Και ξαφνικά εκεί που ο Σαμαράς έλεγε στις ομιλίες του στις ΗΠΑ ότι η ηγεσία της Χρυσής Αυγής είναι στη φυλακή σε κόντρα πλάνο βλέπαμε αυτή την ηγεσία να ...αποφυλακίζεται. Με περιοριστικούς όρους παρακαλώ με πιο "αυστηρούς" στον Κασιδιάρη που έπρεπε να πληρώσει και το αστρονομικό ποσό των 50000 ευρώ από πάνω. Με αποτέλεσμα να ζούμε κι άλλες πτώσεις από τα σύννεφα τις τελευταίες ώρες!
Οι πρώτες σκέψεις πάνε στον Θοδωρή Ηλιόπουλο, στον Κώστα Σακκά και σε πολλούς άλλους συλληφθέντες του "άλλου άκρου" που για να αφεθούν ελεύθεροι, ακόμη και με βάση τους νόμους τους δηλαδή, έπρεπε να φτάσουν στο χείλος του θανάτου μετά από πολυήμερες απεργίες. Πάει στους 16 της Ευκαρπίας, στους 27 της Χαλκιδικής, στους 4 αγωνιστές της που εξακολουθούν να είναι στη φυλακή και να περιμένουν τη δίκη τους, καθώς και το ότι στα σπίτια τους μπήκαν σπάζοντας πόρτες και όχι χτυπώντας το κουδούνι και δίνοντάς τους χρόνο να ...καλλωπιστούν. Πάει στους πολιτικούς πρόσφυγες της Τουρκίας, στους αγωνιστές κατά του
φασισμού, που εξαναγκάζονται σε απεργία πείνας αυτές τις ημέρες, τώρα
που μιλάμε, για να μην τους παραδώσει η "δικαιοσύνη", αυτή στην οποία
έχει εμπιστοσύνη ο Τσίπρας, στο Τούρκικο κράτος για τους εξοντώσει.
Όλο το σκηνικό του πήγαινε έλα στα δικαστήρια και στη ΓΑΔΑ δημιουργούσε αναπόφευκτα συγκρίσεις. Όταν οι συλληφθέντες φοιτητές από τη πρυτανεία του πανεπιστημίου αντιδρούσαν στις συλλήψεις τρώγανε περπατώντας και ένα μπερτάκι ξύλο, τούτα εδώ τα παιδιά τα δικά τους αν και με χειροπέδες μπορούν και να βρίζουν, μπορούν και να φτύνουν ακόμη και να ανοίγουν τις πόρτες των πολυτελών αυτοκινήτων για να κάνουν το σώου τους! Άραγε αν αφηνόταν κανένας δικός μας ελεύθερος με περιοριστικούς όρους πόσα περιθώρια θα είχε να βρίζει, να κλωτσάει και να δέρνει όποιον έβρισκε μπροστά του; Κανένα! Ο φασίστας, ο neonazi του Σαμαρά, όμως έχει τα περιθώρια ακόμη και τώρα να κάνει ότι του γουστάρει.
Άραγε όλοι αυτοί που χάρηκαν με το κράτος, που επιτέλους αποφάσισε να πάρει μπρος και να ξεκαθαρίσει το τόπο από το φασισμό, να κατάπιαν τη γλώσσα τους τώρα;
Το σύστημα, η κυβέρνηση δεν έχει καμιά τέτοια διάθεση. Το ομολόγησε ο ίδιος ο Σαμαράς στις Αμερικές για το τι είναι πιο επικίνδυνο: πρέπει να αντιμετωπιστεί και το άλλο άκρο, ή «ακραία αντιπολίτευση» (extreme opposition, όπως είπε) που μιλάει για έξοδο από τo NATO, το ευρώ και την ΕΕ, «κάτι που θα ήταν πολύ επιζήμιο για τη μεγάλη υπόθεση».
Αυτό που θέλει σε αυτή τη φάση είναι να περιορίσει τα ατίθασα παιδιά του συστήματος, να κοντύνει τη Χρυσή Αυγή, να τους στείλει ένα μήνυμα να μην παίρνουν και πολύ αέρα. Ήθελε να αποφύγει και ένα ξέσπασμα του λαού. Ο φόνος του Φύσσα έγινε εν μέσω απεργιακών κινητοποιήσεων, ξεσήκωσε ένα αντιφασιστικό κίνημα σε όλη την Ελλάδα. Για φανταστείτε να δένανε αυτά τα δύο μεταξύ τους; Τι θα γινόταν; Και πολλά άλλα που δεν είναι της ώρας.
Η εξουσία, του εξωτερικού και του εσωτερικού, δεν έχει σκοπό να ξεμπερδέψει με το φασισμό και με τα μορφώματά του. Αν ήταν έτσι δεν θα έβγαιναν στα παράθυρα να υπερασπίζονται τη ...δημοκρατία τα φασισταριά σαν τον Βορίδη και τον Γεωργιάδη. Τη φασιστικοποίηση την εντείνει δεν την μειώνει. Ο φασισμός δεν είναι μόνο κλωτσιές,"μαγκιές", τραμπουκισμοί, "αγανακτισμένοι πολίτες" και φόνοι μεταναστών και αγωνιστών! Είναι και αυτά, αλλά κυρίως εκφράζεται στην οικονομία, στη πολιτική, στην ιδεολογία. Στη καθημερινότητα του λαού που πρέπει να φοβάται μη μείνει χωρίς δουλειά, μη πεινάσει, που θα πρέπει να φοβάται να εκφράσει έστω την αντίθεσή του, είτε υπάρχουν χρυσαυγίτες στη γειτονιά του είτε όχι. Που πρέπει να υποταχθεί στις επιλογές των αφεντικών και να μην έχει παράλογες απαιτήσεις που τα εξαναγκάζει να φεύγουν στο εξωτερικό!
Έπειτα τι να τις κάνουμε τις καθαρές από φασίστες γειτονιές τη στιγμή που βρωμάνε από τα παλικάρια της δίας, της δέλτα και τους κάθε είδους ασφαλίτες του κράτους; Που αλωνίζουν και τρομοκρατούν (για να εμπεδώσει το ...αίσθημα ασφάλειας) κόσμο και κοσμάκι; Που κάνουν πλάτες στους φασίστες; Ή μήπως κανείς δεν είδε ότι εν μέσω "κρατικού αντιφασιστικού αγώνα" ότι οι αυστηροί και εξευτελιστικοί έλεγχοι στους δρόμους της Αθήνας αυξήθηκαν μαζί με τα πογκρόμ των μεταναστών αλλά και τις συλλήψεις προσαγωγές και εν γένει "ενοχλήσεις" αριστερών νεολαίων που κολλάνε αφίσες, γράφουν συνθήματα ή ...κινούνται "ύποπτα" έξω από σχολεία που έχουν καταλήψεις;
Δεν ένιωσε καμιά απειλή η "αστική μας δημοκρατία". Να ελέγξει καταστάσεις ήθελε. Να ενισχύσει αυτόν που καταφέρνει να κρατάει τις "κοινωνικές τριβές" χαμηλά. Να δηλώσει αυτό που είπε ο Μητσοτάκης (ο υιός). Το κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας. Η εξουσία του κεφαλαίου δηλαδή. Αυτή θα αποφασίσει ποιους, μέχρι πόσο και μέχρι πότε θα χρησιμοποιήσει για να της κάνουν τη παράπλευρη δουλειά. Τη κύρια δουλειά τη κρατάει για την πάρτη του. Προτιμά ένα φασισμό πολιτικό, αλά Πλεύρη, και όχι μερικά τσογλάνια που δεν ελέγχονται.
Άγνωστο(;) μέχρι που θα φτάσει η υπόθεση Χρυσή Αυγή. Αλλά αν κάτι που θα έπρεπε να βγαίνει σα συμπέρασμα από την έως τώρα εξέλιξή της είναι το πόσο λίγη είναι η στόχευση αποκλειστικά και μόνο σχεδόν της Χ.Α.. Πόσο αφήνει περιθώρια στον Σαμαρά και το σινάφι του να το παίζουν αντιφασίστες. Να μας τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια.
Αυτά σαν ένα πρώτο σχόλιο. Θα επανέλθουμε. Θέλουμε δε θέλουμε!

3 σχόλια:
η απουσία στοχοποίησης του ναζισμού του φασισμού και της ΧΑ σαν πλευρά της κοινωνικής συνθήκης του μνημονίου ( της κρατικής και ιμπεριαλιστικής πολιτικής δηλ στην συγκυρία κρίσης - χρεοκοπίας σε μια χώρα της περιφέρειας ) από την αριστερά δίνει το έδαφος στο κράτος να ξεδιπλώνει τα δίπολα στοχοποίησης - " θυματοποίησης " , κοντέματος και χρησιμοποίησης , "καταδίκης" και "υπευθυνοποίησης " .
" κάποιος σύντροφος "
Η στοχοποίηση όμως μόνο προς τη πλευρά της ΧΑ δίνει το έδαφος στο κράτος να το παίζει αντιφασιστικά κατά το δοκούν! Διαφωνείς;
το κρατος εχει πολιτικη δικη του , δεν καλυπτει μονο κενα του κινηματος . με αυτη την εννοια και αυτο που ειπα , σχετικοποιειται , δεν ειναι αιτια της κρατικης πολιτικης αλλα ευνοικη συνθηκη . Οπως και η αποκλειστικη ενασχοληση .
Ετσι ομως δεν προχωραμε , εντοπισαμε 2 λαθη που δεν πρεπει να κανουμε , και τι εγινε ?
θελει μεγαλη κουβεντα ...
" καποιος συντροφος "
Δημοσίευση σχολίου