Η γνώση της ιστορίας αυτού που ονομάστηκε "μ-λ κίνημα", της σύγχρονης και της παλιότερης είναι ιδιαίτερα σημαντική. Είναι ιδιαίτερα σημαντική και θα είναι ακόμη περισσότερο όσο η ένταση της ταξικής πάλης προχωρά και η ιδεολογική αντιπαράθεση στην αριστερά θα εντείνεται. Μια αντιπαράθεση που θα αφορά και το παρελθόν. Το τι, το πως και το γιατί έφτασε το κομμουνιστικό κίνημα από το παρά πέντε να αλλάξει όλο το κόσμο στη σημερινή διάλυση έως και εξαφάνιση όσο περνάει ο καιρός γίνεται όλο και περισσότερο αντικείμενο συζήτησης. Μια συζήτηση που δεν μπορεί να αφεθεί στις διαστρεβλώσεις, τις αποσιωπήσεις και τα ψέμματα του ΚΚΕ (σαν το δοκίμιό του) αλλά ούτε σε αυτούς που όντας περαστικοί από αυτό το χώρο το παίζουν αυθεντικοί εκφραστές του και ας μην πίστεψαν ποτέ σε αυτόν. Γι' αυτό άλλωστε και ανέστειλαν τη δημόσια παρουσία τους προσφάτως (ΚΟΕ).
Στην Ελλάδα έχουμε πολλές ιδιαιτερότητες σαν κίνημα. Ο χώρος που εδώ ονομάστηκε "μαρξιστικός - λενινιστικός" δημιουργήθηκε από ανθρώπους που εντάχθηκαν στο πάλαι ποτέ ΚΚΕ από τα πρώτα του χρόνια, από ανθρώπους της αντίστασης, των δεκεμβριανών και του εμφύλιου, της κάθε είδους εξορίας. Από ανθρώπους που έζησαν στην εξορία των ανατολικοευρωπαϊκών χωρών κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες με κυνηγητό, φυλακίσεις ακόμη και φυσικές εξοντώσεις, και από ανθρώπους που ζούσαν στην Ελλάδα δραστήριους μέσα στο αριστερό κίνημα και την ΕΔΑ με τις γνωστές συνέπειες.
+%CE%A3%CE%A0%CE%9F%CE%A1%CE%A4%CE%99%CE%93%CE%9A+10-1976+(2).JPG) |
| ιδρυτική συγκέντρωση του ΚΚΕ(μ-λ) το 1976 στο Σπόρτινγκ |
Από το ίδιο αυτό το συνέδριο αποχώρησε μια ομάδα και δημιούργησε το Μ-Λ ΚΚΕ έχοντας διαφωνίες πολιτικές και ιδεολογικές. Το ΚΚΕ(μ-λ) έγινε παρ' όλα αυτά μια μαζική οργάνωση με παρουσία όχι μόνο στους φοιτητικούς χώρους αλλά και στους εργασιακούς, στις γειτονιές και στους μαθητές. Οργανωτικά πιο ισχυρή από το ΚΚΕ(εσ).
Αλλά και αυτό είχε τις περιπέτειές του. Περιπέτειες καθόλου άσχετες, όπως και όλες οι προηγούμενες άλλωστε, με τις εξελίξεις στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα αλλά και στο εγχώριο. Κατέληξε λοιπόν το 1981 μετά το 2ο συνέδριό του με μια καθοδήγηση, Κεντρική Επιτροπή, που στη πλειοψηφία της δεν πίστευε στην ανάγκη ύπαρξης επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος. Πόσο μάλλον στη ύπαρξη του ΚΚΕ(μ-λ). Σε αντίθεση με τη πλειοψηφία των μελών του και τις αποφάσεις του 2ου συνεδρίου! Έτσι δημιουργήθηκαν διαλυτικές καταστάσεις.
Μια σειρά στελέχη του, μεσαία κατά κύριο λόγο, αλλά και απλά μέλη του, κόντρα στις διαλυτικές απόψεις και τις αντίστοιχες καταστάσεις που δημιουργήθηκαν, αποφάσισαν να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να ανασυγκροτήσουν - συνεχίσουν - το ΚΚΕ(μ-λ) εκτιμώντας ότι εξακολουθούσε να υπάρχει η ανάγκη ύπαρξης κομμουνιστικού κινήματος, ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν οι λόγοι για τους οποίους πάλευαν ως τότε για την ανασυγκρότησή του, παρά τη διεθνή διάλυσή του και παρά την εδώ παράδοσή του στο ρεφορμισμό και τη συνδιαλλαγή με το σύστημα. Εναρκτήριο λάκτισμα αυτής της καινούργιας προσπάθειας ήταν η συνδιάσκεψη του Ιούνη του 1982 στην Αθήνα και συνεχίζεται μέχρι τώρα και απ΄ ότι φαίνεται έχει μέλλον αρκετό ακόμη!
(Και εδώ που τα λέμε καλά κάνανε γιατί που θα βρισκόμουν εγώ τώρα;)
Το ντοκουμέντο με τον τίτλο "Για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ)" αποτελεί την έκφραση αυτού του νέου ξεκινήματος και δημοσιεύουμε μαζί τη μπροσούρα, με τίτλο "Βάσει σχεδίου, για την περίπτωση και τις θέσεις της Α/συνέχεια", που βγήκε το 2000 σαν ανάγκη να μπουν τα πράγματα στη θέση τους γιατί η καθοδήγηση της Α/συνέχεια είχε ξεκινήσει να παρουσιάζει τα πράγματα όπως αυτή την βόλευαν, αυτοπαρουσιαζόμενη ως η αυθεντική συνέχεια, γνήσια και μοναδική έκφραση του μ-λ κινήματος στη χώρα μας, κάνοντας ακόμη και αήθεις κινήσεις στο εξωτερικό. Το ΚΚΕ(μ-λ) έχει το γνώθις εαυτόν και δε πετάει στα σύννεφα ούτε περνάει τη σκιά του για το μπόι του. Προσπαθεί να συμβάλει στην υπόθεση του κομμουνιστικού κινήματος με όλες του τις δυνάμεις, με τις απόψεις του και κυρίως με τη δράση του.Διαβάστε λοιπόν αυτά τα δύο κείμενα στη "βιβλιοθήκη" μας και εμείς θα προσπαθήσουμε να την εμπλουτίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε με ντοκουμέντα που θα διασαφηνίζουν την ιστορική πραγματικότητα όσο γίνεται. Εδώ βέβαια πολύτιμη και ευπρόσδεκτη θα είναι και η συμβολή παλαιότερων συντρόφων.
Δ.Ν.
Δείτε τα:
6 σχόλια:
"...ούτε σε αυτούς που όντας περαστικοί από αυτό το χώρο το παίζουν αυθεντικοί εκφραστές του και ας μην πίστεψαν ποτέ σε αυτόν. Γι' αυτό άλλωστε και ανέστειλαν τη δημόσια παρουσία τους προσφάτως (ΚΟΕ)."
Είναι λάθος να σχετίζεις την πρόσφατη απόφαση της.. ΚΟΕ (αναστολή της αυτοτελούς δημόσιας εμφάνισης) με το αν κάποιος ήταν "περαστικός από αυτό το χώρο" ή "δεν πίστεψαν σε αυτόν". (αλήθεια, επειδή δεν είσαι "στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς", δεν μπορείς να ξέρεις ποιος και πόσο πίστεψε τι, ή, έστω αυτό που νομίζεις εσύ ότι ήταν κάτι).
Επίσης, το μ-λ κίνημα δεν είναι/ήταν κάτι αυτόνομο, κάτι δηλαδή στο οποίο πρέπει να "παραμένεις"ντε και καλά. Το μ-λ κίνημα είναι/ήταν μεταβατικό ("περαστικό") προς την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος, είναι/ήταν συνάρτηση αυτού του στόχου, που στην Ελλάδα εξαρτιώταν από την άνοδο του λαϊκού κινήματος.
Δεν γενικεύω, έχω συγκεκριμένους ανθρώπους στο μυαλό μου όταν τα γράφω αυτά και πάντως όχι τα μέλη μιας οργάνωσης που μπήκαν σε αυτή πιστεύοντας ότι συμβάλουν στη αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος φτάνοντας μάλιστα να απορούν γιατί είμαστε χώρια αφού τα ίδια λέμε!
Οι αποφάσεις αυτής της ηγεσίας, οι τωρινές, παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες με το τότε.
Το περαστικοί δεν έχει να κάνει με το τι πίστεψαν αλλά με το τι κατάλαβαν, όπως είπε κάποτε ένας από αυτούς τους παππούδες που συμβάλανε στο να παραμείνω στο κομμουνιστικό κίνημα.
Όπως το καταλαβαίνω εγώ το μ-λ κίνημα με όλη του την πορεία, με τα υπέρ του και τα κατά του, με τις δυσκολίες και τις διασπάσεις του και ότι έχει απομείνει από αυτό, έχει ένα σημαντικό ρόλο να επιτελέσει. Αυτόν της συμβολής στην αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος η οποία δε μπορεί να γίνει παρά μόνο μέσα από την ανάπτυξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Όχι μόνο εδώ αλλά παντού. Και καλώς ή κακώς το μεγαλύτερο βάρος, κατ' εμέ τουλάχιστον, σε αυτή την υπόθεση το φέρνει το ΚΚΕ(μ-λ).
Η συνδιάσκεψη το 1982 έγινε στην Αθήνα.
πολύ καλή πρωτοβουλία που ανέβηκαν αυτά , είχα κάνει και ερώτηση σε παλιά ανάρτηση για αυτά τα θέματα .
αν και δεν τα ξέρω τα πράγματα από μέσα , γενικά μιλώντας , κάτι που έγινε πριν 30 χρόνια , ούτε δικαιώνεται ούτε διαψεύδεται σήμερα .
εκτός και αν " αποδειχτεί " ότι αντιλήψεις του τότε με συγκεκριμένο τρόπο φέρνουν σημερινές . μπορείς δηλαδή να κάνεις μια σύνδεση
και πάλι όμως , δεν υπάρχουν ντετερμινισμοι και μια κάπως μηχανιστική λογική , δεν χαράσσονται πάντα μονόδρομοι , και η ίδια η στάση του δυναμικού της πρώην ΚΟΕ ( μέχρι τις αρχές του 2012 που διασπάστηκε ) αποδεικνύει ότι μέσα στις οργανώσεις , οι αντιθέσεις μπορούν και να πολωθούν προς τα αριστερά .
" κάποιος σύντροφος "
Δεν χωρά υπερτονισμός του προσωπικού παράγοντα σε μια συζήτηση για την πορεία του μ-λ κινήματος.
Πρώτο, επειδή παγκοσμίως (σχεδόν) είχε παρόμοια (αρνητικά) χαρακτηριστικά τα οποία καθόρισαν την πορεία του.
Δεύτερο, επειδή το ελληνικό μ-λ κίνημα ατόνισε επειδή δεν μπόρεσε να αναπτύξει όχι (ντούρα) στελέχη, αλλά μια "γενική γραμμή", μια πολιτική εξήγηση και ανάλυση βρε αδερφέ για ό,τι συνέβαινε παγκοσμίως ειδικά στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '70.
Τρίτο, όσο "ρεφορμιστικό" και αν είναι το κριτήριο της ψήφου,η αναλογία "3.000 μέλη-7.000 ψήφοι" χτυπάει στο μάτι ότι κάτι δεν πάει καλά στο κόμμα.
Πάντως, η απόφαση του 2ου συνεδρίου είναι ήδη διαλυτική και αποδεικνύει ότι δεν ήταν θέμα μόνο στελεχών. Συγκεκριμένα, η τελευταία πρόταση (Στ.για το οργανωτικό ζήτημα) γράφει: "63. Το κόμμα δρα με ενιαίο τρόπο και ασκεί ενιαία τη ζύμωση που απορρέι από την πολιτική του. Για τα υπόλοιπα ζητήματα τα μέλη εκφράζουν ελεύθερα προς τα έξω τους γενικότερους προβληματισμούς τους.".
Αυτό σημαίνει πρακτικά υπερψήφιση από το συνέδριο, και όχι από μια ΚΕ, της κατάργησης του Δ.Σ..
Βλέποντας τη σημερινή δράση ανθρώπων από το μεταπολιτευτικό μ-λ, συνειδητοποιώ ότι δεν είχε επιτευχθεί ομοιογένεια όχι μόνο ιδεολογική-πολιτική, αλλά ακόμα και στον τρόπο δράσης. Αυτή η ευθύνη (συλλογική κάθε ΚΕ) είναι σημαντικότερη από τη ζημιά του τάδε ή του δείνα "λιποτάκτη".
Τέλος, δεν χρειάζεται να υποεκτιμούμε την αρχική διάσπαση του '76. Αυτή βάρυνε περισσότερο, ειδικά επειδή έγινε στην αρχή, καθόρισε σε ένα βαθμό την "ατζέντα" και τις έγνοιες του νέου κόμματος και, λόγω και ονόματος, του περιόριζε την εμβέλεια.
"Κάποιε σύντροφε", η KOE, βάσει στοιχειωδών κριτηρίων (αριθμητικά, πολιτικές επιτυχίες κ.α.) δεν διασπάστηκε το Γενάρη του 2012.
Και επειδή η συζήτηση αφορά το μ-λ κίνημα, αυτό σημαίνει πως δεν αφορά ιδιοκτήτες κεραιών κινητής τηλεφωνίας.
σύντροφε της πρώην ΚΟΕ
το πόσοι φύγαν στις αρχές του 2012 , και να μου πεις δεν θα σε πιστέψω .
η τότε πλειοψηφία κατηγόρησε την μειοψηφία για απόπειρα διάλυσης της ΚΟΕ ,και τελικά την έκανε η ίδια .
αυτό αποδεικνύει το βάθος των διαφωνιών που δικαιολογούν τον όρο διάσπαση .
επίσης , είναι γνωστό ότι η ΚΟΕ ήταν οργάνωση με επιρροή πέραν των μελών , και πως εκεί η διάσπαση είναι ακόμα πιο βαθιά .
πολιτικές επιτυχίες τι εννοείς ? την προώθηση του διαχρονικού σχεδιασμού της ανανεωτικής πτέρυγας του συν ?
αυτό , με τα κριτήρια των θέσεων της ΚΟΕ έστω μέχρι το δεύτερο της συνέδριο , που αφορά την Παρέμβαση , δεν είναι στόχος της ΚΟΕ , άρα δεν μετράει σαν πολιτική επιτυχία .
" κάποιος σύντροφος "
Δημοσίευση σχολίου