Γράφτηκε μάλλον στα μισά της δεκαετίας του ΄90.
30 Ιουνίου 2013
ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΚ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ - ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟ)
0
Γράφτηκε μάλλον στα μισά της δεκαετίας του ΄90.
Γράφτηκε μάλλον στα μισά της δεκαετίας του ΄90.
Ιμπραήμ Καϊπάκκαγια, Ο κεμαλισμός
0
Το κείμενο αυτό γράφτηκε τον Γενάρη του 1972, αλλά ξαναδουλεύτηκε - με βάση το πρωτότυπο - τον Αύγουστο του 1972, μετά την οργανωτική διάσπαση με τους ρεβιζιονιστές.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε τον Γενάρη του 1972, αλλά ξαναδουλεύτηκε - με βάση το πρωτότυπο - τον Αύγουστο του 1972, μετά την οργανωτική διάσπαση με τους ρεβιζιονιστές.
Ιμπραήμ Καϊπάκκαγια, Διαλεχτά Έργα
0
Το βιβλίο αποτελείται από αποσπάσματα έργων του μεγάλου επαναστάτη και γραμματέα του Τούρκικου Κομμουνιστικού Κόμματος (Μαρξιστικό-Λενινιστικό), ο οποίος δολοφονήθηκε από το φασιστικό τούρκικο κράτος. Είναι έκδοση του ίδιου του TKP(M-L) στα ελληνικά. Είναι αρκετά παλιό γι’ αυτό έχει την συγκεκριμένη γραμματοσειρά και βιβλιοδεσία που δεν βοηθούσε στο σκανάρισμα, παρ’ όλα αυτά γενικά διαβάζεται. Η σελίδες δεν ξεκινάνε από το Νο1 μάλλον λόγο τυπογραφικού λάθους, έτσι ήταν το πρωτότυπο.
πηγή: Όλα είναι δρόμος
Το βιβλίο αποτελείται από αποσπάσματα έργων του μεγάλου επαναστάτη και γραμματέα του Τούρκικου Κομμουνιστικού Κόμματος (Μαρξιστικό-Λενινιστικό), ο οποίος δολοφονήθηκε από το φασιστικό τούρκικο κράτος. Είναι έκδοση του ίδιου του TKP(M-L) στα ελληνικά. Είναι αρκετά παλιό γι’ αυτό έχει την συγκεκριμένη γραμματοσειρά και βιβλιοδεσία που δεν βοηθούσε στο σκανάρισμα, παρ’ όλα αυτά γενικά διαβάζεται. Η σελίδες δεν ξεκινάνε από το Νο1 μάλλον λόγο τυπογραφικού λάθους, έτσι ήταν το πρωτότυπο.
πηγή: Όλα είναι δρόμος
14ο Camping Αγωνιστικών Κινήσεων και Μαθητικής Αντίστασης
0
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση σε καλούν στο 14ο Κάμπινγκ, που συνδιοργανώνουν.
Ένα Κάμπινγκ, που δεν σε θέλει απλά θεατή και διαφέρει από την κυρίαρχη κουλτούρα που επικρατεί για το πώς πρέπει να είναι διακοπές. Σε καλούμε να βρεθούμε όλοι μαζί, να οργανώσουμε μαζί τις διακοπές μας, αναλαμβάνοντας συλλογικά κάθε κομμάτι της οργάνωσης του κάμπινγκ.
Θέλουμε στο ελεύθερο χρόνο των διακοπών μας, να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε πάνω σε κινηματικά γεγονότα, στις πολιτικές εξελίξεις και όλα αυτά, που μας απασχολούν σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Γι' αυτό επιλέξαμε και την τοποθεσία της Ανατολικής Χαλκιδικής, όπου χτυπάει η καρδιά ενός πολύ σημαντικού και ζωντανού κινήματος, ενάντια στα μεταλλεία Χρυσού.
Πάνω απ' όλα θέλουμε να κοινωνικοποιηθούμε με νέους προοδευτικούς και αγωνιστές, κόντρα στην απομόνωση, που μας επιβάλουν. Να συμβάλουμε στην οικοδόμηση αντικαπιταλιστικής - αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης στα κινήματα της εποχής μας, γιατί πιστεύουμε ότι η συνολική αναμέτρηση με το σύστημα της εκμετάλλευσης είναι ο μόνος δρόμος για το λαό και τη νεολαία.
"Οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, η επένδυση - έγκλημα στις Σκουριές και το κίνημα αντίστασης"
Επίσης θα πραγματοποιηθούν:
- πεζοπορία στον τόπο που υπερασπίζονται οι κάτοικοι (Κάκαβος)
- επίσκεψη στα μπλόκα των κατοίκων
Κυριακή 28/7
"Τέχνη και κίνημα: ο ρόλος του καλλιτέχνη ως κομμάτι του λαϊκού κινήματος"
Συμμετέχουν:
Υπεραστικοί, Τοξικά Απόβλητα, Pablo Hasel
Τρίτη 30/7
"Η επίθεση στην εκπαίδευση και η οικοδόμηση ενός αγωνιστικού πανεκπαιδευτικού μετώπου"
Εισηγήσεις από:
Μαθητική Αντίσταση, Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ, Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
Πέμπτη 25/7
Δομές Αλληλεγγύης: Αντίσταση ή "Φιλανθρωπία" ;
Δευτέρα 29/7
Η φασιστικοποίηση της δημόσια ζωής και η απάντηση του λαϊκού κινήματος
Τετάρτη 31/7
Η ιστορία του κινήματος των μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής: Η μεγάλη απεργία του 1977
Ένα Κάμπινγκ, που δεν σε θέλει απλά θεατή και διαφέρει από την κυρίαρχη κουλτούρα που επικρατεί για το πώς πρέπει να είναι διακοπές. Σε καλούμε να βρεθούμε όλοι μαζί, να οργανώσουμε μαζί τις διακοπές μας, αναλαμβάνοντας συλλογικά κάθε κομμάτι της οργάνωσης του κάμπινγκ.
Θέλουμε στο ελεύθερο χρόνο των διακοπών μας, να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε πάνω σε κινηματικά γεγονότα, στις πολιτικές εξελίξεις και όλα αυτά, που μας απασχολούν σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Γι' αυτό επιλέξαμε και την τοποθεσία της Ανατολικής Χαλκιδικής, όπου χτυπάει η καρδιά ενός πολύ σημαντικού και ζωντανού κινήματος, ενάντια στα μεταλλεία Χρυσού.
Πάνω απ' όλα θέλουμε να κοινωνικοποιηθούμε με νέους προοδευτικούς και αγωνιστές, κόντρα στην απομόνωση, που μας επιβάλουν. Να συμβάλουμε στην οικοδόμηση αντικαπιταλιστικής - αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης στα κινήματα της εποχής μας, γιατί πιστεύουμε ότι η συνολική αναμέτρηση με το σύστημα της εκμετάλλευσης είναι ο μόνος δρόμος για το λαό και τη νεολαία.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ
Παρασκευή 26/7, Ιερισσός"Οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, η επένδυση - έγκλημα στις Σκουριές και το κίνημα αντίστασης"
Επίσης θα πραγματοποιηθούν:
- πεζοπορία στον τόπο που υπερασπίζονται οι κάτοικοι (Κάκαβος)
- επίσκεψη στα μπλόκα των κατοίκων
Κυριακή 28/7
"Τέχνη και κίνημα: ο ρόλος του καλλιτέχνη ως κομμάτι του λαϊκού κινήματος"
Συμμετέχουν:
Υπεραστικοί, Τοξικά Απόβλητα, Pablo Hasel
Τρίτη 30/7
"Η επίθεση στην εκπαίδευση και η οικοδόμηση ενός αγωνιστικού πανεκπαιδευτικού μετώπου"
Εισηγήσεις από:
Μαθητική Αντίσταση, Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ, Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ
Πέμπτη 25/7
Δομές Αλληλεγγύης: Αντίσταση ή "Φιλανθρωπία" ;
Δευτέρα 29/7
Η φασιστικοποίηση της δημόσια ζωής και η απάντηση του λαϊκού κινήματος
Τετάρτη 31/7
Η ιστορία του κινήματος των μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής: Η μεγάλη απεργία του 1977
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
- Εκδρομές σε Αμμουλιανή - Γαϊδουρονήσια, Ουρανούπολη
- Προβολές ταινιών
- Λειτουργία του βιβλιοπωλείου "Εκτός των Τειχών"
- Τουρνουά (σκάκι, τάβλι, κτλ)
- Πάρτυ, ψησίματα - φαγοπότια, μουσική
ΣΥΝΑΥΛΙΑ
Σάββατο 27/7
Παίζουν: Υπεραστικοί, Τοξικά Απόβλητα, Pablo Hasel
ΔΙΑΜΟΝΗ
Κόστος διαμονής κατ' άτομο
5,5 ευρώ/μέρα
Οικονομική ενίσχυση του κάμπινγκ
5 ευρώ (εφάπαξ)
Σίτιση από το εστιατόριο
4 έως 4,5 ευρώ ανά γεύμα
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τηλέφωνα
Αθήνα: 6971793919
Θεσσαλονίκη: 6982664933
Γιάννενα: 6956196146
Κρήτη: 6989825935
Θράκη: 6949457317
Internet
agonistikeskiniseis@hotmail.com
Οργανώνουμε συλλογικά τις διακοπές μας...
...οικοδομούμε το κίνημα λαού και νεολαίας
Μοιραζόμαστε το σήμερα, χτίζουμε το αύριο
Νέα βιβλία και κείμενα στη βιβλιοθήκη μας
3
Ολόκληρος ο κατάλογος είναι εδώ: Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ για όποιον έχει όρεξη για διάβασμα από τον υπολογιστή του, το λάπτοπ κ.λπ.!
- ΙΣΠΑΝΙΑ 1936 - 1939 ΚΚ Ισπανίας (μ-λ)
- Για τον Ισπανικό Εμφύλιο, του José Díaz τότε γενικός γραμματέας του ΚΚ Ισπανίας
- Ο Πολύδωρος θυμάται
- Επιστολή του Πολύδωρου Δανιηλίδη στη ΚΕ του ΚΚΕ, Δεκέμβρης του 1956
- Θεόδωρος Mακρίδης "Έκτορας", του Πολύδωρου Δανιηλίδη
Ολόκληρος ο κατάλογος είναι εδώ: Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ για όποιον έχει όρεξη για διάβασμα από τον υπολογιστή του, το λάπτοπ κ.λπ.!
29 Ιουνίου 2013
Οι «χαμένες ευκαιρίες» για τον λαό και το «νέο συμβόλαιο» του ΣΥΡΙΖΑ
3
Με μία προεκλογικού χαρακτήρα συγκέντρωση και την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην πλατεία Συντάγματος, την Δευτέρα 17/6, «κορύφωσε» ο ΣΥΡΙΖΑ την κινητοποίησή του ενάντια στο κλείσιμο της ΕΡΤ από την κυβέρνηση Σαμαρά. Παράλληλα με την συνάντηση των αρχηγών της πρώην τρικομματικής κυβέρνησης, όπου αναζητούνταν νέα επίπεδα συμφωνίας και συμβιβασμών για την προώθηση της επίθεσης στο λαό, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έστησε μία προεκλογική συγκέντρωση «με τα όλα της». Από σκηνοθετική κάλυψη πλήθους και ανάλογο φωτισμό, μέχρι ελληνικές σημαίες διέθετε το σκηνικό, (Α.σ.Γ.: μέχρι και Κάρμινα Μπουράνα είχε, το κοριτσάκι έλειπε!) για να εμπεδωθεί η αντίληψη, ότι στις εκλογές βρίσκεται η μοναδική διέξοδος για όλα τα τμήματα του λαού που χτυπιούνται από την επίθεση της κυβέρνησης και των πιστωτών και μοναδική λύση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της καταστροφής.
Είναι γεγονός ότι η απόφαση του Σαμαρά να κλείσει την ΕΡΤ, μέσα σε λίγες ώρες, με την φασιστικού τύπου πράξη νομοθετικού περιεχομένου, και να στείλει στην κόλαση της ανεργίας 2600 εργαζόμενους, ανοίγοντας τον «χορό» των απολύσεων στον δημόσιο τομέα, αποτέλεσε μία πρώτης τάξεως «ευκαιρία» για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να βγει από τα αδιέξοδα που η ίδια είχε οδηγηθεί με την πολιτική της.
Με νωπό ακόμα το ξεπούλημα των διαθέσεων για αγώνα των καθηγητών της μέσης εκπαίδευσης, παρά την τρομοκρατία της κυβέρνησης με την κήρυξη επιστράτευσης, έχοντας ελάχιστα αποτελέσματα από την διαχείριση της φτώχειας που επιδιώκει μέσω των λεγόμενων δικτύων αλληλεγγύης, με διαφωνίες στο εσωτερικό για τον «ενιαίο» χαρακτήρα του κόμματος και με τα γκάλοπ να δείχνουν στασιμότητα και υποχώρηση, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας την αντίσταση των εργαζομένων στην ΕΡΤ και την μαζική κινητοποίηση του κόσμου, φεύγει «μπροστά». Κι αυτό το επιχειρεί στο πεδίο που θεωρεί ότι μπορεί να ανακάμψει από την περιθωριοποίηση που του είχαν επιφυλάξει οι δυνάμεις του συστήματος μέσα και έξω από την χώρα, με την επιλογή τους να στηρίξουν με όλους τους τρόπους και τα μέσα το «πολιτικό κέντρο» Σαμαρά. Σκορπώντας εκλογικές αυταπάτες στον λαό και χρησιμοποιώντας ως «μοχλό πίεσης» τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην ΕΡΤ, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θέτει προς κάθε κατεύθυνση διλήμματα «δημοκρατικής κατεύθυνσης», «νομιμότητας» και «δημοκρατικής ομαλότητας», με «άξονα» την ιστορική αναφορά στην πλατεία Συντάγματος.
Η προσπάθεια συγκρότησης ενός «δημοκρατικού μετώπου» απέναντι στην εκτροπή Σαμαρά δηλώνεται σε όλους τους τόνους ότι πάει πολύ πέρα από τα πλαίσια του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εδώ «ακουμπάνε» και οι προ μηνών αναφορές, από τον Αλέξη Τσίπρα στον ιδρυτή της ΝΔ Κ.Καραμανλή, για το «μεταρρυθμιστικό» του έργο και την δημοκρατική ομαλότητα που έφερε στην χώρα.
Η προσπάθεια της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για «επικοινωνία» με στελεχικό δυναμικό της Δεξιάς αλλά και του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, για την απομόνωση του νεοφιλελεύθερου ακροδεξιού Σαμαρά, είναι σε ευθεία αναλογία με την κατεύθυνση για ορθολογική διαχείριση του συστήματος της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης. Με το «τελειώσατε κύριε Σαμαρά», ο Αλέξης Τσίπρας στέλνει μήνυμα εντός και εκτός της χώρας, ότι υπάρχουν πολύ πιο «υπεύθυνες» δυνάμεις, για να διαχειριστούν την κρίση, πιστές στην αστική νομιμότητα αλλά και στο βασικό πλαίσιο λειτουργίας του συστήματος. Το πόσο βέβαια θα «εισακουστεί» από τους «παραλήπτες» του μηνύματος, είναι μίας άλλης τάξης ζήτημα. Και η μέχρι τα σήμερα «ανταπόκριση» έχει φτωχά αποτελέσματα.
Ο κάθετος αποκλεισμός κάθε σκέψης για προσφυγή στις κάλπες από όλα τα κέντρα, δεν αφορούσε μόνο τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη αλλά και τον Τσίπρα. Θα είναι «μακρύς» ο δρόμος για την ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των κέντρων του συστήματος, ότι μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική λύση.
Δεν είναι η πρώτη φορά ούτε η τελευταία που η ηγεσία της ρεφορμιστικής αριστεράς προσπαθεί να μετατρέψει σε «ανώτατο σημείο» της πάλης του εργαζόμενου λαού τις…εκλογές. Αυτά είναι τα όρια της. Μέχρις αυτού του σημείου θεωρεί ότι μπορεί να αντιπαρατεθεί με την τρικομματική κυβέρνηση και το σύστημα της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της εξάρτησης. Εξάλλου, με αυτή την «επιτυχημένη» πολιτική κατεύθυνση, έφτασε μέχρις εδώ, σημειώνοντας τα μεγαλύτερα εκλογικά ποσοστά για την αριστερά στην μεταπολιτευτική περίοδο, φέρνοντας πιο κοντά, για πολλούς το όραμα για μία «κυβέρνηση της αριστεράς». Το αν και κατά πόσο αυτό εμπόδισε την κλιμάκωση της επίθεσης του συστήματος στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις στην ίδια την ζωή του εργαζόμενου λαού, δεν απασχολούν τους εμπνευστές αυτής της κατεύθυνσης. Σε κάθε περίπτωση αγώνα και αντίστασης των εργαζομένων, όπως σήμερα στην ΕΡΤ, μεταφέρουν το ζήτημα στο «κεντρικό πολιτικό επίπεδο», όχι για να αποκαλύψουν τα πραγματικά χαρακτηριστικά του συστήματος και την ανάγκη για μία συνολική πάλη απέναντί του, αλλά για να περιορίσουν αυτή την πάλη και την διεκδίκηση στην εκλογική…ανατροπή της κυβέρνησης. Οι εκλογικές αυταπάτες που σκορπίζει και οι συνέπειες αυτών των αυταπατών στον κόσμο που αγωνίζεται, περιορίζουν την πολιτική και οργανωτική του συγκρότηση σε «αντίστοιχα» επίπεδα, κάνοντάς τον έτσι ευάλωτο στην επίθεση της κυβέρνησης και των δυνάμεων του συστήματος. Για αυτό και η εκλογική άνοδος, όχι μόνο δεν συνοδεύτηκε μέχρι τα σήμερα με αλλαγή στους συσχετισμούς του λαού με το σύστημα, αλλά η επίθεση κλιμακώθηκε ακόμα παραπέρα, σκορπώντας την εξαθλίωση στον κόσμο της δουλειάς. Επιβεβαιώνεται, με αυτό τον τρόπο, ο καταστροφικός χαρακτήρας αυτής της κατεύθυνσης για το κίνημα και τον λαό, ακόμα και σήμερα, την περίοδο της «προεκλογικής εφόδου». Πόσο μάλλον, όταν ο κυβερνητικός στόχος «επιτευχθεί».
Την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν την απασχολεί το επίπεδο συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων, υποβαθμίζει τις αγωνιστικές διαθέσεις του κόσμου και ταυτόχρονα κάνει και κριτική στον λαό για την «χαμένη ευκαιρία», στις εκλογές του Ιούνη του 2012, που δεν πρέπει να επαναληφθεί. Αυτά που προτείνει είναι ένα «νέο συμβόλαιο εμπιστοσύνης» και η διαβεβαίωση, ότι το στελεχικό δυναμικό που διαθέτει έχει τις ικανότητες να «πετύχει». Ζητάει, λοιπόν, από τον λαό να του αναθέσει την σωτηρία του από την καταστροφή.
Ο «άμεσος» χαρακτήρας στην εκλογική αντιπαράθεση με την δικομματική κυβέρνηση Σαμαρά που δίνει ο Αλέξης Τσίπρας, για να απαλλαγεί ο λαός από τα δεινά του, συνεχίζει να ασκεί επιρροή σε τμήματα του λαού και να «διεισδύει» και σε διάφορους χώρους της αριστεράς. Από την άλλη πλευρά, όμως, η πράξη νομοθετικού περιεχομένου της κυβέρνησης, με το «πρελούδιο» της ΕΡΤ, κάνει φανερό σε όλους ότι την επίθεση δεν θα την σταματήσουν τα προεκλογικά «γιουρούσια» αλλά η συγκρότηση των μετώπων πάλης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Οι πραγματικά «χαμένες ευκαιρίες» για τον λαό και την πάλη του για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής του συστήματος θα είναι κάθε φορά, όταν αποσύρεται από τα μέτωπα του αγώνα, για να υπογράψει «συμβόλαια εμπιστοσύνης» με τον κάθε επίδοξο «σωτήρα» του.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
Είναι γεγονός ότι η απόφαση του Σαμαρά να κλείσει την ΕΡΤ, μέσα σε λίγες ώρες, με την φασιστικού τύπου πράξη νομοθετικού περιεχομένου, και να στείλει στην κόλαση της ανεργίας 2600 εργαζόμενους, ανοίγοντας τον «χορό» των απολύσεων στον δημόσιο τομέα, αποτέλεσε μία πρώτης τάξεως «ευκαιρία» για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να βγει από τα αδιέξοδα που η ίδια είχε οδηγηθεί με την πολιτική της.
Με νωπό ακόμα το ξεπούλημα των διαθέσεων για αγώνα των καθηγητών της μέσης εκπαίδευσης, παρά την τρομοκρατία της κυβέρνησης με την κήρυξη επιστράτευσης, έχοντας ελάχιστα αποτελέσματα από την διαχείριση της φτώχειας που επιδιώκει μέσω των λεγόμενων δικτύων αλληλεγγύης, με διαφωνίες στο εσωτερικό για τον «ενιαίο» χαρακτήρα του κόμματος και με τα γκάλοπ να δείχνουν στασιμότητα και υποχώρηση, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας την αντίσταση των εργαζομένων στην ΕΡΤ και την μαζική κινητοποίηση του κόσμου, φεύγει «μπροστά». Κι αυτό το επιχειρεί στο πεδίο που θεωρεί ότι μπορεί να ανακάμψει από την περιθωριοποίηση που του είχαν επιφυλάξει οι δυνάμεις του συστήματος μέσα και έξω από την χώρα, με την επιλογή τους να στηρίξουν με όλους τους τρόπους και τα μέσα το «πολιτικό κέντρο» Σαμαρά. Σκορπώντας εκλογικές αυταπάτες στον λαό και χρησιμοποιώντας ως «μοχλό πίεσης» τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην ΕΡΤ, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θέτει προς κάθε κατεύθυνση διλήμματα «δημοκρατικής κατεύθυνσης», «νομιμότητας» και «δημοκρατικής ομαλότητας», με «άξονα» την ιστορική αναφορά στην πλατεία Συντάγματος.
Η προσπάθεια συγκρότησης ενός «δημοκρατικού μετώπου» απέναντι στην εκτροπή Σαμαρά δηλώνεται σε όλους τους τόνους ότι πάει πολύ πέρα από τα πλαίσια του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εδώ «ακουμπάνε» και οι προ μηνών αναφορές, από τον Αλέξη Τσίπρα στον ιδρυτή της ΝΔ Κ.Καραμανλή, για το «μεταρρυθμιστικό» του έργο και την δημοκρατική ομαλότητα που έφερε στην χώρα.
Η προσπάθεια της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για «επικοινωνία» με στελεχικό δυναμικό της Δεξιάς αλλά και του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, για την απομόνωση του νεοφιλελεύθερου ακροδεξιού Σαμαρά, είναι σε ευθεία αναλογία με την κατεύθυνση για ορθολογική διαχείριση του συστήματος της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης. Με το «τελειώσατε κύριε Σαμαρά», ο Αλέξης Τσίπρας στέλνει μήνυμα εντός και εκτός της χώρας, ότι υπάρχουν πολύ πιο «υπεύθυνες» δυνάμεις, για να διαχειριστούν την κρίση, πιστές στην αστική νομιμότητα αλλά και στο βασικό πλαίσιο λειτουργίας του συστήματος. Το πόσο βέβαια θα «εισακουστεί» από τους «παραλήπτες» του μηνύματος, είναι μίας άλλης τάξης ζήτημα. Και η μέχρι τα σήμερα «ανταπόκριση» έχει φτωχά αποτελέσματα.
Ο κάθετος αποκλεισμός κάθε σκέψης για προσφυγή στις κάλπες από όλα τα κέντρα, δεν αφορούσε μόνο τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη αλλά και τον Τσίπρα. Θα είναι «μακρύς» ο δρόμος για την ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των κέντρων του συστήματος, ότι μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική λύση.
Δεν είναι η πρώτη φορά ούτε η τελευταία που η ηγεσία της ρεφορμιστικής αριστεράς προσπαθεί να μετατρέψει σε «ανώτατο σημείο» της πάλης του εργαζόμενου λαού τις…εκλογές. Αυτά είναι τα όρια της. Μέχρις αυτού του σημείου θεωρεί ότι μπορεί να αντιπαρατεθεί με την τρικομματική κυβέρνηση και το σύστημα της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της εξάρτησης. Εξάλλου, με αυτή την «επιτυχημένη» πολιτική κατεύθυνση, έφτασε μέχρις εδώ, σημειώνοντας τα μεγαλύτερα εκλογικά ποσοστά για την αριστερά στην μεταπολιτευτική περίοδο, φέρνοντας πιο κοντά, για πολλούς το όραμα για μία «κυβέρνηση της αριστεράς». Το αν και κατά πόσο αυτό εμπόδισε την κλιμάκωση της επίθεσης του συστήματος στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις στην ίδια την ζωή του εργαζόμενου λαού, δεν απασχολούν τους εμπνευστές αυτής της κατεύθυνσης. Σε κάθε περίπτωση αγώνα και αντίστασης των εργαζομένων, όπως σήμερα στην ΕΡΤ, μεταφέρουν το ζήτημα στο «κεντρικό πολιτικό επίπεδο», όχι για να αποκαλύψουν τα πραγματικά χαρακτηριστικά του συστήματος και την ανάγκη για μία συνολική πάλη απέναντί του, αλλά για να περιορίσουν αυτή την πάλη και την διεκδίκηση στην εκλογική…ανατροπή της κυβέρνησης. Οι εκλογικές αυταπάτες που σκορπίζει και οι συνέπειες αυτών των αυταπατών στον κόσμο που αγωνίζεται, περιορίζουν την πολιτική και οργανωτική του συγκρότηση σε «αντίστοιχα» επίπεδα, κάνοντάς τον έτσι ευάλωτο στην επίθεση της κυβέρνησης και των δυνάμεων του συστήματος. Για αυτό και η εκλογική άνοδος, όχι μόνο δεν συνοδεύτηκε μέχρι τα σήμερα με αλλαγή στους συσχετισμούς του λαού με το σύστημα, αλλά η επίθεση κλιμακώθηκε ακόμα παραπέρα, σκορπώντας την εξαθλίωση στον κόσμο της δουλειάς. Επιβεβαιώνεται, με αυτό τον τρόπο, ο καταστροφικός χαρακτήρας αυτής της κατεύθυνσης για το κίνημα και τον λαό, ακόμα και σήμερα, την περίοδο της «προεκλογικής εφόδου». Πόσο μάλλον, όταν ο κυβερνητικός στόχος «επιτευχθεί».
Την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν την απασχολεί το επίπεδο συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων, υποβαθμίζει τις αγωνιστικές διαθέσεις του κόσμου και ταυτόχρονα κάνει και κριτική στον λαό για την «χαμένη ευκαιρία», στις εκλογές του Ιούνη του 2012, που δεν πρέπει να επαναληφθεί. Αυτά που προτείνει είναι ένα «νέο συμβόλαιο εμπιστοσύνης» και η διαβεβαίωση, ότι το στελεχικό δυναμικό που διαθέτει έχει τις ικανότητες να «πετύχει». Ζητάει, λοιπόν, από τον λαό να του αναθέσει την σωτηρία του από την καταστροφή.
Ο «άμεσος» χαρακτήρας στην εκλογική αντιπαράθεση με την δικομματική κυβέρνηση Σαμαρά που δίνει ο Αλέξης Τσίπρας, για να απαλλαγεί ο λαός από τα δεινά του, συνεχίζει να ασκεί επιρροή σε τμήματα του λαού και να «διεισδύει» και σε διάφορους χώρους της αριστεράς. Από την άλλη πλευρά, όμως, η πράξη νομοθετικού περιεχομένου της κυβέρνησης, με το «πρελούδιο» της ΕΡΤ, κάνει φανερό σε όλους ότι την επίθεση δεν θα την σταματήσουν τα προεκλογικά «γιουρούσια» αλλά η συγκρότηση των μετώπων πάλης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Οι πραγματικά «χαμένες ευκαιρίες» για τον λαό και την πάλη του για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής του συστήματος θα είναι κάθε φορά, όταν αποσύρεται από τα μέτωπα του αγώνα, για να υπογράψει «συμβόλαια εμπιστοσύνης» με τον κάθε επίδοξο «σωτήρα» του.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
Οχι στο φασιστικό κλείσιμο της ΕΡΤ
Οχι και στο ...δημοκρατικό!
0
Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι διαφωνίες των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και του απλού κόσμου, εστίασαν σε δυο πράγματα: στη μαζική απόλυση 2.600 υπαλλήλων της ΕΡΤ και στο ζήτημα δημοκρατίας που ανέκυπτε από τον τρόπο που δρομολογήθηκε το κλείσιμο από την κυβέρνηση και που βρήκε το συμβολισμό του στο ...μαύρο στις οθόνες μας.
Η ...δοσολογία ανάμεσα σε αυτά τα δυο μέτωπα άλλαζε από τα δεξιά προς τα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Ακούγοντας κανείς τις τοποθετήσεις του ΠΑΣΟΚ καταλάβαινε ότι αυτό που, ουσιαστικά, έλεγε ήταν, εντάξει να απολύσουμε κόσμο από την ΕΡΤ, αλλά όχι κι έτσι! Λίγο περισσότερο έβαζε το θέμα των απολύσεων η ΔΗΜΑΡ και λίγο περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, όμως, εξακολουθούσε να θεωρεί το ζήτημα δημοκρατίας μείζον σε αυτή την υπόθεση. Από το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ άκουγε κανείς πιο ταξικές τοποθετήσεις, που δεν έπαυαν, ωστόσο, να τονίζουν το μαύρο...
Είναι αναμφίβολο ότι ο τρόπος που χειρίστηκε το θέμα η κυβέρνηση ήταν φασιστικού τύπου. Παρακάμπτοντας ακόμα και τους δικούς της αστικούς θεσμούς και το καμάρι της δημοκρατίας της, τη βουλή, επιχειρεί με ένα φιρμάνι να κλείσει την ΕΡΤ στο όνομα της αποφασιστικότητας για τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Η πρώτη απόφαση του ΣτΕ της έδωσε, ουσιαστικά, και τη νομική κάλυψη που χρειαζόταν, αφού έβαζε φρένο μόνο στη διακοπή του σήματος και όχι στην απόφαση για κλείσιμο της ΕΡΤ. Δηλαδή και πάλι στο μαύρο...
Ποιος είναι, όμως, ο λόγος που η κυβέρνηση γράφει στα παλιά της τα παπούτσια την ίδια τη δικιά της δημοκρατία; Μα φυσικά η άμεση, αποφασιστική και χωρίς εμπόδια προώθηση όλων των αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων που έχει υποσχεθεί μέσα από τα μνημόνια στους δανειστές ιμπεριαλιστές του ΔΝΤ και της ΕΕ. Το μπαϊράκι του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ ενάντια στην ...επάρατο δεξιά δεν ακουμπά καν αυτή την ουσία, αλλά μόνο τον τρόπο και τη μεθόδευση.
Και καλά, αυτοί πες πως στηρίζουν την κυβέρνηση έτσι κι αλλιώς, έχουν υπογράψει μνημόνια, έχουν ψηφίσει μέτρα, τους ξέρουμε. Αμ οι άλλοι; Οι αντιμνημονιακοί που θέλουν να μας κυβερνήσουν κιόλας και να μας βγάλουν από το τούνελ; Γιατί επέμειναν τόσο πολύ στο μαύρο, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το ταξικό ζήτημα των απολύσεων; Μήπως δεν κατάλαβαν ότι πρόκειται για μια πρόβα για τον τρόπο που θα γίνουν όλες οι απολύσεις στο Δημόσιο από εδώ και πέρα; Μήπως δεν αντιλήφθηκαν ότι χιλιάδες Δημόσιοι υπάλληλοι έλεγαν το ίδιο πράγμα στο προαύλιο της ΕΡΤ, στις δουλειές τους και στα σπίτια τους: “έρχεται η σειρά μας”; Μήπως τους ξέφυγε ότι ο κόσμος έχει οργιστεί από μια κυβέρνηση και μια πολιτική που με επιστρατεύσεις, με καταστολή, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου είναι αποφασισμένη να τσακίσει δικαιώματα και κατακτήσεις και να σπείρει τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε έναν ολόκληρο λαό;
Τα ίδια θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε και για την υπόλοιπη Αριστερά “μας”. Και κάτι ακόμα: Τώρα που το ΣτΕ έδιωξε, στα χαρτιά τουλάχιστον, το μαύρο από τις οθόνες, μήπως αφαίρεσε το βασικό λόγο για τον οποίο ξεσηκώθηκε ο κόσμος, οπότε ας γυρίσουμε στα σπίτια μας να προετοιμαστούμε για τις (όποιες και όποτε γίνουν) εκλογές, όπου θα κριθεί (ξανά!) ο πολιτικός και ταξικός συσχετισμός; Μήπως, δηλαδή, ο κόσμος δεν ...τραβάει για κάτι παραπάνω από το ...μαύρο;
Να εξηγηθούμε. Η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής και αυτό έχει πολλές και καθημερινές εκφράσεις, μια από τις οποίες (και πολύ σοβαρή) ήταν και το κόψιμο του σήματος της ΕΡΤ με τα ΜΑΤ στις κεραίες και στα κτίριά της. Και, προφανώς, η Αριστερά οφείλει να αναδεικνύει αυτές τις πλευρές, να τις καταδικάζει και να παλεύει για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού. Αυτός ο αγώνας, όμως, είναι μισός, είναι χωρίς προοπτική όταν δεν εξηγεί το γιατί προχωρά η κυβέρνηση σε αυτές τις μεθοδεύσεις, όταν δεν καταγγέλλονται πρώτα οι πολιτικοί της στόχοι και ο ταξικός τους χαρακτήρας, όταν, δηλαδή, απονευρώνεται ο αγώνας για τη δημοκρατία από το ταξικό του περιεχόμενο.
Λέμε όχι, λοιπόν, στο φασιστικό κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά λέμε όχι και στο ...δημοκρατικό, αυτό που θα έχει τη βούλα του ΣτΕ, της βουλής, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και ποιος ξέρει ποιανού άλλου που με τόση ευκολία συμφωνούσε με την “εξυγίανση”, αλλά “όχι έτσι”! Λέμε όχι στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου για να μη γίνουν οι μαζικές απολύσεις και για να μη γίνουν και οι υπόλοιπες προγραμματισμένες. Λέμε όχι για να ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική τους. Για να κερδίσουμε, έτσι, την πραγματική δημοκρατία, τη δημοκρατία για το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία!
Η ...δοσολογία ανάμεσα σε αυτά τα δυο μέτωπα άλλαζε από τα δεξιά προς τα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Ακούγοντας κανείς τις τοποθετήσεις του ΠΑΣΟΚ καταλάβαινε ότι αυτό που, ουσιαστικά, έλεγε ήταν, εντάξει να απολύσουμε κόσμο από την ΕΡΤ, αλλά όχι κι έτσι! Λίγο περισσότερο έβαζε το θέμα των απολύσεων η ΔΗΜΑΡ και λίγο περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, όμως, εξακολουθούσε να θεωρεί το ζήτημα δημοκρατίας μείζον σε αυτή την υπόθεση. Από το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ άκουγε κανείς πιο ταξικές τοποθετήσεις, που δεν έπαυαν, ωστόσο, να τονίζουν το μαύρο...
Είναι αναμφίβολο ότι ο τρόπος που χειρίστηκε το θέμα η κυβέρνηση ήταν φασιστικού τύπου. Παρακάμπτοντας ακόμα και τους δικούς της αστικούς θεσμούς και το καμάρι της δημοκρατίας της, τη βουλή, επιχειρεί με ένα φιρμάνι να κλείσει την ΕΡΤ στο όνομα της αποφασιστικότητας για τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Η πρώτη απόφαση του ΣτΕ της έδωσε, ουσιαστικά, και τη νομική κάλυψη που χρειαζόταν, αφού έβαζε φρένο μόνο στη διακοπή του σήματος και όχι στην απόφαση για κλείσιμο της ΕΡΤ. Δηλαδή και πάλι στο μαύρο...
Ποιος είναι, όμως, ο λόγος που η κυβέρνηση γράφει στα παλιά της τα παπούτσια την ίδια τη δικιά της δημοκρατία; Μα φυσικά η άμεση, αποφασιστική και χωρίς εμπόδια προώθηση όλων των αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων που έχει υποσχεθεί μέσα από τα μνημόνια στους δανειστές ιμπεριαλιστές του ΔΝΤ και της ΕΕ. Το μπαϊράκι του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ ενάντια στην ...επάρατο δεξιά δεν ακουμπά καν αυτή την ουσία, αλλά μόνο τον τρόπο και τη μεθόδευση.
Και καλά, αυτοί πες πως στηρίζουν την κυβέρνηση έτσι κι αλλιώς, έχουν υπογράψει μνημόνια, έχουν ψηφίσει μέτρα, τους ξέρουμε. Αμ οι άλλοι; Οι αντιμνημονιακοί που θέλουν να μας κυβερνήσουν κιόλας και να μας βγάλουν από το τούνελ; Γιατί επέμειναν τόσο πολύ στο μαύρο, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το ταξικό ζήτημα των απολύσεων; Μήπως δεν κατάλαβαν ότι πρόκειται για μια πρόβα για τον τρόπο που θα γίνουν όλες οι απολύσεις στο Δημόσιο από εδώ και πέρα; Μήπως δεν αντιλήφθηκαν ότι χιλιάδες Δημόσιοι υπάλληλοι έλεγαν το ίδιο πράγμα στο προαύλιο της ΕΡΤ, στις δουλειές τους και στα σπίτια τους: “έρχεται η σειρά μας”; Μήπως τους ξέφυγε ότι ο κόσμος έχει οργιστεί από μια κυβέρνηση και μια πολιτική που με επιστρατεύσεις, με καταστολή, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου είναι αποφασισμένη να τσακίσει δικαιώματα και κατακτήσεις και να σπείρει τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε έναν ολόκληρο λαό;
Τα ίδια θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε και για την υπόλοιπη Αριστερά “μας”. Και κάτι ακόμα: Τώρα που το ΣτΕ έδιωξε, στα χαρτιά τουλάχιστον, το μαύρο από τις οθόνες, μήπως αφαίρεσε το βασικό λόγο για τον οποίο ξεσηκώθηκε ο κόσμος, οπότε ας γυρίσουμε στα σπίτια μας να προετοιμαστούμε για τις (όποιες και όποτε γίνουν) εκλογές, όπου θα κριθεί (ξανά!) ο πολιτικός και ταξικός συσχετισμός; Μήπως, δηλαδή, ο κόσμος δεν ...τραβάει για κάτι παραπάνω από το ...μαύρο;
Να εξηγηθούμε. Η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής και αυτό έχει πολλές και καθημερινές εκφράσεις, μια από τις οποίες (και πολύ σοβαρή) ήταν και το κόψιμο του σήματος της ΕΡΤ με τα ΜΑΤ στις κεραίες και στα κτίριά της. Και, προφανώς, η Αριστερά οφείλει να αναδεικνύει αυτές τις πλευρές, να τις καταδικάζει και να παλεύει για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού. Αυτός ο αγώνας, όμως, είναι μισός, είναι χωρίς προοπτική όταν δεν εξηγεί το γιατί προχωρά η κυβέρνηση σε αυτές τις μεθοδεύσεις, όταν δεν καταγγέλλονται πρώτα οι πολιτικοί της στόχοι και ο ταξικός τους χαρακτήρας, όταν, δηλαδή, απονευρώνεται ο αγώνας για τη δημοκρατία από το ταξικό του περιεχόμενο.
Λέμε όχι, λοιπόν, στο φασιστικό κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά λέμε όχι και στο ...δημοκρατικό, αυτό που θα έχει τη βούλα του ΣτΕ, της βουλής, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και ποιος ξέρει ποιανού άλλου που με τόση ευκολία συμφωνούσε με την “εξυγίανση”, αλλά “όχι έτσι”! Λέμε όχι στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου για να μη γίνουν οι μαζικές απολύσεις και για να μη γίνουν και οι υπόλοιπες προγραμματισμένες. Λέμε όχι για να ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική τους. Για να κερδίσουμε, έτσι, την πραγματική δημοκρατία, τη δημοκρατία για το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία!
Η απάντηση του Συντονιστικού των Δημοσιογράφων της ΕΡΤ στις ανυπόγραφες απολύσεις
0
«Επιτέλους ο Ειδικός Διαχειριστής μίλησε….
Αφού ο ίδιος έχει αρνηθεί ουσιαστικά μέχρι στιγμής να ασκήσει τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί, μας νομιμοποιεί απολύτως να διαφυλάξουμε την περιουσία της ΕΡΤ. Του υπενθυμίζουμε, ότι αυτό κάνουμε από την πρώτη στιγμή. Καλό θα ήταν, να ενημερώσει σχετικά και τον πολιτικό του προϊστάμενο, υπουργό Οικονομικών, ο οποίος μας καλεί να «απελευθερώσουμε» το κτίριο.
Για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση τον παραπέμπουμε στην εξώδικο δήλωση της 25ης 6ου 2013, η οποία επιδόθηκε προς το υπουργείο Οικονομικών, υπογεγραμμένη από 2.000 και πλέον εργαζόμενους στην ΕΡΤ.
Κρίμα όμως που ο Διαχειριστής στη λάσπη και τις συκοφαντίες που εκτόξευσαν εναντίον μας ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς και ο Σ. Κεδίκογλου, προσθέτει την περιφρόνηση στέλνοντάς μας ένα ανυπόγραφο και έωλο νομικά χαρτί.
Με…μπακαλόχαρτα οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ δεν τρομοκρατούνται.
Μαζικά και με αποφασιστικότητα συνεχίζουμε να κρατάμε ανοιχτή την ΕΡΤ, να διαφυλάσσουμε τη δημόσια περιουσία και να επιμένουμε:
Είναι άκυρο το «λουκέτο» στην ΕΡΤ
Είναι άκυρες και παράνομες οι απολύσεις των εργαζομένων
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να παρανομεί, αρνούμενη να εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ, που διατάσσει να επανέλθει κανονικά το σήμα της ΕΡΤ στην Ελλάδα και τον κόσμο.
Την απόφαση τους την ακύρωσε η ίδια η κοινωνία και η παγκόσμια κοινότητα».
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΕΡΤ
Αφού ο ίδιος έχει αρνηθεί ουσιαστικά μέχρι στιγμής να ασκήσει τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί, μας νομιμοποιεί απολύτως να διαφυλάξουμε την περιουσία της ΕΡΤ. Του υπενθυμίζουμε, ότι αυτό κάνουμε από την πρώτη στιγμή. Καλό θα ήταν, να ενημερώσει σχετικά και τον πολιτικό του προϊστάμενο, υπουργό Οικονομικών, ο οποίος μας καλεί να «απελευθερώσουμε» το κτίριο.
Για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση τον παραπέμπουμε στην εξώδικο δήλωση της 25ης 6ου 2013, η οποία επιδόθηκε προς το υπουργείο Οικονομικών, υπογεγραμμένη από 2.000 και πλέον εργαζόμενους στην ΕΡΤ.
Κρίμα όμως που ο Διαχειριστής στη λάσπη και τις συκοφαντίες που εκτόξευσαν εναντίον μας ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς και ο Σ. Κεδίκογλου, προσθέτει την περιφρόνηση στέλνοντάς μας ένα ανυπόγραφο και έωλο νομικά χαρτί.
Με…μπακαλόχαρτα οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ δεν τρομοκρατούνται.
Μαζικά και με αποφασιστικότητα συνεχίζουμε να κρατάμε ανοιχτή την ΕΡΤ, να διαφυλάσσουμε τη δημόσια περιουσία και να επιμένουμε:
Είναι άκυρο το «λουκέτο» στην ΕΡΤ
Είναι άκυρες και παράνομες οι απολύσεις των εργαζομένων
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να παρανομεί, αρνούμενη να εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ, που διατάσσει να επανέλθει κανονικά το σήμα της ΕΡΤ στην Ελλάδα και τον κόσμο.
Την απόφαση τους την ακύρωσε η ίδια η κοινωνία και η παγκόσμια κοινότητα».
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΕΡΤ
Συνεχίζουν δυναμικά οι εργαζόμενοι στην αρτοβιομηχανία «Κατσέλης»
0
Συνεχίζουν τις αγωνιστικές τους κινητοποιήσεις οι εργαζόμενοι της εταιρείας Nutriart, που περιλαμβάνει την αρτοβιομηχανία ΚΑΤΣΕΛΗΣ, την αλευροποιία Αλλατίνη και την ΠΛΑΖΑ (κατεψυγμένες ζύμες), αντιδρώντας στην απόφαση της εργοδοσίας του ομίλου Δαυίδ να προχωρήσει σε αίτηση πτώχευσης της εταιρείας πετώντας στο δρόμο 500 εργάτες.
Οι εργαζόμενοι του ΚΑΤΣΕΛΗ συναντήθηκαν με τους συναδέλφους τους της ΑΛΛΑΤΙΝΗ, οι οποίοι «κατέβηκαν» από τη Θεσσαλονίκη και συγκεντρώθηκαν χθες το πρωί στο εργοστάσιο της αρτοβιομηχανίας στο Μενίδι. Στη συνέχεια, από εκεί με πούλμαν πήγαν στην έδρα του ομίλου Δαυίδ στο Μαρούσι, όπου και επέδωσαν ψήφισμα που ενέκριναν από κοινού τα δύο Σωματεία.
Οι εργαζόμενοι απαιτούν την άμεση επαναλειτουργία των εργοστασίων, να μη γίνει καμιά απόλυση και καμιά δυσμενής αλλαγή των όρων εργασίας. Καλούν την κυβέρνηση «να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στους 500 εργαζόμενους και στις οικογένειές τους, απέναντι στο λαό που πλήττεται σκληρά από την κρίση και επιπλέον απέναντι σε δεκάδες άλλες οικονομικές μονάδες που δραστηριοποιούνται γύρω απ' την εταιρεία (π.χ. αγρότες, προμηθευτές, μεταφορείς κλπ)». Και τονίζει: «Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, σε κοινή συμπόρευση και αγώνα για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση σε συνεργασία με την τρόικα και την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Στη συγκέντρωση που έγινε μπροστά στην πύλη του ομίλου, οι εργαζόμενοι απαίτησαν «Όχι λουκέτο, όχι ανεργία, βάλτε τα εργοστάσια ξανά σε λειτουργία» και ξεκαθάρισαν «Οι εργάτες στον Κατσέλη δε θα λυγίσουν, θα δώσουνε τη μάχη και θα νικήσουν». Στη συνάντηση που είχαν οι εργαζόμενοι με τους εκπροσώπους της εταιρείας, η εργοδοσία επιχείρησε να τους μετατρέψει σε «μπαλάκι». Είναι ενδεικτικό ότι μετέθεσαν τις όποιες απαντήσεις για τη λειτουργία των εργοστασίων την επόμενη εβδομάδα παραπέμποντας στις απαντήσεις που θα δώσουν ...οι τράπεζες. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους.
πηγή: 902.gr
Οι εργαζόμενοι του ΚΑΤΣΕΛΗ συναντήθηκαν με τους συναδέλφους τους της ΑΛΛΑΤΙΝΗ, οι οποίοι «κατέβηκαν» από τη Θεσσαλονίκη και συγκεντρώθηκαν χθες το πρωί στο εργοστάσιο της αρτοβιομηχανίας στο Μενίδι. Στη συνέχεια, από εκεί με πούλμαν πήγαν στην έδρα του ομίλου Δαυίδ στο Μαρούσι, όπου και επέδωσαν ψήφισμα που ενέκριναν από κοινού τα δύο Σωματεία.
Οι εργαζόμενοι απαιτούν την άμεση επαναλειτουργία των εργοστασίων, να μη γίνει καμιά απόλυση και καμιά δυσμενής αλλαγή των όρων εργασίας. Καλούν την κυβέρνηση «να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στους 500 εργαζόμενους και στις οικογένειές τους, απέναντι στο λαό που πλήττεται σκληρά από την κρίση και επιπλέον απέναντι σε δεκάδες άλλες οικονομικές μονάδες που δραστηριοποιούνται γύρω απ' την εταιρεία (π.χ. αγρότες, προμηθευτές, μεταφορείς κλπ)». Και τονίζει: «Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, σε κοινή συμπόρευση και αγώνα για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση σε συνεργασία με την τρόικα και την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Στη συγκέντρωση που έγινε μπροστά στην πύλη του ομίλου, οι εργαζόμενοι απαίτησαν «Όχι λουκέτο, όχι ανεργία, βάλτε τα εργοστάσια ξανά σε λειτουργία» και ξεκαθάρισαν «Οι εργάτες στον Κατσέλη δε θα λυγίσουν, θα δώσουνε τη μάχη και θα νικήσουν». Στη συνάντηση που είχαν οι εργαζόμενοι με τους εκπροσώπους της εταιρείας, η εργοδοσία επιχείρησε να τους μετατρέψει σε «μπαλάκι». Είναι ενδεικτικό ότι μετέθεσαν τις όποιες απαντήσεις για τη λειτουργία των εργοστασίων την επόμενη εβδομάδα παραπέμποντας στις απαντήσεις που θα δώσουν ...οι τράπεζες. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους.
πηγή: 902.gr
5νθήμερο; ΤΕΛΟΣ!
0
Στον "αέρα" βρίσκονται οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα και μάλιστα με τη βούλα του υπουργείου Εργασίας, καθώς καταργείται η πενθήμερη εργασία με την υπογραφή ατομικών συμβάσεων σε όσους επαγγελματικούς χώρους δεν υπάρχει κλαδική σύμβαση και έχει λήξει η μετενέργεια.
Η αρχή, όπως αναφέρει η Ελευθεροτυπία, γίνεται στα επισιτιστικά επαγγέλματα για 100.000 νεοπροσλαμβανόμενους με ατομικές συμβάσεις.
Σύμφωνα με οδηγίες (εγκύκλιο) της Διεύθυνσης Αμοιβής και Εργασίας του υπουργείου Εργασίας προς τους επισιτιστικούς καταστηματάρχες (η σύμβαση των οποίων έληξε στις 14-8-2012) οι νεοπροσλαμβανόμενοι "στην ατομική σύμβαση μπορεί να συμφωνηθεί να εργάζονται με εξαήμερη εργασία".
Δηλαδή, με απλά λόγια, αναφέρει "εφαρμόστε ατομικές συμβάσεις με εξαήμερο και αμοιβή τα 586 ευρώ, όση είναι η μεικτή αμοιβή βάσης για τους νεοπροσλαμβανόμενους".
Συγκεκριμένα μετά τη λήξη της μετενέργειας οι μειώσεις υπολογίζονται πως κατά μέσο όρο μπορεί να φτάσουν στο 20%, ενώ με ατομικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις οι μισθοί μπορούν να πέσουν ακόμα και στα 586 ευρώ.
Την ίδια στιγμή, μια σειρά από μη μισθολογικά θέματα -π.χ. άδειες, εβδομαδιαία απασχόληση- μπορούν να αλλάξουν μέσα από ατομικές συμβάσεις.
Η αρχή, όπως αναφέρει η Ελευθεροτυπία, γίνεται στα επισιτιστικά επαγγέλματα για 100.000 νεοπροσλαμβανόμενους με ατομικές συμβάσεις.
Σύμφωνα με οδηγίες (εγκύκλιο) της Διεύθυνσης Αμοιβής και Εργασίας του υπουργείου Εργασίας προς τους επισιτιστικούς καταστηματάρχες (η σύμβαση των οποίων έληξε στις 14-8-2012) οι νεοπροσλαμβανόμενοι "στην ατομική σύμβαση μπορεί να συμφωνηθεί να εργάζονται με εξαήμερη εργασία".
Δηλαδή, με απλά λόγια, αναφέρει "εφαρμόστε ατομικές συμβάσεις με εξαήμερο και αμοιβή τα 586 ευρώ, όση είναι η μεικτή αμοιβή βάσης για τους νεοπροσλαμβανόμενους".
Συγκεκριμένα μετά τη λήξη της μετενέργειας οι μειώσεις υπολογίζονται πως κατά μέσο όρο μπορεί να φτάσουν στο 20%, ενώ με ατομικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις οι μισθοί μπορούν να πέσουν ακόμα και στα 586 ευρώ.
Την ίδια στιγμή, μια σειρά από μη μισθολογικά θέματα -π.χ. άδειες, εβδομαδιαία απασχόληση- μπορούν να αλλάξουν μέσα από ατομικές συμβάσεις.
Σε κίνδυνο η υγεία δύο μελών της Θεραπευτικής Κοινότητας του ΚΕΘΕΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ που οδηγούνται στη φυλακή
0
Δύο νέοι άνθρωποι που είναι ενταγμένοι στη Θεραπευτική Κοινότητα ΚΕΘΕΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ και φορείς του AIDS συνελήφθησαν στις 25/6/2013 από την ομάδα ΔΙΑΣ έξω από το νοσοκομείο Ανδρέας Συγγρός, όπου είχαν μεταβεί μαζί με άλλα μέλη της Κοινότητας για προγραμματισμένες ιατρικές εξετάσεις.
Ενώ η κρίση επιδεινώνει τα προβλήματα των χρηστών, τα κρούσματα μόλυνσης από τον ιό HIV/AIDS έχουν αυξηθεί σε ένα μόλις χρόνο κατά 1.500% και ο επιπολασμός του μεταξύ των εξαρτημένων έχει ανέλθει από το 1% στο 8%, η αστυνομία επικεντρώνει τη δράση της έξω από τα νοσοκομεία, "εξασφαλίζοντας" ίσως περισσότερες συλλήψεις, αλλά θέτοντας εμπόδια στο έργο της απεξάρτησης και της φροντίδας της υγείας των εξαρτημένων.
Τα δύο μέλη της Θεραπευτικής Κοινότητας του ΚΕΘΕΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, που εδώ και μερικούς μήνες παλεύουν για μια καλύτερη ζωή, ξαναστέλνονται τώρα πίσω στη φυλακή, στη χρήση και στο θάνατο, για παραβάσεις που είχαν κάνει την περίοδο που ήταν εξαρτημένοι. Η προσπάθειά τους για απεξάρτηση τιμωρείται και η ανάγκη τους για ειδική φροντίδα ως φορέων του HIV/AIDS γίνεται αφορμή να οδηγηθούν στο κρατητήριο.
Η πρακτική των συλλήψεων και κρατήσεων αντιστρατεύεται το πνεύμα του νέου νόμου για τα ναρκωτικά που καθιερώνει το δικαίωμα στη θεραπεία ως εναλλακτική της φυλάκισης, υπονομεύει το έργο των προγραμμάτων απεξάρτησης και στέλνει ένα πολύ αρνητικό μήνυμα στους χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι δίνουν τη δική τους μάχη μέσα από τα θεραπευτικά προγράμματα που λειτουργούν στις φυλακές και στην κοινωνία. Αν αυτή η τακτική της καταστολής, της περιθωριοποίησης και της διαιώνισης του προβλήματος συνεχιστεί, η εμπιστοσύνη των εξαρτημένων απέναντι στις υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής φροντίδας θα κλονισθεί, διογκώνοντας περισσότερο τόσο το πρόβλημα της χρήσης όσο και του HIV/AIDS, με εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις και για τα άτομα και για την ελληνική κοινωνία.
Το ΚΕΘΕΑ ζητά να κινηθούν οι διαδικασίες για την άμεση αποφυλάκιση των δύο μελών του που κρατούνται, ώστε να συνεχίσουν απρόσκοπτα και την πορεία απεξάρτησης και τη θεραπεία τους για το ΗΙV/AIDS, και ελπίζει ότι η ελληνική δικαιοσύνη θα αντιμετωπίσει με ανθρωπιά την περίπτωσή τους, διασφαλίζοντας το δικαίωμά τους στη θεραπεία και σε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Τμήμα Ενημέρωσης ΚΕΘΕΑ
28.6.2013
Ενώ η κρίση επιδεινώνει τα προβλήματα των χρηστών, τα κρούσματα μόλυνσης από τον ιό HIV/AIDS έχουν αυξηθεί σε ένα μόλις χρόνο κατά 1.500% και ο επιπολασμός του μεταξύ των εξαρτημένων έχει ανέλθει από το 1% στο 8%, η αστυνομία επικεντρώνει τη δράση της έξω από τα νοσοκομεία, "εξασφαλίζοντας" ίσως περισσότερες συλλήψεις, αλλά θέτοντας εμπόδια στο έργο της απεξάρτησης και της φροντίδας της υγείας των εξαρτημένων.
Τα δύο μέλη της Θεραπευτικής Κοινότητας του ΚΕΘΕΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, που εδώ και μερικούς μήνες παλεύουν για μια καλύτερη ζωή, ξαναστέλνονται τώρα πίσω στη φυλακή, στη χρήση και στο θάνατο, για παραβάσεις που είχαν κάνει την περίοδο που ήταν εξαρτημένοι. Η προσπάθειά τους για απεξάρτηση τιμωρείται και η ανάγκη τους για ειδική φροντίδα ως φορέων του HIV/AIDS γίνεται αφορμή να οδηγηθούν στο κρατητήριο.
Η πρακτική των συλλήψεων και κρατήσεων αντιστρατεύεται το πνεύμα του νέου νόμου για τα ναρκωτικά που καθιερώνει το δικαίωμα στη θεραπεία ως εναλλακτική της φυλάκισης, υπονομεύει το έργο των προγραμμάτων απεξάρτησης και στέλνει ένα πολύ αρνητικό μήνυμα στους χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι δίνουν τη δική τους μάχη μέσα από τα θεραπευτικά προγράμματα που λειτουργούν στις φυλακές και στην κοινωνία. Αν αυτή η τακτική της καταστολής, της περιθωριοποίησης και της διαιώνισης του προβλήματος συνεχιστεί, η εμπιστοσύνη των εξαρτημένων απέναντι στις υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής φροντίδας θα κλονισθεί, διογκώνοντας περισσότερο τόσο το πρόβλημα της χρήσης όσο και του HIV/AIDS, με εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις και για τα άτομα και για την ελληνική κοινωνία.
Το ΚΕΘΕΑ ζητά να κινηθούν οι διαδικασίες για την άμεση αποφυλάκιση των δύο μελών του που κρατούνται, ώστε να συνεχίσουν απρόσκοπτα και την πορεία απεξάρτησης και τη θεραπεία τους για το ΗΙV/AIDS, και ελπίζει ότι η ελληνική δικαιοσύνη θα αντιμετωπίσει με ανθρωπιά την περίπτωσή τους, διασφαλίζοντας το δικαίωμά τους στη θεραπεία και σε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Τμήμα Ενημέρωσης ΚΕΘΕΑ
28 Ιουνίου 2013
Συγκρότηση- ανάπτυξη της ΠΑΑΣ: Πιο αποφασιστικά μπροστά στις αυξημένες απαιτήσεις της ταξικής πάλης!
0
Σχεδόν
τρεις μήνες τώρα, η ταξική πάλη «καταθέτει αιτήματα» με συγκεκριμένο
και επίμονο τρόπο. Από τα τέλη Απρίλη, με την υπόθεση της απεργίας των
εκπαιδευτικών, μέχρι τώρα, με το ζήτημα γύρω από το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι
απαιτήσεις της δεν θα μπορούσαν να είναι πιο σαφείς. Απέναντι σε μια
επίθεση ακατάπαυστη, απέναντι σε μια οξυμένη βαρβαρότητα, δημιουργούνται
όροι μαζικής αντίστασης και ξεσηκωμού μεγάλων λαϊκών τμημάτων. Αυτό που
λείπει από το Φλεβάρη του 2012, είναι διαρκώς παρόν, όχι σαν
επιθυμία στα μυαλά κάποιων, αλλά ως χειροπιαστή δυνατότητα μέσα σε
εκτεταμένα τμήματα εργαζομένων και νεολαίας. Και ταυτόχρονα, γύρω από
τις προφανείς δυνατότητες έκρηξης μιας κεντρικής λαϊκής αντιπαράθεσης
με το σύστημα και την πολιτική του, σταθερά ξεσπούν επί μέρους εστίες
εργατικών αντιστάσεων σε μια σειρά χώρους, ενώ ασίγαστο μένει το μέτωπο
πάλης των κατοίκων της Χαλκιδικής.
Το αν υπάρχει «παραλήπτης» αυτών των αιτημάτων της ταξικής πάλης, το αν υπάρχουν δυνάμεις που να θέλουν να κινηθούν στην τροχιά των καθηκόντων που αυτή θέτει, είναι το μεγάλο πολιτικό και κινηματικό ζήτημα των ημερών μας, και, με μια έννοια, της εποχής μας. Γιατί, βέβαια, μόνο αν ξεκινήσουμε από τα καθήκοντα και τους όρους που σήμερα θέτει η ταξική πάλη στους εργάτες και το λαό, μπορούμε να βαδίσουμε την πορεία της συνολικής αναμέτρησης με το σύστημα. Μόνο αν απελευθερώνονται και συγκροτούνται δυνάμεις στη βάση της αντίστασης στην επίθεση, στη βάση του αγεφύρωτου χάσματος που χωρίζει από τη μία το λαό και τους εργάτες με τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο , έχει βάση και νόημα η διακήρυξη της επαναστατικής προοπτικής του λαού μας.
Οι διακηρύξεις προοπτικής πάντα είχαν, αλλά σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή των τελευταίων 30 χρόνων, αυτό το κριτήριο ελέγχου που βάζει η ενεστώσα καθημερινή ταξική πάλη για τις δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά και το κίνημα. Σήμερα, λοιπόν, γίνεται φανερό ολοένα σε περισσότερους, ότι «στενέψαν τα περάσματα». Οι αερογέφυρες που «παρακάμπτουν» τις σημερινές απαιτήσεις και οδηγούν σε «αριστερές κυβερνήσεις», «λαϊκές εξουσίες», «μεταβατικά προγράμματα», κ.ο.κ. με έναν περίπου μαγικό τρόπο αποδεικνύονται… αερολογίες! Γκρεμίζονται σαν χάρτινοι πύργοι –τέτοιοι είναι- καθώς συγκρούονται με την καθημερινή ανάγκη που πεισματικά ορθώνεται μπροστά τους: Την πολιτική και κινηματική στήριξη-ενίσχυση των λαϊκών διαθέσεων και αναγκών, ώστε να ξεδιπλωθούν εδώ και τώρα μαζικοί αγώνες αντίστασης, αντιπαράθεσης, ανατροπής της επίθεσης του συστήματος. Εδώ, λοιπόν, χρειάζεται «ανάληψη ευθύνης», που, όπως φάνηκε στην υπόθεση της απεργίας των καθηγητών και όπως φαίνεται και σήμερα, δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Απέναντι σε αυτές τις πραγματικές απαιτήσεις είναι που αναπτύσσονται οι διαφόρων μορφών διαφυγές, η αναζήτηση εκλογικών διεξόδων (ξαναβγήκε στην επιφάνεια και το «να πέσει η κυβέρνηση») που κηρύσσουν παραίτηση και υποταγή. Βέβαια, με όλα αυτά, μπορεί –ποιος ξέρει;- και να μαζευτούν ψήφοι, όταν θα έρθει η «μεγάλη ώρα». Το βέβαιο, όμως, είναι ότι με όλα αυτά, όχι μόνο δεν γίνονται πραγματικά βήματα του κινήματος, αλλά αντίθετα ο συσχετισμός επιδεινώνεται, η επίθεση κερδίζει έδαφος και στο πολιτικό επίπεδο διαμορφώνονται όροι για ακόμη πιο αντιδραστικές επιλογές και εξελίξεις.
Η υπόθεση της ΠΑΑΣ
Ενόψει αυτών των αναγκαιοτήτων και των απαιτήσεων της ταξικής πάλης και του κινήματος, το ΚΚΕ(μ-λ) κατέθεσε και πάλεψε δημόσια από το φθινόπωρο του 2011 την πρότασή του για την πολιτική και κινηματική στήριξη, συγκρότηση και ανάπτυξη των λαϊκών και νεολαιίστικων αντιστάσεων και αγώνων. Την πρότασή του για την πανελλαδική διαμόρφωση ενός δικτύου και ρεύματος σχημάτων πάλης με αντιιμπεριαλιστική, αντικαπιταλιστική, αντισυνδιαχειριστική πολιτική οριοθέτηση και στόχευση. Η πρόταση αυτή, από τη μια, βασιζόταν στα δεδομένα και στις αναγκαιότητες που καταγράφηκαν από τον κύκλο του ξεσηκωμού και των αντιστάσεων του λαού μας στο δίχρονο του 2010-2011. Ταυτόχρονα, κατατέθηκε ενόψει της όξυνσης αυτών των αναγκαιοτήτων και στη βάση των εκτιμήσεών μας για την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας στη χώρα και στην περιοχή. Αλλά και στη βάση των δεδομένων όρων που είχε και έχει η εργατική τάξη και ο λαός και μπροστά στην απαράγραπτη ανάγκη, να κατακτήσει την πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική συγκρότηση που απαιτεί η αναμέτρησή του με το σύστημα μέσα από την πάλη του.
Η πρότασή μας αυτή έχει πολλαπλά επικαιροποιηθεί από τις ίδιες τις εξελίξεις. Αυτές που καταγράφουν τα αδιέξοδα του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης και που βεβαιώνουν με δραματικό τρόπο, πως ο λαός πρέπει να ανοίξει το δικό του δρόμο, να σπάσει τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, να γίνει αφέντης στον τόπο του. Αλλά και τις εξελίξεις «εντός» του κινήματος που επίσης δραματικά βεβαιώνουν, ότι το δρόμο της πάλης για ψωμί-δουλειά-ειρήνη-ανεξαρτησία δεν σκοπεύουν καθόλου να τον ανοίξουν οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής-κοινοβουλευτικής Αριστεράς, ενώ σταθερά απομακρύνονται από αυτόν οι πολιτικές θέσεις και αντιλήψεις που κυριαρχούν σ’ ένα φάσμα δυνάμεων (ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.λπ.), που λειτουργούν παραπληρωματικά στην καθεστωτική αριστερά.
Η πρότασή μας αυτή έχει ήδη κάνει μια αξιόλογη και μετρήσιμη διαδρομή μέσα στο μαχόμενο κόσμο της δουλειάς και τη νεολαία, που έχει διαμορφώσει από τα πολιτικά και οργανωτικά δεδομένα. Τα σχήματα που είναι ή που αναφέρονται στην ΠΑΑΣ, που συγκροτήθηκαν σε μια σειρά περιοχές της Αττικής και όλης της χώρας, αποτελούν μια πρώτη σημαντική διαμόρφωση και κατάκτηση. Είναι σχήματα που δεν βασίστηκαν μόνο στην κεντρική πολιτική συμφωνία του ΚΚΕ(μ-λ) και του ΜΛ-ΚΚΕ, που αποτελούν σήμερα τις οργανώσεις που στηρίζουν πολιτικά και οργανωτικά την όλη προσπάθεια. Αλλά σχήματα που συγκροτήθηκαν επίσης με την ενεργητική, δημοκρατική και άμεση εμπλοκή και πρωτοβουλία του δυναμικού τους.
Η διαδρομή για την ως σήμερα διαμόρφωση αυτού του εγχειρήματος δεν ήταν βέβαια απαλλαγμένη από ανεπάρκειες, αδυναμίες, καθυστερήσεις. Το κύριο πρόβλημα δεν ήταν στο πολιτικό επίπεδο, καθώς τόσο το κεντρικό πολιτικό της πλαίσιο, όσο και τα πλαίσια που έχουν διαμορφώσει τα κατά τόπους σχήματα κρίνονται ικανοποιητικά και οπωσδήποτε δεν έχουν καμία σχέση με τη σύγχυση και τις «αφέλειες» που κυκλοφορούν και κυριαρχούν σε χώρους και δυνάμεις. Και αυτό σίγουρα αποτελεί, μαζί με τους όρους συγκρότησης των σχημάτων, βασική θετική παρακαταθήκη και αφετηρία για την παραπέρα πορεία της όλης προσπάθειας. Το κύριο πρόβλημα αφορά στις καθυστερήσεις και στους δισταγμούς εμπλοκής των σχημάτων της ΠΑΑΣ συνολικά στην υπόθεση της ταξικής πάλης και του κινήματος που εκδηλώθηκαν σε μια σειρά περιπτώσεις. Δισταγμοί και καθυστερήσεις για μια άμεση, κινηματική δράση και πρωτοβουλία των δυνάμεων που αναφέρονται στο εγχείρημα με έναν αποφασιστικό τρόπο.
Σε κάθε περίπτωση, δεν θεωρούμε βέβαια ότι η προσπάθεια έχει «ολοκληρωθεί», αλλά αντίθετα ότι διαμόρφωσε μια σημαντική βάση, για να ανοιχτεί και να παλέψει! Να ανοιχτεί και να διευρύνει το δίκτυο σχημάτων και αγωνιστών που εμπνέονται από την κατεύθυνσή της, που εντάσσονται ή συντονίζονται με το ρεύμα αγώνων και πάλης που θέλει να ευνοήσει και να υπερασπιστεί. Να ανοιχτεί και να παλέψει, ώστε, μέσα σε αυτή τη διαδικασία και τη δοκιμασία, να αναβαθμιστούν οι συντροφικές σχέσεις του αγωνιζόμενου δυναμικού και των ίδιων των οργανώσεων που στηρίζουν άμεσα την υπόθεση αυτή.
Οι στόχοι αυτοί πρέπει και μπορούν να υπηρετηθούν ενόψει την Πανελλαδικής διαδικασίας, πολιτικής και οργανωτικής αναβάθμισης της ενότητας του εγχειρήματος, τον ερχόμενο Σεπτέμβρη! Πρέπει και μπορεί, ενόψει αυτής της διαδικασίας, η πρόταση οργάνωσης και πάλης που απευθύνει η ΠΑΑΣ και τα σχήματά της να παλευτεί και να ακουστεί πλατιά σε όλη τη χώρα, στους χώρους δουλειάς, σ τις γειτονιές και στους χώρους της νεολαίας. Πρέπει και μπορεί να αναπτυχθεί και να αναβαθμιστεί η πολιτική συζήτηση, όχι μόνο μέσα στα πλαίσιά της, αλλά και μεταξύ των σχημάτων με το λαό και τη νεολαία της χώρας. Μια συζήτηση που θα πρέπει να κατατείνει στο ότι ο λαός και η νεολαία μπορούν να συγκροτηθούν σε δύναμη αντίστασης και πάλης απέναντι στον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο, στενά δεμένη με τις άμεσες σημερινές απαιτήσεις και ανάγκες που θέτει η ταξική πάλη και τις πρωτοβουλίες που αυτή απαιτεί.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
Το αν υπάρχει «παραλήπτης» αυτών των αιτημάτων της ταξικής πάλης, το αν υπάρχουν δυνάμεις που να θέλουν να κινηθούν στην τροχιά των καθηκόντων που αυτή θέτει, είναι το μεγάλο πολιτικό και κινηματικό ζήτημα των ημερών μας, και, με μια έννοια, της εποχής μας. Γιατί, βέβαια, μόνο αν ξεκινήσουμε από τα καθήκοντα και τους όρους που σήμερα θέτει η ταξική πάλη στους εργάτες και το λαό, μπορούμε να βαδίσουμε την πορεία της συνολικής αναμέτρησης με το σύστημα. Μόνο αν απελευθερώνονται και συγκροτούνται δυνάμεις στη βάση της αντίστασης στην επίθεση, στη βάση του αγεφύρωτου χάσματος που χωρίζει από τη μία το λαό και τους εργάτες με τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο , έχει βάση και νόημα η διακήρυξη της επαναστατικής προοπτικής του λαού μας.
Οι διακηρύξεις προοπτικής πάντα είχαν, αλλά σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή των τελευταίων 30 χρόνων, αυτό το κριτήριο ελέγχου που βάζει η ενεστώσα καθημερινή ταξική πάλη για τις δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά και το κίνημα. Σήμερα, λοιπόν, γίνεται φανερό ολοένα σε περισσότερους, ότι «στενέψαν τα περάσματα». Οι αερογέφυρες που «παρακάμπτουν» τις σημερινές απαιτήσεις και οδηγούν σε «αριστερές κυβερνήσεις», «λαϊκές εξουσίες», «μεταβατικά προγράμματα», κ.ο.κ. με έναν περίπου μαγικό τρόπο αποδεικνύονται… αερολογίες! Γκρεμίζονται σαν χάρτινοι πύργοι –τέτοιοι είναι- καθώς συγκρούονται με την καθημερινή ανάγκη που πεισματικά ορθώνεται μπροστά τους: Την πολιτική και κινηματική στήριξη-ενίσχυση των λαϊκών διαθέσεων και αναγκών, ώστε να ξεδιπλωθούν εδώ και τώρα μαζικοί αγώνες αντίστασης, αντιπαράθεσης, ανατροπής της επίθεσης του συστήματος. Εδώ, λοιπόν, χρειάζεται «ανάληψη ευθύνης», που, όπως φάνηκε στην υπόθεση της απεργίας των καθηγητών και όπως φαίνεται και σήμερα, δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Απέναντι σε αυτές τις πραγματικές απαιτήσεις είναι που αναπτύσσονται οι διαφόρων μορφών διαφυγές, η αναζήτηση εκλογικών διεξόδων (ξαναβγήκε στην επιφάνεια και το «να πέσει η κυβέρνηση») που κηρύσσουν παραίτηση και υποταγή. Βέβαια, με όλα αυτά, μπορεί –ποιος ξέρει;- και να μαζευτούν ψήφοι, όταν θα έρθει η «μεγάλη ώρα». Το βέβαιο, όμως, είναι ότι με όλα αυτά, όχι μόνο δεν γίνονται πραγματικά βήματα του κινήματος, αλλά αντίθετα ο συσχετισμός επιδεινώνεται, η επίθεση κερδίζει έδαφος και στο πολιτικό επίπεδο διαμορφώνονται όροι για ακόμη πιο αντιδραστικές επιλογές και εξελίξεις.
Η υπόθεση της ΠΑΑΣ
Ενόψει αυτών των αναγκαιοτήτων και των απαιτήσεων της ταξικής πάλης και του κινήματος, το ΚΚΕ(μ-λ) κατέθεσε και πάλεψε δημόσια από το φθινόπωρο του 2011 την πρότασή του για την πολιτική και κινηματική στήριξη, συγκρότηση και ανάπτυξη των λαϊκών και νεολαιίστικων αντιστάσεων και αγώνων. Την πρότασή του για την πανελλαδική διαμόρφωση ενός δικτύου και ρεύματος σχημάτων πάλης με αντιιμπεριαλιστική, αντικαπιταλιστική, αντισυνδιαχειριστική πολιτική οριοθέτηση και στόχευση. Η πρόταση αυτή, από τη μια, βασιζόταν στα δεδομένα και στις αναγκαιότητες που καταγράφηκαν από τον κύκλο του ξεσηκωμού και των αντιστάσεων του λαού μας στο δίχρονο του 2010-2011. Ταυτόχρονα, κατατέθηκε ενόψει της όξυνσης αυτών των αναγκαιοτήτων και στη βάση των εκτιμήσεών μας για την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας στη χώρα και στην περιοχή. Αλλά και στη βάση των δεδομένων όρων που είχε και έχει η εργατική τάξη και ο λαός και μπροστά στην απαράγραπτη ανάγκη, να κατακτήσει την πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική συγκρότηση που απαιτεί η αναμέτρησή του με το σύστημα μέσα από την πάλη του.
Η πρότασή μας αυτή έχει πολλαπλά επικαιροποιηθεί από τις ίδιες τις εξελίξεις. Αυτές που καταγράφουν τα αδιέξοδα του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης και που βεβαιώνουν με δραματικό τρόπο, πως ο λαός πρέπει να ανοίξει το δικό του δρόμο, να σπάσει τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, να γίνει αφέντης στον τόπο του. Αλλά και τις εξελίξεις «εντός» του κινήματος που επίσης δραματικά βεβαιώνουν, ότι το δρόμο της πάλης για ψωμί-δουλειά-ειρήνη-ανεξαρτησία δεν σκοπεύουν καθόλου να τον ανοίξουν οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής-κοινοβουλευτικής Αριστεράς, ενώ σταθερά απομακρύνονται από αυτόν οι πολιτικές θέσεις και αντιλήψεις που κυριαρχούν σ’ ένα φάσμα δυνάμεων (ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.λπ.), που λειτουργούν παραπληρωματικά στην καθεστωτική αριστερά.
Η πρότασή μας αυτή έχει ήδη κάνει μια αξιόλογη και μετρήσιμη διαδρομή μέσα στο μαχόμενο κόσμο της δουλειάς και τη νεολαία, που έχει διαμορφώσει από τα πολιτικά και οργανωτικά δεδομένα. Τα σχήματα που είναι ή που αναφέρονται στην ΠΑΑΣ, που συγκροτήθηκαν σε μια σειρά περιοχές της Αττικής και όλης της χώρας, αποτελούν μια πρώτη σημαντική διαμόρφωση και κατάκτηση. Είναι σχήματα που δεν βασίστηκαν μόνο στην κεντρική πολιτική συμφωνία του ΚΚΕ(μ-λ) και του ΜΛ-ΚΚΕ, που αποτελούν σήμερα τις οργανώσεις που στηρίζουν πολιτικά και οργανωτικά την όλη προσπάθεια. Αλλά σχήματα που συγκροτήθηκαν επίσης με την ενεργητική, δημοκρατική και άμεση εμπλοκή και πρωτοβουλία του δυναμικού τους.
Η διαδρομή για την ως σήμερα διαμόρφωση αυτού του εγχειρήματος δεν ήταν βέβαια απαλλαγμένη από ανεπάρκειες, αδυναμίες, καθυστερήσεις. Το κύριο πρόβλημα δεν ήταν στο πολιτικό επίπεδο, καθώς τόσο το κεντρικό πολιτικό της πλαίσιο, όσο και τα πλαίσια που έχουν διαμορφώσει τα κατά τόπους σχήματα κρίνονται ικανοποιητικά και οπωσδήποτε δεν έχουν καμία σχέση με τη σύγχυση και τις «αφέλειες» που κυκλοφορούν και κυριαρχούν σε χώρους και δυνάμεις. Και αυτό σίγουρα αποτελεί, μαζί με τους όρους συγκρότησης των σχημάτων, βασική θετική παρακαταθήκη και αφετηρία για την παραπέρα πορεία της όλης προσπάθειας. Το κύριο πρόβλημα αφορά στις καθυστερήσεις και στους δισταγμούς εμπλοκής των σχημάτων της ΠΑΑΣ συνολικά στην υπόθεση της ταξικής πάλης και του κινήματος που εκδηλώθηκαν σε μια σειρά περιπτώσεις. Δισταγμοί και καθυστερήσεις για μια άμεση, κινηματική δράση και πρωτοβουλία των δυνάμεων που αναφέρονται στο εγχείρημα με έναν αποφασιστικό τρόπο.
Σε κάθε περίπτωση, δεν θεωρούμε βέβαια ότι η προσπάθεια έχει «ολοκληρωθεί», αλλά αντίθετα ότι διαμόρφωσε μια σημαντική βάση, για να ανοιχτεί και να παλέψει! Να ανοιχτεί και να διευρύνει το δίκτυο σχημάτων και αγωνιστών που εμπνέονται από την κατεύθυνσή της, που εντάσσονται ή συντονίζονται με το ρεύμα αγώνων και πάλης που θέλει να ευνοήσει και να υπερασπιστεί. Να ανοιχτεί και να παλέψει, ώστε, μέσα σε αυτή τη διαδικασία και τη δοκιμασία, να αναβαθμιστούν οι συντροφικές σχέσεις του αγωνιζόμενου δυναμικού και των ίδιων των οργανώσεων που στηρίζουν άμεσα την υπόθεση αυτή.
Οι στόχοι αυτοί πρέπει και μπορούν να υπηρετηθούν ενόψει την Πανελλαδικής διαδικασίας, πολιτικής και οργανωτικής αναβάθμισης της ενότητας του εγχειρήματος, τον ερχόμενο Σεπτέμβρη! Πρέπει και μπορεί, ενόψει αυτής της διαδικασίας, η πρόταση οργάνωσης και πάλης που απευθύνει η ΠΑΑΣ και τα σχήματά της να παλευτεί και να ακουστεί πλατιά σε όλη τη χώρα, στους χώρους δουλειάς, σ τις γειτονιές και στους χώρους της νεολαίας. Πρέπει και μπορεί να αναπτυχθεί και να αναβαθμιστεί η πολιτική συζήτηση, όχι μόνο μέσα στα πλαίσιά της, αλλά και μεταξύ των σχημάτων με το λαό και τη νεολαία της χώρας. Μια συζήτηση που θα πρέπει να κατατείνει στο ότι ο λαός και η νεολαία μπορούν να συγκροτηθούν σε δύναμη αντίστασης και πάλης απέναντι στον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο, στενά δεμένη με τις άμεσες σημερινές απαιτήσεις και ανάγκες που θέτει η ταξική πάλη και τις πρωτοβουλίες που αυτή απαιτεί.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
Ανακοίνωση τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) για την επίσκεψη του Σόιμπλε
0
Μετά του κλυδωνισμούς που πέρασε το αστικό πολιτικό σύστημα, με αφορμή την επιλογή του να κλείσει την ΕΡΤ και με καθοριστική τη συμβολή των «απρόσμενων» λαϊκών αντιδράσεων που αυτή προκάλεσε, και αφού συμμορφώθηκε στις υποδείξεις και κατάφερε να «αποτρέψει» τις εκλογές στήνοντας τη νέα κυβέρνηση υποταγής στις επιταγές των ιμπεριαλιστών και εντατικοποίησης της επίθεσης στο λαό, οριστικοποιήθηκε ο ερχομός του Σόιμπλε στη χώρα μας για τις 18 Ιούλη.
Δέκα μήνες μετά την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ελλάδα έρχεται για να εκφράσει τη στήριξή του σε μια κυβέρνηση της οποίας το μέλλον είναι ρευστό και αβέβαιο.
Έρχεται για να εξασφαλίσει ότι αυτή η κυβέρνηση θα προχωρήσει ακόμη πιο αποφασιστικά, με όλο το ρίσκο που αυτό κουβαλάει να ξεσηκωθεί ο λαός, στην εφαρμογή των μέτρων που έχει αναλάβει, να περάσει αλλά και να εξυπηρετήσει τα ιδιαίτερα συμφέροντα του γερμανικού ιμπεριαλισμού, σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στη περιοχή, οικονομικοί, πολιτικοί και αλλά και στρατιωτικοί, οξύνονται και δημιουργούν πολλούς κινδύνους για τους λαούς.
Προχωρούν λοιπόν οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους με ακόμη πιο εντατικούς ρυθμούς στην εφαρμογή των μέτρων κατά του λαού και ξεπουλήματος της χώρας, σε μια περίοδο που όλα τα σημάδια δείχνουν ότι αυτή η εφαρμογή δεν θα είναι περίπατος και θα χρειαστεί ακόμη περισσότερος βούρδουλας, ακόμη περισσότερη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής αυτού του τόπου.
Οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα και την αριστερά καλούνται να συμβάλουν στη δημιουργία των αναγκαίων αντιστάσεων του λαού. Να συμβάλουν να υποδεχτεί ο λαός μας τον εκπρόσωπο του γερμανικού ιμπεριαλισμού όπως του αξίζει! Με συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα να εκφράσει την αντίθεσή του στην επίσκεψη Σόιμπλε, να καταδικάσει τη πολιτική της εξάρτησης και υποτέλειας, να διαδηλώσει ενάντια στην απόλυτη εξαθλίωση που του επιβάλουν τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία της ΕΕ και του ΔΝΤ.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
Μετά του κλυδωνισμούς που πέρασε το αστικό πολιτικό σύστημα, με αφορμή την επιλογή του να κλείσει την ΕΡΤ και με καθοριστική τη συμβολή των «απρόσμενων» λαϊκών αντιδράσεων που αυτή προκάλεσε, και αφού συμμορφώθηκε στις υποδείξεις και κατάφερε να «αποτρέψει» τις εκλογές στήνοντας τη νέα κυβέρνηση υποταγής στις επιταγές των ιμπεριαλιστών και εντατικοποίησης της επίθεσης στο λαό, οριστικοποιήθηκε ο ερχομός του Σόιμπλε στη χώρα μας για τις 18 Ιούλη.
Δέκα μήνες μετά την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ελλάδα έρχεται για να εκφράσει τη στήριξή του σε μια κυβέρνηση της οποίας το μέλλον είναι ρευστό και αβέβαιο.
Έρχεται για να εξασφαλίσει ότι αυτή η κυβέρνηση θα προχωρήσει ακόμη πιο αποφασιστικά, με όλο το ρίσκο που αυτό κουβαλάει να ξεσηκωθεί ο λαός, στην εφαρμογή των μέτρων που έχει αναλάβει, να περάσει αλλά και να εξυπηρετήσει τα ιδιαίτερα συμφέροντα του γερμανικού ιμπεριαλισμού, σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στη περιοχή, οικονομικοί, πολιτικοί και αλλά και στρατιωτικοί, οξύνονται και δημιουργούν πολλούς κινδύνους για τους λαούς.
Προχωρούν λοιπόν οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους με ακόμη πιο εντατικούς ρυθμούς στην εφαρμογή των μέτρων κατά του λαού και ξεπουλήματος της χώρας, σε μια περίοδο που όλα τα σημάδια δείχνουν ότι αυτή η εφαρμογή δεν θα είναι περίπατος και θα χρειαστεί ακόμη περισσότερος βούρδουλας, ακόμη περισσότερη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής αυτού του τόπου.
Οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα και την αριστερά καλούνται να συμβάλουν στη δημιουργία των αναγκαίων αντιστάσεων του λαού. Να συμβάλουν να υποδεχτεί ο λαός μας τον εκπρόσωπο του γερμανικού ιμπεριαλισμού όπως του αξίζει! Με συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα να εκφράσει την αντίθεσή του στην επίσκεψη Σόιμπλε, να καταδικάσει τη πολιτική της εξάρτησης και υποτέλειας, να διαδηλώσει ενάντια στην απόλυτη εξαθλίωση που του επιβάλουν τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία της ΕΕ και του ΔΝΤ.
27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013
Ερωτηματικά στην απόφαση του ΣτΕ για αναστολή εκτελέσεως της απαγόρευσης οικοδομικών εργασιών στις Σκουριές
0
Χθες τη ζήτησαν, σήμερα την πήραν. Μετά την ΕΡΤ, το ΣτΕ έχει εξειδικευθεί στην έκδοση αποφάσεων-αστραπή.
Έτσι και σήμερα, ο Πρόεδρος του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ κρίνει ότι δεν χάθηκε ο κόσμος να συνεχιστούν οι “εκτεταμένες εκσκαφές” που ακόμα δεν έχει κριθεί αν είναι νόμιμες ή παράνομες. Ένα βουνό είναι, δε βαριέσαι. Πάνω απ’ολα οι επενδύσεις. Άλλωστες “σε καιρούς κρίσης δεν μπορούμε να είμαστε δογματικοί στην ερμηνεία του Συντάγματος”… Σωστά κ. Μενουδάκο; Και σήμερα όπως και το περασμένο καλοκαίρι, η καταστροφή του βουνού μας συνεχίζεται με τη σφραγίδα του ΣτΕ που αποδεικνύει, ξανά, ότι την όποια ανεξαρτησία είχε κάποτε, έχει απωλέσει προ πολλού.
πηγή: ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
“ΔΙΑΤΑΣΣΟΥΜΕ την αναστολή εκτελέσεως
του με αρ. πρωτ. 786/10-6-2013 σήματος του Τμήματος Πολεοδομίας του
Δήμου Αριστοτέλη Χαλκιδικής καθ’ο μέρος απαγορεύει την εκτέλεση των εργασιών έδρασης του μηχανολογικού εξοπλισμού
(διαμορφώσεις χώρων, κατασκευές από οπλισμένο σκυρόδεμα, μεταλλικές
κατασκευές) που προβλέπονται στην Δ8/5/Φ.12.7/9452/1794/13.5.2013 άδεια
εγκατάστασης ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού της μονάδας εμπλουτισμού
Σκουριών της Διεύθυνσης Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών του
ΥΠΕΚΑ”.
Στις 10-6-2013 το Τμήμα Πολεοδομίας είχε διακόψει τις εργασίες στις Σκουριές “καθώς έπειτα από αυτοψία που διενήργησαν αρμόδιοι υπάλληλοι της υπηρεσίας διαπιστώθηκαν εκτεταμένες εκσκαφές και άλλες κατασκευές χωρίς άδεια δόμησης“. Στη συνέχεια “προκειμένου
να αποσαφηνιστεί η νομιμότητα των διαπιστωθεισών εργασιών και
κατασκευών από τους συναρμόδιους φορείς (σε περίπτωση αποκλειστικής τους
αρμοδιότητας για την αδειοδότηση)” το Τμήμα Πολεοδομίας συνένταξε
διερευνητικό ερώτημα προς το ΥΠΕΚΑ και την Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου
Ελλάδος. Τα δυο αυτά έγγραφα μπορείτε να τα δείτε εδώ.
Στην αίτηση ακυρώσεως που κατέθεσαν η Ελληνικός Χρυσός και το Εργατικό Κέντρο Χαλκιδικής ισχυρίζονται ότι “τα επίμαχα έργα αφορούν εκσκαφές και την κατασκευή βάθρων για τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις” που έχουν αδειοδοτηθεί από την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΚΑ. Δεν γνωρίζουμε αν το σύνολο των “εκτεταμένων εκσκαφών”
που διαπίστωσε η Πολεοδομία αφορούν πράγματι στην εγκατάσταση του
ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού ή αν η εταιρεία κάνει κι άλλα πράγματα
εκεί πάνω που χρειάζονται ενδεχομένως την έγκριση της Πολεοδομίας.
Πάντως από αύριο θα συνεχιστούν ΟΛΕΣ οι εργασίες που
πραγματοποιούσε η Ελληνικός Χρυσός πριν το σήμα διακοπής, αδειοδοτημένες
και μη. Έτσι κι αλλιώς, τη συμμόρφωση της εταιρείας με τους όρους των
εγκρίσεων που έχει λάβει δεν ελέγχει κανείς. Ανοιχτό επίσης παραμένει το
ζήτημα της νομιμότητας των κοντέινερς-γραφείων από πλευράς πολεοδομικής
νομοθεσίας.Με κάτι τέτοιες αποφάσεις, το ΣτΕ έχει εξευτελίσει το νόημα και το λόγο ύπαρξης των προσωρινών αναστολών που είναι ακριβώς η αποτροπή πρόκλησης περαιτερω ζημίας και η δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων.Υπενθυμίζουμε ότι το περασμένο καλοκαίρι
είχαμε καταθέσει στο ΣτΕ αίτηση αναστολής της απόφασης παραχώρησης του
δάσους στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός από την Περιφέρεια Κεντρικής
Μακεδονίας, με στόχο να σταματήσουμε την αποψίλωση του δάσους μέχρι την
έκδοση της οριστικής απόφασης. Το αίτημα ήταν απολύτως εύλογο δεδομένου
ότι αν τελικά γινόταν δεκτή η αίτηση ακυρώσεως, το πολύτιμο δάσος του
Κακάβου θα είχε χαθεί χωρίς λόγο. Εύλογο, αλλά θα προκαλούσε καθυστέρηση κάποιων μηνών
στα σχέδια της Ελληνικός Χρυσός. Έτσι η Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ
έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος χορήγησης αναστολής, ότι τα πριόνια
μπορούσαν να συνεχίσουν να δουλεύουν, ότι προκειμένου να μην
καθυστερήσει λίγους η μήνες εταιρεία μπορούσαν να θυσιαστούν μερικές
εκατοντάδες στρέμματα δάσους. Θα ήταν αφελές από ένα τέτοιο ΣτΕ να
περιμένουμε μια τελική απόφαση διαφορετική από την απόφαση-ντροπή που
τελικά έβγαλε – τη 1492/2013.Έτσι και σήμερα, ο Πρόεδρος του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ κρίνει ότι δεν χάθηκε ο κόσμος να συνεχιστούν οι “εκτεταμένες εκσκαφές” που ακόμα δεν έχει κριθεί αν είναι νόμιμες ή παράνομες. Ένα βουνό είναι, δε βαριέσαι. Πάνω απ’ολα οι επενδύσεις. Άλλωστες “σε καιρούς κρίσης δεν μπορούμε να είμαστε δογματικοί στην ερμηνεία του Συντάγματος”… Σωστά κ. Μενουδάκο; Και σήμερα όπως και το περασμένο καλοκαίρι, η καταστροφή του βουνού μας συνεχίζεται με τη σφραγίδα του ΣτΕ που αποδεικνύει, ξανά, ότι την όποια ανεξαρτησία είχε κάποτε, έχει απωλέσει προ πολλού.
πηγή: ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ της Κ.Ο. ΧΑΝΙΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ) για τις δίκες αγωνιστών
0
Η κατακραυγή για τις ανακρίσεις και τις πολιτικές διώξεις δεκάδων αγωνιστών της πόλης μας πρέπει να γενικευτεί και να γίνει μαζική καταδίκη της πολιτικής της φασιστικοποίησης ενός συστήματος που πίσω από την απατηλή βιτρίνα των απανωτών success story θέλει να επιβάλλει στον κόσμο της δουλειάς τη βαθειά φτώχεια και να προχωρήσει το ξεπούλημα της χώρας στους ιμπεριαλιστές.
Γι’ αυτό αύριο (σ.σ.: σήμερα) 28 Ιούνη στις 9.30 π.μ. έξω απ’ τα δικαστήρια πρέπει να διατρανώσουμε την αλληλεγγύη μας στους δικαζόμενους αγωνιστές και πολύ περισσότερο, με όρους κοινής δράσης και χωρίς εκλογικές αυταπάτες, να ενισχύσουμε τις αντιστάσεις του λαού μας για την υπεράσπιση της ζωής και του δίκιου του.
Γι’ αυτό αύριο (σ.σ.: σήμερα) 28 Ιούνη στις 9.30 π.μ. έξω απ’ τα δικαστήρια πρέπει να διατρανώσουμε την αλληλεγγύη μας στους δικαζόμενους αγωνιστές και πολύ περισσότερο, με όρους κοινής δράσης και χωρίς εκλογικές αυταπάτες, να ενισχύσουμε τις αντιστάσεις του λαού μας για την υπεράσπιση της ζωής και του δίκιου του.
ΧΑΝΙΑ 27-6-2013
Πολιτική εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) στα Γιάννενα
0
Πραγματοποιήθηκε χθες, Τετάρτη 26 Ιούνη ανοιχτή πολιτική εκδήλωση του ΚΚΕ(μ-λ) στην πλατεία στο Τζαμί Καλούτσιανης. Το θέμα περιγράφονταν «Ενάντια στην αντιλαϊκή επέλαση, οργάνωση του λαού για να αντισταθεί και να διεκδικήσει».
Σε μια σύντομη περίοδο που τέθηκαν έντονα καθήκοντα στο κίνημα και την Αριστερά, από τον αγώνα των εκπαιδευτικών, τις διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον Τουρκικό λαό και τις κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ, επιλέχτηκε να γίνει αυτή η εκδήλωση ώστε να κάνει πιο σαφή την εκτίμηση – πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) για τις εξελίξεις. Η συμμετοχή ήταν πολύ καλή και μέσα απ' τη συζήτηση αναδείχτηκαν διάφορα ζητήματα.
Σε μια σύντομη περίοδο που τέθηκαν έντονα καθήκοντα στο κίνημα και την Αριστερά, από τον αγώνα των εκπαιδευτικών, τις διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον Τουρκικό λαό και τις κινητοποιήσεις στην ΕΡΤ, επιλέχτηκε να γίνει αυτή η εκδήλωση ώστε να κάνει πιο σαφή την εκτίμηση – πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) για τις εξελίξεις. Η συμμετοχή ήταν πολύ καλή και μέσα απ' τη συζήτηση αναδείχτηκαν διάφορα ζητήματα.
Όταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται..... “κατώτεροι” των περιστάσεων
0
.jpg)
Τον τελευταίο καιρό, ο κλάδος των εκπαιδευτικών έχει υποστεί τη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας του, ακυρώνοντας με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο, μια απεργία, που όχι μόνο ήταν εντελώς ΑΝΑΓΚΑΙΑ για να απαντήσει στην ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης και των εντολέων της στον κλάδο, αλλά και αποτελούσε τη μόνη απάντηση στην συγκυρία.
Αυτή η ήττα που για κάποιο διάστημα πήγε πίσω την διάθεση των συναδέλφων να μπουν μπροστάρηδες και να παλέψουν στο δικαίωμα τους στη δουλειά, (τη στιγμή που το 1/5 των συναδέλφων τους απολύονται, μετακινούνται ή μπαίνουν σε διαθεσιμότητα) θα στιγματίζει σοβαρά τις εξελίξεις για ένα μεγάλο διάστημα.
Κι αυτό το "έγκλημα", έχει ονοματεπώνυμο, έχει ταυτότητα πολιτική, παραταξιακή. Κάποιοι κάνουν την πάπια, προσπαθώντας να ξεπεράσουν την κατακραυγή των συναδέλφων με αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά τόσα χρόνια διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος: να χρησιμοποιούν θεσμούς και θεσμικούς ρόλους για να μπλέκουν ξανά τους συναδέλφους σε νούμερα και αριθμούς που κατέχουν οι 'ειδικοί', και να τους κάνουν να νοιώθουν αδύναμοι και φοβισμένοι μπροστά σε αυτό που έρχεται, αντί ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ ΔΙΕΞΟΔΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ. (Αλήθεια είναι απορίας άξιο που κάποιο ακόμα καμαρώνουν κάτω από τα πανό της ΟΛΜΕ και γυροφέρνουν κρατώντας τα πορτοκαλί σημαιάκια της!!!)
Αποπροσανατολισμός λέγεται αυτό και είτε το κάνουν συνειδητά, είτε το κάνουν από λάθος πολιτική εκτίμηση, το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Οι εκπαιδευτικοί νοιώθουν αβοήθητοι να αντισταθούν. Γιατί όταν τυλίγεις σε μια κόλλα χαρτί μια ολόκληρη συνέλευση που διατρανώνει την επιθυμία να συγκρουστεί με την επιστράτευση και να απεργήσει και βάζεις όρους και προϋποθέσεις, σημαίνει ότι ψηφίζεις ενάντια στην απεργία και εγκλωβίζεις και έναν κόσμο να σε ακολουθήσει στην παραίτηση από τους αγώνες. Και μετά, πας και τους αντικρίζεις με θράσος, λέγοντας ότι το ψήφισε η συνέλευση και χαίρεσαι με αυταρέσκεια που δεν σε καταλάβανε, πως τη γλίτωσες πάλι. Για να μπορείς να συνεχίζεις το "ανόσιο" έργο σου.
Και αφού ο κλάδος σου έχει υποστεί την ήττα, έρχεται ένας άλλος κλάδος, αυτός της ΕΡΤ και χάνει σε μια σφαγή 2650 εργαζόμενους, που απολύονται με ένα sms. Κι εκεί, κάποιοι σου θέτουν επί τάπητος το ζήτημα (βλ απόφαση Αγωνιστικών Κινήσεων να απεργήσουμε παρά την επιστράτευση και απαίτηση να βγει απόφαση της ΕΛΜΕ που να καλεί σε απεργία. Ας με διαψεύσουν τα μέλη του Δ. Σ. της ΕΛΜΕ Ελευσίνας, με τους οποίους μίλησα με καθένα ξεχωριστά)δεν σε εμποδίζει καμιά πολιτική ή συνδικαλιστική συνείδηση να κάνεις πάλι τον Πόντιο Πιλάτο και να "νίπτεις τας χείρας σου. "Από τις 2μμ ως τις 10:30μμ που έστειλε με mail το Δ. Σ, της ΕΛΜΕ μήνυμα που δεν καλούσε σε απεργία κι άλλο ένα της ΑΔΕΔΥ, που δεν τοποθετούνταν για τους επιστρατευμένους, το τηλέφωνο του προέδρου δεν απαντούσε σε κλήσεις. Τα μισόλογα «θα δούμε» απαντούσαν στους συναδέλφους. Πολύ περισσότερο, δεν τους έβγαζαν μπροστά στο να κάνουν απεργία. Εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις (των Αγωνιστικών Κινήσεων που στάλθηκε σε όλα τα σχολεία και τους συναδέλφους και την ανάρτηση του ΠΑΜΕ στην κεντρική ιστοσελίδα του, όχι όμως και στα σχολεία), τίποτα άλλο δεν έφτασε στους συναδέλφους της Δυτικής Αττικής.
Και για άλλη μια φορά, ο σκοπός επετεύχθη. Ο φόβος και η σύγχυση κυριάρχησαν.
Και μετά, τάχα για λόγους τιμής ο πρόεδρος απέργησε, αλλά δε μπορούσε να πάρει και στο λαιμό του τους συναδέλφους! Έτσι εκτιμάει το να κάνεις απεργία όταν στέλνονται στο εκτελεστικό απόσπασμα 2650 εργαζόμενοι! Ότι το να προσπαθήσεις να σπάσεις τον τρόμο μες στον αγώνα και την απεργία θα σήμαινε" παίρνω στο λαιμό μου τους συναδέλφους. "Και αρκετά μάλιστα μέλη του ΔΣ πήγαν κανονικά στο σχολείο. Κι αυτοί έχουν ονοματεπώνυμο!
Βέβαια θα μου πεις τώρα, απεργία σημαίνει απόλυση κι εμείς δε θέλουμε να θυσιάσουμε τον κόσμο μας! Ούτε εμείς θέλουμε ανθρωποθυσίες και κατασκευή ηρώων. Είναι όμως θέμα πολύ σοβαρό το πως εκτιμάς τα πράγματα, πως τα ερμηνεύεις και πως παλεύεις να τα πας μπροστά. Γιατί, συνάδελφοι, συμβιβασμούς στους συμβιβασμούς, δεν χαράζεις άλλη προοπτική. Και είτε είσαι μικρή είτε μεγάλη δύναμη, αν δεν έχεις τη λογική της σύγκρουσης με την αστική νομιμότητα δεν θα καταφέρεις να αλλάξεις τους καταθλιπτικούς συσχετισμούς μέσα στο κίνημα, αν ανήκεις σε αυτή την πλευρά και είναι αυτός ο στόχος σου.
Κάποιοι μπορούν να το κάνουν, όχι γιατί δεν φοβούνται, γιατί είναι αφελείς και δεν εκτιμούν τις συνέπειες, που μπορεί να υποστούν τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, αλλά γιατί η θέση τους ήταν από την αρχή και παραμένει ξεκάθαρη: εμπιστευόμαστε το λαό, προσπαθούμε να συμβάλλουμε στη χειραφέτηση του, τον αφουγκραζόμαστε και οικοδομούμε με τις αποφάσεις μας όρους που θα τον βάλουν μπροστά, εκεί που πραγματικά αλλάζουν τα πράγματα: ΣΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
Υ. Γ. Μια συντρόφισσα, μου έγραφε προχθές:
"Θα ήθελα να αναφέρω αυτό που μου είπε ένας καλός συνάδελφος, προοδευτικός άνθρωπος που δεν ασχολιόταν και ιδιαίτερα με την πολιτική: «Είναι η πρώτη φορά που κάνω απεργία με τόσο φόβο, σήκωσα το χέρι μου και την ίδια... ώρα νομίζω ότι πήρα την πιο σοβαρή απόφαση στη ζωή μου». Ο κόσμος κρύβει δυνάμεις που θα μας εκπλήξουν στο μέλλον. Ήμουν 10 χρόνων στη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών το 1988 στην οποία συμμετείχε ο πατέρας μου φιλόλογος, ένας έντιμος και ήσυχος δεξιός άνθρωπος... να επιμένει και να απεργεί! Μετά από χρόνια κατάλαβα ότι ακόμα και οι ήσυχοι άνθρωποι, όταν έρθει η στιγμή μπορούν και δείχνουν το ανάστημα και το θάρρος να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα... !"
Ουρανία Σταυρακάκη
μέλους των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών
.jpg)
Αυτή η ήττα που για κάποιο διάστημα πήγε πίσω την διάθεση των συναδέλφων να μπουν μπροστάρηδες και να παλέψουν στο δικαίωμα τους στη δουλειά, (τη στιγμή που το 1/5 των συναδέλφων τους απολύονται, μετακινούνται ή μπαίνουν σε διαθεσιμότητα) θα στιγματίζει σοβαρά τις εξελίξεις για ένα μεγάλο διάστημα.
Κι αυτό το "έγκλημα", έχει ονοματεπώνυμο, έχει ταυτότητα πολιτική, παραταξιακή. Κάποιοι κάνουν την πάπια, προσπαθώντας να ξεπεράσουν την κατακραυγή των συναδέλφων με αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά τόσα χρόνια διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος: να χρησιμοποιούν θεσμούς και θεσμικούς ρόλους για να μπλέκουν ξανά τους συναδέλφους σε νούμερα και αριθμούς που κατέχουν οι 'ειδικοί', και να τους κάνουν να νοιώθουν αδύναμοι και φοβισμένοι μπροστά σε αυτό που έρχεται, αντί ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ ΔΙΕΞΟΔΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ. (Αλήθεια είναι απορίας άξιο που κάποιο ακόμα καμαρώνουν κάτω από τα πανό της ΟΛΜΕ και γυροφέρνουν κρατώντας τα πορτοκαλί σημαιάκια της!!!)
Αποπροσανατολισμός λέγεται αυτό και είτε το κάνουν συνειδητά, είτε το κάνουν από λάθος πολιτική εκτίμηση, το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Οι εκπαιδευτικοί νοιώθουν αβοήθητοι να αντισταθούν. Γιατί όταν τυλίγεις σε μια κόλλα χαρτί μια ολόκληρη συνέλευση που διατρανώνει την επιθυμία να συγκρουστεί με την επιστράτευση και να απεργήσει και βάζεις όρους και προϋποθέσεις, σημαίνει ότι ψηφίζεις ενάντια στην απεργία και εγκλωβίζεις και έναν κόσμο να σε ακολουθήσει στην παραίτηση από τους αγώνες. Και μετά, πας και τους αντικρίζεις με θράσος, λέγοντας ότι το ψήφισε η συνέλευση και χαίρεσαι με αυταρέσκεια που δεν σε καταλάβανε, πως τη γλίτωσες πάλι. Για να μπορείς να συνεχίζεις το "ανόσιο" έργο σου.
Και αφού ο κλάδος σου έχει υποστεί την ήττα, έρχεται ένας άλλος κλάδος, αυτός της ΕΡΤ και χάνει σε μια σφαγή 2650 εργαζόμενους, που απολύονται με ένα sms. Κι εκεί, κάποιοι σου θέτουν επί τάπητος το ζήτημα (βλ απόφαση Αγωνιστικών Κινήσεων να απεργήσουμε παρά την επιστράτευση και απαίτηση να βγει απόφαση της ΕΛΜΕ που να καλεί σε απεργία. Ας με διαψεύσουν τα μέλη του Δ. Σ. της ΕΛΜΕ Ελευσίνας, με τους οποίους μίλησα με καθένα ξεχωριστά)δεν σε εμποδίζει καμιά πολιτική ή συνδικαλιστική συνείδηση να κάνεις πάλι τον Πόντιο Πιλάτο και να "νίπτεις τας χείρας σου. "Από τις 2μμ ως τις 10:30μμ που έστειλε με mail το Δ. Σ, της ΕΛΜΕ μήνυμα που δεν καλούσε σε απεργία κι άλλο ένα της ΑΔΕΔΥ, που δεν τοποθετούνταν για τους επιστρατευμένους, το τηλέφωνο του προέδρου δεν απαντούσε σε κλήσεις. Τα μισόλογα «θα δούμε» απαντούσαν στους συναδέλφους. Πολύ περισσότερο, δεν τους έβγαζαν μπροστά στο να κάνουν απεργία. Εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις (των Αγωνιστικών Κινήσεων που στάλθηκε σε όλα τα σχολεία και τους συναδέλφους και την ανάρτηση του ΠΑΜΕ στην κεντρική ιστοσελίδα του, όχι όμως και στα σχολεία), τίποτα άλλο δεν έφτασε στους συναδέλφους της Δυτικής Αττικής.
Και για άλλη μια φορά, ο σκοπός επετεύχθη. Ο φόβος και η σύγχυση κυριάρχησαν.
Και μετά, τάχα για λόγους τιμής ο πρόεδρος απέργησε, αλλά δε μπορούσε να πάρει και στο λαιμό του τους συναδέλφους! Έτσι εκτιμάει το να κάνεις απεργία όταν στέλνονται στο εκτελεστικό απόσπασμα 2650 εργαζόμενοι! Ότι το να προσπαθήσεις να σπάσεις τον τρόμο μες στον αγώνα και την απεργία θα σήμαινε" παίρνω στο λαιμό μου τους συναδέλφους. "Και αρκετά μάλιστα μέλη του ΔΣ πήγαν κανονικά στο σχολείο. Κι αυτοί έχουν ονοματεπώνυμο!
Βέβαια θα μου πεις τώρα, απεργία σημαίνει απόλυση κι εμείς δε θέλουμε να θυσιάσουμε τον κόσμο μας! Ούτε εμείς θέλουμε ανθρωποθυσίες και κατασκευή ηρώων. Είναι όμως θέμα πολύ σοβαρό το πως εκτιμάς τα πράγματα, πως τα ερμηνεύεις και πως παλεύεις να τα πας μπροστά. Γιατί, συνάδελφοι, συμβιβασμούς στους συμβιβασμούς, δεν χαράζεις άλλη προοπτική. Και είτε είσαι μικρή είτε μεγάλη δύναμη, αν δεν έχεις τη λογική της σύγκρουσης με την αστική νομιμότητα δεν θα καταφέρεις να αλλάξεις τους καταθλιπτικούς συσχετισμούς μέσα στο κίνημα, αν ανήκεις σε αυτή την πλευρά και είναι αυτός ο στόχος σου.
Κάποιοι μπορούν να το κάνουν, όχι γιατί δεν φοβούνται, γιατί είναι αφελείς και δεν εκτιμούν τις συνέπειες, που μπορεί να υποστούν τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, αλλά γιατί η θέση τους ήταν από την αρχή και παραμένει ξεκάθαρη: εμπιστευόμαστε το λαό, προσπαθούμε να συμβάλλουμε στη χειραφέτηση του, τον αφουγκραζόμαστε και οικοδομούμε με τις αποφάσεις μας όρους που θα τον βάλουν μπροστά, εκεί που πραγματικά αλλάζουν τα πράγματα: ΣΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
Υ. Γ. Μια συντρόφισσα, μου έγραφε προχθές:
"Θα ήθελα να αναφέρω αυτό που μου είπε ένας καλός συνάδελφος, προοδευτικός άνθρωπος που δεν ασχολιόταν και ιδιαίτερα με την πολιτική: «Είναι η πρώτη φορά που κάνω απεργία με τόσο φόβο, σήκωσα το χέρι μου και την ίδια... ώρα νομίζω ότι πήρα την πιο σοβαρή απόφαση στη ζωή μου». Ο κόσμος κρύβει δυνάμεις που θα μας εκπλήξουν στο μέλλον. Ήμουν 10 χρόνων στη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών το 1988 στην οποία συμμετείχε ο πατέρας μου φιλόλογος, ένας έντιμος και ήσυχος δεξιός άνθρωπος... να επιμένει και να απεργεί! Μετά από χρόνια κατάλαβα ότι ακόμα και οι ήσυχοι άνθρωποι, όταν έρθει η στιγμή μπορούν και δείχνουν το ανάστημα και το θάρρος να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα... !"
Ουρανία Σταυρακάκη
μέλους των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών
ΚΕΔΔΕ: ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΜΕΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΝΕΟΛΑΙΩΝ
0
Η Κ.Ε.Δ.Δ.Ε. καταγγέλλει τις δολοφονικές επιθέσεις που
πραγματοποιήθηκαν τις τελευταίες ημέρες ενάντια σε νέους – μέλη
αριστερών οργανώσεων.
Τα ξημερώματα της Κυριακής 23/6, ομάδα 30 «αγνώστων» ατόμων,
επιτέθηκαν σε μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων, στο Αστεροσκοπείο του
Α.Π.Θ., οι οποίοι μάζευαν τα πράγματα, μετά το τέλος του πάρτι
οικονομικής ενίσχυσης που είχαν διοργανώσει οι Αγωνιστικές Κινήσεις. Η
απρόκλητη αυτή επίθεση ήταν ιδιαίτερα βίαιη κι είχε σαν αποτέλεσμα τον
τραυματισμό 10 φοιτητών και φοιτητριών που μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο,
με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και κατάγματα. Ένας απ’ αυτούς μάλιστα
πρέπει να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στο χέρι. Τα επιτιθέμενα
άτομα – με λούμπεν χαρακτηριστικά, ανάμεσα στα οποία και κάποια των
οποίων η ηλικία δεν αντιστοιχούσε σε συμμετοχή τους σε φοιτητικό πάρτι –
δεν «παρέλειψαν» να ληστέψουν χρήματα που είχαν μαζευτεί και να
καταστρέψουν τα συστήματα ήχου, κι ένα αυτοκίνητο.
Αλλά και το βράδυ του Σαββάτου 22/6, ομάδα 30 τραμπούκων και
παρακρατικών στοιχείων, η οποία δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά,
επιτέθηκε με λοστούς, πέτρες και σπασμένα μπουκάλια, σε φοιτητές και
φοιτήτριες της ΑΡ.ΑΝ., που πραγματοποιούσαν επίσης πάρτι οικονομικής
ενίσχυσης, στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας. Αφού πρώτα προσπάθησαν να
κλέψουν τις εισπράξεις του ταμείου, πραγματοποίησαν επίθεση απέναντι σ’
όσους αποχωρούσαν απ’ το πάρτι, μετέτρεψαν το χώρο της σχολής σε «πεδίο
μάχης», ενώ ξυλοκόπησαν ακόμα και φοιτητές που βρίσκονταν στο χώρο του
αναγνωστηρίου, στέλνοντας συνολικά 7 φοιτητές στο νοσοκομείο.
Οι εν λόγω επιθέσεις, που διακρίνονται από δολοφονική βία και ωμότητα, προέρχονται από παρακρατικές τραμπούκικες ομάδες με φασιστικές πρακτικές, οι
οποίες τα τελευταία χρόνια έχουν αναλάβει σταθερά δράση στοχοποίησης
και οργανωμένης επίθεσης σε αγωνιστές, αριστερές πολιτικές
συλλογικότητες, χώρους υπό κατάληψη και μαζικές συλλογικές διαδικασίες
του κινήματος.
Οι συμμορίες αυτές όχι μόνο δεν έχουν καμία σχέση με το κίνημα,
τη δημοκρατία του, τις πρακτικές του και την απελευθερωτική ιδεολογία εν
γένει, αλλά βρίσκονται εκτός των διαδικασιών του κινήματος, τις οποίες άλλωστε προσπαθούν να υπονομεύουν ακόμη και με βίαια μέσα. Τέτοιες δολοφονικές, φασιστικές επιθέσεις αντικειμενικά εξυπηρετούν τους στόχους του κρατικού αυταρχισμού αλλά και του παρακράτους,
που για την επιβολή των πιο αντιδραστικών πολιτικών και απέναντι στο
φόβο μεγάλων κοινωνικών αναταραχών ενεργοποιούν όλους τους μηχανισμούς
τρομοκράτησης και καταστολής αγωνιστών και ευρύτερα του οργανωμένου
κινήματος και των πολιτικών συλλογικοτήτων του. Δεν διαφοροποιούνται από τον τρόπο με τον οποίο δρα και συγκροτείται το άλλο «μακρύ χέρι» του κράτους, οι φασιστικές συμμορίες.
Ως εκ τούτου, στρέφονται σαφώς ενάντια στο ίδιο το λαϊκό, φοιτητικό
και νεολαιίστικο κίνημα, και – μάταια - προσπαθούν να τρομοκρατήσουν.
Η δράση τέτοιων συμμοριών, αποτελεί προϊόν της ολόπλευρης κρίσης του
συστήματος της εκμετάλλευσης, εξυπηρετεί και συμπληρώνει την κυρίαρχη
πολιτική της έντασης και αναβάθμισης της κρατικής τρομοκρατίας και
καταστολής, και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει απ’ αυτήν. Σαν τέτοια, πρέπει
να καταδικαστεί και ν’ αντιμετωπιστεί, μαζικά κι αποφασιστικά απ’ το
κίνημα.
Αθήνα 26 Ιουνίου 2013
πηγή: ΚΕΔΔΕ
Διαδήλωση έξω από τα MAD VIDEO AWARDS στο φρούριο του TAE KWON DO
0
Δεκάδες εργαζόμενοι με την στήριξη σωματείων, εργατικών συνελεύσεων, συνελεύσεων γειτονιών, φορέων και αλληλέγγυων συγκεντρωθήκαμε και διαδηλώσαμε έξω από την φιέστα του Ανδρέα Κουρή, τα MAD VIDEO AWARDS, που πραγματοποιήθηκε στο TAE KWON DO.
Με μεγάλα πανό, πολλά συνθήματα, ενημερωτικά κείμενα και χιλιάδες τρικάκια παραμείναμε μπροστά στην κεντρική είσοδο για το κοινό για περισσότερο από δύο ώρες διαπιστώνοντας ότι, σε σχέση με την περσινή μας διαδήλωση, ο προαύλιος χώρος του κλειστού σταδίου είχε μετατραπεί σε φρούριο. Όπως ήταν εμφανές, ο Ανδρέας Κουρής είχε δώσει ρητές εντολές στους συντελεστές της διοργάνωσης, προκειμένου η διαδήλωση μας να μείνει μακριά από τον κόσμο, να μην ακουστεί και να μείνει αόρατη.
Υπερβολικά μεγάλος αριθμός σεκιουριτάδων βρισκόταν τοποθετημένος μπροστά στην είσοδο και περιμετρικά ολόκληρου του γηπέδου. Η ίδια η πύλη εισόδου είχε μετακινηθεί προς τη θάλασσα, μακριά από την υπαίθρια κεντρική σκηνή και την πασαρέλα όπου παρέλασαν για τις κάμερες τα κάθε λογής μοντέλα, ενώ ο αριθμός και η διάταξη σε σχήμα λαβύρινθου των μεταλλικών εμποδίων και των κάγκελων παρέπεμπαν σε οχυρωματικά έργα. Από το σκηνικό δεν έλειψαν τα ΜΑΤ και οι λοιπές αστυνομικές δυνάμεις που ο Ανδρέας Κουρής κάλεσε να τον προστατέψουν, έτσι ώστε να δημιουργήσει κλίμα εντυπώσεων. Ταυτόχρονα, ο Ανδρέας Κουρής προσπάθησε και φέτος να μας εξαφανίσει με την εκκωφαντική μουσική από τα ηχεία που είχε στραμμένα προς το μέρος μας.
Η παρέμβασή μας, που προστίθεται στις μακροχρόνιες κινητοποιήσεις μας, προκειμένου να λάβουμε τους χρωστούμενους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας, ολοκληρώθηκε μετά την προσέλευση των θεατών, οπότε και αποχωρήσαμε συντεταγμένα.
Η προσπάθεια του Ανδρέα Κουρή να απομονώσει τη φωνή μας μαζί με το δίκιο μας, προκειμένου να μη γίνει γνωστό ότι χτίζει την περιουσία του ληστεύοντας μισθούς και αποζημιώσεις των εργαζόμενων που απασχολεί στις επιχειρήσεις του, έπεσε στο κενό. Όσο κι αν προσπαθεί, η αλήθεια και η ασυδοσία δεν κρύβονται.
πηγή: Eργαζόμενοι/Aπολυμένοι στα Metropolis
Δεκάδες εργαζόμενοι με την στήριξη σωματείων, εργατικών συνελεύσεων, συνελεύσεων γειτονιών, φορέων και αλληλέγγυων συγκεντρωθήκαμε και διαδηλώσαμε έξω από την φιέστα του Ανδρέα Κουρή, τα MAD VIDEO AWARDS, που πραγματοποιήθηκε στο TAE KWON DO.
Με μεγάλα πανό, πολλά συνθήματα, ενημερωτικά κείμενα και χιλιάδες τρικάκια παραμείναμε μπροστά στην κεντρική είσοδο για το κοινό για περισσότερο από δύο ώρες διαπιστώνοντας ότι, σε σχέση με την περσινή μας διαδήλωση, ο προαύλιος χώρος του κλειστού σταδίου είχε μετατραπεί σε φρούριο. Όπως ήταν εμφανές, ο Ανδρέας Κουρής είχε δώσει ρητές εντολές στους συντελεστές της διοργάνωσης, προκειμένου η διαδήλωση μας να μείνει μακριά από τον κόσμο, να μην ακουστεί και να μείνει αόρατη.
Υπερβολικά μεγάλος αριθμός σεκιουριτάδων βρισκόταν τοποθετημένος μπροστά στην είσοδο και περιμετρικά ολόκληρου του γηπέδου. Η ίδια η πύλη εισόδου είχε μετακινηθεί προς τη θάλασσα, μακριά από την υπαίθρια κεντρική σκηνή και την πασαρέλα όπου παρέλασαν για τις κάμερες τα κάθε λογής μοντέλα, ενώ ο αριθμός και η διάταξη σε σχήμα λαβύρινθου των μεταλλικών εμποδίων και των κάγκελων παρέπεμπαν σε οχυρωματικά έργα. Από το σκηνικό δεν έλειψαν τα ΜΑΤ και οι λοιπές αστυνομικές δυνάμεις που ο Ανδρέας Κουρής κάλεσε να τον προστατέψουν, έτσι ώστε να δημιουργήσει κλίμα εντυπώσεων. Ταυτόχρονα, ο Ανδρέας Κουρής προσπάθησε και φέτος να μας εξαφανίσει με την εκκωφαντική μουσική από τα ηχεία που είχε στραμμένα προς το μέρος μας.
Η παρέμβασή μας, που προστίθεται στις μακροχρόνιες κινητοποιήσεις μας, προκειμένου να λάβουμε τους χρωστούμενους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας, ολοκληρώθηκε μετά την προσέλευση των θεατών, οπότε και αποχωρήσαμε συντεταγμένα.
Η προσπάθεια του Ανδρέα Κουρή να απομονώσει τη φωνή μας μαζί με το δίκιο μας, προκειμένου να μη γίνει γνωστό ότι χτίζει την περιουσία του ληστεύοντας μισθούς και αποζημιώσεις των εργαζόμενων που απασχολεί στις επιχειρήσεις του, έπεσε στο κενό. Όσο κι αν προσπαθεί, η αλήθεια και η ασυδοσία δεν κρύβονται.
Τη δύναμη και την επιμονή την αντλούμε μέσα από τους ίδιους τους αγώνες.
Δίνουμε ραντεβού στην επόμενη μάχη που έρχεται.
Δίνουμε ραντεβού στην επόμενη μάχη που έρχεται.
πηγή: Eργαζόμενοι/Aπολυμένοι στα Metropolis
27 Ιουνίου 2013
Στάση εργασίας στα νοσοκομεία σήμερα
συγκέντρωση στις 11 στο υπουργείο Υγείας
0
Η νέα δικομματική κυβέρνηση της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ έδειξε τις προθέσεις της με το "καλημέρα" στα κρίσιμα υπουργεία Διοικητικής Μεταρρύθμισης (Μητσοτάκης) και Υγείας (Γεωργιάδης). Όλα δείχνουν ότι η νέα επίθεση στους εργαζόμενους στο Δημόσιο ξεκινά άμεσα με στόχο μαζικές απολύσεις που θα ικανοποιήσουν το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.
Παρ' όλη την πυγμή που αναμένεται να επιδειχθεί, η νέα κυβέρνηση είναι συνολικά πιο αδύναμη από την προηγούμενη. Είναι στο χέρι μας να οξύνουμε το πρόβλημά της με μαζικούς αγώνες και αντίσταση για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής τους.
Παράλληλα όλα δείχνουν ότι περνάμε από τη μεταβατική φάση των λεγόμενων συγχωνεύσεων στα "λουκέτα", στο κλείσιμο μιας σειράς νοσοκομείων σ' όλη τη χώρα. Ήδη ανακοινώθηκε από κυβερνητικούς κύκλους ότι στην Αθήνα κλείνουν μέσα στο καλοκαίρι τα νοσοκομεία Πολυκλινική, Σπηλιοπούλειο, Πατησίων και Δυτικής Αττικής ενώ τον ίδιο δρόμο ακολουθεί και το νοσοκομείο Παναγίτσα στη Θεσσαλονίκη. Αυτό θα' ναι μόνο το πρώτο κύμα, από την έκβαση και την ταχύτητα του οποίου θα εξαρτηθούν πολλά.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Μόνοι εμείς μπορούμε να αποτρέψουμε την αντεργατική καταιγίδα που θα εκδηλωθεί άμεσα, τόσο στο ζήτημα των απολύσεων όσο και σ' αυτό του κλεισίματος των νοσοκομείων. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις συμβιβασμένες και υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΠΟΕΔΗΝ. Με το ζόρι και κάτω από πίεση αναγκάζονται να προχωρούν σε κάποιες κινητοποιήσεις, ενώ ούτε θέλουν ούτε μπορούν να συγκρουστούν με την πολιτική της κυβέρνησης.
Επιτακτική ανάγκη είναι ο συντονισμός των εργαζομένων των νοσοκομείων που κλείνουν και όλων των νοσοκομείων πανελλαδικά. Μόνο ένα μαζικό μέτωπο αντίστασης στην πολιτική των απολύσεων και των κλεισιμάτων μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Στη συγκρότηση αυτού του μετώπου καλούμε κάθε δύναμη και κάθε συνάδελφο που κατανοούν ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος. Οι καιροί δεν μας περιμένουν!!!
ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ
Η νέα δικομματική κυβέρνηση της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ έδειξε τις προθέσεις της με το "καλημέρα" στα κρίσιμα υπουργεία Διοικητικής Μεταρρύθμισης (Μητσοτάκης) και Υγείας (Γεωργιάδης). Όλα δείχνουν ότι η νέα επίθεση στους εργαζόμενους στο Δημόσιο ξεκινά άμεσα με στόχο μαζικές απολύσεις που θα ικανοποιήσουν το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.
Παρ' όλη την πυγμή που αναμένεται να επιδειχθεί, η νέα κυβέρνηση είναι συνολικά πιο αδύναμη από την προηγούμενη. Είναι στο χέρι μας να οξύνουμε το πρόβλημά της με μαζικούς αγώνες και αντίσταση για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής τους.
Παράλληλα όλα δείχνουν ότι περνάμε από τη μεταβατική φάση των λεγόμενων συγχωνεύσεων στα "λουκέτα", στο κλείσιμο μιας σειράς νοσοκομείων σ' όλη τη χώρα. Ήδη ανακοινώθηκε από κυβερνητικούς κύκλους ότι στην Αθήνα κλείνουν μέσα στο καλοκαίρι τα νοσοκομεία Πολυκλινική, Σπηλιοπούλειο, Πατησίων και Δυτικής Αττικής ενώ τον ίδιο δρόμο ακολουθεί και το νοσοκομείο Παναγίτσα στη Θεσσαλονίκη. Αυτό θα' ναι μόνο το πρώτο κύμα, από την έκβαση και την ταχύτητα του οποίου θα εξαρτηθούν πολλά.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Μόνοι εμείς μπορούμε να αποτρέψουμε την αντεργατική καταιγίδα που θα εκδηλωθεί άμεσα, τόσο στο ζήτημα των απολύσεων όσο και σ' αυτό του κλεισίματος των νοσοκομείων. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις συμβιβασμένες και υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΠΟΕΔΗΝ. Με το ζόρι και κάτω από πίεση αναγκάζονται να προχωρούν σε κάποιες κινητοποιήσεις, ενώ ούτε θέλουν ούτε μπορούν να συγκρουστούν με την πολιτική της κυβέρνησης.
Επιτακτική ανάγκη είναι ο συντονισμός των εργαζομένων των νοσοκομείων που κλείνουν και όλων των νοσοκομείων πανελλαδικά. Μόνο ένα μαζικό μέτωπο αντίστασης στην πολιτική των απολύσεων και των κλεισιμάτων μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Στη συγκρότηση αυτού του μετώπου καλούμε κάθε δύναμη και κάθε συνάδελφο που κατανοούν ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος. Οι καιροί δεν μας περιμένουν!!!
ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΚΑΝΕΝΑ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ & ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΕΜΠΤΗ 27 ΙΟΥΝΗ 10 πμ. – 3μμ.
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11 πμ. ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΟΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΤΗΣΙΩΝ
0
Η νέα δικομματική κυβέρνηση της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ δείχνει από την αρχή τις προθέσεις της. Ετοιμάζεται να εξαπολύσει άμεσα νέο γύρο βαρβαρότητας ενάντια στους εργαζόμενους και το λαό.
Ευρωπαϊκή Ένωση, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και κεφάλαιο ντόπιο και ξένο απαιτούν την κλιμάκωση της επίθεσης με εκτίναξη των απολύσεων και της ανεργίας, ξεπούλημα του πλούτου της χώρας, κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων. Τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να στελεχώσουν το κυβερνητικό σχήμα δείχνει τα αντιλαϊκά και βάρβαρα σχέδιά τους.
Τα Νοσοκομεία, το δικαίωμα στην δωρεάν περίθαλψη του λαού, το δικαίωμα των εργαζομένων στη δουλειά μπαίνουν και αυτά στο στόχαστρο. Η επίδειξη πυγμής στην ΕΡΤ γύρισε μπούμεραγκ για την προηγούμενη κυβέρνηση αφού έσπασε τον αδύναμο κρίκο της, την ΔΗΜΑΡ. Η νέα κυβέρνηση σύντομα θα δείξει πόσο πιο αδύναμη πολιτικά είναι, ιδιαίτερα στο βαθμό που ξεσπάσουν εστίες αντίστασης και βγουν μαζικά οι εργαζόμενοι και ο λαός στους δρόμους.
Το Νοσοκομείο Πατησίων βρίσκεται στο νέο κύμα κλεισιμάτων (έπειτα από τα Νοσοκομεία του ΙΚΑ) μαζί με την Πολυκλινική, το Σπηλιοπούλειο και το Δυτικής Αττικής. Ο καθένας καταλαβαίνει τί σημαίνει αυτό για την περιοχή μας, με το δεδομένο του ουσιαστικού κλεισίματος του 7ου ΙΚΑ στην Καυτατζόγλου. Μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να αποτρέψουμε το κλείσιμό του. Το κοινό μέτωπο εργαζομένων του Νοσοκομείου και κατοίκων της περιοχής μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.
Κανένα Νοσοκομείο δεν περισσεύει, κανένας εργαζόμενος δεν είναι περιττός. Η πολιτική των απολύσεων και των κλεισιμάτων μπορεί να ανατραπεί. Το δικαίωμα στην περίθαλψη, στη δουλειά και εν τέλει στη ζωή είναι αδιαπραγμάτευτο!
Ευρωπαϊκή Ένωση, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και κεφάλαιο ντόπιο και ξένο απαιτούν την κλιμάκωση της επίθεσης με εκτίναξη των απολύσεων και της ανεργίας, ξεπούλημα του πλούτου της χώρας, κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων. Τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να στελεχώσουν το κυβερνητικό σχήμα δείχνει τα αντιλαϊκά και βάρβαρα σχέδιά τους.
Τα Νοσοκομεία, το δικαίωμα στην δωρεάν περίθαλψη του λαού, το δικαίωμα των εργαζομένων στη δουλειά μπαίνουν και αυτά στο στόχαστρο. Η επίδειξη πυγμής στην ΕΡΤ γύρισε μπούμεραγκ για την προηγούμενη κυβέρνηση αφού έσπασε τον αδύναμο κρίκο της, την ΔΗΜΑΡ. Η νέα κυβέρνηση σύντομα θα δείξει πόσο πιο αδύναμη πολιτικά είναι, ιδιαίτερα στο βαθμό που ξεσπάσουν εστίες αντίστασης και βγουν μαζικά οι εργαζόμενοι και ο λαός στους δρόμους.
Το Νοσοκομείο Πατησίων βρίσκεται στο νέο κύμα κλεισιμάτων (έπειτα από τα Νοσοκομεία του ΙΚΑ) μαζί με την Πολυκλινική, το Σπηλιοπούλειο και το Δυτικής Αττικής. Ο καθένας καταλαβαίνει τί σημαίνει αυτό για την περιοχή μας, με το δεδομένο του ουσιαστικού κλεισίματος του 7ου ΙΚΑ στην Καυτατζόγλου. Μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να αποτρέψουμε το κλείσιμό του. Το κοινό μέτωπο εργαζομένων του Νοσοκομείου και κατοίκων της περιοχής μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.
Κανένα Νοσοκομείο δεν περισσεύει, κανένας εργαζόμενος δεν είναι περιττός. Η πολιτική των απολύσεων και των κλεισιμάτων μπορεί να ανατραπεί. Το δικαίωμα στην περίθαλψη, στη δουλειά και εν τέλει στη ζωή είναι αδιαπραγμάτευτο!
• ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
• ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
• ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
26 Ιουνίου 2013
Επιστολή του Πολύδωρου Δανιηλίδη στη ΚΕ του ΚΚΕ, Δεκέμβρης του 1956
0
Προς
Το Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ
να λάβει γνώση και η ΚΕ του ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης
Αγαπητοί σύντροφοι,
Με την ευκαιρία που βρισκόμουνα για μερικές μέρες στο Βουκουρέστι, όπου συνάντησα το σ. Απ. Γκρόζο στις 14/12/56, μαζί με τ' άλλα ζητήματα που του ‘βαλα, του ζήτησα να κανονίσει και μια συνάντησή μου μαζί σας, δηλ. με τα μέλη του Γραφείου, όσα θα βρισκότανε στην έδρα του, για να σας μιλήσω για ορισμένα ζητήματα, που πέσανε στην αντίληψή μου από παλιότερα καθώς και τώρα. Ο σ. Απ. Γκρόζος ενώ μου υποσχέθηκε πως θα κανονίσει το ζήτημα αυτό, ύστερα από λίγες μέρες με ειδοποίησε να φύγω· έφυγα και τον ειδοποίησα ότι αυτά που ήθελα να σας πω θα σας τα γράψω, και αυτό κάνω με το γράμμα μου αυτό.
Ό,τι είδα, άκουσα και αντιλήφθηκα στο Βουκουρέστι, τις λίγες μέρες που κάθησα, μαζί μ' εκείνα που ήξερα και είχα ακούσει προηγούμενα για την κατάσταση στο κόμμα μας, είναι κάτι το εξωφρενικό. Απ' όλα αυτά σχημάτισα την πεποίθηση ότι ποτέ το κόμμα μας από τότε που υπάρχει, δεν έζησε τόσο τραγικές μέρες, όσο ζει κατά την περίοδο αυτή μετά την 6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του Μάρτη 1956.
Δεν υπάρχει πια σήμερα καμιά αμφιβολία, ούτε χωρεί καμιά συζήτηση ότι ακέραια την ευθύνη για την καταστροφική αυτή κατάσταση που δημιουργήθηκε στο κόμμα μας, την έχει το Γραφείο της ΚΕ, μοναδικός δημιουργός της οποίας και είναι.
Η καταστροφική αυτή κατάσταση μέσα στο κόμμα δημιουργήθηκε απ' αφορμή τα περίφημα γεγονότα της Τασκένδης. Απ' όσα ξέρουμε μέχρι σήμερα, τα γεγονότα αυτά ήτανε η αφορμή. Οι αιτίες ήτανε βαθύτερες και άμα θέλει κανείς να ‘ναι εντάξει με τη συνείδησή του –μια που τα πράγματα πήρανε τέτοια τροπή, που θα πρέπει ν' αποκαλυφθούν και να κριτικαριστούν από τους ενδιαφερόμενους– η βαθύτερη αιτία ήτανε η απόφαση του ΚΚΣΕ για απομάκρυνση της παλιάς καθοδήγησης του κόμματός μας και ιδίως του σ. Ν. Ζαχαριάδη. Και άμα θέλουμε να μιλήσουμε χωρίς περιστροφές, ύστερα πια και απ' την επίσκεψη του Τίτο στη Σοβιετική Ένωση, φάνηκε καθαρά η αχαρακτήριστη στάση του Τίτο, τόσο απέναντι στο σ. Μολότωφ όσο και απέναντι του νεκρού του σ. Στάλιν, που ο μεν πρώτος υποχρεώθηκε ν' απομακρυνθεί απ' το υπουργικό του αξίωμα την ημέρα που ο Τίτο πατούσε το πόδι του στη Σοβιετική Ένωση, στο δεύτερο δε ο ίδιος πάλι ο Τίτο δεν κατέθεσε στέφανο στο μαυσωλείο για το Στάλιν –πρωτοφανής κακεντρέχεια, μικροψυχία και μικροπρέπεια από ένα αρχηγό κράτους προς ένα νεκρό και μάλιστα νεκρό του ύψους του σ. Στάλιν. Τα γεγονότα που αργότερα ακολούθησαν και ιδίως μετά τη διάσκεψη της Κριμαίας με τον Τίτο, με την εξωφρενική του στάση, την κομπαστική και ξέφρενη υπεροψία του και ασφαλώς τις εξωφρενικές και αχαλίνωτες απαντήσεις του, που χτυπητά προβάλανε στη διεθνή πολιτική και που τις συνέπειές της για πολλά χρόνια θα πληρώνει το διεθνές εργατικό κίνημα, δεν χωράει σε μένα πια καμιά αμφιβολία και διαμφισβήτηση, ότι και στην υπόθεση του κόμματός μας έχει την ουρά του ο Τίτο. Αυτός, ο Τίτο, η προσωποποίηση της προσωπολατρίας, ο φελλός αυτός του διεθνούς εργατικού κινήματος και, κατά τη γνώμη του, «ο αφαλός της γης».
Η ανάγκη αυτή της απομάκρυνσης της παλιάς καθοδήγησης (εννοείται κατά τη γνώμη των σοβιετικών συντρόφων) μπορούσε να μπει και να συζητηθεί στο κεντρικό όργανο του κόμματός μας, στην Κεντρική Επιτροπή του, για να πραγματοποιηθεί και να λυθεί όσο μπορούσε, όσο ήτανε δυνατόν πιο ομαλά και ανώδυνα για το κόμμα μας. Η δυνατότητα αυτή υπήρχε, γιατί είναι αναμφισβήτητα ο σεβασμός, η επιρροή και η αφοσίωση όλων των μελών του κόμματος μας προς το ΚΚΣΕ και τη Σοβιετική Ένωση. Όμως δεν ακολουθήθηκε ο δρόμος αυτός, ο μοναδικά σωστός και ανώδυνος για το κόμμα μας, αλλά προτιμήθηκε απ' τους συντρόφους του ΚΚΣΕ, η απ’ τα κάτω υποκίνηση και βοήθεια των δυσαρεστημένων στοιχείων, στοιχείων υπόπτου και αμφιβόλου ηθικής υπόστασης, ως πρωτεργάτες (δηλωσίες, λιποτάχτες, εγκληματίες πολέμου, αριβίστες, καταχραστές, αλήτες, αντισοβιετικοί κλπ, κλπ) οι οποίοι ενεργούσαν τόσο απροκάλυπτα κατά της πρώην καθοδήγησης του κόμματος και της ΚΕ του και τόσο χοντροκομμένα, που προβοκάρανε αυτή την αποστολή τους έτσι που εκθέτανε και εκθέσανε ανεπανόρθωτα τη σοβιετική εξουσία με πράξεις που είναι στίγμα στο κύρος της, στη σοσιαλιστική νομιμότητα και στους σοσιαλιστικούς δημοκρατικούς της θεσμούς· πχ μέσα σε σοβιετικό έδαφος, αφού δέρνανε, κακοποιούσανε κατά τον πιο εγκληματικό τρόπο τους αντίθετούς τους, τους πολιτικούς τους αντιπάλους, μετά τους παραπέμπανε με μηνύσεις, με ψεύτικες καταθέσεις στα κρατικά όργανα και ύστερα με ψευτομαρτυρίες, παραπλανώντας την, υποχρεώνανε τη σοβιετική δικαιοσύνη να τους καταδικάζει και οι ίδιοι, οι πραγματικοί ένοχοι, να μένουν ατιμώρητοι και ασύδοτοι να συνεχίσουν το εγκληματικό έργο τους. Το φαινόμενο αυτό έγινε πια μαζικό φαινόμενο την περίοδο μετά τα τραγικά γεγονότα της 9ης Σεπτέμβρη 1955, όπου αρκετές δεκάδες αθώων συντρόφων καταδικάστηκαν με τον τρόπο αυτόν. Εκτός απ' αυτά, απροκάλυπτα υποστηρίχθηκε από τους σοβιετικούς συντρόφους, ένας αποδεδειγμένος καταχραστής, σαν τον Φουρκιώτη, επειδή ήτανε «αντιηγετικός» παράγοντας· και υποστηριζότανε απ' τα «αντιηγετικά» στοιχεία κι έτσι υποστηριζότανε και από τα όργανα της σοβιετικής εξουσίας και τα τοπικά και κομματικά όργανα. Και το αποκορύφωμα όλων, η επίθεση των στοιχείων αυτών κατά των μελών της ΚΕ και ο άγριος ξυλοδαρμός των μελών της ΚΕ σ. Π.Β., Β.Φ., Ν.Α. κλπ, και η προσχεδιασμένη και καλά οργανωμένη άγρια επίθεσή τους κατά των γραφείων της ΚΕ της ΚΟ Τασκένδης με τα γνωστά αιματηρά τους αποτελέσματα. Οι μετέπειτα αντεκδικήσεις σε βάρος των επιτεθέντων και όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα θα μείνουν σαν ένα στίγμα στη ζωή του κόμματός μας γιατί ήτανε και μια προβοκάτσια σε βάρος της Σοβιετικής Ένωσης και σοβαρή ευθύνη φέρνει γι' αυτά και η πρώην καθοδήγηση με επικεφαλής το σ. Ν. Ζαχαριάδη και οι σύντροφοι, τα μέλη της ΚΕ που βρέθηκαν εκεί. Όχι γιατί αυτοί τα οργάνωσαν, όπως θέλετε να παραστήσετε σύντροφοι του Γραφείου, αλλά γιατί δεν τα πρόλαβαν, δεν τ' απότρεψαν, δεν τα ματαίωσαν με τις κατάλληλες ενέργειές τους, αλλά με τη στάση τους και τις πράξεις τους άθελά τους τα υπέθαλψαν μη εκτιμώντας καλά τις αντικειμενικές συνθήκες, τους σκοπούς, τις προθέσεις και διαθέσεις των αντιπάλων της ΚΕ, των «αντιηγετικών», των «αντιζαχαριαδικών», οι οποίοι τα οργάνωσαν, τα προετοίμαζαν από καιρό. Επακολούθησε ο ομαδικός ξυλοδαρμός, οι αντεκδικήσεις απ' τους οπαδούς της ΚΕ κατά των αντιπάλων της ΚΕ, των «αντιηγετικών», οι οποίοι έτσι τώρα, από την άστοχη, αυθόρμητη αυτή ενέργεια των αντιπάλων τους, από επιτιθέμενοι, οργανωτές και πρωτεργάτες των τραγικών γεγονότων που ήτανε, γίνανε οι μάρτυρες, τα θύματα και φορέσανε το φωτοστέφανο του μάρτυρα, του θύματος. Και σαν τέτοιοι, σαν θύματα, άρχισαν τη γνωστή μηχανή ψεύτικων μηνύσεων και την οργανωμένη παραπομπή σε δίκες με ψευτομαρτυρίες και καταδίκες συντρόφων που ούτε καν βρισκότανε στα γεγονότα, με αντικειμενικό σκοπό την εξουδετέρωση όσων θεωρούσανε επικίνδυνους για τους σκοπούς τους.
Από ‘δω τώρα αρχινάει ένα άλλο τραγικό γεγονός, τόσο για την ηθικοπολιτική διαπαιδαγώγηση των μελών του κόμματος, όσο και για το λέρωμα, το στιγματισμό, με την παραπλάνηση, την παραβίαση της σοσιαλιστικής νομιμότητας απ' τη σοβιετική δικαιοσύνη με τον τρόπο αυτό των ψευδομαρτυριών. Δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες στελέχη και μέλη του κόμματος κάνουν ψεύτικες μηνύσεις και εν γνώσει τους ψεύτικες καταθέσεις για την καταδίκη των αντιπάλων τους. Αυτό είναι ένας πρωτοφανής ηθικός ξεπεσμός, ένας ηλίθιος εκτραχηλισμός, μια ομαδική εκπόρνευση συνειδήσεων, κομματικών μελών και στελεχών και μια που πήραμε τον κατήφορο, το αισχρό αυτό φαινόμενο κατοπινά το γενικεύουμε, το μονιμοποιούμε και στ' άλλα γεγονότα της κομματικής ζωής και δράσης του κόμματός μας. Όποιος δε τολμήσει να κάνει κριτική στα γεγονότα αυτά και να πει τη μαύρη αλήθεια, με τη μεγαλύτερη ευκολία και ελαφρότητα του κολλάμε τη ρετσινιά του «αντισοβιετικού», του «αντιδιεθνιστή». Και σας βλέπω τώρα ότι είσαστε έτοιμοι να μπήξετε τις φωνές για τον «αντισοβιετισμό», για τον «αντιδιεθνισμό» κλπ, κλπ, του Πολύδωρου, όμως σας παρακαλώ να κόψετε τη φόρα σας, γιατί ξέρω πολύ καλά τόσο το φτηνό διεθνισμό το δικό σας, σύντροφοι του Γραφείου, όσο και τον ακριβό, τον άψογο διεθνισμό και σοβιετισμό του σ. Πολύδωρου και όποια ώρα θέλετε μπορούμε να τους παραβάλουμε, δεν έχω κανένα δισταγμό ή αντίρρηση, εκτός αν οι φωνές σας αυτές σας χρειάζονται για να δώσετε κουράγιο στον εαυτό σας.
Συνεπώς, όπως βλέπετε, το ζήτημα κατά τη γνώμη μου δεν μπαίνει έτσι που συνήθως το βάζετε και που ασφαλώς και τώρα αν θελήσετε να το βάλετε, «διεθνιστές» και «αντιδιεθνιστές», «σοβιετόφιλοι» και «αντισοβιετικοί», αλλά έτσι: καθένας που κάνει λάθη σ' όποιο έθνος, κράτος, κόμμα και αν ανήκει, πρέπει να είναι και είναι υπεύθυνος για τα λάθη του, για τα λάθη που έκανε, και όταν του κάνει κανείς κριτική, δεν κάνει κριτική στο έθνος του, στη χώρα του, στο κράτος του, στο κόμμα του, αλλά σ' αυτόν που έκανε το λάθος, ένα οποιοδήποτε λάθος και δεν σώζεται αυτός που έκανε το λάθος κρυβόμενος πίσω απ' την ιδιότητά του αυτή, γιατί αυτό είναι άσκοπο και ανώφελο και γι’ αυτόν που κριτικάρεται και για όποιον «καλοθελητή» που τον παίρνει κάτω απ' την «προστασία του».
Ύστερα απ' τα τραγικά αυτά γεγονότα της Τασκένδης ακολουθούν οι αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις της 5ης και της 6ης Ολομελειών. Οι περισσότεροι σύντροφοι με καλή την πίστη για να μπει τέρμα στην έκρυθμη κατάσταση που δημιουργήθηκε στο κόμμα, για να διορθωθούν σωστά τα λάθη της προηγούμενης καθοδήγησης και να δημιουργηθεί μια κατάσταση μέσα στο κόμμα ώστε να περισωθεί ό,τι μπορεί να περισωθεί, ψηφίσανε τις αποφάσεις της 6ης πλατιάς Ολομέλειας. Το Γραφείο όμως της ΚΕ που εκλέχτηκε απ' την 6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ το Μάρτη του 1956 παραβιάζοντας κατάφωρα τις αποφάσεις αυτές δημιούργησε μια καταστροφική κατάσταση στο κόμμα μας. Τα μέλη του Γραφείου, βαρημένα άλλα με τα σοβαρά λάθη του παρελθόντος (Λίβανος, Βάρκιζα) ακόμα και συνυπεύθυνα για τα λάθη της πρώην καθοδήγησης (Ν. Ζαχαριάδη) και άλλα συνυπεύθυνα με την πρώην καθοδήγηση για την κατάσταση μέσα στο κόμμα τα τελευταία χρόνια και μη έχοντας πεποίθηση στον εαυτό τους και εμπιστοσύνη στα κομματικά μέλη, ζήτησαν να βρουν προστασία και άσυλο στους πρωτοστατήσαντες, στους πρωτεργάτες της «αλλαγής».
Και συνεχίζονται και μεγαλώνουν τώρα οι προκλήσεις και οι διασπαστικές ενέργειες απ’ το ίδιο το Γραφείο της ΚΕ, με μια πρωτοφανή, κακόπιστη, στενόκαρδη και κακόβουλη διαχείριση του ζητήματος της Τασκένδης. Αντί να υποδείξει και να ζητήσει το ίδιο το γραφείο της ΚΕ μια σύσκεψη με μέλη ή με όλα τα μέλη της ΚΕ για τα καλύτερα και λογικότερα μέτρα που θα πρέπει να παρθούν στην Τασκένδη, μια και η κατάσταση εκεί ήτανε έκρυθμη, απέρριψε και πρόταση που έγινε για το σκοπό αυτό, στην πρώτη μετά την Ολομέλεια συνεδρίαση της ΚΕ, απ’ το σ. Π. και υποστηρίχτηκε απ’ τους συντρόφους Π.Β., εμένα και άλλους, σαν αδικαιολόγητη και άσκοπη! Έστειλε στην Τασκένδη, το Γραφείο της ΚΕ, τους συντρόφους Λ. Στρίγκο και Λ. Τζεφρώνη, με ασυδοσία και προκλητικότητα ασυγχώρητη (Στρίγκος Λεωνίδας «θα σας βγάλω τα δόντια»).
Οι σύντροφοι αυτοί, πρώτη δουλειά που κάνανε, χωρίς αμφιβολία σύμφωνα με τις εντολές που είχανε απ’ το Γραφείο της ΚΕ, ήταν να εξασφαλίσουνε πλειοψηφία των «αντιζαχαριαδικών» στην ΚΕ της ΚΟ Τασκένδης.
Όχι μόνο δεν δώσανε καμιά προσοχή στις υποδείξεις της μεγάλης μάζας των μελών του κόμματος και των οργάνων για εκλογή αμερόληπτων συντρόφων στα κομματικά όργανα και για τη Συνδιάσκεψη, ανθρώπων που δεν έπαιξαν ένα ρόλο πρωτεύοντα στα γεγονότα, αλλά επιδειχτικά, προκλητικά, με τεχνητή πλειοψηφία τις περισσότερες φορές αν όχι όλες, γινότανε εκλογή «αντιζαχαριαδικών» προσώπων.
Η απόφαση της 6ης πλατιάς Ολομέλειας για πραγματοποίηση μιας ενωτικής Συνδιάσκεψης μέσα σε ενάμιση μήνα στην Οργάνωση της Τασκένδης όλο και απομακρυνότανε και η κατάσταση αντί να τραβάει προς το καλύτερο, χειροτέρευε, πράγμα που ανάγκασε όλο το Γραφείο της ΚΕ και άλλα μέλη της ΚΕ να πάνε εκεί. Τα γεγονότα και η κατάσταση που δημιούργησαν η στάση και οι ενέργειές του, δεν το σωφρονίσανε, ούτε και το κάνανε σοφότερο το Γραφείο της ΚΕ. Η στάση του και οι ενέργειές του αντί να αποβλέπουν στην ύφεση, στην εξομάλυνση της κατάστασης, σπρώχνουν, εξωθούν τα πράγματα στο χειρότερο. Τα προκλητικά μέτρα που παίρνονται απ’ το Γραφείο της ΚΕ οδηγούν στην καταστροφή. Και γίνεται εκεί ένα μεγαλύτερο έγκλημα σε βάρος του κόμματος, σε βάρος του ελληνικού λαού, μεγαλύτερο και από το Λίβανο, την Γκαζέρτα, τη Βάρκιζα και την ήττα του ΔΣΕ, η αρχή της διάσπασης του κόμματός μας, ο χωρισμός των μελών του κόμματος σε «ζαχαριαδικούς» και «αντιζαχαριαδικούς». Οι άμεσα υπεύθυνοι των προηγούμενων καταστροφών, που υπέστη ο λαός και το κόμμα μας, μια που δεν τιμωρήθηκαν για τα προηγούμενα εγκλήματά τους και τα λάθη τους, ξεφύτρωσαν σαν βρυκόλακες και βρέθηκαν πάλι και αυτή τη φορά, άμεσα είτε έμμεσα επικεφαλής του κόμματος και συνέχισαν και αποτέλειωσαν το καταστροφικό τους έργο. Χιλιάδες κομματικά μέλη διαγράφτηκαν ή βρέθηκαν εκτός κόμματος με τη διάλυση των κομματικών τους οργανώσεων στην Τασκένδη, για να «εφαρμοστεί» στην πράξη και να «εξασφαλιστεί» στην πράξη –τι ειρωνεία για τις αποφάσεις της 6ης πλατιάς Ολομέλειας– η εσωκομματική δημοκρατία. Η ενέργειά σας αυτή σύντροφοι του Γραφείου, ήταν η αρχή της πιο καταστροφικής πράξης που έγινε ποτέ για το κόμμα μας, η πράξη αυτή έβαζε τα θεμέλια για τη διάσπαση, για τη διάλυση του ΚΚΕ. Και εδώ ακολουθήσατε κατά γράμμα τις διακηρύξεις των πρωτεργατών των γεγονότων της Τασκένδης (Δημητρίου, Χοτούρα, Χείμαρου και ιδίως του Υψηλάντη και Στάθη) οι οποίοι, χωρίς κανέναν ενδοιασμό και πρόσχημα, διακήρυτταν «κάλλιο λίγοι και καλοί παρά τόσες χιλιάδες και άχρηστοι!» (ο σ. Στάθης μάλιστα, όπως άκουσα, έλεγε: «Τετρακόσια μέλη φτάνουν για την Τασκένδη»). Και έτσι καταφέρατε από 7.800 περίπου κομματικά μέλη της οργάνωσης Τασκένδης, που ήταν πριν την 6η Ολομέλεια, να πάρουν μέρος στις εκλογές αντιπροσώπων για την κομματική συνδιάσκεψη Τασκένδης μόνον 3.000! (αν είναι σωστός και ο αριθμός αυτός, που ανεπίσημα δόθηκε στην τελευταία συνεδρίαση των μελών της ΚΕ).
Η «αντιζαχαριαδική» σας πώρωση δεν σας επέτρεψε να σκεφτείτε ότι μια τέτοια μάζα μελών του κόμματος είναι μια γερή βάση για τον ίδιο το σ. Ζαχαριάδη και ότι παρά τις αντιζαχαριαδικές φωνασκίες σας ρίχνετε νερό στο μύλο του, ξεχνώντας τη λαϊκή παροιμία, που λέει: «Άμα έχει κανείς τέτοιους φίλους, τι τους θέλει τους εχθρούς». Και τώρα σας ρωτώ σύντροφοι του Γραφείου της ΚΕ: τι σας χρωστάει το καημένο το κόμμα για να το κάνετε αρένα των προσωπικών σας εκδικήσεων και αντεκδικήσεων; (μη μου πείτε ιδεολογικών διαφορών, γιατί μόνο τέτοιες δεν υπάρχουν στις σκέψεις και τις πράξεις σας). Δεν καλούσατε, άμα σας βαστούσε, σε μονομαχία το Ζαχαριάδη για να λύσετε τις διαφορές σας; Και απόδειξη ότι δεν πρόκειται για ιδεολογικές σας διαφορές είναι τούτο: Εδώ και οκτώ μήνες τώρα, αν εξαιρέσει κανείς τα λάθη της πρώην καθοδήγησης, που σημείωσε και κριτικάρισε η 6η πλατιά Ολομέλεια και για τα οποία άμεσα συνυπεύθυνα είναι και πολλά μέλη του σημερινού Γραφείου της ΚΕ και έμμεσα και τα υπόλοιπα μέλη του Γραφείου της ΚΕ (σαν μέλη της ΚΕ του κόμματός μας), εκτός απ' τα λάθη αυτά σχεδόν καμιά ιδεολογική πάλη, καμιά θεωρητική ανάπτυξη δεν γίνεται στον «Νέο Κόσμο», ο οποίος κατάντησε «φυλλάδα του Νασραδίν Χότζα», που ό,τι θέλει εκεί κανείς διαβάζει, εκτός από θεωρητικά κομματικά ζητήματα. Συνεπώς, γι' αυτό και λέγω ότι, άμα είχατε ιδεολογικές και όχι προσωπικές διαφορές θα τις αναπτύσσατε εδώ και τόσον καιρό τώρα στο «Νέο Κόσμο», στο επίσημο αυτό κομματικό όργανο.
Ένα άλλο σημείο, που θέλω να σταθώ, είναι και το περίφημο ζήτημα του Μάκη Γουσόπουλου που θεωρήθηκε απ' το Γραφείο της ΚΕ σαν σανίδα σωτηρίας και σαν τέτοιο χρησιμοποιήθηκε, αδιαφορώντας για τις καταστροφικές ηθικοπολιτικές συνέπειες που έχει για το κόμμα μας. Για σας, το ζήτημα αυτό θεωρήθηκε πως είναι η καλύτερη ευκαιρία για να βγάλετε τη Γραμματεία της παλιάς καθοδήγησης νοκάουτ, αδιαφορώντας για τις γενικότερες συνέπειες που θα έχει το ζήτημα αυτό για το κόμμα, μια που έχετε κάνει σημαία σας τον ηθικό διασυρμό κάθε στελέχους που έχει έστω και την παραμικρή επιφύλαξη για τη δράση σας. Και πρώτα-πρώτα ας πάρουμε το ζήτημα αυτό καθεαυτό. Είναι έτσι όπως το παρουσιάζετε; Υπάρχουν χίλιοι δυο λόγοι για ν' αμφιβάλλει κανείς και που θα πρέπει να γίνει εξονυχιστική εξέταση και να δοθούν τα σχετικά ντοκουμέντα για να το διαπιστώσει κανείς. Έπειτα, και αν ακόμα παραδεχτούμε ότι το ζήτημα είναι έτσι όπως εσείς το παρουσιάζετε, μπορεί κανείς να σας πιστέψει, ότι αυτό το ‘κανε η πρώην Γραμματεία και ειδικά ο σ. Ν. Ζαχαριάδης, γιατί ήτανε προβοκάτορας και χαφιές; Ένας «προβοκάτορας» ή «χαφιές» της ολκής του σ. Ν. Ζαχαριάδη, αν ήταν χαφιές ή προβοκάτορας, θα ‘κανε μια τόσο χοντροκομμένη γκάφα, μια προβοκάτσια τόσο αδέξια στον εαυτό του; Ασφαλώς όχι. Γιατί σε τέτοια γκάφα, ούτε ο πιο κουτός χαφιές δεν θα ’πεφτε. Τι είναι λοιπόν το περίφημο ζήτημα Μάκη Γουσόπουλου; Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα από τα τόσα συνηθισμένα πολιτικάντικα ακροβατικά «σάλτο μορτάλε», που αφθονούν στην πολιτική ζωή του σ. Ν. Ζαχαριάδη και σαν τέτοιο έπρεπε να το δει και να το αντιμετωπίσει η σημερινή καθοδήγηση, το Γραφείο της ΚΕ. Έπρεπε να το δει και να το αντιμετωπίσει σαν πολιτικό ζήτημα που είναι και τίποτα περισσότερο, ενώ έτσι που το ‘βαλε, δημιούργησε μέσα στο κόμμα και στο λαό την εντύπωση ότι το κόμμα μας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα εκκολαπτήριο, μια μηχανή, μια πηγή, που δεν βγάζει τίποτα άλλο από προβοκάτορες, χαφιέδες και προδότες και που αυτοί ανεβοκατεβαίνουν στην καθοδήγηση του κόμματος και που κάθε φορά μόνοι τους βγάζουν τα άπλυτά τους στη φόρα. Καταλαβαίνετε τι κάνετε μ' αυτό;
Σκοτώνετε την πίστη προς το κόμμα, σκοτώνετε το θρύλο, που με τόσο αίμα δημιουργήθηκε, για το κόμμα και τις καθοδηγήσεις του, σπέρνετε τη σύγχυση και την αμφιβολία στα μέλη του κόμματος και στο λαό, κλονίζετε την πίστη τους στα πιο ιερά πράγματα του κόμματος. Αυτό το πράγμα θα το ‘κανε μόνο ένας εχθρός του κόμματος, μάλιστα ο χειρότερος εχθρός του κόμματος.
Και αν ακόμα υπήρχαν ατράνταχτα στοιχεία, αδιάσειστες αποδείξεις –ενώ στην περίπτωση αυτή δεν έχετε ούτε ενδείξεις– ότι η πρώην Γραμματεία του ΠΓ ήτανε προβοκάτορες, χαφιέδες, προδότες κλπ, κλπ, έχω τη γνώμη ότι δεν θα ‘τανε σκόπιμο σήμερα, ύστερα από τη δοκιμασία που περνάει το κόμμα μας, να παρουσιαστεί ο εσωκομματικός αγώνας πάνω σ' ένα τέτοιο επίπεδο, αλλά θα ‘πρεπε να σταθεί πάνω σε πολιτικά λάθη, που δεν είναι λίγα.
Αυτή την υπόθεση του Μ. μέχρι την ώρα, παρουσιάσατε σαν τη μεγαλύτερη δουλειά σας για την Ελλάδα. Για τα τόσα άλλα προβλήματα, που απασχολούν το λαό και τη χώρα, κουβέντα δεν γίνεται! Άμα, αντικειμενικά, εξετάσουμε όλη τη δουλειά που κάνατε μέχρι τώρα για την Ελλάδα, χωρίς κανένα δισταγμό και με καθαρή τη συνείδηση μπορεί κανείς να πει ότι για σας ισχύει απόλυτα η γνωστή τούρκικη παροιμία «Μάλτα γιοκ», δηλαδή Ελλάδα για σας δεν υπάρχει, τόση είναι στο 10μηνο περίπου που καθοδηγείτε το κόμμα η δουλειά σας για την Ελλάδα! Δεν σας έμεινε καθόλου χρόνος απ' το «μεγαλειώδικο» καταστροφικό εσωκομματικό σας έργο να σκεφτείτε και την καημένη την Ελλάδα, δεν αδειάσατε!
Θυμάστε εκείνη την κατακαημένη 6η Ολομέλεια; Έβαλε αν δεν κάνω λάθος, και ένα άλλο σοβαρό ζήτημα για το κόμμα μας, την κολλεχτιβίστικη καθοδήγηση. Ε, λοιπόν, μεγαλύτερη γελοιοποίηση της κολλεχτιβίστικης καθοδήγησης δεν μπορούσε να γίνει άλλη απ' αυτή που έκανε το Γραφείο της ΚΕ. Εκτός του ότι το Γραφείο της ΚΕ μέσα στους δέκα περίπου μήνες δύο φορές κάλεσε τα μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ, που βρίσκονταν στην έδρα του, για συνεδρίαση, αλλά και σ' αυτές τις συνεδριάσεις, για να κάνει, όπως είπε, ανακοινώσεις χωρίς συζήτηση, έτσι που μας αναγκάσατε να σας πούμε ότι πριν μας κατηγορούσανε τα μέλη του κόμματος σαν «σηκωχεράκηδες», δηλαδή δεν κάναμε τίποτα άλλο στις συνεδριάσεις της ΚΕ και των άλλων σωμάτων από το να σηκώνουμε τα χέρια και να ψηφίζουμε, τώρα, πολύ δικαιολογημένα, θα πρέπει να μας ονομάσουν «φωνοληπτικές μηχανές», γιατί τίποτα περισσότερο δεν είμαστε. Και με το δίκιο τους, γιατί τώρα ζητάτε να μας χρησιμοποιήσετε, και μας χρησιμοποιείτε, ν' ακούμε –όταν κι αυτό γίνεται στη χάση και στη φέξη– τις ανακοινώσεις του Γραφείου της ΚΕ, χωρίς να ‘χουμε το δικαίωμα να συζητήσουμε τα ζητήματα που υπάρχουν στο κόμμα, εκτός αν με το «θράσος» μας το κάνουμε αυτό. Και έτσι έγινε. Να κι ακόμα ένα χτυπητό παράδειγμα «κολλεχτιβίστικης καθοδήγησης». Κυκλοφορούν έντυπα εξ ονόματος της ΚΕ που το περιεχόμενό τους δεν το ξέρουν τα μέλη της ΚΕ τα οποία βρίσκονται εδώ που μένω εγώ, και όχι μόνο δεν είπαν τη γνώμη τους για το περιεχόμενο των εντύπων αυτών, αλλά ούτε τα είδαν, ούτε τα διάβασαν!
Περνώ τώρα σ' ένα άλλο ζήτημα, το οποίο είναι επίσης πολύ χτυπητό για τις σημερινές ενέργειες του Γραφείου της ΚΕ. Σε μια συνέλευση, που παρακολούθησα «αυθαίρετα» (το Γραφείο της ΚΕ, ενώ χρησιμοποιεί τους πρωτεργάτες της Τασκένδης σαν «αλάτι της γης» σ' όλες τις χώρες, εμένα δεν μ' έστειλε ούτε σε μια συνέλευση για να δω πώς σκέφτονται τα κομματικά μέλη, εκτός από δυο συνελεύσεις που πήγα μόνος μου «αυθαίρετα», όπως λέγω, όταν ήμουνα στο Βουκουρέστι, το ίδιο δε και άλλα τρία-τέσσερα μέλη της ΚΕ που κάθονται σχεδόν χωρίς δουλειά και δεν χρησιμοποιούνται για δουλειά στη βάση, και άλλα τόσα μέλη της ΚΕΕ, που παρά τη δουλειά τους του γραφείου, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν), είδα να γίνεται προσπάθεια να εμφανιστεί σαν μια κίνηση απ' τα κάτω για την πρόσληψη στην καθοδήγηση των συντρόφων Δ. Παρτσαλίδη και Μάρκου Βαφειάδη, παραβλέποντας τα σοβαρότατα λάθη και τις αδυναμίες που παρουσιάσανε κατά καιρούς οι σύντροφοι αυτοί. Παίρνουν έτσι σιωπηρά μια γενική αμνηστία μαζί με μερικούς άλλους και οι δυο αυτοί σύντροφοι, ο μεν πρώτος για τα λάθη του της πρώτης φάσης και της δεύτερης φάσης του ένοπλου αγώνα, ο δε δεύτερος, κυρίως για τα λάθη και αδυναμίες που παρουσίασε στη δεύτερη φάση του ένοπλου αγώνα. Γίνεται έτσι, σύντροφοι, γι' αυτούς εδώ τους συντρόφους λαθρεμπόριο σε βάρος του κόμματος. Και δεν μου λέτε, σας παρακαλώ, άμα ζητάτε ευθύνες και το κεφάλι στο πιάτο απ' το σ. Ν. Ζαχαριάδη σαν κύριο υπαίτιο του χασίματος της δεύτερης φάσης του ένοπλου αγώνα και μετέπειτα για τις θυσίες που υπέστη ο λαός μας, δεν θα πρέπει να ζητήσουμε «λιγούτσικες» ευθύνες και απ' αυτούς και από μερικούς άλλους; Που, όπως ξέρουμε, όχι απλώς χάσανε –τρόπος του λέγειν– την πρώτη φάση του ένοπλου αγώνα, αλλά έτοιμη εξουσία την παραδώσανε κατά τον πιο ντροπιαστικό –κυριολεκτικά προδοτικό– τρόπο στον εχθρό, και η πράξη τους αυτή αναγκαστικά έβαλε μπροστά στο κόμμα και στο λαό το πρόβλημα για δεύτερο ένοπλο αγώνα, κατά τη διεξαγωγή του οποίου ο ρόλος και οι ευθύνες τους δεν είναι μικρότερες από του σ. Ν. Ζαχαριάδη; Τι νομίζετε, ότι ξεχάσανε τα μέλη του κόμματος και ο λαός τόσο γρήγορα το Λίβανο, τη Γκαζέρτα και την περίφημη Βάρκιζα, που την πληρώσανε 250-300.000 άτομα με ξυλοδαρμούς και κάθε είδους άλλες κακοποιήσεις, με αρκετές χιλιάδες δολοφονημένους και με δεκάδες χιλιάδες εξόριστους πριν ακόμα αρχίσει ο δεύτερος ένοπλος αγώνας, χώρια τα θύματα και οι θυσίες του δεύτερου ένοπλου αγώνα, που είναι άμεση συνέπεια της πράξης τους αυτής και συν τις ευθύνες τους για τη διεξαγωγή του δεύτερου ένοπλου αγώνα, μια που ήτανε στο ΠΓ της ΚΕ κατά το μεγαλύτερο μέρος της διεξαγωγής του αγώνα αυτού; Δεν νομίζετε, ότι εδώ γεννιέται μόνο του, ξεπηδάει αυτόματα, ζήτημα ηθικής τάξης για το κόμμα μας και το λαό μας;
Και μια που βρισκόμαστε στο κεφάλαιο των ευθυνών και μιλάμε για ευθύνες, δε μου λέτε, σας παρακαλώ, κατά ποια λογική, κατά ποιο λογικό τρόπο βγαίνουν έξω από κάθε ευθύνη για όσα γίνανε τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια μέσα στο κόμμα, όλα τα στελέχη που ήτανε μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ του κόμματος μας και που πήρανε μέρος και ψηφίσανε όλες τις αποφάσεις των Ολομελειών, Συνδιασκέψεων και του 7ου Συνεδρίου ακόμα του κόμματός μας;
Και γιατί δεν έχουμε ευθύνη και μεις, τα μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ για ό,τι έγινε και έχουν μόνο οι σύντροφοι Ν. Ζαχαριάδης και δυο-τρεις άλλοι σύντροφοι και ιδίως ο πρώτος;
Μήπως είμαστε διανοητικά ανάπηροι (δηλαδή ηλίθιοι, βλάκες, τρελοί κλπ) και απαλλασσόμαστε απ' τις ευθύνες «λόγω βλακείας»; Δεν πήραμε εμείς μέρος σ' όλες τις συζητήσεις των κομματικών σωμάτων, δεν ψηφίσαμε τις αποφάσεις των σωμάτων αυτών; Συνεπώς, κατά ποια λογική βάση είμαστε ανεύθυνοι; Αν, όπως γράφω και πιο πάνω, «λόγω βλακείας» (γιατί μόνο έτσι απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από τις ευθύνες), τότε κατά ποια λογική διεκδικούμε ακόμα να βρισκόμαστε στα ανώτατα κομματικά όργανα; Μήπως... από κεκτημένη ταχύτητα της εν δράσει βλακείας μας; Αν όχι απ' αυτό, τότε, αξιαγάπητοι σύντροφοι, απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από τις ευθύνες από πολιτική ανανδρία, πράγμα που, πάλι δεν είναι προσόν και συνεπώς «πιστοποιητικό καλής διαγωγής» για να βρίσκεται κανείς στα ανώτερα κομματικά καθοδηγητικά όργανα. Με «συγχωρείτε» για την αθυρόστομη ειλικρίνειά μου, αγαπητοί σύντροφοι, αλλά αυτή είναι η πικρόχολη αλήθεια.
Ύστερα απ' όλα αυτά, το ξέρω, θα μου παραθέσετε το «βαρύ σας πυροβολικό», θα μπήξετε τις φωνές: Εσύ πας στο μηδενισμό, θέλεις ν' αποκεφαλίσεις το κόμμα απ' τη «φυσική του καθοδήγηση». Και ο κόπος σας αυτός αγαπητοί σύντροφοι, είναι περιττός, γιατί και η τελευταία «δοκιμή» της χρησιμοποίησης της περίφημης αυτής «φυσικής καθοδήγησης», οδήγησε, κατάληξε, στην πιο παταγώδικη, στην πιο συντριφτική καταστροφή, στη χαριστική βολή για το κόμμα μας, στο κορύφωμα των λαθών της «φυσικής αυτής καθοδήγησης», στη διάσπαση απ' αυτήν του κόμματος σε δυο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, που το αποτέλεσμα θα είναι, αν δεν δώσουμε σύντομα καμιά αποτελεσματική θετική λύση, η διάλυση του κόμματός μας.
Σήμερα στο κόμμα μας, το θέλετε είτε όχι, σας αρέσει να τ' ακούτε είτε όχι, αγαπητοί σύντροφοι, υπάρχει κρίση καθοδήγησης και οι πιο αναρμόδιοι για να βγάλετε το κόμμα απ' την κρίση αυτή, είσαστε εσείς, οι αυτουργοί της κρίσης αυτής. Η τελευταία σας προσπάθεια δεν ήτανε τίποτε άλλο, παρά προσπάθεια «βρυκολάκων», και γι' αυτό τ' αποτελέσματα ήτανε τόσο καταστροφικά για το κόμμα μας, και δεν ήτανε ανανεωτικά, αναπλαστικά τα αποτελέσματα αυτά, γιατί οι «βρυκόλακες» δεν είναι νεογέννητα.
Γι’ αυτό σας συσταίνω, αγαπητοί σύντροφοι, να συνέλθετε απ' τον κατήφορο που πήρατε και να στρωθούμε όλοι να δούμε τα λάθη και τις ευθύνες μας ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, συνολικά και παλλικαρίσια να πάρει ο καθένας το μερίδιό του, όσο του ανήκει, όσο του αξίζει, μπροστά στο κόμμα ανοιχτά και χωρίς περιστροφές και χωρίς κανείς να κάνει τον κόκορα, να μπει ο καθένας μας στη διάθεση του κόμματος, ζητώντας την επιείκειά του και όχι θρασύτατος ο καθένας να αξιώνει να είναι ο κομματοσωτήρας.
Εκεί που φτάσανε σήμερα πια τα πράγματα, η καλύτερη λύση, κατά τη γνώμη μου, θα είναι:
1) Να συγκληθεί το συντομότερο η 7η Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ.
2) Στην Ολομέλεια αυτή να παραιτηθεί χωρίς καμιά συζήτηση το σημερινό Γραφείο της ΚΕ.
3) Να ανατεθεί προσωρινά στην ΚΕΕ η καθοδήγηση του κόμματος με μοναδική αποστολή μέσα στο πιο σύντομο χρονικό διάστημα (6-8 μήνες το πολύ) να συγκαλέσει ένα ανώτερο σώμα του κόμματος, αν είναι δύσκολο το 8ο Συνέδριο, ή την IV Συνδιάσκεψη.
Στο διάστημα αυτό, να επιδιωχθεί η ενοποίηση του κόμματος με μια αμερόληπτη προσπάθεια όλων των στελεχών του κόμματος και όλων των υγιών στοιχείων.
Στο σώμα αυτό να γίνει μια πραγματική αντιπροσώπευση της θέλησης της κομματικής βάσης και μια αντικειμενική κριτική της τελευταίας 15ετίας της κομματικής δράσης, για να βγουν τ' ανάλογα συμπεράσματα και διδάγματα. Απ' το σώμα αυτό (Συνέδριο ή Συνδιάσκεψη) να βγει μια καινούργια καθοδήγηση του κόμματος για να τραβήξει το κόμμα ενωμένο τον ιστορικό του δρόμο.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς
Π. Δανιηλίδης
26 Δεκέμβρη 1956
πηγή: KOE, η επιστολή δημοσιεύτηκε ως παράρτημα στο βιβλίο, των εκδόσεων Α/Συνέχεια, "Η τραγωδία των ελλήνων αγωνιστών της Τασκένδης"
Το Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ
να λάβει γνώση και η ΚΕ του ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης
Με την ευκαιρία που βρισκόμουνα για μερικές μέρες στο Βουκουρέστι, όπου συνάντησα το σ. Απ. Γκρόζο στις 14/12/56, μαζί με τ' άλλα ζητήματα που του ‘βαλα, του ζήτησα να κανονίσει και μια συνάντησή μου μαζί σας, δηλ. με τα μέλη του Γραφείου, όσα θα βρισκότανε στην έδρα του, για να σας μιλήσω για ορισμένα ζητήματα, που πέσανε στην αντίληψή μου από παλιότερα καθώς και τώρα. Ο σ. Απ. Γκρόζος ενώ μου υποσχέθηκε πως θα κανονίσει το ζήτημα αυτό, ύστερα από λίγες μέρες με ειδοποίησε να φύγω· έφυγα και τον ειδοποίησα ότι αυτά που ήθελα να σας πω θα σας τα γράψω, και αυτό κάνω με το γράμμα μου αυτό.
Ό,τι είδα, άκουσα και αντιλήφθηκα στο Βουκουρέστι, τις λίγες μέρες που κάθησα, μαζί μ' εκείνα που ήξερα και είχα ακούσει προηγούμενα για την κατάσταση στο κόμμα μας, είναι κάτι το εξωφρενικό. Απ' όλα αυτά σχημάτισα την πεποίθηση ότι ποτέ το κόμμα μας από τότε που υπάρχει, δεν έζησε τόσο τραγικές μέρες, όσο ζει κατά την περίοδο αυτή μετά την 6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του Μάρτη 1956.
Δεν υπάρχει πια σήμερα καμιά αμφιβολία, ούτε χωρεί καμιά συζήτηση ότι ακέραια την ευθύνη για την καταστροφική αυτή κατάσταση που δημιουργήθηκε στο κόμμα μας, την έχει το Γραφείο της ΚΕ, μοναδικός δημιουργός της οποίας και είναι.
Η καταστροφική αυτή κατάσταση μέσα στο κόμμα δημιουργήθηκε απ' αφορμή τα περίφημα γεγονότα της Τασκένδης. Απ' όσα ξέρουμε μέχρι σήμερα, τα γεγονότα αυτά ήτανε η αφορμή. Οι αιτίες ήτανε βαθύτερες και άμα θέλει κανείς να ‘ναι εντάξει με τη συνείδησή του –μια που τα πράγματα πήρανε τέτοια τροπή, που θα πρέπει ν' αποκαλυφθούν και να κριτικαριστούν από τους ενδιαφερόμενους– η βαθύτερη αιτία ήτανε η απόφαση του ΚΚΣΕ για απομάκρυνση της παλιάς καθοδήγησης του κόμματός μας και ιδίως του σ. Ν. Ζαχαριάδη. Και άμα θέλουμε να μιλήσουμε χωρίς περιστροφές, ύστερα πια και απ' την επίσκεψη του Τίτο στη Σοβιετική Ένωση, φάνηκε καθαρά η αχαρακτήριστη στάση του Τίτο, τόσο απέναντι στο σ. Μολότωφ όσο και απέναντι του νεκρού του σ. Στάλιν, που ο μεν πρώτος υποχρεώθηκε ν' απομακρυνθεί απ' το υπουργικό του αξίωμα την ημέρα που ο Τίτο πατούσε το πόδι του στη Σοβιετική Ένωση, στο δεύτερο δε ο ίδιος πάλι ο Τίτο δεν κατέθεσε στέφανο στο μαυσωλείο για το Στάλιν –πρωτοφανής κακεντρέχεια, μικροψυχία και μικροπρέπεια από ένα αρχηγό κράτους προς ένα νεκρό και μάλιστα νεκρό του ύψους του σ. Στάλιν. Τα γεγονότα που αργότερα ακολούθησαν και ιδίως μετά τη διάσκεψη της Κριμαίας με τον Τίτο, με την εξωφρενική του στάση, την κομπαστική και ξέφρενη υπεροψία του και ασφαλώς τις εξωφρενικές και αχαλίνωτες απαντήσεις του, που χτυπητά προβάλανε στη διεθνή πολιτική και που τις συνέπειές της για πολλά χρόνια θα πληρώνει το διεθνές εργατικό κίνημα, δεν χωράει σε μένα πια καμιά αμφιβολία και διαμφισβήτηση, ότι και στην υπόθεση του κόμματός μας έχει την ουρά του ο Τίτο. Αυτός, ο Τίτο, η προσωποποίηση της προσωπολατρίας, ο φελλός αυτός του διεθνούς εργατικού κινήματος και, κατά τη γνώμη του, «ο αφαλός της γης».
Η ανάγκη αυτή της απομάκρυνσης της παλιάς καθοδήγησης (εννοείται κατά τη γνώμη των σοβιετικών συντρόφων) μπορούσε να μπει και να συζητηθεί στο κεντρικό όργανο του κόμματός μας, στην Κεντρική Επιτροπή του, για να πραγματοποιηθεί και να λυθεί όσο μπορούσε, όσο ήτανε δυνατόν πιο ομαλά και ανώδυνα για το κόμμα μας. Η δυνατότητα αυτή υπήρχε, γιατί είναι αναμφισβήτητα ο σεβασμός, η επιρροή και η αφοσίωση όλων των μελών του κόμματος μας προς το ΚΚΣΕ και τη Σοβιετική Ένωση. Όμως δεν ακολουθήθηκε ο δρόμος αυτός, ο μοναδικά σωστός και ανώδυνος για το κόμμα μας, αλλά προτιμήθηκε απ' τους συντρόφους του ΚΚΣΕ, η απ’ τα κάτω υποκίνηση και βοήθεια των δυσαρεστημένων στοιχείων, στοιχείων υπόπτου και αμφιβόλου ηθικής υπόστασης, ως πρωτεργάτες (δηλωσίες, λιποτάχτες, εγκληματίες πολέμου, αριβίστες, καταχραστές, αλήτες, αντισοβιετικοί κλπ, κλπ) οι οποίοι ενεργούσαν τόσο απροκάλυπτα κατά της πρώην καθοδήγησης του κόμματος και της ΚΕ του και τόσο χοντροκομμένα, που προβοκάρανε αυτή την αποστολή τους έτσι που εκθέτανε και εκθέσανε ανεπανόρθωτα τη σοβιετική εξουσία με πράξεις που είναι στίγμα στο κύρος της, στη σοσιαλιστική νομιμότητα και στους σοσιαλιστικούς δημοκρατικούς της θεσμούς· πχ μέσα σε σοβιετικό έδαφος, αφού δέρνανε, κακοποιούσανε κατά τον πιο εγκληματικό τρόπο τους αντίθετούς τους, τους πολιτικούς τους αντιπάλους, μετά τους παραπέμπανε με μηνύσεις, με ψεύτικες καταθέσεις στα κρατικά όργανα και ύστερα με ψευτομαρτυρίες, παραπλανώντας την, υποχρεώνανε τη σοβιετική δικαιοσύνη να τους καταδικάζει και οι ίδιοι, οι πραγματικοί ένοχοι, να μένουν ατιμώρητοι και ασύδοτοι να συνεχίσουν το εγκληματικό έργο τους. Το φαινόμενο αυτό έγινε πια μαζικό φαινόμενο την περίοδο μετά τα τραγικά γεγονότα της 9ης Σεπτέμβρη 1955, όπου αρκετές δεκάδες αθώων συντρόφων καταδικάστηκαν με τον τρόπο αυτόν. Εκτός απ' αυτά, απροκάλυπτα υποστηρίχθηκε από τους σοβιετικούς συντρόφους, ένας αποδεδειγμένος καταχραστής, σαν τον Φουρκιώτη, επειδή ήτανε «αντιηγετικός» παράγοντας· και υποστηριζότανε απ' τα «αντιηγετικά» στοιχεία κι έτσι υποστηριζότανε και από τα όργανα της σοβιετικής εξουσίας και τα τοπικά και κομματικά όργανα. Και το αποκορύφωμα όλων, η επίθεση των στοιχείων αυτών κατά των μελών της ΚΕ και ο άγριος ξυλοδαρμός των μελών της ΚΕ σ. Π.Β., Β.Φ., Ν.Α. κλπ, και η προσχεδιασμένη και καλά οργανωμένη άγρια επίθεσή τους κατά των γραφείων της ΚΕ της ΚΟ Τασκένδης με τα γνωστά αιματηρά τους αποτελέσματα. Οι μετέπειτα αντεκδικήσεις σε βάρος των επιτεθέντων και όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα θα μείνουν σαν ένα στίγμα στη ζωή του κόμματός μας γιατί ήτανε και μια προβοκάτσια σε βάρος της Σοβιετικής Ένωσης και σοβαρή ευθύνη φέρνει γι' αυτά και η πρώην καθοδήγηση με επικεφαλής το σ. Ν. Ζαχαριάδη και οι σύντροφοι, τα μέλη της ΚΕ που βρέθηκαν εκεί. Όχι γιατί αυτοί τα οργάνωσαν, όπως θέλετε να παραστήσετε σύντροφοι του Γραφείου, αλλά γιατί δεν τα πρόλαβαν, δεν τ' απότρεψαν, δεν τα ματαίωσαν με τις κατάλληλες ενέργειές τους, αλλά με τη στάση τους και τις πράξεις τους άθελά τους τα υπέθαλψαν μη εκτιμώντας καλά τις αντικειμενικές συνθήκες, τους σκοπούς, τις προθέσεις και διαθέσεις των αντιπάλων της ΚΕ, των «αντιηγετικών», των «αντιζαχαριαδικών», οι οποίοι τα οργάνωσαν, τα προετοίμαζαν από καιρό. Επακολούθησε ο ομαδικός ξυλοδαρμός, οι αντεκδικήσεις απ' τους οπαδούς της ΚΕ κατά των αντιπάλων της ΚΕ, των «αντιηγετικών», οι οποίοι έτσι τώρα, από την άστοχη, αυθόρμητη αυτή ενέργεια των αντιπάλων τους, από επιτιθέμενοι, οργανωτές και πρωτεργάτες των τραγικών γεγονότων που ήτανε, γίνανε οι μάρτυρες, τα θύματα και φορέσανε το φωτοστέφανο του μάρτυρα, του θύματος. Και σαν τέτοιοι, σαν θύματα, άρχισαν τη γνωστή μηχανή ψεύτικων μηνύσεων και την οργανωμένη παραπομπή σε δίκες με ψευτομαρτυρίες και καταδίκες συντρόφων που ούτε καν βρισκότανε στα γεγονότα, με αντικειμενικό σκοπό την εξουδετέρωση όσων θεωρούσανε επικίνδυνους για τους σκοπούς τους.
Από ‘δω τώρα αρχινάει ένα άλλο τραγικό γεγονός, τόσο για την ηθικοπολιτική διαπαιδαγώγηση των μελών του κόμματος, όσο και για το λέρωμα, το στιγματισμό, με την παραπλάνηση, την παραβίαση της σοσιαλιστικής νομιμότητας απ' τη σοβιετική δικαιοσύνη με τον τρόπο αυτό των ψευδομαρτυριών. Δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες στελέχη και μέλη του κόμματος κάνουν ψεύτικες μηνύσεις και εν γνώσει τους ψεύτικες καταθέσεις για την καταδίκη των αντιπάλων τους. Αυτό είναι ένας πρωτοφανής ηθικός ξεπεσμός, ένας ηλίθιος εκτραχηλισμός, μια ομαδική εκπόρνευση συνειδήσεων, κομματικών μελών και στελεχών και μια που πήραμε τον κατήφορο, το αισχρό αυτό φαινόμενο κατοπινά το γενικεύουμε, το μονιμοποιούμε και στ' άλλα γεγονότα της κομματικής ζωής και δράσης του κόμματός μας. Όποιος δε τολμήσει να κάνει κριτική στα γεγονότα αυτά και να πει τη μαύρη αλήθεια, με τη μεγαλύτερη ευκολία και ελαφρότητα του κολλάμε τη ρετσινιά του «αντισοβιετικού», του «αντιδιεθνιστή». Και σας βλέπω τώρα ότι είσαστε έτοιμοι να μπήξετε τις φωνές για τον «αντισοβιετισμό», για τον «αντιδιεθνισμό» κλπ, κλπ, του Πολύδωρου, όμως σας παρακαλώ να κόψετε τη φόρα σας, γιατί ξέρω πολύ καλά τόσο το φτηνό διεθνισμό το δικό σας, σύντροφοι του Γραφείου, όσο και τον ακριβό, τον άψογο διεθνισμό και σοβιετισμό του σ. Πολύδωρου και όποια ώρα θέλετε μπορούμε να τους παραβάλουμε, δεν έχω κανένα δισταγμό ή αντίρρηση, εκτός αν οι φωνές σας αυτές σας χρειάζονται για να δώσετε κουράγιο στον εαυτό σας.
Συνεπώς, όπως βλέπετε, το ζήτημα κατά τη γνώμη μου δεν μπαίνει έτσι που συνήθως το βάζετε και που ασφαλώς και τώρα αν θελήσετε να το βάλετε, «διεθνιστές» και «αντιδιεθνιστές», «σοβιετόφιλοι» και «αντισοβιετικοί», αλλά έτσι: καθένας που κάνει λάθη σ' όποιο έθνος, κράτος, κόμμα και αν ανήκει, πρέπει να είναι και είναι υπεύθυνος για τα λάθη του, για τα λάθη που έκανε, και όταν του κάνει κανείς κριτική, δεν κάνει κριτική στο έθνος του, στη χώρα του, στο κράτος του, στο κόμμα του, αλλά σ' αυτόν που έκανε το λάθος, ένα οποιοδήποτε λάθος και δεν σώζεται αυτός που έκανε το λάθος κρυβόμενος πίσω απ' την ιδιότητά του αυτή, γιατί αυτό είναι άσκοπο και ανώφελο και γι’ αυτόν που κριτικάρεται και για όποιον «καλοθελητή» που τον παίρνει κάτω απ' την «προστασία του».
Ύστερα απ' τα τραγικά αυτά γεγονότα της Τασκένδης ακολουθούν οι αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις της 5ης και της 6ης Ολομελειών. Οι περισσότεροι σύντροφοι με καλή την πίστη για να μπει τέρμα στην έκρυθμη κατάσταση που δημιουργήθηκε στο κόμμα, για να διορθωθούν σωστά τα λάθη της προηγούμενης καθοδήγησης και να δημιουργηθεί μια κατάσταση μέσα στο κόμμα ώστε να περισωθεί ό,τι μπορεί να περισωθεί, ψηφίσανε τις αποφάσεις της 6ης πλατιάς Ολομέλειας. Το Γραφείο όμως της ΚΕ που εκλέχτηκε απ' την 6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ το Μάρτη του 1956 παραβιάζοντας κατάφωρα τις αποφάσεις αυτές δημιούργησε μια καταστροφική κατάσταση στο κόμμα μας. Τα μέλη του Γραφείου, βαρημένα άλλα με τα σοβαρά λάθη του παρελθόντος (Λίβανος, Βάρκιζα) ακόμα και συνυπεύθυνα για τα λάθη της πρώην καθοδήγησης (Ν. Ζαχαριάδη) και άλλα συνυπεύθυνα με την πρώην καθοδήγηση για την κατάσταση μέσα στο κόμμα τα τελευταία χρόνια και μη έχοντας πεποίθηση στον εαυτό τους και εμπιστοσύνη στα κομματικά μέλη, ζήτησαν να βρουν προστασία και άσυλο στους πρωτοστατήσαντες, στους πρωτεργάτες της «αλλαγής».
Και συνεχίζονται και μεγαλώνουν τώρα οι προκλήσεις και οι διασπαστικές ενέργειες απ’ το ίδιο το Γραφείο της ΚΕ, με μια πρωτοφανή, κακόπιστη, στενόκαρδη και κακόβουλη διαχείριση του ζητήματος της Τασκένδης. Αντί να υποδείξει και να ζητήσει το ίδιο το γραφείο της ΚΕ μια σύσκεψη με μέλη ή με όλα τα μέλη της ΚΕ για τα καλύτερα και λογικότερα μέτρα που θα πρέπει να παρθούν στην Τασκένδη, μια και η κατάσταση εκεί ήτανε έκρυθμη, απέρριψε και πρόταση που έγινε για το σκοπό αυτό, στην πρώτη μετά την Ολομέλεια συνεδρίαση της ΚΕ, απ’ το σ. Π. και υποστηρίχτηκε απ’ τους συντρόφους Π.Β., εμένα και άλλους, σαν αδικαιολόγητη και άσκοπη! Έστειλε στην Τασκένδη, το Γραφείο της ΚΕ, τους συντρόφους Λ. Στρίγκο και Λ. Τζεφρώνη, με ασυδοσία και προκλητικότητα ασυγχώρητη (Στρίγκος Λεωνίδας «θα σας βγάλω τα δόντια»).
Οι σύντροφοι αυτοί, πρώτη δουλειά που κάνανε, χωρίς αμφιβολία σύμφωνα με τις εντολές που είχανε απ’ το Γραφείο της ΚΕ, ήταν να εξασφαλίσουνε πλειοψηφία των «αντιζαχαριαδικών» στην ΚΕ της ΚΟ Τασκένδης.
Όχι μόνο δεν δώσανε καμιά προσοχή στις υποδείξεις της μεγάλης μάζας των μελών του κόμματος και των οργάνων για εκλογή αμερόληπτων συντρόφων στα κομματικά όργανα και για τη Συνδιάσκεψη, ανθρώπων που δεν έπαιξαν ένα ρόλο πρωτεύοντα στα γεγονότα, αλλά επιδειχτικά, προκλητικά, με τεχνητή πλειοψηφία τις περισσότερες φορές αν όχι όλες, γινότανε εκλογή «αντιζαχαριαδικών» προσώπων.
Η απόφαση της 6ης πλατιάς Ολομέλειας για πραγματοποίηση μιας ενωτικής Συνδιάσκεψης μέσα σε ενάμιση μήνα στην Οργάνωση της Τασκένδης όλο και απομακρυνότανε και η κατάσταση αντί να τραβάει προς το καλύτερο, χειροτέρευε, πράγμα που ανάγκασε όλο το Γραφείο της ΚΕ και άλλα μέλη της ΚΕ να πάνε εκεί. Τα γεγονότα και η κατάσταση που δημιούργησαν η στάση και οι ενέργειές του, δεν το σωφρονίσανε, ούτε και το κάνανε σοφότερο το Γραφείο της ΚΕ. Η στάση του και οι ενέργειές του αντί να αποβλέπουν στην ύφεση, στην εξομάλυνση της κατάστασης, σπρώχνουν, εξωθούν τα πράγματα στο χειρότερο. Τα προκλητικά μέτρα που παίρνονται απ’ το Γραφείο της ΚΕ οδηγούν στην καταστροφή. Και γίνεται εκεί ένα μεγαλύτερο έγκλημα σε βάρος του κόμματος, σε βάρος του ελληνικού λαού, μεγαλύτερο και από το Λίβανο, την Γκαζέρτα, τη Βάρκιζα και την ήττα του ΔΣΕ, η αρχή της διάσπασης του κόμματός μας, ο χωρισμός των μελών του κόμματος σε «ζαχαριαδικούς» και «αντιζαχαριαδικούς». Οι άμεσα υπεύθυνοι των προηγούμενων καταστροφών, που υπέστη ο λαός και το κόμμα μας, μια που δεν τιμωρήθηκαν για τα προηγούμενα εγκλήματά τους και τα λάθη τους, ξεφύτρωσαν σαν βρυκόλακες και βρέθηκαν πάλι και αυτή τη φορά, άμεσα είτε έμμεσα επικεφαλής του κόμματος και συνέχισαν και αποτέλειωσαν το καταστροφικό τους έργο. Χιλιάδες κομματικά μέλη διαγράφτηκαν ή βρέθηκαν εκτός κόμματος με τη διάλυση των κομματικών τους οργανώσεων στην Τασκένδη, για να «εφαρμοστεί» στην πράξη και να «εξασφαλιστεί» στην πράξη –τι ειρωνεία για τις αποφάσεις της 6ης πλατιάς Ολομέλειας– η εσωκομματική δημοκρατία. Η ενέργειά σας αυτή σύντροφοι του Γραφείου, ήταν η αρχή της πιο καταστροφικής πράξης που έγινε ποτέ για το κόμμα μας, η πράξη αυτή έβαζε τα θεμέλια για τη διάσπαση, για τη διάλυση του ΚΚΕ. Και εδώ ακολουθήσατε κατά γράμμα τις διακηρύξεις των πρωτεργατών των γεγονότων της Τασκένδης (Δημητρίου, Χοτούρα, Χείμαρου και ιδίως του Υψηλάντη και Στάθη) οι οποίοι, χωρίς κανέναν ενδοιασμό και πρόσχημα, διακήρυτταν «κάλλιο λίγοι και καλοί παρά τόσες χιλιάδες και άχρηστοι!» (ο σ. Στάθης μάλιστα, όπως άκουσα, έλεγε: «Τετρακόσια μέλη φτάνουν για την Τασκένδη»). Και έτσι καταφέρατε από 7.800 περίπου κομματικά μέλη της οργάνωσης Τασκένδης, που ήταν πριν την 6η Ολομέλεια, να πάρουν μέρος στις εκλογές αντιπροσώπων για την κομματική συνδιάσκεψη Τασκένδης μόνον 3.000! (αν είναι σωστός και ο αριθμός αυτός, που ανεπίσημα δόθηκε στην τελευταία συνεδρίαση των μελών της ΚΕ).
Η «αντιζαχαριαδική» σας πώρωση δεν σας επέτρεψε να σκεφτείτε ότι μια τέτοια μάζα μελών του κόμματος είναι μια γερή βάση για τον ίδιο το σ. Ζαχαριάδη και ότι παρά τις αντιζαχαριαδικές φωνασκίες σας ρίχνετε νερό στο μύλο του, ξεχνώντας τη λαϊκή παροιμία, που λέει: «Άμα έχει κανείς τέτοιους φίλους, τι τους θέλει τους εχθρούς». Και τώρα σας ρωτώ σύντροφοι του Γραφείου της ΚΕ: τι σας χρωστάει το καημένο το κόμμα για να το κάνετε αρένα των προσωπικών σας εκδικήσεων και αντεκδικήσεων; (μη μου πείτε ιδεολογικών διαφορών, γιατί μόνο τέτοιες δεν υπάρχουν στις σκέψεις και τις πράξεις σας). Δεν καλούσατε, άμα σας βαστούσε, σε μονομαχία το Ζαχαριάδη για να λύσετε τις διαφορές σας; Και απόδειξη ότι δεν πρόκειται για ιδεολογικές σας διαφορές είναι τούτο: Εδώ και οκτώ μήνες τώρα, αν εξαιρέσει κανείς τα λάθη της πρώην καθοδήγησης, που σημείωσε και κριτικάρισε η 6η πλατιά Ολομέλεια και για τα οποία άμεσα συνυπεύθυνα είναι και πολλά μέλη του σημερινού Γραφείου της ΚΕ και έμμεσα και τα υπόλοιπα μέλη του Γραφείου της ΚΕ (σαν μέλη της ΚΕ του κόμματός μας), εκτός απ' τα λάθη αυτά σχεδόν καμιά ιδεολογική πάλη, καμιά θεωρητική ανάπτυξη δεν γίνεται στον «Νέο Κόσμο», ο οποίος κατάντησε «φυλλάδα του Νασραδίν Χότζα», που ό,τι θέλει εκεί κανείς διαβάζει, εκτός από θεωρητικά κομματικά ζητήματα. Συνεπώς, γι' αυτό και λέγω ότι, άμα είχατε ιδεολογικές και όχι προσωπικές διαφορές θα τις αναπτύσσατε εδώ και τόσον καιρό τώρα στο «Νέο Κόσμο», στο επίσημο αυτό κομματικό όργανο.
Ένα άλλο σημείο, που θέλω να σταθώ, είναι και το περίφημο ζήτημα του Μάκη Γουσόπουλου που θεωρήθηκε απ' το Γραφείο της ΚΕ σαν σανίδα σωτηρίας και σαν τέτοιο χρησιμοποιήθηκε, αδιαφορώντας για τις καταστροφικές ηθικοπολιτικές συνέπειες που έχει για το κόμμα μας. Για σας, το ζήτημα αυτό θεωρήθηκε πως είναι η καλύτερη ευκαιρία για να βγάλετε τη Γραμματεία της παλιάς καθοδήγησης νοκάουτ, αδιαφορώντας για τις γενικότερες συνέπειες που θα έχει το ζήτημα αυτό για το κόμμα, μια που έχετε κάνει σημαία σας τον ηθικό διασυρμό κάθε στελέχους που έχει έστω και την παραμικρή επιφύλαξη για τη δράση σας. Και πρώτα-πρώτα ας πάρουμε το ζήτημα αυτό καθεαυτό. Είναι έτσι όπως το παρουσιάζετε; Υπάρχουν χίλιοι δυο λόγοι για ν' αμφιβάλλει κανείς και που θα πρέπει να γίνει εξονυχιστική εξέταση και να δοθούν τα σχετικά ντοκουμέντα για να το διαπιστώσει κανείς. Έπειτα, και αν ακόμα παραδεχτούμε ότι το ζήτημα είναι έτσι όπως εσείς το παρουσιάζετε, μπορεί κανείς να σας πιστέψει, ότι αυτό το ‘κανε η πρώην Γραμματεία και ειδικά ο σ. Ν. Ζαχαριάδης, γιατί ήτανε προβοκάτορας και χαφιές; Ένας «προβοκάτορας» ή «χαφιές» της ολκής του σ. Ν. Ζαχαριάδη, αν ήταν χαφιές ή προβοκάτορας, θα ‘κανε μια τόσο χοντροκομμένη γκάφα, μια προβοκάτσια τόσο αδέξια στον εαυτό του; Ασφαλώς όχι. Γιατί σε τέτοια γκάφα, ούτε ο πιο κουτός χαφιές δεν θα ’πεφτε. Τι είναι λοιπόν το περίφημο ζήτημα Μάκη Γουσόπουλου; Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα από τα τόσα συνηθισμένα πολιτικάντικα ακροβατικά «σάλτο μορτάλε», που αφθονούν στην πολιτική ζωή του σ. Ν. Ζαχαριάδη και σαν τέτοιο έπρεπε να το δει και να το αντιμετωπίσει η σημερινή καθοδήγηση, το Γραφείο της ΚΕ. Έπρεπε να το δει και να το αντιμετωπίσει σαν πολιτικό ζήτημα που είναι και τίποτα περισσότερο, ενώ έτσι που το ‘βαλε, δημιούργησε μέσα στο κόμμα και στο λαό την εντύπωση ότι το κόμμα μας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα εκκολαπτήριο, μια μηχανή, μια πηγή, που δεν βγάζει τίποτα άλλο από προβοκάτορες, χαφιέδες και προδότες και που αυτοί ανεβοκατεβαίνουν στην καθοδήγηση του κόμματος και που κάθε φορά μόνοι τους βγάζουν τα άπλυτά τους στη φόρα. Καταλαβαίνετε τι κάνετε μ' αυτό;
Σκοτώνετε την πίστη προς το κόμμα, σκοτώνετε το θρύλο, που με τόσο αίμα δημιουργήθηκε, για το κόμμα και τις καθοδηγήσεις του, σπέρνετε τη σύγχυση και την αμφιβολία στα μέλη του κόμματος και στο λαό, κλονίζετε την πίστη τους στα πιο ιερά πράγματα του κόμματος. Αυτό το πράγμα θα το ‘κανε μόνο ένας εχθρός του κόμματος, μάλιστα ο χειρότερος εχθρός του κόμματος.
Και αν ακόμα υπήρχαν ατράνταχτα στοιχεία, αδιάσειστες αποδείξεις –ενώ στην περίπτωση αυτή δεν έχετε ούτε ενδείξεις– ότι η πρώην Γραμματεία του ΠΓ ήτανε προβοκάτορες, χαφιέδες, προδότες κλπ, κλπ, έχω τη γνώμη ότι δεν θα ‘τανε σκόπιμο σήμερα, ύστερα από τη δοκιμασία που περνάει το κόμμα μας, να παρουσιαστεί ο εσωκομματικός αγώνας πάνω σ' ένα τέτοιο επίπεδο, αλλά θα ‘πρεπε να σταθεί πάνω σε πολιτικά λάθη, που δεν είναι λίγα.
Αυτή την υπόθεση του Μ. μέχρι την ώρα, παρουσιάσατε σαν τη μεγαλύτερη δουλειά σας για την Ελλάδα. Για τα τόσα άλλα προβλήματα, που απασχολούν το λαό και τη χώρα, κουβέντα δεν γίνεται! Άμα, αντικειμενικά, εξετάσουμε όλη τη δουλειά που κάνατε μέχρι τώρα για την Ελλάδα, χωρίς κανένα δισταγμό και με καθαρή τη συνείδηση μπορεί κανείς να πει ότι για σας ισχύει απόλυτα η γνωστή τούρκικη παροιμία «Μάλτα γιοκ», δηλαδή Ελλάδα για σας δεν υπάρχει, τόση είναι στο 10μηνο περίπου που καθοδηγείτε το κόμμα η δουλειά σας για την Ελλάδα! Δεν σας έμεινε καθόλου χρόνος απ' το «μεγαλειώδικο» καταστροφικό εσωκομματικό σας έργο να σκεφτείτε και την καημένη την Ελλάδα, δεν αδειάσατε!
Θυμάστε εκείνη την κατακαημένη 6η Ολομέλεια; Έβαλε αν δεν κάνω λάθος, και ένα άλλο σοβαρό ζήτημα για το κόμμα μας, την κολλεχτιβίστικη καθοδήγηση. Ε, λοιπόν, μεγαλύτερη γελοιοποίηση της κολλεχτιβίστικης καθοδήγησης δεν μπορούσε να γίνει άλλη απ' αυτή που έκανε το Γραφείο της ΚΕ. Εκτός του ότι το Γραφείο της ΚΕ μέσα στους δέκα περίπου μήνες δύο φορές κάλεσε τα μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ, που βρίσκονταν στην έδρα του, για συνεδρίαση, αλλά και σ' αυτές τις συνεδριάσεις, για να κάνει, όπως είπε, ανακοινώσεις χωρίς συζήτηση, έτσι που μας αναγκάσατε να σας πούμε ότι πριν μας κατηγορούσανε τα μέλη του κόμματος σαν «σηκωχεράκηδες», δηλαδή δεν κάναμε τίποτα άλλο στις συνεδριάσεις της ΚΕ και των άλλων σωμάτων από το να σηκώνουμε τα χέρια και να ψηφίζουμε, τώρα, πολύ δικαιολογημένα, θα πρέπει να μας ονομάσουν «φωνοληπτικές μηχανές», γιατί τίποτα περισσότερο δεν είμαστε. Και με το δίκιο τους, γιατί τώρα ζητάτε να μας χρησιμοποιήσετε, και μας χρησιμοποιείτε, ν' ακούμε –όταν κι αυτό γίνεται στη χάση και στη φέξη– τις ανακοινώσεις του Γραφείου της ΚΕ, χωρίς να ‘χουμε το δικαίωμα να συζητήσουμε τα ζητήματα που υπάρχουν στο κόμμα, εκτός αν με το «θράσος» μας το κάνουμε αυτό. Και έτσι έγινε. Να κι ακόμα ένα χτυπητό παράδειγμα «κολλεχτιβίστικης καθοδήγησης». Κυκλοφορούν έντυπα εξ ονόματος της ΚΕ που το περιεχόμενό τους δεν το ξέρουν τα μέλη της ΚΕ τα οποία βρίσκονται εδώ που μένω εγώ, και όχι μόνο δεν είπαν τη γνώμη τους για το περιεχόμενο των εντύπων αυτών, αλλά ούτε τα είδαν, ούτε τα διάβασαν!
Περνώ τώρα σ' ένα άλλο ζήτημα, το οποίο είναι επίσης πολύ χτυπητό για τις σημερινές ενέργειες του Γραφείου της ΚΕ. Σε μια συνέλευση, που παρακολούθησα «αυθαίρετα» (το Γραφείο της ΚΕ, ενώ χρησιμοποιεί τους πρωτεργάτες της Τασκένδης σαν «αλάτι της γης» σ' όλες τις χώρες, εμένα δεν μ' έστειλε ούτε σε μια συνέλευση για να δω πώς σκέφτονται τα κομματικά μέλη, εκτός από δυο συνελεύσεις που πήγα μόνος μου «αυθαίρετα», όπως λέγω, όταν ήμουνα στο Βουκουρέστι, το ίδιο δε και άλλα τρία-τέσσερα μέλη της ΚΕ που κάθονται σχεδόν χωρίς δουλειά και δεν χρησιμοποιούνται για δουλειά στη βάση, και άλλα τόσα μέλη της ΚΕΕ, που παρά τη δουλειά τους του γραφείου, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν), είδα να γίνεται προσπάθεια να εμφανιστεί σαν μια κίνηση απ' τα κάτω για την πρόσληψη στην καθοδήγηση των συντρόφων Δ. Παρτσαλίδη και Μάρκου Βαφειάδη, παραβλέποντας τα σοβαρότατα λάθη και τις αδυναμίες που παρουσιάσανε κατά καιρούς οι σύντροφοι αυτοί. Παίρνουν έτσι σιωπηρά μια γενική αμνηστία μαζί με μερικούς άλλους και οι δυο αυτοί σύντροφοι, ο μεν πρώτος για τα λάθη του της πρώτης φάσης και της δεύτερης φάσης του ένοπλου αγώνα, ο δε δεύτερος, κυρίως για τα λάθη και αδυναμίες που παρουσίασε στη δεύτερη φάση του ένοπλου αγώνα. Γίνεται έτσι, σύντροφοι, γι' αυτούς εδώ τους συντρόφους λαθρεμπόριο σε βάρος του κόμματος. Και δεν μου λέτε, σας παρακαλώ, άμα ζητάτε ευθύνες και το κεφάλι στο πιάτο απ' το σ. Ν. Ζαχαριάδη σαν κύριο υπαίτιο του χασίματος της δεύτερης φάσης του ένοπλου αγώνα και μετέπειτα για τις θυσίες που υπέστη ο λαός μας, δεν θα πρέπει να ζητήσουμε «λιγούτσικες» ευθύνες και απ' αυτούς και από μερικούς άλλους; Που, όπως ξέρουμε, όχι απλώς χάσανε –τρόπος του λέγειν– την πρώτη φάση του ένοπλου αγώνα, αλλά έτοιμη εξουσία την παραδώσανε κατά τον πιο ντροπιαστικό –κυριολεκτικά προδοτικό– τρόπο στον εχθρό, και η πράξη τους αυτή αναγκαστικά έβαλε μπροστά στο κόμμα και στο λαό το πρόβλημα για δεύτερο ένοπλο αγώνα, κατά τη διεξαγωγή του οποίου ο ρόλος και οι ευθύνες τους δεν είναι μικρότερες από του σ. Ν. Ζαχαριάδη; Τι νομίζετε, ότι ξεχάσανε τα μέλη του κόμματος και ο λαός τόσο γρήγορα το Λίβανο, τη Γκαζέρτα και την περίφημη Βάρκιζα, που την πληρώσανε 250-300.000 άτομα με ξυλοδαρμούς και κάθε είδους άλλες κακοποιήσεις, με αρκετές χιλιάδες δολοφονημένους και με δεκάδες χιλιάδες εξόριστους πριν ακόμα αρχίσει ο δεύτερος ένοπλος αγώνας, χώρια τα θύματα και οι θυσίες του δεύτερου ένοπλου αγώνα, που είναι άμεση συνέπεια της πράξης τους αυτής και συν τις ευθύνες τους για τη διεξαγωγή του δεύτερου ένοπλου αγώνα, μια που ήτανε στο ΠΓ της ΚΕ κατά το μεγαλύτερο μέρος της διεξαγωγής του αγώνα αυτού; Δεν νομίζετε, ότι εδώ γεννιέται μόνο του, ξεπηδάει αυτόματα, ζήτημα ηθικής τάξης για το κόμμα μας και το λαό μας;
Και μια που βρισκόμαστε στο κεφάλαιο των ευθυνών και μιλάμε για ευθύνες, δε μου λέτε, σας παρακαλώ, κατά ποια λογική, κατά ποιο λογικό τρόπο βγαίνουν έξω από κάθε ευθύνη για όσα γίνανε τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια μέσα στο κόμμα, όλα τα στελέχη που ήτανε μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ του κόμματος μας και που πήρανε μέρος και ψηφίσανε όλες τις αποφάσεις των Ολομελειών, Συνδιασκέψεων και του 7ου Συνεδρίου ακόμα του κόμματός μας;
Και γιατί δεν έχουμε ευθύνη και μεις, τα μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ για ό,τι έγινε και έχουν μόνο οι σύντροφοι Ν. Ζαχαριάδης και δυο-τρεις άλλοι σύντροφοι και ιδίως ο πρώτος;
Μήπως είμαστε διανοητικά ανάπηροι (δηλαδή ηλίθιοι, βλάκες, τρελοί κλπ) και απαλλασσόμαστε απ' τις ευθύνες «λόγω βλακείας»; Δεν πήραμε εμείς μέρος σ' όλες τις συζητήσεις των κομματικών σωμάτων, δεν ψηφίσαμε τις αποφάσεις των σωμάτων αυτών; Συνεπώς, κατά ποια λογική βάση είμαστε ανεύθυνοι; Αν, όπως γράφω και πιο πάνω, «λόγω βλακείας» (γιατί μόνο έτσι απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από τις ευθύνες), τότε κατά ποια λογική διεκδικούμε ακόμα να βρισκόμαστε στα ανώτατα κομματικά όργανα; Μήπως... από κεκτημένη ταχύτητα της εν δράσει βλακείας μας; Αν όχι απ' αυτό, τότε, αξιαγάπητοι σύντροφοι, απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από τις ευθύνες από πολιτική ανανδρία, πράγμα που, πάλι δεν είναι προσόν και συνεπώς «πιστοποιητικό καλής διαγωγής» για να βρίσκεται κανείς στα ανώτερα κομματικά καθοδηγητικά όργανα. Με «συγχωρείτε» για την αθυρόστομη ειλικρίνειά μου, αγαπητοί σύντροφοι, αλλά αυτή είναι η πικρόχολη αλήθεια.
Ύστερα απ' όλα αυτά, το ξέρω, θα μου παραθέσετε το «βαρύ σας πυροβολικό», θα μπήξετε τις φωνές: Εσύ πας στο μηδενισμό, θέλεις ν' αποκεφαλίσεις το κόμμα απ' τη «φυσική του καθοδήγηση». Και ο κόπος σας αυτός αγαπητοί σύντροφοι, είναι περιττός, γιατί και η τελευταία «δοκιμή» της χρησιμοποίησης της περίφημης αυτής «φυσικής καθοδήγησης», οδήγησε, κατάληξε, στην πιο παταγώδικη, στην πιο συντριφτική καταστροφή, στη χαριστική βολή για το κόμμα μας, στο κορύφωμα των λαθών της «φυσικής αυτής καθοδήγησης», στη διάσπαση απ' αυτήν του κόμματος σε δυο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, που το αποτέλεσμα θα είναι, αν δεν δώσουμε σύντομα καμιά αποτελεσματική θετική λύση, η διάλυση του κόμματός μας.
Σήμερα στο κόμμα μας, το θέλετε είτε όχι, σας αρέσει να τ' ακούτε είτε όχι, αγαπητοί σύντροφοι, υπάρχει κρίση καθοδήγησης και οι πιο αναρμόδιοι για να βγάλετε το κόμμα απ' την κρίση αυτή, είσαστε εσείς, οι αυτουργοί της κρίσης αυτής. Η τελευταία σας προσπάθεια δεν ήτανε τίποτε άλλο, παρά προσπάθεια «βρυκολάκων», και γι' αυτό τ' αποτελέσματα ήτανε τόσο καταστροφικά για το κόμμα μας, και δεν ήτανε ανανεωτικά, αναπλαστικά τα αποτελέσματα αυτά, γιατί οι «βρυκόλακες» δεν είναι νεογέννητα.
Γι’ αυτό σας συσταίνω, αγαπητοί σύντροφοι, να συνέλθετε απ' τον κατήφορο που πήρατε και να στρωθούμε όλοι να δούμε τα λάθη και τις ευθύνες μας ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, συνολικά και παλλικαρίσια να πάρει ο καθένας το μερίδιό του, όσο του ανήκει, όσο του αξίζει, μπροστά στο κόμμα ανοιχτά και χωρίς περιστροφές και χωρίς κανείς να κάνει τον κόκορα, να μπει ο καθένας μας στη διάθεση του κόμματος, ζητώντας την επιείκειά του και όχι θρασύτατος ο καθένας να αξιώνει να είναι ο κομματοσωτήρας.
Εκεί που φτάσανε σήμερα πια τα πράγματα, η καλύτερη λύση, κατά τη γνώμη μου, θα είναι:
1) Να συγκληθεί το συντομότερο η 7η Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ.
2) Στην Ολομέλεια αυτή να παραιτηθεί χωρίς καμιά συζήτηση το σημερινό Γραφείο της ΚΕ.
3) Να ανατεθεί προσωρινά στην ΚΕΕ η καθοδήγηση του κόμματος με μοναδική αποστολή μέσα στο πιο σύντομο χρονικό διάστημα (6-8 μήνες το πολύ) να συγκαλέσει ένα ανώτερο σώμα του κόμματος, αν είναι δύσκολο το 8ο Συνέδριο, ή την IV Συνδιάσκεψη.
Στο διάστημα αυτό, να επιδιωχθεί η ενοποίηση του κόμματος με μια αμερόληπτη προσπάθεια όλων των στελεχών του κόμματος και όλων των υγιών στοιχείων.
Στο σώμα αυτό να γίνει μια πραγματική αντιπροσώπευση της θέλησης της κομματικής βάσης και μια αντικειμενική κριτική της τελευταίας 15ετίας της κομματικής δράσης, για να βγουν τ' ανάλογα συμπεράσματα και διδάγματα. Απ' το σώμα αυτό (Συνέδριο ή Συνδιάσκεψη) να βγει μια καινούργια καθοδήγηση του κόμματος για να τραβήξει το κόμμα ενωμένο τον ιστορικό του δρόμο.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς
Π. Δανιηλίδης
26 Δεκέμβρη 1956
πηγή: KOE, η επιστολή δημοσιεύτηκε ως παράρτημα στο βιβλίο, των εκδόσεων Α/Συνέχεια, "Η τραγωδία των ελλήνων αγωνιστών της Τασκένδης"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)