ήδη συρρικνωμένων- μισθών τους από το νέο μισθολόγιο-φτωχολόγιο και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτές.
Ο αγώνας τους είναι ένας δίκαιος αγώνας ενάντια σε μια πολιτική που οδηγεί συνολικά την εργατική τάξη και το λαό στην εξαθλίωση, που θυσιάζει χωρίς τον παραμικρό δισταγμό τις ζωές μας στο βωμό των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ. Γι’ αυτό είναι αγώνας που αξίζει την συμπαράσταση και αλληλεγγύη όλων των εργαζόμενων!
Η κυβέρνηση, μπροστά στο φόβο η απεργία στο ΜΕΤΡΟ να γίνει η σπίθα για να διευρυνθεί το αγωνιστικό απεργιακό μέτωπο, αρχικά επέλεξε να επιτεθεί στους απεργούς με χυδαία ψέματα και τόνους συκοφαντίας, με την αμέριστη συμβολή των αργυρώνητων δημοσιογράφων–γκαιμπελίσκων των ΜΜΕ για δήθεν υψηλόμισθους που με την απεργία τους στρέφονται κατά των ανέργων και των υπόλοιπων εργαζόμενων. Η επιχείρηση συκοφάντησης απέτυχε. Η αντιδραστική τρικομματική κυβέρνηση δεν έπεισε κανέναν ότι νοιάζεται για τις μετακινήσεις του φτωχού λαού.
Έτσι, ήρθε η ώρα της ωμής επέμβασης. Με την κάλυψη της αστικής "δικαιοσύνης" που έκρινε τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων του ΜΕΤΡΟ παράνομες. Με την επιστράτευση των απεργών και τον εκβιασμό των απολύσεων. Με την ωμή επέμβαση δεκάδων διμοιριών των ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο στα Σεπόλια.
Αυτή η επαίσχυντη -φασιστικού χαρακτήρα- κίνηση είναι η φυσική συνέχεια της ολοένα και εντονότερης φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής, της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών.
Η κυβέρνηση, όσο βίαια και να επιτεθεί την απεργία στο ΜΕΤΡΟ, δεν θα αποφύγει αυτό που φοβάται. Ο θυμός και η απόγνωση από την βάρβαρη πολιτική των μνημονίων θα οδηγήσουν, αργά ή γρήγορα, χιλιάδες εργαζόμενους, ανέργους, φτωχούς σε καθολική αντίσταση.
Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ καλεί τους εργαζόμενους να εκδηλώσουν άμεσα και έμπρακτα τη συμπαράσταση και την ταξική τους αλληλεγγύη. Να αναπτυχθεί κίνημα στήριξης του αγώνα των εργαζομένων στις συγκοινωνίες από σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, πολιτικές κινήσεις, κινήσεις γειτονιάς και άλλους φορείς για να μην περάσουν οι μειώσεις των μισθών και η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ καλεί τους εργαζόμενους να καταδικάσουν την επιστράτευση και το κλίμα τρομοκρατίας που θέλουν να επιβάλουν η αντιδραστική τρικομματική κυβέρνηση και οι ιμπεριαλιστές εντολείς της, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Η ποινικοποίηση των αγώνων δεν θα περάσει!
ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ !
ΚΑΤΩ Η ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ !
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ !
ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ !
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ !
ΚΑΤΩ Η ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ !
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ !
ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ !
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ !
Παρασκευή 25-1-2013
Ταξική Πορεία
5 σχόλια:
Πρώτα ήταν η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ. Σε ένα πρωί δεν χρειάστηκαν τα ΜΑΤ παρά 10' για να διαλύσουν μια απεργία 100 ημερών και βάλε.
Μετά ήρθε το Τ.Τ. και οι εργαζόμενοι.
Μετά ήρθαν οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ.
Μέσα σε 10' επίσης η Εξουσία καθάρισε και μάλιστα "αναίμακτα".
Σύντροφοι, από ήττα σε ήττα.
Δεν το λέω για να σας αποδώσω ευθύνες φυσικά.
Το λέω γιατί μας αφορά όλους και είναι αλήθεια. Γιατί ξεκινάμε έναν άγώνα που δεν μπορούμε να στηρίξουμε ;
Γιατί στο πρώτο "μπαμ" δεν έχουμε απάντηση ;
Γιατί συνέχεια μετράμε απογοητεύσεις και πίκρες ;;
Δηλαδή για να καταλάβω, η αριστερά υπάρχει για να κεφαλαιοποιεί ένα πολιτικό κόστος και να το κάνει, με τις όποιες αμφιβολίες, ψηφαλάκια ;
Γιατί πρέπει ρε σύντροφοι να φτάσουμε συναισθηματικά να ταυτιζόμαστε με ενέργειες ατομικής τρομοκρατίας και ένοπλης πάλης κάθε φορά για να καλύψουμε τα κενά ;
Ως πότε ;;
Δεν νομίζετε ότι σηκώνει μια συζήτηση για όλο αυτό.
Ακόμα ηχούν στα λόγια μου οι μεγαλόστομες δηλώσεις του Σταματόπουλου:
"ΜΟΝΑΧΑ ΝΕΚΡΟΥΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ...."
Και μας έβγαλαν ....σε 10'καμιά ....30αριά άτομα...
Δεν γίνεται έτσι αγώνας σύντροφοι......!!!
Δεν γίνεται......
πρωτο και κυριοτερο θεωρω οτι αυτο το "κλισε" που λεμε (στην αριστερα εννοω) το "χαμενος αγωνας ειναι αυτος που δεν δοθηκε" ισχυει 100%.ακομα κ αν ενας απεργιακος αγωνας δεν κερδισει η τουλαχιστον οχι στην ολοτητα του αφηνει παρακαταθηκες και συμπερασματα που μπορουν να αξιοποιηθουν απο ολους για την παραπερα συνεχεια των αγωνων μας.Η ταξικη παλη ειναι δυσκολη,μακρα και πανω απο ολα απαιτει θυσιες απο ολους μας.θυσιες που-ειδικα οι νεοτεροι-αλλα και μεγαλυτεροι δεν εχουν μπει στη διαδικασια να συνειδητοποιησουν την αναγκαιοτητα τους γιατι δεν εχουν βρεθει κ σε αντιστοιχες συνθηκες στο παρελθον.
κ ερχομαι στο δευτερο που θελω να πω.αυτη την αναγκαιοτητα ειναι που πρεπει να συνειδητοποιησουν Αριστερα και εργαζομενοι προκειμενου να αντισταθουν στη βαρβαροτητα.οτι η παλη,τα μεσα παλης,η απεργια μπορει ανα πασα στιγμη να χτυπηθουν κ θα πρεπει να ειμαστε ολοι ετοιμοι να ανταπεξελθουμε σε αυτη την κατασταση και τα κοστη της.θεωρω ομως οτι ισως κρινεις λιγο στρεβλα το ολο θεμα(διορθωσε με αν κανω λαθος).την απεργια κ τον αγωνα τον κανουν οι εργαζομενοι(σε καθε τομεα,δεν αναφερομαι συγκεκριμενα στο μετρο) κ αυτοι ειναι οι πρωτοι και κυριοι υπερασπιστες της.με απλα λογια:δεν μπορω εγω ο ντουρος κομμουνιστης-αγωνιστης κλπ να κανω εναν αγωνα για ενα κλαδο απουσια των εργαζομενων,δεν μπορω να πλακωθω με τα ΜΑΤ σαν αντιπροσωπος των εργαζομενων.αγωνας δια αντιπροσωπων δεν γινεται(ακομα και αν υποθεσουμε οτι εχω τη δυναμικη να το κανω).αλλο να σταθω αλληλεγγυος και να στηριξω την απεργια εστω και σε συγκρουση με την καταστολη(πλαι ομως με τον απεργο).
κ ερχομαι στο τριτο σχολιο.αυτο ειναι το καθηκον της αριστερας σημερα.απο τη μια να "μπολιασει" με αυτα τα χαρακτηριστικα,να προετοιμασει,να οργανωσει τους εργαζομενους στο να μπορεσουν να αντισταθουν,να παλεψουν κ να κερδισουν σε αυτες τις δυσμενεις συνθηκες.απο την αλλη να πεισει τους εργαζομενους οτι ο αγωνας ειναι η μονη διεξοδος(κ οχι εκλογες κλπ).κ δυστυχως η αριστερα ειναι πισω απο τις απαιτησεις της περιοδου.
Αν παρερμηνευσα το νοημα του ποσταρισματος σου διορθωσε με.
Συντροφικα,
Χρ.
όχι κάθε άλλο...! δεν παρερμήνευσες τίποτα και με βοήθησες σε κάποιες σκέψεις.
Αλλά αυτό που μετράει στο τέλος κάνοντας το λογαριασμό είναι ένα:
Ο Απεργός πήγε σπίτι του ηττημένος με το κεφάλι σκυφτό.
Η Αλήθεια είναι ότι από το 1992 με το σωματείο της ΕΑΣ έχουμε να δούμε κλαδικό αγώνα σε επίπεδο συνέχειας και ρήξης.
Τότε το σωματείο είχε μια ηγεσία αποφασισμένη να συγκρουστεί στο έσχατο επίπεδο και το έκανε.
Σήμερα δεν το βλέπουμε αυτό.
Προσωπικά νιώθω πολύ άσχημα απο το σημερινό.
Το κράτος πανυγηρίζει, τα ΜΜΕ πανυγηρίζουν και το χειρότερο. Όλα αυτά "αναίμακτα" για την Κυβέρνηση.
Πολύ φοβάμαι ότι το μήνυμα που περνάει στην απλή μάζα είναι "τι κάνετε απεργίες αφού κάθε φορά δεν βγαίνει τπτ" και αυτό στρώνει το έδαφος στο πισωγύρισμα και στο φασισμό.
Τα ζητήματα που μπαίνουν εδώ είναι πολύ σοβαρά. Καλά κάνει ο Γιάννης και τα ανοίγει. Μέσα στη μέρα (Σάββατο) θα έχουμε μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση γι' αυτό και δε γράφω τίποτα εδώ.
Έχουμε πολλά να πούμε σύντροφοι.
Τα ερωτήματα του Γιάννη είναι εύλογα και σημαντικά. Σηκώνουν πολύ κουβέντα τελικά και κυρίως αυτό που αναδείχνεται σαν ανάγκη είναι η σύγκρουση με τον εργατοπατερισμό που δυστυχώς έχει πολλά πλοκάμια και δεν περιορίζεται μόνο στους γνωστούς εργατοπατέρες.
Δυστυχώς οι υποχρεώσεις μου δεν θα μου επιτρέψουν μια συνολικότερη τοποθέτηση επί του θέματος ούτε καν αύριο. Σίγουρα πάντως δεν το ξεχνάμε.
Δημοσίευση σχολίου