Με τη λήξη του κάμπινγκ των Αγωνιστικών Κινήσεων και την Μαθητικής Αντίστασης λήγουν και οι δικές μας διακοπές για φέτος οπότε αίρεται και η αναστολή της δημόσιας παρουσίας μας. Άρα λοιπόν μπορούν και οι σχολιαστές (εδώ) να επανέλθουν στη κανονικότητά τους, αν δεν έχουν πάθει κάτι από τη στέρηση! Προσωπικά πάντως δε χαίρομαι καθόλου που επιστρέψαμε. Πολύ περισσότερο που βρήκαμε ένα κουτί γεμάτο επιστολές αγάπης από τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία!Κάνοντας μια πρώτη αποτίμηση θα έλεγα ότι ήταν το καλύτερο κάμπινγκ από τα δέκα που έχω πάει. Απ' όλες τις απόψεις. Πολιτικές και οργανωτικές.
Η σύνδεσή του με τον αγώνα των κατοίκων του έδωσε ένα στίγμα διαφορετικό από όλα τα άλλα. Πολιτικά και κινηματικά. Μας βοήθησε και μας να καταλάβουμε, να μάθουμε, να νοιώσουμε πράγματα που αν δεν τα δεις και δεν τα ζήσεις από κοντά, έστω και για δέκα μέρες, δεν είναι εύκολο να τα κατανοήσεις αλλιώς. Οι αγωνιζόμενοι κάτοικοι το αγκάλιασαν και το στήριξαν δείχνοντας πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη και η επί της ουσίας στήριξη ενός αγώνα.
Οι κορυφαίες στιγμές ήταν η διαδήλωση και συγκέντρωση στην Ιερισσό, η ανάβαση στον Κάκκαβο την επόμενη μέρα και η συναυλία το ίδιο βράδυ στο πολιτιστικό της κέντρο.
Σημαντικές όλες οι συζητήσεις που διεξήχθησαν και στο χώρο του κάμπινγκ. Υποκειμενικά λειτουργώντας θα έλεγα ότι οι πιο σημαντικές ήταν αυτή όπου συζητήσαμε με παλιούς μεταλλωρύχους για το εργατικό κίνημα της Χαλκιδικής, συνδέοντάς το φυσικά με το σήμερα, αλλά και η συζήτηση για τη τέχνη και τον πολιτισμό, που κατά τη γνώμη μου, παρά τις συμφωνίες και διαφωνίες, ανέδειξε ένα πλούτο απόψεων που δεν πρέπει να παραμείνουν μόνο σε μια συζήτηση.
Όλα καλά λοιπόν με εξαίρεση την ιδιοκτησία του κάμπινγκ που όσοι είχαμε κάποιες ευθύνες μας έσπασε τα νεύρα. Οι άνθρωποι έχουν ένα πολύ ωραίο κάμπινγκ αλλά η καρμιριά τους και η έλλειψη οργανωτικότητας δεν έχει προηγούμενο!
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση αξίζουν συγχαρητηρίων και για την επιλογή τους να γίνει εκεί, στη Χαλκιδική, το φετινό τους κάμπινγκ αλλά και για την οργανωτικότητά τους. Αντεπεξήλθαν σε δύσκολες καταστάσεις με άψογο τρόπο. Από τη διοργάνωση της συναυλίας, στην οποία πολύτιμη βοήθεια έδωσαν οι κάτοικοι, μέχρι το ξεπέρασμα προβλημάτων της καθημερινότητας.
Περισσότερα τις επόμενες μέρες. Να συνέλθουμε, να προσαρμοστούμε, και θα έχουμε να λέμε πολλά από εδώ και πέρα. Κάποιες αλλαγές θα γίνουν και στο blog μας, υπήρξαν κάποιες συνεννοήσεις για να ξεπεραστεί ο ...προσωπικός του χαρακτήρας!
1 σχόλιο:
Συμφωνώ με τον Αντιγειτονιές.
Για μένα εκτός από την κουβέντα με τους μεταλλωρύχους μου έμεινε η
Ιερισσός.Η συζήτηση,συναυλία και επίσκεψη στα μπλόκα.
Γνωρίσαμε κόσμο που μας είπε την προσωπική του ιστορία, αυτά που είδε,αυτά που ζεί.
Είναι φοβερό να σου λέει ο κάτοικος της περιοχής ότι μέσα σε μιά μέρα κατάλαβε το ρόλο της αστυνομίας, των δικαστηρίων, των κομμάτων της κυβέρνησης.
Οι άνθρωποι θέλουν να ελευθερωθούν οι συγχωριανοί τους οι οποίοι συλλήφθηκαν.
Θέλουν να σταματήσουν τα μεταλλεία γιατί θα δημιουργήσουν θάνατο.
Συνειδητοποίησαν ότι μόνο με αγώνα θα αλλάξουν, θα σταματήσουν τα πράγματα.
Εκεί λοιπόν μπορεί κάποιοι "επαναστάτες" να τους φορέσουν τις εκλογές. Εκεί είναι ζήτημα του τι θα γίνει.Ποιά άποψη θα επικρατήσει.
Η αλληλεγγύη από εμάς που δεν είμαστε Χαλκιδικιώτες είναι να απλώσουμε τον αγώνα τους στην υπόλοιπη Ελλάδα. 'Οπως με την Κερατέα,όπως με τους Χαλυβουργούς έτσι και τώρα.
Με την ταξική πάλη για το δικαίωμα στη ζωή και τη δουλειά.
Να είμαστε γεροί και δυνατοί για τους αγώνες που θα έρθουν. Θα είναι δύσκολα τα πράγματα. Μην μας παίρνει από κάτω.Κανείς δεν είναι μόνος του.
'Οσο υπάρχουν αγώνες και βγαίνει ο λαός, η νεολαία και οι εργαζόμενοι στο προσκήνιο να μην φοβόμαστε τίποτα.
Να συνεχίζουμε να παλεύουμε προς αυτήν την κατεύθυνση.
Α.Ι
Δημοσίευση σχολίου