Θα περίμενε κανείς ότι το κεντρικό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για συνασπισμό της αριστεράς μπροστά στο συνεχές βάθεμα της επίθεσης του συστήματος, θα είχε ως αποτέλεσμα το ξεπέρασμα αγκυλώσεων του προηγούμενου διαστήματος που πολλές φόρες απέτρεψαν και ναρκοθέτησαν πρωτοβουλίες για κοινή δράση. Ωστόσο, τα πράγματα δεν φαίνεται να κατευθύνονται προς αυτή την πορεία είτε επειδή κάποιοι ταυτίζουν την κοινή δράση με τις εκάστοτε εκλογικές αναμετρήσεις είτε επειδή τα περί κοινής δράσης είναι απλώς πυροτεχνήματα εντυπωσιασμού και εσωτερικής κατανάλωσης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προσπάθεια της Ταξικής Αντιιμπεριαλιστικής Κίνησης Λάρισας για πραγματοποίηση κοινής εκδήλωσης με όλους τους χώρους της αριστεράς για τις εξελίξεις στην Τουρκία.
Μετά τη πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια συνάντησης και την επιμονή από μέρους μας, πραγματοποιήθηκε νέα συνάντηση με τη συμμετοχή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τη Δευτέρα 17 Ιουνίου, όπου τεθήκαν και συμφωνηθήκαν οι βασικοί άξονες της εκδήλωσης και ορίστηκε νέα συνάντηση για την Πέμπτη. Από εκεί και περά, χωρίς να πάρουμε ποτέ ξεκάθαρη απάντηση για το τι και πως, κάθε συζήτηση για το θέμα πάγωσε. Παραμένει ωστόσο ανοιχτό το ερώτημα προς τους συναγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για πιο λόγο κάνανε πίσω. Θα πρέπει να υποθέσουμε είτε ότι δεν αξιολογούν ως βαρύνουσας σημασίας την ανάδειξη και τη στήριξη του αγώνα του τούρκικου λαού είτε ότι πραγματικά δεν ενδιαφέρονται να βρεθούν και να δράσουν με άλλους χώρους τις αριστεράς.
Όπως και να έχει, εμείς θα συνεχίζουμε να επιμένουμε στο ζήτημα της κοινής δράσης, της πραγματικής κοινής δράσης και όχι της αποστεωμένης αντίληψης των εκλογικών καταγράφων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου