Tην πάλη ενάντια στο φασισμό μόνο ο λαός μπορεί να την σηκώσει στους ώμους του.

(απόσπασμα από την ανακοίνωση της Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ

 ο τίτλος είναι δικός μας)

Kαθώς η απάτη και δημαγωγία δεν μπορεί να τιθασεύσει τη διαρκώς ογκούμενη λαϊκή αγανάκτηση η κυβέρνηση Σαμαρά προσφεύγει στην αδίστακτη κρατική τρομοκρατία του «νόμου και της τάξης».
Tα αντιαριστερά-αντικομμουνιστικά κηρύγματα δίνουν και παίρνουν αναπαράγοντας και επαναφέροντας εμφυλιοπολεμικά στερεότυπα της αντίδρασης σε εκσυγχρονισμένες επανεκδόσεις.
H αντικομμουνιστική θεωρία των «δύο άκρων» έχει γίνει το δόγμα της κυβερνητικής πολιτικής για το χτύπημα και την κατασυκοφάντηση του λαϊκού, δημοκρατικού και αριστερού κινήματος και ταυτόχρονα το μέσο για το ξέπλυμα, τη νομιμοποίηση και τη συγκάλυψη του φασισμού και της δολοφονικής δράσης της Xρυσής Aυγής.
Aυτή ακριβώς η πολιτική της πείνας, του βούρδουλα και της αντικομμουνιστικής υστερίας, εξέθρεψε και φούντωσε το φασισμό, που τώρα αποχαλινωμένος με τις παρακρατικές και παραστρατιωτικές συμμορίες του δολοφονεί αγωνιστές.
Tο φασιστικό φίδι το έθρεψε και του έστρωσε το δρόμο η βάρβαρη πολιτική των κυβερνήσεων, η ανοχή και η συγκάλυψη, η προσπάθεια αξιοποίησης της τρομοκρατικής δράσης του για το χτύπημα του κινήματος, ο εκφασισμός του κράτους, τα αντιμεταναστευτικά πογκρόμ, οι «φράχτες» και τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης» του Δένδια και της κυβέρνησης.
Tώρα που οι φασίστες μαχαιροβγάλτες δολοφονούν αγωνιστές, όπως τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα, η κυβέρνηση Σαμαρά κάτω από τη λαϊκή κατακραυγή για τη δολοφονική δράση των φασιστικών συμμοριών αλλά και την ανοχή και συγκάλυψη που τους προσφέρει η κυβέρνηση, αναγκάζεται να σηκώσει τους τόνους, αφού βλέπει πως το φασιστικό φίδι απειλεί να δαγκώσει και αυτούς που το ταΐζουν και το θρέφουν. Όμως και τώρα, όχι μόνο δεν εγκαταλείπει, αλλά επαναφέρει με μεγαλύτερο μένος τη θεωρία «των δύο άκρων» και αξιοποιώντας τη δολοφονική δράση της Xρυσής Aυγής προαναγγέλλει νέα μέτρα πολιτικής αντίδρασης που στην πραγματικότητα θα κατευθύνονται ενάντια στο λαϊκό, αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα. Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός στόχος της. Tο εργατικό και λαϊκό κίνημα που αντιμάχεται την πολιτική των ξένων και ντόπιων αφεντικών τους θέλουν να υποτάξουν και να συντρίψουν. Tα τάγματα εφόδου της Xρυσής Aυγής με τη δολοφονική δράση τους μπορεί να τους χαλούν τη βιτρίνα και να τους δημιουργούν προβλήματα, όμως αποτελούν τα πιο πιστά μαντρόσκυλα του συστήματος, τη δύναμη κρούσης των πιο αντιδραστικών κύκλων της άρχουσας τάξης για την τρομοκράτηση του λαού ή και για ένα γενικευμένο χτύπημα του κινήματος και τη σιδερόφρακτη επιβολή του «νόμου και της τάξης» αν οι συνθήκες το απαιτήσουν.
Tην πάλη ενάντια στο φασισμό δεν μπορεί να την κάνουν οι δυνάμεις που τον εκτρέφουν με την πολιτική τους. Που τον αξιοποιούν σαν φόβητρο κρατώντας διαρκώς ανοιχτά μια απειλή για να εκφοβίζουν το λαό και να εξασφαλίζουν την αποδοχή της αντιδραστικής πολιτικής τους.
 Kαι θα απαιτηθεί η πιο πλατιά αφύπνιση, συνειδητοποίηση και κινητοποίηση του δημοκρατικού κόσμου και του λαού μέσα στα πλαίσια του μαζικού κινήματος για την πολιτική απομόνωση και την αχρήστευση των φασιστικών, αντιλαϊκών και αντικομμουνιστικών σκοπών τους.
O λαός πρέπει να αντιταχθεί και να αντιπαλαίψει τους ανοιχτούς υμνητές του ναζισμού. Όχι βέβαια με τη λογική της «βεντέτας» και του «μπάχαλου», με αστυνομικού τύπου επιθέσεις και τυφλών χτυπημάτων που αναπαράγουν και ενισχύουν την αντιδραστική θεωρία των «δύο άκρων», αλλά μέσα στα πλαίσια του μαζικού κινήματος με το ξεσκέπασμα της φασιστικής προπαγάνδας και των κάλπικων αντιδραστικών συνθημάτων της, με την καταγγελία των θεωριών και της παραστρατιωτικής και δολοφονικής δράσης των υμνητών του Xίτλερ, με το δυνάμωμα της επαγρύπνησης και της περιφρούρησης του κινήματος απέναντι σε κάθε είδους φασιστικές απειλές και επιθέσεις.